အခန်း ၁၉၄ - <ထိန်းချုပ်မှု>
ကန်ဝူဆောင်းက လီဆွန်းဟျွန်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မေးလိုက်သည်။ "အခုနက ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တဲ့လူကို ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယုံကြည်ရမှာလဲ။"
လီဆွန်းဟျွန်းမှာ ဒေါသကို မနည်းထိန်းချုပ်နေရသော်လည်း ကန်ဝူဆောင်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ ဘာမှလုပ်၍မရတော့ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိလိုက်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က အရောင်းပမာဏ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၄၀၀။ ယခုနှစ်တွင် ခန့်မှန်းခြေ ဘီလီယံ ၆၀၀။
ကန်ဝူဆောင်းသည် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး စီးပွားရေးသမားဖြစ်သည်။ သူ့နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် လီဆွန်းဟျွန်းဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်သော လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။
လီဆွန်းဟျွန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးရင် ခင်ဗျားယုံကြည်မှု ရနိုင်မလဲ။"
"ဒေယန်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ခင်ဗျားဆီမှာ ပိုရှိနေမှာပဲ။"
"ဆိုလိုတာက..."
"အစိုးရဆီမှာရှိတဲ့ ဒေယန်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်အားလုံးကို ကျွန်တော် လိုချင်တယ်။ ဒေယန်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့က ကျွန်တော့်ရည်မှန်းချက်ပဲဆိုတာ ခင်ဗျားသိတယ်မလား။"
"ကျွန်တော် အကုန်ပေးလိုက်ရင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးမှာလား။"
ကန်ဝူဆောင်းက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စဉ်းစားကြည့်လေ။ ဒေယန်းလို ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုသာ ပေါက်ကြားသွားရင် လက်ရှိဖြစ်နေတဲ့ နိုင်ငံရေးအရှုပ်တော်ပုံကို မီဒီယာတွေနဲ့ ပြည်သူတွေကရော သတိရနေဦးမှာတဲ့လား။"
လီဆွန်းဟျွန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ကန်ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ "အရှုပ်တော်ပုံတစ်ခုကို နောက်ထပ်အရှုပ်တော်ပုံတစ်ခုနဲ့ ဖုံးလိုက်တာပဲလေ။ ဒါက နိုင်ငံရေးမှာ သုံးနေကျနည်းလမ်းပဲ။ ခင်ဗျားပြောသလိုပဲ ကျွန်တော့်ဘက်မှာ ဒီနိုင်ငံက ရှေ့နေအများစု ရှိနေတယ်။ သူတို့ထဲက တချို့ကို ခင်ဗျားဆီ ပို့ပေးလို့ရတယ်။ တရားရင်ဆိုင်မှုက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး လျင်လျင်မြန်မြန်နဲ့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ပြီးသွားလိမ့်မယ်။ လူတွေက ဒေယန်းအကြောင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေကြလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော်လိုချင်တာကို ပေးမယ်ဆိုရင် ဒါတွေအားလုံး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"
လီဆွန်းဟျွန်း တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကမ်းလှမ်းချက်ဖြစ်သည်။
"တကယ်လား။ ကျွန်တော် အကုန်ယူလာပေးရင် ဒီကိစ္စတွေကို ခင်ဗျား ရှင်းပေးမှာနော်။" လီဆွန်းဟျွန်းက မေးလိုက်သည်။
ကန်ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည့်အခါ လီဆွန်းဟျွန်းမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
လီဆွန်းဟျွန်း ပြန်သွားပြီးနောက် ကန်ဝူဆောင်းက သူ့ရှေ့နေကို မေးလိုက်သည်။ "ဒီအထောက်အထားတွေနဲ့ဆိုရင် ချွီတေးမင် ထောင်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေရမယ်လို့ ထင်လဲ။"
ရှေ့နေ ဂိုဂီဟွန်း။ သူသည် ယခင်က အစိုးရအဖွဲ့၏ အဓိက အစိုးရရှေ့နေတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော့်အထင်တော့ နှစ်နှစ်လောက်ပါပဲ။"
"အာမခံနဲ့လား။"
ဂိုဂီဟွန်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ကန်ဝူဆောင်း မကျေနပ်သေးပေ။ ဒါက မလုံလောက်သေး။
ဂိုဂီဟျွန်းက ဆက်ပြောသည်။ "အများဆုံး ငါးနှစ်လောက်တော့ ကျနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏနေရင် အာမခံနဲ့ ပြန်ထွက်လာဦးမှာပဲ။"
"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ပိုလုပ်ဖို့ လိုသေးတာပေါ့။"
"လီဆွန်းဟျွန်းဆီက တကယ်ကောင်းတဲ့ အထောက်အထားမျိုး ရလာမယ်ဆိုရင်တော့..."
