အင်မော်တယ်များ၏နတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: God Of Immortals – Chapter 214: Haven [The Winner] | NovelPing

"မင်္ဂလာပါ၊ စိန်ခေါ်သူရေ၊" ဟု ဆူအိုရိုက နှုတ်ဆက်သည်။

ကျူးဖုန်း က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ၊ ချန်ပီယံ။"

ပုတီးကောင်မလေး၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ "မင်း ဒီထက်ပိုပြီး သိထားသင့်တယ်၊ လူငယ်လေး။ အဲဒီစကားအတွက် မင်းပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။"

သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပတ်လည်ဝိုင်းနေကြသည်။ "ခင်ဗျားက 'ချန်ပီယံ' လို့ အခေါ်ခံရတာကို မကြိုက်ဘူးလား။" ကျူးဖုန်း က မေးသည်။ "ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျား ဒီနာမည်ပြောင်ကို လက်ခံထားပြီးပြီလို့ ထင်နေတာ။ ခင်ဗျားရဲ့ ပရိသတ်တွေကတော့ အဲဒီနာမည်ကို အသေအချာပဲ သဘောကျနေကြတာလေ။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့က ခင်ဗျားရဲ့သခင်က သူ့ချန်ပီယံအတွက် ထောက်ခံမှုရအောင် စေလွှတ်ထားတဲ့ လူတွေများလား။"

သူသည် ရှေ့ကို တဟုန်ထိုးတိုးဝင်ကာ ပုတီးကောင်မလေး၏ မျက်နှာကို ရည်ရွယ်၍ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ထိုပေါ့ပါးသော ထိုးချက်မှာ သူမ၏ မေးရိုးကို ပွတ်သပ်သွားရုံသာရှိပြီး ဆူအိုရိုက သူ့ကာကွယ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် အချက်လိုက် ထိုးလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း မှာ ရှေ့သို့ မှောက်လျက် လိမ့်ကျသွားသည်။ သူဖြတ်သွားစဉ် ဆူအိုရို၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမက ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

ကျူးဖုန်း သည် ခြေနှစ်ဖက်ကို အားပြု၍ ခုန်ထလိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ကာကွယ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ပုတီးကောင်မလေးက အကွာအဝေးကို ထိန်းထားသည်။ သူမသည် မိမိ၏ လက်သိုင်းပညာကို မည်သည့်ပုံစံဖြင့်မျှ ထုတ်မပြပေ။ သူ၏ ခွန်အားကိုပင် မပြခဲ့ချေ။ သူမ ထိုးလိုက်သည့်နေရာတွင် နံရိုးများ နာကျင်နေသည်ကို သူခံစားနေရသော်လည်း မနာကျင်သယောင် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ လျင်မြန်သော လက်သီးချက်များ၊ နာကျင်စေရုံမျှသာရှိသည့် အား။ သူမသည် သူ့ကို မည်သည့်နေရာတွင်၊ မည်မျှပြင်းအားဖြင့် ထိုးရမည်ကို အတိအကျ သိသည်ဟု ထင်နေသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် အဆိုးရွားဆုံးအချက်မှာ ထိုအချက်ပင်ဖြစ်သည်။

"ငါ သတိပေးခဲ့တယ်နော်၊" ဟု ပုတီးကောင်မလေးက ဆိုသည်။ "မင်း ဆာရာဂွီဆီက ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ လူငယ်လေး။ အကာအကွယ်လား။ ပိုက်ဆံလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက တန်ဖိုးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။" သူမသည် ထပ်မံတိုးဝင်လာပြီး သူ့၏ ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲသည့် အောက်ပိုင်းကို ရည်ရွယ်၍ လက်သီးချက်များကို တရစပ် ထိုးနှက်လာသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ဘေးဘက်တွင် နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက် အထိခံလိုက်ရသော်လည်း သူက သူမ၏ ပုခုံးကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် သူမ နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည်။

"နေရာတစ်ခုမှာ ပုန်းခိုဖို့ပါ၊ အဲဒါပဲ လိုတာ။" ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ သူသည် အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချလိုက်သည်။ လေကို ရှူရှိုက်လိုက်တိုင်း နာကျင်နေသော နံရိုးများက ပူစပ်နေသည်။ "ကျွန်တော့်နောက်မှာ နောက်ထပ် တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်။ သူ သူမကို တွေ့ပြီးပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်"

