နေ့လယ်ပိုင်း စာသင်ချိန်များ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း သည် ပို့ဆောင်ရမည့် ပစ္စည်းများကို အားလုံးပြီးအောင် ပို့ခဲ့ပြီး ကျောင်းရှိ စာတိုက်နှင့် ပစ္စည်းလက်ခံရာ နေရာသို့ သွားရောက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ပါဆယ်ထုပ်မှာ မရောက်သေးသဖြင့် အိမ်သို့ ဦးစွာပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ အဘွားကမူ ပုံမှန်အတိုင်း ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ရုပ်မြင်သံကြား ကြည့်နေသည်။ ဂျီအန်းနင်း အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး အဘွားကို တွဲပေးရင်း “ဒီမှာ မထိုင်ပါနဲ့တော့ အဘွားရဲ့၊ ဒီနေရာက ချိုင့်နေပြီ။ လာ၊ ဟိုဘက်မှာ ထိုင်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤဆိုဖာမှာ အိမ်ထဲတွင် ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ အလွန်ပင် ဟောင်းနွမ်းနေပြီဖြစ်ပြီး လက်ရမ်းအောက်ဘက် တစ်ခြမ်းမှာ ချိုင့်ဝင်နေလေပြီ။ အပေါ်တွင် ထိုင်ခုံခေါင်းအုံး ခံထားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက် ထိုင်လိုက်ပါက ထိုင်ရမည့်နေရာမှာ အောက်သို့ တန်းနစ်ကျသွားတတ်သည်။
အဘွားဖြစ်သူက အခြားနေရာသို့ ရွှေ့ထိုင်လိုက်ကာ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည် – “နင်းနင်း၊ ဆာပြီလား သမီး။ လိမ္မာစမ်းပါ၊ အရင်ဆုံး ကျောင်းစာတွေ အရင်လုပ်။ ဒီဇာတ်လမ်းတွဲ ပြီးရင် အဘွား ထမင်းချက်ပေးမယ်လေ။”
ဂျီအန်းနင်း က အိမ်တွင် ရုပ်မြင်သံကြား ရှိနေခြင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူမ၏ အဘွားမှာ တစ်နေ့တာလုံး အိမ်ထဲတွင်သာ အချိန်ကုန်ရပြီး ဖျော်ဖြေမှုအတွက် ရုပ်မြင်သံကြားကိုသာ အားကိုးနေရရှာသည်။
သူမသည် အဘွားအတွက် ရေနွေးနွေး သောက်ရန် ယူဆောင်လာပေးပြီး “အိမ်မှာ ရေသောက်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်” နှင့် “အိမ်သာဆေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်” စသည်ဖြင့် တskတsk နှင့် မှာကြားနေမိသည်။ အဘွားမှာ ၎င်းတို့ကို မှတ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသော်လည်းလေ။ သို့သော် အိမ်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သူမသာ အဘွားနှင့် စကားမပြောလျှင် အခြားဘယ်သူက ပြောပေးမည်နည်း။
ယနေ့တွင် သူမ အလုပ်လုပ်စရာ မရှိသောကြောင့် အဘွားအတွက် လတ်ဆတ်သော အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်ပေးကာ စားပွဲပေါ်တင်ပေးပြီး အတူတူစားရန် ခေါ်လိုက်သည်။ ထမင်းစားပြီးနောက် ပန်းကန်များကို အမြန်ဆေးကြောကာ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်များကို သုတ်လိုက်ပြီး အဘွားအား “ကျောင်းမှာ ကလပ်လှုပ်ရှားမှု ရှိလို့ပါ။ သမီး စောစောပြန်လာပြီး ညကျရင် အဘွားကို ရေချိုးပေးမယ်နော်” ဟု ပြောခဲ့သည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် အဘွားကို အနမ်းပေးကာ ကျောင်းသို့ အပြေးပြန်သွားခဲ့သည်။
ဟွာဒါတက္ကသိုလ် တွင် သမိုင်းကြောင်း ရှည်လျားပြီး ကျောင်းသားဦးရေ များပြားလှသည်။ ကျောင်းဝင်းအတွင်း ရွေးချယ်စရာ အစုံအလင်ဖြင့် ကလပ်အသင်းများစွာ ရှိနေသည်။ အချို့သော ကလပ်အသင်းများဖြစ်သည့် ဘတ်စကက်ဘောအသင်း၊ ဘောလုံးအသင်းနှင့် ဂိုး (Go) ကစားနည်းအသင်းတို့မှာ ကျောင်း၏ အားပေးထောက်ပံ့မှုကို အပြည့်အဝ ရရှိကြပြီး အချို့မှာမူ ကိုယ်ပိုင်ဖက်ရှင် ကလပ်နှင့် မန်ဂါ (Manga) ကလပ်တို့ကဲ့သို့ ကျောင်းသားကိုယ်တိုင် ရန်ပုံငွေရှာကာ စပွန်ဆာယူကြသည့် အသင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သူမ၏ ယခင်ဘဝက ဂျီအန်းနင်း မှာ အလုပ်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ရသဖြင့် မည်သည့်ကလပ်တွင်မျှ ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိသလို ဤကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။
