ချန်ချန် တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မြိုချလိုက်သည်။ သူမသည် ဆီရက်စ်ကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ မဖုံးမကွယ်နိုင်သော မုန်းတီးမှုတို့ကို ပြသလိုက်သည်။ "ကျွန်မက သွေးမျိုးနွယ်စုမှော်ဆရာကြီး ဖန်ရှီဆီမှာ သွေးနိမိတ်ဖတ်ခြင်းနဲ့ မှော်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ အတတ်ပညာတွေကို သင်ယူခဲ့တာပါ။" သူမက ပြောသည်။ "ကျွန်မရဲ့ ဦးလေးကြီးက သူ့ရဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေကြေးအများစုကို သုံးပြီး ကျွန်မကို သူ့ဆီမှာ တပည့်ခံစေခဲ့တာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ကျွန်မလိုမျိုး မတည်ငြိမ်တဲ့ မှော်စွမ်းအင်ကို ကိုင်တွယ်ထိန်းကျောင်းတဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူမို့လို့ပါ။ ကျွန်မ သူ့ဆီမှာ သုံးနှစ်လောက် သင်ယူခဲ့ပြီး ဒီအတတ်ပညာမှာ အတော်လေးကို ကျွမ်းကျင်လာခဲ့တယ်"
"အတော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ် ဟုတ်လား... သူက မင်းမှာ ပိုကြီးမားတဲ့စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မယ့် အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တာလား" ဆီရက်စ်က မေးလိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံးထဲက စိတ်အားထက်သန်နေသည့် အရိပ်အယောင်ကြောင့် ချန်ချန်၏ မေးရိုးများ တင်းသွားသည်။ "အဆင့်တက်ဖို့ကို ပြောတာလား? ဟုတ်တယ်။ သူက ကျွန်မကို သူ့နဲ့အတူ ခရီးထွက်စေချင်ခဲ့တာ၊ လောကကြီးထဲမှာ ကျွန်မရဲ့စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်စေချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ အိမ်ကနေ မခွာချင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအမှားကပဲ ကျွန်မဆရာ့ရဲ့ အသက်ကို ပေးဆပ်လိုက်ရတဲ့အထိ ဖြစ်စေခဲ့တာပေါ့"
"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ဆီရက်စ်ဟုခေါ်သော လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး သူ့ကို အဲဒီဓားကို ဖယ်ခိုင်းလိုက်ပါဦး" ချန်ချန်က ရှီနန်ကို ကြည့်ကာ ဆီရက်စ်အား ပြောလိုက်သည်။
ဆီရက်စ်က အဲလ်ဖ်အမျိုးသမီးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အဲလ်ဖ်အမျိုးသမီး ရှီနန်ကတော့ ဖန်နီ့လည်ပင်းမှာ ထောက်ထားတဲ့ဓားကို ဖယ်လိုက်ရတာကို မကျေနပ်သည့်ပုံပေါက်နေသည်။
"ဖန်ရှီက ကျွန်မရဲ့စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ဖို့ မြို့ထဲကို ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်မကို ကြမ်းတမ်းတဲ့ရပ်ကွက်တွေမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်နိုင်စေချင်ခဲ့တာ။ အဲဒီနေ့က ကျွန်မ သုံးခဲ့တဲ့ ရူးနစ်မှော်ပညာတွေထဲမှာ ဘာတစ်ခုမှ အန္တရာယ်မရှိခဲ့ပါဘူး၊ ပြီးတော့ အဲဒီနေရာက မှော်စွမ်းအင်တွေ ရူးသွပ်မသွားအောင် ထိန်းထားနိုင်တဲ့အတွက် တခြားမြို့တွေထက် ပိုတည်ငြိမ်ပါတယ်" ချန်ချန်က အဲလ်ဖ်တွေ သူမကို ဘယ်လိုမြင်လဲဆိုတာ ဂရုစိုက်စရာမလိုမှန်း သိပေမဲ့၊ ရှင်းပြချင်စိတ်၊ တရားနည်းလမ်းမကျတာကို တရားနည်းလမ်းကျအောင် လုပ်ချင်စိတ်တို့က သူမကို တွန်းအားပေးနေသည်။
"ကျွန်မတို့က ကျယ်ဝန်းတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ ရှိနေခဲ့တာပါ။ ကျွန်မတို့ ဖြတ်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ အရက်ဆိုင်တစ်ခုမှာ ရန်ဖြစ်ကြပြီး အဲဒီရန်ပွဲက လမ်းမပေါ်အထိ ရောက်လာခဲ့တယ်" ချန်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အဲဒီမြင်ကွင်းကို ပြတ်သားစွာ မြင်ယောင်နေမိသည်။ ကွဲအက်နေသော တံခါး၊ လမ်းမပေါ်ကို ပစ်ချခံလိုက်ရတဲ့လူ၊ ပြီးတော့ လက်နက်တွေ ကိုင်ဆောင်ပြီး နောက်ကလိုက်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက်။ သူမကတော့...