"ငှက်တစ်ကောင်ပေါ့လေ၊" ဟု ဆူအိုရိုက ဆိုသည်။ "ငါကတော့ အဲဒီလို အပေါင်းအသင်းမျိုးနဲ့ မနေတတ်ဘူး။ အဲဒီငှက်ရဲ့ နောက်ကွယ်က ဇာတ်လမ်းကို သူ ကြားရရင်တော့ သိပ်သဘောကျမှာပဲ။"

"ကျွန်တော် တိုက်ပွဲကို အရှုံးပေးပြီး သူ့ကို ပြောပြပေးဖို့ ဝမ်းသာပါတယ်၊" ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ရစေချင်နေတယ်လို့ ထင်တယ်။"

ပုတီးကောင်မလေး၏ လက်သီးချက်များ ယိုင်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း သည် သူမ၏ လက်မောင်းကို ထိခိုက်သွားစေမည့် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထပ်မံ ထိုးလိုက်သည်။ သူ ရှေ့သို့ တိုးလာသော်လည်း ဆူအိုရိုက ကန်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဒူးကို ထိမှန်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း ၏ ခြေထောက်တွင် နာကျင်မှုများ လှိုင်းထန်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားသည်။ တကယ်တော့ သူသည် ယိုင်နဲ့သွားပြီး ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် မလဲကျအောင် သွားများကို ကြိတ်ထားရသည်။ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း သူနောက်ဆုတ်လိုက်ရပြီး ရရှိထားသည့် အခွင့်အရေးကို ဆက်လက် အသုံးမချနိုင်တော့ပေ။

"ဒီအလုပ်ကို လက်လျှော့လိုက်ပါတော့၊ လူငယ်လေး၊" ဟု ပုတီးကောင်မလေးက ဆိုသည်။ သူ နာကျင်မှုကြောင့် အံကြိတ်နေစဉ် သူမက သူမ၏ လက်မောင်းကို ပွတ်သပ်နေသည်။ "ဆာရာဂွီက ငါ့ကို အရှုံးပေးစေချင်တာလား ဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး။ ဒီဘွဲ့က ငါ့ပိုင်ပဲ။ မင်းကိုဖြစ်စေ၊ သူ့ကိုဖြစ်စေ ဒီဘွဲ့ကို လုယူခွင့် ငါပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ အခွင့်အရေးကို ဒီလောက်ထိ အထင်သေးနေရင် ရှေ့ကို တိုးလာခဲ့လေ။" ကျူးဖုန်း က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ပုတီးကောင်မလေးက ခေါင်းခါသည်။ "ငါက အဲဒီလို လှည့်ကွက်ထဲမှာ အလွယ်တကူ ကျမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး၊ ကလေး။ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးခဲ့တာပါ။" သူ၏ လက်သီးချက် လာသောအခါ သူမသည် ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး တံတောင်ဆစ်ဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းကို ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ သူမ၏ ချုပ်ကိုင်မှုမှာ တင်းကျပ်သွားပြီး ဖိချလိုက်သည်။

ကျူးဖုန်း သည် အရိုးများ ကျိုးသွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ စိတ်မှာ ခဏတာ ဖြူစင်သွားသော်လည်း ပုတီးကောင်မလေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားခြင်းဖြင့် သူ မလဲကျအောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် အားစိုက်ထုတ်မှု အလွန်နည်းပါးကြောင်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်း ဘယ်လောက်တောင် နာကျင်နေလဲဆိုတာကို Haven ထဲမှာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သိတာ၊" ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ အရိုးတွေ ဘယ်လောက် ကျိုးနေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်။ ငါသာ စိတ်ကူးရှိရင် မင်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒါမှမဟုတ် ငါးမန်းတွေဆီ ပစ်ချလိုက်လို့ ရတယ်။ မင်းရဲ့ လက်စွပ်မပါဘဲနဲ့ မင်း အနိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိနေတာပဲ။" သူမ၏ မျက်လုံးများ နူးညံ့သွားသည်။ "နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်၊ မော်လက်သ်။ ဒီတိုက်ပွဲကို လက်လျှော့လိုက်ပါ။"

