"လုံခြုံစိတ်ချရတယ်ဆိုတဲ့အရာမျိုး လောကမှာ မရှိဘူး။"
ဘုရင် လာဂါမာ က ဆိုလိုက်သည်။
"ငါ အရာအားလုံးကို တွက်ဆထားခဲ့တာ။ ခိုင်ခံ့တဲ့ နံရံတွေ၊ မှော်အတတ်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ မြေအောက်မြို့တော်ကြီး၊ ပုရစ်လူပုလေးတွေရဲ့ စောင့်ရှောက်မှု၊ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က အက်စထရယ်ပင်လယ် (Astral Sea) ကို ခရီးနှင်နေချိန်မှာ အလုံခြုံဆုံးဖြစ်နေခဲ့ရမှာ။ ဒါပေမဲ့ ငါက မောက်မာခဲ့မိတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်သွားစေခဲ့မိတယ်။"
"ဒါကြောင့်လည်း သင်က မြိုင်ရီယာ (Myria) ကို အုပ်ချုပ်နေရတာပေါ့။"
ချန်ချန် က ထိုသို့ပြောပြီး ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။
"ကောင်းကင်ယံမှာ လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းချင်နေပေမဲ့ သင်က ပုရစ်လူပုလေးတွေကြားမှာ နေထိုင်နေခဲ့တယ်။ သူတို့က သင့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးတယ်၊ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ သင်ကလည်း မြို့တော်ကို လမ်းပြပေးပြီး သင့်ရဲ့ ပညာဉာဏ်တွေကို သူတို့နဲ့ ဝေမျှပေးခဲ့တာပဲ။"
"ငါ သူတို့ကို ပျက်စီးစေခဲ့မိပြီ။"
ဘုရင် လာဂါမာ က ချန်ချန် ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါ အက်စထရယ်ပင်လယ်မှာ အချိန်အကြာကြီး ပျောက်ကွယ်နေခဲ့မိတယ်၊ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဒါဟာ အခွံသက်သက်သာ ဖြစ်နေတော့တယ်။"
"မဟုတ်ပါဘူး။ သင် သင့်လူမျိုးတွေကို ဆက်ပြီး ဦးဆောင်နိုင်ပါသေးတယ်။ သူတို့က အခုချိန်မှာ သင့်ကို အလိုအပ်ဆုံးပဲ။"
"ငါ့အိပ်မက်တွေထဲမှာ ယောင်မ (yaomo) တွေရဲ့ မျက်နှာတွေကို ငါ မြင်နေရတယ်။ သူတို့က ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး အနာဟောင်းတွေကို ပြန်ဖွင့်ပေးနေသလိုပဲ။ ငါ့မြို့တော်ကို သူတို့ဆီက၊ ဂါလာဇာ ဆီကနေ ကာကွယ်ပေးရမယ်။"
ဘုရင် လာဂါမာ ၏ အသံမှာ တုန်ရီသွားပြီး သူမသိကျွမ်းခဲ့ဖူးသည့် ထိုပုရစ်လူပုအိုကြီးကဲ့သို့ပင် အားငယ်နေသည့်ပုံ ပေါ်လာသည်။
"ဂါလာဇာ က သင့်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ သင့်အပေါ် ပိုင်စိုးနိုင်တာက သင်ကိုယ်တိုင် ခွင့်ပြုပေးထားလို့သာ ဖြစ်တယ်။"
"မဟုတ်ဘူး!"
နဂါးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သဖြင့် အိုက်စ်လင် (Icelin) မှာ ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ငါ တစ်ကြိမ်တုန်းက သတိမထားမိဘဲ သူတို့လက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့ရတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်စေရဘူး! ငါ့လူမျိုးတွေကို ငါ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဒုက္ခမျိုးနဲ့ ထပ်ပြီး မခံစားစေရဘူး။"
"ဒါက သင် လုပ်ဆောင်နေတဲ့ အရာလား? သင့်လူမျိုးတွေကို ကာကွယ်ပေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ်တမ်းကျတော့ သင်ကိုယ်တိုင်ကိုပဲ ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?"
"ငါ ကာကွယ်နေတာပေါ့၊ ဒါ သေချာပေါက်ပဲ!"
