အခန်း ၂၅ - ပုံဆောင်ခဲစေတီတော် (အပိုင်း ၁)
ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ဓလေ့ထုံးစံတစ်ခုလို ဖြစ်လာသည့်အတိုင်း နောက်ထပ် အကောင်းဆုံး နှစ်နှစ်တာကာလပတ်လုံး လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုနှင့် အင်အားမှာ သူ၏အသက်အရွယ်နှင့် တိုးတက်မှုအဆင့်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပုံမှန်တိုင်းတာချက်များကို ကျော်လွန်ကာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းမှာလည်း ကျူကျိအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ပေသည်။
သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဒါ့ထျန်းနှင့် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများ (မာရီဒီယန်များ) ကျယ်ပြန့်လာမှုကို ခံစားရခြင်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စေသည်။ ကျင့်ကြံစဉ်အတွင်း မာရီဒီယန်များထဲမှ ချီစွမ်းအင် စီးဆင်းနေပုံကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်နေပြီဖြစ်ရာ လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်ကထက် သိသိသာသာ ကွာခြားသွားခဲ့သည်။ ထိုရလဒ်ကြောင့်ပင် သူသည် ဤထက်ပိုကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကို တောင်းဆိုစရာ မလိုတော့ပေ။ သူ့အတွက်မူ အချိန်မဲ့ဝိညာဉ်နည်းစနစ် (Timeless-Soul technique) သည် အခက်အခဲများရှိသော်လည်း စစ်မှန်သော ဘုရားပေးလက်ဆောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှု နှစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ကျူးဖုန်း သည် ချီသန့်စင်သည့်အဆင့်ဖြစ်သော လျန်ချီ (Lianchi) အစောပိုင်းအဆင့်သို့ နောက်ဆုံးတွင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် နည်းစနစ်၏ ခက်ခဲနက်နဲပုံများကို ကောင်းစွာသိရှိထားကြသည့် သူ၏မိသားစုအတွက်မူ ဤသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်သောကြောင့် သူ၏အသက်အရွယ်တူ အခြားသော ငယ်ရွယ်သည့်ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ပိုမိုစောစီးစွာ တက်လှမ်းပြီးကြနှင့် ပေလိမ့်မည်။ စစ်မှန်သော မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းသည် အခြေအမြစ်တည်ဆောက်သည့်အဆင့်ဖြစ်သော ကျူကျိမှသာ စတင်ပေသည်။ ထိုမှစ၍ တိုးတက်ရန်မှာ စကြဝဠာ၏ သဘောတရားများအပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု (ဉာဏ်အလင်း) ကို လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။
မသေမျိုးလောကရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့အတွက်မူ ကျူကျိအဆင့် အစောပိုင်းမှ အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်ပင် နှစ်ရာနှင့်ချီ၍ဖြစ်စေ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ဖြစ်စေ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ ကျင့်ကြံသူက အတင်းအကျပ် တိုးတက်စေရန်အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို သုံးစွဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လျှင်မူ မှလွဲ၍ပေါ့။
သို့သော်လည်း လူသားလောကတွင် အခက်ခဲဆုံး တိုးတက်မှုမှာ ထွက်စပြုလာသော ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှု (Nascent Soul) ပြည့်စုံခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွက် နှစ်ထောင်ပေါင်း သို့မဟုတ် သန်းပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသည့်အဆင့်နှင့် ရှန်ရှန်း (Shenxian) အဆင့်တို့တွင်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်ကာ၊ အစောပိုင်းအဆင့်မှ အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နှစ်ထောင်ပေါင်း သို့မဟုတ် သန်းပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရနိုင်ပေသည်။
ဖန်ဆင်းရှင်၏ သဘောတရားမှာ နတ်ဘုရားဖြစ်တည်မှုအပေါ် တင်းကျပ်စွာ စိုးမိုးထားပေသည်။
ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအကြောင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ တွေးတောနေသော်လည်း သူ၏ဓားပညာဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းများကြောင့် စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏အမိဖြစ်သူက အမြင်ပြောင်းလဲလာခြင်း မရှိသမျှကာလပတ်လည် သူသည် မည်သည့်ဓားပညာကိုမျှ သင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ လနီပြင်ရှိ ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်ပြောင်းသတိရတိုင်း သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။ သူတို့မိသားစုတွင် မည်သို့သောနည်းလမ်းနှင့်မဆို သူတို့ကို သေဆုံးစေလိုသည့် အန္တရာယ်ကြီးမားသော ရန်သူများရှိနေသည်ဟူသည်ကို သူ လုံးဝမယုံကြည်နိုင်သေးပေ။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် မသေမျိုးရန်သူများပင်တည်း။
ကောင်းကင်ဘုံ၏မျက်ရည်များ! မိမိကဲ့သို့သော ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အဖိုးတန်အသက်တာသည် အဘယ်ကဲ့သို့သော ကမ္ဘာကြီးတွင် လူ့အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပါသနည်း။ သေဒဏ်ပေးခံရရန် သတ်မှတ်ခံထားရလေပြီ!
