"ကလေး၊ ဖြစ်တည်မှုဆိုတာ စကားလုံးတွေရဲ့ စွမ်းအားထက် ကျော်လွန်နေတယ်။ ဒါကို ရှင်းပြဖို့အတွက် ဝေါဟာရအမျိုးမျိုးကို သုံးနိုင်ပေမဲ့ ဘယ်အရာကမှ လုံးဝအမှန်တရား မဟုတ်ဘူး။ စကြဝဠာရဲ့ အစမှာ စကားလုံးဆိုတာ မရှိခဲ့ဘူး။ စကားလုံးတွေက နောက်ပိုင်းမှ ဒြပ်ဝတ္ထုရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတာ။ လူတစ်ယောက်က ဘဝရဲ့ အနှစ်သာရကို စိတ်ခံစားမှုကင်းမဲ့စွာ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ၊ မျက်နှာပြင်ကို စိတ်ပါဝင်စားစွာ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ အနှစ်သာရနဲ့ မျက်နှာပြင်ဟာ အခြေခံအားဖြင့် တစ်ခုတည်းပဲ။ စကားလုံးတွေက သူတို့ကို ကွဲပြားနေသယောင် ထင်ရအောင် လုပ်လိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ စကားလုံးတွေက အသွင်အပြင်ကိုပဲ ဖော်ပြနိုင်တယ်။ အမည်နာမတစ်ခု လိုအပ်တယ်ဆိုရင်တော့ အံ့ဩဖွယ်ရာလို့ပဲ ခေါ်ရမှာပေါ့။ အံ့ဩဖွယ်ရာကနေ အံ့ဩဖွယ်ရာဆီကို ဖြစ်တည်မှုက ပွင့်ဟလာတာပဲ။"
ထိုအသံသည် ခေတ္တရပ်သွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဆက်ပြောသည်။
"အစဦးမှာတော့ ဗလာနယ်မြေ (Void) ရှိခဲ့တယ်။ ဒါဟာ အစစ်မှန်ဆုံး အစပဲ။ အချိန်ကာလအပိုင်းအခြားမရှိတဲ့ အာကာသ၊ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိတဲ့ ဒြပ်ဝတ္ထု၊ အဆုံးမရှိတဲ့ စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်တည်မှုကနေ ဖန်တီးခြင်းရဲ့ ပထမဆုံး ပုံစံနှစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေကတော့ Alpheron နဲ့ Ominu တို့ပဲ။ သူတို့နှစ်ခုဟာ ဖြစ်တည်မှုရဲ့ အဆုံးစွန်သော ယန်နဲ့ ယင်ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ အနှစ်သာရ အူတိုင်တွေပဲ။
Alpheron ကနေတစ်ဆင့် ရှေးဦးစကြဝဠာကို ဖန်တီးခဲ့တာ။ သူဟာ စကြဝဠာရဲ့ အသက်စွမ်းအား၊ အနှစ်သာရ အူတိုင်ပဲ။ စကြဝဠာစွမ်းအင်အားလုံးဟာ ဒီအနှစ်သာရ အူတိုင်ကနေ စတင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ဖြစ်တည်သမျှ၊ ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး စွမ်းအားပဲ။ Alpheron ဟာ စနစ်တကျရှိမှုနဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှုရဲ့ အဆုံးစွန်သော ဖြစ်တည်မှုပဲ။ တကယ်တော့ စကြဝဠာရဲ့ အဆုံးစွန်သော စနစ်တကျရှိမှုကို ပြသတဲ့ ဖန်တီးမှုဆိုင်ရာ သဟဇာတဖြစ်မှုတစ်ခုပေါ့။
Alpheron ရဲ့ တိုင်းတာမရနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားဟာ စုစည်းပေးတတ်ပြီး ဖန်တီးတတ်ကာ သဟဇာတဖြစ်စေတယ်။ Alpheron ဟာ စကြဝဠာရဲ့ အသက်စွမ်းအားရဲ့ အစစ်မှန်ဆုံးအရင်းအမြစ် ဖြစ်တဲ့အတွက် စကြဝဠာထဲက ဖြစ်တည်မှုတိုင်းဟာ သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရ အူတိုင်ကနေ ဖန်တီးထားတာပဲ။ အသက်စွမ်းအားရဲ့ အစစ်မှန်ဆုံးအရင်းအမြစ်အနေနဲ့ အရာအားလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုအတွက် Alpheron ဆီကနေ စွမ်းအင်ကို ရယူကြတယ်။ Alpheron ရဲ့ စွမ်းအင်မရှိရင် စကြဝဠာထဲက ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဟာ ရိုးရိုးလေးပဲ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။
ရှေးဦးစကြဝဠာရဲ့ သန္ဓေသားကို ဖန်တီးပြီးနောက် Alpheron ရဲ့ အသက်စွမ်းအားဟာ ရှေးဦးစကြဝဠာရဲ့ အချိန်-အာကာသကို စတင်ချဲ့ထွင်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ အာကာသရဲ့ အတိုင်းအတာကိုပါ ပြောင်းလဲစေတဲ့ သဘာဝအလျောက် ချဲ့ထွင်မှုတစ်ခုပဲ။ ဒီအရေးပါတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ရှေးဦးစကြဝဠာဟာ လျင်မြန်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာပြီး စကြဝဠာကြီးများ၊ ဂလက်ဆီများနဲ့ ဂြိုဟ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဖန်တီးထားတဲ့ စကြဝဠာကြီးဟာ ဂလက်ဆီပေါင်းများစွာနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဂလက်ဆီတွေဟာလည်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဂြိုဟ်ပေါင်းများစွာနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဖန်တီးမှုရဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုရှိနေပါလျက်နဲ့ စကြဝဠာဟာ အဆုံးမရှိ ဆက်လက်ချဲ့ထွင်နေတုန်းပဲ။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ဂလက်ဆီတွေနဲ့ ဂြိုဟ်တွေ ပိုမိုနေရာယူနိုင်ဖို့ အာကာသကို ဖန်တီးပေးနေတာပေါ့။