သူတို့ ဘာရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သူမဂရုမစိုက်တော့ပါ။ သူမ ဘာမှလုပ်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ပါ။
"ကျွန်မ ရန်ဖြစ်နေတဲ့နေရာဆီကို ပြေးသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ဖန်ရှီကို ထားခဲ့လိုက်မိတယ်။ တိုက်ခိုက်ခံရတော့မယ့် လူကို မြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ကျွန်မတတ်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အန္တရာယ်ရှိတဲ့ မှော်ပညာကို သုံးလိုက်မိတယ်။ ကျွန်မ သွေးမီးကို အရင်က တစ်ခါမှ မခေါ်ဖူးခဲ့ပေမဲ့ ဖန်ရှီကတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ပြသပေးဖူးတယ်"
"လက်ချောင်းထိပ်တွေမှာ မီးကို ဖန်တီးပြီး ဆင့်ခေါ်တာဟာ သင်ယူရ အလွယ်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးမှော်ပညာတွေထဲက တစ်ခုပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ့်မီးတောက်တွေလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မလောင်နိုင်လို့လေ"
သူမဆရာ့ရဲ့ စကားတွေ။ ချန်ချန် တွေးမိသည်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ အခြေအနေတွေ မှားယွင်းသွားရင် သူကိုယ်တိုင် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့သူပါ။
"စွမ်းအင်တွေက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားတာလား" ဆီရက်စ်က မေးသည်။ သူသည် စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို တွေးတောရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်က အမာရွတ်တွေကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "မီးက ပျံ့သွားတာလား"
"မီးတောက်တွေ ဘယ်လောက်မြင့်အောင် တောက်လောင်ခဲ့လဲဆိုတာ အခုထိ မှတ်မိနေသေးတယ်" ချန်ချန် ပြောလိုက်သည်။ သူမမျက်နှာပေါ်မှာ စိုစွတ်မှုတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူမသည် ချည်နှောင်ထားသော လက်များဖြင့် ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ရည်များ စီးကျနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ကိစ္စမရှိတော့ပါ။ သူတို့က သူမ ဘယ်လောက်အားနည်းသလဲဆိုတာကို မြင်ပြီးသားပဲလေ။ "အရက်ဆိုင်နားမှာ သစ်သားတွေနဲ့ ဆောက်ထားတဲ့ အိမ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်က မိုးခေါင်ရေရှားကာလလေ။ မီးက အမိုးကို အရင်စားသွားပြီး အတွင်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့လူတွေပေါ်ကို မျက်နှာကြပ်တွေ ပြိုကျလာတယ်။ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ ရှိတဲ့ လူငါးယောက် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခဲ့တယ်၊ အဲဒီထဲမှာ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို စုံစမ်းနေတဲ့ ကင်းစောင့်တစ်ယောက်လည်း ပါသွားတယ်။ အောက်ထပ်ကလူတွေကတော့ လွတ်သွားကြတယ်... ကောင်းကင်ဘုံက ကူညီလို့ ထင်ခဲ့တာ" သူမ တုန်ရီစွာ အသက်ရှူလိုက်သည်။ "စွမ်းအင်တွေ ကုန်စင်သွားတဲ့အထိပါပဲ၊ အဲဒီအချိန်မှပဲ ဖန်ရှီက ကျွန်မနဲ့အတူ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတာ"
"သူ့ကို ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" ဆီရက်စ်က မေးသည်။ သို့သော် ချန်ချန်ကတော့ နားမထောင်နေတော့ပါ။ သူမသည် အလွန်နာကျင်ရသော အပိုင်းကို စိတ်ထဲတွင် ထုံထိုင်းသွားစေရန်အတွက် ဇာတ်လမ်းကို အလိုအလျောက် ရွတ်ဆိုနေမိသည်။
"ဖန်ရှီက အတွင်းထဲမှာ ကျန်နေတဲ့လူတွေကို ကယ်ဖို့ အရက်ဆိုင်ထဲကို ပြန်ဝင်သွားခဲ့တာ။ သူက လူတွေကို အကုန်ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်မှာ လဲကျသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို ဆေးမြစ်တွေ ကျွေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ သူက မီးခိုးတွေ အများကြီး ရှူမိသွားလို့ ဆေးကုလို့ မရတော့ဘူးလို့ ပြောတယ်။ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? သူ့လိုလူမျိုးအတွက် မီးခိုးဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်သင့်ဘူးလေ။ သူ နောက်ဆုံးထွက်သက်မှာ ကျွန်မကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ဖို့ မှာသွားခဲ့တယ်"