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်၊" ကျူးဖုန်း က ပြောသည်။ သူသည် နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများကို လျှာဖြင့် သတ်လိုက်သည်။ နံရိုးများမှာ ကျိုးမနေသလို အက်လည်းမကွဲဘူးဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ချင်း လောင်းကြေးထပ်ကြမလား။"

"မင်း အရူးပဲ၊" ဟု ဆူအိုရိုက ဝမ်းနည်းစွာ ပြောသည်။ "မင်း ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ။ ဘာလို့ အဲဒီငှက်အတွက် တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ။"

တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကျူးဖုန်း သည် ပုတီးကောင်မလေးကို မိမိဆီသို့ ဆွဲငင်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဆူအိုရို၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို သူမ လုံးဝ မမြင်လိုက်ရပေ။ သူ၏ လက်ချောင်းများက သူမ၏ နားထင်ကို ဖိထားလိုက်သည်။

ကျူးဖုန်း သည် သူမကို ထိုးနှက်ရန် မကြိုးစားပေ။ သူသည် သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြာလဲ့လဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်သွားသည်အထိ၊ သူ ဘာလုပ်နေမှန်း သဘောပေါက်သွားသည်အထိ ခဏတာ စောင့်လိုက်ပြီးမှ သူမ၏ နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူမ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဖတ်ရခက်နေသည်။

"ကောင်းပြီ၊" ဟု သူမက ဆိုကာ သူ၏ ချုပ်ကိုင်မှုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ "လောင်းကြေးထပ်ကြတာပေါ့။ မင်းကို မသေအောင်တော့ ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ အာမခံချက်တော့ မပေးနိုင်ဘူး။"

"တရားမျှတပါတယ်၊" ကျူးဖုန်း သည် ခြေနှစ်ဖက်ကို ခိုင်မြဲအောင် ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်တော့သည့်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မဖော်ထုတ်တော့ပေ။ သူသည် ခုခံရေးဘက်ကိုသာ အာရုံစိုက်ရတော့မည်။

သူမသည် သူ့ကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။ မေးရိုး၊ ကော်လာရိုး၊ ပုခုံးတို့ကို ထိမှန်သွားသည်။ သူမ၏ လက်သီးချက်တိုင်းက အရိုးကို ပွတ်တိုက်သွားတိုင်း ကျူးဖုန်း သည် မိမိကိုယ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြိုလဲနေသလို ခံစားရသည်။ သူမသည် သူ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုတော့ ချန်ထားပေးသည်။ ဒူးကို ထိမှန်သွားသည့် ဒဏ်ရာမှလွဲ၍ သူသည် မတ်တပ်ရပ်နေနိုင်သေးပြီး သူမ၏ အဆိုးရွားဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သေးသည်။ ဒါက ကြာရှည်ခံမှာ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူ့ကို မကြာခင်မှာပဲ လဲကျသွားအောင် လုပ်တော့မည်။

သူသည် ပုခုံးတွင် နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက် အထိခံလိုက်ရသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူမ နောက်သို့ မဆုတ်ခင် သူ၏ လက်ကို သူမ၏ လက်မောင်းတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူမသည် ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုးနှက်လာပြီး လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ထိုလက်သီးချက်များကို သည်းခံလိုက်ကာ မိမိ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပို့လိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ လေးလံသော ကိုယ်အလေးချိန်ကြောင့် ဟန်ချက်ပျက်ကာ ယိုင်နဲ့သွားသည်။

ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ ဒဏ်ရာမရသေးသော ဒူးကို မြှောက်ကာ သူမ၏ ဗိုက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးကန်လိုက်သည်။ သူမ အသက်ရှူမှားသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကွေးညွတ်သွားသော်လည်း သူမ ပြန်မထနိုင်ခင် သူက နောက်တစ်ချက် ထပ်ထိုးလိုက်သည်။ သူမသည် သူ့ကို ရမ်းကားစွာ ကုတ်ခြစ်နေသော်လည်း သူက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကိုယ်အလေးချိန်ကို ဖိထားလိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံး ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ဝပ်တွားလျက်သား ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဒူးဖြင့် သူမ၏ လည်ပင်းကို ဖိထားလိုက်ပြီး မလှုပ်နိုင်အောင် ချုပ်ထားလိုက်သည်။ အသက်ရှူကျပ်နေသော သူမသည် ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူက ဖိထားမြဲ ဖိထားသည်။ သူမ၏ လက်များသည် သူ၏ ရှည်လျားသော ခြေထောက်များကို ပတ်မိအောင် မမီပေ။ သူမသည် သူ့ဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် ဆက်ထိုးနေနိုင်သော်လည်း ကျူးဖုန်း မှာ နာကျင်မှုကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ပုတီးကောင်မလေးသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ခြေထောက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သူမသည် ဟန်ချက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အားကုန်သုံးကာ လိမ်ချိုးလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်ရာ သွေးများက ပါးစပ်ထဲတွင် ပြည့်လျှံလာသည်။ Haven ထဲရှိ မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားပြီး ပရိသတ်များ၏ မျက်နှာများမှာ မှေးမှိန်သွားသည်။ သူသည် ပျက်စီးနေသော ခြေထောက်ဖြင့် ဆူအိုရိုကို ဖိထားဆဲဖြစ်သည်။ သူမက သူ့ကို တရွှီရွှီ အသံပြုကာ ကျိန်ဆဲနေသည်။

"မင်း ဘယ်တော့မှ မတ်တပ်ရပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေ ပျက်စီးသွားပြီ။" သူမ၏ အသံမှာ တိုးညင်းလွန်းလှသည်။ သူက သူမ၏ လေပြွန်ကို ပိတ်ထားမိသည်။ သူသာ ခဏလောက် ဆက်ဖိထားနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူမ သတိလစ်သွားလိမ့်မည်။

"အင်း... ဒီနေရာမှာတော့ ခင်ဗျားက ပိုတော်တဲ့ တိုက်ခိုက်သူ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊" သူမ သတိလစ်သွားချိန်တွင် သူက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ကွာခြားချက်က ခန္ဓာကိုယ်တွေပဲ ရှိတာပါ။"

သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ပရိသတ်များမှာ မတ်တပ်ရပ်ကာ အော်ဟစ်နေကြပြီး တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ချန်ချန် နှင့် ဆူလ် တို့မှာ Haven တစ်ဖက်မှ ကြည့်ရှုနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏ နောက်တည့်တည့်တွင် အစောင့်များမှာ လှေကားမှ တက်လာသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ မီးခိုးရောင် ဆံပင်ရှည်များကို စနစ်တကျ ညှပ်ထားပြီး ပုခုံးပေါ်သို့ ကျဆင်းနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး အသားအရေမှာ အရွယ်မရောက်သေးသော်လည်း အိုမင်းရင့်ရော်နေပုံ ပေါက်နေသည်။ သူသည် ချောမောသော ပုံစံရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝါကြန့်ကြန့် ဖြစ်နေပြီး မေးရိုးမှာ တင်းမာနေသည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော စိတ်ဖိစီးမှုက သူ၏ စိတ်ကို ညှစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုသူသည် ကျူးဖုန်း ထံမှ ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းအကွာတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ပရိသတ်များထံမှ ဆူအိုရို၏ သတိလစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျူးဖုန်း ၏ မျက်နှာထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ Haven ထဲရှိ ဆူညံသံများ ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားသည်။

"မင်း စည်းကမ်းတွေကို သိပါတယ်၊ ကျူးဖုန်း၊" ဟု သူ၏ တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပရိသတ်များ ကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မတ်တပ်ရပ်ပြီး မင်းရဲ့ အောင်ပွဲကို ကြေညာပါ။ မတ်တပ်ရပ်၊ ဒါမှမဟုတ် အရှုံးပေးလိုက်ပါ။"

သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို အကောင်းဆုံး အသုံးချနေသည်။ ကျူးဖုန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုသူ၏ ရဲတင်းမှုကို အနည်းငယ် သဘောကျမိသည်။ ရလဒ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီညပြီးရင် Haven ထဲမှာ နေရာလွတ် တစ်နေရာမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျူးဖုန်း သည် ဆူအိုရို၏ လဲကျနေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒူးကို ဖယ်လိုက်သည်။ အရိုးနှင့် အရိုး ပွတ်တိုက်နေသည့် အသံ၊ ကြွက်သားများနှင့် တစ်ရှူးများ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လိမ်ကျစ်နေသည့် ခံစားချက်ကို သူ ရလိုက်သည်။ သူ တုန်ယင်သွားသည်။ အရေပြားပေါ်တွင် အေးစက်စက် ချွေးများ ပြန်လာသည်။ သွေးများမှာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပူနွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

