ကျူးဖုန်းသည် "ချန်ချန်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမကို ပွေ့ဖက်ရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ သူမရှိရာသို့ အပြေးသွားလိုက်သည်။ သူ၏ အားနည်းနေသော အကာအကွယ်များသည် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါ့မလား။
ဤသေခြင်းတရားမှတော့ ကာကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဘီလူး၏ ဗဟိုချက်ရှိ မျက်လုံးကြီးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး မျက်လုံးအိမ်အဖုအထစ်များမှ နို့နှစ်ရောင်အရည်များ စီးကျနေသော်လည်း ၎င်း၏ ပင်စည်တံများပေါ်ရှိ သေးငယ်သော မျက်လုံးများမှာမူ ရူးသွပ်သော အမျက်ဒေါသတို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ထိုမျက်လုံးများသည် သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသော ကျူးဖုန်း ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အရှိန်ပြင်းစွာ ဝင်တိုက်လာမည့် ထိုမိစ္ဆာသည် သူ့ကို ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်ကာ အသက်ကို ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မည်၊ သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် လှိမ့်ဝင်လာပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် သွားများဖြင့် ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိမ့်မည်။
ချန်ချန် သည် တုန်ရီသွားပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သူမလက်ထဲတွင် ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော သွေးစွန်းနေသည့် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ကြေးဓားကို မြှောက်လျက် အမောတကော ပြေးလာသော်လည်း ဘီလူး၏ မျက်လုံးများမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်လုံးကြီးနောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းသည် သူမကို ဝါးမြိုရန်အတွက် ကြီးမားသော ပါးစပ်ကို ဟလျက် လှိမ့်ဝင်လာသည်။ သူမသည် မိမိတို့မျိုးနွယ်စုဝင်များထဲတွင် သွေးသားအင်အားကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အပြင် အခြားသူများစွာ မပိုင်ဆိုင်ထားသော လက်နက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။
ကျူးဖုန်း သည် ချန်ချန် အနားသို့ ရောက်လာပြီး အမောတကော မေးလိုက်သည်။ "နင် အဆင်ပြေရဲ့လား"
"ငါ အသက်ရှင်မှာပါ" ဟု ချန်ချန် က ပြန်ဖြေသည်။
ချန်ချန် သည် သူ့ကို အားနှင့်တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ကာ ဘေးသို့ ခုန်ရှောင်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုင်ကျသွားသည်။ ဘီလူးသည် သူတို့ရပ်နေသည့် ကျောက်တုံးနေရာသို့ ဝင်တိုက်မိပြီး သွားများဖြင့် ကိုက်ဖြတ်ဆွဲဖြဲနေသည်။ ဘီလူး၏ သွားများက ကျောက်တုံးများကို ကြိတ်ဝါးနေသဖြင့် ကျောက်စရစ်ခဲများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။ ထိုဝင်တိုက်မှုကြောင့် ဘီလူးသည် လေထဲတွင် အထိန်းအကွပ်မရှိ လှိမ့်ထွက်သွားပြီး မတည်မငြိမ် ယိုင်နဲ့နေသော သူတို့ကို ပေါ်လွင်သွားစေသည်။
ကျူးဖုန်း သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်ပုံများကြားမှ ခက်ခဲစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် တောင့်တင်းလာသော ဒဏ်ရာများ၏ နာကျင်မှုကို သူသည် ဒေါသတကြီး ငြီးတွားလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်ပုံအောက်တွင် မြုပ်နေရသည့်အချိန်အတွင်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၏ ပထမဆုံး အေးစက်သော အရသာကို မြည်းစမ်းခဲ့ရပြီး ယခုအခါ ဘီလူးကို အပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြဲပစ်ချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဘီလူးတွေ။ စောင့်ရှောက်သူရဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ" ဟု ချန်ချန် သည် အဆင်မပြေစွာ ထရပ်ရင်း ဒေါသတကြီး မြည်တွားလိုက်သည်။
စိုစွတ်နေသော မြေအောက်လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ပူလောင်ပြင်းပြသော ဝေဒနာကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်သည့် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအသံနှင့်အတူ ထူးဆန်းသော ရွတ်ဖတ်သံများလည်း ပူးကပ်လျက်ရှိသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများကြားတွင် ညပ်နေရင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မြင်ရစေရန် လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုနေ့က ဒရိုင်ဒါ (Drider) အဖြစ် ပြောင်းလဲခံရမည့်သူမှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ လိုဏ်ဂူ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းသို့ ပေါက်ရောက်သည့် လမ်းဝမှနေ၍ အဆိပ်သင့်စေမည့် မီးခိုးငွေ့များ လွင့်ပျံ့လာသည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်ပျက်ပါစေ၊ သူတို့သည် ထိုလမ်းဝအတွင်းသို့ ရောက်အောင်သွားပြီး ကောင်းကင်ကျောက်တုံး (Heavenstone) ကို ရယူရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ နှာခေါင်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု၏ အနံ့မှာ ပြင်းပြပြီး ထက်မြက်နေသည်။ ဤနေရာသည် မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ နေရာဖြစ်ကြောင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ဘီလူးသတ္တဝါများ၏ အော်ဟစ်သံများမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသည့် အရာတစ်ခု၏ အဆုတ်ထဲမှ နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ခဏတာမျှ မီးခိုးငွေ့များ လည်ပတ်ယိမ်းနွဲ့သွားပြီးနောက် ပါးလွှာသွားသဖြင့် ကျူးဖုန်း သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို တစ်ချက်မျှ မြင်လိုက်ရသည်။
သူတို့၏ ညာဘက်တွင် ပင့်ကူရှစ်ကောင်သည် ပူဇော်ရာ ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး ထိုကျောက်တုံးပေါ်တွင် ရုန်းကန်နေသည့် ရုပ်ပုံတစ်ခုကို ကြိုးဖြင့် တုပ်နှောင်ထားသည်။ ကျောက်ပြား၏ အထက်ပိုင်းတွင် ကြေးဝါမီးလုံထဲမှ တောက်လောင်နေသော စိမ်းလန်းသည့် မီးတောက်များကြားတွင် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ရုပ်ပုံတစ်ခု လွင့်မျောနေသည်။ ထိုအရာမှာ ပူဖောင်းထနေသော အသားတုံးများ၊ မြွေကဲ့သို့ လိမ်ယှက်နေသော ရေမြွှာများနှင့် ဖောင်းကားနေသော မျက်လုံးများ ပေါင်းစပ်ထားသည့်အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အစောင့်အရှောက်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွဲပြားသည်။ ၎င်းမှာ စကာရန် (Scaran) ဖြစ်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အသေအပျောက်အများဆုံး သတ္တဝါများထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်ကာ ဤနေရာတွင် မကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ရန် ငရဲခန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ထိုစကာရန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရွံရှာမှုတို့ လှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် ဝင်ရောက်လာသည်။ သေခြင်းတရားကို ဆောင်ကြဉ်းသူများနည်းတူ အစွမ်းထက်လှသည်။ သူသည် အန်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း မေးရိုးကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။
ပင့်ကူများသည် သူတို့၏ အသံများ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဝမ်းသာအားရ လက်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။ စကာရန်သည် ၎င်း၏ ရေမြွှာများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပူဇော်ခံရသူ၏ ခေါင်းကို ပတ်ရစ်လိုက်သည်။ သေခြင်းတရားကို ဆောင်ကြဉ်းသူ ပင့်ကူမကြီးသည် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးပေါ်မှနေ၍ ခါးကို ကော့လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြောင်းလဲမှု စတင်တော့သည်။ ပင့်ကူ၏ ခါးနေရာမှ ခြေထောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဗိုက်မှာလည်း ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖောင်းကားလာသည်။ သူမ၏ အော်သံမှာ ဝေဒနာနှင့် ရူးသွပ်သော ပျော်ရွှင်မှုတို့ ရောထွေးနေသည့် ထူးဆန်းသော အသံမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပင့်ကူများသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ခဏတာမျှတွင် ကျူးဖုန်း သည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို အရှင်းသား မြင်လိုက်ရသည်။ အမှောင်ထုထဲမှ စကာရန်ပင့်ကူ၏ ပုံစံအတိုင်း အရာတစ်ခုသည် အပေါ်ပိုင်းတွင် လူပုံသဏ္ဍာန် (ယခုအခါ အထီးလည်းမဟုတ် အမလည်းမဟုတ်တော့) ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်နှင့် ခြေထောက်များမှာမူ ကြီးမားပြီး ပုံပျက်နေသော ပင့်ကူတစ်ကောင်၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်နေသည်။
သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းထားရင်း မိမိ၏ ကံကြမ္မာ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သို့သော် ထိုသို့မဖြစ်မီ ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ ရုပ်ပုံသေးသေးလေးတစ်ခုသည် ကျောက်တုံး၏ အစွန်းမှနေ၍ အပေါ်သို့ တက်လာပြီး ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ခြေလှမ်းမမှန်စွာ လျှောက်လာသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ကြောက်ရွံ့မှုအစား အံ့အားသင့်မှုတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဤသတ္တဝါမှာ အဘယ်နည်း။ ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ထက် မကြီးသော စကာရန် ရွှံ့ရုပ်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အသက်ဝင်နေသည်။