ဘုရင် လာဂါမာ သည် အက်စထရယ်ပင်လယ်၏ မှောင်မိုက်သော ထောင့်စွန်းများဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည့် ဒေါသ၊ ဝေဒနာတို့ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ငါ အသုံးချခံရတာကို၊ တစ်ဖန်ပြန်ပြီး အသုံးချခံရတာကို ခံရမယ့်အစား သေလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်။"
"သင်ဟာ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ်သွားမှာမဟုတ်တဲ့ အမာရွတ်တွေလည်း ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သင် အသက်ရှင်နေဆဲပဲ၊ သင်ဟာ အလိုအပ်ဆုံးသူ ဖြစ်သလို အချစ်ခံရသူလည်း ဖြစ်တယ်။"
ချန်ချန် က နဂါးကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေတဲ့၊ မှတ်မိဖို့တောင် ခက်ခဲလောက်အောင် အမာရွတ်တွေ ထူထပ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဘယ်သူကမှ မချစ်ဘူး။ ဒါဟာ အချစ်ခံရဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။"
"သင် မှားနေပြီ၊ ဘုရင် လာဂါမာ။ အဲဒီလို ဝိညာဉ်မျိုးတွေကသာ တကယ့်ကို အသက်ဝင်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်တွေပဲ။"
သူတို့ပတ်လည်ရှိ ကြယ်တာရာများ မှေးမှိန်သွားပြီး မှောင်မိုက်မှုထဲမှ ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တိုင်လုံးများနှင့် ပလ္လင်တစ်ခု၊ သူတို့ရှေ့တည့်တည့်တွင် တစ်ခြမ်းဝိုင်းပုံစံ ရပ်နေသည့် ပုံရိပ်များ။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုမျက်နှာများသည် ရယ်လိုဟွန်း မိသားစု နှင့် ကျူးဖုန်း တို့၏ မျက်နှာများအဖြစ် ပီပြင်လာသည်။
ချန်ချန် သည် ဘုရင် လာဂါမာ ကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ အမြင်အာရုံမှာ အက်စထရယ်ပင်လယ်နှင့် ပုရစ်လူပုလေးတို့၏ မြေအောက်လှိုဏ်ဂူကြားတွင် ခေတ္တမျှ ရုန်းကန်နေရသဖြင့် အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် နဂါးကြီး၏ ကြီးမားလှသော မြွေကဲ့သို့ ကိုယ်ထည်ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နဂါး၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ မြင့်မားသော မျက်နှာကြက်ကို ပွတ်တိုက်နေပြီး ဖြူဖွေးသော အကြေးခွံများမှာ နှင်းများကျသကဲ့သို့ စီတန်းနေသည်။ ၎င်း၏ ကွေးညွတ်နေသော လက်သည်းတစ်ခုမှာ ချန်ချန် ၏ ကိုယ်လုံးအတိုင်းအတာလောက်ပင် ရှိသည်။ နဂါးလက်သည်း၏ ပြောင်လက်နေသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ပုံပျက်နေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်လေးမှာပင် နဂါး၏ ကိုယ်ထည်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဘုရင် လာဂါမာ သည် သူမရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ ပိန်လှီ၊ အိုမင်းပြီး အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူ့ကိုကြည့်ရင်း အိုက်စ်လင် သည် ရှေ့သို့တိုးပြီး သူ့ကို ဖက်ထားလိုက်ချင်စိတ်သာ ရှိတော့သည်။
အော်ဘန် နှင့် ဒရူယာ တို့က သူ့ဆီသို့ အရင်ဆုံး ရောက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရင့်ဘေးနှစ်ဖက်တွင် နေရာယူလိုက်ပြီး ဘုရင် လဲကျမတတ် ဖြစ်နေချိန်တွင် သူတို့၏ ပခုံးကို အားပြုစေလိုက်သည်။ ဒရူယာ က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘုရင်အား ပလ္လင်ဆီသို့ ခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်ပုံရသော်လည်း ဘုရင် လာဂါမာ က ငြင်းဆန်ပြီး အေးစက်သော ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုနေရာ၌ပင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေရဲ့လား?"
