"ငါတို့ နီးကပ်လာပြီ" ဟု ချန်ချန် က မည်သူမျှ မမေးဘဲ ပြောလိုက်သဖြင့် သူမဘေးတွင် ခရိုဒလူ (crodlu) သားရေကြိုးများကို ကိုင်ထားသည့် ကျူးဖုန်း မှာ လန့်သွားရသည်။
သူတို့သည် သဲကန္တာရထဲ၌ အနှောင့်အယှက်မရှိဘဲ နှစ်ရက်ကြာ ခရီးနှင်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းမှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့တော့ တစ်စုံတစ်ရာ ဆိုးရွားသည့်အဖြစ်အပျက်မျိုး ကြုံရတော့မည်ဟု ကျူးဖုန်း က ကြိုတင်ရိပ်မိနေသဖြင့် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ကုန်းမြင့်တစ်ခုကို ဖြည်းညင်းစွာ တက်နေကြသည်။ ဖာ (Fa) နှင့် ဖူမာ (Fu Ma) တို့မှာ နောက်ခန်းတွင် အိပ်ပျော်နေကြသည်။ သူတို့သည် နေ့လယ်ပိုင်း အိပ်စက်ချိန်များ ပိုများလာသည်။
သူ့နောက်ဘက်၊ ယာဉ်၏ အရှေ့ပိုင်းမှနေ၍ ချချစ် (Chachik) ဘာသာစကားဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် "ငါတို့ နီးကပ်လာပြီဆိုတာ သိပါတယ်၊ ယူရစ် (Urik) ကိုသွားဖို့ ဒီသဲကန္တာရကို ဖြတ်တာက အဲဒီအတွက်ပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။
ချန်ချန် က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ ငါဆိုလိုတာက ဂန် (Gan) ရှိတဲ့နေရာနဲ့ နီးလာပြီလို့ ပြောတာ။ သူ့ကို အခု ငါခံစားမိနေပြီ" ဟု ပြောသည်။
"ကောင်းပြီ" ဟု ရူအို (Ruo) က ဆိုသည်။ သူသည် ယာဉ်ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော ခြေတံများဖြင့် ခရိုဒလူများ တောင်ကုန်းတက်နေသည့်အရှိန်ကို အလွယ်တကူ လိုက်နိုင်နေသည်။ သူသည် ကျူးဖုန်း တို့ရှိရာ ရှေ့ပိုင်းသို့ ရုတ်တရက် တိုးကပ်လာပြီး "ငါတို့ သတိဝီရိယရှိဖို့ လိုတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှေ့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ကျူးဖုန်း သည် ထိုမူလ် (mul) ပြောသည့်အတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။ "အဲဒါ ကုန်းမြင့်ရဲ့ ထိပ်ပဲ"
ဇူရူအို (Zu Ruo) က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ချုံခိုတိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာပဲ" ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကုန်းမြင့်ထိပ်သို့ ရောက်သည့်အခါ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုး ရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခရိုဒလူများထက် ရှေ့သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိစေရန် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် သားရေကြိုးကို ယမ်းကာ ခရိုဒလူများကို ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တိရစ္ဆာန်များကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရုံမှလွဲ၍ အခြား အသုံးမဝင်သော်လည်း၊ ဝန်လေးစွာ ဆွဲလာရသည့် သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များမှာ ပိုမြန်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သို့သော် သူ အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ရစေရန်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့သည် တစ်ယောက်တည်း