ချန်ချန်သည် ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်ပြီး သူမ၏ ခါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နေရာလပ်အိတ် ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး ဆေးပင်တစ်ပင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မနေ့ညက သူမ အလွန်ပင်ပန်းနေခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘုရင် လာဂါမာ နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဒရူယာ သည် သူတို့ကို ကျောက်ဂူငယ်တစ်ခုအတွင်းရှိ ကျောက်အိမ်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ အိုက်စ်လင် က ထိုအချိန်တွင် မသိခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဝါးရောင်ချိုနွယ်ဝင်များ (Yellowhorns) ၏ ပုဂ္ဂလိက နေအိမ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အိုဘန်း နှင့် အေဘရွန် တို့မှာ အိမ်တွင် မရှိကြသဖြင့် ဒရူယာ က သူတို့ကို အိမ်နောက်ဘက်ရှိ အခန်းနှစ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခန်းများသည် ဂူ၏နောက်ဘက်ရှိ ပန်းပဲဖိုများ အစုအဝေးဆီသို့ မျက်နှာမူထားသည်။
"ဒါတွေက အွန်ဂါရာ ရဲ့ အခန်းတွေပါ"
ဒရူယာ က ရှင်းပြခဲ့သည်။
"သူမရဲ့ ပစ္စည်းအများစုကိုတော့ သူမခင်ပွန်းနဲ့ အတူနေထိုင်မယ့် အိမ်သစ်ဆီ ရွှေ့ပြောင်းပြီးပါပြီ။ သူမရဲ့ မင်္ဂလာလက်ဆောင်ကို အပြီးသတ်ဖို့အတွက် ပန်းပဲဖိုတွေမှာပဲ စားသောက်ပြီး အိပ်စက်နေတာဆိုတော့ ဒီအခန်းတွေက သုံးလို့ရပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းမှာတော့ အိမ်က လူမရှိသလောက်ပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ဖခင်နဲ့ အစ်ကိုက ကင်းလှည့်ဖို့အတွက် ရက်အတော်ကြာ အပြင်ထွက်နေတတ်ကြတယ်။ ကျွန်မလည်း သူတို့နဲ့အတူ မရှိတဲ့အချိန်ဆိုရင် ဘုရားကျောင်းမှာပဲ ရှိနေတာများပါတယ်။ အိမ်မှာ လူသံသူသံလေးတွေ ကြားရတော့မှပဲ အိမ်ပုံစံမျိုး ပြန်ပေါက်လာမှာပါ"
ဒရူယာ ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ ထိုကျယ်ဝန်းပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသည့် အခန်းများမှာ အထီးကျန်ဆန်ပြီး လျစ်လျူရှုခံထားရသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ အခန်းအတွင်းရှိ အအေးဓာတ်ကို မီးဖိုဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်ရန် အချိန်အတန်ကြာ လိုအပ်ခဲ့သည်။ ချန်ချန်သည် ရေခွက်ကို မယူလိုက်ပြီး မီးဖိုရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။ ဒရူယာ ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသော လင်မယားနှစ်ယောက်သည် သူမအတွက် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို ထားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရေစိုဝတ် နှင့် ဆပ်ပြာကိုလည်း ထားပေးခဲ့သည်။ ချန်ချန်သည် မျက်နှာပေါ်သို့ ရေအေးများ ပက်ဖျန်းလိုက်ပြီး ခရီးပန်းလာသဖြင့် ကပ်ငြိနေသော ချွေးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို ရေစိုဝတ်၊ ဆပ်ပြာတို့ဖြင့် သန့်စင်လိုက်သည်။ သန့်စင်ပြီးသည်နှင့် သူမသည် အပိုဆောင်ထားသော အဝတ်အစားများကို အမြန်လဲဝတ်လိုက်ပြီး နွေးထွေးစေရန် မီးဖိုနှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ ရှုပ်ထွေးပြီး ကျစ်လျစ်နေသည်။ သူမသည် ရေခွက်ဆီသို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ပြီး ဆံပင်များကို ဆပ်ပြာရည်ထဲသို့ နှစ်လိုက်သည်။
