**ခေါင်းစဉ် - မသေမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင် – အခန်း ၂၃၂။ သားရဲ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး [လေး]**
"သူမက သူမရဲ့စကားအတိုင်း တည်ပါတယ်။" ဟု ဂျူဖုန်းက ပြောသည်။ "ခေါင်းမာခြင်းလောက် ချန်ချန်တီးယန်းကို သစ္စာရှိရှိ ချစ်တတ်တဲ့ ရည်းစားဟောင်း ဘယ်တော့မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။"
ချန်ချန်သည် သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဖာမူက "မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းကတော့ သေချာပေါက် ဆက်နေမှာပါ။ ငါ အစောင့်အရှောက်လုပ်နေသရွယ် ဘယ်သူမှ သူမကို အန္တရာယ်မပေးနိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောသည်။
"ကျေးဇူးအတင်ဆုံးပါပဲ" ဟု ချန်ချန်က ပြောသည်။ သူမသည် ဂျူဖုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ပါးနပ်တဲ့သူ၊ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။"
ဂျူဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူတို့သည် သင်္ဘောကိုယ်ထည်ရှိ ကွဲအက်နေသော အပေါက်ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ချန်ချန်သည် ဇူရူအို၏ အိပ်ယာရှေ့တွင် ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ ထိုပုဏ္ဏားမသည် သတိမေ့မြောနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏အသားအရေမှာ လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်နေသော်လည်း ပုံမှန်နှင့် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"သူမသာ အမှန်တကယ် သတ်ခံရမှာပါ" ဟု ချန်ချန်က ဂျူဖုန်းအား ပြောလိုက်သည် - "မင်းသာ သူမကို ငါတို့နဲ့အတူ ပါလာအောင် မလုပ်ခဲ့ရင်ပေါ့။ ဆီရက်စ်က ပုခက်တွေရဲ့ သခင်ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ် - အဲဒီလို ရူးသွပ်တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကို အာရိုဝေါ (Arowall) လောက် အကာအကွယ်ကောင်းကောင်း ရထားတဲ့သူတောင် ခန့်မှန်းမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဇူရူအိုက သူမရဲ့အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် သူမရဲ့သခင်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
"သူ့ကို အတိတ်က သတ်မှတ်ထားတာထက် ပိုပြီး အသက်ရှည်ရှည် နေရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး" ဟု ဂျူဖုန်းက ပြောသည်။
"ဖြစ်နိုင်တာပေါ့" ဟု ချန်ချန်က ဆိုသည်။ သူမသည် ဖာမူကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲလို့ရတယ်လို့ မင်းထင်လား။ တစ်နေ့ကျရင် ကူးစက်ရောဂါက မင်းကို သေခွင့်ပေးလိမ့်မယ်လို့ပေါ့။"
"အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အမျှော်လင့်ဆုံး ဆန္ဒပါပဲ" ဟု ဖာမူက ပြောသည်။ "အဲဒီအချိန်မရောက်မချင်း ငါတတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ဆက်ရှင်သန်သွားမှာပါ။"
"မင်းနဲ့ငါက တူညီတဲ့ ကျိန်စာရဲ့ တစ်ခြမ်းစီ ဖြစ်နေကြတာပဲ" ဟု ချန်ချန်က ပြောသည်။ "ငါ့ကိုယ်ထဲမှာ ကူးစက်ရောဂါက ကိန်းအောင်းနေတယ်။ အဲဒါက တန်ဖိုးတစ်ခုနဲ့ တောင်းဆိုပြီး ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ပြည့်စုံစေတယ်။ ဂျူဖုန်းက အဲဒါက အသက်အရွယ်မရွယ်ခင်မှာ ငါ့အသက်ကို ယူသွားလိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်။ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်မှော်ပညာကို သုံးလေလေ၊ အဲဒီကံကြမ္မာက ငါ့ဆီကို ပိုမြန်မြန် ရောက်လာလေလေပဲ။"
ဖာမူ၏ နူးညံ့ိသော အစိမ်းရောင်မျက်လုံးများသည် မှော်အလင်းရောင်ကို 反ေဟင့် ပြန်ဟပ်နေသည်။ "မင်းရဲ့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအတွက် ငါ စိတ်မကောင်းပါဘူး" ဟု သူက ပြောသည်။
