အခန်း ၁၅။ <အနာဂတ်အတွက် စီမံကိန်း>
နမ်ကျောင်ဆန်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကင်ယောင်းဂွန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်ကမူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားသည်။
“မန်နေဂျာပက်၊ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်တွေ့ကြပြီနော်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ကိစ္စက ဒီလိုဗျ၊ ကျွန်တော်တို့ဘက်က VoC (Customer Voice) အနည်းငယ် လက်ခံရရှိထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက HTS ချန်နယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်နေပုံပဲ။ ဒီအကြောင်းကို ခဏခဏ ပြောနေရတာ ကျွန်တော်လည်း တကယ် စိတ်ညစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမှားတွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ အခက်အခဲ ဖြစ်နေရတယ်ဗျာ။”
“ကျွန်တော်… ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း စစ်ဆေးပေးပါ့မယ်။”
ပက်ဂျွန်ဝူက အားမလိုအားမရ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ကွမ်ဟျောင်းအွန်လည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် အနည်းငယ် အနေရခက်နေပုံရသည်။ သူက ပို၍ယဉ်ကျေးသော လေသံဖြင့် အခြေအနေကို ပြန်ရှင်းပြသည်။
“ကျွန်တော်တို့စနစ်ကို အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှမှားယွင်းနေတာ မတွေ့ဘူးဗျ။ ခင်ဗျားတို့စနစ်နဲ့ ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်လို့ပါ။ အလွဲယူမမှားပါနဲ့။”
“ကျွန်တော် ပြောမယ်၊ ဒါက HTS ပြဿနာ သေချာပေါက် ဟုတ်တယ်။ Stochastics ဂရပ် API ကို ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ကြည့်ပြီးပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ ဘာမှမမှားဘူး။”
“အဲဒါတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း သေချာ မသိသေးဘူးလေ။”
“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် အသေအချာ ပြောနိုင်တယ်။”
နမ်ကျောင်ဆန်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ပြောပြီး ပက်ဂျွန်ဝူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ပြဿနာတွေကို မန်နေဂျာပက်ရဲ့ အီးမေးလ်ဆီ ပို့ပေးထားတယ်။ Stochastics ဂရပ်တွေ ပေါ်လာဖို့ အရမ်းကြာနေတယ်။ တခြားပြဿနာတွေလည်း ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မဖတ်တော့ဘူး။ အဲဒါတွေက ကျွန်တော့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလေ။ ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ ဘာမှမမှားဘူး။ အဲဒါတွေက HTS အမှားတွေပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ အခုချက်ချင်း ပြင်ပေးရမယ်။”
သူ့လေသံက ကြမ်းတမ်းပြီး လူကို အထင်သေးသည့်ပုံစံ ဖြစ်သော်လည်း ပက်ဂျွန်ဝူမှာ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ ယွန်ဂီဟွမ်က နောက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အီးမေးလ်ကို အခုပဲ စစ်ကြည့်လိုက်တယ်။ ‘Stochastics လစဉ်ဂရပ် API’ ပေါ်လာဖို့ နောက်ကျနေတယ်လို့ ရေးထားတယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြဿနာလို့ ပြောချင်တာလား။”
“ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးပြီ။ ကျွန်တော့်ဘက်မှာ စမ်းကြည့်ရင် ၂ စက္ကန့်ပဲ ကြာတယ်။ အဲဒီတော့ ခင်ဗျားတို့ဘက်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတာ ထင်ရှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ယွန်ဂီဟွမ်က တခြားကုမ္ပဏီက လူဖြစ်သဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုမျိုးလဲခင်ဗျ။”
“စခရင်ဒေတာတွေကို ကိုင်တွယ်တာက HTS ရဲ့ နယ်ပယ်ပဲလေ။ ဒါတွေကို ကျွန်တော် အကုန်လုံး ရှင်းပြနေရဦးမှာလား။”
နမ်ကျောင်ဆန်း၏ အသံမှာ ပို၍ကျယ်လောင်လာပြီး ဒေါသထွက်လာသည်။ ကွမ်ဟျောင်းအွန်က သူ့ကို ချော့မော့ရန် ကြိုးစားသည်။
“မန်နေဂျာနမ်၊ တော်တော့။ ဟားဟား၊ ဂျန်နရယ်မန်နေဂျာယွန်၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီက ဖိအားတွေ အရမ်းများနေလို့ပါ…”
