ရှူးချန်းသည် ရှောင်မ Meng ၏ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်းပင် ချက်ချင်းဆိုသလို ရှေ့သို့တိုးလာကာ ဒေါ်လေးချင်းကို ကြားဝင်တားဆီးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါ်လေး၊ အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့တော့။ ဆရာမ Meng က မယူချင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် မြင်နေရပါတယ်။ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါတော့။"
ဒေါ်လေးချင်းလည်း ဆရာမ Meng ၏ တုံ့ဆိုင်းနေပုံကို သတိပြုမိသွားကာ "အေးလေ၊ ဒါဆိုလည်း ပြီးရော" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
သူမသည် ပိုက်ဆံကို ပြန်သိမ်းလိုက်သော်လည်း အစားထိုးအနေဖြင့် သစ်သီးအချို့ကို အိတ်ထဲထည့်ပေးကာ ရှောင်မ Meng ကို ကျောင်းဆောင်သို့ ပြန်ယူသွားရန် အတင်းအကျပ် ပေးလိုက်သည်။
ရှောင်မ Meng မှာလည်း ငြင်းမရသည့်အဆုံး လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။
ရှူးချန်း၏မိခင်မှာမူ အစကတည်းက ပြုံးရွှင်နေခဲ့သူဖြစ်သည်။ ရှူးချန်းက သူမကို ပြန်ရန် အချက်ပြလိုက်သည့်တိုင် မမြင်ယောင်ဆောင်နေပြီး ရှောင်မ Meng ကို "သမီးက ကျောင်းသူလေးလား။ ကျောင်းကို ပြန်တော့မှာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရှောင်မ Meng မဖြေခင်မှာပင် ဒေါ်လေးချင်းက "ရှောင်မ Meng က ဟွာဒါတက္ကသိုလ် ကပါ" ဟု ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ရှူးချန်း၏မိခင်မှာ ဤအကြောင်းကို သိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း အခုမှ သိရသလို ဟန်ဆောင်ကာ ရှောင်မ Meng ကို ချီးမွမ်းစကားများ ဆိုလိုက်သည်။
ရှူးချန်း အခုလေးတင် ခံစားခဲ့ရသည့် အနေရခက်မှုမျိုးကို ကိုယ်တိုင်ကြုံလိုက်ရသည့်အတွက် ရှောင်မ Meng မှာ သူ့အပေါ် သနားစိတ်ပင် ဖြစ်မိသည်။
ချီးမွမ်းစကားများ ပြောပြီးနောက် ရှူးချန်း၏မိခင်က စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ရှူးချန်းကို "သား၊ မင်း အရင်ပြန်နှင့်တော့။ အမေ ဒေါ်လေးချင်းနဲ့ စကားနည်းနည်း ထပ်ပြောဦးမယ်" ဟု ဆိုသည်။
ရှူးချန်းမှာ ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာချင်နေသူဖြစ်ပြီး သူ့မိခင်ကလည်း ဆက်နေချင်နေသည့်အတွက် ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။
သို့သော် ရှူးချန်း၏မိခင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်မှာ "သား၊ ဟွာဒါတက္ကသိုလ် နဲ့ အရမ်းနီးတဲ့ ဂွမ်မင်လမ်းဘက်ကို သွားမှာမဟုတ်လား။ ရှောင်မ Meng ကို လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ရှူးချန်းသည် သူ့မိခင်ကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူကမူ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ကြည့်နေသည်။
