"ဒီမြို့ကို ကယ်တင်ရမယ်။"
ဘုရင်က ချန်ချန်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည့်အလား ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
"ဒရူယာ၊ အေဘရွန်၊ အိုဘန်း... လက်နက်မဟာဂုရု၊ စစ်ရေးမဟာဂုရုနဲ့ နန်းတွင်းကောင်စီဝင်တွေကို ဒီကိုခေါ်ခဲ့ကြ။ ငါတို့ဆွေးနွေးစရာတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ အချိန်ကလည်း သိပ်မရှိတော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကင်းထောက်တွေကို အမြန်ဆုံး ပြန်ခေါ်စေချင်တယ်။ သူတို့ဆီက သတင်းအချက်အလက်တွေအားလုံး၊ ဒရိုး (Drow) တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အင်အားနဲ့ မြို့ရဲ့ခံစစ်ကို ဘယ်နေရာကနေ အရင်ဆုံး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာမလဲဆိုတဲ့ ခန့်မှန်းချက်အကောင်းဆုံးတွေကို စုစည်းထားလိုက်။"
"သူတို့ တံခါးပေါက်တွေကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာတော့ ကျွန်တော်တို့ သိထားပြီးသားပါ။ သူတို့က တံတိုင်းတစ်လျှောက် အားအနည်းဆုံးနေရာတွေကို ရွေးပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလိမ့်မယ်။"
အိုဘန်းက ဘုရင်ကို ပြန်လျှောက်တင်သည်။
"အဲဒါဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ။"
ဘုရင် လာဂါမာက ခေါင်းငြိမ့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူက ချန်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"မင်းနဲ့ မင်းရဲ့လူတွေကို ခေါ်ပြီး စာကြည့်တိုက်ကိုသွား၊ ဒါပေမဲ့ တံခါးအပြင်ဘက်မှာပဲ စောင့်နေကြ။ ကြားလား? ငါမပါဘဲနဲ့ ဂါလာဇာဆီကို ဘယ်တော့မှ မဝင်သွားနဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့ ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်။"
"ရှင်က စစ်တပ်နဲ့အတူ ရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်လေ။ ကျွန်မ ဒါကို လုပ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ချန်ချန်က ငြင်းဆန်သည်။
"မင်းက ဘုရင်တစ်ပါးနဲ့၊ နဂါးတစ်ကောင်နဲ့ စကားများနေတာကို မေ့နေပုံပဲ။ အဲဒီလိုလုပ်တာ မိုက်မဲတဲ့အလုပ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသင်ပေးခဲ့ဘူးလား? ငါ့နည်းလမ်းအတိုင်း လုပ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် လုံးဝမလုပ်နဲ့၊ နားလည်လား?"
ဘုရင် လာဂါမာက ပြောသည်။ သူ၏အသံတွင် ဟာသနှောနေသော်လည်း မျက်လုံးများမှာမူ တင်းမာနေသည်။
ချန်ချန်သည် ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ၊ အရှင်မင်းကြီး။"
သူမပတ်လည်ရှိ အခြားသူများကလည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး "အရှင်မင်းကြီး" ဟူသော အသံများက ခန်းမကြီးထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ချန်ချန်သည် စာကြည့်တိုက်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ကျူးဖုန်းနှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေမှုကြောင့် ဟိုသည်လျှောက်သွားရင်း စိတ်မငြိမ်ဖြစ်နေစဉ် ကျူးဖုန်းက သူမကို နီးနီးကပ်ကပ်ဆွဲယူကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူက သတိပေးသည်။
"မင်း ဒါကို လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ မင်း စိတ်ပြောင်းလို့ရတယ်။"
"ကျွန်မအတွက် ကြောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟိုမှာတုန်းက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် စကားပြောခဲ့မိတာလေ။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေမျိုး ကြုံလာရင် ရှင် လက်ခံနိုင်မလားဆိုတာကို ကျွန်မ မမေးခဲ့မိဘူး။"
ချန်ချန်က ပြောသည်။ သူမက ကျူးဖုန်း၏လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ကျူးဖုန်းက သူတို့လက်ချင်းတွဲထားသည်ကို ကြည့်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ကံကြမ္မာက ငါ့ကို အမှောင်ထုနဲ့ ရင်ဆိုင်စေလိမ့်မယ်၊ ငါ အရှောင်လွှဲချင်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ငါ့ရဲ့သေခြင်းတရားနဲ့လည်း တွေ့ဆုံစေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆိုးဆုံးအခြေအနေမျိုး မဖြစ်လာအောင် မင်းနဲ့အတူ ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြမယ်။ မင်းမှာ အစီအစဉ်ရှိလား?"
