"မင်း မတ်တပ်ရပ်နိုင်လောက်အောင် သက်သာရဲ့လား"
ကျူးဖုန်း ၏ အကြည့်ကို ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းဆီမှ ဆွဲခေါ်လိုက်ရင်း အော်ဘန်က မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်"
ကျူးဖုန်း က ပြန်ဖြေသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဒဏ်ရာများကို ဆန်းစစ်ကြည့်လိုက်သည်။ ယောဂွိုင်းတစ်ကောင်၏ တုတ်ဖြင့် ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချက်ခံထားရသဖြင့် လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ ဆူညံသံများကြားတွင် နားထဲ၌ အူသံများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ယောမိုတို့၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နာကျင်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လက်ဖျားလေးများ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်မှလွဲလျှင် အဆင်ပြေသည်။ ကျူးဖုန်း က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသော နှလုံးခုန်သံကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထိုအခန်းတစ်ခုလုံးမှာ သွေးနံ့များဖြင့် အလွန်အမင်း နံစော်နေသည်။
"တိုက်ခိုက်ရတာ စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ ဖြစ်ခြင်း"
အော်ဘန်က ပြောသည်။ သူသည် စစ်မြေပြင်ကို အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ အော်ဘန် ကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု ကျူးဖုန်း က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ စစ်ပွဲစတင်သည်နှင့် ဖခင်နှင့်သားမှာ ကွဲကွာသွားခဲ့ကြသည်။ အော်ဘန်က သူ့အကြောင်းကို တစ်ခွန်းမှ မဟသော်လည်း ယဲ့ဟွန်းမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်သူ အော်ဘန်သည် သူ၏ ပုဆိန်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပုံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သားဖြစ်သူအပေါ် စိုးရိမ်နေကြောင်း ကျူးဖုန်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ လူတွေက ဒီနေရာမှာရော တောင်ဘက်က လိုဏ်ဂူထဲမှာရော အများကြီးရှိနေကြတာ။ တချို့ကလည်း ဒဏ်ရာရသူတွေကို ခေါ်ပြီး ဘေးဘက်လမ်းသွယ်တွေထဲ ဆုတ်ခွာသွားကြတယ်။ အိုဘရင်လည်း သူတို့နဲ့အတူ ပါသွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"
ကျူးဖုန်း က ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြောသည်။
"သူ ဆုတ်ခွာသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ သတိလစ်သွားပြီး တခြားသူတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲခေါ်သွားတာမျိုး မဟုတ်ရင်တော့ သူ ဆုတ်ခွာမှာ မဟုတ်ဘူး"
အော်ဘန်က ကျူးဖုန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ပြောသည်။
"သူတို့ လာနေပြီ!"
ရှေ့တန်းမှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျူးဖုန်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယောဂွိုင်းများနှင့် ယောလင်များမှာ လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုရန် အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ချီတက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအခါ ပုလ္လင်သားများက ကျောက်တုံးမြောင်းများထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်လာကြပြီး စစ်ချီသံများဖြင့် ကျူးဖုန်း ၏ နားကိုပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။
အော်ဘန်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ သူ၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို အသုံးပြုရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ၊ ငါ့ကို မင်းရဲ့စွမ်းအားကို ပေးသနားပါ။ နက်နဲရာအရပ်နှင့် မြင့်မြတ်သော ကျောက်တုံးတို့၏ ဖခင်၊ ငါ့ကို ကူညီပါ!"
