ရုံးခန်းထဲတွင် လျိုကျဲ့မှာ ကြက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုသာနေလျှင် သင်သည် လေးစားမှု သို့မဟုတ် မနာလိုမှုတို့ကို ခံစားရနိုင်သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သင် လှမ်းမီနိုင်စွမ်းမရှိသော အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ထိုကွာဟချက်သည် လေးစားမှု သို့မဟုတ် မနာလိုမှု ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြေကိုပင် ပပျောက်သွားစေသည်။
တစ်ညနေတွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက လျိုကျဲ့ထံ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာပြီး "သေချာကြည့်ကြည့်လိုက်ဦး၊ ဂျီအန်းနင်း ဟာ ခေါင်းကနေ ခြေဖျားအထိ တစ်ခြားစီဖြစ်နေတာကို မင်းသတိထားမိလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။
ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လျိုကျဲ့သည် သတိမထားမိစေရန် လေ့လာကြည့်သည်။ ဂျီအန်းနင်း သည် ရုံး၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု စည်းကမ်းကို လိုက်နာထားပြီး သူမ၏ ပုံစံမှာ ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ဘဲ အလွန်ရိုးရှင်းနေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် လျစ်လျူရှုမိလွယ်သော်လည်း အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လျှင် ထိုရိုးရှင်းမှုထဲတွင် ဒီဇိုင်းပိုင်းနှင့် အပ်ချုပ်ပုံ အလွန်သေသပ်သည့် သိမ်မွေ့သော အလှတရားကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က တိုးတိုးလေးပြောသည်၊ "ငါ HR နဲ့ စစ်ကြည့်ပြီးပြီ။ သူမက ဒီအသုတ်နဲ့ အလုပ်ခန့်ထားတာ မဟုတ်ဘူး၊ အပေါ်ကနေ တိုက်ရိုက်ချပေးလိုက်တာ။ သူမရဲ့ ဝန်ထမ်းမှတ်တမ်းတွေက ဒီမှာ မရှိဘူး၊ ကုမ္ပဏီအုပ်စုရဲ့ ရုံးချုပ်မှာ ရှိတာ"
ဆိုလိုသည်မှာ ဂျီအန်းနင်း တွင် နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်း ရှိနေနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
လျိုကျဲ့နှင့် ရုံးခန်းထဲက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး အသံမထွက်ဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်ကြသည်။
ထမင်းစားနေစဉ်တွင် ဂျီအန်းနင်း သည် ရှေ့ကို ကိုင်းညွှတ်လိုက်ရာ သူမလည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသည့် ဆွဲကြိုးကို မြင်လိုက်ရသည်။
အမျိုးသမီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက သတိထားမိပြီး "အရမ်းကြီးတာပဲ။ ဒါ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းလား" ဟု မှတ်ချက်ပေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း က ထိုအရာကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ပြီး "မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက ဓာတုစိန်ပါ" ဟု ပြောသည်။
ဓာတုစိန်များသည် ဈေးမကြီးလှပေ။ အမျိုးသမီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က "ကြည့်ရတာတော့ တော်တော်လှတာပဲ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူမသည် ဂျီအန်းနင်း ၏ လက်ကောက်ကို သတိထားမိသွားပြီး စိတ်ဝင်စားမှု ပြန်လည် နိုးကြားလာသည်။ သေချာကြည့်ပြီးနောက် "ဒါ Cartier ကလား" ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း က "ဟုတ်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
အမျိုးသမီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က "လှလိုက်တာ" ဟု ချီးကျူးသည်။
ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထိုအမျိုးသမီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည် တူညီသော ဒီဇိုင်းကို ဝတ်ဆင်လာပြီး "ငါလည်း ဒီလိုမျိုး ဝယ်လိုက်ပြီ" ဟု ပြောသည်။