ကန်ဝူဆောင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ဆော့ဂျင်မြောင်။ ချိုဂီချူလ်။ ဒီလူနှစ်ယောက်ဆီကနေသာ အထောက်အထားတွေ ထပ်ရလာမယ်ဆိုလျှင်...
"နားလည်ပါပြီ။" ကန်ဝူဆောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သည့်အခါ ကန်ဝူဆောင်း ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ဘစ်ကွိုင်ဈေးကို ၄၃၀၁ ဒေါ်လာအထိ ရောက်အောင် လုပ်ထားပြီးပြီ။ တချို့ကုမ္ပဏီတွေက ဝယ်စုနေကြပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကိုတော့ ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ဘူး။ ဈေးအမြင့်ဆုံးထိ မြှင့်တင်ပြီးရင် ကျွန်တော် အကုန်ထုတ်ရောင်းမယ်။ ပြီးရင် ကိုကိုးနပ်စ်ဒင်္ဂါး (Coconut Coin) ကို တရားဝင် ခရစ်တိုငွေကြေးအဖြစ် စတင်မိတ်ဆက်မယ်။"
ဘစ်ကွိုင်ဈေးနှုန်းများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။ အဓိကအချက်မှာ ထိုအချိန်တွင် ချိုဂီချူလ်နှင့် ချွီတေးမင်တို့လက်ထဲတွင် ဘစ်ကွိုင်များ အများအပြား ရှိနေစေရန် ပြုလုပ်ဖို့ပင်။
"ချိုဂီချူလ် အကုန်လုံးဆုံးရှုံးသွားတဲ့အခါ သူ့မျက်နှာကို မြင်ချင်လိုက်တာ။"
ဂျောင်ဂျင်စပ်၏ ပြောပြချက်အရ ချိုဂီချူလ်သည် ဘစ်ကွိုင်များကို ဆက်လက်ဝယ်ယူနေဆဲဖြစ်သည်။
ကန်ဝူဆောင်း လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သန်းခေါင်ယံအချိန်ဖြစ်၍ နယူးယောက်တွင် နေ့လည် ၂ နာရီခန့် ရှိနေပေလိမ့်မည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကန်ဝူဆောင်း၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။ JP မှ ဂျရမီဖြစ်သည်။
"ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီလား။"
"လော်ဘီသမားတွေအတွက် ဘယ်လောက်သုံးလိုက်လဲ။"
"ဘီလီယံချီပြီးတော့ပေါ့။"
"..."
ကန်ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်တော်က လူတွေကို ဒေါ်လာကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အစားထိုးဖို့ပဲ စီစဉ်နေတာ။"
"အဲ့ဒါက အတူတူပဲ မဟုတ်လား။"
"ဟားဟား၊ စွန့်လွှတ်တာနဲ့ အစားထိုးတာက မတူဘူးလေ။"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစားထိုးမယ့်အရာနဲ့ဆိုရင် အမေရိကန်က သူ့ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားမှာလေ။"
ကန်ဝူဆောင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "အမေရိကန်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမပါဘဲ ဒီစီမံကိန်း အောင်မြင်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ဘက်က ရပ်တည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ တန်ဖိုးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်အောင် ကျွန်တော် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်။"
"ကြိုးစားမယ်?"