ဒေါသထွက်နေသည့် နမ်ကျောင်ဆန်းက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ရပ်ရမှာလဲ။ ကျွန်တော် ပြောစရာရှိတာ ပြောရမှာပေါ့။ အမှတ်ပေးစနစ်သစ်အကြောင်း အားလုံး ကြားပြီးပြီမလား။ ခင်ဗျားတို့ ချန်နယ်ပြဿနာတွေက ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ ခဏခဏ ဖြစ်နေဦးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ယွန်ဂီဟွမ်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။ သူ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း ယခင်က ပြဿနာအတော်များများမှာ သူတို့ဌာန၏ အမှားများ ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ ပက်ဂျွန်ဝူလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။ ကင်ယောင်းဂွန်မှာ လက်သည်းကို ကိုက်နေသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးမှာ ဝူဆောင်းအတွက်တော့ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။ ကွမ်ဟျောင်းအွန်က နမ်ကျောင်ဆန်းကို ထပ်တားသည်။
“မန်နေဂျာနမ်၊ အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်တော့။”
သူ အော်ပြောလိုက်မှ နမ်ကျောင်ဆန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သို့သော် ဝူဆောင်းနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံမိသည့်အခါ နမ်ကျောင်ဆန်းမှာ မနေနိုင်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်ပြန်သည်။
“နောက်ဆုံးတစ်ခု၊ မကြာသေးခင်က ပြဿနာက ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ပြင်လို့ရတဲ့ ကိစ္စမျိုး။ ခင်ဗျားတို့ အာရုံစိုက်ရမှာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာတွေကိုပဲ။”
ဝူဆောင်းသည် နမ်ကျောင်ဆန်းကို အတိတ်က အကြောင်းအရာများအရ မှတ်မိနေသည်။
‘သူက အရမ်းမာနကြီးတဲ့သူ။ သူ့ကုဒ်တွေက အကောင်းဆုံးလို့ သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်တယ်။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလေ… ကောင်းပါပြီ၊ သူ့မှာ အရည်အချင်းရှိတော့ ဘယ်သူမှလည်း သူ့ကို ပြန်မပြောနိုင်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ။’
စိတ်မရှည်တော့သည့် ယွန်ဂီဟွမ်က ထရပ်လိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူမှာမူ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သက်ပြင်းချနေဆဲ။ ကွမ်ဟျောင်းအွန်က နမ်ကျောင်ဆန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲပြီး ခေါ်ထုတ်သွားသည်။
“မန်နေဂျာနမ်!” ထို့နောက် သူက ယွန်ဂီဟွမ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “ဂျန်နရယ်မန်နေဂျာ၊ တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်။ နမ်ကျောင်ဆန်းက ပုံမှန်ဆို ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုအပြုအမူမျိုး မလုပ်အောင် ကျွန်တော် သေချာ ပြောထားပါ့မယ်။”
သူသည် နမ်ကျောင်ဆန်းကို အခန်းအပြင်ဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။
ခွပ်။
ယွန်ဂီဟွမ်က ကုလားထိုင်ကို ကန်လိုက်ပြီး ဆေးလိပ်သောက်ရန် ထွက်သွားသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက ကင်ယောင်းဂွန်နှင့် ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်။
“ကော်ဖီသွားသောက်ကြမလား။”
ဝူဆောင်းက သူတို့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားသည်။
လွန်ခဲ့သည့် ၁၀ နှစ်က နူရီဖိုင်းနန့်စ်၏ စနစ်သစ်ကြောင့် ဝူဆောင်းမှာ နမ်ကျောင်ဆန်းနှင့် ခဏခဏ ဆက်ဆံနေရသည်။ စနစ်သစ် တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း သူတို့မှာ ပုံမှန်တွေ့ဆုံမှုများ ပြုလုပ်နေရဆဲဖြစ်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက ဒေဆန်း၏ အမှားများအကြောင်းကို ဝူဆောင်းအား ရှင်းပြသည်။
အဆုံးမရှိသော လမ်းကြောင်း (Infinite loop) တောင်းဆိုမှုကြောင့် ဆာဗာ ပျက်ကျခြင်း၊ မှားယွင်းသော ပါရာမီတာ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ဆာဗာဖွံ့ဖြိုးမှု နောက်ကျခြင်း၊ စခရင်အဆင့်မြှင့်တင်မှုများတွင် အမှားဖြစ်သဖြင့် ဆာဗာအသစ် လိုအပ်လာခြင်း။ HTS အဖွဲ့၏ အမှားများကြောင့် ဆာဗာအဖွဲ့မှာ အကြိမ်ကြိမ် အခက်အခဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် နမ်ကျောင်ဆန်းက ထိုကိစ္စများကို စိုးရိမ်နေခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ ဝူဆောင်းက တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ ပက်ဂျွန်ဝူ ပြောသည်ကို နားထောင်နေသည်။
“ဒါကြောင့် ဝူဆောင်း၊ စိတ်မကောင်း မဖြစ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း အမှားတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာကိုး။”