သူမသည် ဂျီအန်းနင်း ၏ လက်နှင့် ယှဉ်ကြည့်ရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး "ဟင်။ မင်းရဲ့ဟာက ငါ့လောက် မတောက်ပပါလား။ ငါပြောပြမယ်၊ အတုဝယ်ရင်တောင် နေရာအစုံမှာ ယှဉ်ကြည့်ရမယ်လေ။ လက်ရာက ကွာတာကိုး။ ဆွန်းဂျဲ့၊ ကြည့်ပါဦး၊ ငါ့ဟာက ပိုတောက်ပမနေဘူးလား" ဟု ပြောသည်။
ဆွန်းမုန်ရုကို လှမ်းခေါ်လိုက်ရာ သူမက ပြုံးပြီး "ကြည့်ပါရစေဦး" ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း ကတော့ ထိုယှဉ်ပြိုင်မှုများကို စိတ်မဝင်စားဘဲ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က သူမလက်ကို ဆွဲယူလိုက်သည့်အခါ တိတ်တဆိတ် လက်ကို ပေးလိုက်သည်။
ဆွန်းမုန်ရုက နှစ်ယောက်စလုံး၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကိုင်တွယ်ကာ အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ခွက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ဖြတ်သွားသည့် အမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်ပင်၊ ထိုလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ လက်ကောက်က ပိုပြီး တောက်ပနေသော်လည်း ဂျီအန်းနင်း ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အရိုးဆစ်လေးများ အနည်းငယ် ပေါ်နေသည်က ကြည့်ရှုသူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည် ရေအနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် အကြည့်လွှဲကာ အမြန်ပင် လျှောက်သွားတော့သည်။
ဆွန်းမုန်ရုသည် ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် "Cartier ပေါ့လေ..." ဟု တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
အမျိုးသမီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က "ဟုတ်တယ်၊ နှစ်ခုလုံးက Cartier အတုတွေပဲလေ" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
လျိုကျဲ့က မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမနှင့် ဆွန်းမုန်ရုတို့သည် ဝင်ငွေချင်း တူညီသော အငယ်တန်း မန်နေဂျာများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် လျိုကျဲ့၏ ငွေများမှာ သူမ၏ ကလေးများအတွက် ပြင်ပသင်တန်းများနှင့် နွေရာသီ စခန်းများအတွက် ကုန်ကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်တော်ဖြစ်သူ ဆွန်းမုန်ရုမှာမူ သူမအတွက် သူမ ရှာ၍ သူမအတွက်ပင် သုံးစွဲကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေထိုင်သည်။ ဝင်ငွေချင်း တူညီသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။
ထို့ကြောင့် လျိုကျဲ့သည် ဇိမ်ခံကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်မသိသော်လည်း ဆွန်းမုန်ရုမှာမူ အတော်ပင် နားလည်တတ်ကျွမ်းသည်။
ဆွန်းမုန်ရု၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်းကို လျိုကျဲ့က သတိထားမိလိုက်သည်။
ဆွန်းမုန်ရုက မော့ကြည့်ပြီး အမျိုးသမီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ပြုံးပြကာ "ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်းရဲ့ဟာက ပိုတောက်ပပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
အမျိုးသမီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ကျေနပ်သွားပြီး "ငါ့ရဲ့ အွန်လိုင်းဆိုင် လင့်ခ်ကို နောက်မှ ပို့ပေးမယ်လေ။ သူတို့ဆီမှာ အတုကောင်းတွေ ရှိတယ်" ဟု စေတနာဖြင့် ကမ်းလှမ်းသည်။
ဂျီအန်းနင်း က နှုတ်ခမ်းကို စူပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမ၏ အကြည့်သည် ဆွန်းမုန်ရုနှင့် ဆုံသွားပြီး နှစ်ယောက်စလုံးမှာ တည်ငြိမ်နေကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများက အပြန်အလှန် နားလည်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
တစ်နေ့တွင် ထိုနှစ်ယောက်စလုံးသည် အိမ်သာတွင် တွေ့ဆုံပြီး လက်ဆေးနေကြသည်။ ဂျီအန်းနင်း က ရှေ့ကို ကိုင်းညွှတ်လိုက်ရာ ဓာတုစိန် ဆွဲကြိုးမှာ သူမလည်ပင်းမှ တွဲလောင်းကျနေသည်။
ဆွန်းမုန်ရုက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ "ဒီဆွဲကြိုးကို တကယ် ကြိုက်တာပဲနော်" ဟု မေးမိသည်။
