ဝမ်ကော်အန်းသည် စိတ်ထဲမှ ညည်းညူနေသော်လည်း သူ့ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ရေးပုံစံကို သတိထားကာ အနည်းငယ် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း နေလာခဲ့သည်။
ဂျီအန်းနင်း နှင့် ဝမ်ယွီ တို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဂိမ်းဆော့သည့်အခန်းကို ဖြတ်သွားစဉ်တွင် လူကြီးမင်းက ဝမ်ယွီ အကြောင်းကို နောက်ကွယ်မှ အပြစ်တင်ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ဖေဖေက အဆိုးဆုံးပဲ ဟုတ်တယ်မလား။ သူက အဘိုးကို ဂျွန်းဂျွန်းကို အရမ်းအလိုလိုက်ခွင့် မပေးဘူး။ ဟွန်း... အဘိုးက သိတယ်လေ၊ သူက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဂျွန်းဂျွန်းကို မနာလိုဖြစ်နေတာပဲ။"
ဝမ်ယွီ - "..."
လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ! = =
ထို့အပြင် ၎င်းမှာ အနည်းငယ်... မဟုတ်ပါ၊ မဟုတ်ပါ၊ ဒါတွေအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားတွေချည်းပင်။ သူက သူ့ရဲ့မြေးမလေးကို ဘယ်လိုလုပ် မနာလိုဖြစ်ရမှာလဲ!
ဝမ်ယွီ သည် ဒေါသထွက်ကာ နှစ်သိမ့်မှုရှာရန် ဂျီအန်းနင်း ထံသို့ သွားပြီး "နောက်တစ်ယောက်လောက် ထပ်ယူလိုက်ရအောင်!" ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။
အချစ်ကို တန်းတူခွဲဝေပေးဖို့၊ လူကြီးမင်းကို ဂျွန်းဂျွန်းအပေါ်မှာပဲ တစ်နေကုန် စွဲလမ်းနေပြီး သူ့သားကို လျစ်လျူမရှုမိစေဖို့အတွက်လေ။
ဂျီအန်းနင်း က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ့ကို ကိုက်လိုက်ပြီး "ကလေးယူလိုက်တာက ဒီပြဿနာအတွက် အဖြေတဲ့လား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ သူတို့ကဲ့သို့သော မိသားစုမျိုးမှာ ကလေးတစ်ယောက်တည်းနှင့် ရပ်တန့်လေ့မရှိပေ။ ထို့အပြင် ဂျွန်းဂျွန်း၏ မွေးဖွားလာမှုသည် သံလိုက်ဓာတ်ကဲ့သို့ပင် သွေးသားတော်စပ်ခြင်းမရှိသော လူသုံးဦးကို ခိုင်မြဲစွာ ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နောင်တွင် ကလေးများ ထပ်မံမွေးဖွားရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏အိမ်ကို ရယ်မောသံများနှင့် တက်ကြွမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်စေချင်ကြသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်မှာ စောလွန်းနေသေးသည်။ ဂျွန်းဂျွန်းမှာ ငယ်လွန်းနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးသား သဘောတူညီချက်ရယူကာ နောက်ထပ် နှစ်နှစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် တစ်နှစ်တာအတွင်း အုပ်စုတွင်းမှ အရေးပါသော ကုမ္ပဏီအသီးသီး၏ ဌာနအမျိုးမျိုးတွင် လှည့်လည်တာဝန်ယူခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ယွီ ၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်မှုအောက်တွင် ရုံးချုပ်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် ဝမ်ယွီ ၏ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်း "ဥက္ကဋ္ဌ" သို့မဟုတ် "ဂုဏ်ထူးဆောင်ဥက္ကဋ္ဌ" စသည့် ခေါင်းစဉ်များဖြင့် တူညီသောထပ်တွင်ရှိသည့် ကြီးမားသောရုံးခန်းကို ရယူလိုခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် လက်တွေ့ကျသော အလုပ်များကိုသာ လုပ်ဆောင်လိုသည်။
"ကျွန်မ စျေးကွက်မြှင့်တင်ရေးဌာန (Marketing Department) ကို သွားမယ်" ဟု သူမက ဝမ်ယွီ နှင့် ဆွေးနွေးသည်။ "ကျွန်မက ရှင့်ဇနီးဆိုတာကို တခြားသူတွေကို မပြောပါနဲ့၊ အဲဒီလိုဆိုမှ ကျွန်မ အလုပ်ကို သေချာလုပ်နိုင်ပြီး ပုံမှန်လူမှုဆက်ဆံရေးမျိုး ရမှာ။"
ဝမ်ယွီ သည် ထိုအကြံကို သဘောကျမည်မဟုတ်ဟု သူမထင်ခဲ့သော်လည်း အံ့အားသင့်စရာကောင်းစွာပင် ဝမ်ယွီ က ကျယ်လောင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ!" ဟု ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း - "..."
