အခန်း ၁၁။ <ငရဲတံခါးကို ပိတ်လိုက်ခြင်း>
ကန်ဝူဆောင်းသည် ညစာအတွက် ဘာဂါတစ်လုံးကို စားရင်း ကုဒ်အမှားရှာခြင်း (debugging) လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အာရုံစိုက်နေသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့က သူ့ကို ကူညီပေးနေကြပြီး ယွန်ဂီဟွမ်ကတော့ အနီးအနားတွင် ရှိနေသည်။ ဝူဆောင်းက သူ့အခြေအနေကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။
‘ဒီညအလုပ်အတွက် ၅၅,၀၀၀ ဒေါ်လာ။ အကြံပေးလုပ်ငန်း (consultation project) သာ အဆင်ပြေသွားရင် နောက်ထပ် ၅၀,၀၀၀ ဒေါ်လာ။ စုစုပေါင်း ၁၀၅,၀၀၀ ဒေါ်လာ။ မဆိုးဘူး။’
အခန်းတွင်း၌ တင်းမာမှုများ ရှိနေသော်လည်း ဝူဆောင်းကမူ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ ဤပြဿနာအတွက် သူပြင်ဆင်ရမည့်အချက်မှာ လွယ်ကူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည့် ပြဿနာမျိုးဖြစ်သလို၊ လုံးဝနားမလည်နိုင်သည့် ပြဿနာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဝူဆောင်းက အတိတ်က အမှတ်တရများအရ အဖြေကို ကြိုသိနှင့်နေသည်။
‘အရင်ဆုံး ကျောင်းစရိတ်ချေးငွေကို အရင်ဆပ်ရမယ်။ မိဘတွေကို ၂၀,၀၀၀ ဒေါ်လာ ပေးမယ်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ နောက်ပိုင်း ခရစ်တိုငွေကြေး တူးဖော်ဖို့အတွက် စုထားရမယ်။ အခွင့်အရေးရရင် စီးပွားရေးပျက်ကပ် ဖြစ်လာတဲ့အခါ ရှယ်ယာတွေပါ ဝယ်ထားသင့်တယ်။’
သူ့ခေါင်းထဲတွင် ငွေကြေးဆိုင်ရာ အစီအစဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အလုပ်ကို အာရုံမစိုက်မိသဖြင့် ကီးဘုတ်ရိုက်သည့်အရှိန်မှာ နှေးကွေးသွားသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်က ၎င်းကို သတိပြုမိသွားပြီး ဝူဆောင်းကို ဒေါသတကြီး တိုးတိုးလေး လှမ်းပြောလိုက်သည်။
“ဟေ့ကောင်၊ မင်းကို လူဘယ်လောက်ကြည့်နေလဲဆိုတာ သိရဲ့လား? အလုပ်ကို သေချာလုပ်စမ်းပါ၊ ကြားလား?”
သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသူမှာ ဒေဆန်ဝန်ထမ်းများသာ မဟုတ်ပေ။ အက်စ်တီ ဒေတာစနစ် (ST Data System) နှင့် ဒေယန်းစနစ် (Daeyang System) တို့မှ လူများကလည်း သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် ရောက်နေကြသည်။ ဝူဆောင်းက လူအုပ်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။
“ဒီနားမှာ ဆာဗာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလုပ်လုပ်တဲ့သူ ရှိလားဗျ? ငွေပေးချေမှုနဲ့ လက်ကျန်ငွေ အပ်ဒိတ်တွေကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ ကြည့်ပေးမယ့်သူ လိုလို့ပါ။”
ဝတ်စားဆင်ယင်မှု သပ်ရပ်သည့် လူတစ်ယောက် ရှေ့ကို တိုးလာသည်။
“ဆာဗာဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူက debugging လုပ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဆာဗာဌာနက PM ပါ။ နာမည်က ကွမ်ဟျောင်းအွန်ပါ။”
PM။
၎င်းမှာ Project Manager ကို အတိုကောက်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ PM များသည် နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက်များ၊ ဝန်ထမ်းအချိန်ဇယားများနှင့် အခြားကုမ္ပဏီများအကြား ဆက်သွယ်မှုများကို စီမံခန့်ခွဲသူများဖြစ်သည်။
“အော်… PM ကွမ်။”
မျက်မှန်းတန်းမိနေသည့် မျက်နှာဖြစ်သည်။ ဒေဆန်၏ နူရီဖိုင်းနန့်စ် (Nuri Finances) နှင့် တစ်နှစ်စာချုပ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ကွမ်ဟျောင်းအွန်သည် ဝူဆောင်း၏ အရည်အချင်းကို သဘောကျကာ အက်စ်တီ ဒေတာစနစ်တွင် အလုပ်လုပ်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့ဖူးသည်။ အက်စ်တီသည် ဒေဆန်ထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးပြီး လစာပိုပေးသဖြင့် ဝူဆောင်းက လက်ခံခဲ့ကာ ထိုနေရာတွင် ၆ နှစ်ကြာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
“အပ်ဒိတ်လုပ်တဲ့နေရာမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား?”
“ငွေပေးချေမှုတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ ဝန်ဆောင်ခတွေကို နုတ်ပြီးမှ လက်ကျန်ငွေကို အပ်ဒိတ်လုပ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား?”
ကွမ်ဟျောင်းအွန်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“ပြီးတော့ ဝန်ဆောင်ခနှုန်းထား နှစ်မျိုး ရှိတယ်မလား?”
ကွမ်ဟျောင်းအွန်က ထပ်မံခေါင်းညိတ်သည်။ အားလုံးက ဝူဆောင်းပြောမည့်စကားကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြသည်။
“လစဉ်ကြေး ၁၃ ဒေါ်လာ ပေးသွင်းတဲ့ ဝယ်ယူသူတွေအတွက် ဝန်ဆောင်ခက ၀.၀၀၈၁၁% ပါ။ လစဉ်ကြေး မပေးတဲ့သူတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ၀.၀၁၁% ဖြစ်ရမှာပါ။”
ဝူဆောင်းက လက်တွေ့ကျသည့် ရှင်းပြချက်ကို ပေးသည်။
“ပရိုဂရမ်က ဒီလိုအလုပ်လုပ်ရမှာပါ။ ငွေပေးချေမှုတစ်ခုကို အပြီးသတ်တယ်။ ဝယ်ယူသူရဲ့ အချက်အလက်အပေါ် မူတည်ပြီး ဝန်ဆောင်ခကို တွက်ချက်တယ်။ ဝန်ဆောင်ခကို နုတ်လိုက်ပြီး လက်ကျန်ငွေကို အပ်ဒိတ်လုပ်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား?”
ဝူဆောင်းက အဖြေကို စောင့်မနေဘဲ မော်နီတာပေါ်ရှိ Visual Studio ပရိုဂရမ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဒါက ဆာဗာမှာ ရေးထားတဲ့ ကုဒ်ပါ။ StockTrade.cpp ဖိုင်ရဲ့ ၄၅၂ လိုင်းကနေ စပါတယ်။ ၅၁၂ လိုင်းမှာ ဝန်ဆောင်ခနှုန်းထားကို သတ်မှတ်ထားတာပါ။ အဲဒီ function ကို အခု ပြကြည့်ပါမယ်။”
ရလဒ်တန်ဖိုး : ၀.၀၁၁။ ရလဒ်တန်ဖိုး : ၀.၀၁၁။ ရလဒ်တန်ဖိုး : ၀.၀၁၁။ ရလဒ်တန်ဖိုး : ၀.၀၁၁။
တူညီသည့် ဂဏန်းများသာ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ဆက်တိုက်ပေါ်လာသည်။ ဝူဆောင်းက တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ယွန်ဂီဟွမ်က စိတ်မရှည်တော့ဘဲ အော်လိုက်သည်။
“ဟေ့!”
ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူတွေရှိနေသည်ကို သတိရသွားကာ တိုးတိုးလေး ထပ်ပြောသည်။
“မင်း ရှင်းပြရမှာလေ။”
“ဝန်ဆောင်ခနှုန်းထားပါ။ ဝယ်ယူသူတိုင်းအတွက် တူညီတဲ့တန်ဖိုးကိုပဲ သက်ရောက်နေတာပါ။”
ကွမ်ဟျောင်းအွန်က ချက်ချင်း ငြင်းဆန်သည်။
“အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား… ကျွန်တော် ဒေတာဘေ့စ် တန်ဖိုးတွေကို စစ်ဆေးပြီးပြီ…”
ကွတ်ဂျောင်ဝုက ကွမ်ဟျောင်းအွန်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“သေချာပေါက် စစ်ဆေးခဲ့တာ ဟုတ်ရဲ့လား?”
ကွမ်ဟျောင်းအွန်က မရေမရာ ပြန်ဖြေသည်။
“သေချာပေါက် စစ်ဆေးခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့… ကျွန်တော် ထပ်စစ်ကြည့်ပါဦးမယ်။”
သူ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ယွန်ဂီဟွမ်က ဝူဆောင်းကို ကြည့်ကာ တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ ဝူဆောင်းပြောတာ မှန်နေတာလား? ဝူဆောင်းက အပြုံးတစ်ခုနှင့် ဆက်ပြောသည်။
“ဖုန်းဆက်နေစရာ မလိုပါဘူး။ အဲဒီတန်ဖိုးကို ကုဒ်တွေက ဘယ်လိုမှ သုံးမှာမဟုတ်လို့ပါ။”
“ဗ… ဗျာ?”