ချန်ချန်က ပခုံးကို တွန့်လိုက်သည်။ "တခြားဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေအတွက် ငါ ပိုစိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ် - ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ နာကျင်မှုတွေပေါ့။ မင်းပြောတာ မှန်တယ် ထင်တယ်။ ငါတို့အားလုံးဟာ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ကြပြီး ငါတို့ရဲ့ကံကြမ္မာတွေကို ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နိုင်ကြုံကြတာပါပဲ..." သူမ၏အတွင်းပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာက ဆွဲကိုင်လိုက်သဖြင့် သူမ စကားရပ်သွားသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ မခေါ်ဘဲနဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းများဖြင့် ချန်ချန်သည် သူမ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို ကျောပေါ်မှ ချွတ်လိုက်ပြီး အထဲပါသမျှကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပုံအန်ချလိုက်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံပျက်နေသော လူက တစ်ဖက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့သွားသည်။
"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ" ဟု ဂျူဖုန်းက မေးသည်။ သူမ၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် သူမ၏ဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ချန်ဝေထံမှ ကျဲပြန့်နေသော စာများကို ကောက်ယူရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
"သူက တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ဆက်ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ" ဟု ချန်ချန်က ပြောသည်။ "ငါတို့လိုပါပဲ၊ ဖာမူလိုပါပဲ၊ ဒီနေရာဆီကို ဆုတ်ခွာလာခဲ့တာပေါ့။"
သူမသည် သူမရှာနေသော စာလွှာကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသော သားရေစကို အမြန်ဖြန့်ခွဲလိုက်ရာတွင် လက်စွမ်းပြကာ စုတ်ပြဲသွားမတတ် လုပ်ခဲ့သည်။
"ဆီရက်စ်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို လိုက်ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ချန်ချန်က ပြောသည်။ "ချန်ဝေရဲ့ အမာရွတ်က ငါ့ဟာနဲ့ မတူဘူး။ ဒီမှာကြည့်!" သူမသည် စာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြသည်။ "ငါ ကတ်လက်စ် ကျွန်း (Cutlass Island) ရဲ့ အပေါ်ဘက် ရေစပ်မိုးပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများရဲ့ အဓိကမျှော်စင် (Host Tower of the Arcane) ရဲ့ ပြိုပျက်နေတဲ့ အပျက်အစီးတွေကို ငေးကြည့်နေခဲ့တယ်။ ဒေသခံတွေက ဒါဟာ ကျိန်စာတိုက်ခံထားရတဲ့ နေရာတစ်ခုလို့ ပြောကြပြီး ငါလည်း အဲဒါကို လက်မခံဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ သေဆုံးပြီးသားလူတွေက ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ သူတို့ရဲ့စွမ်းအားအတွက် အစောင့်အရှောက်တွေအဖြစ် အဲဒီကျွန်းပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုရင် အဲဒီလို မေ့ပျောက်နေတဲ့ ခံတပ်မျိုးမှာ တွေ့ရမယ့် စိန်ခေါ်မှုနဲ့ ရတနာရဲ့ ကတိကဝတ်တွေကို တပ်မက်ခဲ့မိမှာ သေချာတယ်။ ပြိုပျက်နေတဲ့ ကျောက်တုံးတွေအောက်မှာ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေတဲ့ မှော်ပညာကို ငါ မြင်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒါက တစ်ချိန်က ဒီနေရာကို အုပ်စိုးခဲ့ဖူးတဲ့ တန်ခိုးကြီး မှော်ဆရာဟောင်းတွေရဲ့ အရိုးတွေကြားမှာ မျောလွင့်နေတယ်။"
ချန်ချန်သည် ဖတ်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ဂျူဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း မြင်လား။"
ဂျူဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မင်း ဘာကို ပြောနေတာလဲ။"
"ပြိုပျက်နေတဲ့ ကျောက်တုံးတွေအောက်မှာ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေတဲ့ မှော်ပညာကို ငါ မြင်နိုင်တယ်" ဟု ချန်ချန်က ထပ်ပြောသည်။ "သူက ကျောက်တုံးတွေနဲ့ မြေကြီးတွေကို ဖောက်ထွင်းပြီး သူရဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့တင် အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ပညာကို ထောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုလက်ဆောင်မျိုးက ရတနာရှာဖွေသူတစ်ယောက်ကို ပိုပြီး ဆွဲဆောင်နိုင်မှာလဲ။"
