နောက်တစ်နေ့သည် သေမင်းတစ်ထောင်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ကျင်းပမည့် ဆင့်ခေါ်ခြင်းနေ့ဖြစ်ပြီး၊ သွေးစစ်မျိုးနွယ်တိုင်းအတွက် နိုးထခြင်းအခမ်းအနားပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဦးလေးဖြစ်သူက ၎င်းအတွက် ကြိုတင်စီစဉ်ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ချန်ချန်သည် ထိုဆင့်ခေါ်ခြင်းနေ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျှော်လင့်နေမိသည်။ မည်သည့်သွေးစစ်မျိုးနွယ်ကများ မိမိ၏နိုးထခြင်းကို မလိုလားဘဲ ရှိပါ့မလား။ သူမသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်မှ နိုးထခြင်းကို လိုလားသူမဟုတ်ပေ။ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားပစ္စည်းများကြောင့် စစ်မှန်သော ပေါ်လွင်ထင်ရှားမှုများကို ရရှိနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ဤသည်ပင်ဖြစ်သည်။ ယခုသည် သူမ၏ နိုးထရမည့်အရွယ်ဖြစ်သည့်အတွက် လိုအပ်သည့်ပစ္စည်းများကိုသာ အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ထားနိုင်ပါက ဤအခမ်းအနားတွင် သူမအနေဖြင့် မလွဲမသွေ ပါဝင်ခွင့်ရရှိပေလိမ့်မည်။
သွေးစစ်အထွတ်အထိပ်ကောင်စီက တက်ရောက်လာသော ကလေးငယ်တစ်ဦးချင်းစီ၏ နိုးထခြင်းအခမ်းအနားကို ကြီးမှူး၍ သက်သေအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရလဒ်များကို ကြေညာပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိပ်တန်းတရားသူကြီး ခြောက်ဦးက ဝူရှီးကမ္ဘာ၏ တည်ရှိမှုမှတ်တမ်းများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားမည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သွေးစစ်မျိုးနွယ်တိုင်း၏ အိပ်မက်ပင်ဖြစ်သည်။ သင့်လျော်သောအရွယ်တွင် စစ်မှန်သော နိုးထခြင်းကို ရရှိရန်နှင့် အနာဂတ်တွင် ခွန်အားကြီးမားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ကာ အထက်တန်းကျောင်းတော်များ၏ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံယူနိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ကျောင်းတော်များ။
ဝူရှီးတိုက်ကြီး၏ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ကျောင်းတော်များသည် အရေးအကြီးဆုံးသော အဖွဲ့အစည်းများထဲမှ တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် အစွမ်းထက်သော ဘိုးဘေးဘီဘင်ခေါင်းဆောင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ အချို့မှာ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြကာ၊ အချို့အနည်းငယ်မှာမူ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသူများ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးဖော်ပြခဲ့သောသူများကို ဆီမီနယ်များ (Seminals) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ကျောင်းတော်တစ်ခုတွင် ဆီမီနယ်များ ပိုမိုရှိလေ၊ ထိုကျောင်းတော်သည် ပိုမိုအားကောင်းလေပင် ဖြစ်သည်။
သွေးစစ်မျိုးနွယ်များ၏ ဤရှုပ်ထွေးလှသောကမ္ဘာတွင် တိုက်ခိုက်ရန် လိုအပ်သည့် သာလွန်ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ခံပညာရပ်များနှင့် တိုးတက်မှုအတွက် လိုအပ်သော အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို မည်သို့စုစည်းရမည်ကို ဖော်ပြသည့် ကျင့်စဉ်များမှာ ဘိုးဘေးခေါင်းဆောင်များက နှစ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်မှုများပြုလုပ်ပြီး အယူအဆအမျိုးမျိုးကို စုံလင်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ထားခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့သော အယူအဆများကို ငှားရမ်းယူကာ မိမိတို့၏ အယူအဆများနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ဤကျင့်စဉ်များကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဤနည်းစနစ်များကို ကျောင်းတော်များက အလွန်အမင်း အကာအကွယ်ပေးထားပြီး လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းထားရခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ သွေးစစ်မျိုးနွယ်စုဝင် အလွတ်သဘော ကျင့်ကြံသူများလက်ထဲတွင်လည်း နည်းစနစ်စာအုပ်အချို့ ရှိနေတတ်သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးကို ရှားပါးလှသော ရတနာများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကြသည်။
