ပရိသတ်တွေက ဂေါ်ဘင်ကို သူတို့ဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်း ပြသတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေကို ကိုင်ထားကြတယ်။ တစ်ခါတစ်ရံ "ဂေါ်ဘင်က အမိုက်ဆုံးပဲ" ဆိုတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ စာသားတွေ၊ တချို့ကျတော့လည်း သူ့နာမည် ဒါမှမဟုတ် သူ့မျက်နှာကို ကြမ်းတမ်းစွာ ပုံဖော်ထားတဲ့ ပုံတွေနဲ့ပေါ့။ ကလေးငယ်တချို့ကတော့ သူ့အမြင်အာရုံထဲမှာ ရှိနေပြီး ဂေါ်ဘင်ရဲ့ ပုံစံတူ အရုပ်လေးတွေကို ကိုင်ထားကြတယ်။
ဂျိန်းကတော့ အားကစားကွင်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ရပ်နေပြန်တယ်။ "ဒီညဟာ ပစ် (Pit) မှာ အလွန်ထူးခြားတဲ့ ညတစ်ညပါပဲ။ ဂေါ်ဘင်ဟာ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်သစ် နှစ်ယောက်နဲ့ ထပ်ပြီး ရင်ဆိုင်ရတော့မှာမို့ပါ။ သူတို့ဟာ သဲကန္တာရရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ လာတဲ့ ရက်စက်တဲ့ လူသတ်သမားတွေပါ။ ပွဲဦးထွက်မှာ သူတို့ တိုက်ခိုက်တာကို ခင်ဗျားတို့ မြင်ခဲ့ပြီးပြီ၊ သူတို့ဟာ ပွဲတိုင်းမှာ အနိုင်ရခဲ့သူတွေပါ။ အခုတော့ သူတို့ဟာ ပစ်ရဲ့ သမိုင်းမှာ အကြီးကျယ်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဂေါ်ဘင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာပါ"
အဲဒီစကားအဆုံးမှာတော့ အော်ဟစ်ကန့်ကွက်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဘယ်သူမှ ဂေါ်ဘင် ရှုံးတာကို မမြင်ချင်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကန့်ကွက်သံတွေက ထင်ထားတာထက် ငြိမ်သက်နေတယ်။
အဲဒီအခါကျမှပဲ ပရိသတ်တွေရဲ့ ဆူညံသံမှာ ဘာမှားနေလဲဆိုတာ ဂန် သတိထားမိသွားတယ်။ အသံတွေက လုံလောက်အောင် မကျယ်လောင်ဘူး။ နောက်ဆုံးအကြိမ် သူ ယူရစ် (Urik) မှာ ရှိတုန်းကဆိုရင် ပရိသတ်တွေရဲ့ ဆူညံသံနဲ့တင် ထိုင်ခုံတွေတောင် တုန်ခါသွားခဲ့တာ။
သူ ဖုန်းဆီ လှည့်လိုက်တယ်။ "ပရိသတ်တွေ အသံက တိုးနေသလိုပဲ"
"ပုံမှန် ဒီလိုပဲလေ" ကျူးဖုန်း က ပခုံးတွန့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။
"ဟုတ်မှာပါ၊ ငါတို့ တိုက်ခိုက်တဲ့အချိန်ဆိုရင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက 'ပစ် အော့ဖ် ဘလက် ဒတ်' (Pit of Black Death) ရဲ့ အဓိကပွဲစဉ်လေ။ အပြင်မှာ လူတစ်ရာတောင် ရှိမယ်မထင်ဘူး"
ကျူးဖုန်း က ပခုံးထပ်တွန့်လိုက်ပြန်တယ်။ "လူတွေ ဒီအားကစားပွဲတွေကို ငြီးငွေ့နေတာ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့"
ဂန်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်တယ်။ "ဒါမှမဟုတ် ဂေါ်ဘင် အမြဲနိုင်နေတာကို ကြည့်ရတာ ငြီးငွေ့နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ဂေါ်ဘင်ရဲ့ ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက်ကို မိတ်ဆက်ပေးပါ့မယ်။ ကျူးဖုန်း ဖုန်း"
ကျူးဖုန်း က တတိယအကြိမ်အဖြစ် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြန်တယ်။ သူ အခုနောက်ပိုင်း အဲဒါပဲ လုပ်နေသလိုပဲ။ "ဒါဆိုရင် သူ့ကို ငါပဲ အနိုင်ယူရတော့မှာပေါ့"
အစောင့်တွေက ကျူးဖုန်း ကို တံခါးပေါက်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်ပြီး တံခါးကလည်း ပုံမှန်အတိုင်း သတ္တုပွတ်တိုက်သံနဲ့အတူ ပွင့်လာတယ်။ ကျူးဖုန်း က အားကစားကွင်းထဲ ခြေချလိုက်တယ်။
