**ခေါင်းစဉ်း - မသေမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင် – အခန်း ၁၉၇။ ယောင်မိုတစ်ဦး၏ မှတ်ဉာဏ်များ**
လွန်ခဲ့သည့်ညက သူတို့နှစ်ဦး ဖြူစင်သော ပိုးချည်စာအိပ်ရာပေါ်တွင် ဘေးချင်းယှဉ်လဲလျောင်းနေခဲ့ကြသည်ကို သူမ ပြန်ပြောင်းသတိရမိသည်။ အာဂျွန်၏ခေါင်းသည် ဂါလာဇာ၏ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် အနားယူနေပြီး သူမ၏လက်ချောင်းများသည် ဂါလာဇာ၏ပေါင်များကို ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ *သူမက ဒီလိုပုံစံနဲ့ လဲလျောင်းရတာကို ကြိုက်တယ်၊ ငါ့ကို ကျောခိုင်းထားပြီး သူမရဲ့ နုနယ်တဲ့လည်ပင်းကို ပေါ်လွင်နေစေတယ်* ဟု ဂါလာဇာက တွေးမိသည်။ အဲဒါက သူမကို အားနည်းစေသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စိတ်လှုပ်ရှားစေတယ်။
"မင်းရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ မြင်ရတဲ့ အမုန်းတရားတွေက နည်းနည်းလေးမှ မကြောက်မလန့်ဖြစ်စေဘူးလား" ဟု ဂါလာဇာက အိပ်မှုန်စုန်ဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အဲဒါက တကယ်ပဲ ခုနက မင်းတွေးနေခဲ့တဲ့အရာလား" ဟု အာဂျွန်က ညည်းသံလေးဖြင့် ပြောသည်။ "ကြည့်စမ်း၊ ငါ့မှာ နောက်လာမယ့် အသက်ရှူသံအနည်းငယ်အတွင်း မင်းကို လုပ်ပြမယ့် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တဲ့ အရာတွေအကြောင်းကိုပဲ စဉ်းစားနေမိတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အတွေးတွေထဲမှာတော့ ထိုယောကျ်ားလေးတွေအကြောင်းပဲ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ငါ မနာလိုဖြစ်ရမှာလား၊ ဂါလာဇာ?"
"မင်းကို တခြားပုံစံနဲ့ ငါ လုံးဝမတွေးနိုင်ဘူး" ဟု ဂါလာဇာက ပြန်ဖြေသည်။ သူမသည် အာဂျွန်၏ ဆံပင်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး အရှင်သခင် မိခင်က သက်ပြင်းတိုလေး ချလိုက်စဉ် သူမ၏ လည်ပင်းကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "ငါတို့က အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာဖြစ်လာပြီး အာဏာနဲ့ ယုံကြည်ချက်မှာ အလွန်အမင်း လုံခြုံစိတ်ချနေမိကြတယ်လို့ ငါစိုးရိမ်တယ်။ အာခတ် (Arkhat) ရဲ့ မှော်အနှစ်သာရရဲ့ ဘုရားသခင်ဖြစ်လာမည့် အစီအစဉ်က ချိန်ခွင်လျှာကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီး ယောကျ်ားလေးတွေကို မျှော်လင့်ချက် ပေးလိုက်ပြီ။ မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာ အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ အဲဒါက သူတို့ကို လူအင်အားနဲ့ ငါတို့ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြံစည်လာစေနိုင်တယ်။"
"သူတို့ဘက်က ဘယ်လိုကြံစည်မှုမျိုးရဲ့ အရိပ်အယောင်မှ မပြသေးပါဘူး" ဟု အာဂျွန်က ဂါလာဇာ၏ ထိတွေ့မှုဆီသို့ ကိုယ်ကိုယိမ်းရင်း ပြောသည်။
"တစ်ခါတလေ ငါတို့က သူတို့ကို လုံလောက်အောင် သေသေချာချာ မကြည့်မိကြလို့ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ဂါလာဇာက ပြန်ဖြေသည်။ "ယောကျ်ားလေးတွေက နာခံတတ်တဲ့ပုံစံ ပိုပြလေလေ၊ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲမှာ ဘာတွေတွေးနေကြလဲဆိုတာကို ငါ ပိုပြီးစိုးရိမ်လာရလေလေပဲ။"