ခရီးသွားနေကြခြင်းဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဇူရူအိုသည် ပြဿနာအများစုကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ သဲကန္တာရမှ အမှိုက်ကောက်သူ အနည်းငယ်မျှသာ မူလ်တစ်ယောက်၏ အစွမ်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထရစ်သ (Tricht'tha) မှာလည်း တိုက်ပွဲတွင် သူမကိုယ်သူမ ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။
၎င်းမှာ စကားပြော၍ မရသူများအတွက်သာ ပို၍ အသုံးဝင်သည်။ စကားပြောဆိုနိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်များမှာမူ သူတို့အတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်ပေ။
ယာဉ်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဇူရူအိုသည် ခါးထောက်လျက် ကုန်းမြင့်ထိပ်တွင် ရပ်နေလေသည်။
"အခြေအနေက ရှင်းသွားပြီ" ဟု မူလ် (mul) က ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားသံထွက်ပေါ်ပြီး သုံးစက္ကန့်အကြာတွင် လူလေးယောက်သည် သဲပြင်အောက်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာကြသည်။
ကျူးဖုန်း သည် သူတို့ရောက်ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရချိန်တွင် တစ်ယောက်က ချန်ချန် ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ယာဉ်ပေါ်မှ ဆွဲချလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် သူမ၏လည်ပင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ချုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူတို့သည် အနက်ရောင်သဲကန္တာရဓားပြများ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း ဝတ်စုံများမှာ စုတ်ပြဲနေကြသည်။ သူတို့စီးနင်းလာသည့် တိရစ္ဆာန်များ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရပေ။ ကုန်းမြင့်ထိပ်မှနေ၍ မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးထိ မြင်နေရသည့်တိုင် သူတို့စီးလာသည့် တိရစ္ဆာန်များကို မတွေ့ရခြင်းမှာ ထူးဆန်းနေသည်။
"ကောင်းလိုက်တာ" ဟု ကျူးဖုန်း က ယာဉ်အတွင်းရှိ ကျန်သူများအတွက်ရော၊ ဓားပြများအတွက်ပါ ကြားအောင် ပြောလိုက်သည်။ "ဓားပြတွေ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။ ဒီခရီးစဉ်က ဒီထက်ပိုပြီး ဆိုးရွားစရာ ရှိသေးလို့လား"
"မင်းတို့ဆီမှာရှိသမျှ အကုန်ပေးစမ်း" ဟု ချန်ချန် ၏ လည်ပင်းကို ချုပ်ကိုင်ထားသည့် လူက အမိန့်ပေးသည်။ "မဟုတ်ရင် ဒီမိန်းကလေး အသက်ပျောက်လိမ့်မယ်"
ထရစ်သ (Tricht'tha) က တကျီကျီမြည်သံပြုရင်း "အနက်ရောင်သဲကန္တာရဓားပြတွေဆိုရင် တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်စီမှ ခရီးသွားလေ့ရှိတယ်လို့ ထင်ထားတာ" ဟု ပြောသည်။
"အရင်ကတော့ ဟုတ်တာပေါ့။ ကျန်တဲ့လူတွေက သေကုန်ပြီ၊ ငါတို့ရဲ့ ခရိုဒလူတွေလည်း ထွက်ပြေးကုန်ပြီ။ အခုတော့ ငါတို့မှာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့်လည်း ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။ မင်းတို့ဆီက ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အကုန်လိုချင်တယ်"