ကန့်ကွက်သံတွေ ပိုကျယ်လာပေမဲ့ အရင်ကလောက်တော့ မဟုတ်သေးဘူး။
ကျူးဖုန်း နဲ့ ဂေါ်ဘင်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပတ်လည်ဝိုင်းနေကြတယ်။ ဂေါ်ဘင်က ပျင်းရိနေတဲ့ပုံပေါက်နေပြီး အဲဒါက ပရိသတ်တွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုနဲ့ ဆက်စပ်နေမယ်လို့ ဂန်က ထင်တယ်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် သူ ဒီကိုရောက်တုန်းကဆိုရင် အမွှေးမရှိတဲ့ မူး (Mul) လူမျိုးဟာ သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးရိုးအောက်ကနေ ပြိုင်ဘက်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ခဲ့တာ။ သူက ရက်စက်ပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ပုံပေါက်နေခဲ့တယ်။ ပရိသတ်တွေက အဲဒီအရှိန်အဝါကို ကြိုက်ကြတာ။
အခုတော့ အဲဒီလို တုံ့ပြန်မှုမျိုး မရှိတော့ ပရိသတ်တွေကလည်း စိတ်ပါဝင်စားမှု မရှိကြတော့ဘူး။
ပြီးတော့ ကျူးဖုန်း တစ်ယောက် သူတို့ သူငယ်ချင်းဖြစ်လာတဲ့ နှစ်တွေအတွင်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ အပြုအမူတစ်ခုကို လုပ်ပြလိုက်တယ်။
သူ ပြုံးလိုက်တယ်။
ကျူးဖုန်း က သာမန်အတိုင်း မပြုံးတတ်ဘူး။ သူက နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်ကို ကွေးပြီးတော့ပဲ ပြုံးတတ်တယ်၊ အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေရင်ပေါ့။ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ အချိန်မျိုးဆိုရင်တော့ ရယ်တတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်တော့မှ ဒီလိုမျိုး အပြုံးမျိုး မပြုံးဖူးဘူး။ အားကစားကွင်းထဲမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဝိုင်းနေကြတယ်။ ဘယ်သူမှ မျက်လုံးမလွှဲကြဘဲ ဘယ်သူ အရင်စမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။
မူးလူမျိုးကတော့ ပျင်းရိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကျူးဖုန်း ကတော့ အဲဒီ အပြုံးကြီးနဲ့ပဲ ပြုံးနေဆဲပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကတော့ အာရုံစိုက်နေကြတယ်။
နောက်ဆုံးတော့ ဂေါ်ဘင်က အရင်စလိုက်ပြီး သူ့လက်သီးကြီးနဲ့ ဖုန်းကို ထိုးလိုက်တယ်။ ကျူးဖုန်း က သူ့ရဲ့ ဘယ်လက်နဲ့ အဲဒီလက်သီးကို ဖမ်းလိုက်တယ်။
ပရိသတ်တွေကြားမှာ အံ့အားသင့်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာသလို အရန်နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ သူတွေဆီမှာလည်း အသံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ မူးလူမျိုးတွေက အလွန်သန်မာကြပြီး ဖုန်းကလည်း လူသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်တာမို့ ကျူးဖုန်း အနေနဲ့ ကျူးဖုန်း မူးလူမျိုးတစ်ယောက်ရဲ့ လက်သီးကို ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ဖမ်းထားနိုင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပါ။
ဒါပေမဲ့ ကျူးဖုန်း ကတော့ ဘောလုံးတစ်လုံးကို ဖမ်းလိုက်သလိုမျိုး အေးဆေးပါပဲ။ ကျူးဖုန်း
ဂေါ်ဘင်ကတော့ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဖုန်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ သူ့လက်သီးကို ကြည့်နေတယ်။ သူ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာတော့ အမှန်ပါပဲ။
