“ဒါဆိုရင် အမွေအနှစ်ကို ရဖို့ သော့အပိုင်းအစတစ်ခု ရယူနိုင်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအနှစ်က လိုအပ်နေတာပေါ့လေ။ ဟွန်း၊ အဲဒါကို ငါက ဘာလို့ လုပ်ပေးရမှာလဲ။”
ကျန်းရှုယင်၏ မေးခွန်းအပြီးတွင် ဆူးခရုမြွေက အန္တရာယ်ရှိစွာဖြင့် တရှူးရှူးမြည်ဟီးလာသဖြင့် သူမ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်မိသွားသည်။ ထိုအခါ ကျန်းဝေက လက်ကို ခပ်ဖွဖွယမ်းယမ်းကာ မြွေကို ချော့မော့လိုက်သည်။ သူသည် အခြားနတ်တစ်ပါးကို ကြည့်ရင်း စိတ်မသက်မသာ အပြုံးတစ်ခုကို ထိန်းထားနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
“အဆူရာ၊ မင်းရဲ့အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းသိချင်တဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိသေးလား။”
“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
ကျန်းရှုယင်က မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ ပြန်မေးလိုက်သည်။ ထိုမေးခွန်းက သူမကို အလွန်အံ့အားသင့်သွားစေပြီး သူမ၏ဦးနှောက်က သတင်းအချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေမိသည်။ သူမ၏အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များ ဟုတ်လား။ ဒါဟာ နောက်ပြောင်နေတာလား။
“ငါတို့ နတ်ငါးပါးက ဒီခန်းမကြီးထဲကို ရောက်လာခဲ့တာ။ ဒီကိုရောက်ဖို့အတွက် ငါတို့ ခရီးရှည်ကြီးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်။ အန္တရာယ်များတဲ့ ခရီးရှည်ကြီးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ ဒီကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ငရဲခန်းအစီအရင်တွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့နဲ့ ကျော်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ တခြားသူတွေ အများကြီးနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ငါတို့က စောင့်ကြည့်ပြီး အခြေအနေကို လေ့လာခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ ဒါကို နားလည်သဘောပေါက်သွားတဲ့အချိန်မှာ လူအများစုက သေဆုံးကုန်ကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ်။ အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းကတော့ ရုပ်ပုံတွေရဲ့ အနက်ရောင်တွင်းနက်ထဲကို ရောက်သွားပြီးတဲ့နောက် ပြန်ထွက်လာဖို့ပဲ။”
သူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ငါတို့ထဲက နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သူတွေက အဖြေကို ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်။ အဖြေက ဘာလဲဆိုတော့၊ အထဲကို ဝင်သွားမယ့်သူနဲ့ အသက်စွမ်းအနှစ် ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ပေးမယ့်သူတစ်ယောက်က အပြင်မှာ ရှိနေပေးရမယ်။ တစ်ဖက်လူက ရုပ်ပုံထဲမှာ ရှိနေစဉ်အတွင်းမှာပဲ ဒီချိတ်ဆက်မှုကို ထိန်းထားပေးရမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ သော့ခတ်မှုက အလုပ်လုပ်သွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီသော့ခတ်မှုက အလုပ်လုပ်သွားပြီဆိုရင် အထဲကနေ ဘယ်လိုဖောက်ထွက်ရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဆူရာ၊ ဒီရူးသွပ်မှုတွေအားလုံးထဲမှာ ကောင်းကျိုးတစ်ခုတော့ ရှိနေတယ်။ ဒီရုပ်ပုံတစ်ခုစီတိုင်းက အတိတ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဖော်ပြပေးနိုင်တယ်။ အခု ကျန်နေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရုပ်ပုံကတော့ သေမင်းနက်ခရွန် (Death-Necron) ရဲ့ ရုပ်ပုံပဲ။ ဒါကြောင့် ငါ မေးပါရစေ၊ မင်းရဲ့အတိတ်က သိချင်နေတဲ့ သေဆုံးမှု ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းစရာ အကြောင်းအရာတစ်ခုခု ရှိသေးလား။”
“မင်း တကယ်ပဲ အတည်ပြောနေတာလား။”
“ဟုတ်တယ်၊ အဆူရာ။ ဒါဆိုရင် အဲဒီအရာနဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ့် အမွေအနှစ်မိတ္တူက မင်းရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အပေးအယူတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလား။”
“ဒီအပေးအယူကို မင်းက ထာဝရကျိန်ဆိုချက်နဲ့ လုပ်ပေးနိုင်မလား။”
“အဲဒါကို ငါ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ် အဆူရာ။ ဒါနဲ့၊ ငါ့ကို ကျန်းဝေလို့ ခေါ်ပါ။”
“ကျန်းရှုယင်။”
“ကောင်းပြီ ကျန်းရှုယင်။ ကျိန်ဆိုချက်ကနေ စလိုက်ကြရအောင်။”