ဘာကြောင့် သူ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုခုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ရုံးချုပ်ရှိ စျေးကွက်မြှင့်တင်ရေးဌာနသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ချန်လျန်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများကြောင့်ဖြစ်မည်၊ ဝမ်ကော်အန်းမှသည် ဝမ်ယွီ အထိ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ မိသားစုကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်သတိထားကြသည်။ သူတို့ပတ်လည်ရှိ အဓိကအတွင်းရေးမှူးအချို့မှလွဲ၍ ကုမ္ပဏီရှိလူများသည် အထွေထွေမန်နေဂျာ ဝမ်ငယ်လေးမှာ အိမ်ထောင်ကျပြီးသားဖြစ်ကြောင်း ဝေဝါးစွာသာ ကြားဖူးကြပြီး အသေးစိတ်ကိုမူ မသိကြပေ။
ဤအချက်သည် ဂျီအန်းနင်း နှင့် အလွန်ကိုက်ညီသည်။ သူမသည် လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းခံရသည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်မလာချင်ပေ။
ဂျီအန်းနင်း သည် ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ မိသားစုကားဂိုဒေါင်တွင် ကားအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း သူမသည် အလုပ်သွားအလုပ်ပြန်အတွက် Smart ကားတစ်စီးကို အထူးဝယ်ယူထားသည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်ပြီး ကားရပ်ရလွယ်ကူသလို ဈေးသက်သာပြီး သတိမထားမိလောက်အောင် ရှိသည်။
မန်နေဂျာငယ်လေး (ဝမ်ယွီ) သည် အတွင်းရေးမှူးအား သူ့ဇနီးအတွက် သူ့ကားပါကင်နှင့် နီးကပ်သောနေရာတွင် နေရာစီစဉ်ပေးရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ငယ်လေး ကားရပ်သည့်နေရာမှာ ဒုဥက္ကဋ္ဌများနှင့် ဒါရိုက်တာများ၏ ကားများဖြင့် ဝန်းရံထားသဖြင့် တခြားသူတစ်ယောက်ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးရန် အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်။
ထို့အပြင် ဇနီးဖြစ်သူကလည်း ရနိုင်သည့်နေရာတွင်သာ ရပ်မည်ဖြစ်ပြီး သတိမထားမိစေရန် အထူးမှာကြားထားသည်။
အတွင်းရေးမှူးမှာ တစ်နေ့လုံး ခေါင်းကုတ်နေရပြီး ဇနီးဖြစ်သူ အလုပ်မစခင်လေးတွင် ပြဿနာကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ပိုင်ဆိုင်မှုစီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့ကို ဝမ်ငယ်လေး၏ ကားရပ်နားသည့်နေရာဘေးရှိ ထောင့်တွင် မျဉ်းဆွဲပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန်ကားပါကင်နေရာ၏ တစ်ဝက်ခန့်သာရှိသော နေရာဖြစ်သည်။ Smart ကားမှလွဲ၍ တခြားမည်သည့်ကားမျှ ထိုနေရာတွင် ဝင်ရပ်၍မရပေ။
ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ!