ကျူးဖုန်း က ယာဉ်၏ နောက်ဘက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "အဲဒီဘက်ကို တစ်ဆယ်မိုင်လောက် သွားကြည့်လိုက်၊ သူတို့ကို မင်းတို့ တွေ့နိုင်လောက်တယ်။ ငါတို့ ရာမ် (Raam) က ထွက်လာကတည်းက ဒါနဲ့ဆိုရင် ခိုးဆိုးဓားပြတွေနဲ့ တွေ့တာ တတိယအကြိမ်မြောက်ပဲ"
ဓားပြအဖွဲ့ထဲမှ နောက်တစ်ယောက်က "ဒီယာဉ်ကတော့ ပစ္စည်းတွေ အတော်တင်လာတာပဲ" ဟု ပြောသည်။ သူသည် ဇူရူအိုနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေပြီး မူလ် (mul) က သူ့ကို မျက်စိဖြင့်ပင် စားမတတ် ကြည့်နေသည်။ ဇူရူအိုသည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၊ ဖြေလိုက် လုပ်နေသည်။ ချန်ချန် လွတ်မြောက်သွားသည်အထိ သူ ဘာမှမလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း ချန်ချန် အန္တရာယ်ရှိနေသည့်အတွက် ထိုဓားပြ၏ အသက်ကို သူ အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ပုခုံးတွန့်လိုက်ရင်း ကျူးဖုန်း က "အဲဒါတွေက ရောင်းကုန်တွေပါ။ ခင်ဗျားတို့ ယူချင်ရင် ယူသွားကြ၊ ဒါပေမဲ့ ခရိုဒလူမရှိဘဲနဲ့တော့ ဒီယာဉ်ကို ဆွဲဖို့ ခင်ဗျားတို့ အတော်ပင်ပန်းရလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
ချန်ချန် ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသူက "မင်းတို့ရဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို ငါတို့ ယူသွားလို့ရတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"မင်း အရူးလား ဗိုရပ်စ် (Voras)။ ဒီပစ္စည်းတွေ အကုန်သယ်သွားရရင် ငါတို့ အိမ်ပြန်ရောက်ဖို့ ရက်သတ္တပတ်တွေ အကြာကြီး ကြာလိမ့်မယ်"
ဗိုရပ်စ်က နောက်တစ်ယောက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ထရော့ခ် (Tralk)" ဟု အော်သည်။
နောက်တစ်ယောက်က "သူပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါတော့ ဒီယာဉ်ကို မယူဘူး" ဟု ဆိုသည်။
နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က "ဘာလို့လဲ" ဟု မေးသည်။
ကျူးဖုန်း ၏ နောက်မှနေ၍ သူ၏ညီမဖြစ်သူက "အို၊ သူတို့ကို ဒီယာဉ်ကိုပဲ ယူသွားခိုင်းလိုက်ပါ" ဟု ပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ကျူးဖုန်း က "ဘာပြောလိုက်တယ်" ဟု အော်မေးသည်။
ချန်ချန် ဖမ်းဆီးမခံရခင်က ထိုင်ခဲ့သည့်နေရာ၊ ကျူးဖုန်း ဘေးရှိ နေရာသို့ ကာရီယန် (Kariang) က တက်သွားပြီး "သူတို့ကို ယူသွားခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါတို့က အဲဒီနေရာနဲ့ နီးနေပြီဆိုတော့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ခြေလျင်နဲ့ပဲ ရောက်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။ ကျူးဖုန်း ဘာမျှမပြောခင်မှာပင် သူမက "ယူသွားခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါတို့ မြေပုံအတိုင်း ခြေလျင်ပဲ သွားမယ်" ဟု ထပ်ပြောသည်။
ဗိုရပ်စ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဘာမြေပုံလဲ"
ကျူးဖုန်း သည် ခေါင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။ "တော်လိုက်တဲ့ ညီမလေးရယ်... ဘာလို့ မြေပုံအကြောင်း ပြောလိုက်ရတာလဲ။ အရင်က ခိုးဆိုးဓားပြနှစ်ဖွဲ့နဲ့ တွေ့တုန်းက သူတို့က ငါတို့ပိုက်ဆံတွေ၊ ကုန်ပစ္စည်းတစ်ဝက်လောက်ကို ယူသွားတာတောင် မြေပုံအကြောင်း မပြောခဲ့ဘူး။ အခုမှ ဘာလို့ မြေပုံအကြောင်း ပြောရတာလဲ"
