ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လန်လျက် ရှိနေ၏။ အသားအရေမှာ နက်မှောင်သော ကျောက်နက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ချွေးစက်များဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။ ဖြူဖွေးနေသော ဆံပင်အုပ်ကြီးက ထိုသူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသော လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်တို့တွင် ကြွက်သားများမှာ အမြောင်းလိုက် ထင်ရှားနေသည်။ သူတို့ စိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ထိုရုပ်အလောင်းက တိုးတိုးလေး ညည်းတွားကာ တစ်ဖက်သို့ လူးလိမ့်သွားသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်တွေပါလား" ဟု ချန်ချန် က အသက်ရှူမှားလျက် ဆိုသည်။ "ငါ ဘာတွေများ လုပ်မိလိုက်တာလဲ"
သူမဘေးတွင် ကျူးဖုန်း က ညည်းတွားလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ "ငါ မျှော်လင့်ထားတာနဲ့လည်း မတူပါလား"
ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့် ယောင်မိုမှာ ဂါလာဇာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင်နေပြီး ထိုမျက်နှာသည် မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာသာ ဖြစ်နေသည်။ သူ နောက်ဆုံး အသိစိတ်ရှိစဉ်က သူ လိုချင်နေသော စက်လုံးကို ရယူရန် ကြိုးပမ်းစဉ် ကောင်လေးတစ်ယောက်က ကြားဖြတ် တားဆီးခဲ့ခြင်းကိုသာ မှတ်မိသည်။ ဘုရင် လာဂါမာ ၏ မျက်လုံးများမှာ ငွေရောင်တောက်ပသွားပြီးနောက် မိန်းကလေး ချန်ချန် က စက်လုံး၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လက်တွေ့လောကကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရုတ်တရက် သူသည် သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့ရသည်။
သူသည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အဆုံးသတ်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။ အာခက်၏ အပျိုတော်များ ပေးအပ်ထားသည့် မှော်အဆောင် များလည်း ရှိနေသည်။ သို့သော် တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေသည်။ သူမသည် ထိုပုတီးကောင်လေးကဲ့သို့ သူ၏ အတွေးများကို စူးစမ်းရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သူမသည် သူ၏ အသိစိတ်အစွန်းတွင်သာ ဝဲပျံနေရင်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သူပင် အသက်ရှူမှားရလောက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ။ နာကျင်မှုတို့က ဂါလာဇာ ၏ ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက သူသည် အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုနှင့် ထိမိခဲ့ဖူးသည်ကို သူ ပြန်သတိရသည်။ ထိုစဉ်က အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းများက သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ထိုမှော်ပညာကို မည်သူက သုံးခဲ့သလဲဆိုတာ သူ မမှတ်မိတော့သော်လည်း ထိုစွမ်းအင်က သူ၏ နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရင်ဘတ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်သွားအောင် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ သူ အသက်မရှူနိုင်၊ မစဉ်းစားနိုင် ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ကြွက်သားများကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ထိုနာကျင်မှုသည် ယခု သူခံစားနေရသော နာကျင်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
ကြွက်သားများမှာ အရိုးများမှ ကွာထွက်သွားပြီး ဖောင်းကားလာကာ ပုံစံပြောင်းသွားချိန်တွင် သူသည် ဝေဒနာကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် အရိုးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျိုးကြေကာ ပြန်လည်ဆက်စပ်လာပြီး အရေပြားကို ထိုးဖောက်ထွက်လာချိန်တွင် သူ၏ အသံပင် ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ ဂါလာဇာ သည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။ နာကျင်မှုက သူ့ကို မျက်ရည်ကျစေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မည်သို့ ပြောင်းလဲနေသည်ကို ကြည့်ရှုရမည်ဟု သူ မထင်မိပေ။ ၎င်းက သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေလိမ့်မည်။ သူသည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး လျှာကို မကိုက်မိအောင် ထိန်းထားရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေမိသည်။