သူမသည် ချမ်းတုန်လာသဖြင့် ဆံပင်မျှင်များကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် ဖြီးသင်လိုက်သည်။ သူမသည် အနက်ရောင် ဆံပင်များကြားတွင် ထင်ရှားနေသည့် မီးခိုးရောင် ဆံပင်မျှင်များကို မသိကျိုးကျun ပြုလိုက်သည်။ "ပညာဉာဏ်ဆိုတာ မီးခိုးရောင် ဆံပင်တွေနဲ့အတူ ရောက်လာတတ်တယ်" ဟု သူမ၏ ဘိုးအေအရင်းက ပြောဖူးသည်။ အိုက်စ်လင် သည် ထိုအကြောင်းကို အိပ်မက်မက်ချင်မိသော်လည်း စာအုပ်အလွတ်များ နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မပါသော အသံများအကြောင်းသာ ဝိုးတဝါး မြင်မက်နေရသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း သူမသည် ညဘက်တွင် အိပ်ပျော်ရန် ခဲယဉ်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ မှော်ဆန်သော အမာရွတ်ကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးမသွားစေချင်၍လားဆိုသည်ကို သူမ မသေချာပေ။
သို့သော်လည်း ယနေ့နံနက်စောစော သူမ နိုးလာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အာကိန်း စခရစ် စဖီးယား (Arcane Script Sphere) ၏ မြင်ကွင်းများက အိုက်စ်လင်၏ စိတ်ထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ ထိုပစ္စည်းတွင် မစ်စထရာ ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အတွက် သူမ ပျော်ရွှင်ခဲ့ရသော်လည်း ဘုရင် လာဂါမာ ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုက ပိုမိုလွှမ်းမိုးသွားသည်။ ဘာတစ်ခုမျှ အတည်မဖြစ်သေးပေ။ သူမ နောက်ဆုတ်ချင်လျှင် ဆုတ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူမ နောက်ဆုတ်လိုက်လျှင် ဘုရင်က သူမနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများကို လွှတ်ပေးပါ့မလားဟု ချန်ချန် တွေးမိသည်။ သို့မဟုတ် ဘုရင်သည် သူလိုချင်သည့်အရာကို ရရှိသည့်အချိန်အထိသာ သူတို့ကို ဧည့်သည်အဖြစ် သဘောထားနေခြင်းလော။ မကြာမီတွင် သူတို့ သိရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသဖြင့် ချန်ချန် တစ်ယောက် စိတ်သစ်လူသစ် ဖြစ်နေသည်။ ဒရူယာ က မနေ့ညက သူမအတွက် လိုအပ်သည်များကို ဂရုတစိုက် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ပြီး ယောင်းမို (yaomo) များ၏ အဆိပ်ပြယ်သွားသည်အထိ သူမ အိပ်ပျော်ခဲ့ပုံရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမတွင် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမ ယမန်နေ့က ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည့် ရိုင်းစိုင်းသော မှော်စွမ်းအားများကြောင့်ပင် သူမ ထင်ထားသလောက် မောပန်းမှု မရှိခဲ့ပေ၊ ၎င်းမှာ ကောင်းသော လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
ဘေးအခန်းတွင်မူ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကျူးဖုန်း နိုးနေလောက်ပြီဟု ချန်ချန် တွေးလိုက်သည်။ ဘုရင်က ယနေ့တွင် ယောင်းမို နှင့် စကားပြောခွင့်ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားပြီး မိုင်ရီယာ (Myria) အကြောင်းကိုလည်း ပိုမိုသိရှိလိုသည်မှာ ချန်ချန်၏ ဆန္ဒပင်ဖြစ်သည်။ မြေအောက်မြို့တော်သည် ကျောက်ဂူကြီးများစွာ ပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး အိုက်စ်လင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့် အနုစိတ် လက်ရာမြောက်သော ကျောက်ထွင်းလက်ရာများ ရှိနေသည်။ ထိုမျှ လှပသော အရာအားလုံးမှာ ဖာအန်း (Faern) ၏ အများစု မမြင်နိုင်သော မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ရွန်း (Ruen) နှင့် စင်္ကြံလမ်းတွင် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။ အိမ်၏ ကျန်နေရာများမှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဒရူယာ သည် ယနေ့အတွက် အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး ဖြစ်ပုံရသည်။
"အဆင်ပြေရဲ့လား"
ချန်ချန် က မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်"
ကျူးဖုန်း က ပြန်ဖြေပြီး ချန်ချန်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။
"ဒရို (drow) အဆိပ်ရဲ့ အာနိသင်တွေ ကုန်သွားပြီလား"
"လုံးဝ ကုန်သွားပါပြီ"
