"အေဘရွန်!"
ကျူးဖုန်း က စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်လိုက်သော်လည်း ထိုပုတီးကောင် (dwarf) မှာ ကြားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူသည် ယောင်ကွိုင် (yaoguai) ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ပက်လက်လန်နေစေရန် ဖိထားလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း က ထိုသတ္တဝါ၏ လည်ပင်းကို လက်ညှိုးဖြင့် ဖိထားရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ အမ်စတာ (uamsters) တွေက ဘာတွေကြံစည်နေကြတာလဲ။"
ထိုသတ္တဝါသည် ညည်းတွားရင်း သူ့ကို ငေးမောကြည့်နေသည်။ မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်ချိုးနေ၏။ ကျူးဖုန်း က ယောင်ကွိုင်ကို အသာအယာ ထိုးလိုက်သည်။ သတ္တဝါ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် တောက်ပသော သွေးများ စီးကျလာသည်။ ၎င်းသည် နောက်ထပ် အထိုးခံရတော့မည်ဟု ထင်ကာ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းစေ့၍ အဆင်သင့် ပြင်ထားလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း က ကျိန်ဆဲရင်း ထိုသတ္တဝါ၏ ညစ်ပတ်နေသော ဝတ်ရုံကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ကိုဆန့်ကာ သတ္တဝါ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားကပ်၍ တင်လိုက်သည်။ ယောင်ကွိုင်၏ မျက်လုံးများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ပြူးကျယ်သွား၏။ သူသည် အကြမ်းဖက်မှုကိုသာ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ကျူးဖုန်း ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အတွင်းစိတ်ဝိညာဉ်သည် ထိုသတ္တဝါ၏ အသားအရေနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တုံ့ပြန်လာသည်။ ယောင်ကွိုင်၏ နှလုံးခုန်သံများမှာ သူ့ဆီသို့ ကူးစက်လာပြီး အားကောင်းလှသော်လည်း ရိုင်းစိုင်းကာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ထိုသတ္တဝါ၏ ကျိုးပဲ့နေသော လက်မောင်းမှလာသည့် ပူလောင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူမှားသွားသည်။ သူသည် ထိုနာကျင်မှုများကို ကျော်လွန်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လိုက်သည်။ ဟော... တွေ့ပြီ!
သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အမည်းစက်များ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ပင့်ကူအိမ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တွားသွားနေသည့် ထိုအမည်းရောင်များသည် ကျူးဖုန်း ၏ ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် မြင်လိုက်ရသည့် အမြင်အာရုံလွန်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလို အမှန်တကယ်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယောင်ကွိုင်မှာ သေတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း မှော်စွမ်းအင်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စားသုံးနေမည့်အစား မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် လှည့်ပတ်နေပြီး သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အကြမ်းပတမ်း ပေါက်ကွဲထွက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။
ကျူးဖုန်း သည် ယောင်ကွိုင်ထံမှ လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး အရေပြားချင်း ထိတွေ့မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ယောင်ကွိုင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲသို့ အနီရောင်အလင်းများ တိုးဝင်လာပြီး ရုတ်တရက် ထိုသတ္တဝါသည် ကျိုးပဲ့နေသော သွားများနှင့် သွေးများပေကျံနေသည့် ပါးစပ်ကို ဟကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း... မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုးကို ထိမိလိုက်ပြီ၊ လူသား။"
၎င်းက ပြောလိုက်သည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံမှာ ယောင်ကွိုင်တို့၏ ကြမ်းတမ်းသော တိရစ္ဆာန်သံမျိုး မဟုတ်ဘဲ နားထောင်ရ ချောမွေ့သည့် ဂီတသံသဖွယ် ဖြစ်နေသဖြင့် ကျူးဖုန်း ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ကြက်သီးများ ထသွားစေသည်။
"မြေကြီးတွေ တုန်ခါနေတယ်၊ ကောင်းကင်တွေ ဟိန်းဟောက်နေတယ်၊ နံရံတွေလည်း ပြိုကျလာတော့မယ်။"