ထိုအဖြစ်အပျက်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမြန်မြန် ပြီးဆုံးသွားသည်။ သို့မဟုတ် နာကျင်မှုကြောင့် သူ သတိလစ်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ဂါလာဇာ အရင်ဆုံး သတိပြုမိသည်မှာ သူ၏ အမြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဖြူဖွေးသည့် ဆံပင်များဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ဖယ်ရှားရန် လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် လက်နှင့် ဆံပင်များ ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသော်လည်း ဆံပင်များမှာ မူလအနက်ရောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူရောင် ဖြစ်နေသည်။ ဆံပင်များကို မျက်နှာပေါ်မှ ဖယ်ရှားလိုက်စဉ် ဂါလာဇာ သည် သူ၏ လက်များကို ထူးဆန်းစွာ သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် ဘယ်ဘက်လက်ကို မျက်နှာရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ထူးဆန်းသည့် အရာကို စူးစမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူ၏ လက်များသည် ယခင်ကထက် ပိုကြီးလာသည်။ ပိုကြီးသော်လည်း လက်ချောင်းများမှာ ရှည်လျားသွယ်လျပြီး လက်သည်းများမှာ လှပစွာ ပုံဖော်ထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။ အကယ်၍ ယောင်မိုအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လက်များကို မြင်ခဲ့ရလျှင် ဂါလာဇာ က ၎င်းတို့ကို အလွန်လှပသည်ဟု ဆိုမိလိမ့်မည်။ သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် လက်မဖြင့် ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်ရာ ဂါလာဇာ သည် ပို၍ ထူးဆန်းသော အရာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ဝါးတွင် အမြဲရှိနေကျဖြစ်သော ဓားမြောင်ကို ကိုင်ရသည့်အတွက် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြမ်းတမ်းသည့် အသားမာများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုအချက်ကပင် ဂါလာဇာ ကို ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးထက် ပို၍ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်စေသည်။ သူ၏ လက်များမှာ တုန်ရီနေပြီး ဗိုက်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများက လိပ်တက်လာသည်။
မှားနေပြီ... ဒါတွေအားလုံး မှားနေပြီ။ သူတို့ ငါ့ကို ဘာတွေ လုပ်လိုက်တာလဲ။
ဂါလာဇာ ၏ နှုတ်ခမ်းများမှ တိုးညင်းသော ညည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုအသံ... ထိုအသံမှာ သူ၏ အသံ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်လာသော အသံမှာ ကတ္တီပါကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး ကြွယ်ဝနေသည်။ ၎င်းက မိခင်ဆရာမကြီး သူ၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေသည့် အသံကို သတိရစေသည်။ ဂါလာဇာ သည် ထိုအခြေအနေကို ဆက်မခံနိုင်တော့ပေ။ သူသည် တစ်ဖက်သို့ လူးလိမ့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ကျန်အပိုင်းကို ကြည့်နိုင်ရန် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ မြင်လိုက်ရသည့် အရာမှာ သူ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးသမျှ အရာအားလုံးထက် ပို၍ ထူးဆန်းနေသည်။
ရင်သားများ။
ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေသဖြင့် ဂါလာဇာ သည် သူ၏ ပြောင်းလဲသွားမှုကို အပြည့်အဝ မြင်လိုက်ရသည်။ ကြွက်သားများမှာ အမျိုးသမီးတို့၏ ကောက်ကြောင်းအလှများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြွက်သားများမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး စွမ်းအားများလည်း ရှိနေသော်လည်း ထိုစွမ်းအားမှာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ ဓားတို၊ ဓားမြောင်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီး အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းခိုတတ်သည့် ယောင်မိုစစ်သည်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မျိုး မဟုတ်တော့ပေ။ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လှပသပ်ရပ်သည့် ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ယောင်မိုဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အလွန်တူသည်။ ယောင်မိုအမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး သန်မာကြသည်။ သူတို့တွင် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များ အားနည်းသော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် အစားထိုးကြသည်။
ဂါလာဇာ သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။ ထိုနှုတ်ခမ်းများပင်လျှင် ယခင်ကထက် ထူးဆန်းစွာ ပြည့်တင်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်လုံးတီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျူးဖုန်း နှင့် အခြားသူများဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။ ဘုရင် လာဂါမာ သည် ယောင်မိုကို ပြောင်းလဲပေးရာတွင် လိုအပ်သော စွမ်းအင်များကို သုံးစွဲလိုက်ရသဖြင့် အနီးအနားတွင် လဲကျနေသည်။
"ဘာလို့လဲ" သူသည် သူ၏ အသံအသစ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ငါ့ကို ပြောင်းလဲလိုက်တာလဲ"
သူတို့လေးယောက်လုံးမှာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဂါလာဇာ သည် သူ၏ ဗိုက်ထဲတွင် လိပ်တက်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကို မျိုချလိုက်သည်။ သူတို့ ဘာလို့ သူ့ကို တိရစ္ဆာန်တွေလို ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ စိုက်ကြည့်နေကြတာလဲ။ သူတို့ သူ့ကို စနောက်နေတာလား။
