အခန်း ၁၄၇: <ယှဉ်ပြိုင်မှု>
ဝူဆောင်းသည် ဂျန်ဂွမ်းချူလ်နှင့်အတူ ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
“လူတွေကတော့ အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို စုံတွဲလို့ ထင်နေကြတော့မှာပဲ။”
“ကျွန်တော်တို့က စုံတွဲတွေထက်တောင် ပိုရင်းနှီးသေးတယ်လေ!”
စကားဝိုင်းကို နားထောင်နေသော ဟုန်ဆူဘင်က ပြုံးလိုက်သည်။
“ဂွမ်းချူလ်ရာ၊ မင်း ခုနကတော့ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘဲ တခြားစကားတွေ ပြောနေခဲ့တာ မဟုတ်လား။”
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ “ဟေ့ကောင်၊ အဲဒါကတော့ မတူဘူးလေ။ ကျွန်တော် ဝူဆောင်းကို ချစ်တာပေါ့။ သူ့ကို ကျွန်တော် ဘယ်လောက်တောင် လွမ်းနေခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား။”
ဝူဆောင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ကိုကိုနပ် (Coconut) ကို နက်စ်ဒက် (Nasdaq) မှာ စာရင်းသွင်းပေးလိုက်လို့ စောင့်နေတာလား။”
“အဲဒါလည်း ပါတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ လွမ်းနေခဲ့တာပါ!”
“ဟားဟား၊ ကောင်းပါပြီ။”
“ဥက္ကဋ္ဌကန်၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို ရေပန်းစားတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့နောက်က လိုက်နေတဲ့ သတင်းထောက်တွေကို မြင်လား။”
“အင်း၊ အမေရိကက ထွက်လာကတည်းက လိုက်နေကြတာ။”
“ကိုကိုနပ်ရဲ့ တန်ဖိုးက အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ ကျော်နေပြီ။ အခုဆိုရင် ဒေယန်းအီလက်ထရောနစ် (Daeyang Electronics) ထက်တောင် ပိုကြီးနေနိုင်တယ်။”
“ဟားဟား။ ကျွန်တော်တို့ အဓိကပွဲကြီးကို တတ်နိုင်သလောက် မြန်မြန်လုပ်ရမယ်။ အဲဒါကို အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့က ကမ္ဘာ့ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားမှာ။”
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က စိတ်ပျက်သလို ရေရွတ်သည်။ “ခင်ဗျား အဲဒီပါရမီရှင် ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူတွေနဲ့ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲလို့ ကျွန်တော် စဉ်းစားနေတာကြာပြီ… AI စီမံကိန်းအကြောင်း ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မပြောပြတာလဲ။”
“လျှို့ဝှက်ထားရမှာမို့လို့ပါ။ လုံခြုံရေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေ ရှိနေတာ ခင်ဗျားသိသားနဲ့။”
“သိပါတယ်…”
“ကျွန်တော် သွားစရာနေရာလေးတစ်ခု ရှိသေးလို့ ခဏနေရင် ဆင်းပြီး တခြားကားတစ်စီးကို ပြောင်းစီးတော့မယ်။”
“ရှေ့နေလီလား။”
“ဟုတ်တယ်။ သူက စတုတ္ထမြောက် မိုဘိုင်းတယ်လီကွန်း လုပ်ငန်းရှင် ရွေးချယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို အခုထိ အတည်မပြုပေးသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့အနားမှာ ကပ်နေဖို့လိုတယ်။”
“ဖြစ်လာမယ်မထင်ပေမဲ့ ခင်ဗျားကပဲ တောင်းဆိုနေတာဆိုတော့လေ…”
“ယုံဆန်း (Yongsan) စီမံကိန်းအတွက်လည်း သူ့ကို လိုအပ်သေးတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းနှစ်ခုသာ အောင်မြင်သွားရင် အဲဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး ကျွန်တော့်ကို လိုအပ်လာမှာက အစိုးရပဲ၊ ကျွန်တော်က သူတို့ကို လိုအပ်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်က နိုင်ငံရဲ့ အလုပ်အကိုင်နှုန်းကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံး ကုမ္ပဏီဖြစ်လာမှာ။”
ဂျန်ဂွမ်းချူလ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဟုန်ဆူဘင်က ဝူဆောင်းကို မေးသည်။ “ဥက္ကဋ္ဌ၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပင်ပန်းခံပြီး လုပ်နေရတာလဲ။”