ကျူးဖုန်း က ဂေါ်ဘင်ရဲ့ လက်သီးကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ့နှာခေါင်းကို တည့်တည့်ထိုးလိုက်တယ်။ ဖုန်းရဲ့ လက်သီးက ဂေါ်ဘင်ရဲ့ နှာခေါင်းကို အသံမြည်အောင် ထိမှန်သွားပြီး သွေးတွေ ပန်းထွက်လာကာ သူကတော့ အာလူးအိတ်တစ်အိတ်လို မြေပြင်ပေါ်ကို ပြိုလဲကျသွားတယ်။ ပရိသတ်တွေကတော့ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်။
လဲကျနေတဲ့ မူးလူမျိုးဆီ လမ်းလျှောက်သွားပြီး ကျူးဖုန်း က သူ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဒါက မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံးပဲလား"
ဂေါ်ဘင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့လက်မောင်းနဲ့ နှာခေါင်းကို သုတ်လိုက်ကာ ချက်ချင်း ခုန်ထလိုက်ပြီး လက်သီးတွေနဲ့ တရစပ် ထိုးလိုက်တယ်။ ကျူးဖုန်း က အဲဒီလက်သီးအချို့ကို ကာကွယ်နိုင်ပေမဲ့ တချို့ကတော့ တည့်တည့်ထိမှန်သွားတယ်။ ကျူးဖုန်း ကတော့ ပြန်မတိုက်ခိုက်ဘဲ ကျူးဖုန်း ဂေါ်ဘင်ရဲ့ လက်သီးတွေကို သူ့လက်မောင်းနဲ့ပဲ ခံနေလိုက်တယ်။ သူ့ဗိုက်နဲ့ ရင်ဘတ်ကို မထိအောင် တံတောင်ဆစ်တွေကို ကပ်ထားလိုက်တယ်။
ပြီးတော့ ကျူးဖုန်း က တစ်ဖန် ပြန်ပြုံးလိုက်ပြန်တယ်။
ဂန်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံတွေ ရပ်သွားမလို ဖြစ်သွားတယ်။ "ဖုန်း၊ မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
ကျူးဖုန်း က ဂေါ်ဘင်ရဲ့ ဗိုက်ကို ခြေထောက်နဲ့ ကန်လိုက်တဲ့အတွက် မူးလူမျိုးတစ်ယောက် အသက်ရှူမှားပြီး နောက်ကို ယိုင်သွားတယ်။ အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ ကျူးဖုန်း က သူ့ကို ထပ်ကန်ပြီး မျက်နှာကို လက်သီးနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ထိုးလိုက်တယ်။
ဂေါ်ဘင်ရဲ့ မျက်နှာက နှာခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်ကထွက်တဲ့ သွေးတွေနဲ့ ပေပွနေပြီး သူကတော့ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ကျောက်ခင်းထားတဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို သွေးတွေ ထွေးထုတ်လိုက်တယ်။ ကျူးဖုန်း ကတော့ ပြုံးနေဆဲပါပဲ။
ပြီးတော့ ကျူးဖုန်း က ဂေါ်ဘင်ရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ဆွဲကိုင်ပြီး မူးလူမျိုးကို မြှောက်လိုက်တယ်။ ကျူးဖုန်း တစ်ခါမှ မမနိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ အလေးချိန်မျိုးကို သူ မြှောက်လိုက်ပြီး အားကစားကွင်းရဲ့ တစ်ဖက်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်တယ်။ ဂေါ်ဘင်က ကျောက်ခင်းကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျပြီး အော့ဘ်ဆီဒီယန် နံရံဆီ ရောက်သွားတယ်။
ပရိသတ်တွေကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပါပဲ။
ဂန်က အရန်နေရာကနေ ပရိသတ်တွေကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ဆိုင်းဘုတ်တွေက အောက်ကို ကျသွားပြီ။ ဂေါ်ဘင်ရဲ့ အရုပ်လေးတွေကိုတော့ မူးလူမျိုး ရှုံးနိမ့်တော့မှာကို စိုးရိမ်တဲ့ပုံစံနဲ့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားကြတယ်။
