ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် စစ်မှန်သော သတိတရား၏ အستانသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လိုက်ပါလာသည်မှာ စစ်မှန်သော တိတ်ဆိတ်ခြင်း၏ နက်နဲမှုပင် ဖြစ်သည်။ ဤအလွန်အရေးပါလှသော တိတ်ဆိတ်ခြင်း၏ ပုံရိပ်သည် ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ စစ်မှန်သော ဖြစ်တည်မှုအစပင်တည်း။ အိပ်မက်ကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အလွှာတွင် ချန်ချန်သည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်အလင်းတန်းများကြား၌ သူမကိုယ်သူမ ပေါလောပေါ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ ပေါလောပေါ်နေရင်း အောက်ဘက်တွင် ကြီးမားလှသော တစ္ဆေကဲ့သို့ မြေပြင်ရှုခင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မြင့်တက်ပျံသန်းသွားသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြင့်တက်သွားသောအခါ ထိုတစ္ဆေကဲ့သို့ ရှုခင်းများမှာ ကြည့်ရှုသူတို့၏ မျက်လုံးကို အံ့ဩမှင်သက်စေမည့် ပို၍ရှင်းလင်းသော မြင်ကွင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆုံးမရှိသော နယ်ပယ်ငါးခုကို ပိုင်းခြားထားသည့် ကြည်လင်တောက်ပသော သမုဒ္ဒရာငါးခုမှာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ဝူရှီး။
၎င်းမှာ တိုးချဲ့နိုင်ခြေ အဆုံးမရှိသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် ထာဝရကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝူရှီးနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့သလို ဤလေယာဉ်ပေါ်ရှိ အခြားနယ်ပယ်များအကြောင်းမှာလည်း ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။ သို့သော် ကမ္ဘာ့ရှုခင်းများ ဖြစ်ပေါ်တည်ဆောက်ထားပုံအရ အခြားနယ်ပယ်များမှာလည်း ကြည့်ရှုရသည်မှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှပေမည်။
သူမ ပို၍မြင့်တက်ပျံသန်းသွားသည်နှင့်အမျှ ရှုခင်းများမှာ ပို၍ကျယ်ပြန့်လာပြီး သွေးနယ်ပယ်၏ မှောင်မိုက်သော နယ်ပယ်ငါးခု၏ တည်ဆောက်ပုံများမှာ ပုံစံပေါ်လာသည်။ နယ်ပယ်များ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်တောက်လောင်မှုငါးခုကို သူမ သတိပြုမိလိုက်ရာ အံ့ဩမှင်သက်သွားမိသည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာအမြင်လား။ သူမ ဤအရာအားလုံးကို မြင်နေရခြင်းမှာ အလှတရားနှင့်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာအမြင်ကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင် တောက်လောင်မှုများကို သာမန်နတ်ဘုရားမျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။
ပေါလောပေါ်နေသည့် ခံစားချက်။ ဝိညာဉ်ရေးရာအမြင်။
နက္ခတ်ဝိညာဉ် ခရီးသွားခြင်း!
၎င်းမှာ နက္ခတ်ဝိညာဉ် ခရီးသွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ မိဘများ၏ အကာအကွယ်ကြောင့် သူမ ယခင်က တစ်ခါမျှ မသုံးစွဲဖူးသော်လည်း ၎င်းကို သူမ ကောင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။ ဝိညာဉ်များသည် စကြာဝဠာ၏ မည်သည့်နေရာကိုမဆို ချက်ချင်းဆိုသလို ခရီးသွားနိုင်ကြောင်း၊ ရုပ်ခန္ဓာထက် ပို၍မြန်ဆန်ပြီး ပို၍လုံခြုံကြောင်း သူမ၏မိဘများ ပြောပြခဲ့သည်ကို သူမ မှတ်မိနေသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် ဝိညာဉ်သက်သက်ဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့တိုင် ဝိညာဉ်မှာ ပို၍အားကောင်းသော ရှူးဝူတို့၏ ကြားဖြတ်ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။
သေချာသည်မှာ ဤနက္ခတ်ဝိညာဉ် ခရီးသွားခြင်းမှာ သူမကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူမ နိုးထခြင်းမပြုမီတွင် ဤသို့သော အရာကို စတင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူမကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို စေလွှတ်လိုက်သည့် အသိစိတ်ကို အစကတည်းက သိရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ အသိမပါဘဲ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို နက္ခတ်ခရီးသွားစေသည့် မည်သူမဆို သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာမဆို အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားရပေမည်။ သူမသည် ဆင့်ခေါ်ခြင်း မပြုရသေးသည့် ငယ်ရွယ်သော သွေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်ခရီးသွားခြင်းကို သူမ သိရှိသင့်သည်။ သူမ မသိရှိရခြင်းမှာ အလွန်ပင် သတိထားရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ခရီးသွားခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အပြင် ငယ်ရွယ်သော သွေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည့်အတွက် ဤနေရာတွင် အလွန်သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ သွေးဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ သူမသည် ဤနေရာတွင် လွယ်လွယ်ကူကူ ပိတ်မိနိုင်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် မသိလိုက်ဘဲ အသတ်ခံရနိုင်သည်။ ဤအတွေးတစ်ခုတည်းကပင် သူမအား ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နတ်ဘုရားဘဝသို့ ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို မကြာမီ လှမ်းတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ဆက်လက်၍ သူမ ပေါလောပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ရှုခင်းများ ကျယ်ပြန့်လာမှုမှာ ဝိုးတဝါး ဖြစ်လာပြီး အရာအားလုံးမှာ သူမ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤအရာက ချန်ချန်၏ ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ နာကျင်စေပြီး အသံမထွက်နိုင်သော အော်ဟစ်သံများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ လောင်ကျွမ်းတော့မည့် အမှတ်အသားသို့ ရောက်ရှိခါနီးတွင် ရုပ်ပုံများမှာ နှေးကွေးသွားပြီး မှောင်မိုက်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ပြသသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ ဝါးမြိုလိုက်သည့် လုံးဝမှောင်မိုက်ခြင်းပင်။
သူမ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအမြင်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သဖြင့် သူမ စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်လာသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ် ပိတ်မိနေတာလား။ သူမသည် ယခု ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီလား။ ဘာကြောင့်လဲ။ သူမ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တွေးတောနေစဉ် ဝေးလံသောနေရာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည့် နူးညံ့ပြီး တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ဒါဟာ ဗလာနယ်မြေပဲ။ စစ်မှန်တဲ့ အစပျိုးခြင်းပေါ့။"
အသံဩဇာရှိသော ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ အသံသည် သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဟင်?"
ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ချန်ချန်သည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း လုံးဝမှောင်မိုက်နေသည်ကိုသာ မြင်ရသည်။ သူမ ဘေးဘီသို့ ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ သူမသည် သူမ၏ မှော်အဆောင်ကို ထုတ်ယူရန်အတွက် Dimensional Crystal သိုလှောင်ကိရိယာကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူမသည် နက္ခတ်ဝိညာဉ် ခရီးသွားခြင်း၌ ရှိနေမှန်း သတိရသွားသည်။
"ဘယ်သူ... ဘယ်သူလဲ။"
"ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိဖို့ မလိုသေးဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အခုချိန်မှာပေါ့။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက အခုထိ လုံခလောက်မှု မရှိသေးလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်တန်ရင်တော့ ရောက်လာမှာပါ၊ ကြာတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါကိုတော့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်၊ ငယ်ရွယ်တဲ့ လူသားလေး။ မင်းကို ဒီနေရာကို ခေါ်ဆောင်လာဖို့ ငါ ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။"
"ရှင် ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ယူသွားမလို့လား။"
"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ယူသွားရမယ်?"
