ချမ်းသာခြင်းနတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Chapter 38: <It’s over>

အခန်း (၃၈)။ <ပြီးသွားပြီ>

ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့က ဦးစွာ ရှင်းလင်းတင်ပြကြသည်။

“ကျွန်တော်တို့ တနင်္ဂနွေနေ့တုန်းက HTS အတွက် စမ်းသပ်ကုဒ်တွေ အကုန်စစ်ဆေးပြီးပါပြီ”

ထို့နောက် သူတို့က ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အောက်သို့ ဆင်းသွားရင်း သူတို့လုပ်ထားသည့် အလုပ်များကို ဝူဆောင်းအား ပြသကြသည်။

“ကျွန်တော်တို့က ကိုယ့်လောက် ကျွမ်းကျင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ဖော်မတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ အတုယူပြီး လိုက်လုပ်ထားပါတယ်။ ကိုယ် ပထမဦးဆုံး ကြည့်ရမယ့်ဟာက…”

ပက်ဂျွန်ဝူ စကားပင် မဆုံးသေးမီ ဝူဆောင်းက ဝင်မေးလိုက်သည်။

“ခဏနေဦး။ ၄၇ လိုင်းကို ပြန်ပြစမ်း။ တစ်ခုခု လွဲနေတယ်”

“ဟ… ဟင့်အင်း ဟုတ်လား”

ပက်ဂျွန်ဝူက ၄၇ လိုင်းဆီသို့ စခရင်ကို ဆင်းသွားလိုက်ချိန်တွင် ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ HTS က သုံးစွဲသူ တစ်ဦးချင်းစီကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ ပစ္စည်းအမျိုးအစား အများအပြား ရွေးချယ်ခွင့် ပေးထားတယ်။ ဆိုလိုတာက ဒါက အာရေး (Array) ဖော်မတ်နဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်လို့ ပြောတာပဲ”

ပက်ဂျွန်ဝူက သေချာ နားထောင်နေသည်။ ဝူဆောင်း ဆက်ပြောလိုက်စဉ် သူ မှားသွားမှန်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

“ဒီအတိုင်းသာ စမ်းသပ်မယ်ဆိုရင် သုံးစွဲသူက ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ ရွေးထားတဲ့ အခြေအနေမှာပဲ အလုပ်လုပ်လိမ့်မယ်။ စိတ်ဝင်စားတဲ့ ပစ္စည်း အများအပြားကို ရွေးချယ်ထားတယ်ဆိုရင် ဒီစမ်းသပ်ချက်က အလုပ်မဖြစ်ဘူး”

“ကျ… ကျုပ် သဘောပေါက်ပါပြီ…”

ကင်ယောင်းဂွန်က ညည်းတွားလိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူမှာမူ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ငေးစိုက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောနေသည်။

“အောက်ဘက်ကို နည်းနည်းလောက် ထပ်ဆင်းပေးပါဦး”

နောက်ထပ် အမှားတစ်ခု ရှိနေပြန်ပြီလား။ ပက်ဂျွန်ဝူက တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် မောက်စ်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်။ ဒီနားမှာ”

ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့သည် ဝူဆောင်း လက်ညှိုးထိုးပြသော လိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဘယ်လောက်ပဲ သေချာကြည့်ကြည့် ဘာပြဿနာရှိနေမှန်း သူတို့ လုံးဝ မတွေ့နိုင်ပေ။

“မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီစမ်းသပ်ကုဒ်ထဲမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ယုတ္တိဗေဒ (Business logic) တွေ ပါဝင်နေတယ်”

စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ယုတ္တိဗေဒ။

၎င်းသည် လက်တွေ့လောက၏ လုပ်ငန်းစည်းမျဉ်းများကို ပရိုဂရမ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်း ကုဒ်လုပ်ထားသည့် အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ကုဒ်များအတွက်မူ ထိုသို့သော ယုတ္တိဗေဒများ ပါဝင်နေရန် မလိုပေ။

ပက်ဂျွန်ဝူက အကြောင်းပြချက် ပေးရန် ကြိုးစားသည်။

“ဟ… ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါက ရှောင်လွှဲလို့ မရလို့ပါ…”

ဝူဆောင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တင်းမာသော အသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဘာလို့ စမ်းသပ်ကုဒ်တွေ လိုက်လုပ်နေတာလဲ။ ပြခန်းမှာ ပြဖို့သက်သက် လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

အခန်းထဲတွင် ပြင်းထန်သော တင်းမာမှုကြီး လွှမ်းသွားသည်။ ကင်ယောင်းဂွန်က ဝင်ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသည်။

“ဟ… ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီ အပိုင်းက စီးပွားရေး ယုတ္တိဗေဒကို စမ်းသပ်ဖို့ ဖြစ်လို့ အဲ့ဒါ ပါသွားရင်တောင် လက်ခံနိုင်လောက်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျုပ်က ထင်လို့ပါ”