ပုတီးကောင်တစ်ယောက်က ယောင်ကွိုင်၏ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် အားပြင်းပြင်းဖြင့် လိမ်ချိုးလိုက်ရာ ယောင်ကွိုင်၏ လည်ပင်း ကျိုးသွားလေသည်။ သတ္တဝါ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အနီရောင်အလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျွန်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ငြိမ်းချမ်းသော အမူအရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဘုရားသခင်တွေ မင်းတို့ကို ကျိန်စာတိုက်တာကို ကြည့်နေလိုက်။ ငါတို့လည်း မင်းတို့ထဲက တတ်နိုင်သလောက်ကို ခေါ်သွားမှာ။"
ကျူးဖုန်း သည် မတည်မငြိမ်ဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး Abron ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားကာ လက်များကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေသည်။ သူသည် ဓားချင်းယှဉ်ထိုးနေသည့် ပုတီးကောင်များနှင့် ယောင်မို (yaomo) စစ်သည်များကြားသို့ ရောက်သွားသည်။ ပုတီးကောင်တစ်ယောက်က လှည့်ကြည့်ကာ သူ၏ ဓားတိုဖြင့် ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီးမှ ကျူးဖုန်း သည် မိမိဘက်တော်သား ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"တိုက်ပွဲထဲ ဝင်ပါ၊ မဟုတ်ရင် လမ်းဖယ်ပေး!"
ပုတီးကောင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ကျူးဖုန်း ၏ ပခုံးကို ဆွဲခါလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ထိုပုတီးကောင်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အားလုံးကို နောက်ဆုတ်ကြရန် အော်ပြောလိုက်မိသည်။ သူတို့သည် ဘာတွေဖြစ်လာတော့မည်ကို မသိကြသေးပေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ မရွေ့လျားပါက အားလုံး သေကြရပေတော့မည်။ ပုတီးကောင်ကတော့ လှည့်ထွက်သွားနှင့်ပြီ။ ကျူးဖုန်း သည် ဖလက်ရှ်စတက် (flashsteps) များကို မသုံးဘဲ Abron ဆီသို့ ရောက်အောင် သွားရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ရူးန်ကာစတာ (runecaster) က အမိန့်ပေးလိမ့်မည်။ သူ၏ ကျယ်လောင်သော အသံသည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး သေခြင်းတရား ရောက်လာတော့မည်ဟု အားလုံးကို သတိပေးနိုင်လိမ့်မည်။ သူတို့အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက်တော့ မဟုတ်ပေ။
ကျူးဖုန်း ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးအထက်မှ လိမ္မော်ရောင်နှင့် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နားထဲတွင် အူနေသည့် အသံများနှင့် ဝေးလံသော နေရာမှ ပေါက်ကွဲသံများမှလွဲ၍ ဂူတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရလိုက်သည်။ ဦးခေါင်းထဲတွင် အရည်ပျော်နေသော မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် နားကို လက်ဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည့်အခါ လက်ချောင်းများတွင် သွေးများပေကျံနေသည်။
လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လိမ္မော်ရောင် မီးလုံးကြီးသည် တောက်ပပြီး ပွယောင်းနေသည့် လိမ္မော်ရောင် တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ အခန်းတစ်ခုလုံးသို့ လှိုင်းထန်စွာ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မိုးလည်း ရွာနေသည်။ ဂူမျက်နှာကျက်များ ပြိုကျလာသဖြင့် ကျောက်တုံးကြီးများ သူ့ပတ်လည်တွင် ပြုတ်ကျလာသည်။ နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထပ်ထွက်လာပြန်သည်၊ သို့မဟုတ် ကျူးဖုန်း တစ်ယောက် အသံမကြားရတော့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုသည် သူ့အနီးရှိ ကျောက်တုံးများကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေပြီး သူ့ကို အနည်းငယ် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် တတိယမြောက် ပေါက်ကွဲမှုကို မြင်လိုက်ရသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ယောင်ကွိုင်တစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ကိုယ်ကိုကွေးညွှတ်ကာ အနီရောင်နှင့် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အာရုံခံမှုကို သုံးရမည့်အချိန် ဖြစ်ပေမည်။ ကျူးဖုန်း သည် ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အမှောင်ထုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