ဤကလပ်အသင်းများကို အများအားဖြင့် အခြေခံလိုအပ်ချက်များ ပြည့်စုံပြီးနောက် အပန်းဖြေရန် သို့မဟုတ် အားလပ်ချိန် အပျော်တမ်းလုပ်ရန် လုပ်ဆောင်ကြလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဂျီအန်းနင်း မှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး အစွန်းတစ်ဖက်တွင် အမြဲတမ်း ရုန်းကန်ခဲ့ရသူဖြစ်သောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ဖူးပေ။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဂျီအန်းနင်း က ကျောင်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်တွင် ဘာတွေရှိသည်ကို ကြည့်လိုစိတ် ဖြစ်မိသည်။ အကယ်၍ သူမသာ လက်တွေ့ကျသော တိုက်ခိုက်နည်း သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ခုခံကာကွယ်နည်း အတတ်ပညာများကို သင်ယူနိုင်မည်ဆိုပါက လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း က နေ့လယ်က ရရှိခဲ့သော ကြော်ငြာလက်ကမ်းစာစောင်ကို ကိုင်ဆွဲထားပြီး လိပ်စာအတိုင်း လိုက်သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် ကျောင်းဝင်း၏ လူသူကင်းမဲ့သော ထောင့်စွန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အတော်လေး ဟောင်းနွမ်းကာ သမိုင်းဝင်ပုံစံ ပေါ်နေသည့် အဆောက်အအုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဟွာဒါတက္ကသိုလ် တွင် သမိုင်းဝင် အရေးပါမှုများနှင့် ပတ်သက်သည့် ပုံပြင်များရှိသော အဆောက်အအုံများစွာ ရှိပြီး အချို့ဆိုလျှင် တစ္ဆေသရဲခြောက်သည်ဟုပင် ကောလာဟလ ထွက်နေကြသည်။
ဤနေရာ ဖြစ်ပုံရသည်။
ထိုစဉ်အချိန်တွင် ကျောင်းသားယောကျ်ားလေး နှစ်ဦး လျှောက်လာကြပြီး “ခွင့်ပြုပါခင်ဗျာ၊ တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်က ဘယ်မှာလဲ မသိဘူး” ဟု မေးကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း က “ဒီနားမှာ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ကျွန်မလည်း တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်ကို လိုက်ရှာနေတာပါ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဟင်?” ကျောင်းသားလေးများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ “ရှင့်… ရှင်လည်းလား…”
ဂျီအန်းနင်း ၏ လက်မောင်းနှင့် ခြေသလုံးများမှာ သွယ်လျနေပြီး ပါးလွှာသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူမက ပြုံးလျက် “ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မလည်း တိုက်ခိုက်ရေးကလပ် ဝင်ချင်လို့ပါ။ မဝင်ရဘူးလားဟင်” ဟု ဆိုသည်။
“ဝင်လို့ရတာပေါ့၊ ရတာပေါ့၊ သေချာပေါက် ရပါတယ်ဗျ!” ကျောင်းသားလေးနှစ်ဦး မျက်နှာရဲသွားကြသည်။ ဝိုး၊ ဒီလောက်လှတဲ့ ကောင်မလေးက တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်ကို ဝင်ချင်တာတဲ့လား။ ဒါ ကုသိုလ်ထူးတစ်ခုပါပဲ။
သူတို့ သုံးဦးသား အဆောက်အအုံ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်သွားကြသည်။ အထဲတွင် ကျဉ်းမြောင်းသော ဧည့်ခန်းမငယ်လေး ရှိပြီး အတွင်းတံခါးကို ထပ်တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါတွင် ကျယ်ဝန်းပြီး အလင်းရောင် ကောင်းစွာရသည့် အတွင်းပိုင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ဤအဆောက်အအုံသည် ဟောင်းနွမ်းနေပုံ ပေါ်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းမှာမူ မျှော်လင့်မထားလောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ၎င်းတွင် ပြည့်စုံသော ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်ရေး ပစ္စည်းကိရိယာများ အစုံအလင် ပါရှိပြီး လေ့ကျင့်မည့် ဇုန်များကိုလည်း သေသေချာချာ ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသည်။ ဂျီအန်းနင်း ကဲ့သို့သော အပြင်လူများပင်လျှင် ဤနေရာက… အတော်လေး