ချမ်းသာခြင်းနတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Chapter 39: < it’s over >

အခန်း (၃၉) < ပြီးဆုံးသွားပြီ >

“အခုချက်ချင်း သွားစစ်ကြစမ်း။”

ဂျိုးယောင်းဆွတ်၏ အမိန့်ပေးသံကြောင့် PM (ပရောဂျက်မန်နေဂျာ) များ အခန်းထဲမှ စတင်ထွက်ခွာလာကြသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်လည်း ထရပ်လိုက်သည်။

“ဘာလို့ မထတာလဲ။ ကျုပ်တို့ သွားပြီး ကူညီရမယ်လေ။”

သို့သော် ဝူဆောင်းက အတော့်ကို အေးအေးလူလူပင် ရှိနေသည်။ သူက အပြုံးလေးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“သွားစရာ မလိုပါဘူး။ M3 နဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဖန်တီးထားတဲ့ DevOps စနစ်ကို သုံးပြီး ဒီနေရာကနေပဲ စစ်လို့ရပါတယ်ဗျ။”

ယွန်ဂီဟွမ်မှာ ဤသို့ အကြံဉာဏ်ကောင်း ထွက်လာခြင်းကို သဘောကျကာ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ “အေးသားပဲ!”

ဝူဆောင်းက လက်ကိုမြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မန်နေဂျာ ကွတ်၊ DevOps စနစ်ကို ချိတ်ဆက်ပေးပါ။”

ကွတ်ဂျောင်ဝုသည် ဝူဆောင်း တောင်းဆိုသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

http://devops.nuri.com

သူ့အိုင်ဒီနှင့် စကားဝှက်ကို လျင်မြန်စွာ ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။ လော့ဂ်အင်ဝင်လိုက်သည်နှင့် စခရင်ပေါ်တွင် အနားသတ် အနီရောင်နေရာ လေးခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဆာဗာပေါ် တင်ခဲ့တဲ့ လတ်တလော အပလီကေးရှင်း အားလုံးက ပြဿနာရှာနေတာပါ။ ကြည့်ရတာ အားလုံးက ST ဘက်က ဖြစ်ပုံရတယ်။”

ထွက်ခွာတော့မည့် လူများပင် ရပ်ကြည့်နေကြသည်။ ဂျိုးယောင်းဆွတ်လည်း စခရင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“မန်နေဂျာ ကွတ်၊ ကျွန်တော် ဆက်လုပ်လို့ ရမလား။”

ကွတ်ဂျောင်ဝုက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ဝူဆောင်းကို ကြွက်ခုံ (မောက်စ်) လွှဲပေးလိုက်သည်။ ဝူဆောင်းက ကလစ်အနည်းငယ်နှိပ်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဒီမှာ ကြည့်လိုက်ရင်၊ ဒီနေ့ နေ့လယ် ၃ နာရီ ၂ မိနစ်မှာ ပရိုဂရမ် ဗားရှင်းအသစ်တစ်ခု တင်ထားတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ပြဿနာက အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာစပြီး ဖြစ်လာတာပါ။”

ကွတ်ဂျောင်ဝုက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“ဘ… ဘယ်လိုလဲ၊ ပြင်လို့ရော ရမလား။”

“အင်း၊ အရင်ဗားရှင်းဟောင်းကိုပဲ ပြန်ပြောင်းလိုက်ကြတာပေါ့ (Roll back)။ ဆက်လုပ်လိုက်ရမလား။”

ကွတ်ဂျောင်ဝုက တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ဂျိုးယောင်းဆွတ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။ ကွန်းဟျောင်းအွန်းက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလာသည်။

“ခဏနေပါဦး၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ဆာဗာရဲ့ ပြဿနာလို့ ခင်ဗျားက ယူဆနေတာလား။ အရာရာကို အသေအချာ မစစ်ဆေးဘဲ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်ရတာလဲ။”

“စခရင်ပေါ်မှာ အတိအလာ ပေါ်နေတာပဲလေ။ မြင်နေရတာကို မယုံဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။” ဝူဆောင်းက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည်။

နမ်ကျောင်ဆန်းက ယခင်ကထက် ပိုမိုဆိုးရွားလာသည့် အသံဖြင့် ဝင်ပြောသည်။

“မယုံနိုင်စရာမှ မဟုတ်တာ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ဆာဗာထဲကို ဝင်ပြီး အတည်မပြုခဲ့ဘဲနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဘက်က ပြဿနာလို့ ဘယ်လိုလုပ် အသေအချာ ပြောနိုင်မှာလဲ။”