ကျူးဖုန်း က ဂေါ်ဘင်ရဲ့ လဲကျနေတဲ့ ပုံစံဆီ ပြေးသွားပြီး သူ့လက်မောင်းတစ်ခုကို နင်းလိုက်တယ်။ အရိုးကျိုးသွားတဲ့ အသံက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အားကစားကွင်းထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ သူက ဂေါ်ဘင်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ပြီး မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ မူးလူမျိုးက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို အရန်နေရာဘက်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်တယ်။
ဂန်က အလိုလို နောက်ကို ဆုတ်လိုက်ပြီး ဂေါ်ဘင် သတ္တုလှောင်အိမ်ကို တိုက်မိပြီး အသံမြည်လာတာကို ကြည့်နေလိုက်တယ်။
ဂေါ်ဘင်က ထဖို့ ကြိုးစားရင်း "ငါ နားမလည်ဘူး... ငါက အကြီးဆုံးနဲ့ အသန်မာဆုံးပဲ။ ငါပဲ နိုင်ရမှာလေ"
ဂေါ်ဘင်ရဲ့ အပေါ်ကနေ မတ်တပ်ရပ်ရင်း ကျူးဖုန်း က ဂန်တောင် မကြားရလောက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "'အကြီးဆုံး' ဆိုတာ မရှိဘူး။ 'အသန်မာဆုံး' ဆိုတာလည်း မရှိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းထက် သန်မာပြီး ပိုကြီးတဲ့သူက အမြဲရှိနေလို့ပဲ။
ပြီးတော့ တစ်နေ့နေ့မှာ အဲဒီလူက မင်းကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်" ကျူးဖုန်း က မူးလူမျိုးရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်ကို ဒူးထောက်လိုက်တယ်။ ကျူးဖုန်း အားကစားကွင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီးပေမဲ့ ကျူးဖုန်း ကတော့ မောဟိုက်နေတဲ့ပုံတောင် မပေါက်ဘူး။ "အဲဒီလူ မင်းကို ရှာတွေ့တဲ့အချိန်မှာ မင်း သေဖို့ အချိန်ရောက်ပြီပေါ့"
ထူးဆန်းတာကတော့ ဂေါ်ဘင်ရဲ့ သွေးပေနေတဲ့ မျက်နှာက အဲဒီစကားကြောင့် ကြည်လင်သွားတယ်။ "ဒါဆိုရင် ငါ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့နော်"
"ဟုတ်တယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဂေါ်ဘင်က တကယ်ကို စိတ်သက်သာရာ ရသွားတဲ့ပုံပဲ။
ဂန် အံ့အားသင့်စရာကောင်းတာကတော့ ကျူးဖုန်း က ဂေါ်ဘင်ရဲ့ အမွှေးမရှိတဲ့ ခေါင်းနှစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး တစ်ဖက်ကို လိမ်ဆွဲလိုက်တဲ့အခါ ဂေါ်ဘင်ရဲ့ လည်ပင်း ကျိုးသွားပြီး ကျူးဖုန်း သူ စိတ်ချမ်းသာစွာနဲ့ သေဆုံးသွားတာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဂန်ကတော့ တခြားသူတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကိုပဲ တွေးနေမိတယ်။ သေသွားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားအတွက် မဟုတ်ဘဲ ဂေါ်ဘင်ရဲ့ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပွဲတွေကို ကြည့်ဖို့ ရောက်လာကြတဲ့ စိတ်မရှည်တဲ့ ပရိသတ်တွေအတွက်ပေါ့။
တိတ်ဆိတ်မှုက စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဆက်ဖြစ်နေတယ်။
အဲဒီ တိတ်ဆိတ်မှုကို ကျူးဖုန်း ထက် ပိုပြီး ပြုံးပြနေတဲ့ ဂျာဂိုက ဖျက်လိုက်တယ်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိတ်ဆွေတို့ရေ၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ချန်ပီယံသစ် ရသွားပါပြီ! ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဂေါ်ဘင် ရှုံးနိမ့်သွားပါပြီ!"