Alpheron ရဲ့ သဟဇာတဖြစ်စေတဲ့ စွမ်းအားဟာ အနှစ်သာရ အူတိုင်ဖြစ်တဲ့အတွက် ထာဝရတည်တံ့တဲ့ တခြားဖြစ်တည်မှုတိုင်းမှာလည်း အူတိုင်တစ်ခုစီ ရှိနေရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်မှာ ထင်ရှားနေတယ်။ စကြဝဠာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေမှာ Nerons တွေ ရှိကြတယ်။ သူတို့ဟာ စကြဝဠာရဲ့ မိခင်အူတိုင်ဖြစ်တဲ့ Alpheron နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ပိုမိုသေးငယ်တဲ့ အနှစ်သာရ အူတိုင်တွေပဲ။ Alpheron ဟာ အဆုံးမရှိတဲ့ ဗလာနယ်မြေကနေ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး စကြဝဠာစွမ်းအင် သို့မဟုတ် စကြဝဠာဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ သန့်စင်ပေးတယ်။
အဲဒီနောက်မှသာ Nerons တွေက စကြဝဠာစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး ဂြိုဟ်တွေပေါ်ကို ထုတ်လွှတ်ပေးတာ။ ဒီထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ စွမ်းအင်ကို ကောင်းကင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လို့ ခေါ်ကြတယ်။
ပြီးတော့ Ominu။ ဗလာနယ်မြေရဲ့ စွမ်းအင်တွေကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ ဒုတိယမြောက် အနှစ်သာရ အူတိုင်ပေါ့။ Ominu ရဲ့ အနှစ်သာရ အူတိုင်ဟာ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက် (Primordial Chaos) ရဲ့ အသက်စွမ်းအားပဲ။ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ထဲက ဖြစ်တည်မှုအားလုံးရဲ့ အသက်အရင်းအမြစ်ပဲ။ Ominu အူတိုင်က ဗလာနယ်မြေကနေ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ထဲက အသက်စွမ်းအားဖြစ်တဲ့ မင်းမဲ့စရိုက်စွမ်းအင်အဖြစ် သန့်စင်ပေးတယ်။ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ဆိုတာ စကြဝဠာရဲ့ စနစ်တကျရှိမှုနဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှုရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ လုံးဝရှုပ်ထွေးမှု၊ စည်းကမ်းမဲ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အချိန်-အာကာသတစ်ခုပဲ။
ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာလိုပဲ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ဟာလည်း အဆုံးမရှိ တဖြည်းဖြည်း ချဲ့ထွင်နေတယ်။ သူတို့ဟာ ဖြစ်တည်မှုဆိုင်ရာ ဘက်ပေါင်းစုံမှာ ကွဲပြားခြားနားနေပေမဲ့ ရှေးဦးစကြဝဠာနဲ့ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်တို့ဟာ အမှန်တကယ်တော့ အတူတကွ တည်ရှိနေကြတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ကွဲပြားမှုတွေရှိပေမဲ့ တစ်ခုမရှိရင် နောက်တစ်ခုကလည်း တည်ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ရှေးဦးအပေါက် (Primordial Holes) တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတယ်။ ဒီအပေါက်တွေဟာ ဗလာနယ်မြေကို ဖြတ်သန်းပြီး ရှေးဦးစကြဝဠာနဲ့ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ကို ဆက်သွယ်ပေးထားတဲ့ အဆုံးမရှိစွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ လုံးဝမှောင်မိုက်နေတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေပဲ။