ချန်ချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဝဲယာဖြန့်ကာ တစ်ပတ်လှည့်ပြလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလဲ၊ လူကြီးလူကောင်းတွေနဲ့ တွေ့ဖို့ သင့်တော်ရဲ့လား"
ကျူးဖုန်း က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။
"လူကြီးလူကောင်းတွေ ဟုတ်လား"
ချန်ချန် က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး -
"အနည်းဆုံးတော့ ဘုရင့်ရှေ့တော်မှောက် သွားဖို့တော့ သင့်တော်တယ်၊ အချိန်တွေ ကုန်နေပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် မီးဖိုချောင်သို့ ဝင်သွားသောအခါ အွန်ဂါရာ နှင့် အော်ဘန် တို့က စင်ပေါ်မှ ပန်းကန်များနှင့် ခွက်များကို ယူနေကြပြီး အေဘရွန် က မီးဖိုကို မီးဆူပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အော်ဘန် သည် သူ့ညီမ ပြောလိုက်သည့် စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ ထိုရယ်သံမှာ အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထိုရယ်မောမှုက ပန်းပဲသမား၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲသွားစေပုံကို အိုက်စ်လင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးနှင့် နှုတ်ခမ်းတို့မှ တင်းမာနေသော အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပွတ်သပ်ရင်း ညွှန်ညိုးလက်ချောင်းဖြင့် လိမ်ကျစ်နေသည်။ သူနှင့် အွန်ဂါရာ တို့သည် ကလေးငယ်နှစ်ဦးကဲ့သို့ ရယ်မောနေကြပြီး ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ရသည်မှာ ရုပ်ချင်းရော အသံပါ တူညီနေသဖြင့် ချန်ချန် တစ်ယောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမြွှာများ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရုတ်တရက် ရိပ်မိလိုက်သည်။
ချန်ချန် သည် ပန်းပဲသမားများ၏ ရယ်မောပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရင်း တံခါးဝတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေချင်ခဲ့သော်လည်း အေဘရွန် သည် မီးဖိုဆီမှ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့ သုံးယောက်ကို တွေ့သွားသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာကြပြီပေါ့လေ"
သူက မီးဖိုကို တစ်ချက် ထိုးဆွပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ တစ်နေ့လုံး အိပ်နေကြမလားလို့ ထင်နေတာ"
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အော်ဘန် နှင့် အွန်ဂါရာ တို့၏ ရယ်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ပန်းပဲသမားများနှင့် လူသားများ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြစဉ် အခန်းအတွင်း၌ မသက်မသာ တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောနိုင်ကြပေ။ အော်ဘန် အတွက်မူ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တံခါးတစ်ချပ် ပိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် သူ့ညီမထံမှ ကျန်ရှိသော ခွက်များနှင့် ပန်းကန်များကို ယူကာ မီးဖိုဘေးရှိ စားပွဲဝိုင်းပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ မနေခဲ့သင့်ဟု နောင်တရမိသည်။ သူတို့သည် မိသားစု၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဓလေ့တစ်ခုကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုတိတ်ဆိတ်မှုမှာ ကြာရှည်မခံပေ။
အွန်ဂါရာ က စတင် ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ကို ကြည့်ပါဦး၊ အိမ်ကို ဧည့်သည်ရောက်ဖူးသလိုလိုနဲ့ ရပ်နေကြတာ။ လာကြပါ၊ အားလုံး ဝင်လာခဲ့ကြပါ။ စားပွဲပေါ်မှာတော့ ဘာမှ မပြင်ရသေးပေမဲ့ မီးဖိုက နွေးတယ်၊ သောက်စရာတော့ ရှိပါတယ်။ ဖခင်၊ သူတို့ကို ပြပေးလိုက်ပါဦး"
"ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ"