ချန်ချန် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဂူထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးနေသည်။ ဂရေးယပ်စ်က အရိပ်ထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ မမြင်ရပါ၊ သို့သော် သူ နားထောင်နေလိမ့်မည်။ မီးအိမ်ရောင်ဝါးဝါးလေးထဲမှာ သူမ၊ ဟာ့ဖ်လင် ဆီရက်စ်၊ အဲလ်ဖ် ရှီနန်နဲ့ ဖန်နီတို့ပဲ ရှိတော့သလို ခံစားရသည်။ သူမသည် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်မိပြီး သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် သူမအပေါ် သနားစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံဘုရား၊ သူမအနေနဲ့ မိစ္ဆာနှစ်ကောင်နဲ့ ဖန်နီတစ်ယောက်ရှေ့မှာ ဒီလို ဝန်ခံစကားပြောရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပါ။ ဒီလိုသတ္တဝါတွေက သူမကို သနားနေလိမ့်မယ်လို့လည်း စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပါ။
"ကျွန်တော် အခု နားလည်ပြီ" ဆီရက်စ်က ပြောသည်။ "မင်းက ကျွန်တော့်ကို အဲဒီအရက်ဆိုင်မီးလောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်လာပြီး အမာရွတ်တွေနဲ့ ဒေါသတကြီး လက်စားချေဖို့ ရှာနေတဲ့သူလို့ ထင်နေတာကိုး"
ချန်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဆီရက်စ်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်း ကျွန်တော့်ကို ကြောက်စရာမလိုပါဘူး ချန်ချန်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမာရွတ်တွေက တခြားမီးတစ်ခုကနေ ရလာတာပါ။ မင်းရဲ့ဆရာလိုပဲ၊ ကျွန်တော် မင်းဆီမှာ ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားကို မြင်နေရတယ်။ မင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေကို အသုံးချနိုင်အောင် ကျွန်တော် ကူညီပေးချင်တယ်"
"ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ဘူး!" ချန်ချန်၏ အော်သံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သွေးစွမ်းအင်ကို ဘယ်တော့မှ နောက်ထပ် မလိုက်စားတော့ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုထားတယ်"
ဆီရက်စ်နှင့် ရှီနန်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြလဲဆိုတာ ချန်ချန် မသိနိုင်ပါ။
"သူမက အတွေ့အကြုံမရှိသေးဘူး ဆီရက်စ်" ရှီနန်က သူမ၏ တွေးတောချက်ကို အသံထွက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် ကျွန်မတို့ကို အလကား အချိန်ကုန်အောင် လုပ်နေတာပဲ" သူမ၏ လေသံက နူးညံ့နေသော်လည်း ဓားကို ကိုင်ထားသည့် လက်ကိုတော့ ပိုတင်းကျပ်လိုက်သည်။
ကောင်းလိုက်တာ၊ ချန်ချန် တွေးမိသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း သတ်ပြီး ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြပါစေ။ သူမ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ အသုံးမကျခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်မိသည်။
"သူမ သင်ယူနိုင်ပါတယ်" ဆီရက်စ်က ပြောသည်။ "သူမမှာ ရှူးဝူရဲ့ လေ့ကျင့်မှု ရှိပြီးသား၊ အဲဒါက ချန်ဖေးထက်တောင် ပိုများသေးတယ်"
"ချန်ဖေး..." ချန်ချန် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ရှင် ကျွန်မရဲ့ အဘိုးကို သိတာလား"
"ဟုတ်တယ်" ဆီရက်စ်က ပြောသည်။ "ချန်ဖေးက ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းပါ။ မင်းရဲ့အဘိုးက အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးအမာရွတ်ဒဏ်ကို ခံစားနေရတာ။ ဘယ်သူမှ မင်းကို မပြောပြခဲ့ဘူးလား"
ဘာစကားမှ မဆိုဘဲ ချန်ချန် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"သူတို့ ပြောပြသင့်တာပေါ့။ အဲဒီအမာရွတ်က ချန်ဖေးကို ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားတွေ ပေးခဲ့တာ" ဆီရက်စ်က ပြောသည်။ "မင်းမှာလည်း အဲဒီစွမ်းအားတွေ ရှိနေမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်"
"အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သွေးကပ်ရောဂါနဲ့ ထိတွေ့မှသာ ဒီလိုအမာရွတ်မျိုး ရနိုင်တာ" ချန်ချန်က ပြောသည်။ "ကျွန်မက ဒီမြေပြင်အထက်က သွေးကွင်းပြင်ကလွဲရင် တခြားဘယ်နေရာကိုမှ မရောက်ဖူးဘူး"
"မင်းက ငယ်လွန်းလို့ မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ကျွန်မ အကုန်မှတ်မိတယ်!" သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အောင့်ထားသော ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသည်။ "ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက ကျွန်မ လိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ အကုန်ရှိနေတာ။ ပြီးတော့ ဆရာ့ကိုတော့ ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာ ဘယ်တော့မှ မတွေ့ဖူးဘူး"
မျက်စောင်းထိုးနေရာမှ ချန်ချန် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပိန်ပါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လျှောစောက်ကြမ်းပြင်အတိုင်း သူတို့ဆီသို့ စီးဆင်းလာသည်။ ချန်ချန်က ၎င်းကို မြွေတစ်ကောင် ကောက်ကွေးပြီး လာနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း နီးလာသည့်အခါ သံချေးနံ့ကို ရလိုက်သည်။ ထိုအရာသည် သူမ၏ ခြေရင်းတွင် ထူထဲသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် စုပုံသွားသည်။
ဆီရက်စ်လည်း ထိုအရာကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတိထားမိသွားသည်။ သူသည် သူ့ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
"ဂရေးယပ်စ်!" သူ အော်ခေါ်လိုက်သော်လည်း အရိပ်ထဲမှ အဖြေမလာပါ။ ဆီရက်စ်သည် သွေးအိုင်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ရှီနန်က ဖန်နီ့ကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ဓားကို ထုတ်ကာ ဆီရက်စ်၏ နောက်ကျောဘက်တွင် နေရာယူလိုက်သည်။
ချန်ချန်သည် ထိုအာရုံလွဲနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သေတ္တာနောက်သို့ လျှောကျသွားပြီး သူမနှင့် အဲလ်ဖ်များကြားတွင် အကာအကွယ်ယူလိုက်သည်။ ဖန်နီက စမ်းတဝါးဝါးနှင့် ပုန်းကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ဆီရက်စ်ကတော့ သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ပါ။ သူသည် အရိပ်များကိုသာ အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
"ထွက်ခဲ့ကြစမ်း!" သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ချန်ချန်သည် တင်းမာစွာဖြင့် စောင့်နေလိုက်သော်လည်း အရိပ်ထဲမှ အဖြေမထွက်လာပါ။
ခဏအကြာတွင် အမှောင်ထုထဲမှ တောင်ပံခတ်သံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားသော သံလွှာတစ်ခုသည် ချန်ချန် ထိုင်နေခဲ့သည့် သေတ္တာထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။ လက်ကိုင်မှာ တုန်ရီနေသည်။
ချန်ချန် လက်လှမ်းပြီး လက်နက်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများ လက်ကိုင်ကို ထိလိုက်သည်と တိုက်ခိုက်မှုက စတင်တော့သည်။ ချန်ချန် နောက်ဆုတ်ကာ အကာအကွယ်ရှာလိုက်သည်။ ဆီရက်စ်က လိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် နောက်ထပ် အရိပ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည် - အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသော အမှောင်ထုကြီးတစ်ခု။
ကျူးဖုန်းသည် စုပုံထားသော သေတ္တာတိုင်တစ်ခုမှ ခုန်ချလာပြီး ဆီရက်စ်၏ နောက်ကျောတွင် ကျရောက်လာသည်။ သူသည် ဟာ့ဖ်လင်၏ လည်ပင်းကို ဆွဲညှစ်ကာ ချန်ချန်နှင့် ဝေးရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
"မင်းလား?!" ဆီရက်စ်က အော်ဟစ်ကာ ထိုလူကို တွန်းဖယ်ရန် ရုန်းကန်လိုက်သည်။ "ရွန်ဒယ်!" သူ လှည့်လိုက်သည်။ အဲလ်ဖ်၏ မျက်လုံးများ ကျူးဖုန်းနှင့် ဆုံသွားသည်ကို ချန်ချန် မြင်လိုက်ရသည်။
