အခန်း ၁၄။ <အနာဂတ်အတွက် စီမံကိန်း>
ကန်ဝူဆောင်းက အိမ်ပြန်ချိန်ရောက်ပြီဟု ပြောလိုက်သောအခါ ပက်ဂျွန်ဝူက ခေါင်းကို အားမလိုအားမရ ခါယမ်းလိုက်သည်။
“မင်းပဲ အိမ်ပြန်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော်ကတော့… ကျွန်တော်ကတော့ လုပ်စရာတွေ ကျန်သေးတယ်။”
“အက်စ်စစ်တန့် မန်နေဂျာ ကင်ရော ဘယ်လိုလဲခင်ဗျာ?”
ကင်ယောင်းဂွန်ကလည်း ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် အခြေအနေအတူတူပင် ဖြစ်နေသည်။
“ကျွန်တော်လည်း… လုပ်စရာတွေ ကျန်သေးတယ်လို့ ထင်တယ်။”
“တကယ်လားဗျာ? အိမ်ပြန်နားပြီး မနက်ဖြန်မှ ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့။”
“မ… မဟုတ်ပါဘူး ဝူဆောင်းရယ်။ မင်းပဲ အရင်ပြန်လိုက်ပါ။”
ကန်ဝူဆောင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူတို့၏ ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
- ခေါင်းစဉ် - HTS Controller Test - ရေးသားသူ - woosung.kang - အီးမေးလ် - [email protected]
ဒါက ကန်ဝူဆောင်း ရေးသားထားသည့် ကုဒ်၏ အစပျိုးခြင်းပင်။ လူသစ်တစ်ယောက်၏ ကုဒ်ကို အသုံးပြုနေရသည်ဆိုသည့် အချက်ကို သူတို့ လက်ခံရခက်နေပုံရသည်။ ကန်ဝူဆောင်းသည် အက်စ်စစ်တန့် မန်နေဂျာထက် ပိုတော်နေသည်။ မန်နေဂျာထက်ပင် ပိုသာနေသေးသည်။
ကန်ဝူဆောင်းက ယွန်ဂီဟွမ်ကိုလည်း လှည့်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ဂျန်နရယ် မန်နေဂျာ၊ မနက်ဖြန်မှပဲ တွေ့ကြတာပေါ့။”
“အို… အေးပါ။”
ယွန်ဂီဟွမ်မှာလည်း အတော်လေး ရုန်းကန်နေရပုံ ပေါ်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းက သူ့မျက်နှာပြင်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ရာ ယွန်ဂီဟွမ်မှာ အင်တာနက်ပေါ်တွင် TDD (Test Driven Development) အကြောင်း ရှာဖွေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“အလုပ်တွေ အရမ်းကြီး ဖိမလုပ်ပါနဲ့ဗျာ။ စောစောပြန်နားပါ။ ပြီးတော့ ဂျန်နရယ် မန်နေဂျာ!”
ယွန်ဂီဟွမ်က ကွန်ပျူတာမှ ခေါင်းမော့ကြည့်လာသည်။
“အစီရင်ခံစာ ရေးပြီးရင် ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်လောက် ပြပေးဖို့ မမေ့ပါနဲ့ဦး။”
“မင်းကတော့လေ… ဒီကောင်လေးကတော့။”
ယွန်ဂီဟွမ်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး စကားကို ရပ်လိုက်သည်။
“ကန့်ဘက်ခ် (Kent Beck) ရဲ့ စာအုပ်အကြောင်းနဲ့ အဲဒီအပေါ်မှာ ဂျန်နရယ် မန်နေဂျာ ဘယ်လိုခံစားရလဲဆိုတာ ကျွန်တော်နဲ့ စကားပြောချင်ရုံသက်သက်ပါ။”
“အာ…”
ကန်ဝူဆောင်း ရုံးခန်းထဲက ထွက်သွားချိန်တွင် ယွန်ဂီဟွမ်မှာ ညည်းတွားလိုက်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းအိမ်သည် ရုံးမှ မြေအောက်ရထားဖြင့် တစ်နာရီခန့် စီးရသည်။ သူသည် ရထားစောင့်ရင်း အတွေးထဲ နစ်မြောနေမိသည်။
‘ငါ အတိတ်ကို ပြန်ရောက်လာတော့ ပိုတော်လာတာလား?’
ကုဒ်ရေးတာတင် မဟုတ်ပေ။ အစီရင်ခံစာ ရေးသားခြင်း၊ တင်ပြခြင်းနှင့် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ခြင်းစသည့် စွမ်းရည်အားလုံး တိုးတက်လာသည်။
‘ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ ငါ စမ်းသပ်ကုဒ်တွေ အများကြီး ရေးခဲ့တယ်၊ စွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အစီရင်ခံစာတွေ ရေးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ GUI Test Plugin ကိုလည်း ဖန်တီးခဲ့တယ်။ ငါ တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ။’
အနာဂတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်မလဲဆိုတာ သူသိသော်လည်း ဤစွမ်းရည်များသာ မရှိပါက အလကား ဖြစ်သွားနိုင်သည်၊ သို့သော် အခုတော့ မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် လိုအပ်သည်ထက် ပို၍ပင် အရည်အချင်းရှိနေသည်။
‘ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် မကြာခင် အင်္ဂလိပ်စာလည်း ကျွမ်းကျင်လာတော့မှာပဲ။’
ကန်ဝူဆောင်း သင်ယူနေသည့် အရာများထဲတွင် အင်္ဂလိပ်စာလည်း ပါဝင်သည်။ ဘစ်ကွိုင်အကြောင်း မူရင်းအစီရင်ခံစာများနှင့် စမတ်ဖုန်းအစောပိုင်းကာလ Android specs များကို ဖတ်ရန် လိုအပ်နေသည်။
‘ချွိုင်ဂီချူလ်၊ မင်း စောင့်နေလိုက်။ ငါ မင်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မယ်။’
ကန်ဝူဆောင်းက စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။ တစ်ရက်ကိုမျှ အလဟဿ မဖြုန်းတီးရန် ကတိပြုထားသည်။ သူသည် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
– စွန်မွန်း၏ အစပြုသူများအတွက် အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါ
၎င်းသည် ကျောင်းသားများ အင်္ဂလိပ်စာ သင်ယူရာတွင် နာမည်ကြီးသည့် ဖတ်စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းသည် ကျောင်းတက်စဉ်က ဤစာအုပ်ကို တစ်ခါမျှ အဆုံးထိ မဖတ်ဖူးခဲ့ပေ။ သူ စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
***
သောကြာနေ့တိုင်း မွန်းလွဲ ၃ နာရီ။
ဈေးကွက်ပိတ်သည်နှင့် နူရီဖိုင်းနန့်စ် (Nuri Finances) အတွက် ပြင်ပဝန်ဆောင်မှုပေးသည့် ကုမ္ပဏီများမှ PM များသည် အစည်းအဝေးအတွက် စုဝေးကြသည်။ ၎င်းမှာ စာရင်းစနစ်၊ ချန်နယ်စနစ်နှင့် သတင်းအချက်အလက်စနစ် အပါအဝင် ဌာနအသီးသီးမှ ပြဿနာများကို ဆွေးနွေးရန်ဖြစ်သည်။ နူရီဖိုင်းနန့်စ်၏ IT ဌာနမှူး ဂျိုယောင်းဆော့က ဤအစည်းအဝေးကို တာဝန်ယူပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်များကိုလည်း ချမှတ်ပေးသည်။
ဂျိုယောင်းဆော့က ကွမ်ဟျောင်းအွန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူလိုက်သည်။
‘မန်နေဂျာ ကွမ်…’
ကွမ်ဟျောင်းအွန်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
“ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပြီးတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခုဆိုရင် VoC (Customer Voice) ၁၀ ခုတောင် ရောက်နေပြီ။ ၁၀ ခုလေ! ဒါကို ပုံမှန်လို့ ထင်နေတာလား မန်နေဂျာ ကွမ်?”
