ချန်ချန်နှင့် ဒရူယာတို့သည် ယောင်မိုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ခန်းမထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျူးဖုန်းမှာ ကိုယ်ကို တောင့်ထားလိုက်သည်။ အေဘရွန်နှင့် အိုဘန်တို့မှာ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြပြီး လက်ထဲမှ လက်နက်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။ အွန်ဂါရာမှာမူ စက်ဆုပ်ရွံရှာသည့်အမူအရာဖြင့် မျက်နှာလွှဲသွားသည်။
"ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေပြောဦးမလဲဆိုတာ ကြားချင်လိုက်တာ"
ကျူးဖုန်းက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး ချန်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ ဖုန်းရယ်။ ကျွန်မနောက်ကို ကပ်ရောဂါလိုမျိုး ကပ်ပါလာတတ်တဲ့ ဒီလိုပြဿနာမျိုးတွေကို ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ မဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား"
ချန်ချန်က ခါးကိုလက်ထောက်ကာ ပြောသည်။ ထို့နောက် ဂါလာဇာ၏ တောင်းဆိုချက်ကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် ဤသို့ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
"ဘာလုပ်သင့်တယ်ဆိုတာကို ဘုရင်ကပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေ။ ကျွန်မတို့ ဘုရင်ဆီကို အမြန်ဆုံးသွားဖို့ လိုအပ်တယ်"
"ကျောက်သားပျံသန်းသူတွေကို သုံးနိုင်တယ်" အေဘရွန်က ပြောသည်။ "ဒီဘက်ကို လာခဲ့ကြ"
သူက သူတို့ကို တံတားတစ်စင်းကျော်အောင် ဦးဆောင်ခေါ်သွားပြီး ဂူနံရံအနောက်ဘက်ရှိ ဂူပေါက်များဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဂူဝများတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် သံတိုင်များက ကျောက်သားအရေခွင်ရှိ ဧရာမသတ္တဝါကြီးနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ချန်ချန်၏ အမြင်တွင် ၎င်းတို့မှာ ကိုယ်ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အတောင်ပံများ ခေါက်ထားသည့် ဝံပုလွေများနှင့် ဆင်တူနေသည်။ အေဘရွန်က တိရစ္ဆာန်ထိန်းသူနှင့် စကားပြောပြီး တိရစ္ဆာန်ခြံတစ်ခုအတွက် သော့ကို တောင်းယူလိုက်သည်။
"ကျန်တဲ့ကောင်တွေကိုတော့ တပ်မတော်က အသုံးပြုနေပြီ။ ဒီကောင်တွေက အသက်ပိုကြီးပေမဲ့ တိရစ္ဆာန်ထိန်းကတော့ သူတို့က လမ်းမှန်အတိုင်း ပျံသန်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဘုရင်ကတော့ ပင်မတံခါးနားက တပ်မတော်ရဲ့ ရှေ့တန်းမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်"
သူက ခြံတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရင်း သူတို့ကို ပြောသည်။ သူက လက်ကိုမြှောက်ကာ ထိုကျောက်သားသတ္တဝါများကို ချော့မော့သည့်အသံဖြင့် စကားပြောလိုက်ရာ ၎င်းတို့က အုပ်စုကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ တိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း သူတို့ကို ခြံထဲမှ အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။
"အိုဘန်၊ မင်းက ယောင်မိုကို တင်ခေါ်သွား" ဟု သူက သားဖြစ်သူကို မှာလိုက်သည်။
"ကျွန်မလည်း လိုက်ချင်တယ်" ချန်ချန်က ပြောသည်။ "သူတို့က ကျူးဖုန်းနဲ့ ကျွန်မကို တင်ခေါ်သွားပေးနိုင်မလား"
"မင်း မြင်းစီးတာ ကျွမ်းကျင်ရဲ့လား" ဟု အွန်ဂါရာက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
"ကျွမ်းကျင်ပါတယ်" ချန်ချန်က ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါဆိုရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ" အေဘရွန်က ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို ဝေဟင်တပ်ဖွဲ့အနေနဲ့ လေ့ကျင့်ပေးထားတာ။ သူတို့က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်နောက်ကို လိုက်တတ်ကြပြီး အိုဘန်စီးမယ့်ကောင်ကလည်း ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ကောင်ပဲ။ တကယ်လိုအပ်တဲ့အခါမှသာ လမ်းညွှန်ပေးပါ။ သူတို့က ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပြီးသားပါ။ သတိတော့ထားကြပါ"