***
ချန်ချန် သည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ပခုံးကို အေးစက်သော လက်ဖြင့် တို့ထိလိုက်သကဲ့သို့ တုန်ယင်သွားသည်။ ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ စာအုပ်စင်များပေါ်ရှိ ကျမ်းစာအုပ်များနှင့် စာလိပ်များမှာ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေကြသည်။ ဂါလာဇာ သည် အခန်းအလယ်ရှိ စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ အစောင့်များ ယူလာပေးသည့် ဟင်းရည်ကို သောက်နေသည်။ ချန်ချန် သည် ခဏတာ ရောက်လာသည့် မကောင်းသော ကြိုတင်နိမိတ် ခံစားချက်ကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ စာလိပ်ဆီသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ ရှေ့တွင် ဖန်ဘူးတစ်ခုအပေါ်၌ ရွှေရောင်စာလုံးများမှာ လေထဲတွင် ပုံဖော်နေသည်။ ချန်ချန် စာဖတ်ခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်နှင့် စာလုံးများမှာ ပုံဖော်ခြင်း ရပ်သွားသည်။ သူမသည် လက်ညှိုးမှ ရွှေလက်စွပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဖန်ဘူးမှ ထွက်နေသည့် ချိတ်တံပေါ်တွင် ချိတ်လိုက်သည်။ စာများမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး လေထဲတွင် အရိပ်အယောင်မျှသာ ကျန်ရစ်တော့သော်လည်း စာသားများ၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ ချန်ချန် ၏ စိတ်ထဲတွင် ထာဝရ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဖန်ဘူးထဲတွင် ဘုရင် လာဂါမာ ၏ အသက်အကြီးဆုံး ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ် ရှိသည်။ လိုချယ် (Lochal) ၏ အဆိုအရ စာမျက်နှာများကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ထိတွေ့ခဲ့သူမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်က ဖြစ်သည်။ ထိုစာအုပ်ပေါ်တွင် မည်သည့် မှော်အတတ်ကိုမျှ အသုံးပြုထားခြင်း မရှိသော်လည်း စာမျက်နှာများမှာ လေနှင့်ထိတွေ့ရန်ပင် နူးညံ့လွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ စာသားများကို ဖတ်ရှုလိုလျှင် လက်စွပ်ကို အသုံးပြု၍ စာအုပ်ထဲမှ ပြန်လည် ထုတ်ယူမှသာ ရနိုင်သည်။ လိုချယ်က သူမကို အာရုံစိုက်စေခဲ့ခြင်းမှာ ထိုစာသားများထဲတွင် Arcane Script Sphere (မှော်စာလုံးလုံးကြီး) နှင့် ပတ်သက်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မစ်စထရာ သည် Arcane Script Sphere ကို နတ်ဘုရားများသာ သိရှိသည့် လျှို့ဝှက်မှော်အတတ်များဖြင့် ရေးထိုးထားခဲ့သည်။ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော စာလုံးများဖြင့် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေးသားထားသည်။ သူမသည် ၎င်းကို ထိုက်တန်သူများထံ ပေးအပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်၊ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် Silver Fire (ငွေရောင်မီးတောက်) တို့၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ထိုအရာဝတ္ထုထဲသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ သို့မှသာ ထိုအရာသည် သူမလိုလားသည့် သွေးမျိုးဆက်သစ်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုသွေးမျိုးဆက်သစ်များသည် Sphere ကို အသုံးပြုကာ သူတို့ကိုယ်တိုင် တွေ့ရှိထားသည့် အတတ်ပညာများကို ပေါင်းထည့်ပြီးနောက် နောက်ထပ် သင်ယူမည့်သူများထံ လက်ဆင့်ကမ်းကာ မသေမျိုးဖြစ်စေရန် လမ်းပြပေးလိမ့်မည်။ သုံးပါးသော သန့်စင်သူများနှင့် Adi-Buddha များက အခြားသော စွမ်းအင်ကျင့်ကြံသူများအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးသကဲ့သို့ပင်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည့် စက်ဝန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုသွေးမျိုးဆက်သစ်များသည် သင်ယူရင်းနှင့်ပင် နတ်ဘုရားတို့၏ တန်ခိုးကို ခံစားရမည် ဖြစ်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့သောအသံသည် ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ သူတို့၏ ဦးခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ အားပေးလမ်းညွှန်နေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း လမ်းခရီးတွင် အများအပြား သေဆုံးသွားကြလိမ့်မည်။ အနည်းငယ်မျှသာ စစ်မှန်သော မသေမျိုးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိကြသည်။
ချန်ချန် သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်တစ်ခု အမြစ်တွယ်နေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အစောင့်အရှောက်မှာ သူမ၏ ရိုင်းစိုင်းသော မှော်အတတ်များကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဖတ်ပြီးပြီလား?"
