အခန်း (၁၇) - အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်ဆွဲခြင်း
အစည်းအဝေးပြီးနောက် ယွန်ဂီဟွမ်က ဝူဆောင်းနှင့် တစ်ကိုယ်တည်း စကားပြောလိုခဲ့သည်။
“မင်းက ကွန့် (Quant) တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်နေတာလား”
ကွန့်။
အ ပစ္စည်းကို ဝယ်ပြီး စ မှာ ရောင်းလိုက်လျှင် အမြတ် နှစ်ဆင့် ရနိုင်သည်။
ဒီ ပစ္စည်းကို ဝယ်ပြီး အီး မှာ ရောင်းလိုက်လျှင်မူ အမြတ် ၂.၅ ဆင့် ရနိုင်သည်။
သို့သော် အ ကို စ မှာ ရောင်းချလျှင် ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ ၇ ဆင့် ရှိမည့် အခွင့်အနှုန်းမှာ ရာခိုင်နှုန်း ၂၀ ရှိသည်။
ဒီ ကို အီး မှာ ရောင်းချလျှင်မူ ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ ၁၀ ဆင့် ရှိမည့် အခွင့်အနှုန်းမှာ ရာခိုင်နှုန်း ၂၅ ရှိသည်။
အထက်ပါ အခြေအနေများအရ တစ်လအတွင်း အမြတ်အစွန်း အများဆုံး ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း အကောင်းဆုံးအခြေအနေက အဘယ်နည်း။ ကွန့်ဆိုသည်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အခွင့်အလမ်းများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် ရှုပ်ထွေးသော သင်္ချာဆိုင်ရာ ပုံစံများကို တည်ဆောက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီများသည် အရည်အချင်းရှိသော ကွန့်များကို အသည်းအသန် ငှားရမ်းကြသည်။ ကျွမ်းကျင်သော ကွန့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ငွေကြေးရေးရာတွင်ရော နာမည်ဂုဏ်သတင်းတွင်ပါ အောင်မြင်လာနိုင်ပေသည်။ ထိုသူသည် ထက်မြက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဝူဆောင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းမွန်သော ကွန့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို ယွန်ဂီဟွမ် သိနေခဲ့သည်။
“ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက် မချရသေးပါဘူး။”
“တကယ်လား။ ဒါဆို ဘာလို့ အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှု (Algorithm Trading) အကြောင်းကို သိချင်နေရတာလဲ”
“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက် မဟုတ်သေးပေမယ့် အကြောင်းကို သိထားခြင်းအားဖြင့် ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာလာစေနိုင်လို့ပါပဲ။”
“ဒါဖြင့် အဲ့ဒါနဲ့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတစ်ခု စတင်ဖို့ တွေးနေတာလား”
ဝူဆောင်းက ရိုးသားပွင့်လင်းစွာဖြင့် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
“ကျွန်တော့်အတွက် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားနေတာပါ။”
ယွန်ဂီဟွမ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုစိတ်ဝင်စားသွားကာ မေးလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ့ကို သင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေရတာလဲ။ ငါသာ အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှုမှာ အတော်ဆုံးဆိုရင် ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ အလုပ်လုပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
“ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံ မရှိသေးလို့ပါ။”
ယွန်ဂီဟွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟား၊ လူသစ်လေး။ မင်းက ငါ့ဆီကနေ တစ်ခုခု လိုအပ်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား”
“အတွေ့အကြုံ လိုအပ်တယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့။”
“ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အဲ့ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းခဲ့တယ်ပေါ့လေ”
“သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ တချို့ အတွေ့အကြုံတွေကတော့လေ...”
“အရေးမပါဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား”
“ဗဟုသုတနဲ့ ကျော်ဖြတ်လို့ ရတဲ့ဟာမျိုးတွေလေ။”
“ဒါပေမဲ့ အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှုက မတူဘူးပေါ့လေ”
ဝူဆောင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယွန်ဂီဟွမ်၏ မေးခွန်းများမှာ အဆုံးအစ မရှိပေ။
“မင်းမှာ မေးခွန်းတွေ တော်တော်များတာပဲ။”
ယွန်ဂီဟွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကော်ဖီခွက်ကို လက်ဖြင့် ကစားနေရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ဒီနယ်ပယ်မှာ အလုပ်လုပ်လာတာ အနှစ် ၂၀ ရှိပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလို လူသစ်မျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ အဲ့တော့လည်း မင်းကို စိတ်ဝင်စားမိတာ သဘာဝပဲပေါ့။”
“အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှုကို လက်တွေ့ဘဝမှာ ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲ၊ ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ အဆောက်အအုံ (Architecture) တစ်ခုကို ဘယ်လို တည်ဆောက်ရမလဲဆိုတာကို ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးပါ။ ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှုတွေမှာ အသုံးပြုဖို့ တည်ငြိမ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အယ်လဂိုရီသမ်တစ်ခု ဖန်တီးရာမှာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါ။ ခင်ဗျား ကူညီမှာလား၊ မကူညီဘူးလား။ ကျွန်တော် မေးခွန်းတွေ ထပ်မမေးချင်တော့ဘူး။”
“အဲ့တော့ ငါ့အတွက် ပြန်ရမယ့်ဟာက နူရီဖိုင်းနန့်စ် ရဲ့ ဒုတိယ အောက်ဆอร์စ (Outsource) ကုမ္ပဏီဖြစ်တဲ့ ဒေဆန်မှာ အထွေထွေမန်နေဂျာ ရာထူးကို ဆက်ထိန်းထားခွင့် ရတာတစ်ခုတည်းပဲပေါ့လေ...”
ဂွတ်။
ဝူဆောင်း တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။ သူ့အနာဂတ်အတွက် သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သူရလာသည့် အဖြေမှာ အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေသည့် အရာတော့ မဟုတ်ပေ။ အကောင်းဆုံးထဲမှ အကောင်းဆုံးများသာ ကွန့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ယွန်ဂီဟွမ် ဤနယ်ပယ်ထဲသို့ မည်သို့ရောက်ရှိလာသည်ကို သူ မသိခဲ့ဘဲ ယွန်ဂီဟွမ် အရက်မူးနေစဉ် ပြောပြခဲ့ဖူးသဖြင့်သာ သူ သိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ငါ့မှာ သေပြီးတဲ့နောက် ပိုထက်မြက်လာတဲ့ ဦးနှောက် ရှိလာပြီဆိုတော့ ဒီအယ်လဂိုရီသမ်ကို သုံးပြီး ပိုက်ဆံရှာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒီသဘောတရားကို ခရစ်တိုငွေကြေး အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်မှုတွေမှာသာ အသုံးချနိုင်မယ်ဆိုရင်... ပိုက်ဆံအမြောက်အများ ရှာနိုင်ရမယ်။’
ဝူဆောင်းသည် သူအသစ်ရရှိလာသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။ ယခုအချိန်အထိ သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှမှာ သူ့ဘဝဟောင်းကဆိုလျှင် လုံးဝလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်သည့် အရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဝူဆောင်း အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေစဉ် ယွန်ဂီဟွမ်က ဆက်ပြောလာသည်။
“ငါလည်း ဒီထက်ပိုပြီး ထိုက်ထိုက်တန်တန် ရသင့်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက အလကားရလာတာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
“ကဲ... တကယ်လို့ ခင်ဗျား အဲ့ဒီလို ခံစားရတယ်ဆိုရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ။ ကျွန်တော် တခြားနေရာမှာပဲ ရှာကြည့်တော့မယ်။”
ဝူဆောင်းက အလွယ်တကူပင် လက်လျှော့လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယွန်ဂီဟွမ် ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်ဟူသော အာမခံချက်မှ မရှိသည်ပဲ။ ယွန်ဂီဟွမ်မှာ အနည်းငယ်တွေဝေသွားပုံရသည်။
“ဟေ့- စောင့်ဦး။”
“...”