ပုလ္လင်သားများက ကာကွယ်ရေးအတွက် စုပုံထားသည့် ဧရာမကျောက်တုံးကြီးများမှာ ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး စစ်မြေပြင်အထက်တွင် ခြိမ်းခြောက်သကဲ့သို့ ဝဲပျံနေကြသည်။ အော်ဘန်က ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်လျှင် ကျောက်တုံးများကလည်း သူနှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားသည်။
တိုက်ခိုက်လာသော ကျွန်စစ်သည်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ကျောက်တုံးကြီးများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကာ ချီတက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ယောမိုများက အင်ဒါကွန်မွန်ဘာသာစကားဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းများကို ဖန်တီးကာ သူတို့ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့နေကြသည်။ သူတို့မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာမဟုတ်တော့ဘဲ တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာကြပြီး ပုလ္လင်သားများ၏ သံမဏိတပ်ဖွဲ့နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိကြတော့သည်။
အော်ဘန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ယိုင်နဲ့နေသည်။ "သူ အားနည်းနေပြီ၊ ဒီစွမ်းအားကို ထိန်းထားဖို့ သူ့အာရုံစိုက်မှု အကုန်သုံးနေရတာ" ဟု ကျူးဖုန်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အော်ဘန်၏ ရှေ့နှင့် ညာဘက်အနည်းငယ်တွင် ကာကွယ်ရေးအနေအထားဖြင့် ရပ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ရှိတယ်။ ဆရာ့စွမ်းအားကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ သူတို့ ဆရာ့ကို ထိခွင့်မပေးဘူး"
ထိုအချိန်တွင် ပုလ္လင်သား အကြီးအကဲတစ်ဦး လာရောက်ပြီး သူ၏ ငွေလက်စွပ်ကို အော်ဘန်၏ လက်သန်းတွင် စွပ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပုံစံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျူးဖုန်း ၎င်းမှာ အဘယ်အရာအတွက်ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ စွမ်းအားနှင့် လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာများကို မြှင့်တင်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုခြင်းမှာ အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း အော်ဘန်ပြုလုပ်တော့မည့်အရာကိုသာ ကျူးဖုန်း မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းမိပါက ပုလ္လင်သားများအတွက် အသာစီးရစေမည်ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲက လက်စွပ်ကို စွပ်ပေးလိုက်သည့်အခါ အော်ဘန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ကျယ်လောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ပျော်စရာလေး စကြရအောင်"
အော်ဘန်က တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ သူသည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ထိုးလိုက်သည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုမှာ လိုဏ်ဂူတစ်လျှောက် လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာ ဂိုဘလင်လေးကောင်ကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ နှစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားသည်။ အော်ဘန်က ရှေ့သို့တိုးကာ လက်ချောင်းများကို ယိမ်းနွဲ့လိုက်ရာ ပိုမိုသေးငယ်သော ကျောက်တုံးများမှာ ချီတက်လာသော ဘပ်ဘီးယားအုပ်စုဆီသို့ မိုးကြိုးပမာ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော ကျောက်စရစ်ခဲများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လဲကျကုန်သည်။
သို့သော် ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့မှာ အလွန်လျင်မြန်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် အော်ဘန်ထံသို့ ကြေးရောင်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုပမာ ပြေးဝင်လာသော ယောမိုစစ်သည်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် လှည့်လိုက်သည်။ ယောမိုက သူ့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလစ်ဝင်တိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျူးဖုန်း မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ယောမို၏ ကာကွယ်မှုကို ကျော်လွန်ကာ အပေါ်သို့ ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ စွမ်းအားများနှင့် အာရုံစူးစိုက်မှုများမှာ တုန်ခါနေသည်။ ကျူးဖုန်း သည် အတွင်းအားအနည်းငယ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ညာလက်ဖဝါးသို့ ပို့လိုက်သည်။ သူသည် ယောမိုစစ်သည်၏ ပေါင်ကို လက်ဖဝါးဖြင့် အားကုန်ရိုက်ချလိုက်သည်။ ယောမို၏ သံချပ်ကာကို ထိမိသည့် ခံစားချက်ကို သူ အနည်းငယ် သိလိုက်ရသော်လည်း သူ ခံစားရသင့်သည့် နာကျင်မှုမှာ စွမ်းအားများကြောင့် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာလက်ကွက်ကိုပင် သုံးစရာ မလိုခဲ့ပေ။
သူ၏ လက်သီးချက်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သည်။ အရိုးများ ကျိုးသွားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယောမိုမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လျက် ယိုင်နဲ့သွားသည်။ ကျူးဖုန်း မှာ လျင်မြန်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယောမို၏ ဓားရိုးကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ အော်ဘန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ယောမို၏ ဓားမှာ အော်ဘန်၏ ခေါင်းပေါ်မှ လွင့်စင်သွားသည်။
ယခုအခါ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြပြီဖြစ်ရာ ရွန်း သည် ယောမို၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့်ကြည့်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိနှင့် မသက်ဆိုင်သော စစ်ပွဲတစ်ခုတွင် ယောမိုများကို သတ်ဖြတ်လိုခြင်း မရှိပေ။ ယောမို၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုကို သူ မြင်တွေ့ရသော်လည်း ကျူးဖုန်း ထင်မထားသည့် သေစေလောက်သော စိတ်ဓာတ်မျိုးကိုလည်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ယောမို၏ ခြေထောက်မှ အရိုးများ ကျိုးကြေနေသော်လည်း သူသည် အော်ဘန်ထံသို့ ရောက်ရှိရန် ဗိုက်ဖြင့်တွားသွားပြီး ဖြစ်စေ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ထိုအမှန်တရားကို ယောမို၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဖတ်ရှုလိုက်ရသည်။