ကောင်းမွန်ပါပေသည်ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ကလပ်အသင်းဝင် ဟောင်းအချို့မှာမူ အုပ်စုလိုက် လေ့ကျင့်နေကြနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အချို့က အတွင်းဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ “ရှေ့တိုးသွားလိုက်ပါ” ဟု ပြောကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဂျီအန်းနင်း ကို စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ကျောင်းသားလေးနှစ်ဦး၏ နောက်မှနေ၍ အဆောက်အအုံ၏ အတွင်းဘက်သို့ ပိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အထဲတွင် ကျောင်းသားယောကျ်ားလေး အချို့ စုရုံးနေကြပြီး ကွင်းပြင် (Ring) ဘေးတွင် အံ့သြငေးလျက် ရပ်နေကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း မှာ ကျောင်းသားလေးများနှင့် ယှဉ်လျှင် အရပ်ပုနေသဖြင့် ရှေ့မှ အရပ်ရှည်သည့် ကျောင်းသားများ ကာထားသဖြင့် အშკარა မမြင်ရပေ။ သူမသည် လျင်မြန်စွာပင် ကွက်လပ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ကာ ရှေ့ဆုံးသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။
သူမ မော့ကြည့်လိုက်စဉ် ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ဘောင်းဘီတိုတစ်ထည်သာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အင်္ကျီမပါ၊ ရင်ဘတ်ဗလာဖြင့် ပုခုံးကျယ်ကျယ်၊ ခါးသိမ်သိမ်နှင့် ကြွက်သားအမြောင်းများ ထင်းနေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် လက်ဝှေ့လက်အိတ်များကို စွပ်ထားကာ အပြည့်အစုံ ကာကွယ်ရေးပစ္စည်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် လေ့ကျင့်ဖော်ကို အပြင်းအထန် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်နေသည်။
အဆောက်အအုံ အတွင်းပိုင်းသည် အပြင်ဘက်ထက် ပူနွေးသော်လည်း ရာသီဥတုက အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုလူငယ်၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင်မူ ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ရွှဲနစ်နေသည်။
သူ၏ လက်သီးချက်များမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး ထိုးချက်တိုင်းတွင် အရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားစေသည့် အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ လက်သီးထိုးလိုက်တိုင်း ကြွက်သားများ တင်းမာသွားပြီး အတက်အကျ လှုပ်ရှားနေကာ ချောမွေ့သန်မာသည့် ယောကျ်ားပီသမှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သာမက ကျောင်းသားလေးများပါ သူ၏ ခွန်အားဗလ အလှတရားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ပါးစပ်အ้าလျက် ကြက်သေမင်းသား ငေးကြည့်နေကြမိသည်။
ရုတ်တရက် ကွင်းပြင်ပေါ်မှ လူငယ်က ကန်ချက်တစ်ခုကို လွှတ်လိုက်သည်။
ကြွက်သားအမြောင်းများ တင်းမာနေသည့် သူ၏ ရှည်လျားသော ခြေတံက အတိုဆုံးလမ်းကြောင်းအတိုင်း အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်စင်ထွက်လာကာ လေ့ကျင့်ဖော်၏ ရင်ဘတ်အကာအကွယ်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားသည်။ လေ့ကျင့်ဖော်မှာ လွင့်ထွက်သွားကာ ကြိုးဝိုင်းကြိုးများနှင့် တိုက်မိပြီးမှ ပြန်ယမ်းထွက်လာသည်။
အားလုံး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့… သူတို့က ပျင်းလို့ ကျောင်းက စိတ်ဝင်စားစရာ ကလပ်တွေကို လျှောက်ကြည့်ရုံသက်သက် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်… ကျွတ်၊ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်က အရမ်းကို မြင့်မားလွန်းနေသည်။
ဂျီအန်းနင်း ၏ အတွေးများမှာ ပထမနှစ် ကျောင်းသားယောကျ်ားလေးများ၏ အတွေးများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သူမလည်း အလွန်အမင်း အံ့ဩမိသွားတော့သည်။