ချန်ချန်သည် ဤအခါသမယကို စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူမမွေးဖွားလာချိန်ကတည်းက မိဘများက သူမအတွက် တက်ကြွစွာ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြသည်။ နိုးထခြင်းအခမ်းအနားအတွက် စိတ်ကိုမှန်ကန်သော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိစေရန်နှင့် အနာဂတ်တွင် အခြားသော သွေးစစ်မျိုးနွယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်စေရန်အတွက် ရည်ရွယ်၍ တိုက်ခိုက်ရေးလေ့ကျင့်မှုများနှင့် တရားထိုင်ခြင်းတို့ကို နာရီပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ ထိုလေ့ကျင့်မှုများသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ၎င်းတို့က သူမကို အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးပြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ရစေလိုသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိသည်။ နောက်တစ်နေ့သည် သူမ၏ ဘဝစမ်းသပ်မှုများ အမှန်တကယ် စတင်မည့်နေ့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"သွေးစစ်မျိုးနွယ်တို့၏ ကမ္ဘာ"
အတိတ်က အမှတ်တရများ ရေစီးကြောင်းအလား စီးဝင်လာသောအခါ သူမသည် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် ရောထွေးနေသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ မိဘများ တရားထိုင်နေစဉ်တွင် သူတို့ရှေ့၌ မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ဖြစ်နေရသည့် အချိန်များကို သူမ ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ ထိုအချိန်က သူမသည် သובလွန်းခဲ့ပြီး တရားထိုင်ခြင်းမှာ သူမနှင့် လုံးဝမတည့်သည့်အရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နေရာတစ်ခုတွင် မျက်လုံးမှိတ်၍ ငြိမ်ထိုင်ကာ စိတ်ကို လွှတ်ချထားရခြင်းမှာ သူမ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။
"ဖူး..."
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူမ၏ မိဘများ ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအားလုံးကို အရင်ကထက် ပိုမိုနားလည်လာသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တရားထိုင်ခြင်းသည် သူမအတွက် အဓိကအရာတော့ မဟုတ်သေးပေ။ စိတ်ကို လွှတ်ချထားစဉ်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို ထုံကျင်နေသလို ခံစားရသည့် သဘောတရားမှာ သူမ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"အတွင်းစိတ် ငြိမ်းချမ်းမှု"
သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ရင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် တွေးတောလိုက်သည်။ အခမ်းအနားအတွက် ပြင်ဆင်ရာတွင် အတွင်းစိတ် ငြိမ်းချမ်းမှု အများကြီး လိုအပ်လိမ့်မည်။ နိုးထခြင်းဆိုသည်မှာ သူမလက်ထဲတွင် ရှိသည့်အရာမဟုတ်သည့်အတွက် အခမ်းအနားနှင့် ပတ်သက်၍ သူမ ဘာမှလုပ်နိုင်စရာ မရှိပေ။ သူမအနေဖြင့် မိမိ၏ နိုးထမှုသည် အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်လာသူများ၊ အထူးသဖြင့် ကျောင်းတော်များမှ ဘိုးဘေးခေါင်းဆောင်များကို စွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်စေရန်သာ ဆုတောင်းနိုင်တော့သည်။
မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမသည် အိမ်ကြီး၏ နောက်ဘက်ရှိ လေ့ကျင့်ရေးစင်တာဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
ကိုယ်ခံပညာ!
ထိုအရာသည်ကား သူမ အမှန်တကယ် ဝါသနာပါသည့်အရာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး အတုအယောင် တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ပါဝင်ရသည်ကိုလည်း နှစ်ခြိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ဝိညာဉ်နိုးထမှုက မည်သည့်လက်နက်မျိုးကို ရရှိမည်ကို မသိရှိသေးသည့်အတွက် မည်သည့်လက်နက်နှင့်မျှ မလေ့ကျင့်ခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူမ၏ လက်ဗလာတိုက်ခိုက်မှုမှာ သူမအရွယ်နှင့်မလိုက်အောင်ပင် အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။ သူမ၏ လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သော ကိုယ်ခံပညာ၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ကိုလည်း သူမ သိရှိထားသည်။ သူမ၏ စွမ်းအားထုတ်လွှတ်မှု အားကောင်းပုံနှင့် ပတ်သက်၍ မိဘများ သင်ကြားပေးထားသည့် ကိုယ်ခံပညာ၏ အခြေခံသဘောတရားများကို သူမ နားလည်ထားသည်။
သူမသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးစင်တာဆီသို့ ဆက်လက်သွားနေစဉ် မိဘများက သူမကို ကြည့်ရှုနေသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။
သူတို့သည် ချန်ချန်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ မည်သို့ဆိုစေ သူမသည် သူတို့၏ တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းတို့က ဤအရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း အခြားသူများက သူတို့ကို ကြည့်နေသလား၊ မကြည့်ဘူးလားဆိုသည်ကို ဂရုစိုက်နေခြင်း မရှိကြတော့ပေ။ သူတို့သည် လော်ရာဟု ခေါ်သော ဝေးလံလှသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် သူမကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရသည့် အချိန်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ ကောင်းကင်စမ်းမြိုင် ဟုခေါ်သည့် ရွာငယ်လေးတွင်ပေါ့။ သူမကို ရရှိရန်အတွက် မည်မျှအထိ ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်ကို သူတို့ သိရှိကြသည်။ သူတို့သည် သူမကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က သူမကို အလွန်အကျွံ စောင့်ကြည့်နေသည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ အပြည့်အဝ တရားမျှတသည့် ကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အပေါ်ထပ် ဧည့်ခန်းရှိ ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ထားသည့်နေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားမျက်လုံးများဖြင့် သမီးဖြစ်သူကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ချန်ရှီသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ပခုံးပေါ် ခေါင်းတင်ရင်း လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်များသည် လေ့ကျင့်ရေးနေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသော သူမ၏ သမီးဆီတွင်သာ စူးစိုက်နေသည်။
"ကြည့်ပါဦး၊ ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း။ ကျွန်မတို့ရဲ့ သမီးလေး၊ အခုတော့ အရွယ်ရောက်လာပြီ။"
"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မရဲ့ ဇနီး။ တကယ်ကို အရွယ်ရောက်လာပြီ။"
"သူမနေ့တိုင်း ဘယ်လောက်တောင် လှပနေလဲဆိုတာ ရှင်မြင်ရဲ့လား? အဲဒါ ကျွန်မရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရတွေ သူမဆီမှာ ရှိနေလို့လေ။"
"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမနေ့တိုင်း ဘယ်လောက် သန်မာနေလဲဆိုတာ ရှင်မြင်ရဲ့လား? အဲဒါ ကျွန်တော့်ကြောင့်လေ။ သဘောမတူဘူးလား?"
"အဲဒီအချက်ကိုတော့ ငြင်းလို့မရပါဘူး။"
ချန်ရှီက မျက်နှာအပြည့် အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ခင်ပွန်းဘက်မှ နောက်ပြောင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ချန်ရှီသည် သူမခင်ပွန်း၏ စွမ်းအားအဆင့်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ အနှစ်သာရ အူတိုင် ပျက်စီးသွားစေခဲ့သော တိုက်ပွဲမတိုင်ခင်က သူသည် ကြယ်တာရာနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ပြုပြင်ထားသော အူတိုင်ဖြင့်ပင် သူသည် ယခုတိုင် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် ထိုဆိုးရွားသော ဖြစ်ရပ်သာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် မည်မျှအထိ ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။ သူသည် ယနေ့တွင် သူမနှင့်အတူ ရှိနေနိုင်ရန် မည်မျှအထိ စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည်ကို သူမ သိရှိသည်။
ချန်လျူသည် ချန်ရှီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုတို့ ရောထွေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် ခေါင်းကို ဟိုဟိုဒီဒီ ခါယမ်းကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အားအင်ဖြစ်တဲ့ ရှင်မရှိရင် ကျွန်တော် ဘယ်ရောက်သွားမလဲ?"
"ငရဲပြည်ရဲ့ ပလ္လင်ထက်မှာလား?"