တိတ်ဆိတ်မှုက ထပ်ဖြစ်လာပြန်တယ်။
ဂန်က ပရိသတ်တွေ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်လာမှာကို တကယ် စိုးရိမ်နေမိတယ်။
အဲဒီအခါ ပရိသတ်ထဲက တစ်ယောက်က "ဒီလောက်ဆို တော်တော်ကြာနေပြီ!" လို့ အော်ပြောလိုက်တယ်။
နောက်ထပ် တစ်ယောက်က ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလူပဲ ဖြစ်မယ်၊ ဂန်တော့ မသေချာဘူး၊ လက်ခုပ်တီးလာတယ်။
နောက်ထပ် တစ်ယောက် ထပ်ပါလာတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ လက်ခုပ်သံတွေက အားကစားကွင်းတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ နားမလည်နိုင်တဲ့ အော်ဟစ်သံတွေထဲကနေ တစ်ခုခုကို ကြားလိုက်ရတယ်:
"ဖုန်း! ဖုန်း! ဖုန်း! ဖုန်း!"
ဂန်က သက်ပြင်းချနိုင်သွားသလို တစ်ဖက်မှာလည်း ကြောက်လန့်နေမိတယ်။ ပရိသတ်တွေက ဖုန်းရဲ့ အောင်ပွဲကို လက်ခံလိုက်ပုံရလို့ပါ။ ဂေါ်ဘင် ရှုံးသွားတဲ့ အံ့အားသင့်မှုကနေ လွတ်မြောက်ပြီး အောင်ပွဲကို အားပေးနေကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ မြင်လိုက်ရတာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပါ။ ဖုန်းရဲ့ သန်မာမှုနဲ့ စွမ်းရည်တွေက သိသာထင်ရှားပေမဲ့ အခုလိုမျိုး မူးလူမျိုးတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
ဖုန်းဆီမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်၊ ဂန်က အဲဒါကို သိအောင် လုပ်ရမယ်။
သူ တကယ်ကို ဖေးယင်း ရှိနေရင်ကောင်းမှာပဲလို့ ဆုတောင်းမိတယ်။
ဖုန်းရဲ့ လက်တွေက နာကျင်နေတယ်။ အဲဒါက အဆိုးဆုံးပါပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ အဆိုးဆုံးက ခေါင်းကိုက်တာပါ။ အရမ်းကို ဆိုးဝါးတယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ အဆိုးဆုံးက သူ့အရေပြားပေါ်မှာ ပေါက်လာတဲ့ အနာတွေပါ။ မဟုတ်ဘူး၊ အဆိုးဆုံးက အဲဒီအနာတွေက တစ်ခါတလေ ပေါက်ထွက်ပြီး သွေးရဲရဲတွေကို နေရာအနှံ့ ပေကျံစေတာပါ။
မဟုတ်ဘူး၊ အဆိုးဆုံးကတော့ တခြားသူတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်နေရတာပါ။ ပိုက်ဆံရဖို့ လုပ်ရတဲ့ အလုပ်မျိုးလည်း မဟုတ်ဘူး။
မဟုတ်ဘူး၊ အဆိုးဆုံးကတော့ ကျူးဖုန်း က သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို စတင် မေ့လျော့လာတာပါပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက အဆိုးဆုံးပဲ။
သူ အဲဒီအကြောင်းကို သိပ်မတွေးမိအောင် ကြိုးစားတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တစ်ခါတလေပဲ ဖြစ်တာပါ။ အချိန်အတော်များများမှာတော့ သူက ကျူးဖုန်း ဖုန်း ဆိုတာ၊ သူက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်တာ၊ သူ့ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းတွေက ဖဲဒ် အန်းစပက် နဲ့ ဂန် စတိုးဗစ် တို့ ဖြစ်တာ၊ သူက ကြေးစား တိုက်ခိုက်ရေးသမားအဖြစ် အလုပ်လုပ်တာ၊ သူ့မိဘတွေရဲ့ နာမည်က...