ထိုစဉ်က မနက်ခင်းစားချိန်တုန်းက လမ်းပေါ်တွင် လူစုဆောင်းနေခဲ့သော ချန်ဟောင် ဆိုသည့် ဒုဥက္ကဋ္ဌက လက်ခုပ်နှစ်ချက်တီးကာ လက်ဝှေ့စင်မြင့်ဘက်သို့ အကျယ်ကြီး လှမ်းအော်လိုက်သည်၊ “ဥက္ကဋ္ဌ၊ လူတွေလည်း တော်တော်များများ ရောက်လာကြပြီ၊ စကြရအောင်”
လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့က စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဥက္ကဋ္ဌဟု ခေါ်ကြသည့် လူငယ်လေးထံသို့ တညီတညွတ်တည်း ရောက်သွားကြသည်။ သို့သော် သူက ကိုင်းညွတ်ကာ လက်ဝှေ့ထိုးဖော်ဖက်ကို တွဲထူပေးပြီး ပုခုံးကို နှစ်ချက်ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ ချန်ဟောင် ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှသာ ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
ဒီအဆောက်အအုံထဲက အတွင်းပိုင်းကိုတော့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားပြီး အမိုးမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မီးအလင်းပြစနစ်တွေ တပ်ဆင်ထားသည်။ တောက်ပနေသော မီးရောင်အောက်တွင် သူ့နဖူးပေါ်မှ ဖြာကျလာသော တလက်လက်တောက်နေသည့် ချွေးစက်များကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။
မသိမသာပင် လူတိုင်း တင်းမာသွားကြသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုလူငယ်က ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်လာသည်။
ဂျီအန်းနင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဝမ်ယွီ က ကြိုးဝိုင်းအစွန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့၏ စူးရှသော အကြည့်တို့က ဂျီအန်းနင်း ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်ဟန်ကို တွေ့ရှိသည်အထိ လူအုပ်ထဲတွင် တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးတစ်ဖက် မြင့်တက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်က အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးသွားလေသည်။
ထိုရင်းနှီးနေသော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဂျီအန်းနင်း က သူမ၏ နဖူးကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ကာ ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝမ်ယွီ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်ကြောင်းကိုသာ သူမ သိခဲ့သော်လည်း ဟွာဒါတက္ကသိုလ် တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မသိခဲ့ပေ။ ဘာကြောင့်များ သူမ၏ အတိတ်ဘဝတုန်းက ဒီလောက်တောင် ပုံမှန်အတိုင်း တိတ်တဆိတ် နေခဲ့တာပါလိမ့်။
ယခုနက သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက တိုက်ခိုက်ရေးကို တကယ် ဝါသနာပါပုံရသည်၊ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။
အတိတ်ဘဝတုန်းက ဂျီအန်းနင်း က ကျောင်းတွင် အလွန်တရာ ရှောင်နေတတ်ပြီး အချက်အလက် သိရှိမှုလည်း အလွန် နည်းပါးခဲ့သည်။ သူက ချမ်းသာပြီး မိန်းကလေးတွေကြားမှာ ရေပန်းစားတယ်ဆိုတာလောက်ကိုသာ သူမ သိခဲ့သည်။ လူမှုဘဝတွင် အရမ်းကို ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသော်လည်း သူ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဝါသနာနဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေကတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အထူးတလည် မပြဘဲ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