ထို့ကြောင့် ဂျီအန်းနင်း ရုံးချုပ်သို့ ပထမဆုံးရက် ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကားရပ်ပြီးနောက် တံခါးပိတ်လိုက်ချိန်တွင် ဆယ်မီတာအကွာမှ "ဘန်း" ဟု အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နံနက်ခင်းက သူမနှင့်အတူ အိမ်မှထွက်လာခဲ့သည့် မန်နေဂျာငယ်လေးက သူ့ကားနားတွင်ရပ်ပြီး သူမကို ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုအပြုံးထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေသည့် အနောက်အယှက်ပေးလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါနေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
မန်နေဂျာငယ်လေးက သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်ထပ်ထားသော ဇနီးကို နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် တခြားသူတစ်ယောက်က ကားလာရပ်ပြီး နှုတ်ဆက်လာသည်။
ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်တော့ ဉာဏ်ကောင်းသည့် ဇနီးငယ်လေးက အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
မန်နေဂျာငယ်လေး - "..."
မန်နေဂျာငယ်လေးတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်များ ရှိသည်။ သို့သော် ဂျီအန်းနင်း သည် အလုပ်စတင်ခါစဖြစ်ပြီး သူမကို အာရုံစိုက်မှုများလွန်းစေ၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့် သူမကို အနှောင့်အယှက်မပေးဘဲ တစ်ပတ်လုံး သည်းခံခဲ့သည်။
ထိုတစ်ပတ်၏ စနေနေ့တွင် အိပ်ရာဘေးတွင် စကားပြောနေရင်း ဝမ်ယွီ က "အလုပ်နဲ့ အဆင်ပြေရဲ့လား? ဒီတစ်ပတ် ဘာတွေများ အလုပ်ရှုပ်နေတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ဂျီအန်းနင်း က ဆိုသည်။ "ကျွန်မ လက်ရှိ နှစ်ပတ်လည်အစည်းအဝေးအတွက် ပြင်ဆင်နေတယ်။ လုပ်ငန်းခွဲအသီးသီးက HR တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းရတာပေါ့။ နောက်ပြီး နှစ်ပတ်လည်အစည်းအဝေးရဲ့ တိကျတဲ့အစီအစဉ်အတွက် President Wu က နောက်အပတ်မှာ စိတ်ကူးသစ်တွေ ထုတ်ကြမယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒီနှစ်တော့ တစ်ခုခု ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမယ်။"
"အို... နောက်အပတ်လား" ဝမ်ယွီ ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သူ့အကြည့်များမှာ ပြင်းထန်နေသည်။ "ကျွန်တော် စောင့်မျှော်နေမယ်။"
ဂျီအန်းနင်း - "..." တစ်ခုခုတော့ မကောင်းတော့ဘူးဆိုသည့် နိမိတ်ဆိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။
တနင်္လာနေ့နံနက်တွင် President Wu သည် စျေးကွက်မြှင့်တင်ရေးဌာနကို စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုရှိသည့် အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ခေါ်ယူကာ ဦးနှောက်လှည့်စားသည့် အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပပေးခဲ့သည်။ လူတိုင်းက လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုကြပြီး စိတ်ကူးအမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ပထမဆုံးအကြိမ် ပါဝင်ခွင့်ရသဖြင့် အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများ နိုးကြားလာပြီး တက်ကြွစွာ ပါဝင်ဆွေးနွေးခဲ့ကာ ဖန်တီးမှုဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ် နှစ်ခုကိုပင် တင်ပြခဲ့သည်။
ထိုအကြံဉာဏ်များအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး စုစည်းရန် သူမထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။
အစည်းအဝေးပြီးသည်နှင့် သူမသည် ၎င်းတို့ကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ ရုံးခန်းသို့သွားပြီး President Wu ထံ ပေးအပ်ခဲ့ကာ သူမ၏ လုပ်ငန်းခွင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