“ဒါက ကျွန်တော့်အလုပ်လေ။ ကျွန်တော် လုပ်ရမယ့်အရာပဲ။”
ဝူဆောင်းသည် လီဆွန်းဟျွန်းနှင့် ချိန်းဆိုထားသော နေရာသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
လီဆွန်းဟျွန်းက ဝူဆောင်းကို ပြောသည်။ “ကိုကိုနပ် စာရင်းသွင်းနိုင်ခဲ့တာ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ အခုဆို ခင်ဗျားက နိုင်ငံတကာ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အားလုံးက ရှေ့နေကြီး ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။”
လီဆွန်းဟျွန်းသည် ၎င်းမှာ အပိုစကားဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း ပြုံးလိုက်သည်။
“အခုဆို ခင်ဗျားကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံဖို့တောင် မသင့်တော်တော့သလိုပဲ။ ခင်ဗျားက အခု တကယ့် ကြယ်ပွင့်ကြီး ဖြစ်နေပြီလေ။ တရုတ်နိုင်ငံက LetChat၊ အမေရိကက ကိုကိုနပ်နဲ့ KND… ခင်ဗျားပိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းကြီးတွေက အများကြီးဆိုတော့ ခင်ဗျားအနားမှာ ရှိနေရတာတောင် ထူးဆန်းသလိုပဲ။”
“ဟားဟား၊ ကျွန်တော်တို့ သိကျွမ်းလာတာ ကြာပြီပဲ၊ စိတ်သက်သာသလိုပဲ ဆက်ဆံပေးပါ။”
“ကောင်းပါပြီ၊ ခင်ဗျားပြောမှတော့…” လီဆွန်းဟျွန်းသည် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ကို သောက်လိုက်သည်။ သူက ဝူဆောင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။ “ခင်ဗျားအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားတယ်။”
ဝူဆောင်းသည် သူဘာပြောမည်ကို ကြိုသိနေသည်။
“စတုတ္ထမြောက် မိုဘိုင်းတယ်လီကွန်း ရွေးချယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ သတင်းကို ဒီလကုန်မှာ ကြေညာပေးမယ်။ ခင်ဗျား တောင်းဆိုထားတဲ့အတိုင်း အားလုံးကို တရားမျှတစွာ လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ။”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ဟားဟား၊ ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ ခင်ဗျား ကိုကိုနပ်မှာ လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ဒီမိုဘိုင်းတယ်လီကွန်း လုပ်ငန်းမှာလည်း နည်းပညာအသစ်တွေကို ထည့်သွင်းဦးမှာလား။ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ခင်ဗျားအတွက် အရာအားလုံးက ပိုမြန်ဆန်ပြီး ပိုလွယ်ကူသွားမှာပါ။”
“4G အကြောင်း ကြားဖူးလား။”
လီဆွန်းဟျွန်း ခေါင်းညိတ်သည်။ “နောက်မျိုးဆက်သစ် ဆက်သွယ်ရေး နည်းပညာ မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီက အဲဒါကို အများပြည်သူသုံးနိုင်အောင် တီထွင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ။ XFeed စတင်လိုက်တာနဲ့ 4G ဝန်ဆောင်မှုကို ချက်ချင်း ပေးသွားမှာ။”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကွန်ရက်ပစ္စည်းကိရိယာတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အဲဒါတွေက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီလား။”
“ဆီလီကွန်ဗယ်လီမှာ နောက်ဆုံးအဆင့် စမ်းသပ်နေပါပြီ။ KND ကနေ ထောက်ပံ့ပေးမှာပါ။”
“ဆိုတော့ ခင်ဗျား ဒါကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ ကြာပြီပေါ့။”
“ဟုတ်တာပေါ့၊ မိုဘိုင်းတယ်လီကွန်းလုပ်ငန်းကို မလုပ်ဖြစ်ရင်တောင် ဒီနည်းပညာနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တခြားကုမ္ပဏီတွေကို ရောင်းချလို့ ရနေတာပဲ။”
လီဆွန်းဟျွန်းမှာ ဝူဆောင်း၏ အစီအစဉ်များကြောင့် အံ့အားသင့်ရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူက ဘယ်လောက်တောင် ရှေ့ကို ကြိုတွေးထားတာလဲ။
