ဘုရင်သည် ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်ပြီး စားပွဲနှင့် ခပ်ခွာခွာဖြစ်အောင် ကုလားထိုင်ကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။
"မင်းမှာလည်း အသိဉာဏ်ရှိသားပဲဆိုတာ ငါမြင်ရပါပြီ။"
သူသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး စားပွဲတစ်ဝိုက်ကို စိတ်မရှည်စွာ လျှောက်လှမ်းနေသည်။ "မိုင်ရီယာဟာ တိုက်ခိုက်ခံနေရတာ အမှန်ပဲ။ ယောင်မိုနဲ့ ယောင်ကွိုင်တွေရဲ့ ကင်းထောက်တပ်ဖွဲ့တွေ၊ ကျွန်တွေနဲ့ ဘီလူးသတ္တဝါတွေပါတဲ့ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ငယ်တွေက ငါတို့ရဲ့ စခန်းတွေကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတယ်။ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက အရင်ကထက် ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတယ်။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ လူအင်အားနည်းပါးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့အတွက် တိုက်ခိုက်မှုတွေကို နေရာအနှံ့မှာ ခွဲလုပ်နေကြတာ။ ငါတို့က အသေးစားတိုက်ပွဲလေးတွေမှာတောင် ရှုံးနိမ့်နေရပြီး မြို့ထဲကို ဝင်ပေါက်တွေမရောက်အောင် ဥမင်တွေကို ပိတ်ဆို့နေရတယ်။ ငါတို့ကို ကျောက်တံခါးတွေနောက်ကို ဆုတ်ခွာသွားအောင် သူတို့ တွန်းပို့နေတာပေါ့။ ငါတို့က ကြီးမားတဲ့ အပေါက်တစ်ပေါက်ထဲကို မောင်းသွင်းခံထားရတဲ့ ကြွက်တွေလို ဖြစ်နေပြီ။ သူတို့က ငါတို့အပေါ်မှာ သူတို့ရဲ့ ဒေါသတရားကို အပြည့်အဝ ဆင်နွှဲဖို့ အချိန်ကောင်းကို စောင့်နေကြတာ။"
ဘုရင်သည် စားပွဲခုံကို လက်သီးဖြင့် ထုချလိုက်သဖြင့် ခွက်များနှင့် ပန်းကန်များ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ဝိုင်ခွက်မှ ဝိုင်များပင် ဖိတ်စင်ကုန်သည်။
"ဘာလို့ အခုမှ ခင်ဗျားတို့ကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။"
ချန်ချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မြေအောက်မြို့ကြီးက ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ တည်တံ့လာခဲ့တာလေ။ ဒီလို ထိုးစစ်ဆင်မှုမျိုးလုပ်လို့ ယောင်မိုနဲ့ ယောင်ကွိုင်တွေက ဘာအကျိုးအမြတ် ရမှာမို့လို့လဲ။"
"ငါတို့ သူတို့ရဲ့ ရှေ့ပြေးကင်းထောက်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိထားတယ်။"
လာဂါမာက ဆိုသည်။
"သူ့ဆီကနေ ငါတို့ရလိုက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်အရ သူတို့က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုကို လိုချင်နေတာ။ အာကိန်းစွမ်းအားကို စီးဆင်းစေနိုင်တဲ့ သတိရှိပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပေါ့။ ကြားဖူးနားဝ ရှိသလား။"
"အာကိန်း စာလိပ်အလုံး (Arcane Script Sphere) ပဲ။"
ကျူးဖုန်းက နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။
"ခင်ဗျားတို့ဆီကို ဒီပစ္စည်းအကြောင်း မေးမြန်းတဲ့အခါ ခင်ဗျားတို့က ဘာလို့ သံသယဝင်နေကြတာလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ။ တကယ်တမ်းပြောရရင် အဲဒီပစ္စည်းအကြောင်း ကျွန်တော်တို့ သိတာက နည်းနည်းလေးပါ။"
"အဲဒါကတော့ ထင်ရှားနေတာပဲ။"
ဘုရင်က ပြောသည်။ သူသည် ဝိုင်ခွက်ကို ပြန်လည်မတ်ထားလိုက်သော်လည်း စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိုင်နီစွန်းထင်းနေသော အကွက်ကိုမူ သုတ်သင်ခြင်းမပြုဘဲ ထားခဲ့လိုက်သည်။
"အာကိန်း စာလိပ်အလုံး (Arcane Script Sphere) ဆိုတာ နတ်ဘုရားတို့ရဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ။ အဲဒီထဲမှာ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ နတ်ဘုရားမ မစ်စထရာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပါဝင်နေတယ်။ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်လေးပါ၊ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်နဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်လေး အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဆိုတော့ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီထဲမှာ သူမရဲ့ ငွေရောင်မီးလျှံ (Silver Fire) အနည်းငယ် ပါဝင်နေလို့ပဲ။ နတ်ဘုရားက ထိုက်တန်တယ်လို့ ယူဆတဲ့သူကို အဲဒီစွမ်းအားကို သူက ပေးအပ်တတ်တယ်။ အဲဒီလိုစွမ်းအားမျိုးရှိရင် အကြီးမားဆုံးသော စွမ်းအင်တွေကိုတောင် ချိုးဖျက်နိုင်ပြီး အရိုင်းစိုင်းဆုံးသော မှော်စွမ်းအားတွေကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။"