"မင်းက တခြားလောက် ကွာခြားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုကို အမွေဆက်ခံခဲ့တယ်ဆိုတာကို သူတွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ ဆီရက်စ် စိတ်ပျက်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ဂျူဖုန်းက ပြောသည်။
"ဟုတ်တယ်" ဟု ချန်ချန်က ဆိုသည်။ "ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုက သူ့အတွက် ဘာမှ သိပ်အသုံးမဝင်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုက အလဟဿပါပဲ။"
အားလုံးက ဝမ်းနည်းစရာ ဟာသတစ်ခုလိုပါပဲ။ ဤလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြေလည်သွားခြင်းအတွက် ချန်ချန် ကျေးဇူးတင်မိသော်လည်း ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများ ရှိနေဆဲပင်။ "သူက ငါ့မိသားစုကို ဘာကြောင့် သစ္စာဖောက်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါသိကိုသိရမယ်" ဟု သူမက ပြောသည်။ "အကယ်၍ ဆီရက်စ်သာ ဝန်မခံခဲ့ရင် - စုန်းရောဂါတောင်မှ ခုခံကာကွယ်မှုကို မဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်အောင် သေသေချာချာ မေ့ပျောက်အောင် လုပ်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုကို မင်း ဘယ်လိုပြန်သတိရမလဲ။"
သူမသည် ထိုမေးခွန်းကို တင်စား၍ မေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဖာမူက "အကယ်၍ သင့်စိတ်က စုန်းရောဂါတောင်မှ မထိတွေ့နိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားဖို့ သင့်လျော်တယ်လို့ ယူဆခဲ့ရင် ဒီစွမ်းအားကို ကောင်းချီးတစ်ခုလို့ပဲ ငါယူဆပါတယ်" ဟု ဖြေကြားလာသောအခါ သူမ အံ့သြသွားခဲ့သည်။
"ကောင်းချီးတစ်ခု ဟုတ်လား?" ဟု ချန်ချန်က ပြောသည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အကယ်၍ ငါ့မှာ ဒီမှတ်ဉာဏ်သာ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့ဘဝအကြောင်း အများကြီး ရှင်းပြနိုင်မှာပေါ့။ ငါ ဘာလို့ အဲဒါကို မြှုပ်နှံချင်ရမှာလဲ။"
"မင်း ငါ့ကို မှားနားလည်နေပြီ" ဟု ဖာမူက ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ငြင်းပယ်ခံရတာက ကောင်းချီးတစ်ခုလို့ ငါဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါဆိုလိုချင်တာက အကယ်၍ မင်းသာ ဒီတစ်ဦးတည်းသော အရေးကြီးတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကနေ ကူးစက်ရောဂါကို တွန်းထုတ်နိုင်တဲ့ တူညီတဲ့စွမ်းအားကို မင်းရဲ့အတွင်းမှာ ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့စွမ်းအားကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။"
ချန်ချန်သည် ဤအချက်ကို စဉ်းစားတွေးတောနေစဉ် ဂျူဖုန်းက ထိုအိုမင်းသူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ "သူမကို ကူညီပေးနိုင်မလား?" ဟု သူက မေးသည်။ "သူမသိချင်တဲ့အရာကို ပြန်သတိရလာအောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့ မှော်ပညာ အဲဒီတုတ်ကောက်ထဲမှာ ရှိလား။"
"အကယ်၍ မင်းတို့တကယ် ပြန်ပြီး ကြုံတွေ့ချင်တယ်ဆိုရင် မှတ်ဉာဏ်တွေကို မျက်နှာပြင်ပေါ်ကို တင်လာစေနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်" ဟု ဖာမူက ပြောသည်။ "သွေးကူးစက်ရောဂါနဲ့ ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ အဲဒီလိုနည်းလမ်းတွေက ဘယ်တော့မှ အာမခံချက်မရှိပါဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုးကိုလည်း ပေးဆပ်ရတတ်ပါတယ်။ ငါ ရှင်သန်ခဲ့ရတဲ့ ဘဝတစ်ခုချင်းစီရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ငါ သိမ်းဆည်းထားခဲ့တယ်" ဟု ဖာမူက ဆိုသည်။ "အဲဒီလိုအရာမျိုးကို မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းဆီကို ငါ ထည့်သွင်းပေးနိုင်မလားဆိုတာ ငါမသိပေမယ့် သူမသာ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ကြိုးစားကြည့်ပါမယ်။"
