အင်မော်တယ်များ၏နတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: God Of Immortals – Chapter 1: A Ying Of Time [I] | NovelPing

God Of Immortals – အခန်း (၁) - အချိန်၏ အာယင်း [I]

ဝိညာဉ်ရေးရာ တရားထိုင်ခြင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မွန်းနေသော ကျန်းရှုယင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလျက်ရှိပြီး သူမသည် ပဒုမ္မာကြာပွင့်ပုံစံ ထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းအထက်တွင် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်မှ ဆင်းသက်လာသော ရွှေရောင်အလင်းဝိုင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင်မူ ဒြပ်စင်စွမ်းအားများဖြစ်သည့် အပြာရောင်မီးတောက်များ ဝန်းရံနေသည်။ သူမသည် ရှေးဟောင်းဂူတစ်ခုအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံရာအခန်း ထဲတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည် သူမ၏ နေအိမ်ဟု ခေါ်ဆိုသော နေရာပင်ဖြစ်သည်။ အဆိုပါဂူမှာ အန်ယန်း ဟုခေါ်သော ကမ္ဘာကြီးရှိ တိုက်ကြီးသုံးတိုက်အနက် တစ်ခုဖြစ်သည့် လီကျန်း တောင်ပိုင်းပြည်နယ်တွင် တည်ရှိပြီး ကောင်းကင်စမ်းမြိုင် ရွာ၏ အစွန်အဖျားရှိ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုအတွင်း ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အန်ယန်း ဂြိုဟ်သည် လူသားတို့၏ အဓိကကျသော မြေပြင်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လီကျန်း၊ နန်ကျင်း နှင့် ကိုင်ဖုန်း ဟူ၍ တိုက်ကြီးသုံးတိုက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ တိုက်ကြီးတစ်ခုစီကို မြောက်ပိုင်း၊ တောင်ပိုင်း၊ အရှေ့ပိုင်းနှင့် အနောက်ပိုင်းဟူ၍ ပြည်နယ်လေးခုစီ ခွဲခြားထားသည်။ ပြည်နယ်တစ်ခုချင်းစီကို ထပ်မံ၍ မြို့ကြီးများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ မြို့များကိုမူ ရွာကြီး၊ ရွာငယ်များအဖြစ် ခွဲခြားထားပြန်သည်။ ကောင်းကင်စမ်းမြိုင် သည် ထိုလူသားတို့၏ ရွာကြီးများအနက် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ဝူး!

ရုတ်တရက် ကျန်းရှုယင် သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ဆန့်ထုတ်ကာ စက်ဝိုင်းပုံစံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အပြာရောင်မီးလုံးကြီးတစ်ခု စတင်စုစည်းလာသည်။ မီးတောက်လုံးသည် အရည်ပျော်သွားပြီး အပြာရောင်မီးတောက် အလုံးအခဲတစ်ခုဖြစ်လာသည်အထိ လက်များကို ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေသည်။ ထို့နောက် မီးတောက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး မီးစွမ်းအင်၏ အနှစ်သာရကို သူမ၏ ငွေရောင်ဗဟိုချက်အတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။

"အချိန်မဲ့ အာယင်း။"

ကျန်းရှုယင် က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် စုပ်ယူထားသော စွမ်းအင်များကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နူးညံ့သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုအဖြစ် လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ချို့ယွင်းနေသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သုံးစွဲနေရသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်၍ မရပေ။ ထိုကျင့်စဉ်သည် စကြဝဠာစွမ်းအင် နှစ်မျိုးကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူပြီးနောက် ပေါင်းစပ်ပေးကာ ဒန်ထျန်းနှင့် ကိုယ်တွင်းရှိ အသက်ရှူလမ်းကြောင်း (meridians) များကို ချဲ့ထွင်ပေးသည်။ ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲရလဒ်မှာ ဒန်ထျန်းအတွင်း၌ အလွန်သိပ်သည်းသော ချီစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီထက်ပိုပြီး ဘာလိုသေးလို့လဲ။"