ဂျီအန်းနင်း က ထိုအရာကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ပြီး "အားလုံးကို မလန့်စေချင်လို့ မပြောပြခဲ့တာပါ။ တကယ်တော့ ဒါက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အရိုးပြာတွေနဲ့ လုပ်ထားတာပါ" ဟု ပြောသည်။
ဆွန်းမုန်ရု ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
အကြောင်းရင်းက ဒါကိုး။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဤကုမ္ပဏီနှင့် ဌာနသို့ လေ့ကျင့်သင်ကြားရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အစီအစဉ်မှာ ဤနေရာတွင် နှစ်လနေပြီးနောက် ကုမ္ပဏီအသီးသီးရှိ ဌာနအမျိုးမျိုးတွင် အတွေ့အကြုံများ ရယူရန်ဖြစ်သည်။
မျှော်လင့်မထားစွာပင် နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက်တွင် ဌာနမှူးက ဂျီအန်းနင်း ကို သူ့နှင့်အတူ လုပ်ငန်းခရီးစဉ် လိုက်ပါရန် တောင်းဆိုလာသည်။
ဂျီအန်းနင်း မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး "ကျွန်မလား" ဟု မေးသည်။ သူမကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံမရှိသူအသစ်များအား ထိုသို့သော တာဝန်များကို ပေးလေ့မရှိဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ လေးရက်ကြာမယ့် ခရီးစဉ်ပဲ။ ဝန်ထမ်းအသစ်တစ်ယောက်အတွက် ဒီလိုအခွင့်အရေးက ရှားပါတယ်၊ တန်ဖိုးထားသင့်တယ်" ဟု ဒါရိုက်တာပင်းက အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း တွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟူသော အာရုံခံစားမှု ရှိနေသော်လည်း အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။
ရုံးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမသည် ထိုအကြောင်းကို တွေးတောပြီး ဆွန်းမုန်ရုကို ပြောပြသည်။ တစ်လကြာ အတူနေခဲ့ပြီးနောက် ဆွန်းမုန်ရုသည် ရုံးခန်းထဲရှိ အမျိုးသမီးများထဲတွင် သူမ အယုံကြည်ဆုံး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လာသည်။ ရုံးတွင်း နိုင်ငံရေးတွင်လည်း ရပ်တည်နိုင်ပြီး ဝန်ထမ်းအသစ်များအပေါ် တင်းကျပ်သော်လည်း ဖော်ရွေကာ လမ်းညွှန်ကူညီပေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။
ဆွန်းမုန်ရုသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ဘာလို့ မင်းကို လိုက်ခဲ့ဖို့ ပြောတာလဲ" ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း က "မသိဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဆွန်းမုန်ရုသည် အပြင်ဘက်သို့ ခဏထွက်သွားပြီး ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ဂျီအန်းနင်း ကို လှေကားထစ်ဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားကာ "ရုံးထဲမှာ မင်းကို ရုံးချုပ်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်။ အမှန်ပဲလား" ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဘာလို့ အဲဒါကို မေးတာလဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။
သူမက ငြင်းဆိုခြင်း မပြုပေ။ ဆွန်းမုန်ရု အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားပြီး "မင်းမှာ တကယ် အဆက်အသွယ် ရှိရင် သုံးလိုက်ပါ။ မင်းနဲ့ ဒါရိုက်တာပင်းအပြင် ကုမ္ပဏီက ဂုန်းကျုံးလည်း ဒီခရီးစဉ်မှာ လိုက်ပါမှာ" ဟု ပြောသည်။
ဒါရိုက်တာပင်းသည် ဒါရိုက်တာပင်းဖြစ်ပြီး ဂုန်းကျုံးမှာ ကုမ္ပဏီ၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း က "သူတို့မှာ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ" ဟု မေးသည်။
ဆွန်းမုန်ရုက "အဲဒီဂုန်းဆိုတဲ့လူက လူကောင်း မဟုတ်ဘူး၊ သူက ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးတွေနဲ့ မသင့်လျော်တဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုး ထူထောင်ရတာကို ကြိုက်တယ်" ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း ၏ အမူအရာမှာ တည်လေးသွားပြီး "တကယ်လား" ဟု မေးသည်။