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှောင်မိုက်ခြင်းမှ ကြမ်းတမ်းသော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အဲဒါကို ယူသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ ငယ်ရွယ်တဲ့ လူသားလေး။ အဲဒါက သေခြင်းတရားရဲ့ အလုပ်ပဲ၊ ငါ့အလုပ် မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို ငါ နားလည်ပေမဲ့ မင်းကို ထိတ်လန့်စေဖို့ ငါ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပါဘူး။"
စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော ချန်ချန်သည် မှောင်မိုက်ထဲတွင် မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိတ်လန့်စေဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးတဲ့လား။ 'ဒါပေမဲ့ ရှင် လုပ်ခဲ့ပြီးပြီလေ!' သူမ အော်ဟစ်ချင်စိတ် ပေါက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ကန်ကျောက်လိုက်ချင်သည်။ ထိုအခါ သူမကို ဒီနေရာ ခေါ်လာသူက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပြီး ဒီနေရာကနေ နှင်ထုတ်လိုက်ကောင်း နှင်ထုတ်လိမ့်မည်။
"ကောင်းပြီလေ။ ဖြစ်နိုင်တာက မင်းကို နည်းနည်းတော့ ထိတ်လန့်စေမိသွားတာပေါ့။"
မှောင်မိုက်ထဲမှ ကြမ်းတမ်းသော ရယ်မောသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အခုထိတော့ မနှင်ထုတ်သေးဘူး။ အခု မင်း ဒီမှာ ဘာလို့ရောက်နေတာလဲဆိုတာကို တွေးနေတာမလား။"
သူမ၏ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်တဲ့သူလား။ ရှူးဝူတစ်ယောက်လား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ ပို၍စွမ်းအားကြီးသည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း အီသီရာသည် သူမ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။ သူမ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပါက သူက သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ကွင်းဆက်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားလိုက်မည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။ စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ချန်ချန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့။"
"ဟုတ်တာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း ဒီမှာ ဘာလို့ရောက်နေတာလဲဆိုတာကို ခဏနေရင် ပြောပြမယ်။ အဲဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ မင်းရဲ့ ပထမဆုံးမေးခွန်းက မင်း ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲဆိုတာ ဖြစ်သင့်တယ်။"
"နက္ခတ်ဝိညာဉ် ခရီးသွားခြင်းလား။"
"နီးစပ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်။ နားလည်ထားပါ၊ ငယ်ရွယ်တဲ့ နတ်ဘုရားလေး၊ ဒါက 'နက္ခတ်-အိပ်မက် ခရီးသွားခြင်း' ပဲ။"
"နက္ခတ်-အိပ်မက် ခရီးသွားခြင်း? အိပ်မက် ခရီးသွားခြင်းဆိုရင် ကျွန်မက အိပ်စက်တဲ့သူ မဟုတ်လို့ အိပ်မက်မက်အောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ မလိုဘူးလား။"
မိဘများက သူမ အိပ်ပျော်စေရန်အတွက် အိပ်မက်များကို သွတ်သွင်းပေးခဲ့သည့် မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ချန်ချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမ တကယ်ပဲ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာလား။ ဝိညာဉ်တစ်ခုကို နက္ခတ်-အိပ်မက် ခရီးသွားခြင်းဖြင့် ပို့ဆောင်နိုင်သူမှာ အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာအဆင့်တွင် ရှိရမည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။
"ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါတို့လိုမျိုးလူတွေက အိပ်မက် သွတ်သွင်းမခံရသရွေ့ မအိပ်ကြဘူး။ အဲဒါကြောင့်ပဲ မင်းကို အိပ်မက်တစ်ခု သွတ်သွင်းပေးဖို့ ငါ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတာ။ ဘယ်လိုလုပ်လဲဆိုတာတော့ မမေးနဲ့။ ဒါနဲ့ နက္ခတ်ဝိညာဉ် ခရီးသွားခြင်းကြားမှာ ခြားနားချက် အကြီးကြီးရှိတယ်။ အိပ်မက် ခရီးသွားခြင်းမှာ သူ့ရဲ့ အားသာချက်တွေ ရှိတယ်။ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ပေးပို့ဖို့ သို့မဟုတ် ဆက်သွယ်ဖို့အတွက် သုံးနိုင်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြားဖြတ်ဖမ်းဆီးသူက အဆမတန် စွမ်းအားမကြီးသရွေ့ ဒါက လုံခြုံလို့ပဲ။ ဒါကြောင့်ပဲ နက္ခတ်-အိပ်မက် ခရီးသွားခြင်းကို စတင်ဖို့ ပိုခက်ခဲတာ။ မင်းမြင်နေရတဲ့အရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ မင်း ဒီနေရာကို နက္ခတ်-အိပ်မက် ခရီးသွားခြင်းနဲ့ပဲ ရောက်နိုင်တာ။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"
"ဒါကြောင့် ကျွန်မ ဒီကို ရောက်နေတာလား။ ကြည့်ဖို့အတွက်လား။"
"မင်း ဒီကို ရောက်လာတာက သိဖို့အတွက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ငါတို့နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ပေါ့။"
"ကျွန်မ ရှင်ကိုတောင် မမြင်ရဘူး။"
"မမြင်ရဘူး၊ မြင်ရမှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းရဲ့ အခုအဆင့်နဲ့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အချိန်တန်ရင် မင်း ငါ့ကို မြင်ရကောင်း မြင်ရလိမ့်မယ်၊ အဲဒါက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့အတွက် အတိတ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို အနည်းငယ် ပြသပေးတာထက် ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ရှိဦးမလား။ စကြာဝဠာ၊ ငါ၊ မင်းတို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲ။ ငါတို့အားလုံး ဘယ်လိုဖြစ်လာလဲ။ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင် အချိန်တန်တဲ့အခါ မင်း ငါ့ကို အပြည့်အဝ နားလည်လာလိမ့်မယ်။ မင်း ငါနဲ့အတူ ရှိနေတာလား၊ ငယ်ရွယ်တဲ့ လူသားလေး။"
"ကျွန်မမှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိလို့လား။"
"ရှိတာပေါ့။ မင်း မနားထောင်ဘဲ နေနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါ ချုပ်နှောင်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
"ဟင်?"