"ကျွန်မ လုပ်ပါ့မယ်" ဟု ချန်ချန်က ကတိပေးလိုက်သည်။
အိုဘန်သည် ခေါင်းဆောင်ပျံသန်းသူသတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်စီးလိုက်သည်။ ဂါလာဇာကမူ ထိုပုတီးကောင်ကို မထိမိစေရန် သတိထားရင်း သူ၏နောက်မှ တွားသွားတက်လိုက်ပြီး သတ္တဝါ၏ နံဘေးရှိ ကျောက်သားခုံးများပေါ်တွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ချန်ချန်နှင့် ကျူးဖုန်းတို့သည် ဒုတိယမြောက် သတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်စီးလိုက်ကြသည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်သားအသားအရေသည် ချန်ချန်၏ ဘောင်းဘီကို ပွတ်တိုက်ပြီး ဖမ်းဆုပ်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။ ကျောက်ရုပ်တွေက တကယ်ပဲ ပျံသန်းနိုင်တာလား။
သူမသည် ဟန်ချက်ညီစေရန် ကျူးဖုန်း၏ ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပတ်ဖက်ထားလိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် အာကိန်းကျမ်းစာလုံးလုံးပါသော စက်လုံးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားသည်။ အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုပစ္စည်းကို သူမ၏ အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဝံပုလွေနှင့်တူသော ထိုသတ္တဝါသည် နောက်သို့ယိမ်းလိုက်ပြီး အတောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်သည်။ သတ္တဝါ၏ အတောင်ပံများ အောက်သို့ ရိုက်ခတ်လိုက်ချိန်တွင် ချန်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အလေးချိန်တစ်ခု ဖိကျလာပြီး မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားသည်။ အတောင်ပံများကို အားရပါးရ ခတ်လိုက်ရင်း ထိုသတ္တဝါသည် ပျံတက်သွားပြီး သူတို့အောက်ရှိ ဂူမျက်နှာပြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် အလေးချိန်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချန်ချန်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ပေါ့ပါးကာ ခေါင်းမူးချင်သလို ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမ ကျူးဖုန်း၏ ခါးကို ပို၍တင်းအောင် ဖက်ထားလိုက်မိသည်။ ထိုအခါမှသာ ကျူးဖုန်းသည် ကျောက်ရုပ်တစ်ခုလိုပင် တောင့်တောင့်ကြီး ထိုင်နေသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့သည် အလွန်မြင့်မားသော ဝေဟင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်" ချန်ချန်က အောက်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကျောက်သားအဆောက်အအုံများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
"ကျွန်တော် ဒီထက်ဆိုးတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကြုံဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီစွန့်စားခန်းတစ်ခုလုံးကတော့ ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် နည်းနည်းတော့ ရူးမိုက်နေသလိုပဲ"
လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး သတ္တဝါက ဦးတည်ရာကို အနည်းငယ် ပြောင်းလိုက်ချိန်တွင် ကျူးဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။ ကျူးဖုန်းသည် ထိန်းကြောင်းမည့် ကြိုးကို ကိုင်ထားရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူတို့၏ အောက်ဘက်တွင် တပ်မတော်က ပင်မတံခါးရှေ့၌ စုရုံးနေကြသည်။ အခြားသော ပျံသန်းသည့်သတ္တဝါများမှာလည်း ဆယ်ကောင်၊ အကောင်နှစ်ဆယ်စီ အုပ်စုဖွဲ့ကာ ဝေဟင်တွင် ဝဲပျံနေကြပြီး ကိုယ်ပိုင်အလံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခေါင်းဆောင်တစ်ကောင်နောက်သို့ လိုက်ပါနေကြသည်။ ပင်မတံခါးအနီးတွင် စီတန်းထားသော မှော်ပညာသုံး လက်နက်များမှာ ပစ်ခတ်ရန် အသင့်အနေအထား ရှိနေသည်။ ဘုရင်သည် ထိုစက်ပစ္စည်းတစ်ခုအနီးတွင် ကင်းထောက်အဖွဲ့များနှင့်အတူ ရပ်နေသည်။
