ချမ်းသာခြင်းနတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Chapter 148: <Competition>

အခန်း ၁၄၈: <ယှဉ်ပြိုင်မှု>

ကန်ဝူဆောင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီအတွက် ထိုနေ့က အလွန်အလုပ်ရှုပ်စရာကောင်းသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရရှိနိုင်သမျှသော ဆော့ဖ်ဝဲလ်ရေးသားသူ (developer) အားလုံးသည် ဂျူလီယာ ငှားရမ်းထားသော ဟက်ကာများထံမှ စနစ်ကို ကာကွယ်ရန် အနားမယူဘဲ အလုပ်လုပ်နေကြရသည်။

ဟုန်ဆူဘင်က ဝူဆောင်းထံသို့ လာရောက်သတင်းပို့သည်။ "ကံကောင်းတာက DDos တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ တခြားနေရာတွေလည်း အခုလောလောဆယ် ငြိမ်သက်သွားပုံရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က စကားဝှက်တွေကို တစ်နာရီတစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲနေပြီး ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာကိုလည်း စိစစ်နေပါတယ်"

ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဂျူလီယာဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဟက်ကာတွေက ဘာပြောနေသေးလဲ"

"သူတို့က သူတို့သာ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ဒီထက်ပိုပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သေးတယ်လို့ ပြောနေကြတယ်"

"သူတို့ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခိုင်းလိုက်စမ်းပါ"

ဂျူလီယာက ဖုန်းတစ်ချက် ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် ဟက်ကာတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အင်အားအပြည့်ဖြင့် ပြန်လည်စတင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုဟက်ကာများအနေဖြင့် Coconut စနစ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားသည်။

ဂျူလီယာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောသည်။ "ရှင်တို့ရဲ့ စနစ်က တော်တော်လေး လုံခြုံပုံရတယ်နော်"

"ဒါပေမဲ့ ရှင်ရဲ့ စိတ်ကူးကတော့ တကယ်ကို တီထွင်ဖန်တီးမှုရှိတယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် ဝန်ခံရပါမယ်"

ထိုနောက်တွင် ဝူဆောင်းသည် ဂျူလီယာကို လူတိုင်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"သူကတော့ ဂျူလီယာ ဝှိုက်ပါ။ သူက Coconut Bank နဲ့ Pay စနစ်တွေကို ဦးဆောင်သွားမှာဖြစ်ပါတယ်"

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဟုန်ဆူဘင်ပါ"

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဂျန်ဂွမ်းချူလ်ပါ"

"ကျွန်မက ဂျူလီယာ ဝှိုက်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သူဌေး ကျွန်မကို မခေါ်ခင်တုန်းက JP Morgan မှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာပါ"

မိတ်ဆက်ပြီးနောက် ဝူဆောင်းက လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ အားလုံး သိတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက အခုဆိုရင် ကမ္ဘာကျော်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ အများကြီး ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ။ တချို့ကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြီးထွားနှုန်းက နှေးကွေးသွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအမှတ်ကို ရောက်သွားပြီလို့ ပြောနေကြတယ်"

ဝူဆောင်းတွင် အနာဂတ်အကြောင်း သိရှိထားမှုသည် ၈ နှစ်စာသာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း သူ၏ အင်ပါယာသည် ထာဝရ တည်တံ့စေချင်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီအချက်ကို သဘောမတူဘူး" ဝူဆောင်းက စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းအောင် ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် စီးပွားရေးအင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည့် ဤလူသားကို လူတိုင်းက လေးစားစွာ ကြည့်နေကြသည်။ ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ "Chat၊ Bank၊ Pay နဲ့ အွန်လိုင်းစတိုးတွေအားလုံးက ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုကို ရယူချင်တယ်ဆိုရင် ဒီထက်ပိုပြီး ကြီးထွားလာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အဲဒီနေရာကို မရောက်သေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိပ်မက်ဆီကို ရောက်အောင် အားလုံး ဆက်ပြီး ကြိုးစားပေးကြပါ"