"ကျွန်တော့် အိပ်မက်ထဲမှာပေါ့၊ အိပ်မက်ထဲမှာတော့ သေချာပေါက် ဖြစ်မှာပါ။"
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ကြပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရေးစင်တာတွင် လက်ဗလာတိုက်ခိုက်ရေးကို လေ့ကျင့်နေသော ချန်ချန်ဆီသို့ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်ကြသည်။ သူမ၏ နိုးထမှုက မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မသိရှိသေးသဖြင့် မည်သည့်တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ကိုမျှ သူတို့ မသင်ပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ နာမည်တစ်ခု ပေးထားသော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်တစ်ခုသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ပေါ်လွင်ထင်ရှားမှုနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိရမည်ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန် အခမ်းအနားပြီးလျှင် သူမအတွက် ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းကို သူတို့ သိရှိရပေလိမ့်မည်။ အိုး... သူမသည် သူမ၏ ဖခင်ကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသော နက်ဗျူလာ (Flowing Nebula) လမ်းကြောင်း သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေး ချန်ဝူ ကဲ့သို့သော အဇူးရ် ဟယ်ရယ် (Azure Herald) လမ်းကြောင်းမျိုးကို ရရှိနိုင်ပါက မည်မျှကောင်းလိုက်မည်နည်း။
ချန်ရှီသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အချိန်တွေက မြန်လိုက်တာ။ သူမ အသက် ဆယ်နှစ်ပြည့်ပြီဆိုတာကို ကျွန်မ မယုံနိုင်သေးဘူး။"
"ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်။"
ချန်လျူသည် ဇနီးဖြစ်သူ၏ ပခုံးကို နှစ်သိမ့်သည့်အနေဖြင့် ပုတ်ပေးရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ မနက်ဖြန်အတွက် ရှင် စိုးရိမ်နေတာကိုလည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။"
"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မ စိုးရိမ်မိတယ်။ သူမရဲ့ အခမ်းအနားက ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ? သူမ ဘာကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မလဲ? ဘယ်ကျောင်းတော်က သူမကို ခေါ်သွားမလဲ? သူမ မွေးဖွားတုန်းက သူမရဲ့ အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို မှတ်မိလား? အဲဒီ မည်းနက်သော ငွေရောင်စွမ်းအင်လေ။"
"ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်ပါ့မလဲ၊ ကျွန်မရဲ့ ဇနီး။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ကို အေးအေးထားပါ၊ တစ်ခုတော့ သေချာတယ်။ မနက်ဖြန် သူမ ဘာပဲ နိုးထလာပါစေ၊ ကျွန်မတို့သမီးလေးကတော့ ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမက စစ်မှန်တဲ့ ရှူးဝူ (Xu Wu) တစ်ယောက်လေ။"
"သူမ အဆင်ပြေပါစေလို့ ကျွန်မ ဆုတောင်းပါတယ်။"
"သူမ အဆင်ပြေမှာပါ။ ကဲ... အခု သူမရဲ့ တစ်နေ့တာ ဘယ်လိုရှိလဲ သွားကြည့်ကြမလား?"
"ကောင်းပါပြီ။"
သူတို့သည် လေ့ကျင့်ရေးစင်တာတွင် ချန်ချန်နှင့် သွားရောက်ပူးပေါင်းလိုက်ပြီး အချိန်အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ကြသည်။ ထို့နောက် ညစာစားပွဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြရာ စားပွဲပေါ်တွင် ကိုးတောင်တောင်ဝိညာဉ်သမင်၏ အထူးဟင်းလျာမှာ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသည်။ ဤညသည် ချန်ချန်၏ မသေမျိုးနတ်ဘုရားခရီးစဉ် စတင်မည့်နေ့အတွက် ရည်စူးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ညစာစားပြီးနောက် အားလုံးသည် မိမိတို့လမ်းကိုယ်စီဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ချန်ချန်သည် တိတ်ဆိတ်နေသော ကျင့်ကြံရာအခန်းသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ ဆင့်ခေါ်ခြင်း မပြုလုပ်မီအထိ ကျင့်ကြံခွင့် မရှိသော်လည်း သူမသည် ထိုင်ချကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ တရားထိုင်လိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ တရားထိုင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ထိုသို့လုပ်ရသည်ကို မနှစ်သက်လျှင်ပင်ပေါ့။
အိုး... တစ်နေ့နေ့မှာ သူမ၏ မိဘများကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်ပါက မည်မျှ ကောင်းလိုက်မည်နည်း။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ခရီးစဉ်သည် နောက်တစ်နေ့တွင် စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ အဆုံးမရှိသော ခရီးစဉ်တစ်ခုဟု သူမကို ပြောပြထားသည်။ သူမ မည်မျှအထိ သွားနိုင်မည်ဆိုသည်မှာ နောက်တစ်နေ့ကစ၍ သူမအပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့မည်ဖြစ်သည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ စိတ်ကို လွှတ်ချကာ အနားယူလိုက်သည်။ နောက်တစ်ညသည် သူမနှင့် အခြားကလေးများအတွက် အရေးကြီးဆုံးနေ့ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုဖြစ်ရပ်များအတွက် တတ်နိုင်သမျှ အဆင်သင့်ဖြစ်နေစေချင်သည်။
အတွင်းစိတ် ငြိမ်းချမ်းမှု!
နာရီအနည်းငယ်ကြာ တရားထိုင်ပြီးနောက် သူမသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး မိဘများကို လိုက်ရှာသည်။ သူမသည် မိဘများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။
အိပ်ပျော်သွားသောအခါ ချန်ချန်သည် ဆင့်ခေါ်ခြင်း အိပ်မက်တစ်ခုကို စတင်မက်လေသည်။ ဗလာနယ်၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲငင်သည့် အိပ်မက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။