ကျူးဖုန်း သည် ချန်ချန် ၏ ပခုံးနားတွင် ရပ်နေပြီး သူ့၏ ရွှံ့ရောင်သမ်းသော မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။"
ချန်ချန် က သူ့ကို စိတ်ချစေရန် ပြောလိုက်ပြီး အသားအရေ ဖြူဖျော့ကာ ကြောက်ရွံ့နေပုံပေါက်သော ဆူလ် ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"သင် ဘယ်လောက်အထိ မြင်ပြီး ကြားခဲ့ရလဲ?"
"ကျွန်တော်တို့ သင် ဟစ်အော်သံကို ကြားခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ သင် ဘယ်နေရာကနေ ပြန်ရောက်လာလဲဆိုတဲ့ အချိန်မှာ..."
ကျူးဖုန်း စကားရပ်သွားသည်။ သူတို့သည် ဘုရင် လာဂါမာ ကို နဂါးပုံစံဖြင့် ခေတ္တမျှ မြင်လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူက အသိစိတ်အပြည့်အဝရှိသော နဂါးတစ်ကောင်များ ဖြစ်နေမလား? အနည်းဆုံးတော့ အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးတော့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကောင်းကင်၏ မျက်ရည်များပင်! ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်က ဘာလို့ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေရတာလဲ? သူက တစ်ချက်တည်းနဲ့ မြို့တစ်မြို့လုံးကို ပြာကျသွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိသူပဲ။ ထို့နောက် သူ၏ အတွေးများမှာ သူ ဒီကမ္ဘာသို့ မပို့ဆောင်ခံရခင်က တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည့် နဂါးမည်းကြီးဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ အသွင်ပြောင်းခြင်းသို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း အစွမ်းထက်သည့် နဂါးကြီး။ ကျူးဖုန်း သည် ဘုရင် လာဂါမာ ၏ စွမ်းအားအဆင့်ကိုသာ တွေးတောနေမိသည်။
"ဒါ အစစ်အမှန်ပဲလား? သူက တကယ်ပဲ နဂါးတစ်ကောင်လား?"
ချန်ချန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အက်စထရယ်ပင်လယ်တွင် မြင်ခဲ့ရသည်များကို အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောပြလိုက်သည်။ ဘုရင် လာဂါမာ သည် သူတို့ ရှိနေသည်ကိုပင် မသိသကဲ့သို့ အဝေးကို ငေးကြည့်နေသည်။ ဒရူယာ နှင့် အော်ဘန် တို့က သူ့ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ရပ်နေကြပြီး အော်ဘန် က သူ၏ ပုဆိန်ကို ကိုင်ရင်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိစွာ ကြည့်နေသည်။
"ကျွန်တော်တို့ လုပ်ခဲ့တာ မှန်ရဲ့လား၊ သူ့ကို အတိတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ခိုင်းခဲ့တာကလေ။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး ထိခိုက်နစ်နာသွားအောင် လုပ်မိလိုက်တာလား? သူ့အပေါ် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သင် သိထားခဲ့တာလား?"