“ကျွန်တော်တို့က စနစ်သစ်ကို စတင်သုံးစွဲတာ မကြာသေးတော့ အဆင်ပြေအောင် ချိန်ညှိနေတဲ့ ကာလမှာ ရှိနေလို့ပါ။ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေပါတယ်။”
“မန်နေဂျာ၊ ဒါက ‘ကြိုးစား’ ရမယ့် နေရာ မဟုတ်ဘူး။ ‘လုပ်’ ရမယ့် နေရာ။”
ကွမ်ဟျောင်းအွန်၏ မျက်နှာမှာ ရဲတက်လာသည်။
“… တောင်းပန်ပါတယ်။”
ဂျိုယောင်းဆော့က မကျေနပ်သေးပေ။ သူသည် ကန်ဝူဆောင်းနှင့် ပြောဆိုစဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။
“ဒီပရိုဂရမ်ကို စတင်သုံးစွဲတာ ရက်အတော်ကြာနေပြီ။ ချိန်ညှိရမယ့် ကာလဆိုတာ အခုဆိုရင် ပြီးဆုံးသင့်ပြီ။ ပိုကောင်းအောင် လုပ်သင့်တယ်!”
“…”
အခန်းထဲတွင် တင်းမာမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်မှာ နောက်တစ်ယောက် သူ့အလှည့် ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး တုန်လှုပ်နေသည်။
‘ဂျန်နရယ် မန်နေဂျာ ယွန်တောင် သူ့ကို ကြောက်နေရတယ်ဆိုတော့… ဂျိုယောင်းဆော့ဆိုတဲ့လူက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။’
ဂျိုယောင်းဆော့။
ကန်ဝူဆောင်းက သူ့ကို သိပ်မသိပေ။ ၁၀ နှစ်အကြာက သူသည် ဒေဆန်စနစ် (Daesan System) တွင် လူသစ်လေးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဂျိုယောင်းဆော့နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်လောက်သည့် ရာထူးအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
“ဒါက ဒီမှာရှိတဲ့ အားလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ နောက်ပိုင်းကစပြီး စကားလုံးသက်သက် မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး VoC တစ်ခုချင်းစီအတွက် အမှတ်ပေးစနစ်ကို ကျင့်သုံးသွားမယ်။”
အမှတ်ပေးစနစ်။ ဆုပေးဒဏ်ပေးစနစ်ဟုလည်း ခေါ်သည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် တရားမျှတသယောင် ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအကြား စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစေပြီး မလိုအပ်သည့် ပြိုင်ဆိုင်မှုများကိုသာ တိုးပွားစေသည်။ အချို့မှာ ကြောက်ရွံ့စွာ ညည်းတွားကြသည်။ ဂျိုယောင်းဆော့က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။
“ဒဏ်ပေးတာသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ ဆုချီးမြှင့်တဲ့ အပိုင်းကိုလည်း မှတ်ထား။ အကြံဉာဏ်ကောင်းတွေ ပေးနိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် စိတ်ကူးသစ်တွေကို ထိရောက်မြန်ဆန်စွာ အသုံးချနိုင်ရင် အပေါင်းအမှတ်တွေ ရပြီး အနှုတ်အမှတ်တွေကို ချေဖျက်ပေးနိုင်တယ်။ ပြင်ပဝန်ဆောင်မှု စာချုပ်တွေကို သက်တမ်းတိုးတာက ဒီအမှတ်တွေပေါ်မှာ မူတည်လိမ့်မယ်။ ဒီစနစ်က ဒီနေ့ကစပြီး အသက်ဝင်မယ်။ ကွတ်ဂျောင်ဝုက အသေးစိတ်ကို ရှင်းပြလိမ့်မယ်။”
ဂျိုယောင်းဆော့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည်။ ကွမ်ဟျောင်းအွန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေသည်။
အစည်းအဝေးအပြီးတွင် ယွန်ဂီဟွမ်က ပက်ဂျွန်ဝူထံ လာရောက်ပြောဆိုသည်။
“မန်နေဂျာ ပက်၊ ကျွန်တော်တို့ဘက်က VoC တွေက ဘယ်လိုလဲ?”
“ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က VoC တွေ အကုန်လုံး ပြီးသွားပါပြီ။”
“ဒီအပတ်ကရော?”