"ဘာမြေပုံလဲ" ဟု ဗိုရပ်စ်က ထပ်မေးသည်။
"ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ" ကာရီယန်က ဓားပြများကို ညွှန်ပြသည်။ "သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းတွေကို လိုချင်နေတာ ထင်ရှားပါတယ်။ သူတို့ကို ကြည့်ပါဦး၊ စီးလာတဲ့ တိရစ္ဆာန်လည်း မရှိ၊ ပိုက်ဆံလည်း မရှိ၊ ဒီအတိုင်း သူတို့အကြီးအကဲတွေဆီ ပြန်သွားရင် လက်ပြတ်သွားလိမ့်မယ်။ ကုန်သည်ယာဉ်ကို ပြန်ယူသွားရင်တော့ ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး" သူမသည် ဗိုရပ်စ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "မြေပုံကိုတော့ ငါတို့ကို ပေးထားခဲ့ပါ၊ ကျန်တာတွေ အကုန်လုံး ခင်ဗျားတို့ ယူသွားပါ" ဟု ပြောသည်။
ချန်ချန် ၏ လည်ပင်းကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ချုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း ဗိုရပ်စ်က အလွန်နှေးကွေးသော အသံဖြင့် "နောက်တစ်ခါ ထပ်မေးရရင် ဒီမိန်းကလေး အသက်ပျောက်လိမ့်မယ်။ ဘာမြေပုံလဲ" ဟု ပြောသည်။
ကာရီယန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "သူ့ကို မထိပါနဲ့။ ကြည့်ပါ၊ ဒါက ရတနာမြေပုံပါ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ ဒါကို မလိုချင်ပါဘူး။ ဒီထဲမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ရာနဲ့ချီတန်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်" ဟု ပြောသည်။
ကျူးဖုန်း သည် အပြင်ပန်းတွင် မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ ပြုံးနေမိသည်။ အမှန်မှာ ထိုကုန်ပစ္စည်းများက ရွှေဒင်္ဂါး ထောင်နဲ့ချီ တန်ဖိုးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဗိုရပ်စ်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ချန်ချန် ၏ လည်ပင်းကို ပိုမိုညှစ်လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အရိုးဓားကို ထုတ်ကာ ချန်ချန် ၏ လည်ပင်းသွေးကြောပေါ်သို့ တေ့ထားလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ဇူရူအို၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းလာပြီး သဲပြင်ပေါ်တွင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"လာလေ" ဗိုရပ်စ်က ဇူရူအိုကို ပြောသည်။ "ပိုနီးကပ်အောင်လာပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်လေ" ထို့နောက် သူက ကာရီယန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "မင်း ဒီမြေပုံကို သွားယူရမယ်" ဟု အမိန့်ပေးသည်။
"ဘာ" ကာရီယန်က အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် "မလုပ်ပါနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ ဒါကို မလိုချင်ပါဘူး။ ရတနာကို တူးဖော်ဖို့ဆိုရင် လတွေချည်း ကြာဦးမှာ။ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဒီကုန်ပစ္စည်းတွေ အကုန်ရှိနေပြီ၊ ပြီးတော့ ငါတို့..."
ဗိုရပ်စ်က စကားဖြတ်ပြောသည်။ "မြေပုံကို ခုနစ်စက္ကန့်အတွင်း မယူလာရင် မင်းရဲ့ မိန်းမ..."