ချန်ချန် တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်သည်။ သူမ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များပမာ ခြောက်ကပ်နေသော်လည်း သူမ၏ ရိုင်းစိုင်းသော မှော်စွမ်းအားကို ငြိမ်သက်သွားစေနိုင်သည်ဆိုသည့် ဘုရင်၏ ကတိစကားကြောင့် သူမ တုန်လှုပ်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ငွေရောင်မီးလျှံသွေး မှော်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ကွယ်လွန်သွားသော နတ်ဘုရားမအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု၊ ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍သာ ထိုနတ်ဘုရားမသာ အသက်ထင်ရှားရှိနေခဲ့လျှင် သူမ၏ ဘဝသည် များစွာ ပြောင်းလဲနေခဲ့လိမ့်မည်။ ထိုရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို မြင်တွေ့လိုစိတ်၊ သွေးမှော်ပညာရှင် နတ်ဘုရားမနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ထိတွေ့လိုစိတ်တို့က ချန်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် တောက်လောင်လာသည်။ သူမသည် ကွယ်လွန်သွားသော မစ်စထရာနှင့် အနည်းငယ်မျှပင် ဖြစ်စေကာမူ ထိုဆက်နွှယ်မှုကို ခံစားရပါ့မလား။ ငွေရောင်မီးလျှံသည် သူမ၏ စွမ်းအင်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး သူမ၏ အသက်ကို ရှည်စေနိုင်ပါ့မလား။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း မရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။
ကျူးဖုန်းဘက်သို့ သူမ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမခံစားနေရသည့် တပ်မက်မှုမျိုးကိုပင် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ထင်ရှားရှား မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ရာ ကျူးဖုန်းက သူ၏ အမူအရာကို ချက်ချင်း ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် မစ် ဘာရတ် တစ်ယောက် မြင်လိုက်ရပြီး ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ချင်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပေးအယူ လုပ်နိုင်မယ့် အချက်တစ်ခုတော့ ရှိပုံရတယ်။"
လိမ္မာပါးနပ်သော ဘုရင်က စကားဆက်ပြောသည်။
"ငါ့လူတွေကို ယောင်မို ဘီလူးတွေက ဝိုင်းရံပြီး သတ်ဖြတ်တာကို ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ညဉ့်စစ်ပွဲတွေမှာ သူတို့ကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ငါ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ပြန်တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ လူအင်အား ငါ့မှာ မရှိတော့ဘူး။ စစ်ပွဲကတော့ ဖြစ်လာမှာပဲ၊ ဒီမြို့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးမယ့် စစ်သည်တွေကို ငါ လိုအပ်တယ်။ မင်းတို့က ငါ့လူမျိုးတွေဖြစ်တဲ့ ဒေါင်းအက်စ် (Dawnaxes) တွေနဲ့အတူ ယောင်မိုတွေကို တိုက်ခိုက်ရင်း အသက်ကို ပဓာနမထားခဲ့ကြဘူး။ အဲဒါ ငါ လေးစားရတဲ့ မိသားစုတစ်ခုပေါ့။"
"ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို မိုင်ရီယာအတွက် တိုက်ခိုက်စေချင်တာလား။"
ချန်ချန် ဒါကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အော်ဘရင်နှင့် ကျန်သူများကဲ့သို့သော ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသည့် လူပုများသည် သူမကဲ့သို့သော သူများဆီမှ အကူအညီ တောင်းခံနေတာလား? ဘက်ပေါင်းစုံက ကြည့်ရင် ကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပြီး စွမ်းအားအနိမ့်ဆုံး အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတဲ့ သူမဆီကလား?
