"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။" ကျူးဖုန်း သည် သူ့ညီမဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ကွင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်နေရင်း အော့ဘ်ဆီဒီယန် နံရံများရှေ့ရှိ သစ်သားခုံတန်းလျားများကို မော့ကြည့်နေသည်။ ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေသဖြင့် ထိုအနက်ရောင်နံရံများမှာ အလွန်ပင် ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် ငရဲတွင်းကြီးကို တိုက်ရိုက်ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ချန်ချန် သည် စောင့်ဆိုင်းရာနေရာသို့ ဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တော တစ်ယောက် ထိုနေရာကို ကန်ပေါက်ဝင်ရောက်ကာ ကျွန်ပြုခံထားရသည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို ကယ်ထုတ်ခဲ့ပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သံတံခါးအကျိုးအပဲ့များမှာ ဝင်ပေါက်အပေါ်ဘက်တွင် စောက်ထိုးကျောက်စက်ပန်းဆွဲများကဲ့သို့ တွဲလောင်းကျနေသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ကျူးဖုန်း က မေးလိုက်သည်။
"ဇူရိုက ရုံးခန်းထဲမှာ မရှိဘူး။ ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက်က ဒရက်ဂွန်တစ်ယောက် စစ်သားတစ်ယောက်နဲ့ လျှောက်သွားနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်တဲ့။"
"သေပြီပဲ။"
"ဟုတ်တယ်၊ သေပြီပဲ။ ငါတို့က ဟားမားနွမ်ဆီကနေ 'ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု' ရထားပြီးပြီ။ ဖာမူကို ကယ်ထုတ်ပြီး မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားဖို့အတွက် ဖီးနားကို စိတ်စွမ်းအင်သုံးသူတွေဆီကနေ အာရုံလွှဲခိုင်းဖို့ပဲ လိုတော့တာ။ ချန်တောက်တွေပါ ဒီရောက်နေတော့ အဲဒါက ပိုပြီးခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။"
ကျူးဖုန်း က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်။ လာစမ်းပါ၊ ဒရက်ဂွန် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်။ ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးဖြစ်အောင် တစ်ခုခု လုပ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ငါတော့ မသေချာဘူး၊ ကျူးဖုန်း။" ချန်ချန် ၏ အသံတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ကျူးဖုန်း တစ်ယောက် သူ့ညီမဖြစ်သူဆီတွင် တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့သည့် အရိပ်အယောင်မျိုးဖြစ်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
"ငါတို့ ဒီမှာ အန္တရာယ်တွေ အများကြီး ယူပြီးနေပြီ။ ငါဆိုလိုတာက၊ ငါတို့က ကမ္ဘာ့ဘုရင်ကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့ပြီးပြီလေ။"
ကျူးဖုန်း က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဖာမူကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ထုတ်ရမှာလဲ။ ဘုရင်ကို အနိုင်မယူခဲ့ရင် ဒက်စ်တီနီနိုင်ငံတော်ရဲ့ ထောင်ထဲကနေ သူ့ကို ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ငါတို့ လုံးဝမလုပ်နိုင်တဲ့အရာလေ။
ဘုရင်ကို အနိုင်ယူတာက ငါတို့အတွက် ပိုဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ ကိစ္စပါ။ ပြီးတော့၊ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် အကောင်းဆုံးကြိုးစားမယ်ဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ စကားတွေကရော ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။"
ချန်ချန် သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါက ဇူရိုကို စိတ်အေးအောင် ပြောနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူပြောတာလည်း မှန်တာပဲ၊ ဒါက နည်းနည်းတော့ ရူးမိုက်ရာကျနေပြီ။ တကယ်လို့ ငါတို့ ဒရက်ဂွန်ကို ထပ်ပြီး အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ကံစမ်းတာကို အတိုင်းအဆမရှိ ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးကြမှ ဖြစ်မယ်။"
"ကောင်းပြီလေ" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။"
"ကောင်းပြီလေ။" သူမက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း "ရုံးခန်းထဲက ပိုက်ဆံတွေကို ယူမယ်။ ပြီးရင် ဖီးနား၊ ဇူရိုနဲ့ တော တို့ကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာကြမယ်။"
"ဖာမူကိုရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
ချန်ချန် က သူမလက်တွေကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ကောက်များက တချွင်ချွင်မြည်သွားသည်။ "ဖာမူကို ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ သူ ဘာဖြစ်သွားပြီလဲဆိုတာ မင်းမမြင်ဘူးလား။ သူက စိတ်စွမ်းအင်သုံးသူတွေလက်ထဲမှာပဲ ပိုနေကောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။"
"အင်း၊ ဟုတ်ပြီလေ။" ကျူးဖုန်း က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းကိုတော့ ဇူရိုနဲ့ ဖီးနားကို မင်းပဲ ရှင်းပြရလိမ့်မယ်။"
"ရှင်းပြလိုက်ပါ့မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။ အခုတော့ သွားကြရအောင်။"
ကျူးဖုန်း တစ်ယောက် စိတ်မပူစရာမရှိဘူးဆိုတာကို လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။ သို့သော် အန်ဂျင်မြို့ထဲကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရတော့မည်ဆိုသည့် သူမ၏ စကားမှာ မှန်ကန်နေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ဇူရိုကို ကယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ရွှေဒင်္ဂါး သုံးထောင်နီးပါးကိုလည်း သိမ်းယူနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကြီးမားသည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကျူးဖုန်း တစ်ယောက် လမ်းမပေါ်မှာတောင် ကခုန်နေလောက်အောင် ပျော်ရွှင်နေမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
သို့သော် ဇူရိုကတော့ ဖာမူကို ထားခဲ့ရမည်ဆိုသည့်အချက်ကို သဘောကျလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်ချန် မြင်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ထိုသတ္တဝါမှာ မည်သည့်အရာပဲဖြစ်နေပါစေ၊ အရင်က ဖာမူ မန်ဒရက် ဟုတော့ ခေါ်ဆိုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကျူးဖုန်း က ဇူရိုအနေဖြင့် ကုန်တိုက်တွင် ဆက်နေချင်နေမည်လားဟု တွေးတောမိသည်။ ကျူးဖုန်း ကတော့ ဇူရိုနှင့် အတူရှိရသည်ကို အမြဲတမ်း နှစ်သက်ခဲ့သူဖြစ်ရာ (ဇူရိုက စကားများလွန်းသည်ဟု ဆိုရသော်လည်း) ပြဿနာမရှိပေ။ ဖီးနားကလည်း သဘောတူလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။
ကျန်တဲ့သူတွေကိုတော့ စည်းရုံးရခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ချန်ချန် နောက်မှ လိုက်ပါရင်း မြေအောက်ခန်းဆီသို့ ဆင်းသွားစဉ် သူသည် တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ခုသာ တွေးရမည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပေးလိုက်သည်။ အဓိကမှာ သူတို့ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး ချန်တောက်များ ရှိနေခြင်းက ထိုအလုပ်ကို အလွန်ပင် ခက်ခဲစေသည်။
တော တစ်ယောက် စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ချန်ချန် က သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။
"ရုံးခန်းထဲက ဒင်္ဂါးတွေကို ယူပြီး တွဲကားဆီ သယ်သွားပေးနိုင်မလား။"
ထိုသူက မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။ "ငါတို့ ထွက်သွားတော့မလို့လား။"
ချန်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဒါမှပေါ့။"
ကျူးဖုန်း က နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "အေးလေ။"
"တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေကို ပေးဖို့ ငွေဒင်္ဂါးတွေ ချန်ထားခဲ့ဖို့တော့ မမေ့နဲ့။" ချန်ချန် က မှာလိုက်သည်။ "အော်... ပြီးတော့ စားမြင်းကောင်တွေဆီ ရောက်ရင် အမေနဲ့ အဖေကို တွဲကား အဆင်သင့်ပြင်ထားခိုင်းလိုက်။ ငါတို့အားလုံး တွဲကားပေါ် ရောက်တာနဲ့ အန်ဂျင်မြို့ထဲကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားရမှာ။ သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းတွေကို စောင့်ရှောက်နေတာဆိုတော့ ထွက်ပြေးဖို့ အဆင်ပြေအောင် ကြိုပြင်ထားခိုင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။"
တော သည် ထိုအမိန့်ကို လုပ်ဆောင်ရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ အမေ့လောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားနိုင်သူ မရှိပေ။
