"ဒီကန်ဟာ တကယ်တမ်းကျတော့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်တိုင်တောင် မယုံနိုင်ဘူး။"
"ဒီကန်ပတ်ဝန်းကျင်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဘာလို့အမြဲတမ်း ငြိမ်သက်စေနိုင်တာလဲဆိုတာ အခုတော့ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူးပဲ။"
ကျန်းလီချန်း သည် ဝတ်ရုံကိုလဲလှယ်ပြီး မိသားစုဝင်များနှင့်အတူ ကန်ရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကန်အတွင်းရှိ ဗေဒင်ကွက်များ (ဗေဒင်ပညာစွမ်းအင်ကွက်များ) ကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းလီချန်း သည် ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ ၎င်း၏ လက်ဗလာစွမ်းအားဖြင့် ကန်ခြေကို စမ်းသပ်ရှာဖွေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကန်အောက်ခြေနက်နက်တွင် မြုပ်နေသော အဖြူရောင်အစင်းကြောင်းများပါသည့် ကြီးမားသော လိပ်ကြီးတစ်ကောင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ဧရာမလိပ်ကြီးက သူ့လက်ကို ကိုက်ရန် ဟန်ပြင်နေစဉ် ကျန်းလီချန်း က ၎င်းသည် ကိုက်တတ်သောလိပ် (Snapping Turtle) တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ကြေးအူတိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော သူ့အတွက် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိလှသော်လည်း သတိမထားမိပါက လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။
သူတို့ပြန်ရောက်လာကြပြီးနောက် ကျန်းဝမ်ကျင်း နှင့် ကျန်းရှုယင် တို့သည် အမြစ်ဥများနှင့်အတူ လိပ်သားကိုပါ ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်ရန် စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ နာရီအနည်းငယ်ကြာသောအခါ ထိုပစ္စည်းများဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဟင်းလျာတစ်ခွက်ကို အသင့်ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။
တိုက်တန်သခင်ကြီး၏ စကားများကို အမှတ်ရရင်း ကျူးဖုန်း က ဟင်းသားကို သတိကြီးကြီးဖြင့် အနည်းငယ်မျှ မြည်းစမ်းလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မူးဝေလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏မိသားစုဝင်များက ထိုအစားအစာသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကောင်းကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်စေနေပြီဆိုသည်ကို နားလည်သဘောပေါက်လျက် သူထွက်ခွာသွားသည်ကို ဂရုတစိုက်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ အခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ကျူးဖုန်း သည် ကုတင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး အိပ်မက်၏ ထူးဆန်းသောကမ္ဘာထဲသို့ လျင်မြန်စွာပဲ ကျရောက်သွားကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
သူ့အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါလောပေါ်နေသော မိုဃ်းတိမ်အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်စက်နေခဲ့သည်။ သူ၏အောက်ဘက်တွင်မူ ကမ္ဘာကြီးသည် မုန်တိုင်းထန်နေသော ရေပြင်ကြီးဖြင့် လွှမ်းခြုံလျက်ရှိ၏။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ၏ပတ်လည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ မိုးကြိုးပစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လန့်နိုးလာသဖြင့် သူသည် မျက်တောင်ခတ်ကာ မျက်လုံးများကိုဖွင့်ပြီး မိုဃ်းတိမ်အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုစဉ်မှာပင် ရေပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဧရာမသတ္တဝါအမည်းကြီးတစ်ကောင်ကို သူတွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုသတ္တဝါကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျူးဖုန်း သည် လုယန်သခင်ကြီး၏ စကားများနှင့် သူ၏အဘိုးထံမှ တစ်ခါက ကြားဖူးခဲ့သော ဖော်ပြချက်များကို သတိရသွားသည်။
ဒီဗိုနီယန် ခေတ်စားချပ်ဝတ်လိပ်ကြီး တစ်ကောင်ပင်တည်း။
ထိုလိပ်ကြီး၏ အထက်နားတွင်မူ မိုးကြိုးသံများနှင့် လျှပ်စီးများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဒေါသတကြီး ဆူပွက်နေသော မိုဃ်းတိမ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဒီဗိုနီယန် ခေတ်စားချပ်ဝတ်လိပ်ကြီးသည် ထိုသို့ အပြင်းအထန် ဆူပွက်နေသော မိုဃ်းတိမ်ကို စိန်ခေါ်လိုသည့် အမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်နေ၏။ မိုးကြိုးများ ပို၍ကျယ်လောင်စွာ ဆူညံလာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းအားများကို ပိုမိုစုစည်းကာ ထိုမိုဃ်းတိမ်ကြီးသည် ဧရာမမိုးကြိုးတိုင်များကို အဆက်မပြတ် ရွာချနေသည်။ ထိုမိုးကြိုးပစ်ချက်များက ချပ်ဝတ်လိပ်ကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့ ကျရောက်နေသော်လည်း ချပ်ဝတ်လိပ်ကြီးကမူ မိုဃ်းတိမ်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့်သာ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လိပ်ကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။