ချန်ချန်က သူ့ကို ခါးသီးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"အစီအစဉ်ကတော့ လိုချယ် (Lochal) ပဲ။ သူ ဘောလုံး (Sphere) ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိတယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်၊ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ သူသိနေမှန်း မသိရှာဘူး။"
"တကယ်လား?" ကျူးဖုန်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးသည်။
"ကျွန်မကို ယုံပါ။" ချန်ချန်က သူ့ကို ပြောသည်။
ပလာဇာသို့သွားသော တံခါးပွင့်လာပြီး ဘုရင် လာဂါမာနှင့် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များက သူတို့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံသည်။ ဘုရင် လာဂါမာ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် သွေးရောင်ယှဉ်လာပြီး သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အသက်ဝင်လန်းဆန်းနေပုံရသည်။ ဤစွမ်းအင်များထဲမှ မည်မျှသည် သူ၏ပြည်သူများအတွက် ဟန်ဆောင်ထားခြင်းဖြစ်မည်ကို ကျူးဖုန်း တွေးမိသည်။ ၎င်းအတွက် သူမည်မျှရင်းနှီးပေးဆပ်လိုက်ရသည်ကို သူတို့နှင့် သူမတို့ ဘယ်တော့မှ သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?" ဘုရင်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်ရာ ကျူးဖုန်း၏ အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားသည်။ ချန်ချန်၏ အသံကို သူကြားလိုက်ရသည်။
"ကျွန်မ အဆင်သင့်ပါပဲ။"
သူတို့ ဝင်သွားသောအခါ ဂါလာဇာက မီးဖိုဘေးရှိ သူ၏နေရာတွင် ထိုင်နေသည်။ သူတို့ရောက်လာသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူသည် တိုက်ခိုက်ခံရတော့မည့်အလား နံရံကို ကျောပေးကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ချန်ချန်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"လိုချယ်?"
ပုတီးစေ့လိုသေးငယ်သော ဒွာဖ်အမျိုးသမီးက သူမ၏လက်မောင်းနားတွင် ပေါ်လာသဖြင့် ချန်ချန် လန့်သွားသည်။
"ကျွန်မ ဒီမှာပါ။"
"ကျွန်မ ဘောလုံးကို လာယူတာပါ။"
ချန်ချန်သည် အခန်းထဲတွင် တင်းမာနေသော အခြေအနေကို သတိပြုမိသည်။ ဂါလာဇာအပါအဝင် အခြားသူများကလည်း ဒွာဖ်အမျိုးသမီး၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
"ကျွန်မ ဘောလုံးဘယ်မှာလဲဆိုတာ မသိပါဘူး။"
အတွင်းရေးမှူးက ဝမ်းနည်းစွာ ပြောပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်မသာ သိခဲ့ရင်..."