“ဒီအပတ်က လုပ်စရာတွေ များနေလို့… တနင်္လာနေ့က VoC တစ်ခုပဲ ပြီးသေးတယ်။”
ယွန်ဂီဟွမ် သက်ပြင်းချပြီး ပြန်ပြောသည်။
“… မန်နေဂျာ ပက်၊ VoC တွေကို တတ်နိုင်သလောက် မြန်မြန် ရှင်းပစ်ရမယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောထားတယ် မဟုတ်လား?”
သူ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက တောင့်တင်းသွားသည်။
“ဒါပေမဲ့ အချိန်မရှိလို့ပါ… စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ဖို့ အချိန်ပိုလိုနေလို့ပါ။”
သူက ကန်ဝူဆောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝူဆောင်းကြောင့် လုပ်စရာတွေ ပိုများလာသည်။ စမ်းသပ်ကုဒ်တွေ ရေးရမည်၊ Agile ဆော့ဖ်ဝဲလ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအကြောင်း လေ့လာရမည်။ တူညီသော အချိန်အတွင်းမှာပင် လုပ်စရာတွေ ပိုများလာသည်။ ဦးစားပေးရမည့် အရာများကို ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး VoC ကို ရှင်းလင်းသည့်အလုပ်မှာ သူ လျစ်လျူရှုထားသည့် အရာများထဲတွင် ပါဝင်သွားသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူသည် ခဏတာ မကျေမနပ် ဖြစ်မိသော်လည်း ကြာကြာတော့ မဟုတ်ပေ။
“အစည်းအဝေးမှာ ပြောသွားတာကတော့ အခုထိ လွတ်သွားတဲ့အရာတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်တဲ့။ အစကနေ ပြန်စလို့ရတယ်ဆိုတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ပြီးတော့ အကုန်မပြီးရင်တောင် စိတ်မပူပါနဲ့။”
ယွန်ဂီဟွမ်က သံသယဖြင့် ရေရွတ်သည်။
“နူရီဖိုင်းနန့်စ်နဲ့ စာချုပ် သက်တမ်းမတိုးနိုင်ရင် မင်း တာဝန်ယူမှာလား?”
“အဲဒါက ဂျန်နရယ် မန်နေဂျာပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ပြောတာက ခုနက ပြောသွားတဲ့ ဆုပေးအမှတ်တွေအကြောင်းပါ။ ဂျိုယောင်းဆော့ ပြောသွားတာက အကြံဉာဏ်ကောင်းတွေ ပေးပြီး အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရင် ဆုပေးအမှတ်တွေ ရမယ်တဲ့။”
“ဒါဆို?”
“ကျွန်တော်တို့က အဲဒီအမှတ်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်မယ်။”
ကန်ဝူဆောင်းသည် အနာဂတ်မှ လာသူဖြစ်သည်။
HTS သည် အနာဂတ်တွင် မည်သို့ တိုးတက်လာမည်ကို သူ သိသည်။ သူ သိထားသည်များကို အသုံးချရန် စီစဉ်ထားသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့မှာ ကန်ဝူဆောင်း၏ အကြံပြုချက်ကြောင့် စိုးရိမ်လာကြသည်။
“ဝ… ဝူဆောင်းရယ်။ စမ်းသပ်ကုဒ်တွေ ရေးရတာနဲ့ VoC ရှင်းရတာနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့ မနည်းလုပ်နေရတာ။ စီမံကိန်းအသစ်တွေ ထပ်စဖို့ ကြိုးစားရင် ကျွန်တော်တို့ လိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ စလုပ်ထားတာတွေကို အရင် အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်။”
ပက်ဂျွန်ဝူက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်ပင်လျှင် ထိုနည်းတူ ခံစားနေရသည်။
“မင်းက အလွန်အကျူး ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာဆိုရင်တော့ အခုတင် ရပ်လိုက်တာ ကောင်းမယ်။ မင်း တော်တယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ အရာရာတိုင်းမှာ အကန့်အသတ်ဆိုတာ ရှိစမြဲပဲ။”
ကန်ဝူဆောင်း တာဝန်ယူထားသည့် အရာ လေးခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
Agile ဆော့ဖ်ဝဲလ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဆိုင်ရာ အကြံပေးခြင်း။
VoC များ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း။
GUI Test Tool။
စမ်းသပ်ကုဒ်များ။
GUI Test Tool တစ်ခုတည်းကို အပြီးသတ်ဖို့ပင် တစ်လကျော် အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ကုဒ်များနှင့် VoC များကို ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့က တာဝန်ယူထားသော်လည်း ဝူဆောင်းကလည်း အားလပ်သည့်အချိန်တိုင်းတွင် ကူညီပေးနေသည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် HTS ကို ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ဝူဆောင်း၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဝူဆောင်းကမူ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ခံစားရသည်။
‘ဒါက ငါ ဘယ်လောက်အထိ လုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ စမ်းသပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ။’
အနာဂတ်အတွက် တိကျသည့် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲနိုင်ရန် သူ၏ အကန့်အသတ်ကို သူ သိထားရမည်ဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်လောက်အထိ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်မလဲဆိုသည်ကို မြင်တွေ့ချင်သည်။ ဖြေရှင်းချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
“ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်ပါတယ်။”
ယွန်ဂီဟွမ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ အော်ဟစ်လိုက်ရတော့သည်။
“ဟေ့ကောင်! ငါပြောတာ မင်း နားမထောင်ဘူးလား?”
“စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေဆိုတာ အနာဂတ်ကို ကိုက်ဖြတ်စားသောက်တဲ့ ပိုးမွှားတွေပါ။ ရဲရင့်မှုနဲ့ ဇွဲလုံ့လကသာ မင်းကို ကြီးထွားလာအောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါတွေက အနာဂတ်က နာမည်ကြီး စကားပုံတွေပါ။”
ဝူဆောင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ကြောင်း ယွန်ဂီဟွမ် သဘောပေါက်သွားသည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ မင်းကလည်း ဘယ်တော့မှ နားထောင်တာ မဟုတ်တာ၊ ကြိုက်သလိုသာ လုပ်ပေတော့။”
“ဒါဆိုရင် ဆာဗာအဖွဲ့နဲ့ အစည်းအဝေး ထပ်လုပ်ချင်ပါတယ်။”
“… မင်း ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိနေပြီးသားလား?”
HTS က အနာဂတ်မှာ ဘယ်လို ပြောင်းလဲသွားမလဲဆိုတာ သူ သိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကိုတော့ ပြန်လည် အမှတ်ရဖို့ လိုအပ်နေသည်။
“အင်း၊ အကြမ်းဖျင်းတော့ သိထားပါတယ်။ တချို့အပိုင်းတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်ပေမဲ့ တချို့အတွက်ကတော့ API အသစ် လိုအပ်ပါတယ်။ အစည်းအဝေးသာ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ၊ ကျန်တာကို ကျွန်တော် ရှင်းပြပါ့မယ်။”
ယွန်ဂီဟွမ်က ဝူဆောင်း၏ နောက်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“မလိုတော့ဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောလိုက်တော့။”
ကွမ်ဟျောင်းအွန်သည် ဆာဗာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆော့ဖ်ဝဲလ်ရေးသားသူ နမ်ဂျောင်ဆန်းနှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောနေကြသော်လည်း ဝူဆောင်းကမူ အသဲအသန် ကြားနေရသည်။
“ပြဿနာက ချန်နယ်စနစ်မှာ ရှိနေတာ သေချာပါတယ်။ ဆာဗာကုဒ်တွေကို ကျွန်တော် အခါခါ စစ်ဆေးပြီးပြီ။ HTS ပြဿနာကြောင့် အပြစ်တင်ခံရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီပြဿနာကို အမြစ်ကနေပဲ ဖြတ်ပစ်ရမယ်။”
ဝူဆောင်းသည် ဤအခြေအနေကို မှတ်မိနေသည်။ ၁၀ နှစ်အကြာက ကွမ်ဟျောင်းအွန်ကို သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာပြီး ST Data System တွင် အလုပ်လုပ်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည့် အချိန်မှာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်။
‘ဒီတစ်ခါတော့ အရာအားလုံးက အရင်တုန်းကနဲ့ မတူတော့ဘူး၊ မန်နေဂျာ နမ်။’
ဝူဆောင်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုနှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။