***

ဝူဆောင်းအတွက် ခရီးလမ်းသည် ယခုအချိန်အထိ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့သော်လည်း သူသည် သူ၏ မိဘများ၊ အထူးသဖြင့် သူ့မိခင်ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ခဲ့ပေ။

ဝူဆောင်းသည် မိဘများထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ မတွေ့တာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူ ရောက်သွားသည့်အခါ သူ့မိခင်က သူစားရန်အတွက် ပွဲတော်တစ်ခုလိုပင် အစားအစာများ ပြင်ဆင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဝါး... အမေကတော့ အစားအစာတွေ အများကြီး ချက်ထားလိုက်တာပဲ"

"မင်းက စီးပွားရေးသမားဆိုတော့ ကောင်းကောင်းစားဖို့ လိုတယ်လေ။ အပြင်မှာပဲ အမြဲစားနေရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ အိမ်မှာချက်ထားတဲ့ အစားအစာကို စားသင့်တယ်"

ဝူဆောင်းသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွင် အောင်မြင်နေသော အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ့မိခင်ရှေ့တွင်မူ သူသည် ကလေးငယ်တစ်ယောက်လိုပင် ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

"အမေ့လက်ရာက ကျွန်တော်စားဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံးပါပဲဗျာ"

"ဒါဆိုရင်လည်း အမေနဲ့အတူ လာနေလိုက်ပါလား"

"ဟားဟား၊ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ဘယ်ကောင်မလေးကမှ ကျွန်တော့်ကို လက်ထပ်ချင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ"

"မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ လူတွေက အမေ့ကို ဘာပြောနေကြလဲ သိလား"

"ဘာပြောကြလို့လဲ"

"သမီးပျိုတွေရှိတဲ့ မိခင်တွေ အများကြီးက မင်းနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ အမေ့ကို တောင်းဆိုနေကြတာ။ မင်းအကြောင်း မေးမြန်းတဲ့ ဖုန်းတွေနေ့တိုင်းလိုလို ဝင်နေတယ်"

"သူတို့က အမေ့ဖုန်းနံပါတ်ကို ဘယ်လိုသိသွားတာလဲ"

ရုတ်တရက် ဝူဆောင်း၏ နောက်ကျောဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။ သူ့ဖခင်ဖြစ်သည်။

"မင်း ရောက်လာပြီလား! ဖေဖေ မင်းကို တီဗီမှာ အမြဲကြည့်နေတာ!"

ကင်အွန်ဂျောင်းက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောသည်။ "မင်းအဖေက မင်းကိုပြတဲ့ ချန်နယ်တိုင်းကို ကြည့်နေတာလေ။ နောက်မှ ပြန်ကြည့်လို့ရအောင် တီဗီထဲက မင်းပုံတွေကိုတောင် မှတ်တမ်းတင်ထားသေးတယ်"

"ဟားဟား၊ တကယ်လား"

"တကယ်ပေါ့! မင်းက ကန်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်ယူရတဲ့ သားပဲဟာ!"

မိသားစုနှင့်အတူ ရှိနေရသည်ကို ဝူဆောင်း ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူ့ဖခင်က သူ့ကို မေးလိုက်သည်၊ "ဒါနဲ့ မင်း ဘယ်တော့ လက်ထပ်မှာလဲ"

"ကျွန်တော်လည်း သိချင်တယ်!" ကင်အွန်ဂျောင်းကလည်း ဝင်ပြောသည်။

"မကြာခင်ပါပဲ။ ကျွန်တော် အလုပ်ကို နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် အာရုံစိုက်ဦးမယ်။ ဝန်ထမ်းပေါင်း ဘယ်လောက်များများက ကျွန်တော့်အပေါ် မှီခိုနေရလဲဆိုတာ အမေတို့ သိသားပဲ"

လူပေါင်း ၁၂၀,၀၀၀။

"အေး... အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော် လက်ထပ်မယ့်သူကို အရမ်းသတိထားရမှာ။ မိန်းကလေးအများစုက ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံအတွက်နဲ့ပဲ ချဉ်းကပ်လာကြမှာလေ"

သူ့မိဘများက စိုးရိမ်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

မိခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို ပြောသည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ မင်းလည်း သင့်တော်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့မှာပါဆိုတာ အမေယုံကြည်ပါတယ်။ ကဲ... အခုတော့ ထမင်းစားကြရအောင်"

သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူက စကားမပြတ်သေးပေ။

"ကျွန်တော်တို့ မြေးလေးတွေ လိုချင်တယ်..."

