ထိုနေ့သည် ဈေးရောင်းဈေးဝယ်ပြုလုပ်သည့်နေ့ ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ရပ်ကွက်ဈေးထဲတွင် ကုန်သည်အချို့ ဆိုင်ခန်းများ ဖွင့်လှစ်ထားကြပြီး ကျူးဖုန်း ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ထက် ပိုမိုများပြားသော လူပုများကို တွေ့ရသည်။ သို့သော် ထိုသို့သောနေ့မျိုးတွင် ရှိသင့်ရှိထိုက်သည့် ပမာဏလောက်တော့ မများလှပေ။ မိသားစုအချို့ လိုအပ်သည့်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရင်း ဟိုဒီလျှောက်သွားနေကြသော်လည်း သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် တိတ်ဆိတ်ညှိုးငယ်သည့် အရိပ်အယောင်များ စိုးမိုးနေသည်။ ကျူးဖုန်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဆူညံစွာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုသံများ မကြားရဘဲ လူအများစုမှာ တိုးတိုးလေးသာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။
မကြာမီ သူတို့သည် ဘုရင် လာဂါမာ၏ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ကြားတွင် တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ကျူးဖုန်းသည် မနေ့ကထက် ပိုမိုများပြားသော အစောင့်အရှောက်များ နန်းဆောင်ဝင်ပေါက်တွင် စုရုံးနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းနှင့် ချန်ချန်တို့ ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ အစောင့်များက လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး အစောင့်တစ်ဦးက သူတို့ကို ဘုရင်၏ ဧည့်ခံခန်းမသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်းထက် ပိုမိုသေးငယ်သော စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ စင်္ကြံလမ်း၏ အဆုံးတွင် တံခါးတစ်စုံရှိသည်။ သူတို့ နီးကပ်လာသည့်အခါ ညာဘက်တံခါး ပွင့်သွားပြီး ဘုရင် လာဂါမာ ကိုယ်တိုင် သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သည်။
"အချိန်မဖြုန်းဘဲ ရောက်လာကြတာပဲ၊ ကောင်းတယ်။"
ဘုရင်က ပြောသည်။ သူသည် နှစ်ဦးစလုံးကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ နှစ်ယောက်လုံး မျက်နှာလေးတွေ ညှိုးနေကြပါလား။ ဘာများဖြစ်လို့လဲ။ အိပ်ရာတွေက မသက်မသာဖြစ်နေလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် တိုနေလို့လား။"
ဘုရင်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည့် မျက်နှာအောက်တွင် ဟာသဉာဏ်အနည်းငယ် ကိန်းအောင်းနေသည်ကို ကျူးဖုန်း ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် ပြန်လည်နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က အရပ်အမောင်း သိပ်မမြင့်တဲ့အတွက် အိပ်ရာတွေက ကျွန်တော့်အတွက်တော့ လုံလောက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အရိပ်အတွက်တော့ ဒီမြို့ထဲမှာ ဘယ်အိပ်ရာမှ မဆံ့လောက်ဘူးလို့ ထင်မိပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်ဗျာ။"
"ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါဖြင့်ရင် အိပ်ရေးဝခဲ့တယ်ပေါ့၊ အခုလို မျက်နှာတွေ ညှိုးနွမ်းနေကြတာဆိုတော့ ငါတို့ သဘောတူညီချက်ကို ပြန်စဉ်းစားနေကြတာများလား။"
ဘုရင်က ဘေးနားရှိတံခါး၏ လက်ကိုင်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ စူးရှသော အကြည့်မှာမူ ချန်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ခွာမသွားခဲ့ပေ။
"ကျွန်မ ဘာမှမဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ ရှင်တို့မြို့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အန္တရာယ်က အလွန်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းတယ်။ ဒီ ဒရိုးအကျဉ်းသားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင်ခိုင်းတာကို ကျွန်မလုပ်ပေးလိုက်ရင်တောင်မှ မကြာခင်ဖြစ်လာတော့မယ့် တိုက်ပွဲမှာ ဘာများထူးခြားသွားမှာလဲဆိုတာ ကျွန်မ မမြင်မိဘူး။"
ချန်ချန် က ပြောသည်။
"အဲဒီကိစ္စကိုတော့ ငါ့ကိုပဲ ပူပန်ခွင့်ပေးပါ။"