လူတိုင်း နံနက်ခင်းတစ်လျှောက်လုံး အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားသည်။ လက်ဖက်ရည်သောက်ချင်သူများက လက်ဖက်ရည်သောက်နေကြပြီး ကော်ဖီကြိုက်သူများက ကော်ဖီဖျော်နေကြသည်။
အနီးကပ်ကွက်လပ်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက "နင် တကယ်ပဲ အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီလား?" ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ပြုံး၍ "ဟုတ်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန် ဂျီအန်းနင်း သည် ပထမနေ့ကတည်းကပင် သူမ၏ လက်ထပ်လက်စွပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး သူမသည် အိမ်ထောင်သည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသထားသည်။ သို့သော် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အချို့က မယုံကြည်ကြပေ။
ယခုတစ်ခါတွင် သူမ ပို၍ဉာဏ်ကောင်းလာပြီး သူမတွင် ကလေးတစ်ယောက်ရှိနေပြီဟုပင် မပြောခဲ့တော့ပေ။
ပြောခဲ့လျှင်တောင် မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်ပေ။
"နင်က အရမ်းငယ်ငယ်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်တာပဲ။ ကျောင်းပြီးတာ တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်မဟုတ်လား? ကျောင်းပြီးပြီးချင်းပဲ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်တာလား?" ဟု အမျိုးသမီးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က မေးသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဂျီအန်းနင်း က ဆိုသည်။ "ကျွန်မက အသက်နှစ်ဆယ်ပြည့်ပြီးခါစ၊ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူဘဝမှာကတည်းက အိမ်ထောင်ပြုခဲ့တာ။"
အမျိုးသမီးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "တကယ်လား! နင် ကျောင်းတောင် မပြီးသေးဘူး၊ ဘဝအတွက် အရေးကြီးတဲ့ အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသွားပြီပေါ့။"
ဂျီအန်းနင်း သည် စကားမပြောဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။
တကယ်တော့ သူမသည် ကျောင်းမပြီးခင်ကတည်းက ကလေးမွေးဖွားခြင်းကိစ္စကိုပင် စီစဉ်ပြီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမစားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာသဖြင့် ဂျီအန်းနင်း က ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။ President Wu က "Xiao Ji၊ ဒီကို ခဏလာခဲ့ပါဦး" ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် စကားပြောနေခြင်းကို အမြန်ရပ်လိုက်ပြီး President Wu ၏ ရုံးခန်းသို့ သွားလိုက်သည်။
President Wu သည် သူမ စုစည်းထားသည့် စာရွက်စာတမ်းများကို သူမအား ပေးအပ်လိုက်ပြီး "Secretary Xie က ဒါတွေကို အပေါ်ထပ်ကို ပို့ပေးဖို့ ပြောခိုင်းထားတယ်။ President Wen ကြည့်ချင်လို့တဲ့" ဟု ပြောသည်။
Secretary Xie က ဝန်ထမ်းသစ်ဖြစ်သူ ဂျီအန်းနင်း ကို အထူးတလည် စာရွက်စာတမ်းများ ပို့ခိုင်းသည်ကို President Wu မအံ့ဩပေ။ သူသိသလောက်ဆိုလျှင် ဂျီအန်းနင်း ကို Secretary Xie က စီစဉ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဂျီအန်းနင်း သည် Secretary Xie ၏ ဆွေမျိုး သို့မဟုတ် အလားတူ တစ်စုံတစ်ယောက်ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသည်။
သူ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားမိသည်မှာ President Wen က သူတို့၏ ဦးနှောက်လှည့်စားသည့် အစည်းအဝေးမှ အကြံဉာဏ်များကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုစိတ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လက်တွေ့ကျသည့်ကိစ္စမျိုးတွင် President Wen သည် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဂရုစိုက်လေ့မရှိပေ။ သူသည် ရလဒ်များကိုသာ ဂရုစိုက်သူဖြစ်သည်။
အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် စာရွက်စာတမ်းများကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံယူလိုက်သည်။
President Wu က သူမအား သတိပေးသည်မှာ "အလုပ်အမှုဆောင်ဓာတ်လှေကား (executive elevator) ကို စီးသွားလိုက်" ဟု ဆိုသည်။
အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်ရန် President Wen ၏ ပုဂ္ဂလိကဓာတ်လှေကားနှင့် ဒါရိုက်တာအဆင့်နှင့်အထက် စီမံခန့်ခွဲသူများအတွက် သီးသန့်ထားရှိသော အလုပ်အမှုဆောင်ဓာတ်လှေကားတို့ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ သာမန်ဝန်ထမ်းဓာတ်လှေကားများသည် ထိုအမြင့်ထိ မရောက်ပေ။
ဂျီအန်းနင်း သည် အလုပ်အမှုဆောင်ဓာတ်လှေကားကို စီးသွားလိုက်ပြီး တံခါးပွင့်လာသည့်အခါ President Wen ၏ ရုံးခန်းအပြင်ဘက်ရှိ အတွင်းရေးမှူးရုံးခန်းနေရာကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။
အတွင်းရေးမှူးအချို့က သူမကို သတိပြုမိပြီး ထရပ်ရန် ပြင်ကြသည်။ ဂျီအန်းနင်း က သူတို့ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သဖြင့် အားလုံး ထိုင်မြဲအတိုင်း နေကြသည်။ သူတို့သည် အစောပိုင်းကတည်းက သတိထားနေထိုင်ရန် ဆက်သွယ်ပြောဆိုထားပြီး ဖြစ်သည်။
"President Wen စောင့်နေတယ်" ဟု Secretary Xie က အနည်းငယ်ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ "တန်းဝင်သွားလိုက်လို့ရတယ်။"
President Wen အလွန်ယုံကြည်ရသူ Secretary Sun သည် President Wen ကို နှစ်နှစ်ကြာ ကူညီပေးခဲ့ပြီးနောက် လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခု၏ အထွေထွေမန်နေဂျာအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့သည်။ ယခုမူ President Wen အယုံကြည်ရဆုံးဖြစ်သူ Secretary Xie သည် Secretary Sun လက်ထက်ကတည်းက တိုက်ရိုက်ဆင့်ပွားလာသူဖြစ်သည်။ သူသည် President Wen ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူ ဖြစ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် သူ့ကို ရင်းနှီးသည်။
ပြောရလျှင် President Wen သည် President Guoan လက်အောက်တွင်ရှိစဉ်က အမျိုးသမီးအတွင်းရေးမှူးတစ်ဦးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ President Wen ထံ ရောက်လာပြီးနောက်တွင်မူ အမျိုးသားအတွင်းရေးမှူးအဖွဲ့ ဖြစ်လာသည်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာပင်။ သူတို့သည် အရင်က တစ်ခါတစ်ရံ လမ်းကြောင်းချင်း ဆုံခဲ့ကြသော်လည်း ဤမျှ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ အတွင်းရေးမှူးများစွာက အတွင်းရေးမှူးနေရာတွင် စနစ်တကျ တန်းစီနေကြသဖြင့် အထူးပင် ထင်ရှားနေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်သွားလိုက်သည်။
သူမသည် President Wen ၏ ရုံးခန်းသို့ အရင်ကလည်း ရောက်ဖူးသည်။ သူ့ပုဂ္ဂလိကဓာတ်လှေကားကို သုံးပြီး တိုက်ရိုက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အတိတ်က ဤနေရာသည် President Guo An ၏ ရုံးခန်းဖြစ်သည်။ President Wen တာဝန်ယူလိုက်သည့်အခါ အလှဆင်ထားသည့်ပုံစံမှာ ခေတ်နောက်ကျနေသည်ဟု ယူဆကာ သူ၏ အရသာနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြန်လည်မွမ်းမံခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို ခေါ်လာပြီး အလှဆင်ထားပုံများကို ပြသကာ သူ၏ အလှတရားရွေးချယ်မှုများကို အလေးပေး ပြောပြခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်က မွမ်းမံမှုအပြီးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ကျန်းမာရေးကို အထူးဂရုစိုက်သည့် President Wen က ရုံးခန်းထဲတွင် လေဝင်လေထွက်ကောင်းစေရန် လအနည်းငယ်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းခိုင်းခဲ့သည်။ စွမ်းအားမြင့် လေသန့်စင်စက်များက အလုပ်လုပ်နေကြသည်။