ကျူးဖုန်း က ဆိုသည်။ အေဘရွန် သည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွက် အရက်နံ့ အလွန်ပြင်းသော အရည်တစ်ဘူးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ အော်ဘန် က စကားမပြောဘဲ ခွက်များကို ဝေပေးနေစဉ် အွန်ဂါရာ က နောက်အခန်းမှ ထိုင်ခုံများကို ထပ်ယူလာသည်။ ထိုခုံများမှာ အားလုံးအတွက် လုံလောက်စွာ ကြီးမားသည်။
"အဲဒါတွေက ဘာတွေလဲ"
ကျူးဖုန်း က ၎င်းတို့ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
အော်ဘန် က တစ်စုံတစ်ရာကို တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ့ခွက်ထဲမှ အရည်များကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ သူသည် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။
"ဝိုင်းပတ်ခံရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာရင် လုံလောက်အောင်လို့ ရိက္ခာတွေကို ချွေတာထားရတာ၊ ဒါကြောင့် အခုတလောတော့ အစားအသောက်က ရိုးရှင်းနေတာပါ"
"ဝိုင်းပတ်ခံရမယ့် အခြေအနေမျိုး မဖြစ်လာပါဘူး"
အော်ဘန် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မီးဖိုကို ပြုစုနေရာမှ ရပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် မြေခွက်ကို ကိုင်ကာ မီးဖိုချောင် စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ထိုးထားသည့် ရူးနစ် (runes) သင်္ကေတများက အရေးအကြောင်းများကို ပိုမိုထင်ရှားစေပြီး အိုက်စ်လင် သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးအနီးတွင် အမာရွတ် နှစ်ခုကို ယခင်က မသတိထားမိဘဲ ယခုမှ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် အရေပြားကို တွန့်လိမ်စေပြီး သူ၏ မျက်လုံးကို တစ်ဝက်ပိတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။
"ဘုရင်ကတော့ မြို့တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးပြီး ယောင်းမိုတွေကို သွေးချောင်းစီးတဲ့ တိုက်ပွဲဆီ ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မယ်၊ သူတို့ကို ကြွက်တွေလို အငတ်ထားပြီး သေစေဖို့တော့ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"
အေဘရွန် က ဆက်ပြောသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ခမ်းနားတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို တိုက်သွားတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"
အေဘရွန် က ထိုသို့ ကြေညာရင်း သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူနှင့် သူ့ဖခင်တို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် နားလည်သလို အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
"မိုင်ရီယာ ရဲ့ အပြင်ဘက် ခံစစ်က အင်မတန် ကြံ့ခိုင်ပါတယ်"
ကျူးဖုန်း က သူတို့၏ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ပြောလိုက်သည်။
"ယောင်းမိုတွေက ဒီခံစစ်ကို ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီပြီး အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။ ပြီးရင်လည်း မြို့ကို သိမ်းဖို့က နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခု ကျန်သေးတယ်"
"သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကလည်း ကြောက်ခမန်းလိမ့်မယ်"
အွန်ဂါရာ က ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ခါးပတ်အိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး ပစ္စည်း သုံးခုကို ထုတ်ယူကာ မီးရောင်အောက်တွင် မြှောက်ပြလိုက်သည်။
"ဒါတွေကို ယောင်းမို အလောင်းတွေဆီကနေ ကျွန်မတို့ ခွာယူထားတာပါ"
၎င်းတို့မှာ လက်စွပ်များ ဖြစ်ကြပြီး ရွှေရောင် အထူသားများပေါ်တွင် ပင့်ကူပုံစံ ရူဘီကျောက်နီများနှင့် အိုနစ် (onyx) ကျောက်များ စီခြယ်ထားသည်။ ချန်ချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ကျွန်မ ပစ္စည်းတန်ဖိုးဖြတ်တဲ့ အလုပ်မှာ အတွေ့အကြုံ နည်းနည်းရှိတယ်။ ဒီကျောက်မျက်တွေ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အထက်ကမ္ဘာ (upperworld) ရဲ့ ဈေးကွက်မှာ အံ့မခန်း ဈေးရနိုင်တယ်"