ဂါလာဇာ က ဇွန်းကို လက်ချောင်းများကြားတွင် လှည့်ပတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဒါမှမဟုတ် လေထဲက စာတွေကို ဖတ်ရတာ ပျင်းသွားပြီလား?"
ချန်ချန် သည် သက်ပြင်းချကာ ပူစပ်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"ဒါက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းဘူးလို့ မင်း မထင်ဘူးလား? လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေ၊ လေထဲကနေ ပေါ်လာတဲ့ စာသားတွေ၊ အံ့သြဖွယ် မှော်အတတ်တွေနဲ့ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ဗဟုသုတတွေလေ။"
ဂါလာဇာ က အထင်သေးစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ဒါက လက်တွေ့မကျဘူး။ စာအုပ်နဲ့ စာမျက်နှာတွေပေါ်မှာ ကာကွယ်ရေး တံဆိပ်တစ်ခုလောက်ပဲ ခတ်ထားလိုက်ပါလား။"
"အဲဒီလို နည်းလမ်းတွေက ပျက်စီးသွားနိုင်တာ ဒါမှမဟုတ် အဖျက်ခံရနိုင်တာမျိုး ဖြစ်တတ်တယ်။"
အခန်းတစ်ဖက်မှ လိုချယ်၏ နူးညံ့သောအသံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ချန်ချန် လန့်သွားသည်။ ပုတီးကောင် အမျိုးသမီး၏ အဝင်အထွက်များကို သူမ မကျင့်သားရသေးပေ။ အများအားဖြင့် သတိပေးခြင်း မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ရောက်လာတတ်သည်။ လက်ရှိတွင်မူ သူမသည် အခန်းထောင့်ရှိ ကုလားထိုင်တစ်ခုတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။
"ဘုရင် လာဂါမာ က တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကို သူတို့ဘာသာ သူတို့ တည်ရှိနေအောင် ထိန်းသိမ်းဖို့ ယုံကြည်တယ်။ မှော်စွမ်းအင်ဆိုတာ အဲဒီလို လုပ်ဆောင်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ ကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း ရရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အစားထိုးဖို့ ဘယ်တော့မှ အားကိုးမနေသင့်ဘူး။"
"လှပတဲ့ စကားလုံးတွေပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအခန်းထဲမှာ မှော်စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နှက်နေတာကို မြင်နေရတဲ့အခါ ကျွန်တော်ကတော့ အလေးအနက် မထားနိုင်ဘူး။ ပုတီးကောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဘုရင်က မှော်အတတ်ပညာတွေကို အရူးအမူး စွဲလမ်းနေပုံရတယ်ဗျာ။"
ဂါလာဇာ က အငြိုးတကြီး ပြောလိုက်သည်။
ချန်ချန် သည် ယောင်မိုနှင့် သဘောတူရမှာကို မနှစ်သက်သော်လည်း သူပြောသည်မှာ မှန်နေသည်။ ဤမျှလောက် များပြားသော မှော်စွမ်းအင်နှင့် မှော်ဗဟုသုတများ စုစည်းထားသည့် နေရာမျိုးကို သူမ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ ပုတီးကောင်တို့၏ သမိုင်း၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အထူးသဖြင့် ပန်းပဲအတတ်ပညာဆိုင်ရာ စာပေများစွာ ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ချန်ချန် သည် အတတ်ပညာ (Art) နှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတများကို ဤမျှအထိ တွေ့ရှိရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူမ၏ အတွေးများမှာ ရရှိထားသည့် အချက်အလက်များကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် ဂါလာဇာ သူမအနီးသို့ ရောက်လာသည်ကိုပင် မသိလိုက်ပေ။ သူမသည် တင်းမာသွားပြီး သဘာဝအတိုင်း နေဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
