အခန်း (၁၉၂) - <ထိန်းချုပ်မှု>
ဝူဆောင်းက ဖုန်းထဲမှတစ်ဆင့် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရှေ့နေတွေအားလုံးက လက်ရှိမှာ မူပိုင်ခွင့်ဆိုင်ရာ တရားစွဲဆိုမှုတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာဗျ။"
လီဆောင်းဟျွန်းက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်။ "မင်း တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်တော့မှာလား? မင်းက နိုင်ငံထဲမှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံးရှေ့နေအားလုံးကို ငှားထားတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိတယ်။ အခုဆိုရင် ဘယ်သူမှကို မကျန်တော့ဘူး။"
"ကျွန်တော် ပြောတာ အမှန်အတိုင်းပါ။ အက်ပဲလ် (Apple) နဲ့ ဒေယန်း (Daeyang) လို ကုမ္ပဏီကြီးတွေနဲ့ မူပိုင်ခွင့်ဆိုင်ရာ အမှုအခင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတာလေ။ အဲဒါတွေကို ကျွန်တော် အရှုံးပေးလိုက်ရမယ်လို့ ပြောချင်တာလား?"
"ငါတို့တွေက အမြဲတမ်း ဒီလောက်တောင် ဆက်ဆံရေးဆိုးရွားခဲ့ကြလို့လား?"
"အစကတော့ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အတိတ်ကကိစ္စလေ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော့်ကို သစ္စာဖောက်သွားတာ ခင်ဗျားပဲ။ ခင်ဗျားက ဒေယန်းဘက်ကို ပါသွားခဲ့တယ်လေ။"
"မင်း အဲဒီကိစ္စကိုပဲ ဆက်ပြောနေဦးမှာလား?"
"ကျွန်တော့်မှတ်ဉာဏ်က တော်တော်ကောင်းတယ်ဗျ။"
"..."
လီဆောင်းဟျွန်း ဘာမှပြန်မပြောတော့ ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဆက်ဆံရေး ဒီလိုပဲ ဆက်ဖြစ်နေစေချင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားနဲ့ ပြန်ပြီး အဆင်ပြေချင်ပါသေးတယ်။"
"ပြောစမ်းပါဦး။"
"ဒေယန်းကော်ပိုရေးရှင်းက မကြာသေးခင်ကမှ တရားမဝင် စာရင်းခွဲမှုတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ သတင်းထွက်လာပေမဲ့ အစိုးရက ဘာမှမလုပ်ဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ကြားထားတယ်။"
"..."
"ကျွန်တော်က တရားမျှတတဲ့ ဆက်ဆံမှုကို အမြဲတောင်းဆိုနေပေမဲ့ အစိုးရကတော့ ဒီလိုတွေပဲ လုပ်နေတာ။"
"မင်းက ငါ့ကို ဒေယန်းကို ဆိုင်းငံ့ခိုင်းချင်တာလား? ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၄၀ တန်တဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုလေ?"
ဝူဆောင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလောက်ထိ လုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ကျွန်တော် တောင်းဆိုတာက တရားမဝင်တဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ရင် လုပ်တဲ့သူကို အပြစ်ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပါပဲ။ အမြဲပြောနေကျအတိုင်း တရားမျှတမှုကိုပဲ လိုချင်တာပါ။"
"... ငါ စဉ်းစားကြည့်ပါ့မယ်။"
"ခင်ဗျား သဘောပါပဲ။ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်သဘောအတိုင်း ဆက်လုပ်သွားမှာပါ။"
ဝူဆောင်း၏ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကြားတွင် လီဆောင်းဟျွန်း တစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ယခုအခါ ဝူဆောင်းကို ကြောက်ရွံ့နေပြီဖြစ်သည်။
***
အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီက အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိသွားသည်။
လီပါ့ဆောင်းက ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အတိတ်အကြောင်းတွေကို သူတို့ သိသွားတာလဲ? ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေလဲဆိုတာ မင်း ရှာတွေ့ပြီလား?"