"အထက်ကမ္ဘာနဲ့ ဝေးလွန်းနေတာကတော့ ကံဆိုးတာပဲ"
အော်ဘန် က ဆိုသည်။
ချန်ချန် သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အွန်ဂါရာ ၏ လက်ထဲမှ လက်စွပ်တစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူမ သံသယရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။
"ဒါတွေက မှော်ပစ္စည်းတွေပဲ"
ချန်ချန် က ပြောပြီးနောက် အွန်ဂါရာ ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ကို တိုက်ပွဲမှာ သုံးတာ တွေ့ဖူးလား"
အွန်ဂါရာ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒီယောင်းမိုတွေက မှော်ပညာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာဆိုတော့ ဘယ်မှော်ပညာက ဘယ်ကလာမှန်း ခွဲခြားရခက်တယ်။ မင်းက သွေးမှော်ဆရာ (blood diviner) ဆိုတော့ ဒီလက်စွပ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြောပြနိုင်မယ် ထင်လို့ပါ"
အဖွဲ့လိုက် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ချန်ချန် တစ်ယောက် ထိုအရက်ကို အနည်းငယ်လောက် သောက်ခဲ့မိရင် ကောင်းသားဟု တွေးမိသည်။ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ တင်းကျပ်လာသည်။ သူမသည် လက်စွပ်ကို အွန်ဂါရာ ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ပန်းပဲဖိုဆီ လိုက်လာပြီး အွန်ဂါရာ နဲ့အတူ ဒီလက်စွပ်တွေကို စစ်ဆေးပေးဖို့ ဝမ်းသာပါတယ်"
ဖြစ်ပျက်သမျှကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သော ကျူးဖုန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ ထုလုပ်နေတဲ့ စစ်ပုဆိန်ကိုလည်း မြင်ဖူးချင်တယ်။ လက်နက်ကြီးတွေကို ထုလုပ်နေတာကို မြင်ရဖို့က အခွင့်အရေး သိပ်မရဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ လက်နက်တွေက အရည်အသွေး အလွန်ကောင်းတယ်။ သာမန်ကမ္ဘာတွေမှာဆိုရင်တော့ ဒါထက်ကောင်းတဲ့ လက်နက်ဆိုတာ မရှိနိုင်တော့ဘူး"
ပန်းပဲသမားများက ကျူးဖုန်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကျူးဖုန်း၏ စိတ်ရင်းကို ခံစားမိပုံရသဖြင့် လေထုထဲမှ တင်းမာမှုများ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။
အွန်ဂါရာ က သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး -
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မင်းတို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် အခုပဲ သွားလို့ရပါတယ်"
ီးဖိုဆီမှ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့ သုံးယောက်ကို တွေ့သွားသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာကြပြီပေါ့လေ"
သူက မီးဖိုကို တစ်ချက် ထိုးဆွပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ တစ်နေ့လုံး အိပ်နေကြမလားလို့ ထင်နေတာ"
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အော်ဘန် နှင့် အွန်ဂါရာ တို့၏ ရယ်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ပန်းပဲသမားများနှင့် လူသားများ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြစဉ် အခန်းအတွင်း၌ မသက်မသာ တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောနိုင်ကြပေ။ အော်ဘန် အတွက်မူ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တံခါးတစ်ချပ် ပိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် သူ့ညီမထံမှ ကျန်ရှိသော ခွက်များနှင့် ပန်းကန်များကို ယူကာ မီးဖိုဘေးရှိ စားပွဲဝိုင်းပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ မနေခဲ့သင့်ဟု နောင်တရမိသည်။ သူတို့သည် မိသားစု၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဓလေ့တစ်ခုကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုတိတ်ဆိတ်မှုမှာ ကြာရှည်မခံပေ။
