"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု ချန်ချန် က မေးသည်။ "နာနေသေးလို့လား"
"အရိုးတွေ ပြန်ဆက်နေတာပါ" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါပေမဲ့ နာတယ်ဗျ"
ချန်ချန် က သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စကို ပွတ်သပ်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ "မှန်တယ်၊ အရိုးတွေ ပြန်ဆက်နေပြီ" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "အို ဘုရားသခင်၊ ဒီမိန်းမ အရိုးတွေအားလုံးကို ချိုးပစ်လိုက်တာပဲဖြစ်မယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နိုင်ရတာလဲ"
"သူမ အရပ်ပုတာကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးပါနဲ့" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ ထိုအချိန်တွင် အစောင့်တစ်ဦးက Zu Ruo ၏ လည်ချောင်းထဲသို့ အနာပျောက်ဆေးရည်များ လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုပုတူမလေးမှာ စတင်လှုပ်ရှားလာပြီဖြစ်သည်။ ဆေးရည်များ သူမ၏ လျှာပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် သူမ ချောင်းဆိုးသံထွက်လာပြီး မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ "သူမက အပြင်ပန်းကြည့်ရတာထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်"
Zu Ruo ထိုင်လိုက်ပြီး သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာသော လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် သူမ၏ ဆရာကို ရှာနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု ချန်ချန် က ထင်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဆရာမှာ သူမကို Haven ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်မေ့လျက် စွန့်ပစ်ခဲ့မှန်း သူမ မသိရှာပေ။
"ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုရဦးမယ်ထင်တယ်" ဟု Zu Ruo က ကျူးဖုန်း အား လက်ကမ်းပေးရင်း ပြောသည်။
"ကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပါပဲ" ဟု ကျူးဖုန်း က ဆိုသည်။ "မင်းကတော့ သနားစိတ်လွန်နေတုန်းပဲ၊ ချန်ပီယံရေ။ ငါ့ခြေထောက်တွေကို အရင်ဆုံး ဖြတ်ပစ်ခဲ့ရမှာ"
"နောက်တစ်ခါ ဒီလိုအမှားမျိုး ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး" ဟု ထိုပုတူမလေးက သူ့ကို အာမခံလိုက်သည်။
"သနားစိတ်လွန်တယ် ဟုတ်လား" ဟု ချန်ချန် က ပြောသည်။ "သူမက မင်းရဲ့ အရိုးတွေကို တစ်ကိုယ်လုံးနီးပါး ချိုးပစ်ခဲ့တာလေ"
"သူ စည်းကမ်းတွေကို သိပါတယ်" ဟု Zu Ruo က ပြောသည်။ "Cradle ထဲမှာ မှော်အတတ်သုံးခွင့်မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကလည်း ဒီမှာ ဘာမှအသုံးမဝင်ဘူးလေ"
ချန်ချန် က သူမ၏ မှော်အတတ် အမှားယွင်းသုံးမိခဲ့သည့်အကြောင်းကို ထိုပုတူမလေးအား မပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "ကျူးဖုန်း က သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့ မှော်အတတ်တွေကို ဘာလို့ လိုအပ်မှာလဲ"
"မင်း သူမကို မပြောပြထားဘူးပေါ့" Zu Ruo က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဟား၊ ဒါကတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား"
ကျူးဖုန်း က သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ မင်းမြင်ခဲ့ပြီးပြီပဲ" ဟု သူက ချန်ချန် အား ပြောသည်။ "မှော်အတတ်သာဆိုရင် ငါ့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုမှာ"
"သူပြောချင်တာက ဒီနေရာမှာ အရွယ်အစားဆိုတာ အရေးမပါဘူး၊ မှော်အတတ်ပဲ အရေးပါတာလို့ ပြောတာပါ" ဟု Zu Ruo က ဝင်ပြောသည်။ "သူ ဘယ်လောက်တောင် အရိုးကျိုးနေလဲဆိုတာ မင်းမမြင်ဘူးလား။ အရိုးတွေကို အားဖြည့်ပေးမယ့် မှော်အတတ်မရှိရင် သူက ဘယ်တိုက်ပွဲမှာမဆို အမှုန့်ဖြစ်သွားမှာပဲ"
"Sarugai က ဒါကို သိပြီးသားပဲ မဟုတ်လား" ဟု ချန်ချန် က ပြောသည်။ "မင်းနိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲမလဲဆိုတာ သူသိတယ်"
ကျူးဖုန်း က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "သူက သူ့ရဲ့ ကစားပွဲကို သူကိုယ်တိုင် ပြင်လို့မရဘူး။ Zu Ruo ပြောသလိုပဲ၊ Cradle ထဲမှာ မှော်အတတ်သုံးခွင့်မရှိဘူး။ ဒါက စည်းကမ်းပဲ"