မနက်ခင်းစားချိန်တုန်းက သူက သူမရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးကလပ် စားပွဲဝိုင်းတွင် သူမ စုံစမ်းမေးမြန်းနေတာကို သူ မမြင်ခဲ့ဘူးဆိုတာ ယုံနိုင်စရာ မရှိပေ။ သူမသည် ဝမ်ယွီ ၏ နယ်မြေထဲသို့ ဆန္ဒအလျောက် ခြေစုံပစ် ဝင်ရောက်လာခဲ့မိမှန်း သဘောပေါက်သွားသောအခါ ဂျီအန်းနင်း မှာ သူမ၏ နားထောင်စပ်ကို အင်တိုက်အားတိုက် မဆုပ်မကိုင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"ကျွန်တော်က ဝမ်ယွီ ပါ" လက်အိတ်များကို ချွတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တဒုန်းဒုန်းမြည်အောင် ပစ်ချလိုက်ရင်း သူက ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော်က တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်ကို တည်ထောင်တဲ့ တည်ထောင်သူနဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကလပ်ကို တည်ထောင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးနဲ့ ရန်ပုံငွေ စိုက်ထုတ်ခဲ့တာပါ။ ဝါသနာတူ လူတွေ အတူတူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ရှိကြဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်။ လိုအပ်တဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူပေးထားပါတယ်၊ အသေးစိတ်ကိုတော့ ချန်ဟောင် က နောက်မှ ရှင်းပြပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အချက်တစ်ချက်တော့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့သာ ဒီမှာ လာပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ တိုးတက်လာတဲ့ ရလဒ်တွေကို ကျွန်တော့်ကို ပြရမယ်။ ကလပ်မှာ အကဲဖြတ်စံနှုန်းတွေ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ကိုယ် မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရင် အလကားနေရင်း လေ့ကျင့်မှုမလုပ်ဘဲ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကိုချည်း အလကား မမျှော်လင့်နဲ့"
အခြားကလပ်များက အသင်းဝင်အသစ်များကို ဆွဲဆောင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေရချိန်တွင် ဝမ်ယွီ ကမူ ရှေ့သို့ထွက်လာကာ သူ့၏ ဩဇာတိက္ကမကို ပြသခဲ့သည်။ အရပ်အမောင်း မြင့်မားခြင်း၊ ခြေတံရှည်ခြင်းနှင့် ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်း ထနေသော ရုပ်ရည်တို့ဖြင့် သူက မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေကာ အောက်ဘက်ရှိ ပထမနှစ် ကျောင်းသားသစ်များကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ခြိမ်းခြောက်နေသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။
ကျောင်းသားသစ်များမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တံတွေးကို မျိုချလိုက်ကြရသည်။
နောက်ထပ် အသံမြည်ဟည်းမှုတစ်ခုနှင့်အတူ ဝမ်ယွီ က ကျန်ရှိနေသေးသော လက်အိတ်တစ်ဖက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
ကျောင်းသားသစ်များက အသိစိတ်အရ လည်ပင်းများကို တိုသွားအောင် ကျုံ့လိုက်ကြပြီး တံတွေးတစ်ချက် ထပ်မျိုချလိုက်ကြသည်။
ချန်ဟောင် က လက်ခုပ်နှစ်ချက်တီးလိုက်ပြီး အကျယ်ကြီး ပြောလိုက်သည်၊ "အားလုံး ဒီဘက်ကို လာခဲ့ကြပါ"
လူတိုင်းက အမြန်လှည့်လာကြပြီး ဝမ်ယွီ ၏ ရှိနေမှုကို ရှောင်ရှားရင်း ချန်ဟောင် ဘက်သို့ အုပ်စုလိုက် ရွေ့သွားကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း လည်း လူအုပ်ထဲတွင် လှည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ယွီ ကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ စင်မြင့်ကို ဘေးတိုက် ရပ်နေလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က ကြိုးဝိုင်းကို မှီတွယ်ကာ ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လျက် အောက်ဘက်ကို ပြုံးကြည့်နေသည်။
ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ဝမ်ယွီ နှင့် ယှဉ်လျှင် ချန်ဟောင် က ပုံမှန်ကျောင်းကလပ် ဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေပြီး တံတွေးများပင် ထွက်သည်အထိ ကလပ်၏ အကျိုးခံစားခွင့်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှင်းပြနေသည်။
