"ခွင့်လွှတ်ပါဦး၊ ကျွန်မမှာ မေးစရာလေး နည်းနည်းလောက် ရှိလို့ရမလားရှင်။"
ဒီအမျိုးသမီးက သူမကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ကူညီနိုင်မှာလဲဆိုတာ ချန်ချန် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ Arcane Script Sphere (မှော်စာလုံးလုံး) ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သူမ သိနေရင်တောင် ဘုရင် လာဂါမာကို ပြောပြထားပြီးသား ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် ထိုအမျိုးသမီး၏ နက်နဲသိမ်မွေ့သော အကြည့်နှင့် ငြိမ်းချမ်းသည့် အရှိန်အဝါတို့က ချန်ချန်ကို အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ ထိုအမျိုးသမီးက သူမထက် အရပ်အများကြီး ပုနေသော်လည်း သူမဘေးတွင် ရပ်နေရသည်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အရေးမပါသလို ခံစားလာရသည်။
"ရပါတယ်၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မေးချင်တာရှိရင် မေးနိုင်ပါတယ်။"
ထိုအမျိုးသမီးက နူးညံ့စွာ ပြုံးပြသည်။
"သူပြောတာ ဟုတ်သလားရှင်။ ရှင်က ဝိညာဉ်တစ်ပါးလား။"
ဂါလာဇာဘက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ချန်ချန်က မေးလိုက်သည်။ ထိုယာအိုမိုက ဂရုမစိုက်ဟန် ပြုနေသော်လည်း သူတို့စကားပြောနေတာကို ကြားနေမှန်း ချန်ချန် သိသည်။
"ငါက ဒီစာကြည့်တိုက်ရဲ့ လိုချယ် (Lochal) ဖြစ်ပြီး ကျမ်းစာလိပ်တွေကို စောင့်ရှောက်သူပဲ။ မင်းမြင်နေရတဲ့ ကျမ်းစာအုပ်တွေ၊ စာလိပ်တွေအားလုံးကို ငါ သိနားလည်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်။"
သူမလက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်က လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး တဖျပ်ဖျပ်နှင့် ပိတ်သွားသည်။ ထိုစာအုပ်က ချန်ချန်ရှေ့သို့ ရွေ့လျားလာပြီး သူမမျက်နှာရှေ့တွင် ဝဲပျံနေသည်။ ချန်ချန်လည်း တွေဝေနေရင်း လက်လှမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုအမျိုးသမီးက ဆက်ပြောသည်။
"လိုချယ် မဖြစ်ခင်က ငါ့ဘဝရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ ငါက ဒီအခန်းထဲက ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်နဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်စာအုပ်လဲဆိုတာတော့ ငါ မပြောပြနိုင်ဘူး။ ငါ့အတွေးတွေက ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေရဲ့ အသိပညာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ အဲဒါတွေက လုံလောက်ပါတယ်။"
"ကျွန်မ သိချင်တာက ရှင် ဒီမှာ နေလာခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။"
ချန်ချန်က မေးသည်။
လိုချယ်က ပြုံးသည်။
"မင်းဆိုလိုတာက ဒီအခန်းထဲမှာ နေလာတာကို ပြောတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘုရင် လာဂါမာနဲ့ အတူရှိနေတာကို ပြောတာလား။ တကယ်တော့ ငါ နှစ်ပေါင်းဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာတောင် မမှတ်မိတော့ဘူး။ ဒီနေရာမှာ အနာဂတ်ဆိုတာ မရှိဘူး၊ အတိတ်ပဲ ရှိတယ်။"
သူမပြောသည့် စကားက အမှန်တရားဖြစ်သော်လည်း ချန်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် စူးခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ အနာဂတ်အကြောင်း မတွေးခြင်း... ထိုသို့သော ဘဝမျိုးကို ချန်ချန် အနည်းငယ် နားလည်သည်။ သူမ၏ အနာဂတ်က အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသည်။ သူမရရှိထားသည့် ပရောဖက်ပြုချက်များအရပင် သူမ သိရှိနိုင်ပါသည်။
"စာကြည့်တိုက်ထဲ ရောက်ကတည်းက ကျွန်မ လူတွေပြောသံ၊ တိုးတိုးလေး ပြောသံတွေ ကြားနေရသလိုပဲ။ အဲဒါ ရှင့်အသံလား။"
"ငါမဟုတ်ဘူး။ မင်းကြားနေရတာ သူတို့ရဲ့ အသံတွေပဲ။"
ထိုအမျိုးသမီးက လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး အနီးဆုံးစင်ပေါ်ရှိ စာအုပ်ကျောရိုးတွေကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"စာအုပ်တွေလား။ ရှင်ဆိုလိုတာက သူတို့က..."