ဝူဆောင်းက နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်တွန့်ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်ပြီး အခု အချိန်ဆွဲနေဖို့ အချိန်ရှိသေးလို့လား။”

ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ဂျိုးယောင်းဆွတ်သာ ဖြစ်သည်။ သူက ဝူဆောင်းကို ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“လုပ်လိုက်။”

ဝူဆောင်းက rollback ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ အနီရောင် မီးလင်းနေသည်များမှာ ချက်ချင်းပင် အစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းသွားကြသည်။

“အခုတော့ အကုန်အဆင်ပြေသွားပါပြီ။ ဟိုဘက်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး စစ်ကြည့်လိုက်ပါ။”

ကွတ်ဂျောင်ဝု ဖုန်းဆက်လိုက်ပြီး ဖုန်းချလိုက်ကာ ဂျိုးယောင်းဆွတ်ကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။ “အကုန်လုံး ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်သွားပါပြီ ခင်ဗျ။”

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကြီးမားသော ပြဿနာကြီးတစ်ခုမှာ ၅ မိနစ်ပင် မပြည့်အတွင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“မန်နေဂျာ ကွတ်၊ ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ အဓိကပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ မှတ်တမ်းမျိုး ရှိခဲ့ဖူးလား။”

“တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးပါဘူး၊ ဆာ။”

“ဟုတ်လား။ ကျ… ကျုပ်တောင် မယုံနိုင်ဘူး။”

အရာရာတိုင်း ပုံမှန်အနေအထားသို့ ပြန်ရောက်သွားသော်လည်း အခန်းထဲရှိ လူအများစုမှာမူ ယခုထက် ပို၍ပင် တင်းမာလာကြသည်။ ဂျိုးယောင်းဆွတ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အခုတော့ ဒီလို ရူးကြောင်ကြောင် ကိစ္စမျိုးတွေအတွက် ဘယ်သူ့မှာ တာဝန်ရှိလဲဆိုတာ စစ်ဆေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။”

သူ့အသံမှာ မရမက လိုက်ကောက်မည့် ရမမင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။ ကွန်းဟျောင်းအွန်းရော နမ်ကျောင်ဆန်းပါ မျက်နှာငယ်သွားကြသည်။

ဂျိုးယောင်းဆွတ်က ST အဖွဲ့ဝင်များကို အော်ငေါက်လိုက်သည်။

“ဒီလိုပုံစံနဲ့ လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ အလုပ်ထွက်လိုက်ကြတော့! ဒါ ကလေးကစားစရာလို့ ထင်နေတာလား။ ခင်ဗျားတို့ ဦးနှောက်ရော ပါလာရဲ့လား။ ကျုပ် တရားမစွဲတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်သင့်တယ် မှတ်။”

အခန်းထဲတွင် ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

“ပြီးတော့ ST ဘက်က ဝူဆောင်းရဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုကို လက်မခံဘူးဆိုတာလည်း ကျုပ်ကြားတယ်။”

ကွန်းဟျောင်းအွန်းက စကားမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အခြေအနေကို ပိုကောင်းလာစေမည့် မည်သည့်စကားကိုမျှ သူ မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ငြိမ်ခံနေရန်သာ ရှိတော့သည်။

“မန်နေဂျာ ကွတ်၊ ဆုနဲ့ ဒဏ်ေပးရမှတ် စုစုပေါင်းပြတဲ့ စခရင်ကို ဖွင့်ပြစမ်းပါ။”

- ဒေယန်းစနစ် - ဒဏ် ၁ မှတ်၊ ဆု ၅ မှတ်။ - ST ဒေတာစနစ် - ဒဏ် ၆ မှတ်၊ ဆု ၇ မှတ်။ - M3 ဆော့ဖ်ဝဲ - ဒဏ် ၅ မှတ်၊ ဆု ၉ မှတ်။ - ဒယ်ဆန်စနစ် - ဒဏ် ၀ မှတ်၊ ဆု ၁၀ မှတ်။

“ကဲ၊ ရလဒ်ကတော့ ရှင်းရှင်းလလ ထွက်လာပြီပဲ။” ဂျိုးယောင်းဆွတ်က မဲ့ပြုံးပြုံးရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ကွန်းဟျောင်းအွန်း နောက်ဆုံးတွင် ပါးစပ်ဟလာသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဆာ၊ သတ်မှတ်ရက်ရောက်ဖို့ အချိန်အနည်းငယ် လိုသေးတယ်လေ……”

