အခန်း (၁၃၀) - တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရား၏ အမှတ်တရများ [၁]
ထိုညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များကြောင့် ရွှင်လန်းတက်ကြွနေသည့် ကျန်းရှုယင် သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း တိုးညင်းစွာ သီချင်းဆိုနေမိသည်။ မကြာမီတွင် သူမ၏ မိဘများသည် နာဆန့်ဝိညာဉ် (nascent soul) ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်ရာ စစ်မှန်သော မသေမျိုးများ ဖြစ်လာကြတော့မည်။ သူတို့၏ ထာဝရတည်တံ့မှုအတွက် သူမ စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ သူတို့သာ အန္တရာယ်နှင့် ပြဿနာများမှ ဝေးဝေးနေရန် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက ထာဝရ အသက်ရှင်နေနိုင်ကြလိမ့်မည်။
မသေမျိုးဘဝ!
အတွေးနယ်ချဲ့နေရင်း ထိုတစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို တိုးညင်းစွာ ချလိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်အစဉ်သည် စွန့်ပစ်ခံ နန်းတော်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမ၏ သားဖြစ်သူ ရှိနေမည့်နေရာကို အမြဲသတိပြု စောင့်ကြည့်နေခဲ့မိသည့် ကံကောင်းမှုကြောင့်သာ သူမသည် ထိုနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သားဖြစ်သူ၏ လုံခြုံရေးသည် သူမအတွက် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့ အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင် သူမအနေဖြင့် သူတို့ဘေးတွင် ရှိနေနိုင်ပါ့မလား။ ထိုအချက်မှာ သူမ၏ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုနည်းလမ်းဖြင့်ပင် သူမသည် စွန့်ပစ်ခံ နန်းတော်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
အာ! ထိုစွန့်ပစ်ခံ နန်းတော်။ သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး လူဒူအန် (Luduans) လူမျိုးများထံမှ သူတို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည့် အချိန်က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေမိသည်။ ခြေတစ်ဖက်ကို နန်းတော်အတွင်း လှမ်းသွင်းလိုက်စဉ်မှာပင် ဧရာမ အကြွင်းအကျန်သတ္တဝါကြီး ဒါဂ်ဟက် (Darghek) ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"သတိရထားပါ၊ ဒီနန်းတော်က အာကာသ-အချိန် (spacetime) တစ်ခုပဲ။ မင်းတို့ဟာ မတူညီတဲ့ နေရာတွေမှာ ရောက်နေလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံလာရရင် ရိုးရိုးလေးပဲ ထွက်လာခဲ့လိုက်ပါ။ ကံကြမ္မာက မင်းတို့ကို ပြုံးရွှင်ပါစေသား။"
သူမ၏ ညာဘက်ခြေဖဝါးသည် နန်းတော်အတွင်းသို့ ထိမိလိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော လေပြင်းများက သူမ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။ သူမသည် ကျယ်ပြောလှသည့် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ချိန်တွင် လေပြင်းများက သူမ၏ ဆံပင်များကို ဖွဖွလေး ဆွဲကိုင်နေသယောင်။ အမ်ဘာပင့်ကူ (ember spider) ၏ ပိုးမျှင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အဆင့်နိမ့် ကာကွယ်ရေး ရူန်စာများ ထည့်သွင်းထားသည့် သူမ၏ အဝါရောင်နုရောင် ဝတ်ရုံသည် အေးစက်သော လေအဝေ့တွင် တစ်လှုပ်လှုပ်ဖြင့် လွင့်နေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ အသားကျစေပြီးနောက် သူမသည် ထိုနေရာကို အသေးစိတ် စူးစမ်းလေ့လာရန်အတွက် ဖြည်းညင်းစွာ ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာသည် ချိုင့်ဝှမ်းငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူမအတွက်မူ အလွန်ကျယ်ဝန်းနေသယောင် ခံစားရသည်။ သူမရပ်နေသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် လမ်းကြောင်းသည် အခြားတစ်ဖက်ရှိ ရှေးဟောင်းဂူတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူမအနေဖြင့် မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ ရှိနေသည်ဟု မခံစားရသော်လည်း ချိုင့်ဝှမ်း၏ လေထုထဲတွင် မသေမျိုးတို့၏ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်ကိုမူ သူမ ရိပ်မိလိုက်သည်။
ရုတ်တရက်ပင် သူမသည် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စိုးရိမ်စိတ်တို့လည်း ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမ၏ မသေမျိုးဝိညာဉ်သည် နတ်ဘုရားတို့၏ ချိန်ခွင်တစ်ခုပေါ်တွင် အချိန်ခံနေရသကဲ့သို့ပင်။
"မသေမျိုးတို့၏ ခဏတာ အချိန်ကာလ။"
မသေမျိုးဘဝ၏ အခိုက်အတန့်တစ်ခုပေါ့။ ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်ရင်း ထိုခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မြောသွားကာ မိမိကိုယ်ကို တွေးတောလိုက်သည်။ ခဏတာမျှဆိုသလိုပင် စကြဝဠာ၏ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည်မြင်ယောင်နေမိသည်။
"ဝိညာဉ်အားလုံး မသေမျိုး ဖြစ်နိုင်ကြပေမယ့် ဝိညာဉ်အားလုံးကတော့ နတ်ဘုရားအဖြစ် မရောက်ရှိနိုင်ကြဘူး။"
ထိုတစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းဂူကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်လက်ရပ်နေလိုက်သည်။ သူမသည် နာဆန့်ဝိညာဉ် (nascent soul) တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ဤချိုင့်ဝှမ်းကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသည် စစ်မှန်သည့် မသေမျိုးတို့၏ နေရာသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သူမ ယခု ပြန်လှည့်သင့်သလော သို့မဟုတ် ရှေ့ဆက်သွားသင့်သလော။ ဤနေရာ၏ အရေးပါပုံကို ကောက်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ဂူရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။ ဂူ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဘာများရှိနေသည်ကို ကြည့်ရခြင်းဖြင့် ဘာများ ဆုံးရှုံးရမှာမို့လို့လဲ။ အထူးသဖြင့် သူမကို ဘေးကင်းရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည့် အမည်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိနေချိန်တွင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။
"စုအိုရမ် (Suorang) မှ ကြိုဆိုပါတယ်!"
အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြည်လင်သော အသံတစ်ခုကြောင့် ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ ထိုအသံ၏ ပဲ့တင်သံသည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဆူညံသံများထက် ကျော်လွန်၍ ထွက်ပေါ်လာကာ တုန်ခါနေသည့် အသံလောကတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း အသံလာရာနေရာကို ရှာမတွေ့ဘဲ စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခု စုဝေးနေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအင်နယ်ပယ်ထဲမှ လေးပေခန့် မြင့်မားပြီး ပွင့်လွှာကဲ့သို့သော အတောင်ပံလေးစုံ ပါရှိသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် လေထဲတွင် ဝဲပျံလျက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဆာလာဒါ (Saladar) နတ်သမီးလေး။
နတ်သမီးများ! စတားစထရိုက် (Starstride) အတိုင်းအတာ၏ အလွန်အစွမ်းထက်သည့် သတ္တဝါများ။ သူတို့၏ အစွမ်းထက်လှသော မသေမျိုးသဘာဝသည် နတ်ဘုရားသားရဲများကဲ့သို့ပင် မွေးရာပါ သွေးသားအရင်းအမြစ်များဖြင့် မွေးဖွားလာကြပြီး ရွှေရောင်အနှစ် (golden core) ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နတ်ဘုရားများက သူတို့ကို တာဝန်များနှင့် ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်စေရန် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကြခြင်းဖြစ်သည်။
"အသံက ကျယ်သွားတယ်မလား? ဟုတ်တယ်၊ ငါသိပါတယ်။ အဲဒီလို အသံထွက်လာအောင် အာနိသင်လေး နည်းနည်း ထည့်ထားရတာ။ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရတဲ့ အာနိသင်ကတော့ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မင်းကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရရင် ကောင်းမှာ။ ဟီးဟီး။"
"ကောင်းပြီ၊ အခု မင်းအကြောင်း ပြန်ပြောရအောင်။ မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ?"
ထိုတစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမက ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ စကားကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"နောက်တာပါ။ မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ အဆူရ (Asura)။ ပြီးတော့ မင်း ဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲဆိုတာလည်း ငါသိပါတယ်။ တိတ်ဆိတ်သူ (Silent-Seeker) ၏ ရတနာများထဲမှ သူမ၏ ဝေစုကို ရှာဖွေနေသည့် တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမတစ်ဦးပေါ့။ ငါ ဒါကို ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ငါ့အတွက်ရော မင်းအတွက်ပါ အဆင်ပြေပါတယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း ဒီကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"
ထိုနတ်သမီးလေးသည် သူပြောသည့်စကားကို အတည်ပြုပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကျန်းရှုယင် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရီးနား (Reena) ထံမှ ပခုံးတွန့်ပြသည့် အမူအရာကို သဘောတူညီချက်ဟု ယူဆလိုက်ပြီးနောက် သူ ဆက်ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ၊ တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမ။"
ဆာလာဒါ နတ်သမီးလေးသည် လက်တံဆိပ် အချို့ကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုတစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမကို မသေမျိုးတို့၏ ဂူအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အတွင်းဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် သူမ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဂူ၏ အတွင်းပိုင်းသည် သူတို့၏ ဂူအိမ်လေးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။ ၎င်းသည် ဂူတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း အတွင်းပိုင်းသည် ကျောက်တံခါးကြီး နှစ်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည့် နေရာလွတ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ဂူ၏ ညာဘက်တွင် အနည်းငယ် တောက်ပနေသည့် စွမ်းအင်ရေကန်လေးနှင့် ဘယ်ဘက်တွင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် နေရာတစ်ခုသာ မရှိပါက ၎င်းကို လွင်ပြင်တစ်ခုဟုပင် ထင်မှတ်ရပေမည်။
"အဆူရ၊ စုအိုရမ် (Suorang) မှ ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒါကတော့ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရား (highcelestial) တိတ်ဆိတ်သူ (Silent-Seeker) ၏ မသေမျိုးဂူပဲ။ သူက ထိုက်တန်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေအတွက် ရတနာများစွာကို ချန်ရစ်ခဲ့တယ်။ သူ့ရတနာ အများစုကို နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာပဲ သိမ်းယူသွားကြပေမယ့် တချို့ကတော့ ကျန်ရှိနေပါသေးတယ်။ မင်းက ဘယ်ရတနာအတွက် ရောက်လာတာလဲ၊ အဆူရ? မင်းက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ အမွေအနှစ်အတွက် ရောက်လာတာလား?"
