ချန်ချန်သည် လေထဲသို့ ပစ်မြှောက်လိုက်သော မှော်အဆောင်တစ်ခုကို လက်ဝါးဖြင့် ဝေ့ယမ်းကာ ထိန်းချုပ်နေသည်။ မှော်အဆောင်ပတ်လည်တွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ တလက်လက်တောက်ပလာပြီး မြေပြင်မှ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း လိုက်ပါရင်း မှော်အဆောင်သည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။ ချန်ချန်၏ နဖူးပြင်တွင် ချွေးစက်များ ပြိုဆင်းလာ၏။ ဤသည်မှာ သူမပိုင်ဆိုင်သမျှထဲတွင် အားအကောင်းဆုံးသော တံဆိပ်ခတ်ခြင်းစွမ်းအားဖြစ်ပြီး သူမ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။ အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ်သာ မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ထပ်မံကြိုးစားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် လက်ချောင်းများကို ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံစံများဖြင့် လှုပ်ရှားကာ မမြင်နိုင်သော မှော်စွမ်းအင်ချည်မျှင်များကို ရက်လုပ်နေသည်။ ပင့်ကူများ အတွင်းခန်းမသို့ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ခြင်းမပြုနိုင်စေရန် သူမ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ အာရုံစိုက်နေစဉ်မှာပင် မှော်အဆောင်သည် အတွင်းခန်းမဘက်သို့ အလုအယက် ပြေးဝင်လာသော ပင့်ကူတစ်ကောင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လွင့်မျောသွားသည်။ ချန်ချန်က လက်ချောင်းများကို ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မှော်အဆောင်မှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင့်ကူကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ သို့သော် အသိဉာဏ်မဲ့သော ထိုသတ္တဝါသည် မီးတောက်များကို လျစ်လျူရှုကာ အတွင်းခန်းမသို့ ရောက်ရှိရန် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လာသည်။ ချန်ချန်သည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြန်ရာ မီးတောက်များက နောက်ထပ် ပင့်ကူတစ်ကောင်ဆီသို့ ကူးစက်သွားသည်။ မီးတောက်များမှာလည်း ပိုမိုပြန့်နှံ့လာပြီး ပင့်ကူကို ဝါးမြိုသွား၏။ ချန်ချန်သည် ဆက်လက်ကြိုးစားရင်း မီးတောက်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ မီးတောက်မှာ လေထဲတွင် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မီးတောက်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ချန်ချန်သည် ညည်းတွားသံတစ်ချက်နှင့်အတူ မီးတောက်၏စွမ်းအားကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးကိုက်နေသော်လည်း ပင့်ကူများကို တားဆီးရန် လုံလောက်သော မီးတောက်ပမာဏကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။
ကျူးဖုန်းသည် လျှပ်တစ်ပြက်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ မီးတောက်ကြောင့် မူးဝေနေသော ပင့်ကူ၏ ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ကာ ဓားကို အားကုန်လွှဲချလိုက်သည်။ ကြေးဝါဓားသည် လေထဲတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ပင့်ကူ၏ ခေါင်းတည့်တည့်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ ခဏတာမျှ ပင့်ကူသည် ၎င်း၏ကိုယ်ထဲတွင် စိုက်ဝင်နေသော ဓားရိုးကို ငေးမောကြည့်နေသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ပင့်ကူမှာ သွေးရောင်မီးတောက်များဖြင့် ရုတ်တရက် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။ ပင့်ကူသည် ခြေထောက်များကို ရမ်းခါရင်း အော်ဟစ်ကာ နောက်ပြန်လှဲကျသွားပြီး မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အသားစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံလွှဲယမ်းလိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ရုန်းကန်နေသည့် ပင့်ကူမှာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်တိုင်တစ်ခုအတွင်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ မီးတောက်များမှာ ယခုအခါ အစွမ်းကုန် အလုပ်လုပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ကျူးဖုန်းသည် တုန်ရီနေသော ဓားရိုးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း အတွင်းခန်းမသို့ ပွင့်နေသော ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူသည် ဘေးတွင်ရှိနေသော ချန်ချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။