“ဟာ၊ ဟုတ်လို့လား။ အချိန်သေးတယ် ဟုတ်လား။”

ဂျိုးယောင်းဆွတ်က လှောင်ပြောင်သည့် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ကွန်းဟျောင်းအွန်း၏ မျက်ဝန်းများ တုန်ရီသွားသည်။

“မန်နေဂျာ ကွတ်၊ DevOps စခရင်ကို ပြန်ဖွင့်ပြလိုက်စမ်းပါ။” ကွတ်ဂျောင်ဝုက အမိန့်ရှိသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ “အကယ်၍သာ ဒီစနစ်သာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လဲ။”

မည်သူမျှ မဖြေကြပေ။

“ဒီလိုစနစ်မျိုးကို ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့ Developer (ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူ) ရော ဒီမှာ တစ်ခါမှ ရှိခဲ့ဖူးလို့လား။”

အခန်းထဲတွင် ဆိတ်ငြိမ်မှုသာ ကျရောက်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ အံ့မခန်းဖွယ် ပရိုဂရမ်အသစ်ကို ဖန်တီးခဲ့သူမှာ ဝူဆောင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဂျိုးယောင်းဆွတ်က ကွတ်ဂျောင်ဝုဘက်သို့ တစ်ဖန် လှည့်လာသည်။

“မန်နေဂျာ ကွတ်၊ လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်ကောင်းကောင်းတစ်ခုကို တီထွင်ပေးနိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဆုကြေးမှတ် ဘယ်လောက် ပေးသင့်လဲ။”

“၅ မှတ်ပါ ဆာ။”

“ဒါဆို ရုံးချုပ်က အထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး ဆုကြေးမှတ်က ဘယ်လောက်လဲ။”

“အများဆုံး ၅ မှတ်အထိ ပါ ဆာ။”

“ဒါဆို ဒယ်ဆန်ကို နောက်ထပ် ၁၀ မှတ် ပေးလိုက်။” ကွန်းဟျောင်းအွန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ နမ်ကျောင်ဆန်းက မယုံနိုင်င်စွာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ ဂျိုးယောင်းဆွတ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီကိုရော ဒဏ်မှတ် ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ။”

“အဲဒါလည်း ၅ မှတ်ပါပဲ၊ ပြီးတော့ နောက်ထပ် အများဆုံး ၅ မှတ်အထိ ထပ်တိုးလို့ ရပါတယ်။”

“ဒါဆို ST ကို ဒဏ်မှတ် ၁၀ မှတ် ပေးလိုက်။”

“အခုချက်ချင်း လုပ်လိုက်ပါမယ် ဆာ။”

ဂျိုးယောင်းဆွတ်က မဲ့ပြုံးပြုံးရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ အချိန်သေးသေးလေး ကျန်သေးတယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေတုန်းပဲလား။”

ကွန်းဟျောင်းအွန်းမှာ မည်သို့မျှ ပြန်မဖြေနိုင်တော့သော်လည်း နမ်ကျောင်ဆန်းကမူ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဆာ၊ ခင်ဗျား လုပ်တာ နည်းနည်း အလွန်အကျွံ ဖြစ်နေပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ အခု ခင်ဗျားမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ST က လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်တွေကို အများဆုံး တီထွင်နိုင်ခဲ့တာပါ။”

ဂျိုးယောင်းဆွတ်က ထပ်မံ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ “အမှန်ပဲလား။ မန်နေဂျာ ကွတ်၊ အဲဒီဖိုင်ကို ပြန်ဖွင့်စမ်းပါ။”

ST ဒေတာစနစ် ချို့ယွင်းချက် (Bugs) အရေအတွက် - ၂၅ ခု ဖြေရှင်းပြီးသော ချို့ယွင်းချက် အရေအတွက် - ၂၄ ခု လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် အကြံပြုချက် အရေအတွက် - ၁၃ ခု

“လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာ ကျုပ်လည်း မြင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချို့ယွင်းချက် (Bugs) တွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”

“ကောင်းမွန်တဲ့ ထုတ်ကုန်တစ်ခု ထွက်လာဖို့အတွက် အန္တရာယ် (Risks) ဆိုတာ ရင်ဆိုင်ရစမြဲပါပဲ။ ကျုပ်တို့သာ ကြိုးစားမှု မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီလိုချို့ယွင်းချက်တွေလည်း ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