အွန်ဂါရာ က စတင် ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ကို ကြည့်ပါဦး၊ အိမ်ကို ဧည့်သည်ရောက်ဖူးသလိုလိုနဲ့ ရပ်နေကြတာ။ လာကြပါ၊ အားလုံး ဝင်လာခဲ့ကြပါ။ စားပွဲပေါ်မှာတော့ ဘာမှ မပြင်ရသေးပေမဲ့ မီးဖိုက နွေးတယ်၊ သောက်စရာတော့ ရှိပါတယ်။ ဖခင်၊ သူတို့ကို ပြပေးလိုက်ပါဦး"
"ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ"
ကျူးဖုန်း က ဆိုသည်။ အေဘရွန် သည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွက် အရက်နံ့ အလွန်ပြင်းသော အရည်တစ်ဘူးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ အော်ဘန် က စကားမပြောဘဲ ခွက်များကို ဝေပေးနေစဉ် အွန်ဂါရာ က နောက်အခန်းမှ ထိုင်ခုံများကို ထပ်ယူလာသည်။ ထိုခုံများမှာ အားလုံးအတွက် လုံလောက်စွာ ကြီးမားသည်။
"အဲဒါတွေက ဘာတွေလဲ"
ကျူးဖုန်း က ၎င်းတို့ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
အော်ဘန် က တစ်စုံတစ်ရာကို တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ့ခွက်ထဲမှ အရည်များကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ သူသည် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။
"ဝိုင်းပတ်ခံရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာရင် လုံလောက်အောင်လို့ ရိက္ခာတွေကို ချွေတာထားရတာ၊ ဒါကြောင့် အခုတလောတော့ အစားအသောက်က ရိုးရှင်းနေတာပါ"
"ဝိုင်းပတ်ခံရမယ့် အခြေအနေမျိုး မဖြစ်လာပါဘူး"
အော်ဘန် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မီးဖိုကို ပြုစုနေရာမှ ရပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် မြေခွက်ကို ကိုင်ကာ မီးဖိုချောင် စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ထိုးထားသည့် ရူးနစ် (runes) သင်္ကေတများက အရေးအကြောင်းများကို ပိုမိုထင်ရှားစေပြီး အိုက်စ်လင် သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးအနီးတွင် အမာရွတ် နှစ်ခုကို ယခင်က မသတိထားမိဘဲ ယခုမှ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် အရေပြားကို တွန့်လိမ်စေပြီး သူ၏ မျက်လုံးကို တစ်ဝက်ပိတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။
"ဘုရင်ကတော့ မြို့တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးပြီး ယောင်းမိုတွေကို သွေးချောင်းစီးတဲ့ တိုက်ပွဲဆီ ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မယ်၊ သူတို့ကို ကြွက်တွေလို အငတ်ထားပြီး သေစေဖို့တော့ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"
အေဘရွန် က ဆက်ပြောသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ခမ်းနားတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို တိုက်သွားတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"
အေဘရွန် က ထိုသို့ ကြေညာရင်း သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူနှင့် သူ့ဖခင်တို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် နားလည်သလို အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
"မိုင်ရီယာ ရဲ့ အပြင်ဘက် ခံစစ်က အင်မတန် ကြံ့ခိုင်ပါတယ်"
ကျူးဖုန်း က သူတို့၏ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ပြောလိုက်သည်။
"ယောင်းမိုတွေက ဒီခံစစ်ကို ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီပြီး အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။ ပြီးရင်လည်း မြို့ကို သိမ်းဖို့က နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခု ကျန်သေးတယ်"
"သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကလည်း ကြောက်ခမန်းလိမ့်မယ်"