“ဒါဆိုရင် ယုတ္တိဗေဒကို ပြောင်းလဲပြီး အသုံးချရတော့မယ်ဆိုရင်ရော၊ ခင်ဗျားတို့က အခြမ်းနှစ်ဖက်စလုံးကို လိုက်ချိန်ညှိနေမှာလား”

ဝူဆောင်းက မည်သည့် ချန်လှပ်မှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ချေပလိုက်သည်။

ကင်ယောင်းဂွန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူ၏ လက်များမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ တုန်ရီလာသည်။ ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။

“ဆက်ရှင်းပြပါ။ ဈေးကွက်က မကြာခင် ဖွင့်တော့မယ်”

ထိုအချိန်က နံနက် ၈ နာရီ ၂၀ မိနစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှင်းလင်းတင်ပြပြီးချိန်တွင် ပက်ဂျွန်ဝူမှာ စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် အူဂျားဂျား ဖြစ်နေလေပြီ။

***

နေ့လယ် ၃ နာရီ။

ဈေးကွက်ပိတ်သွားပြီးနောက် ယွန်ဂီဟွမ်၏ အလုပ်များကို ပြသရမည့် အလှည့် ရောက်လာသည်။ ဝူဆောင်းက သူ့ကိုလည်း အလားတူပင် အကြိမ်ကြိမ် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။

ဝူဆောင်းသည် အမှားများကို ထောက်ပြရုံသာ မကဘဲ သူ့ဘာကြောင့် မှားရသည်ဆိုသည့် အကြောင်းရင်းများကို စေ့စေ့စပ်စပ် ရှင်းပြပေးကာ အသုံးဝင်သော အကြံဉာဏ်များပါ ပေးခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ချိန်လုံး သဘောကောင်းပြီး စဉ်းစားတွေးခေါ်တတ်သူ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သုံးဦးစလုံး အနေဖြင့် အားနာစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားကြရသော်လည်း သူတို့ ရရှိလာသည့် ဗဟုသုတများကတော့ တန်ဖိုးဖြတ်မရပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အောက်ကျနောက်ကျ အနေအထားကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လက်ခံလိုက်ကြသည်။

နေ့ရက်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့အားလုံးသည် ပုံစံတကျဖြင့် ဆက်လက် လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။ နံနက်တိုင်းတွင် ဝူဆောင်းက ယခင်နေ့က လုပ်ထားသော အလုပ်များကို စစ်ဆေးပြီး ပြုပြင်ပေးသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယွန်ဂီဟွမ်၊ ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့သည် ဝူဆောင်းနှင့်ပင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ငြင်းခုံဆွေးနွေးနိုင် ترောက်သည်အထိ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလာပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိလာကြသည်။

ထိုစဉ် နေ့ရက်တစ်ရက်တွင်—

ဝူဆောင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့အားလုံးက ဒေးဆန်အပြင်ဘက်မှာပါ အသက်ဆက် ရပ်တည်နိုင်လောက်တဲ့အထိ အရည်အချင်း ပြည့်ဝလာပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်”

ဝူဆောင်းက ချီးကျူးလိုစိတ်ဖြင့် ပြောခြင်းဖြစ်သော်လည်း မည်သူမျှ ဝမ်းသာပုံ မပေါ်ကြပေ။ ကင်ယောင်းဂွန်က ဝူဆောင်းကို စိတ်တိုတိုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“စကားကို တစ်၀က်တစ်ပျက်နဲ့ မချီးကျူးနဲ့လေ။ အမှားကို ပြင်ပေးစမ်းပါ။ မင်း ကျွန်တော်တို့ကို သင်ပြပေးနေချိန်မှာ ပိုပြီး အဆင်ပြေတယ်လို့ ခံစားရတယ်”

“ဟ… ဟုတ်တယ်လေ… ငါတို့အတွက်တော့ အဲဒါထက် ပိုကောင်းတာ…”

ပက်ဂျွန်ဝူက ထပ်ပြောသည်။

“ကိုဝူဆောင်းက ကျွန်တော်တို့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆက်ဆံဖို့လိုတယ်။ အဲဒီလိုမှသာ ကျွန်တော်တို့ ပိုတော်လာမှာ”

ယွန်ဂီဟွမ်လည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

“ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လုပ်စမ်းပါ!”