ချန်ချန် စကားติด (အ) သွားသည်။ စာအုပ်တွေက စကားပြောနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး မဟုတ်လား။ သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ စိုက်ပျိုးခြင်းလောကဖြစ်သည့် လော်ရာတွင် ရှိစဉ်ကပင် ထိုသို့သော အရာမျိုး မကြားဖူးခဲ့ပေ။
"အဲဒီအထဲက အများစုကတော့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ရှိကြတာပါ။ တချို့ကျတော့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ အသက်ရှိနေတဲ့ အရာတွေပေါ့။ အသိပညာကို ရှာဖွေသူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှူသံ၊ အရှိန်အဝါကြောင့် သူတို့ နိုးထလာကြတာ။"
စာကြည့်တိုက်မှူးက စင်ပေါ်မှ ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ချယူပြီး ရိုသေစွာဖြင့် ရင်ခွင်ထဲသို့ ပိုက်ထားလိုက်သည်။ သူမ နားမလည်နိုင်သော စကားလုံးတစ်လုံးကို ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် စာအုပ်ကို စင်ပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်သည်။
"သူတို့က အဲဒီလို လူမျိုးကို အာရုံခံမိတဲ့အခါ စာမျက်နှာတွေက တိုးတိုးလေး ပြောဆိုသီဆိုကြလိမ့်မယ်။ မင်ရည်တွေကလည်း အသက်ရှိတဲ့ သွေးကြောထဲက သွေးတွေလို ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"
လိုချယ်၏ အသံကြောင့် ချန်ချန်မှာ သူမမျက်နှာကို အကြည့်မလွှဲနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ စာကြည့်တိုက်နှင့် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အပေါ် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြောက်ရွံ့မှုက သူမကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဝူဂျင်လို့ခေါ်တဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာ အကုန်လုံး မြင်ဖူးပြီးပြီလို့ သူမ ထင်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့နိမိတ်ဖတ်သူ၊ ဆင့်ခေါ်ခြင်း ချိုင့်ဝှမ်း၊ လက်နက်မျိုးစုံ၊ သားရဲမျိုးစုံတို့ကို သူမ မြင်ခဲ့ပြီးပြီ။ သို့သော် ယခုသူမ မြင်နေရသည်မှာ လုံးဝကို အဆင့်တစ်ခုခြားနေသည်။ မီးတောက်တွေက နံရံပေါ်တွင် ရှည်လျားပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် အရိပ်များကို ထိုးပြနေသည်။ သူမ၏ အသိစိတ်အစွန်းတွင် တွယ်ကပ်နေသော တိုးတိုးပြောသံများက ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး ပို၍ တင်းကျပ်လာသည်။ ချန်ချန် ထိုအသံတွေကို နားမထောင်ချင်တော့ပေ။ ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်မျိုးပဲ ကြားကြား၊ သူမ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
"မင်း သူမကို ကြောက်လန့်အောင် လုပ်နေပြီ၊ ဝိညာဉ်။ အဲဒီ အချစ်ဇာတ်လမ်းလို စကားတွေ ရပ်ပြီး အသုံးဝင်တာတစ်ခုခု လုပ်စမ်းပါ။"
ဂါလာဇာက ပြောသည်။