"ဒါပေမဲ့ သူက မင်းကို လိုအပ်တာထက် ပိုပြီး ရပ်ခိုင်းထားခဲ့တယ်" ဟု ချန်ချန် က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောသည်။ "သူက မင်းကို လဲကျစေချင်တာ" ဟု ချန်ချန် ကလည်း ဒေါသတကြီး ထပ်ပြောသည်။
"ဖြစ်နိုင်တာပေါ့၊ မဖြစ်နိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ သူက သူတို့ကို မချိုးနိုင်ပေမဲ့ တစ်ခါတလေ Arowall က စည်းကမ်းတွေကို ကွေ့ကောက်အောင် လုပ်တတ်တယ်" ဟု Zu Ruo က ပြောပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ "သူက စိတ်ကောက်ကောက်နဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ၊ သေချာမှတ်ထား"
"မင်းက ဘာလို့ ဒီလိုလူမျိုးအောက်မှာ အမှုထမ်းနေတာလဲ" အစောင့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
ထိုပုတူမလေးက အစောင့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြည့်လိုက်သည်။ "သူက ငါ့ကို လစာကောင်းကောင်းပေးတယ်။ ငါ ဘာမှ လိုအပ်ချက်မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကိုလည်း သဘောကျတယ်။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း နည်းနည်းတော့ စိတ်ကောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တာပဲ" သူမ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
"သွားကြရအောင်" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ "သူ ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်နေလိမ့်မယ်။ လိုက်မလား၊ Ruo?"
Zu Ruo ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။ "ရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ မင်းတို့က ဘေးထွက်စိန်ခေါ်မှုကို နိုင်သွားပြီလေ"
"မင်းတို့ ဘာဆုရခဲ့တာလဲ" ဟု ချန်ချန် က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။ သူတို့သည် သင်္ဘောတံတားပေါ်သို့ တက်သွားပြီး အစောင့်များ၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် လိုက်ပါသွားကြသည်။ ကျူးဖုန်း က အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးသည်။ "မင်းတို့ သိရပါလိမ့်မယ်"
သူတို့ အိပ်စက်ခဲ့ရသော သင်္ဘောအခန်းကျဉ်းနှင့် မတူဘဲ Saragui ၏ နေအိမ်မှာ စေ့စပ်သေချာစွာ သန့်ရှင်းထားပုံရသည့် အပြာရောင် ကော်ဇောများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသည်။ ပရိဘောဂများမှာ သစ်သားအရောင်ရင့်များဖြစ်ပြီး စားပွဲတစ်ခုနှင့် ထိုင်ခုံများကို အခန်းတစ်ထောင့်တွင် စီစဉ်ထားသည်။ Saragui က စားပွဲတွင် ထိုင်နေသည်။ အစောင့်တစ်ဦးက သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသည်။
အလယ်နေရာတွင် ဆိုဖာတစ်ခုနှင့် စားပွဲငယ်တစ်ခုကို သင်္ဘောကိုယ်ထည်နံရံဘက်တွင် ထားရှိသည်။ လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ မှော်အလင်းလုံးများက မျက်နှာကျက်တစ်လျှောက် ပျံဝဲနေသည်။ သင်္ဘောပြတင်းပေါက်များကို အမည်းရောင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် သင်္ဘောအတွင်းမှ အပြင်ကိုဖြစ်စေ၊ အပြင်မှ အထဲကိုဖြစ်စေ မြင်နိုင်စရာမရှိပေ။
ချန်ချန် သည် ထိုဂူကို ကာကွယ်ထားသည့် မှော်အတတ်များ၏ တုန်ခါမှုကို ခံစားမိသည်။ ဒီအခန်းက ဆရာကြီးရဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ဧည့်သည်တွေကို လက်ခံတဲ့နေရာ ဖြစ်ရမယ်ဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။
သူတို့၏ အစောင့်က ချန်ချန် နှင့် ကျူးဖုန်း တို့အတွက် ထိုင်ခုံများကို ညွှန်ပြပြီးနောက် အပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားသည်။
"မင်း တိုက်ပွဲမှာ ကောင်းကောင်း တိုက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ Zu Ruo" Saragui က ထိုပုတူမလေးကို လက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကျူးဖုန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လို့ ငါ ဝမ်းသာတယ်၊ ကျူးဖုန်း။" သူသည် စားပွဲအံဆွဲထဲမှ လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ကျူးဖုန်း ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။ "Soul Of Saints ပါ။ မင်းအတွက်ပါ၊ ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားနဲ့အတူပေါ့။"