"ချစ်ရသူလေး၊ မင်း အဲဒါကို မသိချင်တာ အမှန်ပဲလို့ ငါအာမခံပါတယ်" ဟု အာဂျွန်က ဂါလာဇာ၏ဝမ်းဗိုက်တွင် သူမ၏ပါးကို ပွတ်တိုက်ရင်း ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါသိချင်တယ်" ဟု အရှင်သခင် မိခင် မကြားနိုင်လောက်အောင် တိုးတိုးလေး ဂျစ်ကနဲ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအချိန်က သူမမည်သို့ခံစားခဲ့ရသည်ကို ဂါလာဇာ မှတ်မိနေသည်။ အာဂျွန်ကို ဘယ်လောက်အထိ ရင်ဖွင့်ရမလဲဆိုတာကို သူမ မသေချာခဲ့ပေ။ သစ္စာဖောက်ခံရမည့် အန္တရာယ်က သူတို့ကြားမှာ အမြဲတမ်း လွှမ်းမိုးနေပြီး တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် သိရှိမှု များလေလေ အဆိုပါ အန္တရာယ်က ပိုပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ အာဂျွန်က ထိုအန္တရာယ်ပေါ်တွင် ရပ်တည်ရှင်သန်နေပြီး ဂါလာဇာကမူ သူမ၏ ယောင်မိုဖြစ်ပျက်ပုံကို အလွန်အကျွံ မထုတ်ဖော်ဘဲ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ နှစ်ဦးစလုံးတွင် သစ္စာဖောက်ရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် အတူတကွ ရှိနေစဉ်က ကွဲကွာနေစဉ်ထက် ပိုမိုအားကောင်းခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။
ဂါလာဇာသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူမသည် သံသယများနှင့် မေးခွန်းများကြားတွင် အလွန်တရာ ကြာမြင့်စွာ ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း အပြင်လူတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်ကို ရယူရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ "လမ်းညွှန်မှုပေးဖို့ အာခတ်ကို ငါတောင်းဆိုဖူးပေမယ့် သူမက ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပဲ။ ငါစိုးရိမ်နေမိတယ်" ဟု ဂါလာဇာက ပြောသည်။
အာဂျွန်၏ တုံ့ပြန်မှုက ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ချစ်သူသည် တင်းမာသွားပြီး တံတောင်ဆစ်တစ်ဖက်ပေါ်ကို ထောက်ကာ ဂါလာဇာကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မိုက်မဲရတာလဲ" ဟု သူမက တိုးညှင်းစွာ ဒေါသတကြီး ပြောသည်။ "ယောကျ်ားလေးအနည်းငယ်နဲ့ ပြဿနာအတွက် အာခတ်ရဲ့အကူအညီကို သွားတောင်းဖို့ ငါတို့အတွက် မဟုတ်ဘူး။ ဒီပြဿနာကို ကိုယ်တိုင် မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ဟာ သူမရဲ့အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။"
"ငါတို့က ထိုက်တန်ကြောင်း အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ သက်သေပြပြီးသားပါ" ဟု ဂါလာဇာက ငြင်းခုံသည်။ "အာခတ်က အဲဒါကို မြင်ပြီး သူမရဲ့စွမ်းအားနဲ့ ငါတို့ကို ကောင်းချီးပေးခဲ့တယ်။ ဘာလို့ သူမရဲ့လမ်းညွှန်မှုကို မတောင်းခံရမှာလဲ။"
အာဂျွန်သည် အိပ်ရာပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ပီဝါဖွီကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူမသည် စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မင်းနဲ့ ဒီလိုဆွေးနွေးရတာကို ငါပင်ပန်းလာပြီ၊ ဂါလာဇာ။ မင်းက ထိုက်တန်တာထက် ပိုပြီး ဘုရားသခင်ဆီကနေ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေတတ်တယ်။ ဒါက အန္တရာယ်များတယ်။"
"ငါက ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှာဖွေနေတာပါ" ဟု ဂါလာဇာက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။ "ငါဟာ အာခတ်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့ ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ချင်တာ၊ ငါ့အသေအဆုံးတိုင်အောင် သူမရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အကြိမ်ကြိမ် ရယူချင်တာပါ။ ပြောစမ်းပါ၊ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆိုးတာလဲ။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ရည်ရွယ်ချက်လွန်ကဲလွန်းလို့ပဲ!" ဟု အာဂျွန်က အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဘာက မင်းကို ဘယ်အရာမှာမဆို အာခတ်ရဲ့ကိရိယာဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်စေတာလဲ? မင်းရဲ့မာနနဲ့ ရမ်းကားမှုက ဘုရားသခင်နဲ့ တန်းတူလို့ ထင်လောက်အောင် ကြီးမားနေလို့လား?"