အွန်ဂါရာ က ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ခါးပတ်အိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး ပစ္စည်း သုံးခုကို ထုတ်ယူကာ မီးရောင်အောက်တွင် မြှောက်ပြလိုက်သည်။
"ဒါတွေကို ယောင်းမို အလောင်းတွေဆီကနေ ကျွန်မတို့ ခွာယူထားတာပါ"
၎င်းတို့မှာ လက်စွပ်များ ဖြစ်ကြပြီး ရွှေရောင် အထူသားများပေါ်တွင် ပင့်ကူပုံစံ ရူဘီကျောက်နီများနှင့် အိုနစ် (onyx) ကျောက်များ စီခြယ်ထားသည်။ ချန်ချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ကျွန်မ ပစ္စည်းတန်ဖိုးဖြတ်တဲ့ အလုပ်မှာ အတွေ့အကြုံ နည်းနည်းရှိတယ်။ ဒီကျောက်မျက်တွေ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အထက်ကမ္ဘာ (upperworld) ရဲ့ ဈေးကွက်မှာ အံ့မခန်း ဈေးရနိုင်တယ်"
"အထက်ကမ္ဘာနဲ့ ဝေးလွန်းနေတာကတော့ ကံဆိုးတာပဲ"
အော်ဘန် က ဆိုသည်။
ချန်ချန် သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အွန်ဂါရာ ၏ လက်ထဲမှ လက်စွပ်တစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူမ သံသယရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။
"ဒါတွေက မှော်ပစ္စည်းတွေပဲ"
ချန်ချန် က ပြောပြီးနောက် အွန်ဂါရာ ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ကို တိုက်ပွဲမှာ သုံးတာ တွေ့ဖူးလား"
အွန်ဂါရာ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒီယောင်းမိုတွေက မှော်ပညာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာဆိုတော့ ဘယ်မှော်ပညာက ဘယ်ကလာမှန်း ခွဲခြားရခက်တယ်။ မင်းက သွေးမှော်ဆရာ (blood diviner) ဆိုတော့ ဒီလက်စွပ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြောပြနိုင်မယ် ထင်လို့ပါ"
အဖွဲ့လိုက် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ချန်ချန် တစ်ယောက် ထိုအရက်ကို အနည်းငယ်လောက် သောက်ခဲ့မိရင် ကောင်းသားဟု တွေးမိသည်။ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ တင်းကျပ်လာသည်။ သူမသည် လက်စွပ်ကို အွန်ဂါရာ ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ပန်းပဲဖိုဆီ လိုက်လာပြီး အွန်ဂါရာ နဲ့အတူ ဒီလက်စွပ်တွေကို စစ်ဆေးပေးဖို့ ဝမ်းသာပါတယ်"
ဖြစ်ပျက်သမျှကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သော ကျူးဖုန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ ထုလုပ်နေတဲ့ စစ်ပုဆိန်ကိုလည်း မြင်ဖူးချင်တယ်။ လက်နက်ကြီးတွေကို ထုလုပ်နေတာကို မြင်ရဖို့က အခွင့်အရေး သိပ်မရဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ လက်နက်တွေက အရည်အသွေး အလွန်ကောင်းတယ်။ သာမန်ကမ္ဘာတွေမှာဆိုရင်တော့ ဒါထက်ကောင်းတဲ့ လက်နက်ဆိုတာ မရှိနိုင်တော့ဘူး"
ပန်းပဲသမားများက ကျူးဖုန်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကျူးဖုန်း၏ စိတ်ရင်းကို ခံစားမိပုံရသဖြင့် လေထုထဲမှ တင်းမာမှုများ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။
အွန်ဂါရာ က သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး -
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မင်းတို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် အခုပဲ သွားလို့ရပါတယ်"
အော်ဘန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပန်းပဲဖိုဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်သွားသည်။ ကျူးဖုန်းနှင့် ချန်ချန်တို့သည် အွန်ဂါရာနောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ပန်းပဲဖို၏ အတွင်းပိုင်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ပူနွေးနေသည်။ လေထဲတွင် သံချေးနံ့နှင့် မီးခိုးငွေ့များ ရောနှောနေသည်။ အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားလှသော ပန်းပဲမီးဖိုကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေပြီး ထိုမီးဖိုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင်အလင်းတန်းများက နံရံများပေါ်တွင် အရိပ်များကို ကခုန်စေသည်။
