ယောင်မိုက ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တာပေါ့။ ကဲ၊ အခုတော့ ပြောပြလိုက်စမ်းပါ။ မပြောဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ တံတောင်ဆစ်နားမှာပဲ ကပ်နေပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အာရုံစိုက်မှုတွေ ပျက်ပြားသွားတဲ့အထိ တတွတ်တွတ်နဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောနေမိလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားက အခုတောင် အာရုံတွေ နောက်နေတာ အလူးအလဲပါပဲ။"
သူ့ကို စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲမိသော်လည်း သူပြောတာ မှန်နေသည်။ ချန်ချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ကျွန်မက သွေးအမာရွတ်စွဲနေသူ (bloodscarred) တစ်ယောက်ပါ။"
သူမသည် အမှန်တရား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထုတ်ပြောလိုက်လျှင် သူ ကျေနပ်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူမ ဆက်ပြောသည်။
"ဒီဝေဒနာက ကျွန်မကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သေစေလိမ့်မယ်။ အဲဒီလုံးဝန်းတဲ့ အရာဝတ္ထုထဲမှာ မစ်စထရာရဲ့ အနှစ်သာရ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်နေတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီအရာဝတ္ထုရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မိတာပါ။"
ဂါလာဇာ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩရိပ်များ ထင်ဟပ်လာသည်။ ထို့အပြင် အခြားတစ်ခုခုလည်း ပါဝင်နေသည်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်စွန်းတစ်စလား။ သူ မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီလုံးဝန်းတဲ့အရာထဲမှာ နတ်ဘုရားရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပါဝင်နေတယ်ပေါ့လေ။"
"မှတ်တမ်းတွေအရတော့ ဟုတ်ပါတယ်။"
ချန်ချန် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။
"ရှင်လည်း ဒီလုံးဝန်းတဲ့အရာကို ရှာဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပဲ။ ရှင်နဲ့ ကျွန်မရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ တူမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်။ ရှင်က ဘာလို့ ဒါကို လိုချင်နေတာလဲ။"
ဂါလာဇာက သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ချန်ချန်သည် သူ၏ သာမန်ဟန်ဆောင်ထားသော အသံအောက်တွင် သူမကို လှည့်စားလို့မရမှန်း သိလိုက်သည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘုရင် လာဂါမာက ဘာလို့ မင်းကို ဒီကို စေလွှတ်လိုက်တာလဲ။ မင်းရဲ့ ရုပ်ရည်ကတော့ အပြစ်ကင်းစင်ပုံပေါက်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခုရှိနေသေးတယ်။ ငါ ခံစားမိတယ်။"
ချန်ချန် အခွင့်အရေးယူလိုက်သည်။ တစ်ဖန် အမှန်တရားကို၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး အမှန်တရား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
"သူက ရှင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကျွန်မကို သိစေချင်တာပါ။"
ဂါလာဇာက ထိုစကားကို ကြားသော် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ငါက မင်းကို ပြောပြလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်နေတာလား။"
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ချန်က ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားကတော့ တဒိုင်းဒိုင်း ခုန်နေသည်။
"ရှင် ပြောပြပြီးသားပါ။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ရှင် ရှာဖွေနေတဲ့ အရာဝတ္ထုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင် အကုန်လုံး မသိသေးဘူးဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီထဲမှာ မစ်စထရာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာကိုတောင် ရှင် မသိခဲ့ဘူးလေ။"
သူမသည် သူ့ထံမှ ဒေါသထွက်ခြင်းကို မျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူက သူမကို တင်းမာပြီး တွက်ချက်နေသည့် အကြည့်ဖြင့်သာ ကြည့်နေသည်။
"ဟောဗျာ။ မင်းမှာ စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့အတွက် အရည်အချင်းလေး နည်းနည်းတော့ ရှိသားပဲ။ မင်းရဲ့ လှပပြီး အပြစ်ကင်းစင်တဲ့၊ အလွန်ကို သန့်ရှင်းချိုမြိန်တဲ့ မျက်နှာလေးကြောင့်များလား။"