"ဘယ်တော့မှ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။" ဂါလာဇာသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ "မင်းပြောတာကို ငါကြားတယ်၊ မင်းရဲ့သတိပေးချက်ကိုလည်း လက်ခံပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့မေးခွန်းတွေအတွက် အဖြေတွေကိုတော့ ငါရကိုရမယ်။"
သူမ၏ အသံနေအသံထားတွင် တစ်စုံတစ်ရာ အရိပ်အမြွက် ပါရှိပုံရသည်၊ ထို့ကြောင့် အာဂျွန်သည် အဝတ်အစားလဲနေရင်းမှ ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ ထင်ရှားစွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ "မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလဲ။"
"အင်ပါရီယမ် မကောင်းဆိုးဝါးကို ခေါ်ယူဖို့ ရိုးရာထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုကို ငါပြင်ဆင်ထားတယ်။"
"တစ်ယောက်တည်းလား?" အာဂျွန်၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "အဲဒါက အရမ်းရဲတင်းလွန်းတယ်။ အာခတ်ကို ကျေနပ်စေဖို့အတွက် ပုရောဟိတ်မတွေ ပိုရှိသင့်တယ်။"
"ငါ့ရဲ့တောင်းဆိုချက်က ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပါ" ဟု ဂါလာဇာက ပြောသည်။ "ငါ့မှာ တခြားလူတစ်ယောက်ပဲ ရှိမယ်။"
၎င်းသည် အာဂျွန်၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော မာနကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဟု သူမသိသော်လည်း သူမ၏ချစ်သူက သဘောတူလိမ့်မည်ဟု အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားပေ။ အာဂျွန်သည် မိုက်မဲသော ရည်ရွယ်ချက်ဟု သူမယူဆသည့်အရာဖြင့် ဂါလာဇာကို ကိုယ်တိုင်ကူညီပေးခြင်းဖြင့် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။
အိပ်ခန်းအမှတ်တရသည် မှေးမှိန်သွားပြီး အာဂျွန်က သူတို့၏ အနမ်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်စဉ် ဂါလာဇာသည် ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသည်ကို သူမ ပြန်မြင်လိုက်ရသည်။
"ဘာက မင်းရဲ့စိတ်ကို ပြောင်းလဲသွားစေတာလဲ" ဟု ဂါလာဇာက သူမချစ်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို တစ်ပိုင်းတစ်စ ကျေးဇူးတင်လျက် တစ်ပိုင်းတစ်စ သံသယဝင်လျက် မေးလိုက်သည်။
အာဂျွန်၏ နဖူးပေါ်တွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုကြောင့် တွန့်ကောက်သွားသည်။ "မင်းက ငါ့ရင်ထဲမှာ သံသယကို စိုက်ပျိုးခဲ့တာပဲ" ဟု သူမက တိုးတိုးပြောသည်။ "မင်းက လူမိုက်တစ်ယောက်ပါလို့ ငါ့ကိုယ်ငါ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အတွင်းစိတ်ကနေ အသံတစ်ခုက *မင်းပြောတာ မှန်နေရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ဘုရားသခင်က ငါတို့နဲ့ ဒီရဲတင်းတဲ့လုပ်ငန်းကို တကယ်ပဲ နှစ်သက်သဘောကျနေရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?* လို့ တိုးတိုးပြောခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ငါဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။ ဆက်ကြရအောင်။"
အာဂျွန်သည် ကျွန်နှစ်ဦး စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အရိပ်များဘက်သို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ သူတို့သည် ချည်နှောင်ခံထားရသော အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို ရှေ့သို့ ဆွဲငင်လာကြသည်။ အညစ်အကြေးများနှင့် စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကြားမှ ဂါလာဇာသည် ရွှေရောင်အသားအရေပေါ်တွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ဖုံးအုပ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများရှိသည့် ယောင်မို အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ဦးကို မှတ်မိလိုက်သည်။