President Wen ၏ အရသာမှာ President Guoan ထက် ပို၍ ငယ်ရွယ်နုပျိုပြီး ရုံးခန်းကို တက်ကြွသော လေထုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
သို့သော် ကျယ်ဝန်းသော ရုံးခန်းထဲတွင် ကြီးမားသော စားပွဲနောက်ရှိ သားရေကုလားထိုင်မှာ လွတ်နေပြီး President Wen ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိပေ။
ဂျီအန်းနင်း သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရပြီး အနည်းငယ် ရှေ့သို့တိုးကာ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။ "ဝမ်ယွီ?"
လက်တစ်ဖက်က နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂျီအန်းနင်း ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်လိုက်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ခါးကို ဖက်တွယ်ထားသည်။
"မလှုပ်နဲ့၊ ဒါ လုယက်မှုပဲ!" ဟု ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုက ပြောသည်။ "ပစ္စည်းဥစ္စာမဟုတ်ဘဲ အလှတရားကိုပဲ လုယက်မှာ!"
ဂျီအန်းနင်း သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဖယ်လိုက်သည်။ "ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ? အလုပ်ချိန်လေ။"
President Wen သည် သူမ၏ ခါးကို တင်းတင်းဖက်ထားပြီး သူမ၏ လည်ပင်းကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ကစားနေတာလေ။"
"ဒါပေမဲ့ အခုက ဆောင်းလယ်လေ!" ဂျီအန်းနင်း က မနှစ်မြို့စွာ ပြောသည်။ "ကျွန်မ ရှင့်အတွက် စာရွက်စာတမ်းတွေ ယူလာခဲ့တယ်။ ရှင် ကြည့်မှာလား မကြည့်ဘူးလား?"
"စာရွက်စာတမ်းတွေက ဘာကြည့်စရာရှိလို့လဲ? Old Wu ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်" President Wen က မျက်စိမှိတ်ပြသည်။ "ကျွန်တော် ကြည့်ချင်တာက ရှင့်ကို။"
သူမကို အနည်းငယ် စနောက်ပြီးနောက် President Wen သည် ပြုံးလျက် သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ကာ ရုံးခန်းတံခါးကို သော့ခတ်ရန် နောက်သို့ လှည့်သွားသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် လုံးဝ သတိမထားမိပေ။ သူမသည် President Wen ၏ စားပွဲနောက်သို့ လျှောက်သွားပြီး "အပေါ်ထပ်ကနေ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက တကယ်ကို လှတာပဲ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းတာပေါ့၊ ဒီကို ဘာလို့ မပြောင်းလာတာလဲ?" President Wen က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည်။ "ရှင့်ရုံးခန်းက ကြာပြီ၊ တစ်နှစ်လောက်တောင် လေဝင်လေထွက် လုပ်ထားပြီးပြီ။"
"အခုအတိုင်းပဲ ကောင်းပါတယ်" ဂျီအန်းနင်း သည် နောက်သို့လှည့်ကာ သူ့ခါးကို ဖက်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို မှီတွယ်ရင်း စနောက်သည့်အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မမှာ တာဝန်တွေ အများကြီးယူနိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ မရှိဘူး။ အဲဒီ ဂုဏ်ထူးဆောင်ရာထူးတွေကို ယူထားရတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ မကောင်းဘူး။ လက်တွေ့ကျပြီး ပြည့်စုံတဲ့ အလုပ်တစ်ခုခုလုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်။"
"ကောင်းပါပြီ၊ ရှင့်သဘောအတိုင်းပဲ" President Wen သည် သူမ၏ ဆံပင်များကို ဖွလိုက်ပြီး သူမ၏ အနံ့ကို ရှူရှိုက်ကာ "အိမ်က ခေါင်းလျှော်ရည်က တကယ်ကို မွှေးတာပဲ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း - "..."