လီဆောင်းဟျွန်း ဘာမှပြန်မပြောနိုင်။
လီပါ့ဆောင်း မျက်နှာကို ရှုံ့လိုက်သည်။ "ငါ့အတွက်တော့ အားကိုးမရတဲ့ ကောင်ပဲ။ မင်း ဘာလို့ ပိုကောင်းအောင် မလုပ်နိုင်ရတာလဲ?"
လီဆောင်းဟျွန်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ နှုတ်ခမ်းကိုသာ တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။
လီပါ့ဆောင်းက မေးပြန်သည်။ "ပြီးတော့ မင်းက အခုထိ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ရှေ့နေတစ်ယောက်ကို မရှာနိုင်သေးဘူးလား?"
"မရသေးပါဘူး။ ကန်ဝူဆောင်းက အတော်များများကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတယ်လေ။"
"ဒါဆိုရင် အပြစ်ကို ခံပေးမယ့်သူတစ်ယောက်ရော မရှာထားဘူးလား?"
"မရှိသေးပါဘူး..."
"မင်း ဘာမှလုပ်လို့ မရတော့ဘူးလား?"
"တောင်းပန်ပါတယ်။"
"အဲဒီစကားက မလုံလောက်ဘူး။ ဒါက တကယ့်ကို အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတွေဆီမှာ အထောက်အထားတွေ ရှိနေပြီ။ အခု ငါတို့လုပ်နိုင်တာက ဥပဒေကြောင်းအရ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ပဲ။ အဲဒီအတွက် အတော်ဆုံးရှေ့နေတစ်ယောက် လိုအပ်တယ်။"
လီဆောင်းဟျွန်း နှုတ်ခမ်းကိုသာ ကိုက်ထားလိုက်သည်။
လီပါ့ဆောင်းက အလျင်အမြန် ဆက်ပြောသည်။ "မင်း မလုပ်နိုင်ရင် ငါပဲ ကိုယ်တိုင်လုပ်တော့မယ်။ ငါတို့မှာ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ဒီကိစ္စကို အခု ချက်ချင်း ဖြေရှင်းရမယ်။"
"ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်။"
လီပါ့ဆောင်းက သူ့သားကို သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို သုံးရက်အချိန်ပေးမယ်။ အဲဒီအတွင်းမှာ ဘာမှ အောင်မြင်မှု မရလာဘူးဆိုရင် မင်း ဒီအမှုကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
လီဆောင်းဟျွန်း ဦးညွတ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည်။
***
ဆိုးလ်မြို့ရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်။ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ ခေါင်းဆောင် ဟန်မင်ဂူက ပြုံးရွှင်နေသည်။
"ဟားဟားဟား။ ငါတို့နိုင်သွားပြီ! နေရာ ၁၆၇ နေရာ ရသွားတယ်! သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အများဆုံးပဲ။"
လီမြောင်အင်က အရက်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောသည်။ "ကျွန်တော်ကတော့ သိပ်ပြီး စိတ်မချမ်းသာဘူး။"
"မင်း အဲဒီကိစ္စကိုပဲ တွေးနေတုန်းလား?"
"ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို အကြွေးတင်သွားပြီလေ။"
"သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဆပ်လို့ ရတာပေါ့။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ငါတို့ အစိုးရကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။"
လီမြောင်အင်က သူ့ဖန်ခွက်ကို အကုန်မော့သောက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် စိုးရိမ်တာက သူ့အပေါ် တင်ထားတဲ့ ဒီအကြွေးက အနာဂတ်မှာ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာကိုပါ။"
"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ စီစဉ်ပြီးသားပါ။"
ရုတ်တရက် ဝူဆောင်းက စကားဝိုင်းထဲ ဝင်လာသည်။ "ဟားဟား၊ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် အားလုံး စီစဉ်ပြီးသွားပြီ။"
ဟန်မင်ဂူက ထရပ်လိုက်ပြီး ဝူဆောင်းကို နှုတ်ဆက်သည်။ "အော်၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ!"