"သူ့ကို ယဇ်ပလ္လင်မှာ ချည်နှောင်ထားလိုက်" ဟု အာဂျွန်က အမိန့်ပေးသည်။
ကျွန်များက အမြန်လိုက်နာ လုပ်ဆောင်ကြစဉ် ဂါလာဇာသည် အာဂျွန်ကို ပြုံးပြကာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဦးညွှတ်ပြလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို ဂုဏ်ပြုလိုက်တာပဲ" ဟု သူမက ပြောသည်။ "သူက မင်းရဲ့ အသည်းစွဲ အကြိုက်ဆုံးဖြစ်မယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။"
အာဂျွန်က လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ရဲတင်းတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုအတွက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတစ်ခု လိုအပ်တယ်" ဟု သူမက ပြောသည်။ "မင်းက အာခတ်ရဲ့ အမျက်ဒေါသ အပြည့်အဝကို စွန့်စားရဲပေမဲ့ ငါကတော့ မလုပ်ဘူး။"
ကျွန်များသည် သူတို့၏ အလုပ်ပြီးဆုံးသွားကာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ဂါလာဇာသည် လက်ကိုင်တွင် ပင့်ကူရုပ်ပါရှိသော သူမ၏ ခန်းဂျာကို ယူလိုက်သည်။ ဓားသွားဖျားဖြင့် သူမသည် သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ဓားဖြင့် ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် သွေးထွက်နေသောလက်ကို ယောင်မို၏ အပေါ်တွင် ကိုင်ထားပြီး သူမ၏သွေးများကို ထိုသူမ၏ ဖုံးအုပ်မထားသော အသားအရေပေါ်သို့ ကျဆင်းစေခဲ့သည်။ အာဂျွန်သည် သူမ၏ ခါးပတ်မှ ဓားအိမ်ထဲမှ သူမ၏ဓားကို ထုတ်ယူကာ ထိုအတိုင်းပင် ထပ်လုပ်လိုက်ပြီး သူတို့၏သွေးများသည် ယောင်မို၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ရောနှောသွားကာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ရုပ်ထုထွင်းထုထားသော နေရာများထဲသို့ စီးကျဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အခန်းထဲရှိ ဖယောင်းတိုင်များသည် ခဏတာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ပြီး အနီရောင်ဖြင့် တောက်ပလာကာ ပုံမှန်အရောင်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အာဂျွန်သည် မျက်လုံးများမှိတ်လျက်၊ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းရင်း သူမ၏ကိုယ်ကို ရှေ့တိုးနောက်ငင် လှုပ်ယမ်းကာ ရွတ်ဆိုစပြုလာသည်။
ဂါလာဇာသည် ယောင်မိုပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူမသည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် လိမ်ကောက်လူးလိမ့်နေပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် ပါးစပ်စို့ပိတ်ထားသဖြင့် ငိုညည်းသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဝတ်စုတ်များကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး ဂါလာဇာသည် ဓားကို လေထဲတွင် ကိုင်မြှောက်ထားလိုက်သည်။ "အို မိခင်အာခတ်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအသားကို သင့်အား ပူဇော်အပ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အစေခံများ၏ ဆုတောင်းသံကို နားထောင်တော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ အကျပ်အတည်းကြုံနေချိန်တွင် သင့်ဉာဏ်ပညာကို မျှဝေပေးတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်အား တိုင်တည်ပါသည်၊ ဤအသက်ကို သင့်အား ပေးအပ်သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်များကိုလည်း သင့်လက်ထဲသို့ အပ်နှံအပ်ပါသည်။"