"ရှင် ကျွန်မကို ထပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။"
"ငါလည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ငါက အဲဒီလုံးဝန်းတဲ့အရာကို ရှာမတွေ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားစေမယ့် တခြားတန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ဘာမှလည်း ကျန်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက နောက်ထပ် လှောင်အိမ်တစ်ခုလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့..." သူ လက်ကို မြှောက်ပြီး သူမ၏ ဆံပင်တစ်စကို လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် တို့ထိလိုက်သည်။ "...သူက ငါ့ကို ဖျော်ဖြေပေးဖို့အတွက် ဒီမှာ လှပတဲ့ ငှက်ကလေးတစ်ကောင် ချန်ထားပေးခဲ့တာပဲ။"
ဂါလာဇာက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ချန်ချန်သည် သူနှင့် ဝေးရာသို့ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး သူက ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးက သူမကို အလွန် ဒေါသထွက်စေသည်။
"ဒါဆိုရင် ရှင်တို့အတွက် ကျန်ခဲ့တာ ဒါပဲလား။" သူမ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ဒီအခန်းထဲမှာ နေပြီး ရှင်တို့ ယောင်မိုတွေ ချီတက်မသွားမချင်း ရှင့်ကို စနောက်နေရမှာလား၊ မိုင်ရီယာ။"
"ဒါမှမဟုတ် ဘုရင် လာဂါမာက မင်းကို ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်တဲ့အထိပေါ့။ အနည်းငယ်သော ပျော်ရွှင်မှုလေးတွေကိုတော့ ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးရလိမ့်မယ်။"
ဂါလာဇာက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ နီရဲသော မျက်လုံးအရောင်က ပိုမိုရင့်သန်လာပြီး သူ၏ ဒေါသကို ဖော်ပြနေသည်။
"လိုချယ် (Lochall) က မင်းမှာ မင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ပျောက်ဆုံးနေတယ်လို့ ပြောတယ်။ အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
"အတိအကျ အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်မမှာ ရှိသင့်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးနေတယ်။ ကျွန်မ ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအများစုက ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဝိုးတဝါး အရိပ်တစ်ခုလိုပါပဲ။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ ဒါကို မမေးခွန်းထုတ်ခဲ့ဘူး၊ မစ် ဘာရတ်က ကျွန်မရဲ့ စိတ်ကို အကုန်ဖွင့်မပြခင်အထိပေါ့။ ကျွန်မရဲ့ အတွင်းစိတ်မှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကိုတောင် ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ လိုချင်ခဲ့တာက ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုပဲ၊ စကြဝဠာက ကျွန်မအတွက် ဘာကို လိုချင်သလဲဆိုတာမျိုးပေါ့။"
"စကြဝဠာက ဘာကို လိုချင်သလဲ ဟုတ်လား။"
ချန်ချန်သည် သူမ၏ ကျမ်းလိပ်ကို ရင်ဘတ်တွင် ပိုက်ထားရင်း ပြန်ဖြေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်ပြေးသွားသော အနည်းငယ်သော ဟာသနှောသည့် အရိပ်အယောင်ကြောင့် သူမ သွားများကို ကြိတ်ထားလိုက်သည်။
"ဒါက ဒီလှောင်အိမ်ထဲမှာ ဟိုလျှောက်ဒီလျှောက် လမ်းလျှောက်နေတာထက် ပိုပြီး အချည်းနှီး မဖြစ်ဘူးလား။ မင်းတို့လို လူတွေအကြောင်း ငါ ဖတ်ဖူးပါတယ်။ ဂြိုဟ်သားတွေ (dwarves) က မင်းတို့အကြောင်း ရေးသားထားတာပေါ့။ သူတို့ရဲ့ လူမျိုးတွေနဲ့ အမြဲတမ်း စစ်ဖြစ်နေတာကို သူတို့ မှတ်တမ်းတင်ထားကြတယ်။ သူတို့က မင်းတို့ရဲ့ လူတွေအကြောင်းလည်း ပြောကြတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက မင်းအတွက် ဘာလုပ်ပေးခဲ့လို့လဲ။ မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားမက မင်းရဲ့ ရိုသေလေးစားမှုကို ရဖို့ ဘာတွေ လုပ်ပေးခဲ့လို့လဲ။"
ဒေါသထွက်မည့်အစား ယောင်မိုက တကယ်ပင် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းတဲ့ မေးခွန်းလဲ၊ အထူးသဖြင့် မင်းဆီကနေ ကြားရတော့ ပိုလို့တောင် အံ့ဩမိတယ်။ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"
"ရှင် ကျွန်မကို လှောင်ပြောင်နေတာပဲ။ ရှင်နဲ့ စကားပြောရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မိတဲ့ ကျွန်မ အမှားပါပဲ။"