သူမသည် တွေးတောရင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ အာရုံခံစားမှုများကို ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ သူတို့နေထိုင်ရာ တောင်ကုန်းပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အနီးအနားရှိ ရွာအချို့အထိပင် ရှိနေသော အသက်ရှူသံများကို ခံစားမိသည်။ သူမ၏ မြင့်မြတ်သော အာရုံခံစားမှုမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ သူမသည် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဆူရာမျိုးနွယ်စု ရဲ့ စွမ်းအား။"

သူမ၏ ဖခင်မှာ ကျန်းလီချန်း ဖြစ်ပြီး လင်းဓားဂိုဏ်း မှ ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်ကာ ကြေးနီအနှစ်သာရအဆင့် (Tongxin) ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ မိခင် ကျန်းဝမ်ကျင်း မှာလည်း ကြေးနီအနှစ်သာရအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်။ သို့သော် သူမ၏ အဆူရာမျိုးနွယ်စု မှာ မိခင်ဘက်မှ ဆင်းသက်လာသော မျိုးရိုးဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဖီးနစ်မျိုးနွယ် ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နန်ကျင်း တိုက်ကြီးမှ အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်စုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမသည် မကြာသေးမီက မိခင်ဘက်မှ မျိုးနွယ်စုအကြောင်းကို တွေးတောနေမိသည်။ သို့သော် မိခင်၏ တိုက်ရိုက်မျိုးနွယ်စုအကြောင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဝေးကွာသော မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် နန်ကျင်း ဘုရင်အကြောင်းကိုသာ တွေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

လေထဲတွင် ဆက်လက်မျောလွင့်နေရင်း ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ နေရာလပ်အိတ် ထဲမှ အပြာရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်၍ ဝါးစားလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များက ဒန်ထျန်းအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာရာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အချိန်မဲ့ဝိညာဉ် ကျင့်စဉ်ကို သုံးကာ စွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ သူမ ပိုမိုအားကောင်းလာသော်လည်း ဤမျှနှင့် မလုံလောက်သေးကြောင်း သူမသိသည်။ သူမသည် နန်ကျင်း ၏ ဘုရင်ကို ရှာဖွေရပေမည်။

သူမ၏ ဘိုးဘေးမျိုးဆက်ဝင် ဦးလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဘုရင်တစ်ပါးကို မည်သည့်အခါကမျှ မမြင်ဖူးသော်လည်း လူသားလောကတွင် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများအကြောင်းကိုမူ သိရှိထားသည်။ အရင်ကထက် ပိုမိုပြတ်သားလာသည့် စိတ်ဓာတ်ဖြင့် နောက်မကျမီတွင် ထိုအာဏာရှင်ကို ရှာဖွေရန် အန္တရာယ်ခံရမည်ဟု သူမသိသည်။ သူသည် သူတို့၏ လူသားလောက ကြုံတွေ့နေရသော အခက်အခဲများနှင့် နိမိတ်ဖတ်သူများ၏ ဟောကိန်းများကို သိရှိနေရမည်။ အကယ်၍ သူက ထိုဟောကိန်းများကို ကြိုသိနေခဲ့လျှင်ကော။ သူက သူမကို မြင်ရသည်ကို လုံးဝ နှစ်သက်မည်မဟုတ်လျှင်ကော။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်။"

ကျန်းရှုယင် သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ သူမတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ဆင်းလာချိန်တွင် သူမ၏ ဝေးကွာသော ဆွေမျိုးတော်စပ်သူသည် အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သနည်းဟု တွေးတောမိသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နိုင်ပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ထာဝရ အာဏာရှင်အဖြစ်သာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သနည်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူမ နားမလည်သေးသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အန်ယန်း ဂြိုဟ်၏ အကြီးမြတ်ဆုံး အာဏာရှင်သုံးပါးစလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး လူသားလောကတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားများ ဖြစ်လာကြမည်မဟုတ်ပေ။ လူတစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ကံကြမ္မာချင်း မတူညီကြပေ။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ဘိုးဘေးဆွေမျိုးတစ်ဦးမှာ အာဏာရှင်တစ်ပါးဖြစ်နေသည့်အတွက် သူမ ဝမ်းမြောက်မိသည်။ သူသည် သူတို့ ရှာဖွေနေသော အဖြေဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"နန်ကျင်း။"

ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ မြင့်မြတ်သော ရှောင်တိမ်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကို သုံးကာ ကျင့်ကြံရာအခန်း မှ ထွက်ခွာလာရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဂူအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လိုက်သောအခါ မြင်တွေ့ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် သူမ အမြဲလိုပင် ပြုံးမိပြန်သည်။ မိသားစုအပေါ် လွှမ်းမိုးနေသော ကြီးမားသည့် မှောင်မိုက်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ သူမသည် ဘဝ၏ သေးငယ်သော အရာများထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပဒုမ္မာခုနစ်ပွင့် လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ကာ ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

မီးလျှံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပုစဉ်းရင်ကွဲရာပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ ကျန်းရှုယင် သည် ဓားကို အိမ်ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ ပျံသန်းမှုတွင် ပါဝင်ရန်အတွက် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ သူမသည် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဘဝ။"

လှပသော ရှုခင်းကို ကြည့်ရှုနေရင်း အတိတ်က ပျော်ရွှင်ဖွယ် အမှတ်တရများက သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ လှိုက်ခနဲ တိုးဝင်လာသည်။

သူမသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးဖြစ်စဉ်က မိဘများ သူမနှင့်အတူ ကောင်းကင်စမ်းမြိုင် ရွာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သည်ကို သူမ အမှတ်ရနေသည်။ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့သည် မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် အလွန်တောင့်တနေသော လူငယ်တစ်ဦးထံမှ မြေကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမြင့်သော်လည်း၊ ကျန်ရှိနေသော ဘိုးဘေးတို့၏ အမွေအနှစ်အများစုကို သုံးစွဲခဲ့ရသော်လည်း၊ သူတို့သည် ထိုကျယ်ဝန်းသော မြေနေရာ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို နှစ်သက်ကြသည်။

သူတို့သည် ထိုမြေနေရာ ကျယ်ဝန်းခြင်းမှာ ပြောင်းစိုက်ပျိုးရန်နှင့် ဆိတ်မွေးမြူရန်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ရွာ၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိနေခြင်းက သူတို့၏ စီမံကိန်းအတွက် ပိုမိုပြီးပြည့်စုံစေသည်။ လယ်သမားများဖြစ်ကြသည့် သူတို့သည်လည်း ထိုနေရာတွင် စနစ်တကျ အခြေချခဲ့ကြသည်။ မြေနေရာကို လေးပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။ နှစ်ပိုင်းမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ကျန်နှစ်ပိုင်းမှာ ပို၍ သေးငယ်သည်။ ကျယ်ဝန်းသော အပိုင်းနှစ်ပိုင်းမှာ ပြောင်းစိုက်ပျိုးရန်နှင့် ဆိတ်မွေးမြူရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ သေးငယ်သော အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအနက် တစ်ပိုင်းကို ကိုယ်ခံပညာနှင့် မှော်ပညာများ ကျင့်ကြံရာနေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ရေအိုင်ငယ်လေး ရှိသော ဒုတိယ အပိုင်းငယ်ကိုမူ တရားထိုင်ရာနေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

ကျန်းလီချန်း က အဆောက်အအုံအတွင်း၌ မြေအောက်သိုလှောင်ခန်းတစ်ခု တူးဖော်ရင်း ကျင့်ကြံရာအခန်း ကို ထူးခြားစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ချိန်အထိ သူတို့သည် ထိုထက်ပို၍ ကံကောင်းစရာမရှိဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို ကျင့်ကြံရာအခန်း မှာ သူတို့အတွက် အလွန်ဆိုးရွားသော အချိန်ကာလတစ်ခုတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။