သူမသည် ဓားကို လျင်မြန်ကြမ်းတမ်းသော လှည့်ကွက်ဖြင့် အောက်သို့ ချလိုက်သည်။ ဓားသွားသည် ယောင်မို၏ အသားအရေကို ဖြတ်သွားသည့်အချိန်တွင် ဂါလာဇာသည် သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ပူလောင်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် လဲကျသွားပြီး ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့ရှိ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လိမ်ကောက်လူးလိမ့်နေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယောင်မို၏ အသက်သွေးများသည် ထွင်းထုထားသော နေရာများမှတဆင့် စီးဆင်းသွားပြီး တောက်ပသောအနီရောင်ဖြင့် လင်းလက်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ ကျောဘက်တစ်နေရာမှ အာဂျွန်က ရယ်မောသံပြုလာသည်။ "ဟုတ်ပြီ! ဘုရားသခင်၊ ဟုတ်ပြီ!" ဟု သူမက အောင်ပွဲခံဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှသာလျှင် ဂါလာဇာသည် သူမချစ်သူ၏ သစ္စာဖောက်မှုမည်မျှနက်ရှိုင်းကြောင်း စတင်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။
အာဂျွန်သည် မကောင်းဆိုးဝါးရှေ့တွင် လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ လှပသော နတ်ဆိုးမသည် ဂါလာဇာ၏ အပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းကို စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာဖြင့် တွန့်ချိုးထားသည်။ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကြောင့် ဂါလာဇာသည် ကျောပြင်ဖြင့် လဲလျောင်းနေရပြီး ယဇ်ပလ္လင်မှ သွေးစက်များ စီးကျနေသည်ကို ကြည့်နေရသည်။
"မတ်တပ်ရပ်စမ်း" ဟု နတ်ဆိုးက အမိန့်ပေးပြီး ဂါလာဇာက လိုက်နာရန်ပင် မစောင့်ဘဲ လက်ဟန်ပြကာ ဂါလာဇာ၏ နားထောင်ချက်များကို ထိုးနှက်စေမည့် စကားလုံးတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။ မမြင်ရသော အစွမ်းသတ္တိတစ်ခုက သူမကို မတ်တပ်ရပ်အောင် ဆွဲထူလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာက ဘာတွေဖန်တီးခဲ့လဲဆိုတာ ကြည့်စမ်း၊ ပုရောဟိတ်မ" ဟု နတ်ဆိုးက ပြောသည်။ "အာခတ်ဆီကို မင်းရဲ့ပူဇော်မှုကို ရှုမြင်လော့။"
အာဂျွန်သည် ဂါလာဇာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာသည် အောင်မြင်မှုနှင့် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုတို့ ရောနှောနေကာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသည်။
ငါ အခု မှတ်မိပြီ။ ဤသည်မှာ ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေ လိမ်ကောက်သွားခဲ့တဲ့ အချိန်ဖြစ်တယ်။ ငါဟာ ဂါလာဇာပဲ။ ဂွါလီဒါ့သ် မြို့မှာ မွေးဖွားလာတဲ့ ပုရောဟိတ်မတစ်ပါး။ လိမ်တာ။ အာခတ်ရဲ့ ဘုရားကျောင်းမြို့တော်မှာ ခိုလှုံရာရှာနေတဲ့ သစ္စာဖောက် ယောကျ်ားလေးတစ်ဦး။ လိမ်တာ။
ငါ ဘယ်သူလဲ။
ငါဟာ ဂါလာဇာပဲ။
"မင်းက ဂွါလီဒါ့သ်ထဲက ယောကျ်ားလေးတွေအကြောင်း ဗဟုသုတကို လိုချင်ခဲ့တာပဲ" ဟု အာဂျွန်က သူမ၏ လက်သည်းချွန်ဖြင့် ဂါလာဇာ၏ လည်ပင်းကို ပွတ်ဆွဲရင်း ပြောသည်။ "စစချင်းမှာတော့ မင်းရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေကို ငါပယ်ချခဲ့ပေမယ့် အဲဒါကို ပိုတွေးလေလေ မင်းပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာကို ငါပိုသိလာလေလေပဲ။ ချိန်ခွင်လျှာက ပြောင်းလဲနေပြီ၊ ငါတို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို သေချာအောင် လုပ်ရမယ်။ အာခတ်ရဲ့ ကိရိယာဖြစ်ချင်တယ်လို့ မင်းပြောတဲ့အခါ မင်းက ငါ့ကို အဖြေပေးခဲ့တာပဲ၊ ချစ်သူရေ။"