သူ အကွေ့ကို လှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖာမူ မန်ဒရက် ၏ ပုံသဏ္ဍာန် ပျက်ယွင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ကျောက်နံရံကို ဖောက်ထွက်လာပြီး နံရံကို သဲများကဲ့သို့ အမှုန့်ချေလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် သူ့ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါက ကောင်းတဲ့လက္ခဏာတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
ကျူးဖုန်း မှတ်မိသည့် ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအင်၏ အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖာမူကို လွှမ်းခြုံထားပြီးနောက် ဒရက်ဂွန်မှာလည်း အလားတူ အလင်းရောင်များ ဝန်းရံလျက် လွင့်မျောလာသည်။
ထိုအခါမှ သူသည် ချန်တောက်၏ နှာခေါင်းမှ သွေးများ ယိုစီးကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အားရစရာတော့ မကောင်းလှပေ။ ဖီးနားဆီက သိထားသည်မှာ လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသူများအနေဖြင့် မိမိစွမ်းအားထက် ကျော်လွန်၍ အသုံးပြုမိမှသာ ထိုသို့ ဖြစ်တတ်သည်ဟု သိရသည်။
ဖာမူက လက်ဟန်တစ်ခု လုပ်လိုက်ရာ သူ့ကို ဝန်းရံထားသည့် အလင်းရောင်များမှာ ဒရက်ဂွန်ဆီသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ဒရက်ဂွန်က ထိုစွမ်းအားကို ဘေးသို့ လွှဲဖယ်လိုက်ရာ နောက်ထပ် နံရံတစ်ခုကို ထိမှန်ပြီး ကျောက်တုံးများ ပြိုကျလာသည်။ ကျူးဖုန်း သည် သူ့ခေါင်းပြောင်ကြီးကို ကျောက်စိုင်များမှ ကာကွယ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ထိုနံရံ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို ထားရှိသည့် အခန်းငယ်များ ရှိသည်။ လက်ကြားမှတစ်ဆင့် ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ ကျူးဖုန်း တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရေးသမား အနည်းဆုံး တစ်ဦး သေဆုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ဦးမှာ ပြိုကျလာသည့် ကျောက်တုံးများအောက်တွင် ပိနေပြီး သေဆုံးနေပုံရကာ အခြားသူအချို့မှာလည်း ဒဏ်ရာရနေကြသည်။
"ဒါ ဘာကြီးလဲ။"
"ဗိုလ်မာ သေသွားပြီ။"
"ဒီအလုပ်တော့ မလုပ်တော့ဘူး၊ ငွေသုံးပြားဆိုတာ တခြားနေရာမှာ ရှာလိုက်မယ်။"
တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ကြွက်များကဲ့သို့ ပြေးလွှားပျံ့ကျဲသွားစဉ် ကျူးဖုန်း သည် လူပုကောင်လေးတစ်ယောက် (ခေါင်းပြောင်ပြီး နှုတ်ခမ်းမွှေးထူထူနှင့်) ပိနေသည့်သူကို ကူညီပေးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဘာလုပ်နေတာလဲ။" ဟု မိုက်မဲသူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် မိမိကိုယ်တိုင် ထိုမိုက်မဲသူ ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရ၍ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ကိုယ့်သဘောဆန္ဒနှင့် ဆန့်ကျင်လျက် ထိုလူပုကောင်လေးကို ကူညီရန် လှုပ်ရှားနေသည်။
ကျူးဖုန်း ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဘန်းလင်း ဟု သိထားသည့် ထိုလူပုကောင်လေးက "ဇူရို ဒီအောက်မှာ ပိနေတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ "သူ ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ။"
ဘန်းလင်းက ကျောက်တုံးများကို ဆွဲဖယ်ကာ ဇူရို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ "အရင်က မန်ဒရက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ခေါင်းသုံးလုံးနဲ့ သတ္တဝါက သူ့ကို တိုက်လိုက်တာ။ အခု မင်းကူညီမလား, မကူညီဘူးလား။ သူ့ကို ဆွဲထုတ်နိုင်ရင် သူ အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ်။"
"ငါတို့ ဒီကနေ မထွက်နိုင်ရင် ငါတို့ပါ သေသွားလိမ့်မယ်။" ကျူးဖုန်း ထိုသို့ ပြောနေရင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး လူပုကောင်လေးနှင့်အတူ ကျောက်တုံးများကို စတင် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ အခြားအရာအားလုံးကို ထားခဲ့လျှင်တောင် ဇူရိုကိုတော့ ထားခဲ့ရန် စိတ်မကူးနိုင်ပေ။
ဒရက်ဂွန် ရှုံးနိမ့်နေသည်။
တကယ်တမ်းတွင် သူသည် တိုက်ပွဲမစခင်ကတည်းက ရှုံးနိမ့်နေပြီးဖြစ်သည်။ ဗွိုင်းဟဲရိုးသတ္တဝါမှာ မည်သည့်အရာပဲဖြစ်နေပါစေ၊ သူသည် ဒရက်ဂွန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်နေသည်။ ချန်တောက်များအနေဖြင့် ဟားမားနွမ်ထက်ပင် ပို၍ စွမ်းအားကြီးနေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။
