နတ်ဘုရားတို့၏ မသေမျိုး (God Of Immortals) – အခန်း (၂) - အချိန်၏ ရှုယင်း [အပိုင်း ၂]
ကျန်းရှုယင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အပြာရောင်ကျောက်သလင်းများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ နာဗာရစ်၏ စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျင့်ကြံရာအခန်းအတွင်း၌ လေထုမှာ တင်းမာနေကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် မီးလျှံဖဲကြိုးများမှာ အဆူရာမျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားကို ဖော်ညွှန်းနေသယောင် ရှိသည်။
"ကျန်းဝမ်ကျင်း၊ မင်း ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး စိတ်ရှည်ရလိမ့်မယ်" ဟု ရှုယင်းက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်နေသော်လည်း အာဏာပါနေသည်။
ကျန်းဝမ်ကျင်းမှာ သူမ၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်လျက်ရှိပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မတွေ့ရပေ။ သူသည် ထာဝရငြိမ်းချမ်းရာဟု ခေါ်ဆိုသည့် နေရာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။
"ငါ စိတ်ရှည်ဖို့ မလိုဘူး ရှုယင်း။ ငါ့အတွက် လိုအပ်တာက အချိန်ပဲ" ဟု ကျန်းဝမ်ကျင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ လေထုမှာ ပို၍ တင်းမာလာကာ စွမ်းအားများမှာ ထိန်းချုပ်မရတော့သလို ဖြစ်လာသည်။ ရှုယင်း၏ မီးလျှံဖဲကြိုးများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို အလင်းရောင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ဤသည်မှာ အချိန်၏ စည်းချက်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည့် အစွမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝမ်ကျင်းမှာမူ သူ၏ စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ပြီး ရှုယင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
သမိုင်းကြောင်း၏ အလှည့်အပြောင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရစ်ပတ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံရာအခန်းကို ကုန်းမြေ၏ ဗဟိုချက်တွင်ရှိသော မြစိမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းများနှင့် မြပြာရောင်ကျောက်စိမ်းလွှာများအတွင်းမှ လျှို့ဝှက်စွာ ထွင်းထုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဂူ၏နံရံများမှာ မြစိမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလယ်ဗဟိုရှိ ကျယ်ဝန်းသောနေရာတစ်ခုလုံးမှာမူ မြပြာရောင်ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဂူအတွင်းမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းနေသည့် ကြည်လင်အေးမြသော စမ်းရေစီးကြောင်းကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ကြမ်းပြင်၏ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ဘေးပတ်လည်တွင်မူ အဖြူရောင်စကျင်ကျောက်များဖြင့် ခင်းကျင်းထားကာ ဂူမျက်နှာကြက်တွင်မူ နီရဲသော ပတ္တမြားများကို တပ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာဟုသာ ဆိုရမည့် အံ့မခန်းဖွယ် ဂူတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရသည့်အချိန်မှစ၍ ကျန်းရှုယင်သည် ဂူအတွင်း တစ်ခါတစ်ရံ ပိတ်မိနေတတ်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ငရဲဘုံ၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလျက်ရှိသည်။ သူမသည် အပြာရောင်ကျောက်သလင်းများပုံစံဖြင့် ချီစွမ်းအင်ကိုလည်း မှီဝဲနေသည်။ အပြာရောင်ကျောက်သလင်းများမှာ သိပ်သည်းဆမြင့်မားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၊ စမ်းရေစီးကြောင်းများနှင့် မြပြာရောင်ကျောက်စိမ်းတို့ ပေါင်းစပ်မိရာမှ မြပြာရောင်ကျောက်စိမ်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စားသုံးနိုင်သော ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် အနှစ်သာရကျောက်တုံးများ ဖြစ်ကြသည်။