ဆွန်းမုန်ရုက ခေါင်းညိတ်ပြီး "သူ ဒါရိုက်တာဘဝမှာတုန်းက ငါ့ကိုလည်း တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါက ဝန်ထမ်းအသစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အကြောင်း မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါက စိတ်ဓာတ်မာတယ်လေ" ဟု ပြောသည်။
ဆွန်းမုန်ရုသည် တစ်ကိုယ်တော် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အရည်အချင်းရှိပြီး စိတ်ဓာတ်မာကျောသူ ဖြစ်သည်။
ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း က "အထက်လူကြီးတွေကို တိုင်ကြားခဲ့လား" ဟု မေးသည်။
"သက်သေမရှိဘူးလေ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ရှင်းပြရတာ ခက်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီတုန်းက ငါက ဝန်ထမ်းအသစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ သက်သေရှိရင်တောင် ကုမ္ပဏီကနေ ထွက်ရမယ့်သူက ငါပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အလုပ်မဆုံးရှုံးချင်ဘူး" ဟု ဆွန်းမုန်ရုက ပြောသည်။
နယ်မြို့မှ တစ်ကိုယ်တော် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပြည်နယ်မြို့တော်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ရသည်မှာ မလွယ်ကူပေ။
ဂျီအန်းနင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"ပြီးတော့" ဟု ဆွန်းမုန်ရုက သတိပေးသည်၊ "မင်းကို ရုံးချုပ်ကနေ တိုက်ရိုက်ချပေးလိုက်တာ မဟုတ်လား။ ဂုန်းက မသိချင်မှ သိမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါရိုက်တာပင်းက ဌာနမှူးလေ၊ သူ မသိဘဲ မနေနိုင်ဘူး"
ဂျီအန်းနင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ရုံးတွင်း နိုင်ငံရေး၊ တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ။
ဂျီအန်းနင်း အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဝမ်ယွီ ကို ထိုအကြောင်း ပြောပြသည်။
ဝမ်ယွီ က သွားများကို ကြိတ်ကာ "ငါ့ကိုပဲ ကြည့်နေလိုက်!" ဟု ပြောသည်။
ဌာန၏ ဝန်ထမ်းအသစ် ဂျီအန်းနင်း သည် ဒါရိုက်တာနှင့်အတူ လုပ်ငန်းခရီးစဉ်သို့ ထွက်ခွာသွားရာ အခြားဝန်ထမ်းအသစ် နှစ်ဦးမှာ မနာလိုဖြစ်ကြသည်။
ဆွန်းမုန်ရုမှာ ထိုရက်များအတွင်း စိတ်ပူနေခဲ့သည်။ သူမသိထားသမျှကို ထိုမိန်းကလေးအား ပြောပြထားသော်လည်း သူမ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသလား၊ သို့မဟုတ် မသင့်လျော်သော နည်းလမ်းများဖြင့် အတိုလမ်းလိုက်ရန် ဆန္ဒရှိနေသလား။
အမျိုးသမီးချင်းအတူတူ ဆွန်းမုန်ရုက နောက်ဆုံးအချက် မဟုတ်ပါစေနှင့်ဟု ဆုတောင်းနေမိသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဝမ်ယွီ နှင့် ရုံးချုပ်မှ လက်ထောက်မန်နေဂျာတို့လည်း သူတို့အဖွဲ့ကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။
လေးရက်အကြာတွင် ဂျီအန်းနင်း သည် ရုံးသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည်။
သို့သော် ကုမ္ပဏီ၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဂုန်းနှင့် ဌာနမှူး ပင်းတို့မှာမူ ရုံးခန်းထဲတွင် မရှိတော့ပေ။
ဒုတိယ အထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ဦးကို ရုံးချုပ်မှ တိုက်ရိုက်ချပေးလိုက်ပြီး မူလဌာနမှူးလက်ထောက်မှာ ဒါရိုက်တာအဖြစ် ရာထူးတိုးသွားကာ ဆွန်းမုန်ရုမှာ ဌာနမှူးလက်ထောက်အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားသည်။
လျင်မြန်သော အပြောင်းအလဲများနှင့်အတူ အရာအားလုံးမှာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဝန်ထမ်းအသစ် ဂျီအန်းနင်း သည် သူမ၏ အလုပ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပြီး ကုမ္ပဏီမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