ချန်ချန် က ဘုရင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ သူမသည် ဘုရင်နှင့် အရင်းနှီးဆုံးဟု ထင်ရသူ ဒရူယာ ကို မေးမြန်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"အချို့အပိုင်းတွေကိုတော့ သိတယ်၊ ကျန်တာတွေကိုတော့ ခန့်မှန်းခဲ့တာပါ။ ကျွန်မရဲ့ မိသားစုနဲ့အတူ ဒီမှာမရှိတဲ့ တခြားသူအချို့လည်း ကျွန်မတို့ ဘုရင်က ဘာလဲဆိုတာ သိကြပါတယ်။ သူ ဘယ်သွားခဲ့လဲ၊ ဘယ်လို အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ သိပါတယ်။ သူ ကျွန်မတို့ဆီ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ မစ်စထရာ ကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို ဘယ်လို ကုစားရမလဲဆိုတာတော့ မသိခဲ့ဘူး။"
သူမသည် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မစ် ဘာရတ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဘုရင် လာဂါမာ သည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မျက်တောင်ခတ်ကာ သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသည့် စိတ်ကူးယဉ်မြင်ကွင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ရုန်းထွက်လာသည်။ သူသည် ဒရူယာ ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းမှာ ဝမ်းနည်းမှုတွေ အများကြီး ရှိပြီးသားပါ၊ ငါလို အိုမင်းပျက်စီးနေတဲ့လူအတွက်နဲ့ အများကြီး စဉ်းစားမနေပါနဲ့တော့။"
သူသည် သူမ၏ လက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်များက ချန်ချန် ဆီသို့ ရောက်သွားသောအခါ သူမသည် သူ့ကို အားနည်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းနဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူမကို လှပပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရာအချို့ကို မြင်တွေ့ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုအမှတ်တရများကို စူးစမ်းလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ မည်သည့် လူသားမျှ ထိုအရာမျိုးကို မြင်တွေ့ရန် မသင့်တော်ပေ။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ မျက်လုံးလွှဲမသွားပါနဲ့။"
မစ် ဘာရတ် က ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမှာ စုဝေးနေတဲ့သူတွေလိုပဲ မင်းလည်း အမှန်တရားကို သိဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ငါသာဆိုရင် အကျိုးဆက်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မင်းကို အသုံးချမိလိမ့်မယ်။"
"သင်က တရားမျှတတဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းခဲ့တာပါ။"
ချန်ချန် က ပြောသည်။
"ငါက ဇိုလ်ဂါဇာ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိဖို့ စွဲလမ်းနေခဲ့တာ။ အဲဒီ ဒရို (drow) ရဲ့ မှော်အတတ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဒီနေရာမှာ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို သိဖို့ ငါ အရာအားလုံး ကြိုးစားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းက နတ်ဘုရားတွေ ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုလို မြို့ထဲကို ရောက်လာခဲ့တာ။ မင်းက လုံးဝန်းတဲ့အရာ (sphere) ကို ရှာတွေ့ပြီး ငွေရောင်မီးတောက် (Silver Fire) ကို သုံးလိမ့်မယ်၊ ငါ မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ နေရာမှာ မင်း အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တယ်။ မင်းကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမလားဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်ကလည်း တစ်ပိုင်းသေ၊ ပျက်စီးနေတဲ့သူမို့လို့ပါ။"
အော်ဘန် နှင့် ဒရူယာ တို့၏ အကူအညီဖြင့် ဘုရင် လာဂါမာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သူသည် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး အရိပ်များကို မောင်းထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ခါလိုက်သည်။
"ငါက ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။ မင်းတို့ ငါ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။"
"သင်က စာကြည့်တိုက်မှာ ကျွန်မနဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ သတ္တိရှိတာကို ပြခဲ့တယ်... ကျွန်မမှာ မရှိတဲ့ သတ္တိမျိုးပေါ့။ အဲဒါက ကျွန်မကို ခဏလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ပုန်းအောင်းနေရတာ ရှက်သွားအောင် လုပ်လိုက်နိုင်တယ်။"
"မင်းသာ ငါခံစားခဲ့ရသလိုမျိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ရရင် မင်းလည်း ပုန်းအောင်းနေမှာပဲ။ အဲဒါက လူအများစုကိုတောင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့အရာမျိုးပါ။"
ချန်ချန် က ဘုရင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါက အဲဒီထက် ပိုသန်မာရမှာ။ ဒါမျိုး ဘယ်တော့မှ မဖြစ်လာအောင် ငါ တားဆီးထားခဲ့ရမှာ။"