ဘုရင်က အတော်လေး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ ချန်ချန် က ဘုရင်ဘာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲဆိုတာကို တွေးတောနေဖို့ အချိန်မရလိုက်ပေ။ ဘုရင်က တံခါးလက်ကိုင်ကို လှည့်လိုက်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း သည် ဘုရင့်စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့်အခါ သူ၏မျက်စိကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ အခန်း၏ ကျယ်ဝန်းပုံ၊ ခုံးမြင့်သော မျက်နှာကြက်များ၊ အခန်းတစ်ဝိုက်တွင် ခင်းကျင်းထားသော ကော်ဇောများနှင့် ပရိဘောဂများ။ အခန်းအလယ်ဗဟိုတွင် နေရာအများစုကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် စားပွဲကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ထောင့်နေရာများတွင်မူ စကျင်ကျောက်ခုံများပေါ်၌ မှန်အုပ်ထားသော စာအုပ်အချို့နှင့်အတူ ပိုမိုစိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော စားပွဲငယ်များနှင့် ထိုင်ခုံများ ရှိနေသည်။ သူသည် မှောင်မိုက်နေသော ထောင်ခန်း သို့မဟုတ် အကျဉ်းသားများကို စစ်ဆေးမေးမြန်းလေ့ရှိသည့် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာမျိုးကို မျှော်လင့်ထားခဲ့မိသော်လည်း ယခုမြင်ကွင်းကမူ လုံးဝမတူညီပေ။
နံရံပေါ်ရှိ စာအုပ်များကို ငေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကျူးဖုန်း ၏ ခေါင်းများ မူးဝေလာသည်။ ရှေးဟောင်းစာရွက်နံ့များက သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော အိပ်မက်နှင့် လှည့်စားခြင်း ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ် အိပ်မက်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စာအုပ်များကို အမြဲတမ်း နှစ်သက်ခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း ဤအခန်းထဲရှိ ဗဟုသုတအစုအဝေးကမူ သူ၏ဂိုဏ်းများရှိ စာကြည့်တိုက်များတွင် မြင်ဖူးသမျှထက် သာလွန်နေသည်။ ဤသည်မှာ ဗဟုသုတများဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် မှော်ပညာနည်းစနစ်များ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များ ပါဝင်မည်လားဆိုသည်ကိုမူ သူ မသေချာပေ။
ထိုအရာအားလုံး၏ အလယ်တွင် စကျင်ကျောက်မီးဖိုကြီး၏ အပေါ်ဘက်အနားကို လက်တစ်ဖက်မှီထားလျက် ယောင်မိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူသည် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော စာအုပ်မှ အကြည့်လွှဲကာ သူတို့ကို မော့ကြည့်လာသည်။ ခဏတာမျှတော့ သူတို့ ဘာမှ ပြန်မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ ယောင်မို၏ တည်ရှိမှုသည် နွေးထွေးပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုအခန်းနှင့် လုံးဝမလိုက်ဖက်လွန်းသဖြင့် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ဟုတ်ပါ့မလားဟုပင် ထင်မှတ်မိကြသည်။
"ဒါ ဘာကစားပွဲလဲ။"
ယောင်မိုက ပြောသည်။
ချန်ချန် သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယောင်မိုက လူတို့၏ ဘာသာစကားဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ တေးသံကဲ့သို့ သာယာသော အသံတွင် သတိထားရိပ်လက္ခဏာများနှင့် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"သူတို့က ငါ့ရဲ့ ဧည့်သည်တွေပါ။"
ဘုရင် လာဂါမာ က ပြောသည်။ သူက ချန်ချန် ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ အချက်ပြလိုက်သည်နှင့် အစောင့်နှစ်ဦး အခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာပြီး တံခါးအနီးတွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။
"မင်းနဲ့ အကြောင်းရင်းချင်း အတူတူပဲမို့ သူမကို ခေါ်လာတာ၊ ဂါလာဇာ။ မင်း အကျိုးအကြောင်း သိလိမ့်မယ်လို့ ငါ ပြောထားပြီးသားပါ။"
"အခုတော့ ငါ့ကို စစ်ဆေးဖို့အတွက် ကလေးတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်တာပေါ့လေ။"
ဂါလာဇာ က မထီမဲ့မြင် ပြုံးစိစိလုပ်ရင်း ချန်ချန် ကို ကာမရာဂစိတ်ပါသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"ငါက ဒီမိန်းကလေးကို မီးကင်ပြီး သူ့အသားကို စားသောက်ရမယ့် အခြေအနေမျိုးမှာ ရှိနေတာလား။ မဟုတ်ဘူးလေ၊ သူက အသားတောင် အလုံအလောက် မရှိရှာဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ ငြီးငွေ့မသွားခင် ဆယ်ရက်လောက်တော့ သူ ပေးစွမ်းနိုင်မယ့် တခြားသော ပျော်ရွှင်မှုမျိုးတွေ ရှိပါသေးတယ်။"