ရှေးဦးစကြဝဠာနဲ့ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ရဲ့ သာမန်မဟုတ်တဲ့ အရေးပါမှုကို ဘယ်လောက်ပဲ အလေးပေးပြောပြော မလုံလောက်နိုင်ဘူး။ သူတို့ဟာ အစွမ်းထက်တဲ့ ရှေးဦးသက်ရှိတွေ (Primordials) ရဲ့ နေအိမ်တွေပဲ။
ရှေးဦးသက်ရှိများ။
သူတို့ဟာ အစောဆုံးမျိုးနွယ်တွေဖြစ်ပြီး ရှေးဦးစကြဝဠာနဲ့ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်တို့ရဲ့ အချိန်-အာကာသ ချဲ့ထွင်မှုအတွင်းမှာ အနှစ်သာရ အူတိုင်တွေရဲ့ စွမ်းအင်ကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ သက်ရှိတွေပဲ။ သူတို့ကို ဖန်တီးမှုအရင်းအမြစ်အလိုက် အုပ်စုနှစ်ခု ခွဲခြားထားတယ်။ သူတို့ကတော့ ရှေးဦးနတ်ဘုရားများနဲ့ ရှေးဦးသားရဲများပဲ။
ရှေးဦးနတ်ဘုရားတွေဟာ စကြဝဠာရဲ့ သန့်စင်တဲ့ အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကနေ ဖန်တီးထားတာ။ ဗလာနယ်မြေရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို သန့်စင်ထားတဲ့ စကြဝဠာစွမ်းအင်သက်သက်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ သက်ရှိတွေပဲ။ ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေတွေနဲ့အညီ စကြဝဠာရဲ့ ကောင်းကျိုးကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်တဲ့ ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သန့်စင်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေပေါ့။ တစ်ဖက်မှာတော့ ရှေးဦးသားရဲတွေဟာ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ထဲမှာ Ominu အူတိုင်ရဲ့ အနှစ်သာရကနေ ဖန်တီးထားတာ။ အဆုံးမရှိစွမ်းအင်ကနေ သန့်စင်ထားတဲ့ အကြွင်းမဲ့ မင်းမဲ့စရိုက်စွမ်းအင်ရဲ့ အသက်စွမ်းအားပေါ့။ သူတို့ဟာ မင်းမဲ့စရိုက်ထဲက ဖြစ်တည်မှုရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာရှိတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲတွေပဲ။
စနစ်တကျရှိမှုနဲ့ မင်းမဲ့စရိုက်ဟာ အတူတကွ တည်ရှိနေကြပေမဲ့ အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခဖြစ်နေမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ပဋိပက္ခဖြစ်နေပေမဲ့လည်း အတူတကွ တည်ရှိနေဦးမှာပဲ။ ဒီရှေးဦးသက်ရှိ နှစ်မျိုးဟာ ဖန်တီးမှုစတင်ချိန်ကတည်းက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အမြဲတမ်း စစ်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့အချက်က ဒါကို သက်သေပြနေတယ်။ ဒီရိုးရှင်းတဲ့ အမှန်တရားကြောင့်ပဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။
စစ်ပွဲကြီးများ။
ဖန်တီးမှုပြီးနောက် ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ရှေးဦးနတ်ဘုရားတွေနဲ့ ရှေးဦးသားရဲတွေအကြား စစ်ပွဲကြီးတွေ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။ ရှေးဦးသားရဲတွေဟာ မသိနိုင်တဲ့ အရာတွေကို ရှာဖွေဖို့ ဒါမှမဟုတ် စကြဝဠာကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် စကြဝဠာထဲကို အကြိမ်ကြိမ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေကို အမြဲတမ်း တားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားအောင် အမြဲတွန်းပို့နိုင်ခဲ့တယ်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ ရှေးဦးနတ်ဘုရားတွေကလည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှေးဦးသက်ရှိ တချို့ဟာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။
စကြဝဠာထဲမှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ နတ်ဘုရားတွေဟာ ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ နှစ်တွေကြာအောင် 'လင်ဘို' (ခေတ္တငုပ်လျှိုးနေတဲ့ အခြေအနေ) ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးမှသာ ပြန်လည်နာလန်ထူဖို့ လမ်းကြောင်းကို စတင်နိုင်ကြတယ်။ ဒါကို သူတို့က Alpheron အူတိုင်ရဲ့ ကျေးဇူးနဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်တာ၊ အဲဒီအူတိုင်က သူတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းအားကို ပြန်လည်စုပ်ယူပေးလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဦးမင်းမဲ့စရိုက်ထဲမှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ နတ်ဘုရားတွေအတွက်ကတော့ အန္တရာယ်ကြီးမားလှတယ်၊ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ အနှစ်သာရက စကြဝဠာထဲကို ပြန်မရောက်နိုင်ရင်ပေါ့။ အဲဒီအနှစ်သာရဟာ ပုံစံပြောင်းလဲသွားနိုင်သလို လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်။ ရှေးဦးသားရဲတွေအတွက်လည်း အတူတူပါပဲ။
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ နတ်ဘုရားတွေက သားရဲတွေထက် ဆုံးရှုံးမှု ပိုနည်းတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ ရှေးဦးသားရဲတွေက စကြဝဠာကို ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်ဖို့ အမြဲကြိုးစားနေလို့ပဲ။ ရှေးဦးသားရဲတွေအတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးစစ်ပွဲကြီးက အလွန်တန်ဖိုးကြီးခဲ့တယ်။ ကျန်ရှိနေတဲ့ သားရဲတွေကို ရှေးဦးအပေါက်တွေကနေတစ်ဆင့် မင်းမဲ့စရိုက်ထဲကို ပြန်လည်တွန်းပို့လိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ နတ်ဘုရားတွေက စကြဝဠာနံရံ တံဆိပ်တွေကို ဖန်တီးပြီး တံခါးတွေကို လုံးဝပိတ်လိုက်တယ်။ ဒီတံခါးတွေကို စကြဝဠာဆိုင်ရာ ဂိုလမ်တွေဖြစ်တဲ့ Nefrims တွေက ထာဝရစောင့်ကြပ်ထားတယ်။
ရှေးဦးသားရဲတွေဟာ စကြဝဠာနံရံမှာ ခေတ္တပေါက်ပြဲမှုတွေကနေ တစ်ခါတစ်ရံ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပေမဲ့ သူတို့ကို လျင်မြန်ထိရောက်စွာပဲ ပြန်လည်တိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ စကြဝဠာထဲမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးက ထပ်မံလွှမ်းမိုးလာပြန်တယ်။ စစ်ပွဲကြီးတွေပြီးနောက် ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ နှစ်တွေကြာတဲ့အခါ စကြဝဠာထဲမှာ အသက်စွမ်းအားတွေ ပုံသဏ္ဌာန်ယူလာခဲ့တယ်။ ကမ္ဘာတွေပေါ်မှာ မတူညီတဲ့ သက်ရှိတွေ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။ သူတို့ထဲမှာ သဘာဝတရားရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အသိဉာဏ်ရှိသူတွေ ပါဝင်တယ်။
ရှေးဦးတိုက်တန်များ။
အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်တန်များ။ သတိပြုမိနိုင်တဲ့ အသိဉာဏ်ကို ရရှိပြီး ဆင်ခြင်တုံတရား စတင်အသုံးပြုလာတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ သဘာဝတရားရဲ့ စွမ်းအားတွေပေါ့။ သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို သိရှိလာပြီး အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ သက်ရှိတွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သူတို့ဟာ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖြစ်တည်မှုမှာ တိုးတက်လာတဲ့အခါ လူသားပုံစံတွေကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ သက်ရှိတွေပဲ။ သူတို့ဟာ မြစ်များ၊ ပင်လယ်များ၊ တောင်တန်းများနဲ့ အခြားအရာများအဖြစ် သဘာဝတရားရဲ့ ဖြစ်တည်မှုအမျိုးမျိုးကနေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာပဲ။
တိုက်တန်တွေပြီးတော့ စကြဝဠာသားရဲတွေ ပေါ်လာတယ်။