ခုနစ်လအရွယ်တွင် သမီးငယ်လေး ကျွန်းကျွန်းသည် သူမ၏ ပထမဆုံးစကားလုံးအဖြစ် "အဘိုး" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။ ရှစ်လအရွယ်ရောက်မှသာ "မေမေ" နှင့် "ဖေဖေ" ဟု စတင်ခေါ်ဆိုသည်။ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ချက်များမှတစ်ဆင့် ဆက်ဆံရေးဆိုသည်မှာ မွေးရာပါမဟုတ်ဘဲ ပြုစုပျိုးထောင်မှ ရလာသည်ကို သက်သေပြခဲ့သည်။ မိသားစုဝင်များထဲတွင် ကျွန်းကျွန်းမှာ သူမ၏ အဘိုးနှင့် အရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်သည်။ အဘိုးဖြစ်သူက သူမနှင့် အချိန်အများဆုံး ကုန်ဆုံးပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ဖင်ကို ကော့ပြီး သူမနှင့်အတူ တွားသွားပေးတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တရုတ်နှစ်သစ်ကူး ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျွန်းကျွန်းသည် လူပြောသောစကားကို ကောင်းစွာ နားလည်နိုင်ပြီး ရိုးရှင်းသော ဝေါဟာရများဖြင့် သူမ၏ ဆန္ဒများကို ဖော်ပြနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
သူမသည် လူကို အရူးအမူး ဖြစ်စေနိုင်သော နို့တိုက်သတ္တဝါပေါက်စလေး၏ အလွန်ချစ်စရာကောင်းသော အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးခင်မှာပင် ဝမ်ကော်အန်းသည် ပုဂ္ဂလိက မူကြိုကျောင်းတစ်ခုကို မျက်စိကျပြီး ဝယ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်ကျောင်းကို ဝယ်ယူရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ကျောင်းများကို စတင် စစ်ဆေးသည်။
သူသည် အချို့သော မူကြိုကျောင်းများတွင် ကလေးများကို အနိုင်ကျင့်သည့် သတင်းများကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ဒေါသဖြင့် တုန်လှုပ်နေသည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် မူကြိုကျောင်းရှိ ဝန်ထမ်းများကို အင်အားသုံး၍ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ဝန်ထမ်းများအတွက် ပြင်းထန်သော သင်တန်းများ ပေးခြင်း၊ လစာ တိုးပေးခြင်းနှင့် စောင့်ကြည့်ကင်မရာများကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကာ မူကြိုကျောင်းတွင် လုံခြုံရေး အားနည်းချက် မရှိစေရန် လုပ်ဆောင်သည်။
ထိုအခါမှသာ သူ စိတ်ကျေနပ်ပြီး ဂျီအန်းနင်း နှင့် ဝမ်ယွီ တို့ကို "ကျွန်းကျွန်း မူကြိုကျောင်း တက်တဲ့အခါ သူ ဘေးကင်းမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်။ ဟေ့၊ မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ၊ ဒီကျောင်းနှစ်ကျောင်းထဲမှာ ဘယ်ဟာက ပိုကောင်းလဲ။ ဘယ်ဟာကို ဝယ်ရမလဲဆိုတာ ငါ နည်းနည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေတယ်။ နှစ်ခုလုံး ဝယ်လိုက်ရမလား" ဟု ပြောသည်။
လူငယ်စုံတွဲမှာ နဖူးကိုသာ လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ရသည်။
ဝမ်ကော်အန်း၏ ကျွန်းကျွန်းအပေါ် အလွန်အကျွံ အလိုလိုက်မှုမှာ ဝမ်မိသားစု၏ လစာကို ရရှိသည့် ပြုစုသူအပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။ ပြုစုသူမှာ ကျွန်းကျွန်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မဆုံးမဝံ့ပေ။ သူမသည် အရိုက်ခံရခြင်း၊ ဆူပူခံရခြင်းတို့ကို သည်းခံနေရသည်။ ဝမ်မိသားစုက လစာကောင်းကောင်း ပေးထားပြီး ပြုစုသူမှာလည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုရန် လိုအပ်နေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ကျွန်းကျွန်းက အရုပ်များဖြင့် ပြုစုသူကို ရိုက်သည့်အခါ ဤသို့ ဆက်လုပ်၍ မရတော့ဟု သတိထားမိသည်။
သူမသည် ထိုကိစ္စကို ဝမ်ယွီ နှင့် တိုင်ပင်ပြီး စုံတွဲမှာ သဘောတူညီမှု ရရှိသွားကာ ဝမ်ယွီ က ဝမ်ကော်အန်းကို အကြောင်းစုံ ပြောပြသည်။
"ဖေဖေ၊ ရှန်းထန် ဆေးဝါးကုမ္ပဏီကို မှတ်မိသေးလား" ဟု ဝမ်ယွီ က စတင်ပြောသည်။ "သူတို့သားက ကျွန်တော်နဲ့ အန်းနင်းတို့နဲ့ ကျောင်းတူတူ တက်ခဲ့တာလေ"