ခဏတာမျှ ဆီရက်စ်သည် ကြောက်လန့်နေသော သမင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် "ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ၊ ဒီမှာလား?" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်ကို ချန်ချန် ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူသည် ဓားဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်းသည် သူ့ရှေ့တွင် လက်နက်မဲ့၊ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဒူးခေါင်းများကို အနည်းငယ်ကွေးထားပြီး ခြေဖျားများပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ဆီရက်စ်က ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သော်လည်း ကျူးဖုန်းက နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်သွားသည်။ ထိုဓားချက်သည် သူ့အရေပြားကိုပင် မထိနိုင်ခဲ့ပါ။ အဲလ်ဖ်က နောက်တစ်ခါ ထပ်ခုတ်လိုက်သော်လည်း ကျူးဖုန်းက လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းသွားပြီး ဆီရက်စ်၏ ဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
အဲလ်ဖ်သည် နောက်သို့ ယိုင်သွားသည်။ သူ၏ဓားမှာ တုန်ရီနေပြီး တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရမလား၊ ခုခံရမလား မဆုံးဖြတ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
သူ့မှာ လက်နက်မဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ရမလဲဆိုတဲ့ အသိမရှိဘူး၊ ချန်ချန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းသာ လက်နက်ကိုင်ထားရင် ပိုပြီး အသာစီးရလိမ့်မည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ကျူးဖုန်းက ဆီရက်စ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြိုတင်သိရှိနေပုံရသည်။ သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ဆီရက်စ်၏ ဒူးခေါင်းကို ခြေဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်လိုက်သည်။ အဲလ်ဖ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်တစ်ခုလုံးကို ထိုနေရာတွင် ထောက်ထားမိသဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရင်း အောက်သို့ လဲကျသွားသည်။
ဒါက တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်သေးပါ။ ချန်ချန်သည် ကျူးဖုန်း၏ တည်ငြိမ်သော ရပ်တည်ချက်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားခြင်းကြားက ဟန်ချက်ညီမှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဆီရက်စ် တိုက်ခိုက်လာသည့်အချိန်အထိ သူသည် လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။ စည်းကမ်းရှိပြီး လေ့ကျင့်ထားသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များသာလျှင် ဤကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လည်ပတ်နေသော သံမဏိဓားများကို တည်ငြိမ်မှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ အစွမ်းအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုတို့ဖြင့် ရင်ဆိုင်ကြသည်။
ကျူးဖုန်း မော်လက်သည် သွေးမျိုးနွယ်မဟုတ်သလို၊ ဤလောကမှလည်း မဟုတ်ပါ။ သူသည် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၊ ကိုယ်ခံပညာဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် လေ့ကျင့်ထားသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
ဂူအပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော ထုရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ချန်သည် တိုက်ပွဲမှ အာရုံကို လွှဲလိုက်သည်။ သူတို့ ဂိုဒေါင်ထဲကို ဝင်လာတုန်းက ကျူးဖုန်း တံခါးကို အတွင်းကနေ ပိတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်။ ဆီရက်စ်၏ လူတွေ - အဲလ်ဖ်၏ အော်သံကြောင့် ဘယ်လောက်တောင် ရောက်လာကြသလဲဆိုတာ ဘုရားပဲ သိတော့မည် - တံခါးကို ရိုက်ချိုးဖို့ ကြိုးစားနေကြသည်။ ပါးလွှာသော သစ်သားနှင့် သံချေးတက်နေသော သံတံခါးသည် ကြာရှည် ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။