သဘောကောင်းသူတစ်ယောက်။
လွန်ခဲ့သည့် ၁၀ နှစ်ကလည်း ပက်ဂျွန်ဝူက ဒီစကားမျိုးပဲ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သူက တကယ်ကို သဘောကောင်းသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကင်ယောင်းဂွန်ကတော့ မတူညီပေ။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်ထိ ရိုင်းစိုင်းစရာတော့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးလည်း ကြိုးစားနေတာပဲလေ။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အမှားကြောင့် သူတို့ နောက်ကျမှ ပြန်ရမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ ဒေါသထွက်တာကို နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်ကွာ။”
“ကျွန်တော်လည်း သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့…”
“လက်ထောက်မန်နေဂျာ ကင်၊ ဆာဗာ ဒါမှမဟုတ် အခြေခံအဆောက်အအုံ အမှားတွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့ နောက်ကျမှ ပြန်ရတုန်းက ခင်ဗျား ညည်းညူခဲ့တာကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား။”
ကင်ယောင်းဂွန်က ရှက်ရွံ့သွားသဖြင့် မျက်နှာနီရဲသွားသည်။
“အဲဒါက… အဲဒီအကြောင်းတွေ ပြောမနေပါနဲ့ဗျာ။”
“ကျွန်တော် ပြောချင်တာက အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ လူတစ်ယောက်က အခက်အခဲ ဖြစ်လာပြီဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားကြတာပဲ။ တချို့က တခြားသူတွေထက် ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်မိတာမျိုး ရှိနိုင်တာပေါ့။”
ကင်ယောင်းဂွန်က ကော်ဖီကို တိတ်တဆိတ် သောက်လိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်နေသည်။ ဝူဆောင်းကမူ တခြားသော အမြင်တစ်ခု ရှိနေသည်။
“ကျွန်တော့်အမြင်မှာတော့ ST က အကုန်လုံးကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတဲ့ပုံပဲ။”
ပက်ဂျွန်ဝူက အံ့သြသွားသဖြင့် ကော်ဖီများ ဖိတ်ကျသွားသည်။
“ဘာ… ဘာပြောတယ်?”
“ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ။ အမှတ်ပေးစနစ်သစ်က နူရီဖိုင်းနန့်စ်နဲ့ စာချုပ်သက်တမ်းတိုးမယ့် ပြင်ပကုမ္ပဏီကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဆိုလိုတာက ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက နောက်နှစ်မှာ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။”
ကင်ယောင်းဂွန်က တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မြိုချလိုက်သည်။
“အဲဒီတော့…”
“အရင်က ST က ဒီလောက်ထိ ပြဿနာရှာတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။”
ပက်ဂျွန်ဝူက သေချာ စဉ်းစားကြည့်သည်။ အခု ပြန်တွေးကြည့်မှပဲ သူတို့ ဒီလောက်ထိ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်အောင် လုပ်တာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ အရင်ကဆိုလျှင် နမ်ကျောင်ဆန်းက သူ့အရည်အချင်းကို ပြသရန်အတွက် ပြဿနာများကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ပြင်ဆင်လေ့ရှိသည်။
“အဲဒီတော့ ST က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စာချုပ်ကို လုယူပြီး HTS ထိန်းသိမ်းရေးအလုပ်ကိုပါ လုပ်ချင်နေတာလား။”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“နူရီဖိုင်းနန့်စ်ရဲ့ ပင်မလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ဘယ်သူလဲ။”
ကင်ယောင်းဂွန်က ပြန်ဖြေသည်။
“ဒေယန်းစနစ် (Daeyang System) ပေါ့။”
“ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီနဲ့ ST က ဒုတိယတန်းစား ပြင်ပကုမ္ပဏီတွေပဲ။ ကျွန်တော်တို့က ‘ငါးသေးသေးလေးတွေ’ ပဲ။”
“ဝိုး… ‘ငါးသေးသေးလေးတွေ’ တဲ့လား။”
“အကယ်၍ ST က ဒီစနစ်သစ်မှာ အမှတ်အများဆုံး ရသွားရင် ဘာဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်လဲ။”
ပက်ဂျွန်ဝူက ကော်ဖီခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။
“ST က ပင်မလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ တန်းတူ ဖြစ်လာနိုင်တယ်ပေါ့။”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။ ကင်ယောင်းဂွန်က တံတွေးကို ထပ်မြိုချလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါပဲ။ သူတို့က ပိုကြီးမားတဲ့ အရာတွေကို မျှော်လင့်နေတာ။”
ပက်ဂျွန်ဝူက သူ့ကို အံ့သြတကြီး ငေးကြည့်နေတော့သည်။