"လာမယ့် စစ်ပွဲတစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်ဘူး။"
ဘုရင်က ပြောသည်။ သူ၏ လိမ္မာပါးနပ်သော ငွေရောင်မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ချန်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ မသက်မသာ ဖြစ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"မင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်း၊ မင်းရဲ့ မှော်ပညာကို ငါ လိုချင်တာ။"
"မဖြစ်ပါဘူး၊ အရှင်မင်းကြီး။"
ကျူးဖုန်းက ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
"အဲဒါဆိုရင် ရည်ရွယ်ချက် ပျက်သွားမှာပါ။ သူမရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေက သူမကို သတ်နေတာပါ။"
ကျူးဖုန်း၏ ကန့်ကွက်မှုကို တားဆီးရန် ချန်ချန်က လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
"ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ယောင်မို ကင်းထောက်တစ်ယောက်ကို ငါတို့ ဖမ်းမိထားတယ်။"
ဘုရင် လာဂါမာက ဆိုသည်။
"သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲကနေ ရန်သူရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ငါ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သူက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ပညာတွေနဲ့ ကာကွယ်ထားတုန်းပဲ။ အဲဒီအတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအားရှိတာက ငွေရောင်မီးလျှံပဲလို့ ငါ သိထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ အာကိန်း စာလိပ်အလုံးက ထိုက်တန်တယ်လို့ ယူဆတဲ့သူကိုပဲ အဲဒီစွမ်းအားကို ပေးအပ်တာ။ ဒီမြို့ထဲမှာ ဘယ်သူမှ အဲဒါကို ခေါ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။ မင်းက လူသားတစ်ယောက်၊ မှော်ပညာကို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ မင်းက ထိုက်တန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အဲဒီအလုံးကို ရှာနေတာ။ အဲဒီပစ္စည်းက မင်းကို စွမ်းအားပေးအပ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်။ အဲဒီလိုသာဆိုရင် မင်းက ငါ့အတွက် ယောင်မိုတွေကို အဲဒီစွမ်းအားနဲ့ တိုက်ခိုက်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"
"ငွေရောင်မီးလျှံက ချန်ချန်ကို ဘာလုပ်မိမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိဘူး။"
ရွန်းက ငြင်းခုံသည်။
"ပြီးတော့ အဲဒါက ယောင်မိုတွေကိုပါ သေစေနိုင်လိမ့်မယ်။"
"ငါ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အန္တရာယ်တစ်ခုပေါ့။"
ဘုရင် လာဂါမာက ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တော့ မရင်ဆိုင်နိုင်ဘူး။"
ရွန်းက ပြောသည်။
"အိုက်စလင်နဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ မဖြစ်ဘူး။"
"ငါ့မှာ အပေးအယူလုပ်ဖို့ အများကြီး ရှိပါတယ်။"
လာဂါမာက ဆိုသည်။
"အာကိန်း စာလိပ်အလုံးကို ငါ မင်းကို ပေးလိုက်ရင်ကော။ မင်းမှာ ငွေရောင်မီးလျှံ ရှိလာမယ်၊ ပြီးတော့ မှော်အမာရွတ်ကို ကုသနိုင်မယ့် နည်းလမ်းလည်း ရှိလာနိုင်တာပေါ့။"
အဲဒီစကားကြောင့် ကျူးဖုန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ချန်ချန်ကမူ ဘုရင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
"ဒရိုး (Drow) တွေက ဒီပစ္စည်းကို ရဖို့အတွက် ခင်ဗျားမြို့ကိုတောင် ကျူးကျော်လာမယ့် အရာတစ်ခုကို ကျွန်မတို့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် ရက်ရောစွာ ပေးအပ်ရတာလဲ။"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့မြို့က ပျက်သုဉ်းတော့မယ့် အခြေအနေမှာ ရောက်နေလို့ပဲ။"
ဘုရင် လာဂါမာက ပြောသည်။ သူ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး ငွေရောင်မျက်လုံးများမှာ ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။
"ယောင်မိုတွေ ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ ငါ မသိရဘဲ၊ အဲဒါကို ရပ်တန့်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို မရှာနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ့လူမျိုးတွေ သေကုန်လိမ့်မယ်။ အဲဒါ မဖြစ်လာအောင် ငါ အများကြီး စွန့်လွှတ်ဖို့ ဝန်မလေးဘူး။"