လီဆွန်းဟျွန်းသည် ဝူဆောင်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် သတိထားရန် လိုအပ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူသည် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော် သံသယရှိခဲ့ပေမဲ့ ခင်ဗျား အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပုံရတယ်။”
“ကျွန်တော် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။”
“ကျေးဇူးပါ။”
“ဟားဟား၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ကပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ။”
***
ဝူဆောင်းသည် ရုံးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အစီရင်ခံစာများကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ဝူဆောင်း မရှိစဉ်အတွင်း ချမှတ်ခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြီးများကို ဂျန်ဂွမ်းချူလ်နှင့် ဟုန်ဆူဘင်တို့က ရှင်းပြသည်။ အရာအားလုံးမှာ အဆင်ပြေနေပုံရသည်။
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က ဝူဆောင်းကို မေးသည်။ “ရှေ့နေလီ ဘာပြောသွားသေးလဲ။”
“စတုတ္ထမြောက် မိုဘိုင်းတယ်လီကွန်း ရွေးချယ်ရေးကို မကြာခင် ကြေညာတော့မယ်တဲ့။”
“ဒါမှပဲ လူတွေက XFeed ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကြားရတော့မှာပေါ့!”
“ဆီလီကွန်ဗယ်လီက လူတွေကို ကြိုပြင်ဆင်ထားဖို့ ပြောပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီ အရွေးခံရတာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ ချက်ချင်း ဝန်ဆောင်မှု စပေးမယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ LTE စွမ်းဆောင်ရည်ပါဝင်တဲ့ Blue S3 ကိုလည်း ထုတ်လုပ်ပေးမယ်။”
“ဟားဟား၊ နားလည်ပါပြီ။”
“ဒါပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ပန်းတိုင်နား နီးသွားပြီ။ ဝန်ထမ်းပေါင်း ၂၀၀,၀၀၀ ကျော် ရှိလာမှာ။ အစိုးရကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင်တောင် ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံနဲ့ အကုန်ဖြေရှင်းလို့ ရတယ်။”
“ခင်ဗျား အမေရိကမှာ ပိုက်ဆံတွေ ထပ်ရှာလာခဲ့သေးလား။”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြသည်။
“ဟူး၊ ခင်ဗျား ဘယ်လောက်တောင် ပိုက်ဆံတွေ ရှိနေမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တောင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ဘူး။”
“XFeed ကိုတော့ ဂွမ်းချူလ် မင်းတာဝန်ယူပေးရမယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ယုံဆန်းစီမံကိန်းအတွက် လူသစ်စုဆောင်းဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေလိမ့်မယ်။”
“ကိုကိုနပ်ဘဏ်ကိုတော့ ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ။”
“ကျွန်တော် လူတစ်ယောက် ရှာထားပြီးပြီ။ မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်။”
ထိုအချိန်တွင် ဂျူလီယာ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။
သူမသည် ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိနေဆဲပင်။
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က တုန်လှုပ်စွာဖြင့် “ဟို… အဲဒီအမျိုးသမီးလား။”
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်သည်။ ဂျူလီယာက ဂျန်ဂွမ်းချူလ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဂျန်ဂွမ်းချူလ်နှင့် ဟုန်ဆူဘင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး သူမအနားတွင် အနေရခက်နေကြသည်။