အို! ဒါက အပူလွန်ကဲနေတဲ့ လက္ခဏာပဲ!
ဂျီအန်းနင်း သည် သူမ၏ ပုံစံကို သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလိုက်ပြီး President Wen သည် သူမ၏ ခါးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ ချောမွေ့စွာ တင်လိုက်သည်။
"အပြင်မှာ လူတွေရှိတယ်လေ!" ဂျီအန်းနင်း က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ အထဲပိုင်း ဒီဇိုင်းအရည်အသွေးကို ယုံကြည်ရမယ်၊ အသံလုံတာ အရမ်းကောင်းတယ်။ ရှင့်စိတ်ကြိုက် အော်နိုင်တယ်!" President Wen သည် ဂျီအန်းနင်း ၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ရန် ပြင်ဆင်သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် သူ့လက်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ခုခံလိုက်သည်။ "ဒါ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးလေ!"
"ဂျီအန်းနင်း" ဝမ်ယွီက သူမ၏ ဘေးနှစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်လိုက်ပြီး သူမနှင့် အနီးကပ်ဆုံးအထိ တိုးဝင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ကို ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ကြာအောင် စောင့်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ရှင် သိလား?"
ဂျီအန်းနင်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "သုံးနှစ်နဲ့ နှစ်လလား?"
"..." ဝမ်ယွီက စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး "အိုး!" ဟုသာ အသံထွက်လိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်းသည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် နူးညံ့သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ "ကျွန်မ သိတာပေါ့! အဲဒီနေ့က ရှင် ကျွန်မကို ရုံးခန်းပြဖို့ အတင်းခေါ်တုန်းက ရှင် အကြံအစည်တစ်ခုခု ရှိနေမှန်း ကျွန်မ သိတယ်!"
လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ရုံးခန်းကို အသစ်ပြန်လည်မွမ်းမံပြီးချိန်တွင် ဝမ်ယွီသည် ဂျီအန်းနင်းကို လာရောက်လည်ပတ်စေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုက်တွန်းခဲ့ဖူးသည်။
ညနက်သန်းခေါင်အချိန်တွင် ရုံးချုပ်အဆောက်အအုံသည် လူသူကင်းမဲ့နေသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးသည် ကျယ်ဝန်းသော ရုံးခန်းအသစ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာတစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ရန် အစီအစဉ်ဆွဲကာ အပေါ်ထပ်သို့ ခိုးဝင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဝမ်ယွီ၏ ဖခင်က ရုံးခန်းအသစ်ထဲတွင် လေသန့်စင်စက်အများအပြား ထားရှိရန် အမိန့်ပေးထားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော လျှပ်စစ်ကြိုးများနှင့် ပလပ်ခေါင်းများက ပြန့်ကျဲနေသည်။ လေသန့်စင်စက်များသည် ပုံစံမကျဘဲ ပြန့်ကျဲနေကာ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး လေဝင်လေထွက် အမြင့်ဆုံးအထိ ဖွင့်ထားသဖြင့် ကျယ်လောင်သော အသံမြည်ဟည်းနေသည်။
ဝမ်ယွီ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုညက အဆိုပါရုံးခန်းထဲတွင် သူ ဘာမှလုပ်၍ မရတော့မည်ကို သိလိုက်ရတော့သည်။