ဘုရင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူတို့သုံးယောက်ကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ချက်ချင်း အဖြေပေးဖို့၊ မဟုတ်ဘူး... ချက်ချင်း လက်ခံပေးဖို့ စောင့်နေမှန်း ချန်ချန် သိလိုက်သည်။ ဒီအခွင့်အရေးက သူတို့အတွက် ဘယ်လောက် အရေးကြီးလဲဆိုတာ သူ သိနေတာပေါ့။ ဒါဟာ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းတရားဆိုတာ သူမ ဝန်ခံခဲ့ပြီးသားပဲလေ။ သူတို့ ဘယ်လို ငြင်းနိုင်ပါ့မလဲ? သူ၏ ယုံကြည်မှုက ချန်ချန်ကို သတိရှိစေသော်လည်း သူမ၏ စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ လက်ခံချင်နေမိသည်။ သူမ စကားလုံးတွေကို အတင်းမျိုသိပ်လိုက်ရသည်။ မစ်စထရာရဲ့ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစ ပါဝင်တဲ့ ရတနာတစ်ခု။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ရဖို့ဆိုရင် ငွေရောင်မီးလျှံအတွက် သူမ ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြရလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါကို ထုတ်လွှတ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားရလိမ့်မယ်။ သူမ၏ အိပ်မက်၊ တည်းခိုခန်း မီးလောင်မှုက သူမစိတ်ထဲတွင် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရှိနေသေးသည်။ ထိုအချိန်က သူမသည် ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်စေလိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။ ဒီတစ်ခါတော့ ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်။ သူမသည် ထိန်းချုပ်နိုင်မလား၊ မထိန်းချုပ်နိုင်မလား မသိသော ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် မှော်ပညာကို တမင်တကာ အသုံးပြုရလိမ့်မည်။ ဒရိုးတွေကို ဆန့်ကျင်ပြီး အဲဒီလိုလုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့တင် သူမ ရင်ထဲ မအီမသာ ဖြစ်သွားရသည်။ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမှာကို၊ လူသတ်စွမ်းအားတွေကို ထုတ်လွှတ်မိမှာကို သူမ ငြီးငွေ့နေပြီ။ သူမ ဒါကို အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ခဲ့မိပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရော၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ ထိခိုက်နစ်နာစေခဲ့ပြီးပြီ။
ဒါပေမဲ့ သူမ၏ မှော်စွမ်းအား ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်တာကို နောက်တစ်ခါမှ ထပ်မခံစားရတော့ဘူးဆိုရင်ကော? သူမ ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်မိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မစ်စထရာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းနဲ့ ငွေရောင်မီးလျှံက အရာအားလုံးအတွက် သော့ချက် ဖြစ်နေရင်ကော?
ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘဲ သူမ ကျူးဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှင် ဘယ်လို ထင်လဲ။"
"ဒါက အန္တရာယ်များတယ်။"
သူက ပြောသည်။ ကျူးဖုန်း၏ ရွှံ့ရောင်မျက်လုံးများထဲတွင် များသောအားဖြင့် ဖတ်ရခက်သော စိတ်ဒွိဟဖြစ်မှုကို သူမ မြင်နေရသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နိုင်တယ်။"
သူက ဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အကယ်၍ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ရင်ကော။ ချန်ချန်က ငွေရောင်မီးလျှံကို မသုံးနိုင်ခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် ဒီဒရိုးရဲ့ မှော်ပညာကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ရင် ခင်ဗျားက ကတိအတိုင်း ဆက်လုပ်ပေးမှာလား။"
"လုပ်ပေးမယ်။" ဘုရင်က ပြောသည်။ "မင်းတို့က ငါ့မြို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ သဘောတူသရွေ့ပေါ့။ ဒရိုးတွေက နောက်ပိုင်းရက်တွေမှာ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ပိုတိုးမြှင့်လာတယ်။ အူခ်တာ (Uktar) မကုန်ခင်မှာ ကျူးကျော်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းထားတယ်။"
"ကျွန်တော်တို့က မသဘောတူဘူးဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်မလဲ။" ချန်ချန်က မေးသည်။