ရှောင်မ Meng က "မလိုပါဘူး၊ မလိုပါဘူး!" ဟု အမြန်ငြင်းလိုက်သည်။
သူမသည် မိမိကိစ္စကို မိမိဘာသာ ဖြေရှင်းလိုပြီး ဤနေရာတွင် ရှူးချန်းကို အနေရခက်အောင် မလုပ်ချင်ပေ။
"ရပါတယ်၊ လမ်းကြုံပဲကို။ အကူအညီလေးတစ်ခုပါ" ဟု ရှူးချန်းက ဆိုသည်။
ရှောင်မ Meng ငြင်းဆန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှူးချန်းက သူမကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်ပြီး ရင်းနှီးမှုမရှိကြသော်လည်း ရှောင်မ Meng သည် "ဒီနေရာကနေ အမြန်ထွက်သွားဖို့" ဆိုသည့် ရှူးချန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။
ငြင်းဆန်မည့်စကားလုံးများမှာ ပါးစပ်ဖျားတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ ခေါင်းညိတ်ကာ "ဒါဆိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှူးချန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒေါ်လေးချင်း၊ ကျွန်တော်တို့ သွားတော့မယ်နော်!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးကြီး နှစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လိုက်ပို့ပေးကြသည်။
တံခါးပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ခေါင်းချင်းဆိုင်ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။
"ဒီကလေးမလေးက သဘောကောင်းပုံပဲနော်" ဟု ဒေါ်လေးချင်းက ဆိုသည်။
ရှူးချန်း၏မိခင်က ခေါင်းညိတ်ကာ "သူ့အကြည့်က ရိုးသားတယ်၊ စကားပြောတာလည်း ယုံကြည်မှုရှိတယ်" ဟု ထောက်ခံသည်။
ဒေါ်လေးချင်းက ဆက်ပြောသည်မှာ "ကျွန်မအမြင်ကို ယုံလိုက်ပါ။ သူ ကျွန်မတို့အိမ်မှာ တစ်နှစ်ခွဲလောက် အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ၊ တစ်ခါမှ နောက်မကျဖူးဘူး။ စာသင်တာလည်း စနစ်တကျနဲ့ စိတ်ရှည်တယ်။ သူက တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ ကလေးမလေးပါ။ မိသားစုအခြေအနေကတော့ နည်းနည်း ကျပ်တည်းတယ်၊ သားတို့လောက်တော့ မချမ်းသာဘူး။ အိမ်မှာ အဖေပဲရှိတော့တာ၊ အမေက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် နွေဦးပွဲတော်တုန်းက ဆုံးသွားတယ်။ အဖေဖြစ်သူက ဒီနှစ်အစောပိုင်းမှာ အိမ်ထောင်အသစ်ပြုသွားတယ်။ ကျွန်မနဲ့ စကားပြောတုန်းကတော့ သူ ဒီကျောင်းပြီးရင် ပြည်နယ်မြို့တော်မှာပဲ ဆက်နေမှာတဲ့၊ အိမ်ပြန်မှာမဟုတ်ဘူးတဲ့။"
ရှူးချန်း၏မိခင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "မိသားစုအခြေအနေက အရေးမကြီးပါဘူး၊ စိတ်ထားကောင်းရင် ပြီးတာပဲလေ!"
သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ကလေးမလေးက သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ သဘောကျစရာကောင်းတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အူကြောင်ကြောင် သားလေးက သူ့စံနှုန်းနဲ့ ကိုက်ပါ့မလားမသိဘူး။ အို..." ဟု ဆက်ပြောသည်။
အမျိုးသမီးကြီးနှစ်ဦး၏ အကြည့်မှ လွတ်သွားသည်နှင့် ရှူးချန်းနှင့် ရှောင်မ Meng တို့ နှစ်ယောက်လုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်မိပြီး နှစ်ယောက်လုံး ရယ်မောမိကြသည်။
ရှူးချန်းက နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း "ကျွန်တော်တော့ မခံနိုင်တော့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်မ Meng က အပြုံးကို ထိန်းရင်း "ဒေါ်လေးတွေက တကယ့်ကို စိတ်အားထက်သန်ကြတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။ မည်သည့်ဒေါ်လေးကို ဆိုလိုသည်ကိုတော့ သူမ မပြောခဲ့ပေ၊ အမှန်မှာ နှစ်ယောက်လုံးက အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှူးချန်းက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ စိတ်ထားကောင်းပြီး ပွင့်လင်းရိုးသားသူ ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။
သူက "မင်း ဂျီအန်းနင်း ကို သိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှောင်မ Meng အံ့အားသင့်သွားပြီး "ရှင် ဂျီအန်းနင်း ကို သိလို့လား" ဟု ပြန်မေးသည်။
ရှူးချန်းက ပြုံးလျက် "ဂျီအန်းနင်း က ကျွန်တော့်ကဖေးမှာ အချိန်ပိုင်းလာလုပ်ဖူးတယ်။ ကျွန်တော့်အမေက သူ့ကို ဒီကျူရှင်အလုပ်အတွက် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တာ။ သူ ဒီအလုပ်ကို သူငယ်ချင်းဆီ လွှဲပေးလိုက်တယ်လို့ ပြောတာ မှတ်မိနေတယ်။ အဲဒါ မင်းဖြစ်နေတာလား။"
ရှောင်မ Meng သည် ဂျီအန်းနင်း ၏ ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်း Meng Xinyu ဖြစ်နေသည်။ သူမက "ရှင်က အဲဒီ အန်နီမေး ကဖေးရဲ့ မန်နေဂျာပေါ့နော်!" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
နှစ်ယောက်သား အသိမိတ်ဆွေချင်း တူညီနေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အကွာအဝေးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို နီးကပ်သွားတော့သည်။
"သွားကြရအောင်၊ ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးမယ်" ဟု ရှူးချန်းက ဆိုသည်။
Meng Xinyu ငြင်းဆန်ရန် ပြင်သော်လည်း ရှူးချန်းက "ကျွန်တော့်ကဖေးက ဂွမ်မင်လမ်းမှာ ရှိတာ၊ တကယ် လမ်းကြုံပါတယ်" ဟု အတင်းအကျပ် ပြောသည်။
ရှူးချန်းသည် ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ပြီး နေရောင်ခြည်လို နွေးထွေးသော အပြုံးပိုင်ရှင်ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင်လည်း သူမအတွက် ကြားဝင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် သူမစိတ်ထဲတွင် အပြုသဘောဆောင်သော အမြင်ရှိနေသည်။ သူမ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
စိမ်းသက်သက်လူနှစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် စကားပြောစရာ အကြောင်းအရာရှားပါးနေသဖြင့် စကားဝိုင်းကို ဂျီအန်းနင်း အကြောင်းသို့ ရောက်သွားကြသည်။
"သူ အခု ဘာလုပ်နေလဲ" ဟု ရှူးချန်းက မေးသည်။ "ကျွန်တော် သူ့နဲ့ အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားတာ ကြာပြီ။"
ရှူးချန်းနှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဂျီအန်းနင်း သည် သူ့ကဖေးတွင် နှစ်လခန့်သာ အချိန်ပိုင်း လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ဘဏ်ခွဲတစ်ခုကို ဦးစီးခဲ့သော ဝမ်ယွီ နှင့်မူ ပို၍ ရင်းနှီးသည်။ ဝမ်ယွီ က ဘဏ်ခွဲဖွင့်ချိန်တွင် ဈေးနှုန်းလျှော့ပေးခဲ့ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ကျေးဇူးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူတို့၏ ဘဝများမှာ ထပ်မံဆုံဆည်းရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။ အတူတူ ထမင်းစားပြီးနောက်ပိုင်း အဆက်အသွယ် မရှိသလောက်ပင်။