နောက်ဆုံးတွင် အိုက်စလင်က ဖြေသည်။ "ငွေရောင်မီးတောက်က မင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကို ပြောင်းလဲစေခဲ့တဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်တာပဲ"
သူမ လိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂါလာဇာ သည် သူမ၏ စကားကို ရယ်မောလိုက်သည်။ သူနှင့် အခြားသူများက သူ့အခြေအနေအတွက် တာဝန်မရှိဟု သူမ တကယ်ပဲ ယုံစေချင်နေတာလား။
"မင်းတို့အားလုံး ရူးနေကြပြီ" သူ ဆိုသည်။
သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသည်။ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေရသဖြင့် သူသည် မည်မျှ အားနည်းကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဂါလာဇာ သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပိုက်ထားပြီး ဒူးများကို ရင်ဘတ်နှင့် ကပ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်ကြားရှိ လစ်ဟာနေသော နေရာက သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်တွေပါလား၊ သူတို့ ငါ့ဆီက အရာအားလုံးကို ယူသွားကြပြီ။ အာခက်၊ ဘာလို့လဲ။ ထိုမေးခွန်းက သူ့ကို ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်စေသည်။ ဒါတွေအားလုံးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။
"သူမကို... မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ထားကြ" ချန်ချန် ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ကောင်လေးက ပြောသည်။ "သူ့မျက်လုံးတွေက ရူးသွပ်နေပြီ"
"တိုက်တန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကွ" ကောင်လေးက ဘုရင် လာဂါမာ ကို ရည်ညွှန်းပြီး ပြောသည်။ "ဒါက သူမရဲ့ တကယ့်ရုပ်သွင်ဆိုရင် သူမတောင် ဒါကို မသိခဲ့ဘူးပေါ့"
"သူမက သူတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်" ဘုရင် လာဂါမာ က ဆိုသည်။ "အဘစ်ဆယ် ဘုန်းတော်ကြီး ဒါမှမဟုတ် တခြားအဆင့်မြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့က ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာတာ ဖြစ်မယ်။ သူတို့က သူမကို ပြန်လိုချင်နေတာ"
"ငါ့ကို အမျိုးသမီးလို့ မခေါ်နဲ့!" ဂါလာဇာ သည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအသံမြင့်ကြီးက သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သူသည် သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်သည်။ မုန်းတီးမှုက သူ၏ ဗိုက်ထဲတွင် ပွက်လောရိုက်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကို ခဏတာ ဖုံးကွယ်သွားစေသည်။ "မင်းတို့ပဲ ငါ့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်တာ! မင်းတို့..."
"မဟုတ်ဘူး" ချန်ချန် က စကားဖြတ်ပြောသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သနားဂရုဏာများ ရှိနေပြီး ထိုအချက်က ဂါလာဇာ ကို သူမအပေါ် ပို၍ မုန်းတီးသွားစေသည်။ "ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ ဂါလာဇာ" သူမက တောင်းပန်သည်။ "ဒီအရာကို ဘာလို့ မင်းအပေါ် လုပ်ခဲ့တာလဲ၊ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ ဒါက မင်းရဲ့ တကယ့်ရုပ်သွင်ပဲ။ မင်းအပေါ်မှာ မှော်စွမ်းအင် ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး"
"လိမ်ညာတဲ့ ပိုးကောင်မ" ဂါလာဇာ က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ချန်ချန် ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူမဘေးတွင် ရှိနေသော ကောင်လေးသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သို့သော် သူ စိုးရိမ်စရာ မလိုခဲ့ပါ။ ချန်ချန် ၏ မှော်စွမ်းအင်ကြောင့် ဂါလာဇာ ၏ ခွန်အားများမှာ ပြန်မရသေးသည့်အပြင် သူသည် ဤခန္ဓာကိုယ်အသစ်နှင့် မရင်းနှီးသေးပေ။ သူ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများမှာ သူ၏ အမိန့်ကို မနာခံဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကာ အသက်ရှူပင် ကြပ်သွားရသည်။ သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ ဂါလာဇာ သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏ မုန်းတီးမှုကို စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ သူသည် ကြမ်းပြင်ကို လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်ပြီး အားမလိုအားမရ ဒေါသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သူမက ငါ့လောက်ပဲ အားနည်းနေတာ" ဘုရင် လာဂါမာ က ဆိုသည်။ ဂါလာဇာ သည် ဘုရင်ကို မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူသည် ထိုကောက်ကျစ်သော ပုတီးကောင်၏ မျက်နှာကို မကြည့်ချင်သလို သူ ဖောက်ထုတ်ပစ်ချင်နေသည့် ငွေရောင်မျက်လုံးများကိုလည်း မမြင်ချင်ပေ။ "သူမက တန်ဖိုးရှိတဲ့သူဆိုရင် ငါတို့မှာ ယောင်မိုတွေကို အသာစီးရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်တယ်"
"ဒါပေမဲ့ သူမက ဘာလို့ ဒီပုံစံနဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာရတာလဲ၊ သူမရဲ့ တကယ့်အထောက်အထားကိုတောင် မသိဘဲနဲ့" ဟု ကျူးဖုန်း က မေးသည်။