ချန်ချန်သည် ထိုယာအိုမိုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့သဘောအတိုင်း ထားလိုက်သည်။ သူမ ကြောက်နေတာ မဟုတ်ပါ၊ သူတို့ သိနိုင်မည့် အရာများကိုသာ ကြောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုအမျိုးသမီးဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ Arcane Script Sphere ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သိမှသာ သူမကို ကူညီနိုင်မှာဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သို့သော် သိနေလျှင်လည်း ဘုရင် လာဂါမာကို သေချာပေါက် ပြောပြထားပြီးသား ဖြစ်နေမှာပင်။ ချန်ချန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး စာကြည့်တိုက်မှူး၏ ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုနိုင်သော အကြည့်မှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး နာကျင်လာသော နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကျွန်မက မင်းကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုတာ နားလည်ပေးပါ။ တခြားလူတစ်ယောက်နဲ့ ဒီလိုမျိုး စကားပြောခဲ့ရတာ ကြာလှပြီလေ။ အလေ့အကျင့် မရှိတော့လို့ပါ။"
လိုချယ်က ခေါင်းညွှတ်ရင်း ပြောသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဆင်ပြေပါတယ်။"
ချန်ချန် အသက်ရှူသံကို ထိန်းလိုက်သည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်တစ်ပါး၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး (အလွန်အားကောင်းသည့် ဝိညာဉ်ဖြစ်သော်လည်း) နောက်ဆုံးတွင် ယာအိုမိုတစ်ယောက်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အနာဂတ်မှာ တောက်ပလိမ့်မယ်လို့ ပြောကြတဲ့ သွေးသားတစ်ယောက်အကြောင်းကိုသာ ကျူးဖုန်း ကြားသိသွားပါက အံ့ဩသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျူးဖုန်း ဘယ်ရောက်နေမလဲဆိုတာကို မတွေးမိအောင်၊ မပူပန်မိအောင် သူမ ကြိုးစားနေသည်။ သူ ပုတူစစ်သည်တွေနဲ့အတူ ရှိနေမှာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ တိုက်ပွဲဝင်နေတာတောင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ယာအိုမိုတစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် သူမ ရက်အတော်ကြာမှ သိရလိမ့်မည်။ သို့သော် ဒီယာအိုမိုတွေက ကျူးဖုန်းကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူမ သိသည်။ သူတို့ မဟုတ်ဘူး။ ကျူးဖုန်းက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလို့ သူမ ခံစားမိသည်။ 'တော်တော့၊ မတွေးနဲ့တော့' ဟု သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်သည်။ 'ဒီကို ရောက်လာတာ လုံးလုံးလျားလျား စက်လုံးကို ရှာဖို့ပဲ။'
"ကောင်းပါပြီ။ မင်းလို ငယ်ရွယ်ပြီး ဒုက္ခရောက်နေသူတစ်ယောက်အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းချက်တွေက တော်တော်လေး ခိုင်မာတာပဲ။"
လိုချယ်က ပြောသည်။
"ရှင် ကျွန်မရဲ့ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်တာလား။ အဲဒါကို အစောကတည်းက ပြောပြသင့်တာပေါ့!"
ချန်ချန် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်သူ!