ချန်ချန်က ပြောရင်း အခန်းတစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားကာ မီးဖိုဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
"အို၊ ဒါပေမဲ့ ငါ အံ့ဩမိတာကတော့ အစစ်အမှန်ပါပဲ။"
ဂါလာဇာက ပြောရင်း မီးဖိုကို ကျောပေးကာ ရပ်လိုက်သည်။ တစ်ဖန် သူက သူမနှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြန်သည်။ ချန်ချန်သည် ယောင်မိုထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော မသက်မသာ ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသည်။ ဒါက အရာဝတ္ထုတစ်ခုခု သို့မဟုတ် မှော်ပညာတစ်ခုခု ဖြစ်ရမည်။ ဖိအားက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တင်းမာသွားစေသော်လည်း သူမ မပြမိအောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ ဒါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်နေမှန်း သူမ သိသည်။ ဒရိုး (drow) တွေ လုပ်သမျှအရာအားလုံးသည် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို ဟန်ချက်ပျက်စေရန် တွက်ချက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လူမျိုးတစ်မျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို နေထိုင်နိုင်ကြတာလဲ။ သူမ၏ အတွေးသည် ယောင်မို၏ အသံကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။
"မင်းမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ အနံ့လေး ရှိတယ်လို့ ငါပြောတုန်းက ငါ ရိုင်းစိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ငါ ပြောချင်တာက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က မှော်စွမ်းအားအကြောင်းပါ။ အဲဒီအနုပညာ (The Art) က အလွန် ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ သွေးအမာရွတ်စွဲနေတဲ့ မင်းအတွက်တော့ အလွန် ခက်ခဲနေမှာပဲ။"
"ရှင် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ကျွန်မ နားမလည်ဘူး။"
ချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ကျမ်းလိပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စာသားများကို ကြည့်နေသော်လည်း ဘာမှ မမြင်ရပေ။
ဂါလာဇာ၏ တိုးညှင်းသော ရယ်သံသည် မီးဖို၏ ထင်းတောက်သံများနှင့် ရောထွေးသွားသည်။
"မင်း နားလည်ပါတယ်။ မင်းမှာ လူတွေ ရှိတယ်လို့ ထင်နေပေမဲ့ မင်းရဲ့ အတွင်းစိတ်ထဲမှာတော့ မင်း ဒီလောကကြီးမှာ ဘယ်လောက်တောင် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေလဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်။ နတ်ဘုရား ရှန်ရှီယာ (ရှန်ရှီယာ)၊ ဒါမှမဟုတ် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရရင် မစ်စထရာပေါ့၊ တစ်ချိန်က မင်းရဲ့ ဘဝလမ်းကြောင်းကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့နိုင်မယ့်၊ သွေးမှော်ပညာကို သုံးစွဲသူအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က လမ်းညွှန်အားက မင်းအတွက်တော့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီလေ။ တကယ်တော့ မင်း သူမအကြောင်း ဘာမှ သိပ်မသိပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားမ လိုလစ် (Lolith) က နတ်ဘုရား ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ညဘက်မှာ အော်ဟစ်လိုက်ရင် တစ်ယောက်ယောက်က ကြားတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ သိတယ်။ မင်းကတော့ တစ်ယောက်တည်း အော်ဟစ်နေရတာ။ မင်းက 'အာကိန်း စခရစ် စဖီးယား' (Arcane Script Sphere) ကို ရှာနေတာ မဆန်းပါဘူး။ နတ်ဘုရားရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရရင်တောင် မရှိတာထက်စာရင် ပိုကောင်းတာပေါ့။"
"ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။"
ချန်ချန်က ဆက်မပြောခင် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မကို ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူတို့ အသက်ကိုတောင် ပေးမယ့် အပေါင်းအဖော်တွေနဲ့ ကျွန်မ လျှောက်လှမ်းနေတာပါ။ ကျွန်မတို့ ဒီလောကကြီးမှာ အတူတူ စွန့်စားပြီး ဘဝကို ပျော်မွေ့နေကြတယ်။ ရှင် ညဘက်မှာ အော်ဟစ်တဲ့အခါ ရှင့်ရဲ့ နတ်ဘုရားက ဂရုစိုက်ရဲ့လား။ သူက နှစ်သိမ့်မှု ပေးဖို့ ရှိနေပေးရဲ့လား။ အဲဒီလို သစ္စာရှိမှုမျိုးကို ရှင် နားလည်ရဲ့လား။"