"ဒါပေမဲ့ ရှင်ကပဲ စာကြည့်တိုက်အကြောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ။ ပြီးတော့ အာကိန်း စာလိပ်ဘောလုံး (Arcane Script Sphere) အကြောင်း ရှင်ပြောပြဖို့ တားမြစ်ခံထားရတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်လည်း ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့သေးတယ်။ အဲဒါ ဘာစာအုပ်လဲ?" ချန်ချန်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါ တားမြစ်ထားတာပါ။ စိတ်မကောင်းပါဘူး။" လိုချယ်က တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။
"အဲဒီစာအုပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်။ ငါ ခွင့်ပြုတယ်" ဟု ဘုရင် လာဂါမာက လိုချယ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာတွင် နားမလည်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
"ကျွန်မ... ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။"
"မင်း မလုပ်နိုင်တာက အဲဒီပစ္စည်းက မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေလို့ပဲ။ ဒီအခန်းထဲက ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေအားလုံးလိုပဲ သူက မင်းရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်အောင် ဖန်တီးထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ပုန်းကွယ်နေဖို့အတွက် အဲဒီလိုလုပ်ထားတာ။"
ချန်ချန်က သူမ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်သွားသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်လျက် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏နောက်တွင် ဘုရင် လာဂါမာက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ချန်ချန်က လိုချယ်နှင့် ဘောလုံးကို ရည်ရွယ်၍ ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်မက ကောင်းကင်ငွေရောင်မီးတောက် (Heavens Silver Fire) ကို သုံးစွဲဖို့ ထိုက်တန်ရဲ့လားဆိုတာ မသိပေမဲ့ မိုင်ရီယာ (Myria) ကို ကူညီချင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး မြို့ကို ကူညီခွင့်ပေးပါ။"
လိုချယ်၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ယောင်က တုန်ခါသွားပြီး သူမ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်ဟု အားလုံးက ထင်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူမရှေ့၌ ပဲစေ့ခန့်သာရှိသော ငွေရောင်သလင်းကျောက်ကလေးတစ်ခု လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စာလုံးအသေးလေးများ ရေးထိုးထားသော်လည်း သူတို့မျက်စိဖြင့် ကြည့်၍ မမြင်နိုင်ပေ။ အရွယ်အစားသေးငယ်သော်လည်း ထိုဘောလုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏နှလုံးသားများ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်ပေါက်လာသည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ၎င်းက စတင်ကြီးထွားလာသည်။
ဘောလုံးသည် လည်ပတ်ရင်း မူလအရွယ်အစားထက် သုံးဆ၊ လေးဆ၊ ဆယ်ဆအထိ ကြီးထွားလာသည်။ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် သူတို့ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ရှေးဦးကျသော သင်္ကေတများက ထင်ရှားလာသည်။ ပုံစံများက သိမ်မွေ့၊ လှပပြီး သူတို့အတွက် အစိမ်းသက်သက်ဖြစ်နေသော ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နတ်ဘုရားတို့၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက်များ ဖြစ်နေသည်။
"မစ်စထရာ (မစ်စထရာ) ကိုယ်တိုင် ရေးသားထားတာ။"
ချန်ချန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်တွင် ကျိန်းစပ်စပ် ဖြစ်သွားသည်။ ထောင့်စွန်းမှ ကြည့်လိုက်ရာ ဂါလာဇာက သူမဆီသို့ လူတစ်ယောက်အတွက် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ ပြေးလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဘာမျှမတွေးတော့ဘဲ သူမသည် ဘောလုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ မစ်စထရာ၏ အမည်ကို တမ်းတလိုက်သည်။ ဂါလာဇာက သူမကို တိုက်ခိုက်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် ကျူးဖုန်းက သူတို့ကြားထဲသို့ ချက်ချင်းရောက်လာပြီး အမျိုးသားနှစ်ဦး တိုက်မိသွားကြသည်။ ဂါလာဇာသည် ကျူးဖုန်း၏လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းက ယောင်မော (Yaomo) ၏ လက်ထဲမှ လွတ်အောင် ရုန်းထွက်ပြီး ဂါလာဇာ၏ လက်များကို နောက်သို့ ချုပ်လိုက်သည်။