မစ် ဘာရတ် က ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။
"သင်ဆိုလိုတာက သင့်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကြောင့်လား? အဲဒါတွေက အသုံးမဝင်တဲ့ စကားတွေပါ။ ဝူဂျင် (Wujin) မှာရှိတဲ့ သတ္တဝါအားလုံးက နာကျင်မှုကို ခံစားရတာပဲ မဟုတ်လား၊ သူတို့က မြင့်မြတ်တဲ့သူတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အောက်ခြေလူတန်းစားတွေပဲဖြစ်ဖြစ်လေ။ သူတို့လည်း ဒဏ်ရာရနိုင်တယ်၊ သူတို့လည်း ကျိုးပဲ့သွားနိုင်တယ်။ ဒါက ဝမ်းနည်းစရာ အမှန်တရားတစ်ခုပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ကျွန်တော်တို့အားလုံးကို တစ်ခုခုမှာတော့ တန်းတူဖြစ်စေတာပဲ။"
ဘုရင် လာဂါမာ သည် ထိုလူငယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ ချန်ချန် သည် အော်ဘန် က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသလို ထင်မိသည်။ သူပြောတာ မှန်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူမကို ဘာမှ နှစ်သိမ့်မှု မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျွန်မတို့အားလုံးဟာ နာကျင်မှုကို ခံစားရတဲ့နေရာမှာ တန်းတူပဲ၊ ဂါလာဇာ တောင် သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ်ဆိုးရွားမှုတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ခံစားခဲ့ရတာပဲ။
ရှေ့ဆက်ရမည့် တိုက်ပွဲတွင် ထိုသို့သော တန်းတူမှုမျိုး မရှိနိုင်တော့ပေ။ ယောင်မ (yaomo) တွေက သူတို့ထက် အရေအတွက် ပိုများနေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ပစ်မှတ်က Arcane Script Sphere ဖြစ်နေပြီး၊ အကယ်၍ ၎င်းသည် အစကတည်းက ထိုအရာဖြစ်နေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဂါလာဇာ ၏ မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆက်စပ်နေပါက၊ သူတို့အတွက် ကြိုးစားစရာ တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်း ကျန်တော့သည်။ ဂါလာဇာ ၏ အထောက်အထားကို ပြန်ပေးရန်နှင့် ယောင်မ (yaomo) များ ဘာကို ကြံစည်နေသလဲဆိုတာ ဖော်ထုတ်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမကိုယ်တိုင်အတွက်ဆိုရင် ငြင်းဆန်ခဲ့မှာဖြစ်ပေမဲ့၊ အကယ်၍ ဒါက ပုရစ်လူပုလေးတွေကို ကယ်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့
ချန်ချန် သည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဘုရင်ကို ပြောလိုက်သည်။
"ယောင်မ (yaomo) တွေထဲမှာ ဘယ်သူမှ သင့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိကြဘူး မဟုတ်လား?"
"ဂါလာဇာ ရဲ့ စိတ်ထဲကနေ ငါ စုဆောင်းထားသလောက်တော့ မသိကြသေးဘူး။"
ဘုရင် လာဂါမာ က ချန်ချန် ဘက်သို့ လှည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?"
ဂျိုယာ (Joya) က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"သူမက သင့်ကို ယောင်မ (yaomo) တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ သင့်ရဲ့ အမှန်အတိုင်း ဖြစ်တဲ့ပုံစံနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ အကြံပေးနေတာလို့ ငါထင်တယ်။"
"နဂါးတစ်ကောင် အနေနဲ့လား?"
ကျူးဖုန်း က တအံ့တဩ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါက သူတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေမှာ သေချာတယ်။ သေချာပေါက်ပါပဲ။ သူတို့က သူတို့ဘုရင်ဟာ သူ့လူမျိုးတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ဘာမဆိုလုပ်ဖို့ အသင့်ရှိနေတယ်လို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်။ သူ့ကို အားနည်းသွားစေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတောင် ထုတ်ဖော်ပြသရမှာလေ။"
ကျူးဖုန်း က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။
သို့သော် အော်ဘန် က ထိုအကြံကို ငြင်းဆန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ဒီလောက်ထိ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှ ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ? ခုနကပဲ မင်းတို့ပြောခဲ့တယ်လေ၊ ငါ့လူမျိုးတွေက ငါ့အတွက် သွေးမြေကျခဲ့ရတယ်လို့၊ မင်းတို့ ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါက ဘာလို့ အဲဒီထက် လျော့နည်းပြီး လုပ်နိုင်မှာလဲ?"
ဘုရင် လာဂါမာ က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ချန်ချန် ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက ပြန်၍ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ပြီးတော့ သင် တိုက်ခိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ ဂါလာဇာ ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မှော်အတတ်တွေကို ငါ ဖယ်ရှားပေးမယ်။"
"မဖြစ်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျသွားပြီ။ အဲဒီအရာ (sphere) ကို ရှာဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်လို့ ထင်တယ်။"
ချန်ချန် က ပြောသည်။
"ဘယ်မှာလဲ?"