သူ့အတွက် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုနှင့် မိမိမိသားစုကို ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် ပိုမိုအားကောင်းလာအောင် ကြိုးစားရန်ပင်တည်း။ အိမ်တွင် သူသင်ယူစရာ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့ကြောင်း သူ့အမိ သဘောပေါက်လာစေရန် သူမနှင့် ပိုမိုဆွေးနွေးရမည်ဟု သူ အပြတ်အသတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့မိသားစု တစ်စုလုံးမှာ မီးဓာတ်ခံယူသူများဖြစ်ကြသော်လည်း တိုက်တန်သခင်ကြီးမှာမူ မြေဓာတ်စွမ်းအင်ရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။
မိမိ၏လုံခြုံရေးအတွက် မိသားစု၏ အရေးပါပုံကို သူသိသော်လည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဓာတ်သဘာဝများအကြောင်း ပိုမိုလေ့လာနိုင်မည့်နေရာသို့ သူသွားရပေမည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဓာတ်သဘာဝများကို မဖွံ့ဖြိုးစေဘဲနှင့် သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ မိမိကိုယ်ကိုနှင့် မိသားစုအတွက် သူ ဘယ်တော့မှ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ သို့ဆိုလျှင် သူက ဘာအသုံးကျတော့မည်နည်း။
ကျူးဖုန်း သည် ဝါးခတင်ပေါ်တွင် မလှဲလျောင်းမီ ကိုယ်ကိုဆန့်တန်းလိုက်သည်။ အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း သူသည် တိုက်တန်သခင်ကြီး၏ စကားများကို သတိရသွားသည်။
"ဗဟုသုတဆိုတာ စစ်မှန်တဲ့စွမ်းအားရဲ့ သော့ချက်ပဲ။ ပြီးတော့ ရလာတဲ့ဗဟုသုတအတွက် နှလုံးသားကို ဖွင့်လှစ်ပေးခြင်းက စစ်မှန်တဲ့စွမ်းအားရဲ့ အခြေခံအမြစ်ပဲဖြစ်တယ်"
နောက်တစ်နေ့တွင် ကျူးဖုန်း သည် ပုံမှန်အတိုင်း နိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် မျက်နှာသစ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ တန်းသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ယံပြောင်းလဲခြင်း လက်ပညာရပ်၏ အခြေခံများကို သူသိနှင့်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဓားပညာ၏ အခြေခံများကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
လက်နက်တစ်ခုနှင့်ဆိုလျှင် ဒဏ္ဍာရီလာပညာရပ်မှာ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာပညာရပ် အားလုံးမှာ ကိုယ်ခံပညာနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရပ်များ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရပ်များကို အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် ဦးစွာ မိမိတို့၏ဓာတ်သဘာဝများနှင့် ဟန်ချက်ညီစေရမည်။
ကျူးဖုန်း သည် သူသင်ယူခဲ့ဖူးသည့် ဓားပညာအခြေခံများကို ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ကာ လေ့ကျင့်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၌ လိုအပ်သော အာရုံစိုက်မှု ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ သူသည် လေ့ကျင့်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏စိတ်မှာ လွင့်ပျံနေခဲ့သည်။ သူ၏လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် စိတ်ကို လွတ်လပ်စွာ လွင့်ပျံခွင့်ပေးလိုက်သည်။ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သော လေ့ကျင့်မှုမှ စိတ်လွတ်သွားသောကြောင့် ကျူးဖုန်း သည် ဓားသွားက သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ချောင်းများထဲမှ တစ်ချောင်းကို အသာအယာ ရှသွားသည်ကို မသတိထားမိလိုက်ပေ။ သို့သော် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ အနေအထိုင်ကြောင့် သွေးရာများ ပေါ်လာရန် အချိန်ပိုကြာပေလိမ့်မည်။