"သူ အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု Meng Xinyu က ပြောသည်။ "သူ ဇူလိုင်လကျရင် လက်ထပ်တော့မှာ။"
"ဟင်" ရှူးချန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "သူတို့က ကျောင်းမပြီးသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဘယ်နှစ်နှစ်လဲ။ ဒုတိယနှစ်လား။"
Meng Xinyu ရယ်မောကာ "ဟုတ်တယ်၊ ဒုတိယနှစ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူက မကြာခင် အသက်နှစ်ဆယ် ပြည့်တော့မှာလေ၊ ဥပဒေအရ လက်ထပ်လို့ရပြီ" ဟု ပြောသည်။
ရှူးချန်းက သတိကြီးစွာဖြင့် "ဝမ်ယွီ နဲ့လား" ဟု မေးသည်။
Meng Xinyu အံ့အားသင့်သွားပြီး "ရှင် ဝမ်ယွီ ကိုလည်း သိလို့လား" ဟု ဆိုသည်။
ရှူးချန်းက "အဲဒီတုန်းက သူ အလုပ်ဆင်းချိန်တိုင်း ဂျီအန်းနင်း ကို လာကြိုနေကျလေ" ဟု ပြောသည်။
Meng Xinyu သည် ဂျီအန်းနင်း ပြောပြဖူးသည်ကို အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူမ အလုပ်လုပ်သည့် ကဖေးမန်နေဂျာမှာ လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဖူးသည်။ ဂျီအန်းနင်း နှင့် Meng Xinyu တို့မှာ တန်ဖိုးထားမှုချင်း တူညီကြသည့်အတွက် လူတစ်ယောက်ကို အကဲဖြတ်ပုံလည်း တူညီကြသည်။ ရှူးချန်းကို ယနေ့တွေ့ရသမျှမှာလည်း တကယ်ပင် လူကောင်းတစ်ယောက်လိုပင် ဖြစ်သည်။
ကားသည် ဟွာဒါတက္ကသိုလ် သို့ ရောက်ရှိလာပြီး Meng Xinyu ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။
ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ရှူးချန်း တောင်းပန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"အမ်... ဒီနေ့ကိစ္စအတွက် တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု သူ ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။
"???" Meng Xinyu မှာ နားမလည်သေးပေ၊ သူမမှာ ငယ်သေးသည်မဟုတ်လား။
ရှူးချန်း ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး "မင်း မသိလိုက်ဘူးထင်တယ်၊ ဒီနေ့... သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ချိန်းတွေ့ဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
Meng Xinyu: "...ဟင်" လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
ရှူးချန်းက အမြန်ရှင်းပြသည်မှာ "ကျွန်တော်လည်း မသိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်အမေက မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ ရင်းနှီးခွင့်ရအောင် စီစဉ်ပေးချင်ရုံသက်သက်ပါ။ ဒါပေမဲ့... မင်းလည်း မသိခဲ့ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီအတွက် တကယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ရင် အမေ့ကို ပြောလိုက်ပါ့မယ်။ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုကိစ္စမျိုးအတွက် အနေရမခက်ပါနဲ့။"
ဤအရွယ်ရှိ အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီးများသည် တခါတရံ အခြားသူ၏ ဆန္ဒနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို လေးစားရမည်ဆိုသည့် အချက်ကို နားမလည်တတ်ကြပေ။
လူငယ်များကို အသိမပေးဘဲ ချိန်းတွေ့ခိုင်းခြင်းမှာ စည်းကျော်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှူးချန်းမှာ ဤကိစ္စအတွက် ဒေါသထွက်မိသည်။
Meng Xinyu မှာ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူလေးသာ ရှိသေးသည်။ သူမ၏ အမေမှာ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မိသားစုမှာလည်း ငွေကြေးအခက်အခဲ ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ အဖေဖြစ်သူမှာ အမေဖြစ်သူကို ပြုစုရင်းနှင့်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့ရပြီး သူမကို ရည်းစားထားရန် ကိစ္စမျိုး ဘယ်သူမှ မပြောခဲ့ကြပေ။ ဒီနှစ်အစောပိုင်းတွင် အဖေဖြစ်သူက အိမ်ထောင်အသစ်ပြုပြီးမှသာ ရည်းစားရှိလားဟု တစ်ခါမေးဖူးသည်။ သူမ မရှိဘူးဟု ပြောလိုက်ရာ အဖေဖြစ်သူက နောက်ထပ် ထပ်မမေးတော့ပေ။
Meng Xinyu သည် သူမ၏ ပထမဆုံး ချိန်းတွေ့ခြင်းမှာ ဤမျှတိတ်ဆိတ်ပြီး ထူးဆန်းစွာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ပေ။
ဒီအဒေါ်ကြီးတွေကလည်း တကယ်ပါပဲ!