တစ်ဝက်တစ်ပျက် စာသင်ကာလတစ်ခုလျှင် အကဲဖြတ်ပွဲ နှစ်ကြိမ် ရှိပြီး နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ကျရှုံးသူများကို ကလပ်မှ ထုတ်ပယ်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရည်အချင်းပြည့်မီသော အသင်းဝင်များကိုမူ လစဉ် ထောက်ပံ့ကြေး ယွမ် ၂၀၀ ပေးပြီး ထိပ်တန်း စာရင်းဝင် ငါးဦးကိုမူ ဘောနပ်စ် ယွမ် ၁,၀၀၀ ချီးမြှင့်မည် ဖြစ်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌက အားကစား जुပ်ဖိနပ်များ၊ အားကစားဝတ်စုံများ၊ အားကစားအိတ်များ၊ ပရိုတင်းမှုန့်များစသည့် ပစ္စည်းများကို အခါအားလျော်စွာ အားလုံးကို ခွဲဝေပေးလေ့ရှိသည်။ ပစ္စည်းအမျိုးအစားများမှာမူ သူ ပေးချင်စိတ် ရှိသည့် အချိန်ပေါ်မူတည်၍ ပြောင်းလဲနေတတ်သည်။
"ဥပမာ ပြောရရင် ဒါမျိုးပေါ့" ချန်ဟောင် က သူ၏ တံဆိပ်ပါ ဘတ်စကက်ဘော ဖိနပ်များကို အားလုံးမြင်အောင် ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်၊ "ပြီးခဲ့တဲ့ စာသင်နှစ် နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်တော်တို့ ဥက္ကဋ္ဌက ဘတ်စကက်ဘောပွဲ သွားကြည့်ရင်းနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို တစ်ရံစီ ဝယ်ပေးခဲ့တာ"
ယောက်ျားလေးများက အံ့ဩတကြီးဖြင့် "ဝါး" ဟု အော်ဟစ်မနေဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
တစ်ခါတရံ စုဝေးစားသောက်ကြသည်များမှာလည်း တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်၏ ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသော အမြဲတမ်း အသင်းဝင်များ၏ အိတ်ထဲမှ ငွေကုန်ကြေးကျ ခံနေရသည့် ဆင်းရဲသော ကလပ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်၏ အကျိုးခံစားခွင့်များက အမှန်တကယ်ပင် ရက်ရောလှပေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤတိုက်ခိုက်ရေးကလပ်ဆိုသည်မှာ ဝမ်ယွီ က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပျော်ရွှင်မှုအတွက် သက်သက် ငွေကြေးသုံးစွဲကာ ဖန်တီးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ချန်ဟောင် က ဝင်ခွင့်အကဲဖြတ် စံနှုန်းများကို စတင်ရှင်းပြပြီး ပထမဆုံး အချက်မှာ "အကြိမ် ၁၀၀ မြှောက်ထိုးဆွဲခြင်း" ဖြစ်ကြောင်း ပြောလာသောအခါ ဂျီအန်းနင်း က ဆက်လက်နားထောင်ရန် မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာ မသိသာစေရန် တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုတ်ကာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ယောက်ျားလေး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထဲတွင် သူမက နုနယ်ပန်းတစ်ပွင့်နှင့် တူနေပြီး ဝမ်ယွီ က မြင့်မားသော နေရာမှနေ၍ သူမကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် သူမ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။
"ဟေ့၊ မိန်းကလေး" သူက အပေါ်ဘက်မှနေ၍ အေးအေးလူလူ လှမ်းပြောလိုက်သည်၊ "ဟိုဘက်က မိန်းကလေး၊ ဟုတ်တယ်၊ ခင်ဗျားပဲ။ ကျွန်တော့်ဆီကို လာခဲ့ပါ။ ခုနက ယောက်ျားလေးတွေအတွက် အကဲဖြတ်စံနှုန်းကို ပြောခဲ့တယ်။ မိန်းကလေးတွေကတော့ သီးသန့်အကဲဖြတ်ချက် ရှိတယ်"
ဂျီအန်းနင်း ၏ နာမည်ကိုပင် တိုက်ရိုက်မခေါ်ဘဲ သူမကို "ဟိုဘက်က မိန်းကလေး" ဟု တမင်တကာ ဟန်ဆောင်ကာ သူမကို မသိယောင်ဆောင်၍ ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါ်ဆိုနေသည်။
ရှေ့တန်းမှ ယောက်ျားလေးအချို့ကမူ မြှောက်ထိုးဆွဲရန်အတွက် အင်္ကျီများကို ချွတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ယွီ ၏ အသံကြောင့် အကြည့်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ဂျီအန်းနင်း ထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားကြသည်။