စစ်သည်များက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပျံသန်းသည့်သတ္တဝါများ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် လမ်းရှင်းပေးရန် အလျင်အမြန်ပင် ရွေ့လျားသွားကြသော်လည်း အချို့က ယောင်မိုကို လက်ညှိုးထိုးကာ စိုးရိမ်တကြီး တိုးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။ ဂါလာဇာကို တပ်မတော်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ မှားယွင်းသော တွက်ချက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေမလားဟု ချန်ချန် တစ်ခဏမျှ တွေးတောမိသည်။ ပုတီးကောင်များက ယောင်မိုကို မြင်သည်နှင့် သတ်ဖြတ်ပစ်မည့် အန္တရာယ်လည်း ရှိနေသည်။ ထို့နောက် သူတို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး ချန်ချန်မှာ သံသယဝင်နေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။
သတ္တဝါများ၏ ခြေထောက်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် ဘုရင်သည် သူတို့လာသည်ကို မြင်လိုက်ပုံရပြီး လူအုပ်ကြားထဲမှ တိုးထွက်လာသည်။
"ဒါက ဘာလဲ၊ အိုဘန်" ဟု သူက ဂါလာဇာကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"သူ့ကိုပဲ မေးကြည့်လိုက်ပါ" ဟု အိုဘန်က ဘုံစကားဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
ပုတီးကောင်စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာနှင့် ဘုရင့်အကြည့်များ သူမထံသို့ ရောက်လာချိန်တွင် ချန်ချန်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဂါလာဇာက စတင်ပြောဆိုလာခြင်းပင်။
"ရှင်တို့ လိုချင်တဲ့အရာ ကျွန်မဆီမှာ ရှိတယ်"
သူမက ဘုရင်ကို ပြောသည်။ ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူမက ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်မ ပြောပြနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ရှင်တို့ပဲ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်ယူသွားလို့ ရတယ်... ထပ်ပြီး ပျက်စီးသွားတာမျိုးကတော့ ဘာမှ မထူးခြားတော့ပါဘူး"
"ပြောစမ်း"
ဘုရင်က ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။
"အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ရဲ့ တပ်တွေက ရှင်တို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို အာရုံလွှဲထားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူမရဲ့ စိမ့်ဝင်သူတွေက အာကိန်းကျမ်းစာလုံးလုံးပါတဲ့ စက်လုံးကို ရှာဖွေကြလိမ့်မယ်။ သူတို့က အဲဒါကိုရော၊ ကျွန်မကိုပါ တွေ့တဲ့အခါ ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စက်လုံးကို အသုံးပြုပြီး အခမ်းအနားတစ်ခု လုပ်ကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခမ်းအနားက အာခတ်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပုံဖော်ထားတဲ့ 'ဝေ့ဗ်' (Weave) အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ မစ်စထရာ ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက်မှာ သူမဟာ မှော်စွမ်းအင်ရဲ့ နတ်ဘုရားမအသစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
ချန်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားသော ကျူးဖုန်းကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူမ ယောင်မိုဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"သူမ ဒါကို လုပ်နိုင်လို့လား။ နတ်ဆိုးမင်းသမီးတစ်ယောက်က နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တာလား။ အဲဒီမှာ ပါဝင်တဲ့ စွမ်းအားက..."