သူက ဝူဆောင်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ်။"
"ဟားဟား၊ ဒါတွေအားလုံးက ကန်ဝူဆောင်း သခင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးတွေပါ။ ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး။"
"အားလုံးက ကြိုးစားခဲ့ကြတာပါ။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။"
လီမြောင်အင်က ဖန်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး မေးသည်။ "ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ? မင်းကို အရင်က ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေကို မေ့သွားတာလား?"
ဝူဆောင်းက ပြန်ဖြေသည်။ "မှတ်မိတာပေါ့။"
"မှတ်မိရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။"
"ကျွန်တော် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်။ အမှန်တော့ နားမလည်တာက ခင်ဗျားပါ။"
လီမြောင်အင်က ဝူဆောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို စနောက်နေတာလား?"
"ကျွန်တော် ပြောချင်တာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တာဝန်ကိုပဲ သစ္စာရှိရှိ လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုတာပါ။"
ဟန်မင်ဂူက ထိုလူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း အနေရခက်နေသည်။ သူက လီမြောင်အင်အတွက် အရက်ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "လာပါ၊ ဒေါသထွက်မနေပါနဲ့။"
ဝူဆောင်းက သူ့ဖန်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးသည်။ "ကျွန်တော့်ကိုလည်း တစ်ခွက်လောက် ငှဲ့ပေးပါဦးလား?"
"ဟားဟား၊ ငှဲ့ပေးတာပေါ့။ ကမ္ဘာကျော် ကန်ဝူဆောင်းနဲ့ အတူတူ သောက်ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ!"
ဝူဆောင်းက ဖန်ခွက်ကို အကုန်မော့သောက်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောသည်။ "ကျွန်တော် အများကြီး မတောင်းဆိုပါဘူး။ ကျွန်တော် လိုချင်တာက တရားမျှတမှုနဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ။ ခင်ဗျားတို့သာ အဲဒါကို လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ရင် ကျွန်တော့်အတွက် လုံလောက်ပါပြီ။"
ဝူဆောင်းသည် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ အနိုင်ရခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ စီမံမှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးသမား နှစ်ဦးစလုံးက ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။
ဟန်မင်ဂူက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား၊ သိပါတယ်၊ သိပါတယ်!"
ဝူဆောင်းက အရက်ကို နောက်တစ်ငုံသောက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဒေယန်းက တရားမဝင် စာရင်းခွဲမှုတွေမှာ ပါဝင်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်နေတယ်။ အစိုးရက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတောင် မလုပ်ဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်တာလေ။ KND ဆိုရင် ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီကိစ္စကိုလည်း စစ်ဆေးပေးပါဦး။ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက ဒါပါပဲ။"
ဝူဆောင်းက အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်မှာမူ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။
***
ဝူဆောင်း၏ အင်ပါယာသည် လျင်မြန်စွာပင် ဆက်လက် တိုးတက်နေသည်။ ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က ကြေညာသည်။ "ဒီသုံးလပတ်အတွက် ရောင်းအားက ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၆၀ ကျော်သွားပါပြီ။ အံ့အားသင့်စရာ ကိန်းဂဏန်းပါပဲ!"
ဝူဆောင်းက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က ဆက်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ နောက်ထပ် သိချင်တာ ရှိသေးလား?"
"ကိုကိုနတ် (Coconut) ရဲ့ ရောင်းအားက ဒေါ်လာ ၂ ဘီလီယံ ကျော်သွားတာလား?"