ထို့နောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မိုဃ်းတိမ်သည် ခရုပတ်ပုံစံဖြင့် လှည့်ပတ်ရွေ့လျားလာသည်။ ၎င်းရွေ့လျားသည်နှင့်အမျှ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးလာကာ ချပ်ဝတ်လိပ်ကြီး၏ အထက်နားတွင် မိုဃ်းတိမ်ဆရ်ကလုန်း မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။ ထိုစဉ် မိုးကြိုးတိုင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်လာကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လိပ်ကြီး၏ ချပ်ဝတ်ခွံသည် အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာကာ စိမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေလာသည်။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းသည် စိမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ခံတပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
မိုးကြိုးတိုင်များသည် ဆက်လက်ပေါင်းစပ်လာကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ကမ္ဘာ့အရာရာကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသော ဧရာမအဖြူရောင်မိုးကြိုးတိုင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုမိုးကြိုးတိုင်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဖြတ်သန်းဆင်းသက်လာကာ ကြီးမားသော အာကာသကွဲအက်ကြောင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ချပ်ဝတ်လိပ်ကြီး ဖန်တီးထားသော စိမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်း ခံတပ်ကြီးဆီသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။
တိုက်မိမှုကြီးကား ကြီးမားလှပေ၏။
ဧရာမရေလှိုင်းကြီးများနှင့်အတူ မျက်စိစူးဝါးလောက်အောင် ထိန်လင်းနေသော အပြာရောင်နှင့် ရွှေရောင်အရောင်စုံတို့ လင်းလက်လာပြီး ရေပြင်မျက်နှာပြင်သည်လည်း ရေနွေးငွေ့များ ထောင်းထောင်းထကာ ဒေါသတကြီး ဆူပွက်လာတော့သည်။ ထိုရေနွေးငွေ့များ ထောင်းထောင်းထနေသော ကမ္ဘာကြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရန် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ဒီဗိုနီယန် ခေတ်စားချပ်ဝတ်လိပ်ကြီးသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ မိုဃ်းတိမ်ကိုကြည့်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
"မင်းမှာ ဒါထက်ပိုကောင်းတဲ့ စွမ်းရည် မရှိတော့ဘူးလား၊ ယူဇီရော့သ်?"
လိပ်ကြီးသည် တွေးတောဆင်ခြင်ရင်း မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။
"မင်း ဒီလိုလုပ်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ၊ ယူဇီရော့သ်?"
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသည့် အဖြူရောင် ဒရုန်းငှက်ကြီး (ဝိုင်ဗာန်) တစ်ကောင်ဖြစ်သော ယူဇီရော့သ်သည် ငိုကြွေးဆူညံနေသော မိုဃ်းတိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရူးအမူးဖြစ်လောက်အောင် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ၎င်း၏မျက်လုံးများနှင့်အတူ နှာခေါင်းပေါက်မှ မီးခိုးမည်းများ ထွက်လာ၏။
"ဒီလောက်ကြာတာပေါ့၊ ဒီလိပ်မိုက်ကြီးရာ။"
"ငါ့အချိန်တွေကို မဖြုန်းစမ်းနဲ့၊ ယူဇီရော့သ်။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြာအောင် ကြိုးစားပါစေ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ပြိုင်ဘက် ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါတောင် မင်းကို ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုဘူး။ ဒီကနေ ထွက်သွားတော့။ တစ်ခုခု အဓိပ္ပာယ်ရှိတာ သွားလုပ်စမ်းပါ။ အဲဒါကမှ မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
ချပ်ဝတ်လိပ်ကြီးသည် မိုဃ်းတိမ်ဘက်မှ လှည့်ထွက်ကာ မုန်တိုင်းထန်နေသော ရေအောက်နက်ရှိုင်းရာရှိ ၎င်း၏နေရာသို့ ပြန်သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ယူဇီရော့သ်၏ အသံကြီးက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
"ငါ့ကို ကျောခိုင်းရဲတယ်ပေါ့လေ၊ ဂျာရက်ဒမ်။"
"ဒါမှမဟုတ် ဘာဖြစ်လဲ? မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ မိုးကြိုးနဲ့ ငါ့ကို ပစ်ခတ်မလို့လား? ဟား၊ ထွက်သွားစမ်းပါ။ ငါ့မှာ လုပ်စရာ အရေးကြီးတဲ့အလုပ်တွေ ရှိတယ်။"
"အရေးကြီးတာ မင်းခေါင်း။"
ဒီဗိုနီယန် ခေတ်စားချပ်ဝတ်လိပ်ကြီးသည် မိုဃ်းတိမ်ကြီး ဆူပွက်လာပြီး စွမ်းအင်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြီးမားသော ဟိန်းသံကြီးနှင့်အတူ ရေပြင်ထဲမှ လှည့်ပတ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လိပ်ကြီး၏ အထက်သို့ လှည့်ပတ်မှုကြောင့် ရေနှင့်အလင်းတန်းများပါဝင်သော သီးခြားရေကန်ခွေ (ရေပတ်လည်လှည့်ကွက်) နှစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုရေကန်ခွေနှစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားကာ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ရွှေရောင်ပြားတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုဃ်းတိမ်ရှိရာသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားတော့သည်။
"ကမ္ဘာနှစ်ခုရဲ့ ဘဲဥပုံစံစွမ်းအင်ပြား?"