ခေတ်လူငယ်များသည် လွတ်လပ်မှုနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒကို တန်ဖိုးထားကြသည်။ Meng Xinyu မှာ သူမ၏ ဆန္ဒကို လေးစားမှုမရှိသည့်အတွက် စိတ်ထဲတွင် နည်းနည်းတော့ မကျေနပ် ဖြစ်မိသည်။ သို့သော် ရှူးချန်းက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည့်အတွက် သူမ၏ မကျေနပ်မှုများ ပြေပျောက်သွားသည်။ သူမမှာ ငယ်သေးပြီး ချိန်းတွေ့ခြင်းကို အတင်းအကျပ် စီစဉ်ပေးခြင်းအပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆန်လောက်အောင်ထိ စိတ်မပျက်သေးပေ။
လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ထားလိုက်ပါ၊ ရပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။
အမှန်တရားကို သိသွားပြီးနောက် ရှူးချန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ ရုတ်တရက် အနေရခက်သွားသည်။ Meng Xinyu မှာ မိသားစုနောက်ခံကို အလေးမထားပေ၊ သူမသည် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကိုသာ ယုံကြည်သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှူးချန်းမှာ ပိန်ပါးပြီး အရပ်ရှည်ကာ အသားဖြူပြီး ရုပ်ရည်သန့်သည်။ ထို့အပြင် သူ့၏ စိတ်ထားကောင်းကြောင်းကိုလည်း သူမ ခံစားမိသည်။ ဒါက သူမကို အထင်ကြီးစေသည်။
လေထုမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရှူးချန်း ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး နားရွက်များ ပူလာသလို ခံစားရကာ "အမ်... ကျွန်တော် မင်းရဲ့ WeChat ကို Add လို့ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
Meng Xinyu ၏ မျက်နှာလည်း ပူလာသော်လည်း ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ဖုန်းကိုထုတ်ကာ "ရပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
သူတို့ သူငယ်ချင်းချင်း Add လိုက်ကြပြီး ရှူးချန်းက မထွက်ခွာခင် "ဂျီအန်းနင်း နဲ့ ဝမ်ယွီ ကို ကျွန်တော့်ကိုယ်စား နှုတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါဦး" ဟု မှာလိုက်သည်။
သူ၏ကား ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း Meng Xinyu သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အခုထိ ပူနွေးနေဆဲဖြစ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း ကို တွေ့သည့်အခါ Meng Xinyu က ချိန်းတွေ့ရမည့်အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း မှာ ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာရန် အချိန်အတော်ကြာသည်။
ယခင်ဘဝက ဤလူနှစ်ဦးမှာ လုံးဝ ပတ်သက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ Meng Xinyu နှင့် ရှူးချန်းတို့မှာ လူကောင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဂျီအန်းနင်း မှာ မည်သူ့ကိုမှ ချိတ်ပေးချင်သည့် အဒေါ်ကြီးမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ဤနှစ်ဦးကို ပေါင်းပေးရန် ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။
ဒီဘဝမှာလည်း မစဉ်းစားခဲ့မိပါ...