တောက်၊ တောက်။

တံခါးပွင့်လာပြီး ကွတ်ဂျောင်ဝု ဝင်လာသည်။

“လစဉ် အစည်းအဝေးလုပ်မယ့်အချိန် ရောက်ပြီ”

***

သောကြာနေ့ နေ့လယ် ၂ နာရီ ၅၀ မိနစ်။

“သွားကြရအောင်။ အစည်းအဝေးချိန် ရောက်ပြီ” ကွွန်ဟောင်းအွန်း ထရပ်လိုက်ပြီး နမ်ကျောင်ဆန်းကို ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူက စာရိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကွွန်ဟောင်းအွန်းက ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။

“မန်နေဂျာနမ်၊ ကျွန်တော်တို့ သွားရတော့မယ်လေ”

သူ့ထံမှ အဖြေ မထွက်လာပေ။ ကွွန်ဟောင်းအွန်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သည်းခံတတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့သော အပြုအမူမျိုးကြောင့် စိတ်တိုလာသည်။ သူက နမ်ကျောင်ဆန်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ ထိုသူက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

“ခဏလေး ပြီးတော့မှာပါ။ ဒီအပိုင်းလေး အဆုံးသတ်လိုက်ရင် သွားပြီ”

“ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေလို့လဲ။ အစည်းအဝေးတောင် လွှတ်ချင်လောက်အောင် အဲ့ဒါက အဲ့လောက်တောင် အရေးကြီးလို့လား”

“ခင်ဗျား သိဖို့ မလိုပါဘူး။ သိပ်မလိုတော့ဘူး၊ ပြီးတော့မှာပါ”

နမ်ကျောင်ဆန်းက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ဆက်ပြောနေသည်။ ကွွန်ဟောင်းအွန်း၏ အသက်ရှူသံများ ကြမ်းလာသည်။

“မန်နေဂျာနမ်။ ဒီမှာ PM က ဘယ်သူလဲ”

“အဟမ်း…”

“ဒီပရောဂျက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရာရာကို ကျွန်တော် သိထားရမယ်။ ခင်ဗျား အလုပ်များနေတယ်ဆိုတာ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုတော့ လုပ်လို့ မရဘူးလေ”

နမ်ကျောင်ဆန်းက သူ့စကားကိုပင် ထပ်ပြောသည်။ “ပြောသားပဲ၊ အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့လို့။ သိပ်မလိုတော့ဘူး။ နည်းနည်းလေးပဲ ကျန်တော့တာ”

ကွွန်ဟောင်းအွန်း အလုပ်လုပ်တာ ယခုမှ ပထမဆုံးနေ့ မဟုတ်ပေ။ သူ သံသယ ဝင်လာသည်။

“မန်နေဂျာနမ်။ ခင်ဗျား… တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို အလုပ်ခိုင်းလိုက်တာလား”

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တိတ်ဆိတ်နေခြင်းက ကွွန်ဟောင်းအွန်း မှန်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူ့မျက်နှာ နီရဲလာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

“မန်နေဂျာနမ်!”

ကွွန်ဟောင်းအွန်း တစ်ခါမျှ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဖူးသူ မဟုတ်ပေ။ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ နမ်ကျောင်ဆန်းမှာ အရှက်ကွဲသွားသဖြင့် မျက်နှာ ပိုနီသွားသည်။

“အ… အဲ့လို မဟုတ်ပါဘူး”

“ဒါဆို ဘာလဲ!? ရှင်းပြစမ်းပါ!” ကွွန်ဟောင်းအွန်းက စွပ်စွဲလိုက်သည်။

နမ်ကျောင်ဆန်း ပို၍ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားသည်။ “သီသီလေးပဲ လိုတော့တာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ လွှတ်ပေးပါ” သူ ဆက်၍ စာရိုက်နေသော်လည်း လက်ချောင်းများ တုန်ရီနေသည်။

“ခင်ဗျားကတော့ဖြင့်…”

“နောက်မှ အကုန် သေချာရှင်းပြပါမယ်”

နမ်ကျောင်ဆန်းက တောင်းပန်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အတူတူ အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် ကွွန်ဟောင်းအွန်းအနေဖြင့် သူ့အသနားခံမှုကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

“ရပြီလေ။ အမြန်လုပ်တော့။ အစည်းအဝေး ပြီးရင် ဆွေးနွေးမယ်”

ကွွန်ဟောင်းအွန်းက အရင်ထွက်သွားသည်။ နမ်ကျောင်ဆန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စခရင်ဆီသို့ အာရုံ ပြန်စိုက်လိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသော် သူ အလုပ်ပြီးသွားကာ အင်တာနက်ပေါ်သို့ တင်သည့် စခရင် (Uploading screen) နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ပရိုဂရမ်တစ်ခု တင်တာများ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခက်နေရတာလဲ”

သူ ညည်းတွားရင်း ကလစ် ဆက်နှိပ်နေသည်။ နောက်ဆုံးအဆင့် ပြီးသွားသောအခါ နမ်ကျောင်ဆန်းသည် အစည်းအဝေးခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားတော့သည်။