"အောက်ကမ္ဘာတစ်ခွင်က ယောင်မိုမြို့တွေမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်နေကြပြီ။ အာကိန်းစွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တွေကို သစ္စာရှိသူတွေက စုဆောင်းနေကြတယ်။ အာကိန်းကျမ်းစာလုံးလုံးပါတဲ့ စက်လုံးမှာ မစ်စထရာရဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတစ်ခု ပါဝင်နေပြီး ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ကတော့ အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီး၊ အာကိန်းနဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်နေတယ်။ ပထမဦးဆုံး မိန်းမပျိုက ဆက်သွယ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ စွမ်းအားအတွက် ကျွန်မက အချက်အချာနေရာ ဖြစ်လာမှာပါ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ"
"ရည်ရွယ်ချက်ပဲ ဟုတ်လား"
ဘုရင် လာဂါမာက ဂါလာဇာကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"အခု ကျွန်မ လိုချင်တာက လွတ်မြောက်ဖို့ပဲ။ ဒီမြို့ကနေ ထွက်သွားချင်တယ်၊ ဝူဂျီကနေ ဝေးရာကို၊ အသက်ရှိသမျှ အရာအားလုံးဆီကနေ ဝေးရာကို ထွက်သွားချင်တယ်။ ကျွန်မက အမျိုးသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ နေထိုင်ခဲ့ရတာ။ ကျွန်မက စွန်းထင်းပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ ကျွန်မ အာခတ်ရဲ့ ယဇ်ကောင် မဖြစ်ချင်ဘူး"
ဘုရင် လာဂါမာက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ မင်း လိမ်နေရင်ကော။ မင်းကို ထပ်ဖမ်းမိရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ လောလ်သ်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အောင်မြင်မလာအောင် မင်းကို ဘာကြောင့် မသတ်ပစ်ရမှာလဲ"
ချန်ချန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ဂါလာဇာ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်"
"ဘာကြောင့်လဲ။ မင်း သူ့စိတ်ထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့အရာတွေကြောင့်လား။ သူက မင်းကိုပါ လှည့်စားဖို့အတွက် လိမ်ညာတာမျိုးတွေ လုပ်နိုင်သေးတယ်။ မင်းရဲ့ ကရုဏာစိတ်ကို သတိထားပါ"
ဘုရင် လာဂါမာက ချန်ချန်ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ့စိတ်ထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတာကြောင့်တင် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတယ်၊ ဒရူယာဆီမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ အရိပ်မျိုး၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ဆီမှာလည်း ရှိနေတဲ့ အရိပ်မျိုးပါပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ နတ်ဘုရားမကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ ဝမ်းနည်းမှု၊ သေဆုံးခြင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သစ္စာဖောက်ခံရလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကို ဘယ်တော့မှ မသိလိုက်ရတာမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီခံစားချက်မျိုးကို ကျွန်မ သိတယ်"
ချန်ချန်က ဂါလာဇာ၏ တုန်ရီနေသော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ သူမက ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီယောင်မိုက သူ့လူမျိုးတွေကို သစ္စာဖောက်နေတာ၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း သစ္စာဖောက်ခံခဲ့ရလို့ပါပဲ"
ဘုရင်က ဂါလာဇာကို စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်သည်။ ဘုရင် လာဂါမာ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တွန့်ကြောင်းများမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာပြီး သူသည် အရင်ကထက် ပို၍ နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ဒရူယာ ပြောသည်မှာ မှန်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မီးတောက်အသစ်တစ်ခု တောက်လောင်လာသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုလည်း ဖြစ်ရစေပေါ့။ ငါတို့မှာ အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲတစ်ခု ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး မင်းလည်း လွတ်မြောက်ခွင့် ရသွားမှာပါ။ ဒေါ်လာ!" ဘုရင်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "တံခါးတွေကို ပြင်ဆင်ထားကြ၊ ချီတက်ဖို့ အချက်ပေးလိုက်"
"ရှင်တို့ တံခါးတွေကို ဖွင့်တော့မလို့လား" ချန်ချန်က မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်" ဘုရင် လာဂါမာက ရက်စက်စွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ "ငါတို့ဆီကို ဧည့်သည်တွေ ရောက်လာတော့မှာဆိုတော့ သူတို့ကို ကြိုဆိုဖို့ တံခါးတွေကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ပေးထားမှပေါ့။ ကံကောင်းမယ်ဆိုရင် ငါတို့ သူတို့ကို ဝိုင်းရံပြီး အနောက်ဘက်နံရံမှာရှိတဲ့ အမှောင်နတ်ဆိုး (Dark Elf) တပ်တွေကို ဘေးကနေ တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်။ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အပေါက်ထဲမှာ ကြွက်တွေလို ပိတ်မိနေတဲ့အခါ အရေအတွက်က သိပ်အရေးမကြီးတော့ပါဘူး"
"ဒါဆိုရင် မြို့ကို ကျူးကျော်သူတွေအတွက် အလွယ်တကူ ဖြစ်မသွားဘူးလား" ဟု ကျူးဖုန်းက မေးသည်။
"အဲဒီလိုပဲ မြင်ရတယ် မဟုတ်လား"
ဘုရင် လာဂါမာက အနည်းငယ် ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။
"မြို့အပေါ်မှာ ဝဲပျံနေတဲ့ ပျံသန်းသူတွေ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး ဆိုးမှာပေါ့" သူက အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော ကျောက်သားသတ္တဝါများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး "ဒါမှမဟုတ် မြစ်ရိုးတစ်လျှောက်က အိမ်တွေနဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ပုတီးကောင် တစ်ထောင်ကျော် မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ပိုဆိုးမှာပေါ့"
"ဒီမှာ စုရုံးနေတဲ့ စစ်သည်တွေထက် ပိုများတဲ့ စစ်သည်တွေ ရှင်တို့မှာ ရှိနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ရဲ့ အရေအတွက်က..."