"မင်းမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ အနံ့လေး ရှိသားပဲ။"
ဂါလာဇာ က သူမ၏ ပခုံးနားတွင် ရပ်ရင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ ချန်ချန် သည် သူမ ကိုင်ထားသည့် စာလိပ်ကို စင်ပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ အခြားတစ်ခုကို ရွေးလိုက်သည်။ သူမသည် ဤနေရာမှ ထွက်သွားချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
"ငါ့ကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?"
သူမသည် သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးနီများကို တည့်တည့်မကြည့်နိုင်သော်လည်း ကျူးဖုန်း ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆင်တူကာ ခံစားချက်များကို ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။ အဲဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း မတွေးမိပါစေနဲ့၊ ချန်ချန် မိမိကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း နှင့် ဤသတ္တဝါမှာ လုံးဝ မတူညီကြပေ။
"မင်း ဘာလို့ Arcane Script Sphere ကို လိုက်ရှာနေတာလဲ?"
သူသည် သူမ၏ မေးခွန်းကို လျစ်လျူရှုကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ရှာကြတာလဲဆိုတာကိုရော မင်း သိလို့လား?"
သူမက သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်ရင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။
"ဒါဟာ အားကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုမို့လို့"
"တန်ဖိုးရှိတဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေကြောင့်လေ... ငါ သိပါတယ်။"
ဂါလာဇာ သည် သူမ၏ ရှင်းပြချက်ကို လက်ဝါးဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ ပယ်ချလိုက်သည်။
"အဲဒါ Sphere ရဲ့ သဘောသဘာဝပဲ။ ငါမေးတာက မင်း ဘာလို့ လိုချင်တာလဲဆိုတာကို။"
"ငါက သွေးမျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်။ သွေးမျိုးဆက်သစ်တွေ အားလုံးက နိမိတ်ဖတ်သူတွေပဲ။"
ချန်ချန် က အားလုံးရှင်းပြပြီးသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ဂါလာဇာ က နောက်ထပ် မေးခွန်းမမေးမီ ခဏစောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ရော?"
"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်ရမှာလဲ?"
ချန်ချန် သည် အချိန်ဆွဲနေသည်။ သူ့ကို ဘယ်လောက်အထိ ပြောပြသင့်သလဲဟု စဉ်းစားနေသည်။ Silver Fire အကြောင်းကိုတော့ တတ်နိုင်သမျှ မပြောမိစေရန် သူမ ကြိုးစားနေသည်။
ယောင်မိုသည် သူမ၏ အကြံအစည်ကို ရိပ်မိသွားပြီးနောက် အနိုင်ယူလိုသည့် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ငါ့ကို မသိစေချင်ရတာလဲ? ငါက ဘေးမဖြစ်စေနိုင်ပါဘူး။ လှောင်အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။"
"မင်းက အရာရာကို လုပ်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။"
ချန်ချန် သည် ခဏရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ယောင်မိုကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဘေးမဖြစ်စေနိုင်တဲ့သူတော့ မဟုတ်ဘူး။"