အာဂျွန်၏ နီရဲနေသောမျက်လုံးများထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်လောင်နေသည်။ "မင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မိန်းမကနေ ယောကျ်ား ဖြစ်လာမယ်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်က ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။ အာခတ်ရဲ့ တက်လှမ်းမယ့်အချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းဟာ နတ်ဆိုး ရက်လုပ်မှုကို ဖန်တီးရာမှာ အဓိကဆက်သွယ်ချက်၊ ပိုက်လိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက် ရှိလိမ့်မယ် - အာခတ်ရဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေအတွက် ပူဇော်ရာယဇ်တစ်ခု ဖြစ်လာမယ်။"
ငါ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်။ သေဆုံးဖို့။ အဲဒါတောင်မှ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ သူတို့က ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ယူသွားကြပြီး ငါ့ကို အစအဆုံး ပြန်ဖန်တီးခဲ့ကြတယ်။ ငါ့ကိုယ်ငါ အရှင်သခင် မိခင် အာဂျွန် ခါဗန်-ဂဲလ် ဆီမှာ ယောင်မိုတစ်ဦးအနေနဲ့ တင်ပြခဲ့ပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူနဲ့ အဆိပ်အတောက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ပူဇော်ခဲ့တယ်။ သူမက ငါ့ကို လက်ခံခဲ့တယ်၊ ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။
မင်းက တကယ်ရော အဲဒါပဲလား။
မင်းရဲ့မျက်နှာကို ပြစမ်းပါ၊ ဂါလာဇာ။
မဟုတ်ဘူး၊ ငါဟာ အာခတ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ပုရောဟိတ်မတစ်ပါး ဖြစ်တယ်။ ဘုရားသခင်မှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ ငါမလုပ်ကျွေးဘူး။ အာဂျွန်က ငါနဲ့ တန်းတူပဲ။ သူမရဲ့ အသားအရေကို ငါ့ကိုယ်ပိုင်အသားအရေလိုပဲ ငါရင်းရင်းနှီးနှီး သိတယ်။ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ အများကြီးပဲ — ထူးခြားမှုမရှိတဲ့ ယောကျ်ားလေး။ မထိုက်တန်တဲ့ သတ္တဝါညံ့။
မလုပ်နဲ့! ဘုရားသခင်၊ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ! ဒီလိုမလုပ်ပါနဲ့။
နောက်ကျသွားပြီ။ ငါ ဆုံးရှုံးသွားပြီ။
ငါဟာ ဂါလာဇာပဲ။
သူတို့က ငါ့ကို အနက်ရောင် နွယ်ပင် လို့ ခေါ်ကြတယ်။ ငါ့ခေါင်းကို ငုံ့ထားရမယ်။ မြွေခေါင်းပါတဲ့ ကြိမ်လုံးရဲ့ ဒဏ်ရာကို ငါ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရဖူးတယ်။
မဟုတ်ဘူး!
ဟုတ်တယ်။
ငါဟာ ဂါလာဇာပဲ။
မြင်ကွင်းက မှေးမှိန်သွားစဉ် ဂါလာဇာသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းမှာ ယောင်မိုသွေးကန်ထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည့် သူမ၏ယောကျ်ားပုံစံဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဆိုးက သူမ၏မှတ်ဉာဏ်များကို ခိုးယူကာ အာခတ်၏ မည်းမှောင်သောစွမ်းအားများဖြင့် သူမကို ဖြည့်တင်းနေစဉ် နတ်ဆိုး၏အေးစက်သောမျက်နှာကို တောင်းပန်သောအကြည့်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
စာကြည့်တိုက်သည် ဂါလာဇာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အာရုံစိုက်မှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အရိပ်များသည် အခန်းကို ဖုံးအုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အလွတ်ထောင့်များမှ တိုးတိုးညည်းသံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေဆဲပင်။