ယူဇီရော့သ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် မိုဃ်းတိမ်ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာသွားပြီး ၎င်း၏ အသက်ကယ်အကာအကွယ်ပစ္စည်းဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံနှောင်ကြိုး တံဆိပ်တုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ရွှေရောင်အလင်းပြားသည် မိုဃ်းတိမ်နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ ရေလှိုင်းကြီးများနှင့် အလင်းတန်းတိုက်ခိုက်မှု အကြီးစားအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုတိုက်မိမှုကြောင့် မိုဃ်းတိမ်၏ တစ်ဝက်ခန့် ပျံ့နှံ့ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပိုမိုဝေးကွာစွာ လွင့်စင်သွားစေသည်။ ပူပြင်းလာသော ကောင်းကင်ယံသည် မုန်တိုင်းထန်သော လှိုင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပူပြင်းသော မိုးများကို ရွာချလာတော့သည်။
"ဒီလိပ်မိုက်ကြီး! မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာပေါ့လေ! ငါ မင်းဆီကို ပြန်လာဦးမယ်၊ အဲဒီကျရင် သေချာပြင်ဆင်ထားပေတော့၊ ဒီအသုံးမကျတဲ့ လိပ်မိုက်ကြီးရာ။"
အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝေးရာသို့ ရွေ့လျားသွားနေသော မိုဃ်းတိမ်တစ်ဝက်အတွင်းမှ ယူဇီရော့သ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ငါ့အပြစ်ဖြစ်ရမှာလဲ? မင်းကသာ အချိန်တိုင်း ဒီကိုလာပြီး ငါ့ရဲ့ငြိမ်းချမ်းမှုကို လာနှောင့်ယှက်နေတာလေ။ မင်းမှာ အင်အားမရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့ အမြဲတမ်းရန်ရှာနေတာလဲ? မင်းအပြစ်ပဲ၊ ငါ့အပြစ်မဟုတ်ဘူး။"
လိပ်ကြီးသည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ရေထဲသို့ ပြန်ဝင်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကျူးဖုန်း တည်ရှိရာဘက်သို့ အမြည်းစောင်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့နှင့် အကြည့်ချင်းဆုံသွားခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် ကျူးဖုန်း သည် အိပ်ရာမှ လန့်နိုးလာခဲ့ရသည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှား စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏အိပ်မက်သဘောသဘာဝအကြောင်းကို သူသည် အဖိုးတန်မိနစ်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားနေမိသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ချပ်ဝတ်လိပ်ကြီးဖြစ်ရတာလဲ? ဘာလို့ လိပ်တစ်ကောင် ဖြစ်နေရတာလဲ? ငါးတစ်ကောင်နဲ့ရော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား?
ကျူးဖုန်း သည် ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်နေ့ကနှင့်မတူဘဲ သူ၏စွမ်းအား ကွာခြားသွားသည်ကို ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်သည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်ဝမ်းမြောက်သော အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် သူသည် လေ့ကျင့်ရေးဧရိယာဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားပြီး ပြောင်းပြန်လှန်ထားသော စစ်မှန်သောကမ္ဘာ ကိုယ်အလေးချိန်နည်းလမ်းကို စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူလေ့ကျင့်လေလေ၊ သူ၏အပြုံးများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က နည်းလမ်းအချို့ဖြင့် သန်မာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပိုမိုသန်မာလာကာ သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။
မိသားစုဝင်တိုင်းသည် ထိုအစားအစာမှ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် သက်ရောက်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အချိုးအစားအမျိုးမျိုးဖြင့် ခံစားကြရသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်လေလေ၊ ကုန်းမြေမှ မှော်သတ္တဝါများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် သက်ရောက်မှု နည်းလေလေဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုအပေါ် ကျေနပ်အားရကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ချပ်ဝတ်လိပ်ကြီးနှင့် မိုဃ်းတိမ်ဒရုန်းငှက်အကြောင်းကို အိပ်မက်မမက်ခဲ့ကြပေ။
ကျူးဖုန်း အတွက်မူ ၎င်းသည် ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် နံနက်စောစောထကာ အဖြူရောင် လီလီပန်းပွင့်အချို့ကို ဝါးစားပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရေးစင်တာ သို့ သွားလေ့ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် စစ်မှန်သောကမ္ဘာ့နည်းလမ်း၏ အသစ်ပြောင်းပြန်လှန်ထားသောနည်းလမ်းကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာအတွက်မူ ကောင်းကင်ယံရွှေ့ပြောင်းခြင်း လက်နည်းပညာကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။ သူပင်ပန်းလာသောအခါ တရားထိုင်ရန်အတွက် သိမ်မွေ့သောကမ္ဘာ့နည်းလမ်းဖြင့် အလှည့်ကျ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
ထို့နောက် နေ့ခင်းပိုင်းများတွင် လိပ်သားအနည်းငယ်ပါဝင်သော အစားအစာများကို စားသုံးပြီးနောက် ကာလမရှိသောဝိညာဉ်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မြှုပ်နှံလေ့ရှိသည်။