ဘောလုံးက ချန်ချန်၏ လက်ထဲတွင် နွေးထွေးလာသည်။ ငွေရောင်စွမ်းအင်တန်းများက ဘောလုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမနှင့် ဂါလာဇာကြားရှိ နေရာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ စွမ်းအင်များက ယောင်မောကို ဝန်းရံလိုက်ရာ သူ ထပ်မံအော်ဟစ်သံကို ဝေးကွာစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ 'နတ်ဘုရားမ မစ်စထရာ၊ အိုင်ဆလင် (Icelin)၊ သင်၏မှတ်ဉာဏ်များက ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်ပေးပါစေ' ဟု သူမ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ဗိုက်ထဲတွင် တင်းကျပ်လာပြီး ရင်းနှီးပြီးသား မူးဝေမှုတစ်ခုက သူမကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ငွေရောင်မီးတောက်များ တောက်လောင်လာပြီး ဂါလာဇာ၏ စိတ်က သူမဆီသို့ စီးဝင်လာသည်။ ယောင်မောအမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည့် ပရိသတ်ခန်းမ၊ စစ်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည့် ဒရိုးများ၏ စုဝေးမှုတို့ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ ပင့်ကူအိမ်သလင်းကျောက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော၊ လှပပြီး အေးစက်သော ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို သူမ မြင်ရပြီး အရိပ်များထဲမှ တိုးတိုးပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အမှောင်ထဲမှာ တွားသွားသူ။"
"အမည်မဲ့၊ အရိပ်ထဲမှာ လှည့်လည်သူ။"
"သူက မစ္စတရက်စ် (Mistress) ရဲ့ အချစ်တော် ဖြစ်လာဖို့ ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ?"
"သူက ဘာမှမဟုတ်တဲ့သူပဲ။"
ချန်ချန်၏ အရေပြားပေါ်တွင် ချွေးများ စီးကျလာသည်။ ပင့်ကူအိမ်ထဲမှ မီးတောက်များ တက်လာပြီး ဘုရားကျောင်းကို စားသုံးသွားသည်။ တစ်နေရာရာမှာ ဂါလာဇာ၏ အံ့အားသင့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သူ၏စိတ်ထဲမှ သူမဆွဲထုတ်လိုက်သော မှတ်ဉာဏ်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်မှတ်ဉာဏ်ဖြစ်ပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ်နှင့် ရောထွေးနေကာ သူမ၏အတွင်း၌ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသော မှော်စွမ်းအားများပင် ဖြစ်သည်။ ချန်ချန် အသက်ရှူမှားသွားသည်။ သူမ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ရီနေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းက ထိုသလင်းကျောက်၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန်၊ တစ်စုံတစ်ယောက် မသေဆုံးမီ ယခုချက်ချင်း ရပ်တန့်ရန် အော်ဟစ်နေကြသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။
'မဖြစ်ဘူး။ ငါ ဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး။'
ထိုစဉ် မီးတောက်များ၏ အနက်ရှိုင်းမှ အသံအသစ်တစ်ခုက သူမ၏စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပြောလာသည်။ 'လွှတ်လိုက်ပါ။ ငါ ဒီမှာရှိတယ်။ ငါ မင်းကို စောင့်ကြည့်ပေးမယ်။' ဘုရင် လာဂါမာ၏ အသံဟု ချန်ချန် ထင်လိုက်သည်။ သို့သော် ဒွာဖ်၏ ကြမ်းတမ်းသော အသံက သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ရင်းနှီးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်တစ်ဖန် ဘုရင်၏အသံအဖြစ်သို့ ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ အေးမြသော လက်များက သူမ၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားချက်တစ်ခုက သူမကို လွှမ်းခြုံလာပြီး အနားယူကာ အရှုံးပေးလိုက်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။ ချန်ချန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ငွေရောင်မီးတောက်များ မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဝေးကွာသောနေရာမှ ဂါလာဇာ ထပ်မံအော်ဟစ်သံကို သူမ ကြားရသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ငွေရောင်မီးတောက်များက သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားစေနိုင်သည်... သို့သော် ဂါလာဇာနှင့် ချိတ်ဆက်မိနေသည့်တိုင် ချန်ချန်သည် ထိုသို့သော ရူးသွပ်မှုမျိုးကို မခံစားခဲ့ရပေ။ ဂါလာဇာ၏ နာကျင်မှုသည် မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ဖြစ်စေ ငွေရောင်မီးတောက်များက ထိုနာကျင်မှုကို ဖြစ်စေခြင်းမဟုတ်ပေ။
ဗီဇအတိုင်း သူမသည် ဖိုဒိုမာ (Phodoma) ၏ မီးတောက်များကြားတွင် ဒရိုးကို ရှာဖွေရန် သူမ၏စိတ်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အစိမ်းသက်သက်ဖြစ်သော မြို့လမ်းမများပေါ်တွင် ပြေးလွှားနေပြီး မီးတောက်များက လေထဲတွင် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်များအဖြစ် ပေါ်လာသောအခါ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ ပင့်ကူများ၊ ယောင်မော ယဇ်ပုရောဟိတ်မ၏ မျက်နှာ၊ အရည်ပျော်နေသော အသားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်။ ချန်ချန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
"ချန်! ချန်၊ နိုးတော့။ နိုးတော့!"