သူ၏ ညာလက်မှာ ကျူးဖုန်း နှင့် ဓားကို လုယက်ရင်း ရုန်းကန်နေရပြီး ယောမိုမှာ ဘယ်လက်ဖြင့် ခါးပတ်တွင် ချိတ်ထားသော ခန်းဂျားကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ကျူးဖုန်း က ယောမို၏ လက်ကို ဖိချလိုက်ရာ စစ်သည်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ယောမိုက ခါးပတ်အိတ်ထဲမှ ခန်းဂျားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျူးဖုန်း ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ဒါဆို တော်တော်လေးပြီ။ ကျူးဖုန်း က နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်သီးဖြင့် ယောမို၏ ရင်ဘတ်ကို အားကုန်ထိုးလိုက်သည်။ သူသည် စုဆောင်းထားသော စွမ်းအားအားလုံးကို ထိုလက်သီးချက်ထဲသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။ ယောမို၏ သံချပ်ကာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အသားအရေကိုပါ ထိုးဖောက်ကာ နံရိုးများနှင့် ရင်အုပ်ရိုးများကို ကျိုးကြေသွားစေသည်။ သေစေနိုင်သော စွမ်းအားလှိုင်းမှာ ယောမို၏ နှလုံးသားဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ အထူးစွမ်းရည်ဖြင့် ကျူးဖုန်း သည် ယောမို၏ အသက်ဓာတ် ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းကို သူကိုယ်တိုင် မသိခင် တစ်စက္ကန့်အလိုကပင် သိလိုက်ရသည်။ အေးစက်ခြင်းနှင့် ယောမို၏ အသက်စွမ်းအားတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အက်ကြောင်းများမှာ သူ၏ လက်သီးထိမှန်ရာ နေရာမှ စတင်ပျံ့နှံ့သွားသည်။ စစ်သည်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပါးစပ်ဟသွားကာ ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားတော့သည်။ သူ၏ ဓားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ကျူးဖုန်း မှာ ရင်းနှီးပြီးသား ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။ မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ အသက်၏ ရှူရှိုက်မှုနှင့် သေခြင်း၏ အရိပ်အယောင်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သေခြင်းတရားကသာ အမြဲတမ်း အနိုင်ရလေ့ရှိပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ အေးစက်မှုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းဆုပ်သွားပြီး အရိုးများမှာ သေခြင်းတရား၏ ခံစားချက်ကြောင့် နာကျင်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ရတော့မည့် သေခြင်းတရားကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်။ ကျူးဖုန်း သည် ထိုခံစားချက်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ အော်ဘန်မှာ အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီး ရန်သူများဆီသို့ ကျောက်တုံးများကို ထပ်မံပစ်ချနေသည်။ လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးကို မုန်တိုင်းတစ်ခုက ဝါးမြိုထားသကဲ့သို့ပင်။ အော်ဘန်က ကျောက်တုံးများကို ပစ်ချလိုက်တိုင်း မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံများဖြင့် လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ အော်ဘန်၏ မျက်လုံးများမှာ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ထိုအရောင်များကပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သင်္ကေတများကို ပေါ်လွင်စေပြီး သူမှာ လက်စားချေမည့် ဝိညာဉ်တစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။
ရန်သူများမှာလည်း ၎င်းကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ကျွန်စစ်သည်များမှာ လိုဏ်ဂူအတွင်း မရပ်မနား ရွေ့လျားနေသော သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးကြသည်။ ယောမိုများမှာမူ မပြေးကြသော်လည်း ကျူးဖုန်း သည် သူတို့၏ မှော်ဆရာများမှာ ဥမင်ဝတွင် စုဝေးနေပြီး အော်ဘန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ "သူတို့ အခုပဲ သူတို့ရဲ့ မှော်အတတ်တွေကို အော်ဘန်ဆီ ပစ်လွှတ်တော့မှာ" ဟု ကျူးဖုန်း တွေးလိုက်သည်။ အော်ဘန်မှာ ပစ်မှတ်ကြီး ဖြစ်နေသည်။ ကျူးဖုန်း တွင် အော်ဘန်ကို သတိပေးရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ယောမိုစစ်သည်နှစ်ဦးမှာ မှော်ဆရာများဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။ ကျူးဖုန်း သည် အောက်သို့ ငုံ့ကာ သူတို့ကို ကြားဖြတ်တားဆီးရန် ပြေးသွားသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ယောမိုနှစ်ဦးစလုံး၏ ရင်ဘတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ပခုံးများ တုန်ခါသွားသော်လည်း ယောမိုများ၏ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာမှုကို ရပ်တန့်သွားစေပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ လဲကျသွားသည်။
"အားနည်းလိုက်တာ" ဟု ကျူးဖုန်း တွေးလိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိအများစုမှာ ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းကြသည်။ သူတို့မှာ ကိုယ်ခန္ဓာကို လေ့ကျင့်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ သွေးသားစွမ်းအားဖြင့် ပိုမိုသန်မာအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိသော်လည်း ယောမိုများမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အလွန်အားနည်းသည်။ ဤယောမိုအုပ်စုမှာ သန်မာခြင်းပင် မရှိသလို သူတို့၏ ကောင်းမွန်သော သံချပ်ကာများကို ဖောက်ထွက်သွားသည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုလည်း ကြုံဖူးကြမည် မဟုတ်ပေ။
ကျူးဖုန်း သည် မိမိ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားများကို မထုတ်ဖော်ဘဲ အော်ဘန်ကို အချိန်အကြာကြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသည်။ သူ အကူအညီတောင်းလိုက်သည့်အခါ ပုလ္လင်သားအချို့မှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မှော်ဆရာကို ကာကွယ်ရန် ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုပဲ ပြေးကြစမ်း၊ အကောင်ပုပ်တွေ!"