ထိုနေ့အတွက် သူ၏ဓားပညာလေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကျင့်ကြံရာအခန်း ထံသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ပူပန်မှုများဖြင့် ဒေါသထွက်နေသည့် စိတ်ကို သူ ငြိမ်ကျစေရန် လိုအပ်နေသည်။ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မည်သို့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။ သူ ရောက်ရှိလာသောအခါ အမေဖြစ်သူ ကျင့်ကြံရာအခန်း နက်ရှိုင်းစွာ တရားထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အမေဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် လက္ခဏာများကို သူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံနေသည့် အမေဖြစ်သူအား မနှောင့်ယှက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကျူးဖုန်း သည် သူ၏အခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကာ ကြာပန်းထိုင်ဟန်ဖြင့် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ငြိမ်းချမ်းခြင်းနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်း စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
တရားထိုင်ရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်စဉ် ကျူးဖုန်း သည် သူ၏အဘွားပေးခဲ့သော၊ တရားထိုင်ရန်အတွက် ကောင်းမွန်သည်ဟု အဘွားပြောခဲ့သော ပုံဆောင်ခဲစေတီတော်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူသည် စေတီတော်ကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ရှေ့တည့်တည့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။ စေတီတော်၏ တည်နေရာကို ကြည့်ပြီး သူ၏ဘယ်လက်ဖြင့် ချိန်ညှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် စေတီတော်ကို ထိမိသွားခဲ့သော သူ၏သွေးစက်ငယ်လေးကို သူ မမြင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ဘယ်လက်တွင် အနည်းငယ် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဘာမှမဟုတ်ဟု ပေါ့ပေါ့ဆဆ တွေးကာ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
မျက်လုံးများမှိတ်လျက် ကျူးဖုန်း သည် တရားထိုင်စတင်ခဲ့ပြီး သူ မည်သည့်အချိန်တွင် အသိစိတ်လွတ်သွားသည်ကို မသိလိုက်ပေ။ သူသည် အသိစိတ်လွတ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို လှုပ်ရှားနိုင်သည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ စေတီတော်မှ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏လက်သည် စေတီတော်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူ နောက်ထပ် သိလိုက်ရသည့်အရာမှာ သူ တစ်ယောက်တည်း ထူးဆန်းသောနေရာတစ်ခုတွင် ရောက်နေခြင်းပင်တည်း။ ထိုထူးဆန်းသောနေရာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို ခံစားမိလိုက်စဉ် သူသည် ရှုပ်ထွေးနေသော ပုံစံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ဒါ ဘယ်နေရာလဲ"
"အို... ကလေးငယ်"
"ဘယ်သူလဲ"
ကျူးဖုန်း သည် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏မေးခွန်းမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခြင်းဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုမှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာမြင့်ခဲ့ကာမှ အသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"မင်း ရောက်လာပြန်ပြီပဲ"