"သူမက မိုင်ရီယာကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လက်နက်အဖြစ် ဘယ်တော့မှ အသုံးချခံရဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ချန်ချန် က ဆိုသည်။ "တိုက်တန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကွ၊ သူမက ရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ၊ မရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ ပရမ်းပတာတွေ အများကြီး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက တခြား ယောင်မိုတွေရဲ့ အကြံအစည်တစ်ခုခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေရင်ကော"
သူမ၏ စကားကြောင့် ဂါလာဇာ သည် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားသည်။ မှောင်မိုက်နေသော အခန်းထဲတွင် ထွန်းညှိထားသည့် ဖယောင်းတိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုသည် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။ ဘုရင် လာဂါမာ ၏ အသံနှင့် အခြားသူများ၏ အသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နှစ်သိမ့်ဖွယ်ရာ ရွတ်ဆိုသံများဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။ ဂါလာဇာ သည် ထိုအသံကို နားထောင်ရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရှေးဟောင်းယဇ်ပူဇော်မှုများ၏ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသော ကျောက်နက်ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ အမြင်မှာ ယဇ်ပလ္လင်အထက်တွင် ဝဲပျံနေသဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ကတ္တီပါကဲ့သို့ နူးညံ့သောအသံဖြင့် ရွတ်ဆိုနေသည့် ယောင်မိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို မမြင်ရပေ။ သူ ထိုအသံကို မှတ်မိသည်။ ထိုအသံမှာ လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်အနည်းငယ်က သူ၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော အသံပင် ဖြစ်သည်။
"မင်းကို ဒီနေရာမှာ တွေ့လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ" ဟု အသံအသစ်တစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့ရှိ ရုပ်သွင်မှာ ရွတ်ဆိုခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဂါလာဇာ သည် သူ၏ မျက်နှာအသစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်လှပပြီး သူ၏ ယခင်မျက်နှာနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ အမျိုးသားရုပ်သွင်တွင် ရှိနေသော အပြစ်အနာအဆာများမှာ အမျိုးသမီးရုပ်သွင်တွင် ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ ညိုမိုင်းသော မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသော အနီရောင် ဖြစ်လာပြီး ပါးရိုးမြင့်မြင့်များက ပို၍ ပေါ်လွင်နေသည်။ ကောက်ကွေးနေသော နှာခေါင်းမှာ ယခုအခါ ဖြောင့်စင်းပြီး သေးသွယ်နေသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် သူ၏ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်အုပ်ကြီးကို နောက်သို့ စည်းနှောင်ထားပြီး နီလာနှင့် ကျောက်နက်များ စီခြယ်ထားသော ဖဲကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။ အရာအားလုံးမှာ သဘာဝကျလွန်းသဖြင့် ဂါလာဇာ သည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြိုတင်သိမြင်မှုမျိုးကို စတင် ခံစားလိုက်ရသည်။
"ပြင်ဆင်မှုတွေ ပြီးသွားပြီ။ ငါ စတင်လိုက်တဲ့ အရာတွေကို မင်း တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဒူးထောက်နေသော အမျိုးသမီးက ပြောသည်။ ဒုတိယမြောက် ရုပ်သွင်တစ်ခုက သူမဘေးတွင် ရောက်လာသည်။ ဂါလာဇာ သည် မိခင်ဆရာမကြီး ဖူသာ ကို မှတ်မိလိုက်သည်။ သူမသည် ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ဂါလာဇာ ၏ ပုံတူကို မျက်နှာမူလျက် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
"ငါ သိပါတယ်။ ရှေ့ဆက်ရမယ့် တာဝန်အတွက် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး ထိုက်တန်ပါစေ"
သူမသည် ဒူးထောက်လျက် ရှေ့သို့ ယိမ်းကာ အခြားအမျိုးသမီးကို နမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များထဲသို့ လက်ကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ဂါလာဇာ သည် သူ၏ ပုံတူဖြစ်သူက နမ်းခြင်းကို တုံ့ပြန်နေသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း နွေးထွေးမှု၊ တပ်မက်မှုနှင့် သူ အမုန်းဆုံး ယောင်မိုအမျိုးသမီးအပေါ် ထားရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချစ်ခင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။
ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူနှင့် မိခင်ဆရာမကြီးအကြား ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို သူ မမှတ်မိပေ။ သို့သော် သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင် စီးဆင်းနေသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားချက်များမှာ အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။ သူ၏ အရေပြားများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော ထိုမြင်ကွင်းများကြောင့် ပြန်လည် နိုးကြားလာသည်။ ပိုမိုများပြားသော မြင်ကွင်းများက သူ၏ အတွေးများကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတော့သည်။