"ဒါဆို... မင်း ဘာတွေ တွေးနေလဲ" ဟု ဂျီအန်းနင်း က မေးသည်။
Meng Xinyu ၏ မျက်နှာ ရဲသွားပြီး "ဘာတွေးရမှာလဲ။ သူက ကျွန်မအပေါ် ဘာမှ စိတ်ဝင်စားတဲ့ အရိပ်အယောင်မှ မပြတာ" ဟု ဆိုသည်။
သို့သော် ဂျီအန်းနင်း က ရှူးချန်းမှာ စိတ်ထားကောင်းသော်လည်း စိတ်ခံစားမှု မရှိသူ မဟုတ်ကြောင်း သိသည်။ Meng Xinyu ၏ WeChat ကို တောင်းခြင်းမှာ စိတ်ဝင်စားကြောင်း သိမ်မွေ့စွာ ပြသခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လူနှစ်ဦးကြားက ကိစ္စကို အခြားသူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုသင့်ပေ၊ သူတို့သဘောအတိုင်း သွားခွင့်ပြုသင့်သည်။ ဂျီအန်းနင်း သည် ဘာမျှ မပြောဘဲ ပြုံးနေလိုက်သည်။
ရည်းစားဦးမထားဖူးသေးသည့် Meng Xinyu မှာ ဤကိစ္စတွင် အတွေ့အကြုံနည်းပြီး ဂျီအန်းနင်း ၏ စနောက်မှုကြောင့် ရှက်ရွံ့နေသည်။
စကားဖြင့် ဝန်မခံသော်လည်း တိတ်တဆိတ်ဖြင့် ရှူးချန်း၏ WeChat Moments ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။
၎င်းမှာ အန်နီမေးများနှင့် ပတ်သက်သည့်အရာများ၊ အသစ်ဝယ်ထားသော အရုပ်လေးများကို ပြသရင်း ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
Meng Xinyu: "..." မျက်လုံးကို အုပ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
သို့သော်လည်း သူမက ၎င်းကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။
ရှူးချန်း အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် Meng Xinyu ၏ Moments ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ဘဝမှာ အလွန်ရိုးရှင်းကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူငယ်ချင်းမလေးများနှင့် ရိုက်ထားသည့် ဓာတ်ပုံများသာ အများစုဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ရိုက်ထားသည့်ပုံများမှာ ရှားသည်။ သူမမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ရတာကို အလွန်အမင်း စွဲလမ်းသူမျိုး မဟုတ်ပေ။
Meng Xinyu နှင့် မည်သို့ စကားစပြောရမည်ကို အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှူးချန်းသည် "ရှိလား" သို့မဟုတ် "ဘာလုပ်နေလဲ" ဆိုသည့် အဖွင့်မျိုးကို စွန့်လွှတ်ကာ သူနှင့် ရင်းနှီးသည့်အကြောင်းအရာမှ စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"မင်း ကြိုက်မကြိုက်တော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအန်နီမေးက တကယ်ကောင်းတယ်၊ မင်းကို အကြံပေးချင်တယ်" ဟု ဆိုကာ လင့်ခ်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စကားစမြည်ပြောရန် အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သည်။
Meng Xinyu က "ကြည့်ကြည့်လိုက်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ထို့နောက် သူမက "ဒါဆို ရှင်က အန်နီမေးကို တကယ် ကြိုက်တာပေါ့နော်" ဟု မေးသည်။
ရှူးချန်းက "ဟုတ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် ကျောင်းပြီးတော့ ၉ နာရီမှ ၅ နာရီအထိ လုပ်ရတဲ့ အလုပ်မျိုး မလုပ်ချင်ခဲ့တာ။ ကိုယ်ချစ်တဲ့အလုပ်ကိုပဲ လုပ်ချင်လို့ အန်နီမေး ကဖေးကို ဖွင့်လိုက်တာပါ" ဟု ပြောသည်။
Meng Xinyu က "အန်းနင်းက အရင်က ပြောပြဖူးတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ပထမဆုံး စကားပြောဆိုမှုမှာ အောင်မြင်သွားသည်။
နှစ်ရက်အကြာတွင် Meng Xinyu က "တကယ်ကောင်းတာပဲ! ဒီမှာ Season တစ်ခုပဲ ရှိတာလား။ ကျွန်မ XX နဲ့ XX ကို အရမ်းကြိုက်တယ်!" ဟု ရုတ်တရက် ပြန်စာပို့လာသည်။