ချန်ချန်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ယောင်မိုတွေကပဲ လှည့်စားတတ်တာ မဟုတ်ဘူး"
ဘုရင် လာဂါမာက ပြောသည်။
"သူတို့က အိပ်မက်တွေ၊ மாயမျက်လှည့်တွေကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်က အများကြီးပါလားလို့ ငါတို့ကို ထင်မှတ်မှားအောင် လုပ်ကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို ငါ မှာထားခဲ့တယ်၊ အကယ်၍ သူတို့ကို ဖမ်းမိပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းခံရရင် မိုင်ရီယာရဲ့ အရေအတွက်က အမှန်တကယ်ရှိတာရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောခိုင်းထားတယ်။ အိုး၊ ငါတို့မှာ အရေအတွက် နည်းနေဆဲပါ၊ တိုက်နိုင်စွမ်းလည်း လျော့နည်းနေနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သူတို့ကို အံ့အားသင့်စရာ အနည်းငယ်လောက်တော့ ပေးလိုက်မှာပါ။ အဲဒီအရာကပဲ ငါတို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အသာစီးကို ရစေလိမ့်မယ်။ ငါလည်း ဒီမြို့ကို ကာကွယ်ပေးသွားမှာပါ"
ဘုရင်က အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးပြူးနေသော ချန်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားမ၏ မျက်ရည်များ၊ သူတို့ တိုက်ပွဲကို အနိုင်ရသွားနိုင်သေးသည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင် တံပိုးမှုတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစုလိုက် စုရုံးနေသော တပ်မတော်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည့် ကျယ်လောင်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အသံဖြစ်သည်။ ချန်ချန်ပတ်လည်ရှိ စစ်သည်များက လက်နက်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကို တစ်ချက်စီ ထုရိုက်လိုက်ကြသည်။
"စတင်ပြီ။ ယောင်မိုတွေ ရောက်လာပြီ"
ဘုရင် လာဂါမာက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက ဂါလာဇာကို စိတ်မရှည်စွာ လက်ဟန်ဖြင့် ပြလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့အနားမှာ နေ။ ကျန်တဲ့လူတွေက ကိုယ့်နေရာကိုယ် သိကြမှာပါ။ သွားကြ၊ ဘေးကင်းအောင် နေကြ၊ ပြီးတော့ Blackhorns တွေနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ကြ"
ဘုရင်က ပြောသည်။ သူက ချန်ချန်ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။
မြို့တံခါးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာပြီး တပ်မတော်က ယောင်မိုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ချီတက်သွားချိန်တွင် ချန်ချန်နှင့် ကျူးဖုန်းတို့သည် ကျောက်သားပျံသန်းသူသတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်တက်လိုက်ကြသည်။
အဆိုပါ စက်လုံးသည် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များကို သစ္စာရှိစွာ စောင့်ရှောက်နေသူများ၏ စုဆောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အာကိန်းကျမ်းစာလုံးများ အပြည့်ပါဝင်နေသည့် ထိုစက်လုံးထဲတွင် မစ်စထရာ၏ စွမ်းအင်နှင့် မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။ ကျွန်မ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်မှာမူ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး၊ အာကိန်းစွမ်းအင်နှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။ ပထမဦးဆုံး မိန်းမပျိုက ဆက်သွယ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် စွမ်းအားအတွက် ကျွန်မက အချက်အချာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဒါပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။"
"ရည်ရွယ်ချက်ပဲ ဟုတ်လား"
ဘုရင် လာဂါမာက ဂါလာဇာကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"အခု ကျွန်မ လိုချင်တာက လွတ်မြောက်ဖို့ပဲ။ ဒီမြို့ကနေ ထွက်သွားချင်တယ်၊ ဝူဂျီကနေ ဝေးရာကို၊ အသက်ရှိသမျှ အရာအားလုံးဆီကနေ ဝေးရာကို ထွက်သွားချင်တယ်။ ကျွန်မက အမျိုးသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ နေထိုင်ခဲ့ရတာ။ ကျွန်မက စွန်းထင်းပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ ကျွန်မ အာခတ်ရဲ့ ယဇ်ကောင် မဖြစ်ချင်ဘူး"
ဘုရင် လာဂါမာက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ မင်း လိမ်နေရင်ကော။ မင်းကို ထပ်ဖမ်းမိရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ လောလ်သ်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အောင်မြင်မလာအောင် မင်းကို ဘာကြောင့် မသတ်ပစ်ရမှာလဲ"