"ပြန်ပြီး တောင်းပန်ပါတယ်။"
ထိုဝိညာဉ်က ပို၍ ကျယ်ကျယ်ပြုံးသည်။
"စိတ်မသက်မသာ မဖြစ်ပါနဲ့။ မင်း တွေးနေတဲ့ အရာတစ်ခုခုက ငါ့ကို အံ့ဩစေလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ဘူး။"
"ဒါဆို တခြားစာအုပ်တွေ... စာကြည့်တိုက်ထဲက စာအုပ်ဝိညာဉ်တွေကရော။ သူတို့လည်း စိတ်ဖတ်နိုင်သလား။"
"မဖတ်နိုင်ပါဘူး၊ သူတို့က အသိစိတ် အများကြီး မရသေးဘူး။ သူတို့က သက်ရှိတွေ မဟုတ်ဘူးလေ။ သူတို့က စွမ်းအား၊ တည်ရှိမှုနဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေရဲ့ အရာဝတ္ထုတွေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခြေခံအကျဆုံး အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ မင်း သူတို့အသံတွေကို အဲဒီလောက် မြန်မြန် ကြားလိုက်နိုင်တာကို ငါ အံ့ဩမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်ကလည်း စွမ်းအားမရှိတာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ပြီးတော့ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ သူတို့က စစ်မှန်တဲ့ ရှာဖွေသူဆီကိုပဲ ဆွဲဆောင်ခံကြတာ။"
"အဲဒါကြောင့်ပဲ သူတို့က ကျွန်မကို တိတ်ဆိတ်နေတာလား၊ ဝိညာဉ်။ ကျွန်မက 'စစ်မှန်တဲ့ ရှာဖွေသူ' မဟုတ်လို့လား။"
ဂါလာဇာက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ပြောသည်။ သူ လိုချယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဝိညာဉ်၊ မင်း ရှာနေတဲ့အရာက ဒီအခန်းထဲမှာ ရှာလို့ မရဘူး။"
ဂါလာဇာက သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ချန်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"သနားစရာ ဝိညာဉ်၊ မင်း ငါ ဘာကို ရှာနေလဲဆိုတာ ဘာမှ မသိဘူး။"
"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ထဲက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတာကို ငါ မြင်နေရတယ်။ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး မင်း ပြန်လည်ရယူချင်နေတဲ့ မင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေလေ။"
ထိုအချိန်တွင် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ ဂါလာဇာ၏ အေးစက်နေသော မျက်နှာဖုံးက အစွန်းတစ်ဖက်မှာ ကွဲအက်သွားပြီး အက်ကြောင်းကြားမှ နာကျင်မှုများကို ချန်ချန် မြင်လိုက်ရသည်။ အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် သူမ အသက်ရှူပင် မှားသွားသည်။ သူသည်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားကြောင့် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်နှာကို လွှဲလိုက်သည်။ ချန်ချန်နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံမိချိန်တွင် ယာအိုမိုက မျက်နှာဖုံးကို ပြန်စွပ်လိုက်သည်။
'အို! ကျွန်မ မမြင်သင့်တဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီ' ဟု ချန်ချန် တွေးလိုက်သည်။ အားနည်းချက်တစ်ခုလား၊ ဒါမှမဟုတ် တောင့်တမှုတစ်ခုလား... ယာအိုမိုက ဘာကို ရှာနေတာလဲ။ မသေခြင်းတရားလား။ သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ စွမ်းအား ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ နက်နဲတဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား။ ဂါလာဇာရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူ ဒီဆန္ဒတွေအကြောင်း ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် သူမကိုပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သူမမှာလည်း သူမကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒတွေ၊ ပြီးမြောက်ရမည့် တာဝန်တွေ ရှိသေးသည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မ အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ။"
"ကောင်းပြီ။ မင်း မစခင်မှာ သိထားရမှာက မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ဝန်းရံနေတယ်။ ဒီမှာ ရတနာတွေ ရှိသလို အန္တရာယ်တွေလည်း ရှိတယ်။"
ထိုဝိညာဉ်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း သူမကို မထိခဲ့ပေ။
"ဘာလို အန္တရာယ်မျိုးတွေလဲ။"