ချန်ချန် သည် ချက်ချင်းဆိုသလို သူမ၏ လှံတံကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ဘုရင်က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ၏ အရပ်ပုသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားဖြင့် ချန်ချန် ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
"သူ မင်းကို ထိခွင့်မရှိဘူး၊ ချန်ချန်။ ငါ့စကားကို ယုံပါ။ ပြီးတော့ ဒီအမျိုးသမီးမှာလည်း သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ သူ့စကားတွေကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ သူ သတ်ချင်တာက ငါ့ကိုပဲ။ သူ အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားလို့ စိတ်တိုနေတာပါ။ ဟုတ်တယ်မလား၊ ဂါလာဇာ။"
ဒီတစ်ခါတွင်တော့ ယောင်မိုက တကယ်ပင် ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းကိုသာ ရုပ်တုပုံစံနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင် ငါ့အလုပ်က ဘယ်လောက်တောင် လွယ်ကူသွားမလဲ။ အဲဒါတွေက ရိုးရိုးဒဏ္ဍာရီတွေ၊ မင်းရဲ့ နောက်လိုက်တွေ ဖန်တီးထားတဲ့ အရူးအမူး ဇာတ်လမ်းတွေလား။ မင်းရဲ့ လူတွေက မင်းအကြောင်း ဘယ်လို ကောလာဟလတွေ ပြောနေကြလဲဆိုတာ မင်းရဲ့ ဧည့်သည်တွေ သိကြရဲ့လား။"
ကျူးဖုန်း သည် ဘုရင် လာဂါမာ ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘုရင့်မျက်နှာမှာမူ အေးစက်သွားပြီး ငွေရောင်မျက်လုံးများတွင် ခံစားချက်မဲ့နေသည်။
"အစောင့်တွေအပြင် ဒီအခန်းမှာ စာအုပ်တွေထက်တောင် ပိုရှေးကျတဲ့ ကာကွယ်မှုတွေ ရှိသေးတယ်။ ယောင်မိုက တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင် အဲဒါတွေက အလုပ်လုပ်လိမ့်မယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်ဆီကနေ မင်းကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအရာက သူ့ရဲ့ လျှာပဲ။ အဲဒီထက် ပိုပြင်းထန်တဲ့ လက်နက်၊ ပိုသေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ် မရှိဘူး။ သူက စကားလုံးတွေနဲ့ပဲ မင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်။ အတိတ်တုန်းကလည်း အပြစ်မဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာကို သူ ဒီနည်းနဲ့ပဲ အောင်မြင်ခဲ့တာ ငါ သေချာပေါက် ပြောနိုင်တယ်။ သတိထားပါ၊ သူ့စကားကို နားမယောင်ပါနဲ့။"
ချန်ချန် သည် သူမ၏ လှံတံကို ဖြည်းညှင်းစွာ သူမ၏ ဝိညာဉ်နေရာသို့ ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူမ ခေတ္တတွေဝေသွားပြီးမှ ဘုရင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"သူနဲ့ ကျွန်မက အကြောင်းရင်းချင်း အတူတူပဲဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
"ဂြိုဟ်လုံး။"
ဘုရင်က ပြောပြီး သူတို့ နားလည်သွားစေရန် ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။
"သူက ဒီစာကြည့်တိုက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်။ ဂါလာဇာ လည်း သူ့ကို ရှာနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအမျိုးသမီးက အရင်ဆုံး ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ခံစားရတယ်။"
"ရှင် ဘယ်မှာရှိလဲ မသိဘူးလို့ ပြောတာလား။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဘယ်လိုရှာရမှာလဲ။ ဘယ်ကနေ စတင်ရှာရမှန်းတောင် မသိဘူး။"
"မင်းသာ ထိုက်တန်တယ်ဆိုရင် သူက မင်းဆီကို ရောက်လာလိမ့်မယ်။"
ဘုရင် လာဂါမာ က အလွန်ရိုးရှင်းသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။
ချန်ချန် သည် သူမ အံ့အားမသင့်သင့်မှန်း သိသည်။ ဘုရင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု သူမ ခံစားမိခဲ့သည်။ ယခုတော့ သူမ၏ တာဝန်သည် အရင်ကထက် နှစ်ဆပို၍ မဖြစ်နိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
"ကျွန်မ ကျူးဖုန်း နဲ့ တစ်ယောက်တည်း စကားပြောချင်တယ်။"
ချန်ချန် က ဘုရင်ကို ပြောလိုက်သည်။ သူမသာ စိတ်အသံကို သုံးနိုင်လျှင် သုံးလိုက်မိမည်ဖြစ်သည်။
ဘုရင် လာဂါမာ က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အေးဆေးသာ ပြောကြပါ။"
"ဒီကိစ္စကို ငါ ဘာတစ်ခုမှ မကြိုက်ဘူး။"
သူတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် ရင်ပြင်တွင် ချန်ချန် က စတင်ပြောသည်။