"သေသွားလိမ့်မယ်" ဟု ကျူးဖုန်း က စကားကို ဆက်ပြောသည်။ "ငါတို့ နားလည်ပါပြီ။ ဇူရူအို၊ မြေပုံကို သွားယူလိုက်"
ထိုမူလ် (mul) သည် ယာဉ်၏ နောက်ခန်းထဲသို့ တက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် အာသ (Athas) ၏ တောက်ပသော နေနီကြီးကို ဆုတောင်းနေမိသည်။ သို့သော် သူ၏ဆုတောင်းကို နေမင်းကြီးက ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်မှန်း သူသိသည်။ ဇူရူအို၏ လှုပ်ရှားသံများကြောင့် ဖာ (Fa) နှင့် ဖူမာ (Fu Ma) တို့ နိုးလာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူတို့သည် ဤအခြေအနေကို အလိုက်သင့် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း၊ ဖူမာ (Fu Ma) မှာ အိပ်ရာနိုးစတွင် အနည်းငယ် မူးဝေနေတတ်သဖြင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူကြားလိုက်ရသည်မှာ ဇူရူအို ယာဉ်နောက်ခန်းတွင် ပစ္စည်းရှာဖွေနေသည့် အသံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အရိုးဓားများ ကိုင်ထားသည့် ထရော့ခ် (Tralk) နှင့် ကျန်နှစ်ယောက်ကို အကဲခတ်နေလိုက်သည်။
ထရော့ခ်က "ငါတို့ ခရိုဒလူတွေကိုပါ ယူသွားသင့်တယ်" ဟု ပြောသည်။
နောက်တစ်ယောက်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "မရဘူး၊ ဒါတွေက ယာဉ်ဆွဲဖို့ လေ့ကျင့်ထားတာ။ ယာဉ်နဲ့ မတွဲထားရင် သဲပြင်ပေါ်မှာ သူတို့ ဘယ်တော့မှ လမ်းလျှောက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ကျူးဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ခရိုဒလူများသည် ယာဉ်မရှိလျှင် အသုံးမဝင်ကြောင်း သူတို့ကို မည်သို့ နားချရမည်ကို အတော်လေး စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် အမှန်တရားထက် မဟုတ်မမှန်သည့် အကြောင်းပြချက်များဖြင့် လူတို့ကို နားချရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူသည်ဟု အမြဲခံယူထားသူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ နားမဝင်လျှင် ဓားပြများက ခရိုဒလူများကိုပါ ယူသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယာဉ်နှင့် မတွဲဘဲ မောင်းနှင်ရန် ကြိုးစားရင်း အချိန်တစ်နာရီလောက် အလကားကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။
ဇူရူအို ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသဖြင့် ယာဉ်မှာ လှုပ်ခါသွားသည်။ ထိုမူလ် (mul) သည် လိပ်ထားသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကိုင်လျက် ဗိုရပ်စ်ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
"သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်၊ မြေပုံက ခင်ဗျားတို့အတွက်ပဲ"
ဗိုရပ်စ်သည် အဝါရောင်သန်းပြီး ကျိုးပဲ့နေသော သွားများကို ပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းတဲ့ ကြိုးစားမှုပဲ၊ မူလ်။ ထရော့ခ်၊ မြေပုံကို သွားယူလိုက်"
ထရော့ခ်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ အရိုးဓားကို အသင့်အနေအထားဖြင့် ဇူရူအိုထံသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် လျှောက်သွားသည်။ "ငါ့ကိုပေးစမ်း၊ မူလ်"
ကျူးဖုန်း က ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဇူရူအိုသည် တိုင်ယာ (Tyr) ရှိ ကွင်းပြင်များတွင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ထိုဓားပြကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မြေပုံကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထရော့ခ်သည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ မြေပုံကို လုယူလိုက်သည်။
သူသည် ဇူရူအိုကို မျက်ခြေမပြတ် ကြည့်ရင်း နောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်သွားသည်။
"ကြည့်လိုက်စမ်း" ဟု ဗိုရပ်စ်က ပြောသည်။
ကျူးဖုန်း သည် သူ့ညီမဖြစ်သူကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ကာရီယန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ "ကြည့်ပါ၊ ဟုတ်ပြီ၊ ဒါက ရတနာမြေပုံပါ" ဟု ထရော့ခ်က ဖြန့်လိုက်ချိန်တွင် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒါကို တူးဖော်ဖို့ဆိုရင် လတွေချည်း ကြာဦးမှာ..."