သူ့ကွန်ပျူတာ စခရင်ပေါ်တွင် ‘နူရီဖိုင်းနန့်စ် လုပ်ငန်းသုံး ဒီဗော့စ် စနစ် (Nuri Finances Enterprise DevOps System)’ ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသော ပော့ပ်အပ် (Popup) စာမျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

***

လစဉ် အစည်းအဝေး။

၎င်းသည် နူရီဖိုင်းနန့်စ်တွင် အလုပ်လုပ်နေသော ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူတိုင်း ကြောက်ရွံ့ကြသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပရောဂျက် PM များကမူ ဤအချိန်ကို အထူးပင် မုန်းတီးကြသည်။

စခရင်ပေါ်တွင် ဆွေးနွေးမည့် အကြောင်းအရာများ စာရင်း ပေါ်လာသည်။ ကွတ်ဂျောင်ဝုက အစည်းအဝေးကို စတင်လိုက်သည်။

“ဒီလအတွက် စနစ်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ စတင်ပါမယ်”

ဒေးယန်းစနစ်၏ PM က ပထမဆုံး စတင်ပြောကြားသည်။

“ဒေးယန်းစနစ်နဲ့ စပါမယ်”

စခရင်ပေါ်တွင် ဒေးယန်း ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် ပင်မပရောဂျက်များစာရင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့၏ ရှင်းလင်းတင်ပြမှုအပြီးတွင် အက်စ်အိုင် (SI)၊ အမ်သရီး (M3) နှင့် ဒေးဆန် တို့မှ PM များ၏ အလားတူ တင်ပြချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ချက်ကတော့ ရမှတ်စနစ်၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။

ဒေးယန်းစနစ်

အမှားအယွင်း (Bugs) အရေအတွက်: ၁၁ ခု

ပြင်ဆင်ပြီးသော အမှားအယွင်း အရေအတွက်: ၁၁ ခု

လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် အကြံပြုချက် အရေအတွက်: ၇ ခု

အက်စ်အိုင် ဒေတာ စနစ် (ST Data System)

အမှားအယွင်း အရေအတွက်: ၂၅ ခု

ပြင်ဆင်ပြီးသော အမှားအယွင်း အရေအတွက်: ၂၄ ခု

လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် အကြံပြုချက် အရေအတွက်: ၁၃ ခု

အမ်သရီး ဆော့ဖ် (M3 Soft)

အမှားအယွင်း အရေအတွက်: ၇ ခု

ပြင်ဆင်ပြီးသော အမှားအယွင်း အရေအတွက်: ၆ ခု

လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် အကြံပြုချက် အရေအတွက်: ၂ ခု

ဒေးဆန်စနစ် (Daesan System)

အမှားအယွင်း အရေအတွက်: ၀ ခု

ပြင်ဆင်ပြီးသော အမှားအယွင်း အရေအတွက်: ၀ ခု

လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် အကြံပြုချက် အရေအတွက်: ၇ ခု

“ခင်ဗျားတို့ မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ဒေးဆန်ကသာ အမှားအယွင်း လုံးဝမရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော စနစ် ဖြစ်ပါတယ်။ အက်စ်အိုင် (ST) က လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် အကြံပြုချက် အများဆုံး ရှိပေမဲ့ အမှားအယွင်း အများဆုံးလည်း ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒေးယန်းနဲ့ အမ်သရီး (M3) တို့ကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့လကလိုပဲ အတူတူပါပဲ”

အမှားအယွင်း မရှိခြင်း။

ယွန်ဂီဟွမ်မှာ မျက်ရည်မကျအောင် ငိုဲးထားရသည်။ သူ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူမိသည်။

“အခု စုစုပေါင်း ဆုကြေးနဲ့ ဒဏ်ကြေးရမှတ်တွေကို ဆက်သွားပါမယ်”

ကွတ်ဂျောင်ဝု၏ ကြေညာသံကြောင့် အခန်းထဲတွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကွွန်ဟောင်းအွန်းက သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေပြီး ကွွန်ထယ်ဂျွန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စခရင် ပြောင်းသွားပြီး ကွတ်ဂျောင်ဝု ဆက်ပြောမည့်ဆဲဆဲတွင် လူတစ်ယောက် အခန်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်လာသည်။

“တ… တောင်းပန်ပါတယ်။”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

“ငွေလွှဲာင်းတွေ မသွားတော့ဘူးဗျ။”

ကွတ်ဂျောင်ဝုက အလ급တကူ မေးလိုက်သည်။

“ဘာလဲ၊ ဘာလို့လဲ။”

“မ… မသိသေးပါဘူးဗျ။ စနစ်ထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့က အခု လိုက်ကြည့်နေပါတယ်။”

“ဘာဖြစ်တာလဲ ကွာ…”

ဂျိုးယောင်းဆွတ်က သူ့နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။ အားလုံး ရုပ်တုသဖွယ် တောင့်တင်းသွားကြသည်။