ရှေ့တန်းမှ ယောက်ျားလေးများကမှ သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် ထိုသို့သော လှပသည့် ကျောင်းသူလေး တစ်ဦး ရှိနေမှန်း ယခုမှ သတိထားမိကြတော့သည်။ သူတို့က ရင်ဘတ်ကို အင်္ကျီဖြင့် အမြန် ကာရံလိုက်ကြရာမှ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း က ဝမ်ယွီ ၏ စာလွန်သော အပြုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဒီနေ့တော့ အနာတရမရှိဘဲ ထွက်သွားလို့ မရတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ယခုချက်ချင်း ထွက်သွားချင်ကြောင်း ပြောလိုက်လျှင် ဝမ်ယွီ ၏ ရှက်တတ်မှုကင်းမဲ့ပုံအရ လူတိုင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေမည့် စကားမျိုးကို ပြောလာမည်မှာ သေချာသည်။
"ဝိုး၊ အဲ့လောက်လှတဲ့ မိန်းကလေးက တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်ထဲ ဝင်တာလား" ဟု ပတ်ဝန်းကျင်မှ ယောက်ျားလေးများ တိုးတိုးပြောနေကြသည့် အသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်လျက် ဝမ်ယွီ ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က ရယ်သံကို မျိုသိပ်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် မတင်ကာ စင်မြင့်ပေါ်မှ ပေါ့ပါးသွက်လက်စွာ ခုန်ဆင်းလာသည်။ ထို့နောက် တည်ကြည်လေးနက်သော လေသံဖြင့် "ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ့နောက်ကို လိုက်ရင်း ဂျီအန်းနင်း သည် လူသူပါးစပ်ရှင်းသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ယွီ ရပ်တန့်သွားကာ လူရှင်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အသံကို တိုးလိုက်ကာ "ဝမ်ယွီ၊ ကျွန်တော်က ဒီတိုင်း လာကြည့်တာပါ။ ဒီနေရာက မိန်းမပျိုလေးတွေအတွက် မသင့်တော်ပါဘူး၊ အကဲဖြတ်ပွဲကိုလည်း အောင်မှာ မဟုတ်မှန်း သေချာပါတယ်။ စဉ်းစားပြီးပြီမို့ ကျွန်မ ပြန်တော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က နားမဝင်သလို ပြုမူကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် "အဲ့ဒါ နောက်မှပဲ ပြောကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက "စွန်ကိုင်၊ ဟိုဟာလေး ငါ့ကို ပေးစမ်း၊ ၂၀ ကီလိုဂရမ် အလေးပြားကိုလေ" ဟု လှမ်းပြောလိုက်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသန်မာသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ၂၀ ကီလိုဂရမ် အလေးပြားကို ကမ်းပေးလာရာ ဝမ်ယွီ က ယူလိုက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း ထံသို့ လှည့်ကာ "ဒါကို ကိုင်ထားလိုက်" ဟု ဆိုကာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း: "???" သူမသည် အသိစိတ်အရပင် လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ ယူလိုက်မိသည်။
ဝမ်ယွီ က ချက်ချင်းလက်မလွှတ်သေးဘဲ "သတိထားနော်၊ နည်းနည်းလေးလေးနက်နက် ရှိတယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း ၏ ပုံစံမှာ လေတိုက်ရုံနှင့် လွင့်သွားနိုင်လောက်အောင် ပိန်ပါးလွန်းသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အတော်လေး သန်မာတောင့်တင်းပေသည်။ သူမသည် ၂၀ ကီလိုဂရမ် အလေးပြားကို အေးအေးလူလူ ကိုင်ထားနိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရမှသာ ဝမ်ယွီ က သူ့လက်များကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
သူ့လက်များကို ပိုက်ထားလျက် ဂျီအန်းနင်း ကို တစ်ချက်ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စွန်ကိုင် ဘက်သို့ လှည့်ကာ "မှတ်ထားလိုက်, ဒီမိန်းကလေးက အကဲဖြတ်ပွဲ အောင်သွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း: "..."
ရှင်တို့များ ခွင့်လွှတ်ပါဦးဗျာ။
မြှောက်ထိုးဆွဲ တစ်ရာ လုပ်ရမယ်ဆိုတာကရော ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။
"အဲ့ဒါက ယောက်ျားလေးတွေအတွက် အကဲဖြတ်စံနှုန်းလေ" ဟု ဝမ်ယွီ က အပြစ်ကင်းစင်နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် မျက်နှာပင် မပျက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းကလေးတွေအတွက်ကျတော့ ၂၀ ကီလိုဂရမ် အလေးပြားကို ကိုင်နိုင်တာနဲ့တင် အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်တယ်"