အပြာရောင်ကျောက်သလင်းတစ်တုံး၏ အာနိသင်သည် ဒန်ထျန်ပေါ်တွင် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။ ထို့ပြင် အလွန်အားကောင်းသည့် ကျောက်သလင်းအချို့မှာလည်း ဤဂူကြီး လျှို့ဝှက်စွာတည်ရှိခဲ့သည့် သန်းပေါင်းရာနှင့်ချီသော နှစ်ကာလများအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးကို သိရှိထားကြသည့်အတွက် သူတို့သည် ကျောက်သလင်းများကို အမြန်ဆုံး ကောက်ယူစုဆောင်းကာ မြေအောက်တွင် လုံခြုံသော သိုလှောင်ခန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားခဲ့ကြသည်။ ထိုသိုလှောင်ခန်းထဲမှ ကျောက်သလင်းများကိုသာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် မှီဝဲအသုံးပြုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းရှုယင်သည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းဖြစ်သည့်အတွက် ပြင်ပအကူအညီမပါဘဲ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူဖြစ်သော်လည်း အပြာရောင်ကျောက်သလင်းများကြောင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အသက်ငါးရာအရွယ်တွင် ငွေရောင်အနှစ်သာရ အဆင့်မြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော နတ်ဘုရားတို့၏ လွတ်မြောက်ခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် မွေးဖွားလာခဲ့သူဖြစ်သည့်အတွက် သူမသည် အဆူရာ (နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း) အဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမသည် နတ်ဘုရားတို့၏ လွတ်မြောက်ခြင်းဟူသော နောက်ဆုံးအကာအကွယ်ဖြင့် တစ်ဦးတည်း ရပ်တည်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
"စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို စည်းစနစ်ကျပြီး ဟန်ချက်ညီစေခြင်း။ ဤသို့ပြုမှသာ မိမိ၏ သတိတရားသည် လွတ်လပ်စွာဖြင့် စကြဝဠာ၏ သဘာဝတရားနှင့် နိယာမများကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး စကြဝဠာနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။"
ကျန်းရှုယင်သည် သူမ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော နောက်ဆုံးကျန်ရှိသည့် အပြာရောင်ကျောက်သလင်းကို ငေးကြည့်ရင်း ကောင်းကင်ဘုံက သူတို့အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြင်နာရသနည်းဟု တွေးတောမိသည်။ သူမသည် ကျောက်သလင်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အသံမြည်အောင် ဝါးစားလိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော ချီစွမ်းအင်များ သူမ၏ ဒန်ထျန်အတွင်းသို့ လှိုင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် သူမသည် ပျော်ရွှင်မှုအပြည့်ဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် ကျောက်သလင်း၏ ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုကို မည်သည့်အခက်အခဲမျှမရှိဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သို့သော် ထိုစွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူရန်အတွက်မူ အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ပေမည်။
သူမသည် ဒန်ထျန်မှ စတင်၍ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက် ချီစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်စေကာ ဒန်ထျန်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ သူမ ရပ်တန့်မသွားဘဲ 'ထာဝရဝိညာဉ်' ကျင့်စဉ်ကို သုံး၍ အသက်ရှူခြင်းနှင့် တရားမှတ်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။
"မိမိကိုယ်ကို အမှန်အတိုင်း နားလည်ခြင်းသည် စကြဝဠာ၏ သဘာဝအမှန်ကို နားလည်ခြင်း၏ အစပင်ဖြစ်သည်။"
ခေတ္တမျှ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူမသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ လေ့ကျင့်ရာနေရာသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဓား 'နာဗာရစ်' ကို အသုံးပြု၍ 'ငရဲသားရဲများ' ဟုခေါ်သော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုဓားမှာ သူမ၏မိခင်ဘက်မှ အဆူရာမျိုးနွယ်စု၏ အဖိုးတန် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဓား၏ အမွေးအတောင်ပုံစံ ဓားသွားသည်ပင်လျှင် ထာဝရငြိမ်းချမ်းရာ၏ ဗဟိုချက်တွင်ရှိသော ရှေးဟောင်းဖီးနစ်ငှက်၏ အမြီး깃 တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အင်ပါယာအဆင့်ရှိ အလွန်အားကောင်းသည့် လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။
လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမှုကြောင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဖြစ် အပြည့်အဝ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူမ၏မိခင်က ထိုအမွေအနှစ်ကို သူမအား ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမ၏မိခင် ကျန်းဝမ်ကျင်းသည် ထိုအမွေအနှစ်ကို မိမိလက်ထဲတွင် သိမ်းထားခြင်းဖြင့် အကျိုးမရှိဟု ယူဆခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင်သည် အဆူရာမျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း၏ အမွေအနှစ်စွမ်းအားများ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ထိုရှေးဟောင်းဓား၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။
ထိုသို့ဖြစ်နေသရွေ့ သူမအနေဖြင့် ထိုဓားကို အသုံးပြုနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ထာဝရအချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုဓားကို သူမဟုတ်လျှင် နောက်ထပ် မည်သူ့ကို ပေးရမည်နည်း။ သူမ၏ မျိုးနွယ်စုထဲတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းများ ရှိသော်လည်း မည်သူမျှ သူမ၏သမီးကဲ့သို့ ဓား၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်ကြပေ။ ထို့ပြင် သူမ၏သမီးသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဖြစ် အချိန်တိုအတွင်း ဤမျှ အစွမ်းထက်လာနိုင်လျှင် ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ရန် မည်သည့်အရာက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ သူမသည် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရန် ကောင်းကင်ဘုံက စေလွှတ်ခြင်းခံရသူ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် မိခင်ဖြစ်သူက ဓားသည် သူမ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေမှသာ ပိုမိုလုံခြုံပြီး ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း ကျန်းရှုယင်သည် အမွေးအတောင်ပုံစံ ဓားသွားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ခံပညာမှာ 'ငွေကျား' (Yinhu) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူမကိုယ်သူမ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သူမ၏ ဓားရေးမှာမူ ကျွမ်းကျင်သူအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ကမ္ဘာ့ဒဏ္ဍာရီအဆင့်သို့ မရောက်မီ သူမသွားရမည့်လမ်းမှာ ရှည်လျားသေးကြောင်း သူမသိသည်။ ဦးစွာ သူမသည် အရှင်သခင် (Master) ဖြစ်လာရမည်၊ ထို့နောက်မှ အရှင်သခင်ကြီး (Grandmaster) ဖြစ်လာပြီးမှသာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကွာခြားမှုမှာ မကြီးမားလှသော်လည်း သူမသည် အဆင့်တစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များတွင်သာ ရှိနေသည်။ သူမသည် 'ငရဲသားရဲများ' ကျင့်စဉ်၏ စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။
"စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုစလုံးသည် မိမိကိုယ်ကို အမှန်အတိုင်း နားလည်ရန်အတွက် ဟန်ချက်ညီနေရမည်။ ဓား၏ စည်းချက်နှင့် မီး၏ လှုပ်ရှားမှုတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ဓား၏ တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းနှင့် မီး၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု အစစ်အမှန် လိုအပ်သည်။ နှလုံးသား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကသာ ကိုယ်ခံပညာနှင့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တို့၏ သဘောသဘာဝကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ ငြိမ်းချမ်းရေး လိုအပ်သည်၊ ဟုတ်ပါသည်၊ သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ရန်အတွက် အတွင်းစိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေး လိုအပ်သည်။"
သူမသည် ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ မီးလျှံဖဲကြိုးများမှာ ဓားမှတစ်ဆင့် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ဖြာထွက်သွားသည်။ ထိုမီးလျှံများသည် လေ့ကျင့်ရာနေရာတစ်ခုလုံးကို မီးမလောင်ကျွမ်းစေဘဲ လည်ပတ်နေသော မီးရောင်စက်ဝိုင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ မီးလျှံဖဲကြိုးများ၏ လည်ပတ်နေပုံမှာ ကြည့်ရှုရသည်မှာ အလွန်ပင် လှပလှသည်။
"အနုပညာသည် သဘာဝဖြစ်ပြီး သဘာဝသည် အနုပညာဖြစ်သည်။"
ကျန်းရှုယင်သည် သူမ၏ နတ်ဘုရားအာရုံခံစားမှုဖြင့် ရင်းနှီးနေသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။