"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ သွားချင်တဲ့နေရာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားနိုင်ပါတယ်။ မင်းတို့က ဒေါင်းအက်စ်တွေနဲ့အတူ ယောင်မိုတွေကို ကူညီတိုက်ခိုက်ပေးခဲ့တာပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ အပေါင်းအပါက ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်အတွက် အဲဒါက လုံလောက်တဲ့ လျော်ကြေးလို့ ငါ သတ်မှတ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ငြင်းလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ မထင်ပါဘူး။"
ချန်ချန် တုန်ရီသွားမှုကို ချိုးနှိမ်လိုက်သည်။ ဒီပုရွက်ဆိတ် (လူပု) သည် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ရှေးဟောင်း စည်းရုံးရေးသမား တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူသည် စွမ်းအားရှိပြီး လူတွေကို ဘယ်လို လှည့်စားရမလဲဆိုတာ သိသည်။ အစားအသောက်၊ သူတို့ရဲ့ စကားပြောဆိုမှု၊ အားလုံးက ဒီအခိုက်အတန့်အတွက် စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စင်တင်ပြဇာတ်တစ်ခုလိုပဲ။ ချန်ချန် ဝိုင်ကို တစ်ငုံကြီး သောက်လိုက်ပြီး ခွက်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားကာ စားပွဲပေါ်သို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ချလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်များ တုန်ရီနေသဖြင့် ဝိုင်မျက်နှာပြင်တွင် လှိုင်းထသွားသော်လည်း သူမ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
"ကျွန်မ မဆုံးဖြတ်ခင် သူ့ကို စကားပြောချင်တယ်။"
သူမ ပြောသည်။
ဘုရင်က ခဏမျှ အံ့သြသွားပုံရသည်။ "ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ချင်ရတာလဲ။" သူ မေးသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မ ငွေရောင်မီးလျှံကို သုံးရင် ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး သေသွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေ ရှိလို့ပါ။ ကျွန်မ သူ့ကို အရင် စကားပြောချင်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်မ ဘယ်သူ့ကို သတ်မိမလဲဆိုတာ သိထားချင်လို့ပါ။"
"အဲဒါက ပိုပြီး လွယ်ကူသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။" ကျူးဖုန်းက ပြောသည်။
"ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်မရဲ့ စည်းကမ်းချက်ပဲ။" ချန်ချန်က ပြောသည်။ "လက်ခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငြင်းပယ်မလား၊ ဘုရင် လာဂါမာ။"
"သဘောတူတယ်။"
ဘုရင်က ကြွေးကြော်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အောင်နိုင်သူ၏ အရိပ်အယောင်များ ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။
"မင်းက ငါ့မြို့မှာ ဧည့်သည်လား၊ အကျဉ်းသားလား မသိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။ မင်းတို့ကို ငါ့ရဲ့ ဧည့်သည်တွေလို့ ခေါ်ပါရစေ၊ ကြိုဆိုပါတယ်။ မင်းတို့ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ ယောင်မိုနဲ့ စကားပြောနိုင်အောင် ငါ စီစဉ်ပေးမယ်။"
ချန်ချန် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော မကောင်းသော နိမိတ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းနေပြီး ဘုရင်ကလည်း သူမ စိတ်ထဲ မသက်မသာ ဖြစ်ရလောက်အောင် အလွန်အမင်း အဆင်ပြေပေးနေသည်။ သို့သော် သူ၏ ကမ်းလှမ်းချက်က အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ဖို့ကလည်း နှမြောစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။
ဤသည်မှာ ဝတ္ထု၏ နောက်ဆက်တွဲ အပိုင်းဖြစ်ပါသည်။
---
ချန်ချန်သည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မကောင်းသော နိမိတ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းနေပြီး ဘုရင်ကလည်း သူမ စိတ်ထဲ မသက်မသာ ဖြစ်ရလောက်အောင် အလွန်အမင်း အဆင်ပြေပေးနေသည်။ သို့သော် သူ၏ ကမ်းလှမ်းချက်က အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ဖို့ကလည်း နှမြောစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။
ချန်ချန်သည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မကောင်းသော နိမိတ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းနေပြီး ဘုရင်ကလည်း သူမ စိတ်ထဲ မသက်မသာ ဖြစ်ရလောက်အောင် အလွန်အမင်း အဆင်ပြေပေးနေသည်။ သို့သော် သူ၏ ကမ်းလှမ်းချက်က အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ဖို့ကလည်း နှမြောစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။