ချန်ချန်က မေးသည်။ 'ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျက်ရည်၊ နောက်ထပ် ဘာတွေ ဖြစ်ဦးမလဲ။'
"စာအုပ်တချို့က အသိစိတ် ရသွားပြီလို့ ငါ ပြောခဲ့ပြီးပြီလေ။ သူတို့မှာ ဝိညာဉ်တွေ ရှိတယ်။ တခြား သက်ရှိတွေလိုပဲ သူတို့မှာလည်း ကရုဏာ၊ လှည့်စားမှု၊ ပရိယာယ်နဲ့ နောင်တတွေ ရှိကြတယ်။ တချို့ကတော့ ချိုသာတဲ့ စကားလုံးလေးတစ်ခွန်းအတွက် သူတို့ရဲ့ အသိပညာတွေ၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အကုန်ပေးလိမ့်မယ်။ တချို့ကျတော့ မင်းကို ငြင်းပယ်ဖို့နဲ့ ဖျက်ဆီးဖို့ ဘယ်နည်းနဲ့မဆို သုံးလိမ့်မယ်။"
"ဘယ်စာအုပ်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ရှင် ကျွန်မကို ပြောပြလို့ မရဘူးလား။"
ချန်ချန်က အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောသည်။ အသိစိတ်ရှိသော စာလိပ်တစ်စောင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် သူမ သန်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်ပေ။ သူမက သွေးစိုက်ပျိုးခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်ကို အခုမှ စတင်လျှောက်လှမ်းနေသူသာ ဖြစ်သည်။
လိုချယ်က ဝမ်းနည်းစွာ ပြုံးသည်။
"မင်းက သက်ရှိတွေရဲ့ စိတ်ကိုရော ပြောပြနိုင်လို့လား။ ဘယ်ဝိညာဉ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းကိုမဆို သူတို့က ပြောင်းလဲတတ်တယ်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်၊ တစ်ခါတလေ ကြောက်စရာလည်း ကောင်းတယ်။ မင်းရဲ့ စီရင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို သုံးဖို့ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါနဲ့၊ ဒါဆိုရင် မင်း လမ်းမလွဲပါဘူး။ အဆင်သင့် ဖြစ်တဲ့အခါ ဘာအသိပညာကို ရှာဖွေနေတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြပါ။"
သူမ ရှာဖွေနေသည့် အသိပညာ... ချန်ချန် အကြာကြီး စဉ်းစားနေစရာ မလိုခဲ့ပေ။
"Arcane Script Sphere (မှော်စာလုံးလုံး) ပါ။" သူမက ပြောသည်။ "ကျွန်မ အဲဒါကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုရင် အဲဒီအကြောင်း ပိုသိဖို့ လိုတယ်။ ဒီစာကြည့်တိုက်ထဲမှာ အဲဒီအကြောင်း ရေးသားထားတဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ရှိလား။"
လိုချယ်က သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ရှာဖွေဖို့ အချိန်အတော်ကြာလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။ ချန်ချန်၏ ငယ်ရွယ်သော စိတ်က ထက်မြက်သော်လည်း မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းလေလေ အသေးစိတ် ပြန်တွေးဖို့ အချိန်ကြာလေလေ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လိုချယ်က နိမိတ်ဖတ်သူတစ်ယောက်လို ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည့်အခါ သူမ အံ့ဩသွားသည်။
"ဒီစာကြည့်တိုက်ထဲမှာ အဲဒီလို ကျမ်းစာအုပ် လေးအုပ် ရှိတယ်။"
ထိုအမျိုးသမီးက ပြောပြီး ဆက်ပြောသည်။
"အဲဒီထဲက တစ်အုပ်ကိုတော့ ငါ မပြနိုင်ဘူး။"
"ဘာလို့လဲ။"
ဂါလာဇာက ကြားဖြတ်မေးလိုက်ရာ ချန်ချန် အံ့ဩသွားသည်။ သူက သူမ မေးသည့်အရာကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဒါကလည်း သူမ၏ သံသယကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ ယာအိုမိုကလည်း စက်လုံးကို ရှာနေတာပဲ။ ချန်ချန် သူ့ကို သတိထားရတော့မည်။
ထိုဝိညာဉ်၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းကျပ်သွားသည်။ သူမက တင်းမာစွာဖြင့် ထပ်ပြောသည်။
"အဲဒါက တားမြစ်ထားလို့ပဲ။"
ဒါမှမဟုတ် သူတို့သာ စက်လုံးကို ရသွားရင် မိုင်ရီးယား (Myria) ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်မည့် အသိပညာတွေ အဲဒီထဲမှာ ပါနေတာများလားဟု ချန်ချန် တွေးမိသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို အချက်အလက်တွေ ပါနေရင် ဘာလို့ ဘုရင်က ယာအိုမိုကို ဒီကိုလာပြီး စက်လုံးကို ရှာခွင့်ပေးထားတာလဲ။ အလွန်ထူးဆန်းသည်။ သူမ လိုချယ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်မ တခြားကျမ်းစာအုပ်တွေကို စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရမလား။"