ဝူဆောင်း တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ ယွန်ဂီဟွမ် ဆက်ပြောလာသည်။
“လက်တွဲပြီး လုပ်ကြရအောင်။”
“ဗျာ”
“ငါက မင်းရဲ့ ဘာပဲစီစဉ်ထားပါစေ၊ အဲ့ဒီအစီအစဉ်တွေမှာ မင်းရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်ချင်လို့ပါ။”
“ပိုပြီး အသေးစိတ် ပြောပြလို့ ရမလား”
“အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှုက အလုပ်မဖြစ်ရင်တောင် မင်းက တခြားဟာတွေကို ဆက်ပြီး ကြိုးစားဦးမှာပဲ။ ဘာပဲလုပ်လုပ် ငါ မင်းကို ကူညီပေးမယ်။ ငါလိုချင်တာက မင်းရဲ့အမြတ်အစွန်းကို ငါ့ကို ခွဲဝေပေးဖို့ပဲ။”
ဤစကားက ဝူဆောင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
“ကျွန်တော်က လူသစ်တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာလေ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ရဲတာလဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ရော ဘယ်လိုလုပ် ခင်ဗျားကို ယုံကြည်ရမလဲ”
“မင်း အောင်မြင်မယ်ဆိုတာကို ငါသိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဗီဇက ငါ့ကို အဲ့ဒီလို ပြောနေတယ်။ မင်း ငါ့ကို မယုံကြည်ရင်တောင် မင်းအတွက် လိုအပ်တော့တဲ့အထိ ငါ့ကို အသုံးချလို့ ရတာပဲလေ။”
ဝူဆောင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။ သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် အားလုံးကို မလုပ်နိုင်ပါ။ ထို့ပြင် အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှုအတွက်လည်း အကူအညီ လိုအပ်နေသည်။
“ကျွန်တော့်ကို ဘက်ပေါင်းစုံကနေ ကူညီပေးနိုင်မှာလား”
ယွန်ဂီဟွမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝူဆောင်းက သူ့ကို ရန်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့်သာ တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦး ရှိလာခြင်းက အရာများကို ပိုမိုလွယ်ကူစေနိုင်ပေသည်။
“မင်းကို ခွင့်ယူချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စောစောဆင်းချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်ကျမှ ရောက်လာချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အကုန်ခွင့်ပြုပေးမယ်။ ရုံးမှာ မင်းအတွက် အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။”
အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်း လက်ကမ်းပေးလိုက်ရာ ယွန်ဂီဟွမ်က ချက်ချင်း လာရောက်လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် လက်တွဲပြီး လုပ်ကြတာပေါ့။”
“ကောင်းပြီလေ။ ငါ့မှာရှိသမျှ အကုန် သင်ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ မင်း အမြတ်အစွန်းရတိုင်း ငါ့ကို ခွဲဝေပေးရမယ်။”
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး ကော်ဖီဆိုင်မှ ထွက်လာပြီး ရုံးခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ဝူဆောင်းက သူသိလိုသည်များကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ ယွန်ဂီဟွမ်၏ အသံနေအသံထားနှင့် ပြန်ဖြေပုံမှာ ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့သွားခဲ့သည်။ သူတို့ကြားက အခြေအနေမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသလိုပင်။ သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ ရယ်မောနေကြသည်အထိ ဖြစ်လာသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက သူတို့ကို ရောထွေးင်ကြောင်အစွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ကင်ယောင်းဂွန်လည်း ထိုပြောင်းလဲမှုကို သတိထားမိကာ ပက်ဂျွန်ဝူကို မေးလိုက်သည်။
“မန်နေဂျာ၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ဗျ”
“ငါလည်း မသိဘူး။ သူတို့ ရန်ဖြစ်ကြတော့မယ်လို့တောင် စိုးရိမ်နေတာ... ဒါပေမဲ့လေ”
“အခုတော့ အရမ်းရင်းနှီးနေကြသလိုပဲ။ လူသစ်က ဒီတစ်ခါရော ဘာတွေလုပ်လိုက်ပြန်ပြီလဲ”
“ယုံပါ၊ ငါလည်း သိချင်နေတာပဲ။ ယွန်ဂီဟွမ် ရယ်တာကို မြင်ရတာ တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲကွာ။”
ထိုစကားပြောနေစဉ် သူတို့နှစ်ဦး အနားသို့ ရောက်လာသဖြင့် စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်က ထ வழိုးထူးဆန်းစွာဖြင့် ဂရုစိုက်သော အသံမျိုးဖြင့် ပြောလာသည်။
“မင်းတို့တွေ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာတုန်း။ အိမ်ပြန်ချိန်ရောက်ပြီလေ။ အိမ်မှာ စောင့်နေတဲ့ မိသားစုတွေကို ပြန်တွေးကြဦးလေ။”
ပက်ဂျွန်ဝူ၏ မျက်လုံးများ အပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။
ကင်ယောင်းဂွန်မှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဝူဆောင်းက သူတို့ကို ကြည့်ကာ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
“ပြန်ကြစို့။ အထွေထွေမန်နေဂျာက ဒီကစပြီး ကျွန်တို့ဌာနမှာ တင်းကျပ်တဲ့ အလုပ်ချိန်ကို လိုက်နာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။”
ပက်ဂျွန်ဝူက တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဆာဗာအဖွဲ့ဘက်က တင်ပြလာတဲ့ ပြဿနာတွေကရော...?”
ဝူဆောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်ရောက်တာနဲ့ အဲ့ဒါတွေကို ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ရှင်းပေးမယ်။ ဘာတွေဖြစ်လဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိထားပြီးသားပါ။”
ယွန်ဂီဟွမ် ပြုံးလိုက်ပြီး ထောက်ခံပြောဆိုသည်။
“ကဲ... ဒါဆိုရင် ရှင်းသွားပြီပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့က အချိန်ပို ဆက်ဆင်းချင်သေးလို့လား”
ကင်ယောင်းဂွန်အနေဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် မေးစရာပင် မလိုတော့ပေ။ သူ၏ အိတ်ကို ဆွဲယူကာ ထရပ်လိုက်သည်။
“ဟင့်အင်း! ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။”
သူက ပက်ဂျွန်ဝူကိုပါ တွန်းအားပေးလိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူ ထရပ်လိုက်သည်နှင့် ယွန်ဂီဟွမ်က သူ၏ ကွန်ပျူတာကို ပိတ်လိုက်သည်။
သူက မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့တွေ အချိန်မှန် အားလုံးပြန်ကြတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ... တကယ့်ကို ထူးဆန်းနေသလိုပဲကွာ။”
ကင်ယောင်းဂွန်လည်း ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
***
ည ၈ နာရီ။
ဝူဆောင်းသည် အိမ်ရှိသူ့စားပွဲခုံတွင် ထိုင်ကာ ယွန်ဂီဟွမ် ညွှန်ပေးထားသည့် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ၎င်းစာအုပ်၏ အမည်မှာ “အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှု အခြေခံများ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
“အကြီးမားဆုံး အခွင့်အလမ်းဆိုတာ ဈေးကွက်ထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အခါမှ ပေါ်လာတတ်တာပဲ။ ဒီနည်းလမ်းကပဲ ၂၀၀၈ ခုနှစ် ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကာလမှာ ပိုက်ဆံရှာလို့ရမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ လမ်းကြောင်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်...”
၂၀၀၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကာလအတွင်း လုံလောက်သော ပိုက်ဆံကို မရှာနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ခရစ်တိုငွေကြေးဖြင့် ပိုမိုရှာဖွေနိုင်ပါသေးသည်။ အခွင့်အလမ်းကို ပိုယူလေ၊ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်လေသည်။ ဝူဆောင်း အာရုံစိုက်ကာ စာအုပ်ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။
- အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်စည်ရောင်းဝယ်မှု၏ သမိုင်းကြောင်း
စာမျက်နှာ ၃၀၀ ပါရှိသော ထိုစာအုပ်သည် စနစ်၏ သမိုင်းကြောင်းဖြင့် စတင်ထားသည်။ စာဖတ်နေရင်း ဝူဆောင်းသည် သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ယခုအခါ ပိုမိုထက်မြက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တစ်ဖန် ထပ်မံအတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဘဝဟောင်းကကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမဆို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အလွန်လွယ်ကူနေပြီ ဖြစ်သည်။ အجهမရှိဘဲ လွယ်ကူနေပြီး ပညာရှာရခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် တစ်နာရီထက်ပို၍ စာဖတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကို တစ်ထိုင်တည်းဖြင့် ဖတ်ရှုပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။