ချန်ချန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ဖြစ်လာမည့် သူမ၏ ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို တွေးမိကာ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မြိုချလိုက်သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်သာ ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပါက သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတော့မည်နည်း။
"ဟီးဟီးဟီး။ ကောင်းပြီ။ အခု မင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရပြီဆိုတော့ ဝိညာဉ်ကွင်းဆက်တွေ လိုတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟီးဟီးဟီး။"
အသံဩဇာရှိသော အသံသည် နက်ရှိုင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာတစ်ခွင်တွင် လွန်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။
"အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ မူလအစနဲ့ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအကြောင်း သိထားဖို့ လိုတယ်။ မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရဲ့လား။ မင်းရဲ့ မိဘတွေအကြောင်း သိရဲ့လား။ မင်းရဲ့ ဖခင်က ရှူးဝူတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ မိခင်ကော။ မင်း သူ့အကြောင်း ဘာသိလဲ။ မင်းရဲ့ မိခင်က သွေးတစ်ဝက်၊ နတ်သမီးတစ်ဝက် ဆိုတာ သိလား။ ရှူးဝူတွေမှာ မရှိတဲ့ ဝိညာဉ်အူတိုင် မင်းမှာ ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲဆိုတာ မင်း တွေးဖူးလား။ မင်း ဘာလို့ တိုက်ရိုက် ကျင့်ကြံနိုင်တာလဲ။ တခြားသွေးတွေနဲ့ မင်း ဘာလို့ ကွဲပြားနေရတာလဲဆိုတာ မင်း တွေးဖူးလား။"
ချန်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမမှာ ဝိညာဉ်အူတိုင် ရှိတယ်တဲ့လား။ သူမ မသိခဲ့ပေ။ သူမ၏ မိခင်က နတ်သမီးတစ်ဝက်တဲ့လား။ သူမ ဤမေးခွန်းများကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးနေစဉ် ထိုအသံက ဆက်ပြောသည်။
"မင်း မမွေးဖွားခင်ကတည်းက ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်၊ ကလေးမ။ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက နောက်တစ်ယောက်နဲ့ ရစ်ပတ်နေပြီး အဲဒီနောက်တစ်ယောက်ကလည်း နောက်ထပ်တစ်ယောက်နဲ့ ရစ်ပတ်နေတယ်။ ဒီဝိညာဉ်က မင်းရဲ့ အတိတ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းကို ရှာတွေ့မယ့် အတိတ်ပဲ။ သူက မင်းကို ရှာတွေ့ပြီးသား။ ဒါက မင်းမပါဘဲ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အတိတ်ပဲ။ ဒီဝိညာဉ်က မင်းရဲ့ ဖြစ်တည်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပဲ။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ပိုက်ကွန်တစ်ခုထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်၊ ငယ်ရွယ်သူလေး။ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရမယ့် အချိန်တစ်ခု ရောက်လာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ဘဝ၊ မင်းရဲ့ ကမ္ဘာ၊ ဒီစကြာဝဠာ၊ ငါတို့အားလုံး၊ အရာအားလုံးက မင်းရဲ့ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေလိမ့်မယ်။"
ချန်ချန်သည် သူမ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ခါနီးပြီ။ သူမသည် ဤအရာအားလုံးကို ထပ်ပြီး လက်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ထင်မိသည်။ သူမ၏ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေရန် ခေါင်းကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။
"မင်း သိဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။"
"မဖြစ်ဘူး။"