ကင်အွန်ဂျောင်းက သူမ၏ ခင်ပွန်းကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အဖေကြီးရယ်"

ထိုအခါမှသာ စကားဝိုင်းသည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ညစာစားပြီးနောက် ဝူဆောင်းနှင့် သူ့မိဘများက တီဗီရှေ့တွင် သစ်သီးပန်းကန်ကို ချထားကာ ထိုင်နေကြသည်။ “မျိုးဆက်သစ် အောင်မြင်မှု” (Generation Success) ဟု အမည်ရသော အစီအစဉ်တစ်ခု စတင်လာသည်။ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက ကြေညာသည်။

"ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ပြောပြချင်တဲ့ အောင်မြင်တဲ့ ကုမ္ပဏီကတော့ Coconut ပါ။ Coconut က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး Facebook ထက်တောင် ကြီးမားလာခဲ့တာလဲ။ နည်းပညာကုမ္ပဏီတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလေ့မရှိတဲ့ ရစ်ခ် ဝါရန်က ဘာလို့ Coconut ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ"

အစီအစဉ်တွင် ဝူဆောင်း၏ ရုံးချုပ်နှင့် အလုပ်လုပ်နေကြသော လူများ၏ ပုံရိပ်များကို ပြသနေသည်။ တင်ဆက်သူက ရှင်းပြသည်။

"ပထမဆုံးအကြောင်းအရင်းကတော့ ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌက သူ့ဝန်ထမ်းတွေကို အလုပ်ချိန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ပေးထားလို့ပါပဲ"

ဒီလိုမျိုး အရပ်စကားနဲ့ ပြောလိုက်တဲ့ မှတ်ချက်ကြောင့် ဝူဆောင်း အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ သူ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သော်လည်း သူ့ဖခင်ကမူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ခုပ်တီးနေသည်။

"မှန်တယ်! အဲဒီလိုမျိုးလုပ်မှ လူတွေက အလုပ်ကို ထိထိရောက်ရောက် လုပ်ကြမှာပေါ့။ ငါ့သားက တကယ်တော်တာပဲ!"

မိခင်ဖြစ်သူကလည်း ထောက်ခံသည်။ "ဝူဆောင်းက ကလေးဘဝကတည်းက စိတ်လွတ်လပ်သူလေးပါ"

အစီအစဉ်တွင် ဝန်ထမ်းများ၏ အင်တာဗျူးတိုလေးများ ဆက်လက်ပြသသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ CEO က အမြဲတမ်း ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် လွတ်လပ်မှုကို အလေးပေးပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့က သတ်မှတ်ထားတဲ့ အလုပ်ချိန်မရှိတဲ့ ပထမဆုံး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကြိုက်တဲ့အချိန် ရောက်လာနိုင်ပြီး ကြိုက်တဲ့အချိန် ပြန်သွားလို့ရပါတယ်"

ဝူဆောင်း၏ ဖခင်က လက်ခုပ်ထပ်တီးပြန်သည်။ "ဝါး... အဲဒါ ငါ့သားရဲ့ စတိုင်ပဲ! တကယ့်ကို ဆန်းသစ်တဲ့ စိတ်ကူးပဲ!"

ဝူဆောင်းမှာမူ ရှက်လွန်း၍ မျက်နှာပူနေသော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူက ထပ်မံထောက်ခံပြန်သည်။ "ဟုတ်တယ်လေ! ဝူဆောင်းက တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ!"