ဒရက်ဂွန်သည် သူ့တွင်ရှိသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို ဤတိုက်ပွဲတွင် ပုံအောထားရသည်။ ဘုရင်ကိုပင် အကူအညီတောင်းရန် စွမ်းအားအနည်းငယ်မျှ ချန်ထားခြင်းသည်ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
မိမိ၏ မာန၊ မိမိ၏ မျက်စိကန်းမှုကို သူ နောက်ကျမှ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူနှင့် သာဆွန်တို့သည် ထိုသတ္တဝါကို အသုံးပြု၍ ဘုရင်၏ ယုံကြည်မှုကို ရယူရန်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာ့ဘုရင် ဖြစ်လာနိုင်မည့် စစ်တပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်သာ တွေးတောခဲ့မိသည်။
ယခုမူ လိမ်ညာသူများ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဝရီနာနှင့် ဒလွန်တို့မှာ လိမ်ညာသူများဖြစ်ကြောင်း သူ အခုမှ သိလိုက်ရပြီး၊ သူ နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိသော ကမ္ဘာကျော် သတ္တဝါ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရတော့မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသည် တိုက်ပွဲမပါဘဲ အရှုံးပေးမည့်သူတော့ မဟုတ်ပေ။
အက်စထရယ်နယ်ပယ်တွင် ဗွိုင်းဟဲရိုးက သူ့ဗိုက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ထိုးနှက်နေသည်။ သူတို့၏ မှော်တိုက်ပွဲမှာ ဒရက်ဂွန် အလွန်ရွံရှာသည့် လက်ဝှေ့ပွဲကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်။
"ဒီမှာတင် ပြီးဆုံးပြီ၊ ကျွန်ခံသူ။" ဟု ထိုသတ္တဝါက ဒရက်ဂွန်ကို ပုံပျက်နေသော လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ရင်း ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မပြီးသေးဘူး။" ဟု အခြားအသံတစ်သံက ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောက်ကွေးနေသော ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသည်။ သူမသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ဒရက်ဂွန် မသိသော်လည်း သူမတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းရည်အစေ့အဆန်များ ရှိနေသည်ကို သူ၏ လေ့ကျင့်ထားသော စိတ်က ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ခင်ဗျားကို ကူညီပေးမယ်၊ ချန်တောက်သခင်။" သူမက သူ့ပခုံးကို ထိလိုက်သည်။ သူမ၏ စွမ်းအားများ သူ့ဆီသို့ စီးဝင်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ "ဒီသတ္တဝါ ဖာမူကို လုပ်လိုက်တဲ့အလုပ်အတွက် ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး လက်စားချေကြမယ်။"
ချန်တောက်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ စွမ်းအားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ခဏတာမျှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားသည်။ သူမမှာ လေ့ကျင့်မှု မရှိသေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် အန်ဂျင်မြို့တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသူ မဟုတ်ပေ။ ဟားမားနွမ်၏ အရိပ်အောက်တွင် မွေးဖွားလာသူတိုင်းကို စမ်းသပ်ပြီး အဆင့်ခွဲခြားထားသည်။ သူမလောက် စွမ်းရည်ရှိသူဆိုလျှင် ဒရက်ဂွန်ကဲ့သို့ပင် ဘုရင်၏ အကယ်ဒမီသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ဒရက်ဂွန်မှာ သူ၏ ရာထူးကြောင့် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူမမှာမူ စွမ်းရည်စစ်စစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဒရက်ဂွန်အနေဖြင့် သူမ၏ အလားအလာကို ဖြုန်းတီးလိုက်ခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းနေချိန် မဟုတ်ပေ။ ယခုသူ လိုအပ်နေသည်မှာ ဤအမျိုးသမီး၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ (သူမ၏ နာမည်မှာ ဖန်းစတန်းဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်ဖက်ကို ပတ်တီးစည်းထားသူ၏ ညီမဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။) ထိုစွမ်းအားဖြင့် သူသည် ဗွိုင်းဟဲရိုးကို ရပ်တန့်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူ ရှုံးနိမ့်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် သူသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် တိုက်ပွဲကို ဖော်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။