ကျူးဖုန်း က လက်စွပ်ကို ယူလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကို သူ၏ နေရာလပ်အိတ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ "သူတို့ကတော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မိတ်ဆက်ပေးချင်တဲ့ လူတွေပါ" ဟု သူက ဆိုသည်။ "ချန်ချန် ကိုတော့ ခင်ဗျား သိပြီးသားဖြစ်မှာပါ"
"သိတာပေါ့" Saragui က ပြောသည်။ သူသည် အစောင့်တစ်ဦးကို စိတ်မပါ့တပါ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုအပြည့်ကို ချန်ချန် ထံသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ချန်ချန်။" သူသည် လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ချန်ချန် က မလိုလားသော်လည်း လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်မိသည်။ သူ၏ လက်မှာ နွေးထွေးနေသဖြင့် သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမက အေးစက်ပြီး စေးကပ်နေမည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် သူမ၏လက်ကို ခဏတာ ကိုင်ထားပြီးမှ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"ကဲ၊ ချန်ချန် ရေ၊ မင်းရဲ့ ချန်ပီယံက Haven မှာ အနိုင်ရသွားပြီ" Saragui က ပြောသည်။ "မင်း လိုအပ်တာကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့် ရသွားပြီ။ ငါ့စွမ်းအားနဲ့ တတ်နိုင်သလောက် ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်"
ချန်ချန် က ကျူးဖုန်း နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်သည်။ သူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ကျွန်မတို့အတွက်နဲ့ ကျွန်မရဲ့ အဖော်နှစ်ယောက်အတွက် အကာအကွယ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "ကျွန်မတို့က Catchers တွေနဲ့ yaos တွေ၊ လူတွေပါဝင်တဲ့ အဖွဲ့တစ်ခုရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရပါတယ်။ ခင်ဗျားက ကျွန်မတို့ကို နားခိုစရာနေရာ ပေးထားပေမဲ့ နေ့ဘက်မှာ ပုန်းအောင်းနေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားသာ ကျွန်မတို့ကို ဝှက်ထားပေးရင် ညဘက်မှာ ကျွန်မတို့ ထွက်သွားပါ့မယ်၊ ခင်ဗျားကို နောက်ထပ် ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး။"
Saragui ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "လွယ်ပါတယ်လေ။ မင်းတို့ကို ကောင်းကောင်း ပုန်းအောင်းပေးနိုင်မယ့် နေရာတစ်ခု ရှိပါတယ်" သူက ရှေ့ကို ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်ပြီး "မင်းတို့မှာ ရဲရင့်မှုသာ ရှိမယ်ဆိုရင်ပေါ့"
ချန်ချန် က သူ့၏ တွက်ကိန်းပေါက်သော အကြည့်ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘယ်နေရာကို ပြောတာလဲခင်ဗျာ"
"သူက အဲဒီနေရာကို Isle လို့ ခေါ်တယ်" ဟု ကျူးဖုန်း က ဝင်ပြောသည်။ "Haven ရဲ့ နောက်ဘက်မှာ ရှိတဲ့ တစ်ပိုင်းနစ်မြုပ်နေတဲ့ သင်္ဘောတစ်စင်းပါ"
"ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ငန်းအတွက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးကို ဖြေရှင်းဖို့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်က ကျွန်တော် ဒါကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့တာပါ" ဟု သူက ရှင်းပြသည်။
"ဘယ်လို အနှောင့်အယှက်မျိုးလဲ" ဟု ချန်ချန် က မေးလိုက်သည်။ သူမ မနှစ်သက်မည့် အဖြေဖြစ်မည်ကို သူမ၏ အသိစိတ်က ကြိုသိနေသည်။
"WaterWay ဆိုတာ ဒီနေရာမှာ ထူးခြားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပါ" ဟု Saragui က ဆိုသည်။ "ငွေပေးနိုင်သမျှ ဘယ်လိုလူမျိုးမဆို၊ ဘယ်လောက်ပဲ ရက်စက်တဲ့သူဖြစ်ပါစေ ကျွန်တော်တို့ လက်ခံပါတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီလိုလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုဖြစ်တဲ့အတွက် Aven က အောက်ခြေလူတန်းစားတွေကို ဆွဲဆောင်နေမိတာပါ"
"ရောဂါသည်တွေ၊ ငတ်ပြတ်နေသူတွေ၊ အမာရွတ်တွေနဲ့ လူတွေပေါ့" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ "ငရဲသားတွေကြားမှာတောင် အထင်သေးခြင်းခံရတဲ့ သူတောင်းစားတွေပေါ့"
"ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို အေးအေးဆေးဆေးပဲ ရှင်းပစ်ခဲ့တာပါ" Saragui က ဆိုသည်။ "ဒါက သူတို့အတွက် သနားခြင်းသက်သက်ပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ အခြေအနေတွေက သဘာဝနဲ့ မလျော်ညီပါဘူး။ အဖြူရောင်အနာတွေ၊ အမည်းရောင် ပုပ်သိုးနေတဲ့အနာတွေ၊ ကျိန်စာသင့်တာတွေနဲ့ တခြားဆိုးရွားတဲ့ အရာတွေပေါ့။ တစ်ယောက်စနှစ်ယောက်စလောက် ပျောက်သွားတာကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိကြပါဘူး"
"ခင်ဗျား ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲဆိုတာ ကျွန်မ အံ့သြမိတယ်" ဟု ချန်ချန် က လှောင်ပြောင်သလို မေးလိုက်သည်။ ထိုလူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။
"တချို့နေ့တွေမှာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြမိပါတယ်" Saragui က ပြောသည်။
"သူ့ကို လိမ်ခွင့်မပေးပါနဲ့" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ "ဘယ်လိုလူမျိုးတွေပဲ သေနေသေနေ၊ လူအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုတွေကို ဘယ်သူမှ မသိဘဲ မနေနိုင်ဘူးဆိုတာ သူသိတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ သူက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် သနားကြင်နာတတ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို တီထွင်လိုက်တာ"
"ကျွန်တော် သူတို့ကို လက်ခံလိုက်တာပါ" Saragui က ပြောသည်။ "သူတို့က အခု Isle မှာ နေကြတယ်။ အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာနဲ့ အရေးကြီးတာက သာမန်လူတွေရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ ကင်းဝေးတာပေါ့"
"ဘယ်သူမှ အဲဒီကို မသွားကြဘူး" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ "သူတို့က ရောဂါကူးစက်မှာကို ကြောက်ကြတယ်..."
"စိတ်မပူပါနဲ့" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ "သူက ကျွန်မတို့ကို အဲဒီကို ပို့ဖို့ ရည်ရွယ်ထားရင် သူက ကျွန်မတို့ကို အသွင်ပြောင်းပေးလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ရောဂါတွေကနေ ကာကွယ်ပေးမယ့် မှော်အတတ်တွေကိုလည်း ပေးလိမ့်မယ်"
"ဟုတ်တာပေါ့" သူက ပြောသည်။ "ကျွန်တော် မင်းတို့ကို အသင့်မဖြစ်ဘဲနဲ့တော့ လွှတ်လိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့အတွက် အသွင်ပြောင်းစရာတွေ ရမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ဆီက ထွက်သွားပြီးရင်လည်း အဲဒါတွေက မင်းတို့ကို ဆက်ပြီး အသုံးဝင်ဦးမှာပါ"
"ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ သဘောတူလိုက်ပါတယ်" ဟု ချန်ချန် က ပြောသည်။ သူမ ထရပ်လိုက်ပြီး လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နွေးထွေးမှု မရှိပေ။ "ခင်ဗျားရဲ့ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
သူသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများကို နမ်းရန် ရှေ့သို့ ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်သည်။ "မင်းကတော့ လွယ်လွယ်နဲ့တော့ တုန်လှုပ်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူးနော်" ဟု သူက ဆိုသည်။ "မင်းရဲ့ သတ္တိကို ငါ လေးစားတယ်"
သူသည် သူမ၏ ပခုံးကျော်၍ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုမှာ စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။ "Zu Ruo၊ မင်း သွားလို့ရပြီ။ မင်းကို ငါ ထပ်မလိုတော့ဘူး"
ထိုပုတူမလေးမှာ မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ "ဆရာကြီး၊ ကျွန်မ ဆရာကြီးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်၊ ကျူးဖုန်း Morleth အကြောင်းနဲ့ တိုက်ပွဲတုန်းက ကျွန်မတို့ ထားခဲ့တဲ့ လောင်းကြေးအကြောင်းပါ"
သူ၏ ဆရာက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ငါ ဒါကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ ကြိုသိနေသလိုပဲ၊ Zu Ruo"
"ဒါက ကျွန်တော့်အမှားပါ" ဟု ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ "ကျွန်တော် Zu Ruo နဲ့ လောင်းကြေးထပ်လိုက်တာပါ။ ကျွန်တော် တိုက်ပွဲမှာ နိုင်ရင် သူမက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ သုံးညလောက် လိုက်ပါပေးပြီး ချန်ချန် သတ်မှတ်တဲ့ နေရာအထိ အစောင့်အဖြစ် လိုက်ပို့ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတာပါ"