ထာဝရကျိန်ဆိုချက် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရီးနားက အသက်စွမ်းအနှစ် ချိတ်ဆက်မှုအတွက် ကူညီပေးရန် သဘောတူလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤနတ်တစ်ပိုင်းတစ်စလူသားသည် ရုပ်ပုံများထဲမှ တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်အထိ မည်သို့မည်ပုံ စီမံနိုင်ခဲ့သနည်းဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။
“ရူးသွပ်ခြင်းပဲ။ မင်းက အမွေအနှစ်တစ်ခုအတွက်နဲ့ ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် နေခဲ့တာပေါ့လေ။ လုံးဝ ရူးသွပ်နေတာပဲ။”
“မင်းက ကမ္ဘာဦးအနုပညာလောကအကြောင်း နည်းနည်းလေးပဲ သိသေးတာပါ။ မင်းက အနုပညာအဆင့် ဘယ်လောက်မှာ ရောက်နေပြီလဲ။ ယင်ဟူလား။ ငါကတော့ ဂျင်လုံ (Jinlong) ရဲ့ တံခါးပေါက်ကို ခေါက်နေပြီ။ ငါ မျက်လုံးမှိတ်ထားရင်တောင် မင်းကို သတ်နိုင်တယ်။ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မျက်စိမြင်နေဖို့တောင် မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တကယ့် အနုပညာလောကကြီးမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရှိတဲ့ အနုပညာနည်းစနစ်မရှိရင် ငါဟာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ထိပ်တန်းနည်းစနစ်ထက် ပိုကောင်းတာ ဘာရှိသေးလို့လဲ။ မင်းက ဘယ်သူမှ လာမနှောင့်ယှက်တဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာမှာ နေချင်တာမဟုတ်လား။ အဲဒီအတွက် မင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ရမယ်။”
ကျန်းဝေသည် လေထဲတွင် ပေါ်လွင့်နေပြီးမှ ကျန်းရှုယင်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
“လူအများစုက ဒါကို ဝါကြွားနိုင်ကြမယ် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အနုပညာတွေ တိုးတက်လာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဒဏ္ဍာရီလာ အနုပညာတစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ ဖြစ်သင့်တယ်။ ထိပ်တန်းကိုယ်ခံပညာနဲ့ အဆင့်မြင့် မှော်ပညာတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အနုပညာထက် ပိုကောင်းတာ မရှိဘူး။ အနုပညာရှင်တစ်ယောက်က ထိပ်တန်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
“ကိုယ်ခံပညာနဲ့ မှော်ပညာကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ အနုပညာတစ်ခု ဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက်ကို မင်း တွေ့ဖူးလို့လဲ။ သူတို့က နိမ့်ကျတဲ့ အနုပညာရှင်တွေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှလေ။”
ကျန်းရှုယင်က မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ကောင်းတဲ့မေးခွန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ အဲဒါကို ဖြေမှာမဟုတ်ဘူး။ အဓိကအချက်ကတော့ မင်းမှာ ဒီလိုအမွေအနှစ်မျိုးနဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အနုပညာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိနေတာပဲ။ ငါ့လိုလူမျိုးအတွက်ကတော့ ကိုယ်ခံပညာရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာ ဒါမှမဟုတ် ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ဘဝပဲ ရှိတယ်။ စကားပြောနေတာ တော်ပြီ၊ ကျန်းရှုယင်။”
ကျန်းဝေက အခြားနတ်တစ်ပိုင်းတစ်စလူသားကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်ရင်း လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မင်း သိချင်နေတာက သေဆုံးမှုလား ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းစရာလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သေဆုံးသွားတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းစရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာတစ်ခုခုတော့ လိုလိမ့်မယ်။”
ရီးနားထံမှ ပစ္စည်းကို လက်ခံရယူပြီးနောက် ကျန်းဝေက လက်ကို ဖြတ်ခနဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုပစ္စည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင် စကြရအောင်။”