ချန်ချန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ဂါလာဇာ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်"
"ဘာကြောင့်လဲ။ မင်း သူ့စိတ်ထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့အရာတွေကြောင့်လား။ သူက မင်းကိုပါ လှည့်စားဖို့အတွက် လိမ်ညာတာမျိုးတွေ လုပ်နိုင်သေးတယ်။ မင်းရဲ့ ကရုဏာစိတ်ကို သတိထားပါ"
ဘုရင် လာဂါမာက ချန်ချန်ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ့စိတ်ထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတာကြောင့်တင် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတယ်၊ ဒရူယာဆီမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ အရိပ်မျိုး၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ဆီမှာလည်း ရှိနေတဲ့ အရိပ်မျိုးပါပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ နတ်ဘုရားမကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ ဝမ်းနည်းမှု၊ သေဆုံးခြင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သစ္စာဖောက်ခံရလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကို ဘယ်တော့မှ မသိလိုက်ရတာမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီခံစားချက်မျိုးကို ကျွန်မ သိတယ်"
ချန်ချန်က ဂါလာဇာ၏ တုန်ရီနေသော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ သူမက ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီယောင်မိုက သူ့လူမျိုးတွေကို သစ္စာဖောက်နေတာ၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း သစ္စာဖောက်ခံခဲ့ရလို့ပါပဲ"
ဘုရင်က ဂါလာဇာကို စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်သည်။ ဘုရင် လာဂါမာ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တွန့်ကြောင်းများမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာပြီး သူသည် အရင်ကထက် ပို၍ နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ဒရူယာ ပြောသည်မှာ မှန်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မီးတောက်အသစ်တစ်ခု တောက်လောင်လာသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုလည်း ဖြစ်ရစေပေါ့။ ငါတို့မှာ အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲတစ်ခု ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး မင်းလည်း လွတ်မြောက်ခွင့် ရသွားမှာပါ။ ဒေါ်လာ!" ဘုရင်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "တံခါးတွေကို ပြင်ဆင်ထားကြ၊ ချီတက်ဖို့ အချက်ပေးလိုက်"
"ရှင်တို့ တံခါးတွေကို ဖွင့်တော့မလို့လား" ချန်ချန်က မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်" ဘုရင် လာဂါမာက ရက်စက်စွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ "ငါတို့ဆီကို ဧည့်သည်တွေ ရောက်လာတော့မှာဆိုတော့ သူတို့ကို ကြိုဆိုဖို့ တံခါးတွေကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ပေးထားမှပေါ့။ ကံကောင်းမယ်ဆိုရင် ငါတို့ သူတို့ကို ဝိုင်းရံပြီး အနောက်ဘက်နံရံမှာရှိတဲ့ အမှောင်နတ်ဆိုး (Dark Elf) တပ်တွေကို ဘေးကနေ တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်။ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အပေါက်ထဲမှာ ကြွက်တွေလို ပိတ်မိနေတဲ့အခါ အရေအတွက်က သိပ်အရေးမကြီးတော့ပါဘူး"
"ဒါဆိုရင် မြို့ကို ကျူးကျော်သူတွေအတွက် အလွယ်တကူ ဖြစ်မသွားဘူးလား" ဟု ကျူးဖုန်းက မေးသည်။
"အဲဒီလိုပဲ မြင်ရတယ် မဟုတ်လား"
ဘုရင် လာဂါမာက အနည်းငယ် ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။
"မြို့အပေါ်မှာ ဝဲပျံနေတဲ့ ပျံသန်းသူတွေ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး ဆိုးမှာပေါ့" သူက အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော ကျောက်သားသတ္တဝါများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး "ဒါမှမဟုတ် မြစ်ရိုးတစ်လျှောက်က အိမ်တွေနဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ပုတီးကောင် တစ်ထောင်ကျော် မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ပိုဆိုးမှာပေါ့"
"ဒီမှာ စုရုံးနေတဲ့ စစ်သည်တွေထက် ပိုများတဲ့ စစ်သည်တွေ ရှင်တို့မှာ ရှိနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ရဲ့ အရေအတွက်က..."