ချန်ချန် က မယုံသင်္ကာဖြင့် မေးသည်။
ချန်ချန် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါ သေချာအောင် လုပ်ချင်တယ်။ ငါ စာကြည့်တိုက်ကိုသွားပြီး Loscchal နဲ့ စကားပြောဖို့ လိုတယ်။"
"ကောင်မလေး၊ မင်း ဒါကို သေချာရဲ့လား?"
ချန်ချန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မ ဒါကို လုပ်နေတာက..." သို့သော် သူမ စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ လည်ချောင်းထဲတွင် စကားလုံးများ ပိတ်ဆို့သွားသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြိုင်ရီယာ (Myria) က သေဆုံးမသွားသေးလို့လေ။ မြို့တော်ကို ကယ်တင်နိုင်ပါသေးတယ်။"
ကျူးဖုန်း က သူမအစား စကားကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ဘုရင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဘုရင်က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
မဟုတ်ပါဘူး၊ မျက်လုံးလွှဲမသွားပါနဲ့။"
မစ် ဘာရတ် က ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမှာ စုဝေးနေတဲ့သူတွေလိုပဲ မင်းလည်း အမှန်တရားကို သိဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ငါသာဆိုရင် အကျိုးဆက်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မင်းကို အသုံးချမိလိမ့်မယ်။"
"သင်က တရားမျှတတဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းခဲ့တာပါ။"
ချန်ချန် က ပြောသည်။
"ငါက ဇိုလ်ဂါဇာ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိဖို့ စွဲလမ်းနေခဲ့တာ။ အဲဒီ ဒရို (drow) ရဲ့ မှော်အတတ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဒီနေရာမှာ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို သိဖို့ ငါ အရာအားလုံး ကြိုးစားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းက နတ်ဘုရားတွေ ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုလို မြို့ထဲကို ရောက်လာခဲ့တာ။ မင်းက လုံးဝန်းတဲ့အရာ (sphere) ကို ရှာတွေ့ပြီး ငွေရောင်မီးတောက် (Silver Fire) ကို သုံးလိမ့်မယ်၊ ငါ မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ နေရာမှာ မင်း အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တယ်။ မင်းကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမလားဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်ကလည်း တစ်ပိုင်းသေ၊ ပျက်စီးနေတဲ့သူမို့လို့ပါ။"
အော်ဘန် နှင့် ဒရူယာ တို့၏ အကူအညီဖြင့် ဘုရင် လာဂါမာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သူသည် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး အရိပ်များကို မောင်းထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ခါလိုက်သည်။
"ငါက ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။ မင်းတို့ ငါ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။"
"သင်က စာကြည့်တိုက်မှာ ကျွန်မနဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ သတ္တိရှိတာကို ပြခဲ့တယ်... ကျွန်မမှာ မရှိတဲ့ သတ္တိမျိုးပေါ့။ အဲဒါက ကျွန်မကို ခဏလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ပုန်းအောင်းနေရတာ ရှက်သွားအောင် လုပ်လိုက်နိုင်တယ်။"
"မင်းသာ ငါခံစားခဲ့ရသလိုမျိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ရရင် မင်းလည်း ပုန်းအောင်းနေမှာပဲ။ အဲဒါက လူအများစုကိုတောင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့အရာမျိုးပါ။"
ချန်ချန် က ဘုရင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါက အဲဒီထက် ပိုသန်မာရမှာ။ ဒါမျိုး ဘယ်တော့မှ မဖြစ်လာအောင် ငါ တားဆီးထားခဲ့ရမှာ။"
မစ် ဘာရတ် က ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။