ရွှံ့ရုပ်လေးသည် ခြေလှမ်းတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ကျူးဖုန်း ၏ ညာလက်ဘက်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ၎င်းသည် တောင့်တင်းသော လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ စိမ်းလန်းသော မီးရောင်အောက်တွင် အေးစက်သော သတ္တုဓားသွားတစ်ခု အရောင်လက်သွားသည်။ သေးငယ်သော ဓားတစ်လက်ကို ထိုရွှံ့ရုပ်၏ လက်တွင် တပ်ဆင်ထားသည်။ ကျူးဖုန်း ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ရွှံ့ရုပ်က အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။ ထက်မြက်သော ဓားသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ချည်နှောင်ထားသော သားရေကြိုးကို ထိမှန်သွားပြီး အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်အထိ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရွှံ့ရုပ်လေးသည် အနည်းငယ် အဆင်မပြေစွာဖြင့် လျင်မြန်စွာပင် ကျူးဖုန်း ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ လည်ပတ်နေသော မီးခိုးငွေ့များထဲမှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများ ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်ာများပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးများ ထင်ဟပ်နေသည်။ ကျူးဖုန်း ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် မီးကို မီးညှိလိုက်သဖြင့် မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများက အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ မီးတောက်များ တောက်လောင်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုသည် မီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ခေါင်းကို နောက်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် အရည်ပျော်နေသော အသားစများနှင့် ရေမြွှာများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဘုရားမဲ့ဝါဒီတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့အူတက်များကိုပင် ရေကဲ့သို့ ပျော့ခွေသွားစေသည်။ ပင့်ကူများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသံပြုလာကြသည်။ သူတို့ စောင့်ကြည့်နေစဉ်တွင် ချွဲကျိကျိ ရေမြွှာတစ်ခုသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပွတ်သပ်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှ စတင်လာသော နာကျင်မှုကို ခံစားရသဖြင့် မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လိုက်သည်။ ယခုအချိန်သည် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပင်။
သူသည် တစ်ချက်တည်းနှင့် ညာလက်ကို အပေါ်သို့ ဆတ်ခနဲ ဆွဲတင်လိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော အားနည်းနေသည့် ကျောက်တုံးကြီးကို ကြေးဓားဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။ သူသည် ကြေးဓားဖြင့် ဝိုက်၍ ခုတ်လိုက်ရာ ထိတ်လန့်နေသော ပင့်ကူနှစ်ကောင်၏ လည်ချောင်းများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး တတိယမြောက် ပင့်ကူကိုလည်း ဆက်လက်၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ အလောင်းများပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ မကျရောက်သေးမီမှာပင် ကျူးဖုန်း သည် ကျောက်တုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဓားမြှောင်ကို ရှေ့သို့ ထိုးချိန်လိုက်သည်။ သူသည် စကာရန်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထိုငရဲသတ္တဝါသည် သူ၏ မျက်နှာနှင့် လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသော နေရာတွင် မီးတောက်များကြား၌ လွင့်မျောနေသည်။ ၎င်းသည် ရက်စက်သော ဒေါသဖြင့် အော်ဟစ်ကာ တောက်ပနေသော ရေမြွှာများဖြင့် သူ့ကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ကျူးဖုန်း သည် မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။ သူသည် ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားသည်။ ချန်ချန် တိုက်ပွဲထဲသို့ မဝင်ရောက်မီအထိ အခြေအနေမှာ သရေကျသလို ဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ကျူးဖုန်း သည် အပေါ်သို့ ဝိုက်၍ ခုတ်လိုက်ရာ စကာရန်ကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး ကျောက်တုံး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်သွားစေသည်။ မီးပွားများ လွင့်စင်ကုန်သည်။ စကာရန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် မီးခိုးငွေ့များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းကို ခေါ်ဆောင်လာသည့် မှော်မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားသည်နှင့်အတူ ငရဲခန်းသို့ ပြန်လည်နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။