သူ့သား တီဗီမှာ ချီးကျူးခံနေရသည်ကို မြင်ရ၍ မိဘများမှာ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ဝူဆောင်းလည်း ဂုဏ်ယူမိသည်။ တီဗီတင်ဆက်သူက ဆက်ပြောသည်။

"ဒုတိယအကြောင်းအရင်းကတော့ ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဝူဆောင်းဟာ သူမှားခဲ့တဲ့ အမှားတွေကနေ သင်ခန်းစာယူတတ်လို့ပါပဲ"

ဝူဆောင်း၏ ဖခင်က ထပ်အော်ပြန်သည်။ "သေချာတာပေါ့! အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် လူတစ်ယောက်က ကျရှုံးမှုတွေကို ကြုံတွေ့ဖူးဖို့ လိုတာပေါ့!"

မိခင်ဖြစ်သူကလည်း ထပ်တူထပ်မျှ ထောက်ခံသည်။ "ကျွန်မတို့သားက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး ဟုတ်တယ်မလား"

"မတူဘဲနေမလား!"

***

အစီအစဉ်ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဝူဆောင်း အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ ရေချိုးပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘစ်ကွိုင်လက်ကျန်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"၄,၅၈၁,၄၀၁.၄၅၆၃ BTC"

တရုတ်ပြည်တွင် တည်ဆောက်ထားသော မိုင်းတွင်းစနစ်ကြောင့် သူသည် တစ်လလျှင် ဘစ်ကွိုင် ၂၀၀,၀၀၀ ခန့် ရရှိနေသည်။

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဘစ်ကွိုင်သန်းပေါင်းဆယ်သန်းအထိ ရောက်ရှိသွားမည်ကို ဝူဆောင်း သိထားသည်။ သူသည် တခြားအွန်လိုင်းဖိုရမ်များမှတစ်ဆင့် ဘစ်ကွိုင်များကို ဆက်လက် စုဆောင်းနေသည်။

အရာအားလုံး ချောမွေ့နေသော်လည်း ဝူဆောင်းကမူ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

မူလဖန်တီးသူ ဆာတိုရှီသာ သူ့စနစ်ကို ဟက်ခ်လုပ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ပိုက်ဆံအိတ်တစ်ခုတည်းမှာပဲ ဒင်္ဂါးအများကြီး သိမ်းထားတာက အနာဂတ်မှာ ပြဿနာဖြစ်လာနိုင်မလား။

အနာဂတ်က ပြောင်းလဲသွားပြီး ဈေးနှုန်းတွေ တက်မလာတော့ရင်ကော။

ဝူဆောင်းတွင် ပိုက်ဆံအိတ်ပေါင်း ၁၀၀၀ ကျော်ရှိပြီး သူ ဒင်္ဂါးတွေ စုဆောင်းလေလေ စိုးရိမ်မှုတွေ ပိုများလေလေ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် Bitmain ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အရာအားလုံးက သူမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာမည်ဆိုလျှင် သူသည် သူဌေးကြီးထက်ပင် ပို၍ ချမ်းသာသွားလိမ့်မည်။

"အကယ်၍ ကျွန်တော်က ဒင်္ဂါး ၄.၅ သန်းကို တစ်သောင်းဒေါ်လာနဲ့ ရောင်းလိုက်ရင် ဒေါ်လာ ၄၅ ဘီလီယံ ရမှာပဲ"

အကယ်၍ ဒေါ်လာ နှစ်သောင်းနဲ့ ရောင်းလျှင် ဒေါ်လာ ၉၀ ဘီလီယံ ရမည်ဖြစ်သည်။

Coconut၊ KND၊ DNK စတော့ရှယ်ယာများနှင့် အဆောက်အအုံများပါ အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင် ဝူဆောင်းအနေဖြင့် သူပိုင်ဆိုင်မည့် ငွေပမာဏကိုပင် ခန့်မှန်း၍ မရတော့ပေ။

ရုတ်တရက် ဝူဆောင်း၏ ဖုန်းက တုန်ခါသွားသည်။

"မနက်ဖြန် မနက် ၁၁ နာရီ"

"စတုတ္ထမြောက် မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း ရွေးချယ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကြေညာတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်"

နောက်ဆုံးတော့လည်း ဖြစ်လာပြီ။