"အာ၊ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား သားရဲ (divine beast) ပေါ့လေ။"
ဂါလာဇာက ပြောသည်။ သူ၏ အပြုံးသည် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါက်လာသည်။ သူသည် သူမဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာသည်။
"သားရဲတစ်ကောင်က သူ့ရဲ့ အပေါင်းအဖော်ကို အဲဒီလောက်ပဲ စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ကာကွယ်ပေးတတ်တာပေါ့။ ငါက ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံဖို့ သားရဲတွေကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဟုတ်တယ် ကလေးမ၊ မင်း ပြောတဲ့ သစ္စာရှိမှုကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သားရဲတစ်ကောင်က များသောအားဖြင့် သူ့ရဲ့ သခင်ကို ဝန်ဆောင်မှုအပြင် ချစ်ခင်မှုတွေကိုလည်း ပေးအပ်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတတ်တယ်။ မင်းရဲ့ သားရဲက ဒီအခန်းကဏ္ဍကိုရော ဖြည့်ဆည်းပေးရဲ့လား။"
"တော်တော့။"
"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ။"
ယောင်မိုက သူမရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ငါက ဒုတိယအကြိမ်တောင် မတွေးဘဲ သတ်ပစ်လို့ရတဲ့ အသုံးမဝင်တဲ့ ယောင်မိုတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုက ငါ့မှာ မြင်တွေ့နေရတဲ့ ဝမ်းနည်းစရာတွေနဲ့ အတူတူပဲ။ မင်းက ပျက်သုဉ်းခြင်းရဲ့ အစွန်းမှာ ရပ်တည်နေတယ်၊ မှော်အမာရွတ်တွေ စွဲနေတယ်၊ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ နတ်ဘုရားမရဲ့ စွမ်းအားကြောင့် သားကောင် ဖြစ်နေရတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းက ဒီလောကကြီးမှာ စွန့်စားပြီး ဘဝကို ပျော်မွေ့နေတယ်လို့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောနေတာပေါ့၊ ဂြိုဟ်သားတွေရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုတောင် မင်းရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအဖြစ်နဲ့ပေါ့။ မင်းကို ပြည့်စုံစေမယ့်၊ မင်းရဲ့ အတွင်းစိတ်က ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတာကို သက်သာစေမယ့်အရာပေါ့။ ဒီအရာအားလုံးကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ငါတို့ အားလုံးက မှောင်မိုက်ခြင်းထဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် လုပ်သင့်တာကို လုပ်နေကြတာပဲ။ ဝူဂျင် (Wujin) မှာ ငါ့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုအတွက် ငါ့ကို သနားသင့်တဲ့ နောက်ဆုံးလူက မင်း ဖြစ်နေလို့ ငါ အံ့ဩမိတာပါ။ မင်းကိုယ်မင်းသာ သနားစမ်းပါ။"
သူသည် မီးဖိုနားမှ ထွက်ခွာသွားပြီး အခန်း၏ တစ်ဖက်သို့ ပြန်သွားသည်။ ချန်ချန်သည် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ဖက်တွင် မီးအပူရှိန်ကို ခံစားနေရသော်လည်း သူမ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ သူမ လှုပ်ရှားလိုက်လျှင် ယောင်မိုကို တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
"ဘာက မင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတာလဲ။"
လိုချယ်က မေးသည်။ ချန်ချန်နှင့် ဂါလာဇာတို့ စကားပြောနေစဉ် သူမ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ သူမဘေးတွင် လာရပ်နေသည်။ သူမသည် ချန်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ထပ်မေးသည်။
"ကျွန်မ ကူညီပေးရမလား။"
"ဒီလောကမှာ ဘယ်သူမှ ကူညီနိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ ကျွန်မကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေဖို့နဲ့ စိတ်ကြည်လင်ဖို့ လိုအပ်နေတယ်။"
ချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဒရိုး၏ စနောက်မှုများကို စိတ်ထဲမှ ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အဆိပ်လိုမျိုး စွဲကျန်နေခဲ့သည်။
"နောက်ဆုံးအချက်ကတော့ လွယ်လွယ်လေးပါ။ မင်း ဒီအခန်းအပြင်ဘက်ကို မထွက်တာ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာပြီ။ အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ပါ၊ စိတ်ကို ကြည်လင်အောင် လုပ်ပါ။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ဖို့ကတော့..."