"မင်းအတွက် ဘယ်လောက်အန္တရာယ်ရှိလဲ?" ဟု ချန်ချန်က ပြောသည်။ "မလုပ်နဲ့တော့။ ငါတို့ မင်းကို လုံလောက်တဲ့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေ ပေးခဲ့ပြီးပြီ။"
"မင်း ကြောက်နေလို့လား၊ ချန်ချန်?" ဟု ဂျူဖုန်းက မေးသည်။
သူ့အသံထဲတွင် စိန်ခေါ်သံကို ချန်ချန် ကြားလိုက်ရသည်။ "မဟုတ်ဘူး" ဟု သူမက ပြောသည်။ "ငါ မကြောက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြားလူတွေက ငါ့အတွက် သူတို့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို စွန့်စားနေတာကို ငါ ပင်ပန်းလာပြီ။ ဆီရက်စ်က သူလုပ်ခဲ့တာတွေအတွက် အဖြေပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီလို့ ငါထင်တယ်။ သူ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ငါ့ကို ပြောပြခိုင်းမယ်။"
သူမသည် သင်္ဘောကိုယ်ထည်ရှိ အပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မမြင်ရသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ခံစားရသည်။ ထိုအိုမင်းသူ၏ မှော်ပညာသည် အပေါက်ပေါ်တွင် အကာအကွယ် တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားခဲ့သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု သူမက ဖာမူအား ပြောလိုက်သည်။ "ဘာတွေပဲ ဖြစ်လာပါစေ၊ မင်းနဲ့တွေ့ရတာ ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။"
"ငါလည်း မင်းနဲ့တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" ဟု ဖာမူက ဆိုသည်။ "နတ်ဘုရားတွေ မင်းနဲ့အတူ ရှိပါစေ။"
ချန်ချန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ အပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဂျူဖုန်းက သူမ၏နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။
ထိုအကာအကွယ်တံဆိပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသွားသည်နှင့် မည်သည့်အရာ ဖြစ်လာမည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု၊ တခြား ဘီလူးတစ်ကောင်၊ သို့မဟုတ် ကမ်းခြေတွင် သူမကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော အယ်လ်ဖ်အမျိုးသမီးထံမှ မှော်ပညာ မိုးရွာသွန်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ထဲမှ ဘာကိုမျှ မရခဲ့ပါ၊ သို့သော် ဆိပ်ကမ်း၏ ရနံ့သည် သူမ၏နှာခေါင်းကို ရိုက်ခတ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် လေထုထဲတွင် ပြောင်းလဲမှုကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
"မင်းရဲ့အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်" ဟု ဂျူဖုန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ချန်ချန်သည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အသက်ရှူပင် မှားသွားခဲ့သည်။ ဖယ်ရီမန်း (Ferryman) ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော ပင်တိုင်ကြိုးများကြားမှ လရောင်အစအနများကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ အရိုးစုသစ်တော၏ ခေါင်မိုးသည် လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ ဖောင်းကားလာခဲ့သည်။ ပင်လယ်သရဲမွှေများ (Sea wraiths) သည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အပြန်အလှန် ပတ်ချာလည်ဝိုင်းကာ ပျံသန်းနေကြပြီး အပျက်အစီးများကိုလည်း ဝန်းရံနေကြသည်။ ပိုများပြားသော သရဲမွှေများသည် အစုအဝေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အပျက်အစီးများ၏ အမျိုးမျိုးသော အစိတ်အပိုင်းများမှပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ဤကမ္ဘာ့ပြင်ပမှ သီချင်းသံစုံသည် လကိုဖြစ်စေ၊ အခြားမမြင်နိုင်သော ကောင်းကင်ကိုယ်ထည်ကိုဖြစ်စေ သီဆိုနေသကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး မြည်တမ်းနေခဲ့သည်။
"ဒီမှာ ရူးသွပ်နေတဲ့ မှော်ပညာတွေ ရှိတယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာပဲ" ဟု ချန်ချန်က ပြောလိုက်သည် - "အဲဒါက သရဲမွှေတွေကို ဆွဲဆောင်နေတာပေါ့။ ငါတို့သုံးယောက် ဒီမှာ အတူတူရှိနေတာကို သူတို့ ခံစားမိနိုင်မလား?"