ဝမ်ကော်အန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သူတို့ရဲ့ သားအကြီးဆုံး ကားမတော်တဆမှုနဲ့ ဆုံးသွားတယ်လို့ ကြားဖူးသလိုပဲ" ဟု အနည်းငယ် မှတ်မိဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ က "ကားမတော်တဆမှု မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် စီစဉ်လိုက်တာပါ" ဟု ပြောသည်။
ဘဝအတွေ့အကြုံများစွာ ရှိပြီးဖြစ်သည့် ဝမ်ကော်အန်းသည် သူ့ကို အနည်းငယ် အံ့သြစွာ ကြည့်ပြီး "ဘာလို့လဲ။ သူက မင်းကို ဘာများ လုပ်မိလို့လဲ" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ကျောက် ချန်းက ဟယ်မန်ကို ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို ဝမ်ကော်အန်းကို ပြောပြပြီး "သူက အန်းနင်းကိုလည်း ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သည်းမခံနိုင်တာကို အပြစ်တင်လို့ ရမလား" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ဟင်းခနဲ မြည်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "သူ ခံထိုက်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ ၏ တန်ဖိုးထားမှုများမှာ အနည်းငယ် လွဲချော်နေပြီး အကြောင်းအရင်း မရှိဘဲ ဖြစ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ မိသားစုအဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာသည့် တန်ဖိုးထားမှုများ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကော်အန်းက "ဘာလို့ ဒီအကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောလာတာလဲ" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ က "ကျွန်တော် သူ့ကို အရင်က စုံစမ်းဖူးတယ်။ ဒီကောင်လေးက ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ပိုင်း ယွီရှန်းကို ပို့လိုက်ပြီးနောက်ပိုင်း အဘိုးဖြစ်သူရဲ့ အလွန်အကျွံ အလိုလိုက်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားတာ။ မျိုးဆက်ချင်းကြားမှာ ထူးခြားတဲ့ ဆက်သွယ်မှု ရှိတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ။ လူကြီးတွေက မြေးတွေကို အလွန်အကျွံ အလိုလိုက်တတ်ကြတယ် မဟုတ်လား" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက နှာမှုတ်ပြီး သူ့တက်ဘလက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ မျက်နှာကို ကာလိုက်သည်။ "မင်းတို့ လူငယ်တွေက လူကြီးတွေရဲ့ စိတ်ကို နားမလည်ပါဘူး"
ဝမ်ယွီ က တက်ဘလက်ကို ဖိချလိုက်ပြီး "ဖေဖေ၊ ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်နေရင် ကျွန်းကျွန်းကို ပျက်စီးအောင် လုပ်မိလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက ငြင်းဆိုသည်။ "ကျွန်းကျွန်းက ငယ်သေးတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ပျက်စီးမှာလဲ"
ဝမ်ယွီ က အလွန် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ပြီး "ကျွန်တော့်ကို ငယ်ငယ်တုန်းက ဖေဖေက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုံးမခဲ့တာလေ။ အခု ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားတာလဲ။ တကယ်ကို ယုတ္တိမရှိဘူး" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက ဆူပူသည်။ "မင်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ မင်းကို ကျွန်းကျွန်းနဲ့ ယှဉ်လို့ ရမလား။ မှန်ထဲမှာ ကိုယ့်ပုံစံကို ပြန်ကြည့်ဦး၊ ကျွန်းကျွန်းက မင်းထက် အဆပေါင်းထောင်ချီပြီး ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်!"
ဝမ်ယွီ: "..."
ဖေဖေ ပြောင်းလဲသွားပြီ! ဖေဖေ ပြောင်းလဲသွားပြီ!
ရှင်းရှင်းလေးပဲ၊ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ကမ္ဘာမှာ ကျွန်တော်က အချစ်ရဆုံး ကလေးပဲလို့ ပြောခဲ့တာလေ!!!
ဝမ်ယွီ ကတော့ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ငေးငိုင်နေမိသည်။
ဖေဖေ ပြောင်းလဲသွားပြီ! တကယ်ကို ပြောင်းလဲသွားပြီ!
ရှင်းရှင်းလေးပဲ၊ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ကမ္ဘာမှာ ကျွန်တော်က အချစ်ရဆုံး ကလေးပဲလို့ ပြောခဲ့တာလေ!!!