သူ့မိဘတွေရဲ့ နာမည်ကို သူ မေ့နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒီအကြောင်းကို သိပ်မတွေးမိအောင် ကြိုးစားတယ်။ သူ့လက်တွေက နာကျင်နေတယ်။
တချို့ညတွေမှာ သူ အိပ်ပျော်တဲ့အခါ၊ အဲဒီလို အိပ်ပျော်နိုင်တဲ့ ရှားပါးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ၊ ကယ်ဘစ်နဲ့ ဂျာဂိုတို့ သူ့နဲ့ ဂန်ကို ထည့်ထားတဲ့ "အခန်းကျဉ်း" ထဲမှာ လူးလှိမ့်နေရတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ သူက သွေးရဲရဲ အရည်တွေအကြောင်း အိပ်မက်မက်တယ်။ အိပ်မက်ထဲမှာတော့ အဲဒီ သွေးရဲရဲ အရည်တွေက ဝဲဂယက်လို လည်ပတ်နေတယ်။ သူ မသိတဲ့ ပုံရိပ်တွေက သဲမုန်တိုင်းထဲက သဲကန္တာရတွေလို သူ့စိတ်ထဲကို ပြေးဝင်လာတယ်: ရွှေရောင် ဝဲဂယက်လို မျက်လုံးတစ်လုံး၊ မီးခိုးရောင် အသားအရေနဲ့ ပခုံးမှာ အနီရောင် ပုံဆောင်ခဲတွေ ရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်၊ တီးဖလင် (tiefling) တစ်ယောက်ကို ကျောက်ရုပ် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီး မှော်ဆရာမတစ်ယောက်...
ပြီးတော့ သူ မသိတဲ့ စကားလုံးတွေ: ရှေးဟောင်း ဒြပ်စင်မျက်လုံး (Elder Elemental Eye)၊ ဘေးလ် တူရတ် (Bael Turath)၊ ဗွိုက်ဟဲရိုး (Voidharrow)။
နောက်ဆုံးတစ်ခုကို သူ အိပ်မက်ထဲမှာ အမြဲ ကြားနေရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ နိုးလာတယ်။ ပြီးတော့ သူ အဲဒီအကြောင်းကို သိပ်မတွေးမိအောင် ကြိုးစားတယ်။ တစ်ခါတလေ သူက ဘာမှ မတွေးဘဲ နေလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျူးဖုန်း အဲဒီအတိုင်းပဲ အရှုံးပေးလိုက်တာပေါ့။
အဲဒါဆိုရင် ဘဝက ပိုလွယ်သွားလိမ့်မယ်။
"ဖုန်း၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"
ခဏလောက်တော့ ကျူးဖုန်း ထိတ်လန့်သွားတယ်။ သူ ဒီအသံကို သိတယ်၊ သူ့နာမည်လိုပဲ သေချာပေါက် သိတယ်...
သူ့နာမည်က ဘာလဲ?
ဂန်။ အဲဒါပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ ဂန်က သူ့နာမည် မဟုတ်ဘူး၊ ဂန်က သူ့ကို စကားပြောနေတဲ့သူရဲ့ နာမည်။ သူ့နာမည်က ကျူးဖုန်း ဖုန်း။ သူ သိတယ်။
သူ အမြဲတမ်း သိတယ်။ သူ မသိတဲ့ အချိန်ကလွဲရင်ပေါ့။
"ဖုန်း"
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်" သူ့အသံက ထူးဆန်းနေတယ်။ "ငါ့လက်တွေ နည်းနည်း နာနေပေမဲ့ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"
သူ အခန်းထဲကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ဂန်ကို မတွေ့ရဘူး။
သူ ဂန်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ အားလုံးကို စိတ်ကူးယဉ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဂန် ဆိုတာ မရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါတွေအားလုံးက အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ မကြာခင် နိုးလာတော့မှာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဖြစ်နိုင်တာက သွေးရဲရဲ အရည်တွေက အမှန်တရားဖြစ်ပြီး ဂန်ကပဲ စိတ်ကူးယဉ် ဖြစ်နေတာလား။