အော်ဘန်က ယောမိုများနှင့် ယောဂွိုင်းများ အများအပြား လဲကျသွားသည်ကို မြင်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ ကျောက်တုံးများ ပြိုကျသံနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေလျက် လက်သီးများကို လေထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တခြားယောမိုတစ်ကောင်၏ ခြေထောက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူတို့မှာ ကျွန်စစ်သည်များနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း သူ မျှော်လင့်ထားသည့် ရန်သူ့မှော်အတတ်များမှာ မရောက်လာသေးပေ။ သူတို့ ဘာကို စောင့်နေကြတာလဲ? ကျူးဖုန်း သည် ဥမင်ဝကို ကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျောက်တုံးမိုးများ၊ လူအုပ်ကြီး၏ ပိတ်ကျပ်မှုနှင့် လက်နက်များ၏ အရောင်လက်မှုတို့ကြောင့် စစ်မြေပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှိနေသော ယောမိုများကို မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
အာရုံလွင့်နေစဉ် ကျူးဖုန်း သည် သူ့ဆီသို့ ဓားချက်တစ်ချက် ဝင်လာသည်ကို အချိန်မီ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ချီစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ ငုံ့လိုက်သော်လည်း ပုဆိန်မှာ သူ၏ အသားကို အနည်းငယ် ရှသွားသည်။ သူသည် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ယောဂွိုင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ နောက်သို့ လိမ်ချိုးလိုက်သည်။ ထိုသတ္တဝါမှာ အော်ဟစ်ကာ လက်နက်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ယောဂွိုင်း၏ ကျောရိုးကို ရိုက်ချရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ ရိုက်ချက်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် မလိုအပ်ဘဲ ယောမိုများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်နေသော်လည်း ဘုရင်နှင့် ပေးထားသော ကတိအရ ပုလ္လင်သားများကို ကူညီရန်သာ ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုသတ္တဝါ၏ ညစ်ပတ်နေသော သွေးစွန်းနေသည့် သံချပ်ကာအောက်တွင် ယောဂွိုင်း၏ အသားတွင် ထွင်းထုထားသည့် အမှတ်အသားတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ယခင်က မြင်ခဲ့သော သေဆုံးသွားသည့် ယောဂွိုင်းများနှင့် မတူဘဲ ဤကျွန်၏ အမှတ်အသားမှာ သွေးနီရောင်အလင်းတန်းဖြင့် အနည်းငယ် တောက်ပနေသည်။ ထိုသတ္တဝါကို ရိုက်နှက်မည့်အစား ကျူးဖုန်း သည် ၎င်းကို ဒူးထောက်စေလိုက်ပြီး ပုဆိန်ကိုင်ထားသော လက်ကို ဖိထားလိုက်သည်။ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူသည် ပါးလွှာသော သံချပ်ကာကို ဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး ထိုသင်္ကေတကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မှော်အတတ်ဖြစ်ကြောင်း သိသာသော်လည်း အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသည်ကိုမူ သူ မသိပေ။
စစ်မြေပြင်ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျူးဖုန်း သည် ယခင်က မမြင်ဖူးသော ပုံစံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ယောလင်ကျွန်များမှာ အော်ဘန်၏ ကျောက်တုံးမိုးကြောင့် ပြေးလွှားနေကြသည့် သတ္တဝါများကို ချန်ထားလျှင် အများအားဖြင့် စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြသည်။ သို့သော် ယောဂွိုင်းများမှာမူ ပုလ္လင်သား တိုက်ခိုက်သူများကြားတွင် နေရာအနှံ့အပြား၌ ပုံမှန်အတိုင်း နေရာချထားသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။