"ငါ မသိဘူး" ဟု ဂျူဖုန်းက ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဖယ်ရီမန်း ပျက်စီးသွားကတည်းက ဒီမှာ အိပ်မောကျနေတဲ့ ဘာမဆို ငါတို့ နှိုးဆော်နေနိုင်ချေတော့ ရှိပါတယ်။"
"ငါတို့ချည်းတော့ မဟုတ်ဘူး၊ သူလည်း ပါတယ်" ဟု ချန်ချန်က ပြောသည်။
ဆီရက်စ်သည် ဂျူဖုန်း၏ ဖောင်ပေါ်တွင် ထိုင်ခုံသဏ္ဌာန် ထိုင်နေသည်။ သူသည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး လှည့်ပတ်နေသော သရဲမွှေများ၏ အမိုးအကာအောက်တွင် လုံးဝ သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရသည်။ သူ၏လူများသည် အနီးအနားတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ချန်ချန် သိထားသော်လည်း သူတို့ဘယ်မှာပင်ရှိပါစေ ဆီရက်စ်က သူတို့ကို ကောင်းမွန်စွာ ဝှက်ထားပေးခဲ့သည်။ ပိုမိုထက်မြက်သော မျက်လုံးများရှိသည့် ဂျူဖုန်းသည် သူတို့ကို ထောက်လှမ်းနိုင်မလားဟု သူမ တွေးမိသည်။ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်မှာ ဂျူဖုန်း၏ဖောင်ပေါ်ရှိ မီးအိမ်နှင့် ဆီရက်စ် သူ့ရှေ့တွင် ထောင်ထားသည့် မီးရှူးတိုင်တို့မှ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ပေါ်လာသောအခါ သူ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ချန်ချန်" ဟု သူက ပြောသည်။ "မင်းရဲ့စာကို ငါလက်ခံရရှိပါတယ်။ မင်း ကျန်းမာနေတာကို မြင်ရတာ ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။"
သူ့နောက်ဘက်နှင့် ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် သွေးများ (လူးကရော့တာ (leucrotta) နှင့် ဇူရူအို၏ သွေးများ) စုပုံခြောက်သွေ့နေသည်ကို သူ သတိမထားမိ သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်ပုံရပေ။ ကြေးနီရောင်နံ့သည် လူးကရော့တာ၏ သဘာဝအလျောက် ပြင်းထန်သော အနံ့နှင့် ရောနှောကာ လွှမ်းမိုးနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် နဂါးလမ်းမပေါ်ရှိ ထိုနေ့က သေဆုံးခါနီး မြင်းကဲ့သို့ပင် ဆီရက်စ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ သူ့ဘာသာသူ ဆက်သွားနေခဲ့သည်။ သူ၏ ပျူငှာသော အမူအရာသည် ဘယ်တော့မှ မပျက်ယွင်းခဲ့ပေ။
သို့သော် တစ်နည်းနည်းဖြင့် သွေးများကြားတွင် သူ့ကို မြင်လိုက်ရခြင်းက ပို၍ မကြောက်မလန့်ဖြစ်စေဘဲ လျော့ပါးသွားစေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေရာမှာ သူ ဘာဆိုတာကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုက်နှစ်သက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ - ရူးသွပ်နေသော အမဲလိုက်ခွေးတစ်ကောင်လို သူမနောက်ကို လိုက်လာစေခဲ့သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဤအမှန်တရားအခြေအနေကို သူမ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး သနားကြင်နာမှုကို ခံစားရနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပေါ်တတ်သော ခံစားချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ "မင်္ဂလာပါ၊ ဆီရက်စ်" ဟု သူမက ပြောသည်။ "မင်း အကြာကြီး မစောင့်ခဲ့ရဘူးလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
"ငါက သည်းခံတတ်ဖို့ အကျင့်ပါနေပါပြီ။ မင်းအတွက် စောင့်ဆိုင်းဖို့ ငါ အပြည့်အဝ ဆန္ဒရှိပါတယ်" ဟု ဆီရက်စ်က ပြောသည်။ "နောက်ဆုံးတော့ မင်း ငါ့ဆီကို ပြန်လာမယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။"
သူမ၏နောက်ဘက်တွင် ဂျူဖုန်း တင်းမာလာသည်ကို ချန်ချန် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် သူ့ကို ထိတွေ့ရန် နောက်သို့ လှမ်းလိုက်သော်လည်း သူက သူမ၏လက်လှမ်းမမီရာသို့ ရွှေ့သွားခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။
"ငါတို့နှစ်ယောက်တည်းလား?" ဟု သူမက တမင်တကာ စနောက်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ကျီးကန်းသိုက် (crow's nest) ထဲမှာ အနည်းဆုံး တစ်ယောက်တော့ ရှိတယ်" ဟု ဂျူဖုန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အပေါ်ဆယ်ပေမှာ။" သူက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ ချန်ချန်သည် သစ်သားပေါ်ရှိ ဖိနပ်သံများကို ကြားလိုက်ရပြီး အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းရန် အسرမြန်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဂျူဖုန်း ပြုံးလိုက်သည်။ "သူက အမြင့်ကို သဘောကျပုံ မပေါ်ဘူး။"
ဆီရက်စ်က ထိုမျှလောက် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု မထင်ပေ။ သူ ဂျူဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ချန်ချန်ပင်လျှင် ၎င်း၏ အမြစ်ကို အံ့သြမိလောက်အောင် ပြင်းထန်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ "မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့လူတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါ အပြည့်အဝ ဆန္ဒရှိပါတယ်၊ ချန်ချန်" ဟု သူက ပြောသည်။ သူ၏အသံမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။ သူ တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။