အတွင်းခန်းမထဲသို့ ရောက်သောအခါ ငွေရောင်အထောက်အပံ့တစ်ခုပေါ်တွင် တင်ထားသော ဝိုင်းစက်သည့် ကျောက်တုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ကျောက်တုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် သတိကြီးစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ ထောင်ချောက်များ ရှိမရှိ စစ်ဆေးပြီးနောက် ချန်ချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုအနီရောင်ကျောက်တုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် သူတို့ရှေ့တွင် ဧရာမ အမျက်ဒေါသနတ်ဆိုး (Wrath) တစ်ကောင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ထိုနတ်ဆိုးသည် သူတို့နှစ်ဦးရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ကျောဘက်မှာ ဝင်ပေါက်ဘက်သို့ လှည့်လျက်ရှိသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ခြေကုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် နတ်ဆိုးသည် ရွေ့လျားသွားသည်။ ထိုနတ်ဆိုး၏ ရွေ့လျားမှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လွန်းလှသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်ဝင်တိုက်တော့မည့် အချိန်တွင် ခန်းမတစ်ခုလုံးသည် တစ်ဖက်သို့ ရုတ်တရက် စောင်းသွားပြီး နတ်ဆိုးသည် ထိုဘက်သို့ လှည့်ကာ လိုဏ်ဂူ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို ကပ်၍ အန္တရာယ်ရှိစွာ ပြေးသွားသည်။ နက်ရှိုင်းပြီး တုန်ခါနေသော ဟိန်းသံကြီးတစ်ခုသည် လိုဏ်ခေါင်းထဲမှ အမြှုပ်ထနေသော အသံများနှင့် ရောထွေးသွားသည်။
ကျူးဖုန်းနှင့် ချန်ချန်တို့သည် ဝင်ပေါက်ဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။ သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ နတ်ဆိုးသည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြန်သည်။ ၎င်း၏ အသက်မဲ့သော အနက်ရောင်မျက်လုံးများသည် သူတို့ကို မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော သေခြင်းတရား၏ စွမ်းအင်မှာ နှစ်ဆတိုးလာသည်။ ကျူးဖုန်းသည် ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီကျိန်စာသင့်ပြီး ဘုရားစွန့်ပစ်ထားတဲ့ ယုတ်မာတဲ့ သတ္တဝါ။" သူသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရှေ့သို့ ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် ကိုယ်ကိုယိမ်းကာ ၎င်း၏သေစေနိုင်သော လက်သည်းများကို မြှောက်၍ ကျူးဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းသည် လက်မောင်းတစ်လျှောက် နာကျင်မှုလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သွားသဖြင့် ညည်းတွားလိုက်ရသည်။ သူသည် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားပြီးမှ ပြန်လည်ထိန်းလိုက်သည်။ ချန်ချန်သည်လည်း သူမ၏ ရေခဲလှံ (glacier) ဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်တွန်းလှန်ခံလိုက်ရသည်။ ဤနတ်ဆိုးမှာ သူတို့ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့သော သတ္တဝါများထက် ပို၍အားကောင်းသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်မှာ အစောင့်အရှောက်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ် (revenant) ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ၊ ယခု သူတို့သည် အခြားသူများကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူ၍မရနိုင်သော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
ကျူးဖုန်းသည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်ရင်း သတိကြီးစွာဖြင့် ကိုယ်ကိုကိုင်းထားသည်။ သူသည် ချန်ချန် အခြားတစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်နိုင်စေရန်အတွက် နတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိုဘက်သို့ ဆွဲဆောင်ရန် ဘယ်ဘက်သို့ အယောင်ပြ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော သိမ်မွေ့သည့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ နတ်ဆိုးအတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ အယောင်ပြမှုကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ နတ်ဆိုးသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။ ကျူးဖုန်းမှာ နတ်ဆိုး၏ လေးလံသော တိုက်ခိုက်မှုကို မနည်းရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။ ကျူးဖုန်း ပြန်လည်မတည်ငြိမ်သေးခင်မှာပင် နတ်ဆိုးသည် လက်သည်းများကို မြှောက်ကာ ထပ်မံတိုးဝင်လာပြန်သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် ကျူးဖုန်းကို လုံးဝအဆင်သင့်မဖြစ်စေဘဲ ဖမ်းမိသွားသည်—အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော မည်သည့်ပြိုင်ဘက်မျှ မိမိကိုယ်ကို အကာအကွယ်မဲ့စေလျက် ဤမျှရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် နတ်ဆိုးမှာ အသက်ရှင်သူတို့၏ စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန် မလိုပေ။ ၎င်းသည် သေပြီးသူ ဝိညာဉ်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုး၏ မြှောက်ထားသော ဓားလက်မောင်းကြောင့် ပွင့်သွားသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ချန်ချန်သည် သူမ၏ ရေခဲလှံဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ နတ်ဆိုး၏ အရိပ်ပုံစံကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ၎င်း၏ဘေးဘက်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူမသည် သူမ၏ အမှားကို တစ်ဖန်ပြန်သတိရပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားသည်။ မည်သည့်အသက်ရှင်သော ပြိုင်ဘက်မဆို ဤမျှပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကြောင့် နောက်သို့ယိုင်လဲသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးမှာ နာကျင်မှုကို မသိရှိဘဲ ရှေ့သို့တိုးဝင်ရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ၎င်း၏လက်သည်းများကို ချန်ချန်ဆီသို့ ရမ်းခါလိုက်သည်။ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူမမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ချန်ချန်သည် လက်သည်းလမ်းကြောင်းမှ လွတ်အောင် ခုန်ရှောင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမမှာ နှေးကွေးနေသည်။ သေစေနိုင်သော လက်သည်းထိပ်ဖျားများသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် စူးရှသော ဒဏ်ရာများကို ဖန်တီးသွားသည်။ ချန်ချန်သည် အသက်ရှုမှားသွားပြီး ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည့် နာကျင်မှုကြောင့် ခေါင်းမူးသွားသည်။ သူမသည် လွတ်နေသော လက်ဖြင့် သူမ၏ဘေးဘက်ကို ဖိကိုင်လိုက်ရာ လက်ချောင်းများတွင် သွေးများပေကျံလာသည်။
ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ဓားဖြင့် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးမှာ သူ့ဆီသို့ ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုးဝင်လာသည်။ သူသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးမပေးသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းသည် ချန်ချန်ကို ကူညီရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏လက် ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် နတ်ဆိုးကို ချန်ချန်ထံမှ ဝေးရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ နတ်ဆိုး၏ အသိဉာဏ်မဲ့သော တိုးဝင်မှုများသည် ကျူးဖုန်းကို ဒဏ်ရာရနေသော ချန်ချန်ထံမှ ဝေးရာသို့ တဖြည်းဖြည်း တွန်းပို့နေသည်။ တုန်ခါနေသော ဟိန်းသံကြီးမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး လိုဏ်ဂူ၏ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်နံရံများတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
ကျူးဖုန်းသည် နတ်ဆိုးထံသို့ ပြန်လှည့်ရမည်၊ မဟုတ်ပါက အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။ အရေးတကြီးဖြင့် သူသည် နတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရင်း အနည်းငယ် အသာစီးရလာသည်။ သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးသည် သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်တွင် ချန်ချန်၏ အခြေအနေကို သူ မမြင်နိုင်တော့မည်ကို သူသိသည်။ သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ သူ၏နောက်ဘက်တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျူးဖုန်းသည် နောက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမြင်လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် ဓားကိုပင် လွှတ်ချမိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ချဉ်းကပ်လာသော နတ်ဆိုးမှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ရုန်းကန်ရင်း မီးလောင်နေသော နတ်ဆိုးသည် ယိုင်နဲ့သွားသည်။ သူကြည့်နေစဉ်မှာပင် အနီရောင်မီးတောက်များသည် နတ်ဆိုးကို လုံးဝဝါးမြိုသွားသည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ချန်သည် လက်တံဆိပ်တစ်ခု ပြုလုပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမ အဆင်ပြေနေသည်။ သူကိုယ်တိုင် အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ကျူးဖုန်းမှာ ချစ်စရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ချက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးမိလိုက်သည်—သူမ အသက်ရှင်နေပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သူ့အတွက် အချိန်ကို ရယူပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ မီးတောက်သည် နတ်ဆိုးကို မသတ်နိုင်သော်လည်း နှေးကွေးသွားစေနိုင်သည်။ ဘေးဘက်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ကျူးဖုန်းသည် ထိုဝတ်ရုံဖြင့် သတ္တဝါကို အားကုန်တိုက်ခိုက်ပြီး ပင်မဝင်ပေါက်ဆီသို့ ပြန်တွန်းပို့လိုက်သည်။ တစ်နေရာရာတွင် လိုဏ်ဂူ၏ ကျောက်တုံးကြီးများမှာ အရိုးဟောင်းများကဲ့သို့ ကွဲအက်နေသည်။ ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်တော့သော ပုပ်သိုးနေသည့် ခြေလက်များဖြင့် နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်မှာ နောက်သို့ယိုင်လဲသွားပြီး သင်္ဘောဘီးတစ်ခုပေါ်သို့ ပစ်လဲကျသွားသည်။ ယခုမဟုတ်လျှင် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်တော့မည်မဟုတ်။
ကျူးဖုန်းသည် ရှေ့သို့ ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ကျိန်စာသင့် ဓားရှည်ကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဓားသည် တစ်ချက်ခုတ်လိုက်ရာ နတ်ဆိုး၏ လက်သည်းပါသော လက်တစ်ဖက် ပြတ်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်ကြိမ် လွှဲလိုက်ရာ နတ်ဆိုး၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် စကြဝဠာစွမ်းအားပါသော လက်နက်သည် ကျူးဖုန်းကို ရှေ့သို့ အားပြင်းစွာ ဆွဲငင်သွားသည်။ ဓားသည် နတ်ဆိုး၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ဝင်သွားသည်။ တစ်ချက်တည်း လွှဲခုတ်လိုက်မှုဖြင့် သူသည် နတ်ဆိုး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းသည် သွေးမြစ်ဆေးလုံး (bloodroot pill) တစ်လုံးထုတ်ယူကာ ချန်ချန်ကို ပေးလိုက်သည်။ သူတို့သည် အတွင်းခန်းမမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ အပြင်ခန်းမဘက်သို့ ထွက်လာစဉ် ဝေးကွာသောနေရာမှ တိုက်ပွဲသံများ၏ ပဲ့တင်သံအချို့ကို ကြားနေရသေးသည်။ ဝတ်ရုံဖြင့် သတ္တဝါသည် ဤမျှကြာအောင် ဘယ်သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသနည်းဟု သူတို့ မေးခွန်းထုတ်မိသည်။
သတိကြီးစွာဖြင့် သူတို့သည် လိုဏ်ဂူမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲသံများမှ ဝေးရာ အခြားတစ်ဖက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ အပျက်အစီးများမှ မထွက်ခွာမီ တစ်စုံတစ်ရာ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို လိုက်လာလိမ့်မည်ဟု ကြောက်ရွံ့စွာ တွေးမိလိုက်သည်။ သင်္ဘောကိုယ်ထည်၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းသည် ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်နံရံနှင့် ပွတ်တိုက်မိသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လိုဏ်ဂူသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသဖြင့် သူတို့သည် ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။ ထို့နောက် ပွတ်တိုက်သံများ ရပ်တန့်သွားပြီး တုန်ခါမှုများလည်း ငြိမ်ကျသွားသည်။ သူတို့သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ပွင့်နေသော ထွက်ပေါက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ။
"ချန်ချန်!"
ကျူးဖုန်းက သူမဘေးတွင် အော်ခေါ်လိုက်သည်။
"ငါတို့ အခက်အခဲ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံနေရပြီလို့ ထင်တယ်"
ကျူးဖုန်း လက်ညှိုးထိုးပြသည့်နေရာကို ကြည့်ရန် ချန်ချန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် လိုဏ်ဂူ၏ နောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ထူထဲသော မီးခိုးငွေ့များ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။
"ငါတို့ ဒီထဲမှာ ပိတ်မိမသွားခင် အမြန်သွားမှ ဖြစ်မယ်"
ချန်ချန်က သဘောတူလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ထွက်ပေါက်ဆီသို့ အမြန်သွားကြသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက လိုဏ်ခေါင်းများကို ပိတ်ဆို့နေသည်။ တုန်ခါမှုများမှာ လိုဏ်ခေါင်းများ ပြိုကျတော့မည့် လက္ခဏာများပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်လာမည့်အချိန်တွင် သူတို့ ထိုနေရာတွင် မရှိလိုကြပေ။ တုန်ခါမှုများက လိုဏ်ဂူနံရံကို ရိုက်ခတ်သောအခါ လိုဏ်ခေါင်းတစ်လျှောက်တွင် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ အားအင်အသစ်များဖြင့် သူတို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။