"မင်းက သဘောတူလိုက်တာပေါ့" ချန်ချန် က ထိုပုတူမလေးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု Zu Ruo က ဆိုသည်။ "အထင်မလွဲပါနဲ့၊ မမရေ။ အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ ကျွန်မ နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ထားခဲ့တာလေ"
"မင်း အမှန်တရားကို သိသွားပြီပေါ့" Saragui က ပြောသည်။ သူသည် အသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသော်လည်း ချန်ချန် က သူ၏ ပါးပြင်များတွင် သွေးရောင်များ ဖြာတက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ "မင်းရဲ့ မောက်မာမှုကပဲ မင်းကို သေစေလိမ့်မယ်"
ထိုပုတူမလေးက ဘာမှ မပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားလိုက်သည်။
"ငါ လောင်းကြေးကို ဂုဏ်ပြုပေးမယ်" Saragui က ပြောပြီး ထိုင်ခုံမှ ထကာ စားပွဲအနောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူသည် Zu Ruo ထက် ပိုမိုမြင့်မားနေသည်။ "သူမကို ခေါ်သွားလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီးတော့ မပျောက်သွားနဲ့၊ ကလေးမ" ဟု သူက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "ပြီးတော့ ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ စိတ်မပျက်စေနဲ့ဦး"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာကြီး" ဟု Zu Ruo က ပြောသည်။
ချန်ချန် က ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း Saragui က လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ "ကျူးဖုန်း၊ မင်းနဲ့ ခဏလောက် တစ်ယောက်ချင်း စကားပြောလို့ ရမလား"
ချန်ချန် က စကားစပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျူးဖုန်း က သူမကို တားမြစ်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခဏနေရင် ရောက်လာခဲ့မယ်" ဟု သူက သူမကို ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ပြောတဲ့အတိုင်းပေါ့" ချန်ချန် က Arowall ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လှေကားအတိုင်း တက်သွားသည်။ သူမသည် တစ်သက်လုံး ထူးဆန်းသော သင်္ဘောတစ်စင်း၏ ဗိုက်ထဲမှ နောက်တစ်စင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့နေရတော့မည်လားဟု တွေးမိသည်။ "ကဲ" ကျူးဖုန်း က သူတို့နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ချိန်တွင် Saragui အား ပြောလိုက်သည်။ "သူမက ဘယ်သူလဲ"
"မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းက လူသားမိန်းကလေးတစ်ယောက်ပါပဲ၊ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး" Saragui က ပြောသည်။ "သူမမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မှော်အတတ်တွေလည်း မတွေ့ရဘူး၊ သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖျက်ပစ်ဖို့ ပြုပြင်ထားတာမျိုးလည်း မရှိဘူး။ Watch ရဲ့ အလုပ်ခန့်ထားတဲ့ မှော်ဆရာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားဘယ်သူမဆို သူမကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်ထားဘူး"
"ဒါဆို သူမက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သန်မာနေရတာလဲ" ဟု ကျူးဖုန်း က မေးသည်။ "သွေးကပ်ရောဂါကြောင့်လား"
"မင်း အဖြေကို သိပြီးသားပါ" Saragui က စိတ်မရှည်သလို လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောသည်။ "သူမက သွေးအမာရွတ်တွေနဲ့ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ စွမ်းအားတွေကလည်း အားနည်းစေတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အခြေအနေက ပိုပြီး ဆိုးရွားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ဘယ်လိုမျိုးလဲ" ဟု ကျူးဖုန်း က မေးသည်။
"ဆိပ်ကမ်းကနေ ပုပ်သိုးတဲ့ အနံ့ကို မင်းရသလိုပဲ၊ မှော်ကပ်ရောဂါရဲ့ အနံ့ကို ငါ အရှင်းသား ခံစားမိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ အညစ်အကြေးတွေနဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတွေကို ငါ သိပ်မတွေ့ဖူးဘူး"