"ဘာပြောလိုက်တယ်" ဟု အော်မေးသည်။
ချန်ချန် ဖမ်းဆီးမခံရခင်က ထိုင်ခဲ့သည့်နေရာ၊ ကျူးဖုန်း ဘေးရှိ နေရာသို့ ကာရီယန် (Kariang) က တက်သွားပြီး "သူတို့ကို ယူသွားခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါတို့က အဲဒီနေရာနဲ့ နီးနေပြီဆိုတော့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ခြေလျင်နဲ့ပဲ ရောက်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။ ကျူးဖုန်း ဘာမျှမပြောခင်မှာပင် သူမက "ယူသွားခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါတို့ မြေပုံအတိုင်း ခြေလျင်ပဲ သွားမယ်" ဟု ထပ်ပြောသည်။
ဗိုရပ်စ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဘာမြေပုံလဲ"
ကျူးဖုန်း သည် ခေါင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။ "တော်လိုက်တဲ့ ညီမလေးရယ်... ဘာလို့ မြေပုံအကြောင်း ပြောလိုက်ရတာလဲ။ အရင်က ခိုးဆိုးဓားပြနှစ်ဖွဲ့နဲ့ တွေ့တုန်းက သူတို့က ငါတို့ပိုက်ဆံတွေ၊ ကုန်ပစ္စည်းတစ်ဝက်လောက်ကို ယူသွားတာတောင် မြေပုံအကြောင်း မပြောခဲ့ဘူး။ အခုမှ ဘာလို့ မြေပုံအကြောင်း ပြောရတာလဲ"
"ဘာမြေပုံလဲ" ဟု ဗိုရပ်စ်က ထပ်မေးသည်။
"ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ" ကာရီယန်က ဓားပြများကို ညွှန်ပြသည်။ "သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းတွေကို လိုချင်နေတာ ထင်ရှားပါတယ်။ သူတို့ကို ကြည့်ပါဦး၊ စီးလာတဲ့ တိရစ္ဆာန်လည်း မရှိ၊ ပိုက်ဆံလည်း မရှိ၊ ဒီအတိုင်း သူတို့အကြီးအကဲတွေဆီ ပြန်သွားရင် လက်ပြတ်သွားလိမ့်မယ်။ ကုန်သည်ယာဉ်ကို ပြန်ယူသွားရင်တော့ ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး" သူမသည် ဗိုရပ်စ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "မြေပုံကိုတော့ ငါတို့ကို ပေးထားခဲ့ပါ၊ ကျန်တာတွေ အကုန်လုံး ခင်ဗျားတို့ ယူသွားပါ" ဟု ပြောသည်။
ချန်ချန် ၏ လည်ပင်းကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ချုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း ဗိုရပ်စ်က အလွန်နှေးကွေးသော အသံဖြင့် "နောက်တစ်ခါ ထပ်မေးရရင် ဒီမိန်းကလေး အသက်ပျောက်လိမ့်မယ်။ ဘာမြေပုံလဲ" ဟု ပြောသည်။
ကာရီယန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "သူ့ကို မထိပါနဲ့။ ကြည့်ပါ၊ ဒါက ရတနာမြေပုံပါ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ ဒါကို မလိုချင်ပါဘူး။ ဒီထဲမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ရာနဲ့ချီတန်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်" ဟု ပြောသည်။
ကျူးဖုန်း သည် အပြင်ပန်းတွင် မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ ပြုံးနေမိသည်။ အမှန်မှာ ထိုကုန်ပစ္စည်းများက ရွှေဒင်္ဂါး ထောင်နဲ့ချီ တန်ဖိုးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဗိုရပ်စ်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ချန်ချန် ၏ လည်ပင်းကို ပိုမိုညှစ်လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အရိုးဓားကို ထုတ်ကာ ချန်ချန် ၏ လည်ပင်းသွေးကြောပေါ်သို့ တေ့ထားလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ဇူရူအို၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းလာပြီး သဲပြင်ပေါ်တွင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"လာလေ" ဗိုရပ်စ်က ဇူရူအိုကို ပြောသည်။ "ပိုနီးကပ်အောင်လာပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်လေ" ထို့နောက် သူက ကာရီယန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "မင်း ဒီမြေပုံကို သွားယူရမယ်" ဟု အမိန့်ပေးသည်။
"ဘာ" ကာရီယန်က အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် "မလုပ်ပါနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ ဒါကို မလိုချင်ပါဘူး။ ရတနာကို တူးဖော်ဖို့ဆိုရင် လတွေချည်း ကြာဦးမှာ။ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဒီကုန်ပစ္စည်းတွေ အကုန်ရှိနေပြီ၊ ပြီးတော့ ငါတို့..."