"ဟားဟား။ ကောင်းပါပြီ။ တခြားဘယ်နိုင်ငံကမှ ခင်ဗျားတို့ထက် သာမသွားအောင် ကျွန်တော် လုပ်ပေးပါ့မယ်။"
သို့သော်လည်း ကန်ဝူဆောင်းသည် ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဂျရမီက မေးသည်။ "JP က ငြင်းလိုက်ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ။ အမေရိကန်အစိုးရနဲ့ ဘဏ်တွေကပါ ငြင်းလိုက်ရင်ကော။"
ကန်ဝူဆောင်းက အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အမေရိကန်အစိုးရက ကျွန်တော့်စီမံကိန်းကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လက်ခံထားပြီးသားပါ။ ဒါ့အပြင် ဆီလီကွန်တောင်ကြားက ကုမ္ပဏီအဟောင်း၊ အသစ်တော်တော်များများကလည်း ဒီငွေကြေးကို သုံးနေကြပြီ။ အမေရိကန်က ဒီကုမ္ပဏီတွေအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်မှာတဲ့လား။" ကန်ဝူဆောင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းတုန်းက ဆီလီကွန်တောင်ကြားကို ကယ်တင်ခဲ့တာ ကျွန်တော်ပဲ။ ဆီလီကွန်တောင်ကြားက စက်ရုံတွေမှာ ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံကျော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တာလည်း ကျွန်တော်ပဲ။ အဲဒီက စတင်အပ်ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ရှယ်ယာအများဆုံး ပိုင်ရှင်ကလည်း ကျွန်တော်ပဲလေ။"
ဂျရမီ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကန်ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ ဒီကုမ္ပဏီအားလုံးကို ဆီလီကွန်တောင်ကြားကနေ အစ္စရေးကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့သူကလည်း ကျွန်တော်ပဲ။ ဒါက အမေရိကန်အပေါ် ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိမလဲဆိုတာ ခင်ဗျားသိတယ်မလား။ ခင်ဗျား သိမှာပါ။ နောက်ပြီး Nasdaq မှာ အကြီးဆုံးကုန်သွယ်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာရော သိလား။"
ဂျရမီ ဘာမှမပြောပေ။ သူ အခုသိသွားပြီ။ ကန်ဝူဆောင်းသည် Right Capital ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားမှန်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။
ကန်ဝူဆောင်းက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ "အမေရိကန်စီးပွားရေးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ခုကို ကျွန်တော် ပိုင်ထားတယ်။ အဲဒါတွေအားလုံးကို ယူပြီး တခြားတစ်နေရာကို ရွှေ့လိုက်မယ်ဆိုရင် JP အနေနဲ့ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျား ဒါတွေအားလုံး သိပြီးသားပါ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော့်ကို ဖုန်းဆက်တာ မဟုတ်လား။"
ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဂျရမီက နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ဖြေသည်။ "အသေးစိတ်အချက်အလက်တချို့ကို ခင်ဗျားနဲ့ ဆွေးနွေးချင်တယ်။"
***
ဒေယန်းဆေးရုံ။
ဥက္ကဋ္ဌ ချိုဂွန်ဝမ်နှင့် ချိုဂီတေးတို့ နှစ်ယောက်စလုံး သတိမေ့မြောနေကြသည်။ ချိုဂီချူလ် သူတို့ကို လာရောက်ကြည့်ရှုသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း ချိုဂီချူလ် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ တကယ်ပဲ မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာလား။"
တီ... တီ...
စက်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားရင်း ချိုဂွန်ဝမ် ငြိမ်သက်နေသည်။ ချိုဂီချူလ် သူ့နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့တာ အဖေပဲလေ။ ဘာလို့ အဲဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။"
ချိုဂီချူလ်ထံသို့ အဖြေပြန်မလာပေ။
သူ တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်တော် အခု တခြားလမ်းကို လျှောက်တော့မယ်။ အဖေ့လမ်းကို နောက်ထပ် လိုက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဖေ တည်ဆောက်ခဲ့တာတွေ အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်ဆိုရင်တောင်ပေါ့။"
ချိုဂီချူလ် ဖခင်ဖြစ်သူကို မုန်းတီးသောမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
တီ... တီ...
စက်သံများက ပုံမှန်မြည်နေဆဲပင်။ ချိုဂီချူလ် အလားတူအခြေအနေမျိုးဖြင့် ရှိနေသော ချိုဂီတေးရှိသည့် အခန်းဘက်သို့ ရွှေ့သွားလိုက်သည်။
"အရူးကောင်။" ချိုဂီချူလ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
အကူအညီမဲ့နေသော အစ်ကိုဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း ချိုဂီချူလ် သနားစိတ် မဖြစ်မိပေ။ သူ့ကို နှိပ်စက်ခဲ့သော အစ်ကိုဖြစ်သူထံမှ လွတ်မြောက်သွားရသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာသာ ရမိသည်။
"မင်းလိုလူမျိုးက 진작 (အရင်ကတည်းက) သေသင့်တာ။"
ချိုဂီချူလ် ငယ်စဉ်က ချိုဂီတေး၏ အနှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်ကို ပြန်အောက်မေ့မိသည်။ သူသည် ချိုဂီတေး သေဆုံးသွားဖို့ ဆုတောင်းခဲ့ဖူးသည်။ သူ့ဆန္ဒမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်ဝတော့မည်။
"မင်းပိုင်တာတွေ အကုန်လုံးကို ငါယူလိုက်မယ်။"
တီ... တီ...
ချိုဂီချူလ် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားလိုက်သည်။