ကျူးဖုန်း၏ အသံက တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များအထက်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သူသည် အိပ်မက်ဆိုး (Trance) ၏ စွမ်းအားကို သိသည်။ သူလည်း အရင်က ကြုံဖူးသည်။ ၎င်းသည် အတုအယောင်မဟုတ်၊ သူမသည် ထိုအိပ်မက်ဆိုးထဲတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ သူသည် လက်တံဆိပ်တစ်ခု လုပ်လိုက်ပြီး သူမကို ပြန်ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ ချန်ချန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သော်လည်း အလင်းရောင်က သူမကို မျက်စိကွယ်စေသည်။ မမြင်ရသော လက်များက သူမကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး မြေပြင်မှ မြှောက်တင်လိုက်သည်။ သူမ မြို့အထက်တွင် ပျံဝဲနေသည်။ အဆောက်အအုံများက သူမအောက်တွင် သေးငယ်သွားပြီး မီးခိုးမည်းများနှင့် မီးတောက်များက မူးဝေစရာ ဖြစ်လာသည်။
"နိုးတော့!"
သူမ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်သွားသည်။ သူမသည် စာကြည့်တိုက်ထဲတွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ပက်လက်အနေအထားဖြင့် ရှိနေပြီး ဘောလုံးကို ရင်ဘတ်တွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ရွန်း (ရွန်း) ၏ မျက်နှာက သူမအထက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏အသံက သူမကို ခေါ်နေသည်။ သို့သော် သူမသည် ရေအောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ အသံများက ဝေးကွာပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည်။
"ဘာတွေဖြစ်တာလဲ?" ချန်ချန်က မေးလိုက်သည်။ သူမသည် အမြင်အာရုံရှင်းလင်းစေရန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ထိုင်ရန် ကြိုးစားသည်။
"ခဏလောက် အနားယူလိုက်ဦး။"
ကျူးဖုန်းက ပြောသည်။ သူသည် သူမကို ထိုင်နိုင်အောင် ကျောမှ ပံ့ပိုးပေးထားသည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် စာကြည့်တိုက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများနှင့် လူများက ထင်ရှားလာသည်။ သူမသည် ဘုရင် လာဂါမာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ချွေးများ စီးကျနေပြီး အလွန်ဖျော့တော့နေသဖြင့် ချန်ချန်က သူ့ဆီသို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သူ ဒဏ်ရာရထားတယ်!"
ဒွာဖ်ဘုရင်က သူမ၏ စိုးရိမ်မှုကို လက်ဝါးဖြင့် တားလိုက်သည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ မင်းက စွမ်းအားအဆင့် ဘာမှမရှိသလောက်ဖြစ်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ထိန်းထားနိုင်တာပဲ။"
သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး မေးစေ့မှ စီးကျလာသော သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။