ကျန်းရှုယင်သည် မိမိကိုယ်ကို စုစည်းပြီးနောက် ကျန်းဝေနှင့် ချိတ်ဆက်မှုပြုလုပ်ရန် ချီစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ချိတ်ဆက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် ကျန်းဝေက လက်တံဆိပ်အချို့ကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးရုပ်ပုံ၏ အပေါ်ပိုင်းရှိ နေရာလပ်မှာ တုန်ခါလာသည်။ သူမ၏ အသက်စွမ်းအနှစ် ချိတ်ဆက်မှုကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ ကျန်းဝေသည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မီရာ့ချ်ခြေလှမ်း (Mirage step) ဖြင့် တုန်ခါနေသော နေရာလပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းဝေ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ဒဏ်ရာကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း သူသည် သူမဘေးတွင် လဲကျသွားသည်။ စွမ်းအင်နှင့် အသက်စွမ်းအနှစ်များစွာ သုံးစွဲထားရသဖြင့် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူမသည် အလွန်မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရုပ်ပုံထဲက အကြောင်းအရာတွေက တကယ်ပဲ ဟုတ်ရဲ့လား။ သူမ မေးမြန်းထားတာကို သူ သိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရဲ့လား။
ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် သူသည် ရလဒ်များကို ကျန်းရှုယင်အား ပြောပြလိုက်သည်။ ကျန်းကျူးဟွမ် (Zhang Ju Huan) သည် တကယ်ရှိနေသည်။ သတင်းအချက်အလက်မှာ နယ်မြေအောက်ပိုင်းရှိ ဝမ်းနည်းခြင်းခန်းမ (Mourninghall) တွင် ရှိသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် လကြတ်ချိန် မတိုင်မီ သူမ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှာလည်း ဝေးတော့မည်မဟုတ်ပေ။
နယ်မြေအောက်ပိုင်းရှိ နတ်တစ်ပိုင်းတစ်စလူသားတစ်ဦး။ သူတို့က သူမကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်လိမ့်မည်။ သူမ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိစေရန် အင်အားကြီးမားသော တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ သွားရလိမ့်မည်။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူမ နှစ်ပေါင်းများစွာ သိချင်နေခဲ့သည့်အရာကို ယခု သိရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ အရူးနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ပျောက်ကွယ်တော့မည့် အမွေအနှစ်မိတ္တူကို သူမ၏ နေရာလပ်အိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားရင်း ကျန်းရှုယင်သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းတို့ဖြင့် ထိုနတ်ဘုရားဂူထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ အနာဂတ်က သူမအတွက် ဘာတွေကို သိုဝှက်ထားပါသနည်း။ အချိန်တန်လျှင် သိရလိမ့်မည်။ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များအကြောင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေရာမှ နိုးထလာပြီးနောက် ခေါင်းကို သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေရန် ပြင်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြုံးလိုက်မိသည်။
“မကြာခင်မှာပဲ။”
ထို့နောက် သူမ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
***
မိုးသောက်အလင်းရောင်က ကြယ်များကို ဝိုင်းရံလာသောအခါ လိမ္မော်ရောင် တောက်ပမှုများက နေမင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကွင်းစွန်းတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ကောင်းကင်ကြီးသည် သွေးနီရောင်သန်းနေပြီး အလင်းရောင်များက ကောင်းကင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝါးမြိုနေသည်။ တိမ်တိုက်များသည် ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့မှသည် နက်ရှိုင်းသော အနီရောင်အထိ အရောင်အသွေးစုံလင်နေသည်။ မိုးသောက်အလင်းက မိုးကွင်းစွန်းမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး လိမ္မော်ရောင် တောက်ပနေသော နေမင်းကြီးက မျက်စိတစ်ဆုံး တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ လင်းလက်နေသည်။ ထိုအခါ နံနက်ခင်း၏ လန်းဆန်းဖွယ် လိမ္မော်ရောင်အသွင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ အပေါ်ယံကောင်းကင်တွင် တိမ်စိုင်တိမ်လိပ်များ တဖြည်းဖြည်း စုဝေးလာပြီး လမင်းရောင်သီတင်းပတ်၏ ဒုတိယမြောက်နေ့အစကို အမှတ်အသားပြုသည့် ထိုမနက်ခင်း၏ သာယာကြည်နူးဖွယ် အငွေ့အသက်ကို ပိုမိုတိုးပွားစေသည်။
အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာသည့် ကျူးဖုန်းသည် လေကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်၏ စိတ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေသော သက်သောင့်သက်သာမှုထဲတွင် နှစ်မြုပ်နေရင်း လက်ချောင်းများဖြင့် လေထဲတွင် ပုံစံအချို့ကို ရေးဆွဲနေသည်။ သူသည် ရင်းနှီးပြီးသား နယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ရင်းနှီးသော မျက်နှာများကိုလည်း မြင်တွေ့နေရသည်။ ကောင်းပါပြီ၊ ရင်းနှီးသည့် မျက်နှာများရော၊ သိပ်မရင်းနှီးသည့် မျက်နှာများပါ ရှိနေသည်။
သူသည် သူ အားနည်းနေစဉ်က တစ္ဆေနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဆူမင်းနှင့် အခြားသော အဓိကတပည့်များကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံက စွန့်ပစ်ထားသော ထိုအရာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ ဆူမင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆေးလုံးဖြင့် အချိန်မီ ကယ်တင်ပေးမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ သေချာပေါက် သေဆုံးခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြားသူများ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ သူမလည်း ထိုတိုက်ပွဲမှ အလွန်ထိခိုက်နစ်နာသွားပုံရသည်။ အကြီးအကဲများ၏ စကားအရ သူမလည်း သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် သူ မေးမြန်းခဲ့စဉ်က သူမသည် ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန် ကုသနေဆဲဟု သိခဲ့ရသည်။ ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ့အတွက်မူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် သူမနှင့် ကျန်သူများကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရပေမည်။
သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ကောင်းကင်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သာယာလှပသော နံနက်ခင်းဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာ့နိမိတ်ဖတ်သူ၏ စကားများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ သေဆုံးလိမ့်မည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည့် စကားများပင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေရတော့မည်ကို သိနေခြင်းက မကောင်းပါ။ သို့သော် နိမိတ်ဖတ်သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများထဲတွင် သူ့စိတ်ကို နှောင့်ယှက်နေသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
‘သေရမယ့်နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်’။
ကိုယ်ခံပညာနှင့် မှော်ပညာလောကတွင် သေရမည့်နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်မှာ အမှန်ပင်။ ပြိုကွဲခြင်း၊ ပုပ်သိုးခြင်း၊ အမှုန့်ဖြစ်ခြင်း၊ လောင်ကျွမ်းခြင်း၊ ပေါက်ကွဲခြင်း၊ အတွင်းသို့ ကျုံ့ဝင်ပေါက်ကွဲခြင်းနှင့် အခြားနည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။ နိမိတ်ဖတ်သူက ထိုစကားဖြင့် ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ။ တစ်ညလုံး စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ ပို၍သန်မာရမည်။ သူ ပို၍ အစွမ်းထက်လာရမည်။ ဤဘဝတွင် သူ၌ မိသားစုရှိသည်၊ သူ့မိသားစု! ဤဘဝအဆင့်တွင် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို သူ မလိုလားပေ။ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိမှသာ သူ လက်ခံလိမ့်မည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် သူသည် အကြီးအကဲများကို ထိုစကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ မေးမြန်းမည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်များမှလွဲ၍ သူသည် အခြားနည်းလမ်းကို မတွေးတောနိုင်တော့ပေ။
သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်က ဝိညာဉ်ငြိမ်းချမ်းခြင်းနည်းစနစ်ကို မည်သည့်အချိန်က စတင်လိုက်သည်ကိုပင် မသိလိုက်ပေ။ အတွင်းစိတ် ငြိမ်းချမ်းခြင်း! ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုး ခံစားရသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူသည် ကော်ဖီဆိုင်ရှိရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ လမ်းလျှောက်ရင်း ကျောင်းတော်ဝင်းအတွင်းရှိ နေရာအသီးသီးမှ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို သူ သတိပြုမိသည်။ နောက်ဆုံးဓားဂိုဏ်း (Last-Sword sect) ၏ တပည့်များအားလုံးသည် မတူညီသော ပွဲလမ်းသဘင်များနှင့် ပြိုင်ပွဲများကြောင့် အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြသည်။
တကယ်ကို လှပသော နံနက်ခင်းတစ်ခုပင်။