စကြဝဠာသားရဲတွေဟာ ဖြစ်တည်မှုဆိုင်ရာ ပေါ်လွင်ချက်တွေမှာ ရှေးဦးသားရဲတွေနဲ့ မတူညီကြဘူး။ ရှေးဦးသားရဲတွေက မင်းမဲ့စရိုက်ကနေ လာတာဖြစ်ပြီး စကြဝဠာသားရဲတွေကတော့ စကြဝဠာရဲ့ ဖန်တီးမှုတွေပဲ။ သာမန်တိရစ္ဆာန်တွေထက် ပိုမိုဉာဏ်ကောင်းတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေအနေနဲ့ သူတို့ဟာ လူသားဘာသာစကားကို ပြောဆိုနိုင်တာ၊ လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာနဲ့ ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံနိုင်တာတွေ လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်။ သူတို့ဟာ ကြီးမားတဲ့ အစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ အသိဉာဏ်ရှိ သက်ရှိတွေဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားသားရဲများ၊ မြင့်မြတ်သောသားရဲများနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲများဆိုပြီး အမျိုးအစား သုံးမျိုး ခွဲခြားထားတယ်။
နတ်ဘုရားသားရဲတွေဟာ မွေးရာပါ သွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့ သက်ရှိတွေပဲ။ သူတို့ဟာ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုမိုသန်မာလာကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအထွတ်အထိပ်ကတော့ သူတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထစေတဲ့အချိန်ပဲ၊ အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့ဟာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းဆီကို တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနိုင်တယ်။ ဒီစွမ်းရည်တွေ ရှိနေပေမဲ့ သူတို့ဟာ လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိဘူး။ သူတို့က တိရစ္ဆာန်ပုံစံအတိုင်းပဲ ထာဝရရှိနေကြတယ်။
မြင့်မြတ်သောသားရဲတွေကျတော့ မွေးရာပါ သွေးမျိုးဆက် မရှိပေမဲ့ သူတို့က အစောဆုံး အနှစ်သာရ အူတိုင်တွေနဲ့ မွေးဖွားလာကြတယ်။ ဒီအူတိုင်တွေက သူတို့ကို မွေးစကတည်းက အလွန်သန်မာစေတယ်။ သူတို့မှာ ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးလည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှု အဆင့်ပေါ်မူတည်ပြီး အတော်လေး နှေးကွေးတတ်တယ်။
နောက်ဆုံးကတော့ မိစ္ဆာသားရဲတွေပဲ။ သူတို့ဟာ တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ အပင်တွေက ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့ စကြဝဠာဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အချိန်အကြာကြီး စုပ်ယူမိရာကနေ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသိဉာဏ်ရရှိလာပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ သက်ရှိတွေပဲ။ အသိဉာဏ်ရရှိပြီးနောက်မှသာ သူတို့က အနှစ်သာရ အူတိုင်တွေကို ဖန်တီးကြတယ်။ မိစ္ဆာသဘာဝတွေရှိတဲ့ သက်ရှိတွေဖြစ်တာနဲ့အညီ သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုဟာ သူတို့ရဲ့ ကံတရား (Karma) အပေါ်မှာ အခြေခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေတွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ကံတရားရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေလည်း ရှိသလို အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေကြောင့် မကောင်းတဲ့ ကံတရားရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေလည်း အများကြီးပဲ။
စကြဝဠာသားရဲတွေ ပေါ်ပေါက်ပြီး နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအကြာမှာတော့ သာမန်တိရစ္ဆာန်တွေ ပေါ်လာတယ်။ သူတို့ထဲက တချို့က မှော်စွမ်းအားတွေ ပြသလာပေမဲ့ သူတို့မှာ အသိဉာဏ် မရှိသလို ရရှိလာတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ သူတို့မှာ ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း မရှိတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မသိကြဘူး။ သူတို့ကတော့ မှော်သားရဲတွေပဲ၊ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေမှာ လူသားတွေရော၊ နတ်ဘုရားတွေအတွက်ပါ အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရှိကြတယ်။"
ထိုအသံသည် ခေတ္တရပ်သွားပြီး ချန်ချန် ကို သူမကိုယ်သူမ ပြင်ဆင်ထိုင်လိုက်စေဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။