***
ဂျူလီယာသည် သူမ၏ လက်ပ်တော့ကို ဖွင့်ပြီး PPT ကို စတင်ပြသသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌက ကျွန်မတို့ကို အလုပ်ကြိုးစားဖို့ အမြဲတိုက်တွန်းတတ်မှန်း ခင်ဗျားတို့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ တန်းပြီး အကြောင်းအရာထဲ ဝင်လိုက်တော့မယ်။”
“ကိုကိုနပ်ဘဏ်၏ အနာဂတ်။”
အဲဒါက PPT ရဲ့ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သည်။
ဂျူလီယာက ရှင်းပြသည်။ “ဆလိုက်ပေါင်း ၃၅ ခု ရှိပေမဲ့ အနှစ်ချုပ်ကိုပဲ ပြပေးမယ်။”
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်နှင့် ဟုန်ဆူဘင်တို့မှာ အံ့အားသင့်နေကြပြီး ဝူဆောင်းကတော့ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။
“လူတွေက PayPal ကို သုံးတာက အဆင်ပြေလို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေတာက စနစ်တစ်ခုကို ပေါ့ဆသွားစေနိုင်တယ်။ လက်ရှိမှာ PayPal က လုံခြုံရေးအတွက် FDS စနစ်ကို သုံးနေတယ်။ ကိုကိုနပ်ဘဏ်ကလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်နေတာ။ ဟက်ကာတွေကို ဒီနည်းနဲ့ ကာကွယ်တာပါ။” ဂျူလီယာသည် ဝူဆောင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူက ဆက်ပြောရန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “ဒါကြောင့် ဒီကို မလာခင်မှာ ကျွန်မ ပါရမီရှင် ဟက်ကာအချို့ကို ငှားရမ်းထားလိုက်တယ်။ MIT က ဘွဲ့ရထားတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ ပိုက်ဆံတော့ အကုန်အကျများတယ်၊ ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။”
ရုတ်တရက် ဟုန်ဆူဘင်၏ ဖုန်း မြည်လာသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌ၊ အရေးပေါ်ကိစ္စတစ်ခုပါ။ ဘဏ်နဲ့ ငွေပေးချေမှုစနစ်တွေမှာ မသိရတဲ့ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု (Traffic) တွေ အများကြီး ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။”
ဟုန်ဆူဘင်သည် ဂျူလီယာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ဂျူလီယာက ဝူဆောင်းကို ဆက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ “ဂူဂဲလ်က သူ့ရဲ့စနစ်ကို ဟက်နိုင်တဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူတွေကို ဆုကြေးတွေ ပေးတယ်။ ကျွန်မတို့လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်သင့်တယ်။ ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ စနစ်အပေါ်မှာ ဘယ်လောက် ယုံကြည်မှု ရှိလဲဆိုတာ ပြသလိုက်တာပဲ။”
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်သည်။ သူက ပြုံးနေဆဲပင်။
“ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ဟက်ကာတွေကို ကျွန်မတို့ အလွယ်တကူ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြလိုက်ရင် သုံးစွဲသူတွေကို ကျွန်မတို့စနစ်ရဲ့ လုံခြုံမှုကို ပြသလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။”
ဟုန်ဆူဘင်သည် ဖုန်းထဲက အသံကို နားထောင်ရင်း ဝူဆောင်းကို အလျင်အမြန် ပြောသည်။ “ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဟက်ကာတွေ ကျွန်တော်တို့ စနစ်ထဲကို ဝင်တော့မယ်။ စနစ်ကို ခဏပိတ်ထားရလိမ့်မယ်။”
ဝူဆောင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “အဲဒီလို ဖြစ်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူး။ သွားပြီး တားဆီးလိုက်။”
ဟုန်ဆူဘင် အမြန် ထွက်သွားလိုက်သည်။ ဂျူလီယာက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီအတွက် ကျွန်မ ဒေါ်လာတစ်သန်းလောက် သုံးလိုက်ရတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌကန်၊ ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်တဲ့ တီထွင်ဖန်တီးမှု ရှိရဲ့လားရှင်။”