ဗိုရပ်စ်က စကားဖြတ်ပြောသည်။ "မြေပုံကို ခုနစ်စက္ကန့်အတွင်း မယူလာရင် မင်းရဲ့ မိန်းမ..."
"သေသွားလိမ့်မယ်" ဟု ကျူးဖုန်း က စကားကို ဆက်ပြောသည်။ "ငါတို့ နားလည်ပါပြီ။ ဇူရူအို၊ မြေပုံကို သွားယူလိုက်"
ထိုမူလ် (mul) သည် ယာဉ်၏ နောက်ခန်းထဲသို့ တက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် အာသ (Athas) ၏ တောက်ပသော နေနီကြီးကို ဆုတောင်းနေမိသည်။ သို့သော် သူ၏ဆုတောင်းကို နေမင်းကြီးက ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်မှန်း သူသိသည်။ ဇူရူအို၏ လှုပ်ရှားသံများကြောင့် ဖာ (Fa) နှင့် ဖူမာ (Fu Ma) တို့ နိုးလာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူတို့သည် ဤအခြေအနေကို အလိုက်သင့် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း၊ ဖူမာ (Fu Ma) မှာ အိပ်ရာနိုးစတွင် အနည်းငယ် မူးဝေနေတတ်သဖြင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူကြားလိုက်ရသည်မှာ ဇူရူအို ယာဉ်နောက်ခန်းတွင် ပစ္စည်းရှာဖွေနေသည့် အသံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အရိုးဓားများ ကိုင်ထားသည့် ထရော့ခ် (Tralk) နှင့် ကျန်နှစ်ယောက်ကို အကဲခတ်နေလိုက်သည်။
ထရော့ခ်က "ငါတို့ ခရိုဒလူတွေကိုပါ ယူသွားသင့်တယ်" ဟု ပြောသည်။
နောက်တစ်ယောက်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "မရဘူး၊ ဒါတွေက ယာဉ်ဆွဲဖို့ လေ့ကျင့်ထားတာ။ ယာဉ်နဲ့ မတွဲထားရင် သဲပြင်ပေါ်မှာ သူတို့ ဘယ်တော့မှ လမ်းလျှောက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ကျူးဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ခရိုဒလူများသည် ယာဉ်မရှိလျှင် အသုံးမဝင်ကြောင်း သူတို့ကို မည်သို့ နားချရမည်ကို အတော်လေး စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် အမှန်တရားထက် မဟုတ်မမှန်သည့် အကြောင်းပြချက်များဖြင့် လူတို့ကို နားချရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူသည်ဟု အမြဲခံယူထားသူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ နားမဝင်လျှင် ဓားပြများက ခရိုဒလူများကိုပါ ယူသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယာဉ်နှင့် မတွဲဘဲ မောင်းနှင်ရန် ကြိုးစားရင်း အချိန်တစ်နာရီလောက် အလကားကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။
ဇူရူအို ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသဖြင့် ယာဉ်မှာ လှုပ်ခါသွားသည်။ ထိုမူလ် (mul) သည် လိပ်ထားသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကိုင်လျက် ဗိုရပ်စ်ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
"သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်၊ မြေပုံက ခင်ဗျားတို့အတွက်ပဲ"
ဗိုရပ်စ်သည် အဝါရောင်သန်းပြီး ကျိုးပဲ့နေသော သွားများကို ပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းတဲ့ ကြိုးစားမှုပဲ၊ မူလ်။ ထရော့ခ်၊ မြေပုံကို သွားယူလိုက်"
ထရော့ခ်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ အရိုးဓားကို အသင့်အနေအထားဖြင့် ဇူရူအိုထံသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် လျှောက်သွားသည်။ "ငါ့ကိုပေးစမ်း၊ မူလ်"
ကျူးဖုန်း က ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဇူရူအိုသည် တိုင်ယာ (Tyr) ရှိ ကွင်းပြင်များတွင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ထိုဓားပြကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မြေပုံကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထရော့ခ်သည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ မြေပုံကို လုယူလိုက်သည်။