"အဲဒါ ဘာလဲ။ ရှင် ဖတ်ဖို့ စာအုပ် တစ်အုပ်လောက် ညွှန်းပေးဖို့ ရှိလား။"
ချန်ချန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ တကယ်တော့ အဲဒါက မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ကို ရူးသွပ်သွားအောင်လည်း လုပ်နိုင်တယ်။"
လိုချယ်က ချန်ချန်နှင့် ဂါလာဇာကို မသက်မသာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဂါလာဇာက ပထမဆုံး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားအောင် လုပ်နိုင်တယ်၊ ဝိညာဉ်။ ပြောပါ။"
"အဲဒီလောက်လည်း စိတ်မစောပါနဲ့။"
အုပ်ချုပ်သူ (seneschal) က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။ သူမသည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သားရေဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော အနက်ရောင် စာအုပ်ကြီး တစ်အုပ် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် လေးလံပြီး ကြောက်စရာကောင်းကာ ကြေးဝါသော့ခလောက်နှစ်ခုဖြင့် ပိတ်ထားသည်။
"မင်းတို့ ဉာဏ်အလင်းကို ရှာနေတာဆိုရင် ဒီစာအုပ်က အဖြေပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"
"ဒီစာအုပ်ရဲ့ စွမ်းအားက ဘာလဲ။"
ချန်ချန်က မေးလိုက်သည်။ စာအုပ်ကို ဝန်းရံထားသော မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင် အရောင်အဝါတစ်ခု ရှိနေပြီး သူမ ကြည့်လေလေ ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအား... အနည်းငယ်သာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်ဟု အိုင်စလင် (Icelin) တွေးလိုက်သည်။ ၎င်းထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော အသိပညာသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလွန် အရေးပါရမည်။
"ဉာဏ်ပညာရှိသော နှလုံးသားများအတွက် ဉာဏ်အလင်းပါပဲ။"
လိုချယ်က နက်နဲစွာ ပြောပြီး ဆက်ပြောသည်။
"ဒီစာအုပ်ထဲမှာ စာလုံးတွေ တစ်လုံးမှ မပါဘူး။"
"ဒါဆိုရင် ဒါက ဘာအတွက် အသုံးဝင်မှာလဲ။"
ဂါလာဇာက ဂြိုဟ်သားဝိညာဉ်ကို မေးလိုက်ရာ သူမက ခေါင်းခါယမ်းပြီး ဖြေလိုက်သည်။
"ဝေဝါးနေတဲ့ အတွေးတွေအတွက်တော့ ဒါက ကြည်လင်မှုကို ဆောင်ကျဉ်းပေးတယ်။ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသူတွေအတွက်တော့ အမှန်တရားကို ပေးတယ်။"
"ကြည်လင်မှုနဲ့ အမှန်တရား၊ အဲဒီသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်နဲ့တော့ ကျွန်တော် မကြာခဏ မဆုံတွေ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာလို့ အန္တရာယ်ရှိတာလဲ။"
ချန်ချန်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ဆီ ရောက်ရှိဖို့အတွက် အသုံးပြုရတဲ့ နည်းလမ်းတွေကြောင့်ပေါ့။"
ဂြိုဟ်သား အမျိုးသမီးက ပြောရင်း ဆက်ပြောသည်။
"ဒီစာအုပ်က မင်းရဲ့ စိတ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွေကို စူးစမ်းတယ်၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဆွဲထုတ်တယ်၊ မင်း မမြင်နိုင်တဲ့ သို့မဟုတ် မမြင်ချင်တဲ့ အမှန်တရားတွေကို ရင်ဆိုင်စေတယ်။ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အမှန်တရားကို ရင်ဆိုင်ခြင်းအားဖြင့်သာ မင်းဟာ စစ်မှန်တဲ့ ဉာဏ်အလင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။"
ဤသို့ နောက်ဆုံးစကားကို ပြောပြီးနောက် လိုချယ်သည် ဂါလာဇာကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သော်လည်း ယောင်မိုက ပြန်မဖြေခင် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု တစ်စွန်းတစ်စကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။
"မင်း ငါ့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပါဘူး၊ ဝိညာဉ်။ မင်းရဲ့ စာအုပ်ကို သူ့ရဲ့ မှော်အတတ်နဲ့ အလုပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါ အဲဒါကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ပြမယ်။"
လိုချယ်က ဂါလာဇာ၏ မာန်မာနကို မအံ့ဩဟန်ဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူမသည် ချန်ချန်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။
"မင်းကရော ဘယ်လို ထင်လဲ။"
ချန်ချန်သည် သူမ၏ လက်များကို ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် မြှောက်လိုက်သည်။
"ကျွန်မ ထင်တာကတော့ ရှင် ပြောတာ မှန်တယ်။ ကျွန်မ အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်မှ စိတ်ကြည်လင်လာမှာ။ ကျွန်မ ပြန်လာတဲ့အခါမှ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပါ့မယ်။"
"ဉာဏ်ရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ။"
လိုချယ်က သူမကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
"သွားတော့လေ။ မင်း ပြန်လာတဲ့အခါ အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။"