"အင်း၊ ငါလည်း သဘောမကျဘူး။ ဘာကြောင့်လဲတော့ မသိဘူး၊ ဘုရင် လာဂါမာ က မင်း ဒီဂြိုဟ်လုံးကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ထင်နေပုံပဲ။ တစ်ခုတော့ သေချာတယ်၊ အဲဒီယောင်မိုသာ ဂြိုဟ်လုံးနဲ့ပတ်သက်ပြီး သေသွားခဲ့ရင် ငါတော့ တစ်စက်ကလေးမှ မျက်ရည်ကျမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဂြိုဟ်ပုတွေလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပဲ။"
ချန်ချန် သည် မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ၏ အအေးဓာတ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် သူမကိုယ်သူမ ခါလိုက်သည်။ သူမသာ ခွင့်ပြုလိုက်မည်ဆိုပါက ဒီလုပ်ရပ်ကို న్యાયကြောင်းပြဖို့ ဘယ်လောက်တောင် လွယ်ကူလိုက်မည်နည်း။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်သူမှ သူမကို အပြစ်တင်မည်မဟုတ်။ ဂြိုဟ်ပုတို့၏ အသက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အခွင့်အရေးရလျှင် နောက်ထပ်လည်း သတ်ဖြတ်မည့် ယောင်မိုတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရသည့်အတွက် ဘယ်သူမှ ဝမ်းနည်းကြမည်မဟုတ်ပေ။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက မှားနေသလိုပဲ။"
"မင်းက အမြဲတမ်း စိတ်သဘောထား နူးညံ့လွန်းတယ်။ ချန်ချန်။ ရှူးဝူ တစ်ယောက်အတွက်တော့ အရမ်းကို နူးညံ့လွန်းနေတယ်။"
"ဒါက ကျွန်မရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်တွေထဲက တစ်ခုပေါ့။ ကျွန်မ ဒီကိစ္စကို စဉ်းစားနေတာက ဂြိုဟ်လုံးတစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်ဘူး။"
သူမ စကားရပ်လိုက်ပြီး သတ္တိမွေးလိုက်သည်။
"ကျွန်မ တစ်ခုသိဖို့ လိုတယ်၊ ဖုန်း။"
"ပြောလေ။"
"ကျွန်မတို့ ဂြိုဟ်လုံးကို ရခဲ့ပြီး ကျွန်မ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာခဲ့ရင် ကျွန်မတို့အတွက် အခွင့်အရေး ရှိပါ့မလား။ ဒီနောက်ဆုံးရက်တွေမှာ ကျွန်မတို့ ခရီးအတူသွားခဲ့ကြတာ၊ ကျွန်မတို့အကြောင်း ကြိုတင်ဟောကိန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပိုပြီးတော့ သေချာလာမိတယ်။ ရှင် ကောင်းကင်ကျောက်တုံးကို အသက်သွင်းပြီးရင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ။"
"ကံကြမ္မာဆိုတာ ကံကြမ္မာပဲ၊ ချန်ချန်။ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပုံဖော်ပေးနေတဲ့ ဟောကိန်းတွေအကြောင်း ငါ သိပါတယ်။ ညီအစ်မတွေက ချည်နှောင်ပေးထားတဲ့ ကံကြမ္မာနှစ်ခုကို ပြန်ဖြည်လို့ မရဘူး။ ငါ စိုးရိမ်နေတာက ငါ့ကံကြမ္မာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအကြောင်းပါ။ ငါ့ရဲ့ စွန့်ပစ်ခံ ကံကြမ္မာကို မင်း လက်ခံနိုင်ပါ့မလား။"
"နားလည်ပါပြီ။ ပြောပြပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခုတော့ စဉ်းစားနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ ရှင် ဂြိုဟ်ပုတွေကို ကူညီပေးနေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မ ဂြိုဟ်လုံးကို ရှာလိုက်ပါ့မယ်။"
"မင်း တစ်ယောက်တည်း ပြန်ဝင်တော့မလို့လား။"
"ရှင်ဘုရင့်ရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို ကျွန်မ လက်ခံမယ်ဆိုရင် သူနဲ့ စကားပြောဖို့ လိုတယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ယောက်တည်း ပြောဖို့ လိုတယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။ ကျွန်မ... ရှင် တစ်ခုခုဖြစ်တာကို မလိုလားဘူး။"
သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။ ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ စိတ်ခံစားချက်တွေကို ပိုမိုဝင်ရောက်လာခွင့်ပေးလိုက်လျှင် သူမ၏ နှလုံးသားအတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ စာကြည့်တိုက် တံခါးအပြင်ဘက် စင်္ကြံလမ်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူမ တစ်ယောက်တည်း တံခါးဘောင်ကို မှီလိုက်ပြီး ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ သူမ အိပ်မက်ထဲက စကားလုံးများနှင့် ဗေဒင်ဆရာတို့၏ ဟောကိန်းများကို ပြန်ပြောင်းတွေးတောရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဖြစ်လာမည့်အရာကို သူမ စောင့်ကြည့်ရပေမည်။ ထို့နောက် သူမ စာကြည့်တိုက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။