"မှန်ပါတယ်။ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် (Facebook) ထက်တောင် ပိုများနေပြီ။ မကြာခင်မှာ ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး လူမှုကွန်ရက်ဝန်ဆောင်မှု ဖြစ်လာတော့မှာပါ။"
"အဲဒါကို ကျွန်တော် သိပြီးသားပါ။"
"ဒီကိန်းဂဏန်းတွေနဲ့ဆိုရင် ကိုရီးယားရဲ့ ဂျီဒီပီ (GDP) မှာ ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား?"
"ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီတွေက ဂျီဒီပီရဲ့ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖန်တီးပေးနေတာလေ။"
"အတိအကျပါပဲ။ ဆိုလိုတာက ကျွန်တော်တို့က ကိုရီးယားစီးပွားရေးကို ထိန်းချုပ်ထားတာပေါ့။"
"ဟားဟား၊ အဲဒါကို ကျွန်တော် သဘောကျတယ်။"
"ဒီရလဒ်တွေထဲမှာ ဆန်ယောင် (Sungyong) နဲ့ ဘီအမ်ဒဗလျူ (BMW) တို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ မပါသေးဘူးဆိုတော့ ပိုတောင် ကောင်းဦးမှာပါ။ အဲဒီအပြင် တရုတ်နိုင်ငံမှာလည်း ကျွန်တော်တို့ အံ့အားသင့်စရာ လုပ်ပြနေတာလေ! တရုတ်နိုင်ငံမှာ ရောင်းအားက ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံကျော်သွားပြီ။ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းနှုန်းနဲ့ တိုးတက်နေတာပါ။ ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ဒေါ်လာ ၁၀၀ ဘီလီယံကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"
"အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်တော်တို့က ဂျီဒီပီရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို ဖန်တီးပေးနေမှာပေါ့။"
"ဟားဟား! ကဲ၊ နောက်တစ်ဆင့်က ဘာလဲ?"
"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒေယန်းကို ဖျက်ဆီးပြီး သူတို့ရဲ့ ရောင်းအားတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဆီကို ဆွဲယူရမယ်။ အဲဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရောင်းအားက ဒေါ်လာ ၇၀၀ ဘီလီယံအထိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။
***
၁ ဘစ်ကွိုင် (BTC) လျှင် ဒေါ်လာ ၃၂၁၀။ ဘစ်ကွိုင်ရူးသွပ်မှုက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ချိုဂီချူလ်က စခရင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်သည်။ "ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ တောင် ရောက်သွားနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"
"မင်း ထပ်ဝယ်လိုက်သေးလား?"
"ဝယ်လိုက်ပြီ၊ ဒေါ်လာ သန်း ၇၀ လောက်တော့ ရှိမယ်။"
ဂျောင်ဂျင်စပ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူက မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်ဈေးနှုန်းနဲ့ ဝယ်လိုက်တာလဲ?"
"ဒေါ်လာ ၁၅၀၀ ကနေ ၂၀၀၀ ကြားမှာ။"
"မင်းကတော့..."
ဆိုလိုသည်မှာ ချိုဂီချူလ်သည် ငွေအများကြီး ရှာနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူက ရေရွတ်သည်။ "မင်း မှားခဲ့တာပဲ။ ဒေါ်လာ ၃၀၀ တောင် ရောက်သွားခဲ့တာကိုး။"
"..."
"အခု ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ ရောက်သွားနိုင်မလား?"
"ကျွန်တော်လည်း မသိတော့ဘူး။ ရောက်နိုင်ပါတယ်။"
"မင်းက ဘယ်လိုထင်လဲ?"
"ကျွန်တော်ကတော့... ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ ဆိုတာ အရမ်းများနေတယ်လို့ ထင်တယ်။"
"ငါတော့ မထင်ဘူး။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ ကို ရောက်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်အရေးကြီးတာက..."
ချွီတေးမင်ဆီကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက်။ ဒီခရစ်တိုငွေကြေးက သူ့ရဲ့ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးနိုင်မလားဆိုတာကို ချိုဂီချူလ် တွေးတောနေမိသည်။