ရှူးချန်းသည် ဖုန်းကိုကြည့်ရင်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း ၏ မင်္ဂလာဆောင်ကို ဇူလိုင်လတွင် ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားပြီး ပြည်ပကျွန်းတစ်ခုတွင် ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။
ဝမ်ဂူအန်း၊ ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့ သုံးဦးမှာ မည်သည့်ဆက်စပ်မှုမှ မရှိသော်လည်း ထူးခြားစွာပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စီးပွားရေးဆန်သည့် မင်္ဂလာပွဲမျိုး မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ရိုးရှင်းပြီး နီးစပ်သူများသာ ပါဝင်သည့် ပွဲကိုသာ ရွေးချယ်ကြသည်။
သူတို့သည် တကယ်တမ်း ရင်းနှီးသူများကိုသာ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။
ဂျီအန်းနင်း ၏ ဘက်တွင်မူ သူမသည် Meng Xinyu ကိုသာ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။
ယခင်ဘဝက ဆက်စပ်မှုများကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဂျီအန်းနင်း သည် ရှူးချန်းကိုလည်း ဖိတ်ချင်စိတ် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဤဘဝတွင် သူမနှင့် ရှူးချန်း၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်တိမ်လွန်းလှသည်။ နှစ်လမျှသာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသည့် ကော်ဖီဆိုင်မန်နေဂျာတစ်ဦးကို ပြည်ပတွင်ကျင်းပမည့် မင်္ဂလာပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခြင်းမှာ အဆင်မပြေနိုင်သလို အတင်းအကျပ် ဖိတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ထိုအကြံကို လက်လျှော့လိုက်ရသည်။
သို့သော် ဇွန်လတွင် ဂျီအန်းနင်း က ဝမ်ယွီ ကို "ဧည့်သည်တစ်ယောက် ထပ်တိုးလိုက်ပါဦး" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ က "ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း က "ရှူးချန်းလေ" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ယွီ က "ဟင်၊ သူ့ကို မဖိတ်ပါနဲ့ဆိုပြီး အရင်က ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြန်မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း က ပြုံးပြီး "သူက အခု Meng Xinyu ရဲ့ ရည်းစားလေ" ဟု ဖြေသည်။
ဧည့်သည်အရေအတွက် ကန့်သတ်ထားသည့်အတွက် မင်္ဂလာပွဲမှာ အရွယ်အစားသေးငယ်သော်လည်း အလွန်ပင် လှပခမ်းနားသည်။
ဝမ်မိသားစုက ကျွန်းတစ်ကျွန်းလုံးကို ကြိုတင်ငှားရမ်းထားပြီး မင်္ဂလာပွဲကို အဖြူရောင်သဲသောင်ပြင်တွင် ကျင်းပသည်။ သတို့သားနှင့် သတို့သမီးမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်ကြပြီး တစ်ဦးမှာ ချောမောကာ တစ်ဦးမှာ လှပနေသည်။
သူတို့သည် ပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသည့် မင်္ဂလာတံခါးအောက်တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကတိသစ္စာပြုကြကာ လက်စွပ်များလဲလှယ်ပြီး အနမ်းပေးကြသည်။
ထို့နောက် သတို့သမီးက ပန်းစည်းကို ပစ်လိုက်ရာ သူမ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းလက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။
ဘဝမှာ အခက်အခဲတွေ ရှိခဲ့ကောင်း ရှိခဲ့နိုင်ပေမယ့်၊ ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းကတော့ သေချာပေါက် ပိုကောင်းလာမှာပါ။
ကျွန်မအတွက်ရော၊ သင်တို့အတွက်ပါပဲ။