ဂျိုးယောင်းဆွတ်က စခရင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဒယ်ဆန်စနစ် ချို့ယွင်းချက် (Bugs) အရေအတွက် - ၀ ခု ဖြေရှင်းပြီးသော ချို့ယွင်းချက် အရေအတွက် - ၀ ခု လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် အကြံပြုချက် အရေအတွက် - ၇ ခု

“ဒယ်ဆန်ရဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေကို ခင်ဗျား မြင်ရဲ့လား။”

ဒါကတော့ ပွဲသိမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒယ်ဆန်တွင် လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် ၇ ခု ရှိသော်လည်း ချို့ယွင်းချက် တစ်ခုမျှ မရှိပေ။ ဤသည်မှာ ST ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေခြင်းပင်တည်း။

ဂျိုးယောင်းဆွတ်က စားပွဲကို ဝုန်းကနဲ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့က ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး! ခင်ဗျားတို့ ပြီးသွားပြီလို့ ကျုပ်ပြောနေတယ်။ ထွက်သွားတော့! ကျုပ်ပြောတာ နားလည်ရဲ့လား။”

နမ်ကျောင်ဆန်းမှာ တစ်ခွန်းမှပင် ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။

“ဘာလို့ ဒီမှာ ဆက်ထိုင်နေသေးတာလဲ။ ထွက်သွားလို့ ကျုပ်ပြောနေတယ်လေ။”

မည်သူကမျှ သူတို့ကို ကူညီပေးနိုင်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။ နမ်ကျောင်ဆန်း ထွက်သွားသောအခါ ဂျိုးယောင်းဆွတ်က အပြုံးဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

“ကဲ အားလုံးပဲ၊ ဒယ်ဆန်က ဝူဆောင်း ဦးစီးလုပ်မယ့် Big Data (ဘစ်ဒေတာ) ဆိုင်ရာ Σεμινάριο (ဆွေးနွေးပွဲ) ကို မေ့မထားကြနဲ့ဦး။ တက်ရောက်ဖို့က မဖြစ်မနေ တက်ရမှာနော်။”

ထို့နောက် သူ ထရပ်လိုက်ပြီး ဝူဆောင်းကို စစ်မှန်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟာ၊ ဝူဆောင်း။ တကယ်ကို လက်ရာမြောက်တယ်။ လူတိုင်းက ခင်ဗျားရဲ့ ဆွေးနွေးပွဲကို စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတာမို့ အောင်မြင်ပါစေဗျာ။”

ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ဂျိုးယောင်းဆွတ် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသောအခါမှသာ လူတွေ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

ယွန်ဂီဟွမ်က ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်။

“ဆွေးနွေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်တာတွေ ဘယ်လိုနေပြီလဲ။ CEO ကိုယ်တိုင်နဲ့ ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေပါ အကုန်လာမယ်လို့ ကြားတယ်။”

“အထူးတလည် ပြင်ဆင်စရာ သီးသန့်တော့ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် သိထားတာတွေကိုပဲ ရှင်းပြပေးရုံပါပဲ။”

“အင်းလေ၊ မင်း သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ။”

“ဒီပရောဂျက်ကြီးလည်း ပြီးဆုံးခါနီး ရောက်လာပြီလို့ ထင်ပါတယ်။”

“ဒါဆို မင်း တကယ်ပဲ ဒီကနေ ထွက်ဖို့ စဉ်းစားထားတာပေါ့။ အဲဒါ တကယ်ရော ကောင်းတဲ့ အကြံလို့ ထင်လို့လား။”

“ဟုတ်ကဲ့။ ရုံးချုပ်ဘက်က နားလည်ပေးနိုင်အောင် သေချာပြောပေးပါ။”

“အင်းပါ၊ ကဲထား။ ငါရော ဘယ်တော့လောက် အလုပ်ထွက်ရမလဲ။”

ယွန်ဂီဟွမ်က ဝူဆောင်းထံမှ အဖြေများစွာကို မျှော်လင့်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားနဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေအနေနဲ့ အယ်လဂိုရီသမ် ရောင်းဝယ်ရေးစနစ် ပြီးဆုံးပြီး ကျွန်တော် အမြတ်စပေါ်လာတဲ့အချိန်ကျမှ ထွက်ကြတာပေါ့ဗျာ။”

ယွန်ဂီဟွမ် ထရပ်လိုက်သည်။

“အိုကေလေ။ သွားကြရအောင်။”

ဝူဆောင်းက သူ့နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။