“ဒီမှာကြည့်ပါ။ const ပုံစံနဲ့ ရေးထားတဲ့ တန်ဖိုးကိုပဲ အသုံးပြုနေတာပါ။ မှားယွင်းနေတဲ့ ဝန်ဆောင်ခနှုန်းထားကို ခေါ်သုံးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။”
const ဆိုသည်မှာ တန်ဖိုးသေများကို သတ်မှတ်ပေးသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဒေတာဘေ့စ်မှ မှန်ကန်သောနှုန်းထားကို ခေါ်ယူမည့်အစား တန်ဖိုးတစ်ခုကို ကုဒ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက်ရိုက်သွင်းထားခြင်း (hard coded) ဖြစ်သည်။
နှုန်းထားမှန်ကို သိလိုတိုင်း ပရိုဂရမ်က ကုဒ်ကို ပြောင်းလဲပြီး ဆာဗာကို ပြန်စနေရခြင်းဖြစ်သည်။
ဖုန်းပြောနေသည့် ကွမ်ဟျောင်းအွန်က ဝူဆောင်း၏ မော်နီတာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အနီးအနားမှ အခြားဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူများလည်း အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် စစ်ဆေးရန် ကွန်ပျူတာကို စူးစိုက်ကြည့်ကြသည်။
const double GENERAL-FEE = 0.011; const double SPECIAL-FEE = 0.011;
ဝူဆောင်း ပြောတာ မှန်နေသည်။ ကွမ်ဟျောင်းအွန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုတောင်…”
သူ မယုံနိုင်စွာ မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သို့သော် အမှန်တရားမှာ ထိုအတိုင်းပင်။ ကွတ်ဂျောင်ဝုက စိတ်တိုတိုဖြင့် မေးသည်။
“ရပ်မကြည့်နေနဲ့တော့၊ ဆာဗာရေးတဲ့သူကို ဖုန်းဆက်ပြီး ကုဒ်စစ်ခိုင်းလိုက်။ စမ်းသပ်မှု (Test) ကို အခုချက်ချင်း လုပ်!”
“ဒီလောက် အသုံးမကျတဲ့ အမှားမျိုး… သူက ပုံမှန်ဆို အရမ်းသေချာတဲ့သူပါ…”
ကွမ်ဟျောင်းအွန်က မယုံနိုင်သေးပေ။ သို့သော် SVN မှ ကုဒ်များမှာ သူတို့ကုဒ်မှ ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။ ဆင်ခြေပေးစရာ မရှိတော့ပေ။ ဝူဆောင်းက ကွမ်ဟျောင်းအွန်ကို ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူ စမ်းသပ်တဲ့အချိန်မှာ လွတ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ Freelance ရေးသားသူ တစ်ယောက်ယောက်က မှားတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကို ပြင်ပြီး ကျွန်တော် ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ Batch လုပ်ငန်းစဉ်ကိုသာ ပြင်လိုက်ရင် အကုန်လုံး ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်သွားမှာပါ။”
ကွမ်ဟျောင်းအွန်က ထိတ်လန့်သွားသည့်ပုံစံဖြင့် ထွက်သွားသည်။ ဝူဆောင်းက ကွတ်ဂျောင်ဝုကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားမှု လုပ်ငန်းစဉ် ပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော့်အကြံပြုချက်ကို လက်ခံမယ်ဆိုရင် ဒီလိုအမှားမျိုး နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်အကြံဉာဏ်ကို အမြန်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်တာက အကျိုးရှိပါလိမ့်မယ်။ အချိန်ဆွဲလေ ကုဒ်တွေက ပိုရှုပ်ထွေးလာလေပဲ။ ဒီလိုစနစ်မျိုးကို ထိန်းသိမ်းရတာ ကုန်ကျစရိတ် ပိုများလိမ့်မယ်။”
အခြားရေးသားသူများက သူ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သွားပြီဟု သိလိုက်ကြသဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဝူဆောင်းက နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။
ည ၁၀ နာရီ။
သူ ကုဒ်တွေကို စစ်ဆေးပြီး သန်းခေါင်ယံမတိုင်ခင် စမ်းသပ်မှုတွေ အပြီးသတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သူက ယွန်ဂီဟွမ်ကို မေးလိုက်သည်။
“သန်းခေါင်ယံမတိုင်ခင် အပြီးလုပ်နိုင်မယ် ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ၅၅,၀၀၀ ဒေါ်လာကို မေ့မသွားနဲ့ဦးနော်?”
“မင်း… မင်းက…”
“ဗျာ?”
“မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ?”
“ဟားဟား၊ အဲဒီမေးခွန်းကို တခြားသူတွေလည်း မေးဖူးပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဒေဆန်စနစ်မှာ အသစ်ခန့်ထားတဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူ တစ်ယောက်ပေါ့။ အခု ခင်ဗျားလုပ်ရမှာက နူရီဖိုင်းနန့်စ်အတွက် အကြံပေးတင်ပြချက်ကို ပြင်ဆင်ဖို့ပဲ။ ဒီည ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်နိုင်လဲဆိုတာ ပြခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ယုံကြည်လာအောင် လုပ်ဖို့ကတော့ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ထပ် ၅၀,၀၀၀ ဒေါ်လာက အဲဒီအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။”
ယွန်ဂီဟွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ငေးမောနေသည်။