သူသည် ဇူရူအိုကို မျက်ခြေမပြတ် ကြည့်ရင်း နောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်သွားသည်။
"ကြည့်လိုက်စမ်း" ဟု ဗိုရပ်စ်က ပြောသည်။
ကျူးဖုန်း သည် သူ့ညီမဖြစ်သူကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ကာရီယန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ "ကြည့်ပါ၊ ဟုတ်ပြီ၊ ဒါက ရတနာမြေပုံပါ" ဟု ထရော့ခ်က ဖြန့်လိုက်ချိန်တွင် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒါကို တူးဖော်ဖို့ဆိုရင် လတွေချည်း ကြာဦးမှာ..."
ထရော့ခ်က မြေပုံကို ဖြန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားသည်။ ထိုမြေပုံတွင် ရေးဆွဲထားသည့် အမှတ်အသားများကို သူ နားမလည်သော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ သူ သိလိုက်သည်။
"ဒါက..." ထရော့ခ်က စကားကို ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဗိုရပ်စ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဗိုရပ်စ်သည် ချန်ချန်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရာမှ ခပ်မြန်မြန် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် မြေပုံကို အလုအယက် ဆွဲယူလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။ "ဒါက တကယ့်ကို ရတနာမြေပုံပဲ! ဒီအမှတ်အသားတွေကို ကြည့်စမ်း၊ ဒါက တိုင်ယာရဲ့ အနောက်ဘက်က ရှေးဟောင်းမြို့ပျက်တစ်ခုရဲ့ တည်နေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်"
ကျူးဖုန်းသည် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် ဇူရူအို၏ ဘေးသို့ ရောက်သွားပြီး ကာရီယန်ကိုလည်း သူတို့နှင့်အတူ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်လာစေရန် ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ ဓားပြများသည် မြေပုံကြောင့် အာရုံလွင့်နေသော်လည်း ကျူးဖုန်းသည် သတိမလျှော့သေးပေ။
"အခု ငါတို့ သွားလို့ရပြီလား" ကျူးဖုန်းက အေးစက်စက် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဗိုရပ်စ်က ခေါင်းမော့ကြည့်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "သွားလို့ရတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်ရလိမ့်မယ်"
ထိုစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားသည်။ ဓားပြများအားလုံး သူတို့၏ လက်နက်များကို ပြန်လည် ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ ကာရီယန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ကျူးဖုန်း၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား စကားမတည်ဘူး!" ကာရီယန်က အော်ပြောလိုက်သည်။
"စကားတည်ခြင်းဆိုတာ အားနည်းတဲ့သူတွေအတွက်ပဲ" ဗိုရပ်စ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒီမြေပုံက ငါတို့အတွက် အဖိုးတန်လွန်းတယ်။ မင်းတို့ အသက်ရှင်နေရင် ဒီအကြောင်းကို တခြားသူတွေကို ပြောပြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ကို ဒီမှာတင် မြေမြှုပ်ပေးရမှာပေါ့"
ကျူးဖုန်းသည် ဇူရူအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဇူရူအို၏ မျက်လုံးများတွင် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ" ကျူးဖုန်းက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း အဆုံးထိ တိုက်ကြတာပေါ့"
နေနီကြီးသည် သဲကန္တာရ၏ အفق (အဆုံး) ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းသွားသည်။ ထိုအလင်းရောင်အောက်တွင် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။