အားလုံးကို တစ်ခါတည်း အပြီးလုပ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဟု ကျူးဖုန်း တွေးလိုက်သည်။ ဒါမှသာ သူ အားအင်တွေကို စုစည်းနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါက ထိုလူယုတ်မာသည် သူ့ကို ကုသပေးရလိမ့်မည်။ ပရိသတ်များက စည်းကမ်းများကို လိုက်နာရန် တောင်းဆိုနေကြသည်။ Haven ၏ သခင်ပင်လျှင် ပရိသတ်၏ ဆန္ဒကို ငြင်းဆန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျူးဖုန်း သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အသက်ရှူလိုက်သည်။ "သူတို့ မျှော်လင့်ထားတာကို ပေးလိုက်စမ်းပါ၊" ဟု သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးများ၊ ပြဲစုတ်နေသော ကြွက်သားများ အားလုံးကို မိမိ၏ စိတ်အဝေးဆုံး ထောင့်တစ်နေရာသို့၊ အဖုံးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားနိုင်သည့် သေတ္တာတစ်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်ကာ စိတ်အသိထဲမှ ဝေးရာသို့ ပို့လိုက်သည်။ နာကျင်မှုများကို လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းနိုင်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူသည် အားယူ၍ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ချန်ချန် သည် ကျူးဖုန်း ၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားရသောအခါ နားနှစ်ဖက်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုအော်သံမှာ မရည်ရွယ်ဘဲ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သူသည် ထိုအသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်ကို ဘယ်တော့မှ မှတ်မိတော့မည် မဟုတ်သော်လည်း ထိုအော်သံနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ ညည်းညူသံကိုတော့ သူမ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ဒဏ်ရာများ ပြင်းထန်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေလိုက်သလားဟု သူမ အလွန် ကြောက်ရွံ့သွားသည်။

သူ ယိုင်နဲ့သွားသည်။ ချန်ချန် သည် သံလမ်းကို လက်သည်းများဖြင့် စိုက်ဝင်သွားအောင် ဖိကိုင်လိုက်ပြီး သူ မလဲကျသွားစေရန် ဆုတောင်းနေသည်။ သူ၏ ခေါင်းမှာ တစ်ဖက်သို့ စောင်းကျသွားပြီး နှုတ်ခမ်းမှ သွေးစက်များမှာ ပတ္တမြားကဲ့သို့ ကျဆင်းနေသည်။ သို့သော် သူသည် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး တင်းမာနေသော ထိုလူနှင့် သူ၏ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်နေသည်။

"ကျွန်တော် မတ်တပ်ရပ်နိုင်တယ်၊" ဟု သူ ပြောလိုက်သည့်အသံကို Haven ၏ တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

ဆာရာဂွီက တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။ သူသည် ကျူးဖုန်း ကို စိတ်ဝင်တစား ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊" ဟု ချန်ချန် က တိုးတိုးလေး အော်လိုက်သည်။ သူမသည် သံလမ်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! ကျူးဖုန်း လဲကျသွားတဲ့အထိ သူ စောင့်နေလိမ့်မယ်။" သူမသည် အစောင့်ထံသို့ လှည့်ကာ လည်ပင်းမှ ဆွဲကိုင်၍ ဘေးသို့ ဖယ်လိုက်သည်။ "သူ အဲဒီလို လုပ်လို့ မရဘူး! မရဘူးလို့ ပြောစမ်း။"

အစောင့်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "စည်းကမ်းတွေက သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ မတ်တပ်ရပ်ရမယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောထားဘူး။ သခင်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဒါက ပွဲကောင်းတစ်ပွဲ ဖြစ်လာမှာလေ။" ချန်ချန် က သွားများကို ဖြဲလိုက်သောအခါ သူ စကားကို ရပ်လိုက်သည်။

ချန်ချန် သည် သူမ၏ လည်ပင်းအိတ်ကို စမ်းသပ်လိုက်ပြီး စာလုံးပေါင်း အစီအရင်အတွက် လိုအပ်သည့်အရာကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေသည်။