အော်ဘန်က မီးဖိုအနီးရှိ စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် တင်ထားသော စစ်ပုဆိန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထိုပုဆိန်မှာ သာမန်လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အလွန်တရာမှ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ပုဆိန်ရိုးတံသည် မည်သည့်သစ်သားနှင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိရသော်လည်း သန်မာလှပြီး ပုဆိန်ခေါင်းမှာမူ အပြာရောင်တောက်ပနေသော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ၎င်း၏ အနားသတ်များတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော ရူးနစ်သင်္ကေတများ ထွင်းထုထားသည်။
"ဒါက ငါတို့ နောက်ဆုံး ထုလုပ်ထားတဲ့ လက်နက်ပဲ"
အော်ဘန်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ချန်ချန်သည် ပုဆိန်အနီးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ပုဆိန်ရိုးကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် -
"ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ ပစ္စည်းမျိုးကို ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး။ ဒီပုဆိန်က သာမန်ပစ္စည်းတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးမားနေတယ်"
အွန်ဂါရာက သူမ၏ ဘေးနားတွင် ရပ်လျက် ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါကို ထုလုပ်ဖို့အတွက် ကျွန်မတို့ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြိုးစားခဲ့ရတာ။ အထူးသဖြင့် အဲဒီ ရူးနစ်သင်္ကေတတွေကို ထွင်းထုရတာက အလွန်ကို ခက်ခဲတယ်"
ကျူးဖုန်းက ပုဆိန်ကို အကဲခတ်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒီပုဆိန်ရဲ့ အရည်အသွေးက တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ လက်ရာက ဒီကမ္ဘာမှာတင် မဟုတ်ဘဲ တခြားနေရာတွေမှာပါ နာမည်ကြီးလောက်တယ်။ ယောင်းမိုတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ဒီလက်နက်က အကောင်းဆုံး အထောက်အပံ့ ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"
အော်ဘန်က ကျူးဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
"ငါတို့က လက်နက်တွေ ထုလုပ်ရတာကိုပဲ ဝါသနာပါတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဒီလက်နက်တွေက လူတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် အသုံးဝင်လာမှာပါ"
ချန်ချန်က အွန်ဂါရာကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဒီလက်စွပ်တွေကိုလည်း ဒီပုဆိန်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အသုံးပြုလို့ ရမလား။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ တိုက်ပွဲမှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာမှာ သေချာတယ်"
အွန်ဂါရာက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် -
"အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက်က အချိန်အတော်အတန် လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အခုတော့ အဲဒီ လက်စွပ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို အရင်ဆုံး လေ့လာကြည့်ရအောင်"
ကျူးဖုန်းက သူတို့အားလုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် -
"အခုချက်ချင်း စတင်လိုက်ကြတာပေါ့။ အချိန်က ကျွန်မတို့အတွက် အဖိုးတန်တယ်"
ပန်းပဲဖိုအတွင်းတွင် အလုပ်များ စတင်တော့သည်။ အော်ဘန်၊ အွန်ဂါရာနှင့် ချန်ချန်တို့သည် လက်စွပ်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေကြစဉ် ကျူးဖုန်းကမူ သူတို့၏ လက်ရာများကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုများ ရှိနေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။