ချန်ချန်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ယောင်မိုတွေကပဲ လှည့်စားတတ်တာ မဟုတ်ဘူး"
ဘုရင် လာဂါမာက ပြောသည်။
"သူတို့က အိပ်မက်တွေ၊ மாயမျက်လှည့်တွေကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်က အများကြီးပါလားလို့ ငါတို့ကို ထင်မှတ်မှားအောင် လုပ်ကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို ငါ မှာထားခဲ့တယ်၊ အကယ်၍ သူတို့ကို ဖမ်းမိပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းခံရရင် မိုင်ရီယာရဲ့ အရေအတွက်က အမှန်တကယ်ရှိတာရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောခိုင်းထားတယ်။ အိုး၊ ငါတို့မှာ အရေအတွက် နည်းနေဆဲပါ၊ တိုက်နိုင်စွမ်းလည်း လျော့နည်းနေနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သူတို့ကို အံ့အားသင့်စရာ အနည်းငယ်လောက်တော့ ပေးလိုက်မှာပါ။ အဲဒီအရာကပဲ ငါတို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အသာစီးကို ရစေလိမ့်မယ်။ ငါလည်း ဒီမြို့ကို ကာကွယ်ပေးသွားမှာပါ"
ဘုရင်က အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးပြူးနေသော ချန်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားမ၏ မျက်ရည်များ၊ သူတို့ တိုက်ပွဲကို အနိုင်ရသွားနိုင်သေးသည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင် တံပိုးမှုတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစုလိုက် စုရုံးနေသော တပ်မတော်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည့် ကျယ်လောင်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အသံဖြစ်သည်။ ချန်ချန်ပတ်လည်ရှိ စစ်သည်များက လက်နက်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကို တစ်ချက်စီ ထုရိုက်လိုက်ကြသည်။
"စတင်ပြီ။ ယောင်မိုတွေ ရောက်လာပြီ"
ဘုရင် လာဂါမာက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက ဂါလာဇာကို စိတ်မရှည်စွာ လက်ဟန်ဖြင့် ပြလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့အနားမှာ နေ။ ကျန်တဲ့လူတွေက ကိုယ့်နေရာကိုယ် သိကြမှာပါ။ သွားကြ၊ ဘေးကင်းအောင် နေကြ၊ ပြီးတော့ Blackhorns တွေနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ကြ"
ဘုရင်က ပြောသည်။ သူက ချန်ချန်ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။
မြို့တံခါးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာပြီး တပ်မတော်က ယောင်မိုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ချီတက်သွားချိန်တွင် ချန်ချန်နှင့် ကျူးဖုန်းတို့သည် ကျောက်သားပျံသန်းသူသတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်တက်လိုက်ကြသည်။
ဤအပိုင်းတွင် မည်သည့်ဇာတ်လမ်းအကြောင်းအရာမျှ မပါဝင်ဘဲ ဝဘ်ဆိုက်၏ အသုံးပြုသူ အင်တာဖေ့စ် (UI) နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များသာ ပါဝင်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ဆိုရန် အကြောင်းအရာ မရှိပါ။