"သင်ဆိုလိုတာက သင့်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကြောင့်လား? အဲဒါတွေက အသုံးမဝင်တဲ့ စကားတွေပါ။ ဝူဂျင် (Wujin) မှာရှိတဲ့ သတ္တဝါအားလုံးက နာကျင်မှုကို ခံစားရတာပဲ မဟုတ်လား၊ သူတို့က မြင့်မြတ်တဲ့သူတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အောက်ခြေလူတန်းစားတွေပဲဖြစ်ဖြစ်လေ။ သူတို့လည်း ဒဏ်ရာရနိုင်တယ်၊ သူတို့လည်း ကျိုးပဲ့သွားနိုင်တယ်။ ဒါက ဝမ်းနည်းစရာ အမှန်တရားတစ်ခုပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ကျွန်တော်တို့အားလုံးကို တစ်ခုခုမှာတော့ တန်းတူဖြစ်စေတာပဲ။"
ဘုရင် လာဂါမာ သည် ထိုလူငယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ ချန်ချန် သည် အော်ဘန် က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသလို ထင်မိသည်။ သူပြောတာ မှန်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူမကို ဘာမှ နှစ်သိမ့်မှု မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျွန်မတို့အားလုံးဟာ နာကျင်မှုကို ခံစားရတဲ့နေရာမှာ တန်းတူပဲ၊ ဂါလာဇာ တောင် သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ်ဆိုးရွားမှုတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ခံစားခဲ့ရတာပဲ။
ရှေ့ဆက်ရမည့် တိုက်ပွဲတွင် ထိုသို့သော တန်းတူမှုမျိုး မရှိနိုင်တော့ပေ။ ယောင်မ (yaomo) တွေက သူတို့ထက် အရေအတွက် ပိုများနေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ပစ်မှတ်က Arcane Script Sphere ဖြစ်နေပြီး၊ အကယ်၍ ၎င်းသည် အစကတည်းက ထိုအရာဖြစ်နေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဂါလာဇာ ၏ မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆက်စပ်နေပါက၊ သူတို့အတွက် ကြိုးစားစရာ တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်း ကျန်တော့သည်။ ဂါလာဇာ ၏ အထောက်အထားကို ပြန်ပေးရန်နှင့် ယောင်မ (yaomo) များ ဘာကို ကြံစည်နေသလဲဆိုတာ ဖော်ထုတ်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမကိုယ်တိုင်အတွက်ဆိုရင် ငြင်းဆန်ခဲ့မှာဖြစ်ပေမဲ့၊ အကယ်၍ ဒါက ပုရစ်လူပုလေးတွေကို ကယ်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့
ချန်ချန် သည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဘုရင်ကို ပြောလိုက်သည်။
"ယောင်မ (yaomo) တွေထဲမှာ ဘယ်သူမှ သင့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိကြဘူး မဟုတ်လား?"
"ဂါလာဇာ ရဲ့ စိတ်ထဲကနေ ငါ စုဆောင်းထားသလောက်တော့ မသိကြသေးဘူး။"
ဘုရင် လာဂါမာ က ချန်ချန် ဘက်သို့ လှည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?"
ဂျိုယာ (Joya) က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"သူမက သင့်ကို ယောင်မ (yaomo) တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ သင့်ရဲ့ အမှန်အတိုင်း ဖြစ်တဲ့ပုံစံနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ အကြံပေးနေတာလို့ ငါထင်တယ်။"
"နဂါးတစ်ကောင် အနေနဲ့လား?"
ကျူးဖုန်း က တအံ့တဩ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါက သူတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေမှာ သေချာတယ်။ သေချာပေါက်ပါပဲ။ သူတို့က သူတို့ဘုရင်ဟာ သူ့လူမျိုးတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ဘာမဆိုလုပ်ဖို့ အသင့်ရှိနေတယ်လို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်။ သူ့ကို အားနည်းသွားစေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတောင် ထုတ်ဖော်ပြသရမှာလေ။"
ကျူးဖုန်း က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။
သို့သော် အော်ဘန် က ထိုအကြံကို ငြင်းဆန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ဒီလောက်ထိ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှ ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ? ခုနကပဲ မင်းတို့ပြောခဲ့တယ်လေ၊ ငါ့လူမျိုးတွေက ငါ့အတွက် သွေးမြေကျခဲ့ရတယ်လို့၊ မင်းတို့ ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါက ဘာလို့ အဲဒီထက် လျော့နည်းပြီး လုပ်နိုင်မှာလဲ?"