ကျူးဖုန်း သည် နောက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူနှင့်အတူ ချန်ချန် လည်း နောက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော ဘီလူးများသည် သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဓားများနှင့် ကြိမ်လုံးများကို မြှောက်၍ သူ့ကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။ တစ်ကောင်သည် ခြေသည်းများကို မြှောက်လိုက်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ကန်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် ၎င်း၏ မေးရိုးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ခင်မှာပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ အော်ဟစ်နေသည်။ နောက်ထပ် ပင့်ကူတစ်ကောင်သည် မှော်ပညာတို့ဖြင့် တောက်ပနေသော ခြေသည်းနှစ်ချောင်းကို မြှောက်၍ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ ကျူးဖုန်း သည် ဓားဖြင့် လှမ်းခုတ်လိုက်ရာ ပင့်ကူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားသည်။
ကျူးဖုန်း သည် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤပင့်ကူများသည် အပြင်ဘက်ရှိ နက်ဖီးလီးယား (Nephilia) ပင့်ကူကြီးများထက် ပိုသေးငယ်သည်။ သူတို့နှင့် သူ အဆင်ပြေပြေ ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။ သူတို့သည် သူ့အပေါ်တွင် သေစေနိုင်သော စွမ်းအားများကို သုံးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ ဒါသည် သူ၏ တရားမျှတမှုပင်။ ဤသူတို့သည်ပင် အစွမ်းထက်သော အစောင့်အရှောက်ကို စွမ်းအားပေးခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။
သူသည် နောက်ထပ် ပင့်ကူတစ်ကောင်ကို ရှင်းထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အလောင်းထဲမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အပြုံးမှာ ပို၍ ကျယ်လာသည်။ ဓားလက်ကိုင်များသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် တုန်ခါနေသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ဓားဖြစ်သော်လည်း ဓားသွားမှာမူ အလွန်ထက်မြက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော ပင့်ကူလေးကောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူတို့အတွက်မူ သူသည် ငရဲခန်းမှ သတ္တဝါထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် အတွင်းခန်းဆီသို့ ပြေးလွှားရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ချန်ချန် သည် သူမ၏ လှံကို ပင့်ကူနှစ်ကောင်၏ ကျောပြင်သို့ စိုက်ဝင်စေလိုက်သဖြင့် နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သွားကာ သေဆုံးသွားကြသည်။ သူတို့သည် ကျန်ရှိနေသော ပင့်ကူနှစ်ကောင်ကို ဆက်လက်လိုက်လံရန် ပြင်ဆင်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ဝံပုလွေနှင့် ပင့်ကူကြီးတို့ကြောင့် ရပ်တန့်သွားရသည်။ ပင့်ကူသည် ၎င်း၏ လက်မောင်းများကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ချန် သည် သူမကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူမသည် လှံကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် အောက်သို့ ပြန်လှည့်ချလိုက်ကာ ပင့်ကူကို အသက်ဆုံးရှုံးစေမည့် ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သည်။
ဝံပုလွေသည် ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်လာချိန်တွင် ကျူးဖုန်း သည် ဓားကို လျင်မြန်စွာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်ရာ ဝံပုလွေ၏ လည်ပင်းကို ထိမှန်သွားသည်။ အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသည့် အသံမှာ ဖန်ခွက်ကို ကြိတ်ချေနေသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝံပုလွေသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ပြိုလဲသွားသည်။ ကျူးဖုန်း သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဝံပုလွေကို အမြန်ရှင်းထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝံပုလွေကို ကျော်တက်သွားပြီး ဘာကိုမျှ မတွေးတောတော့ဘဲ အတွင်းခန်းထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်မီ ပင့်ကူနှစ်ကောင်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ဗီဇအတိုင်း ပြေးလိုက်သွားသည်။ သူတို့သာ အတွင်းခန်းကို ပိတ်လိုက်ပါက ကျူးဖုန်း နှင့် ချန်ချန် တို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် ဝတ်ရုံခြုံထားသူ ရှိနေသေးသည့်အတွက် သူတို့ ထိုသို့ဖြစ်ခွင့် မပေးနိုင်ပေ။