ဘုရင် လာဂါမာ က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ချန်ချန် ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက ပြန်၍ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ပြီးတော့ သင် တိုက်ခိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ ဂါလာဇာ ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မှော်အတတ်တွေကို ငါ ဖယ်ရှားပေးမယ်။"
"မဖြစ်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျသွားပြီ။ အဲဒီအရာ (sphere) ကို ရှာဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်လို့ ထင်တယ်။"
ချန်ချန် က ပြောသည်။
"ဘယ်မှာလဲ?"
ချန်ချန် က မယုံသင်္ကာဖြင့် မေးသည်။
ချန်ချန် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါ သေချာအောင် လုပ်ချင်တယ်။ ငါ စာကြည့်တိုက်ကိုသွားပြီး Loscchal နဲ့ စကားပြောဖို့ လိုတယ်။"
"ကောင်မလေး၊ မင်း ဒါကို သေချာရဲ့လား?"
ချန်ချန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မ ဒါကို လုပ်နေတာက..." သို့သော် သူမ စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ လည်ချောင်းထဲတွင် စကားလုံးများ ပိတ်ဆို့သွားသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြိုင်ရီယာ (Myria) က သေဆုံးမသွားသေးလို့လေ။ မြို့တော်ကို ကယ်တင်နိုင်ပါသေးတယ်။"
ကျူးဖုန်း က သူမအစား စကားကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ဘုရင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဘုရင်က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီနေရာကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ?"
ဘုရင် လာဂါမာ က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ချန်ချန် က ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ကျွန်မလည်း သေချာတော့ မသိသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်ယောင်နေမိတယ်။ စာကြည့်တိုက်ရဲ့ အောက်ခြေမှာရှိတဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ တစ်ခုခုက တောက်ပနေသလိုမျိုးပေါ့။ အဲဒါဟာ ကျွန်မတို့ ရှာနေတဲ့ အရာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ်... အဲဒီအရာက ကျွန်မကို ဆွဲဆောင်နေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"အဲဒါက အန္တရာယ်များတယ်။"
အော်ဘန် က ချက်ချင်းပင် သတိပေးလိုက်သည်။
"စာကြည့်တိုက်ဆိုတာ အခုတော့ ယောင်မ (yaomo) တွေရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းလို ဖြစ်နေပြီ။ မင်း အဲဒီကို တစ်ယောက်တည်း သွားမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ လက်ထဲကို အလွယ်တကူ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"
"ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ချန်ချန် က ကျူးဖုန်း နှင့် ဂျိုယာ (Joya) ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မတို့ သုံးယောက်လုံး သွားမယ်။ ပြီးတော့ ဘုရင်ကြီးက ယောင်မ (yaomo) တွေရဲ့ အာရုံကို တစ်ဖက်မှာ ဆွဲထားပေးရမယ်။"
ဘုရင် လာဂါမာ သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
"ငါ လုပ်မယ်။ ငါ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားကို ပြသပြီး သူတို့ရဲ့ အာရုံကို ငါ့ဆီကို အပြည့်အဝ ဆွဲထားပေးမယ်။ မင်းတို့ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ အဲဒီအရာကို ရအောင်ယူခဲ့။ ဒါပေမဲ့ သတိထားကြ၊ အဲဒီနေရာမှာ ဘာတွေရှိနေမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။"
"ကျွန်မတို့ နားလည်ပါတယ်။"
ချန်ချန် က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
အဖွဲ့သားများအားလုံးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အသက်ရှင်ရေးသည် ယခုအခါတွင် အန္တရာယ်များလှသော ထိုမစ်ရှင်ပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ ကျူးဖုန်း က သူ၏ လက်နက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဂျိုယာ (Joya) ကလည်း အသင့်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"သွားကြစို့။"
ချန်ချန် က ရှေ့ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။ အခန်းထဲတွင် ဘုရင် လာဂါမာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူသည် အပြင်ဘက်မှ လေပြေကို ငေးကြည့်ရင်း သူ၏ ကံကြမ္မာကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အင်အားစုစည်းနေတော့သည်။ အမှောင်ထုသည် မြို့တော်ကို လွှမ်းခြုံနေသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များကတော့ မီးတောက်တစ်ခုလို တောက်ပနေဆဲပင်။