တောက်ပနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ဆာလာဒါ နတ်သမီးလေးသည် ကျန်းရှုယင် ကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်။"
ကျန်းရှုယင် က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထိုနတ်သမီးလေး ပြောနေသည့် ကိုယ်ခံပညာ အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာ သူမ လုံးဝ မသိပါ။ သို့သော်လည်း သူမသည် ဟန်ဆောင်၍သာ လိုက်လျောလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ကိုယ်ခံပညာ အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟူသော အတွေးက သူမအတွက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။
"ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းခြင်း၏ တေးသံစဉ် (Symphony of the Soaring Sky) လား? နောက်ဆုံးတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမတစ်ဦးက ကိုယ်ခံပညာ အမွေအနှစ်ကို လာရောက် တောင်းခံတာပဲ။ အဆူရ၊ မင်းအတွက် ငါ ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းသာနေသလဲဆိုတာ မင်းသာ သိရင်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာလေး တစ်ခုရှိတယ်၊ အဆူရ။ ဒီအမွေအနှစ်က အဲဒီ တံခါးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာ။ မင်းလုပ်ရမှာက အဲဒီတံခါးတွေကို ဖြတ်ပြီး ဟိုဘက်ကို ရောက်အောင် သွားဖို့ပဲ။ မင်း ဒါကို အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင်တော့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။"
ထိုနတ်သမီးလေးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှုယင် ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
မျိုးတို့၏ ခဏတာ အချိန်ကာလ။"
မသေမျိုးဘဝ၏ အခိုက်အတန့်တစ်ခုပေါ့။ ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်ရင်း ထိုခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မြောသွားကာ မိမိကိုယ်ကို တွေးတောလိုက်သည်။ ခဏတာမျှဆိုသလိုပင် စကြဝဠာ၏ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည်မြင်ယောင်နေမိသည်။
"ဝိညာဉ်အားလုံး မသေမျိုး ဖြစ်နိုင်ကြပေမယ့် ဝိညာဉ်အားလုံးကတော့ နတ်ဘုရားအဖြစ် မရောက်ရှိနိုင်ကြဘူး။"
ထိုတစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းဂူကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်လက်ရပ်နေလိုက်သည်။ သူမသည် နာဆန့်ဝိညာဉ် (nascent soul) တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ဤချိုင့်ဝှမ်းကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသည် စစ်မှန်သည့် မသေမျိုးတို့၏ နေရာသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သူမ ယခု ပြန်လှည့်သင့်သလော သို့မဟုတ် ရှေ့ဆက်သွားသင့်သလော။ ဤနေရာ၏ အရေးပါပုံကို ကောက်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ဂူရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။ ဂူ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဘာများရှိနေသည်ကို ကြည့်ရခြင်းဖြင့် ဘာများ ဆုံးရှုံးရမှာမို့လို့လဲ။ အထူးသဖြင့် သူမကို ဘေးကင်းရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည့် အမည်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိနေချိန်တွင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။
"စုအိုရမ် (Suorang) မှ ကြိုဆိုပါတယ်!"
အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြည်လင်သော အသံတစ်ခုကြောင့် ကျန်းရှုယင် သည် သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ ထိုအသံ၏ ပဲ့တင်သံသည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဆူညံသံများထက် ကျော်လွန်၍ ထွက်ပေါ်လာကာ တုန်ခါနေသည့် အသံလောကတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း အသံလာရာနေရာကို ရှာမတွေ့ဘဲ စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခု စုဝေးနေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအင်နယ်ပယ်ထဲမှ လေးပေခန့် မြင့်မားပြီး ပွင့်လွှာကဲ့သို့သော အတောင်ပံလေးစုံ ပါရှိသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် လေထဲတွင် ဝဲပျံလျက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဆာလာဒါ (Saladar) နတ်သမီးလေး။
နတ်သမီးများ! စတားစထရိုက် (Starstride) အတိုင်းအတာ၏ အလွန်အစွမ်းထက်သည့် သတ္တဝါများ။ သူတို့၏ အစွမ်းထက်လှသော မသေမျိုးသဘာဝသည် နတ်ဘုရားသားရဲများကဲ့သို့ပင် မွေးရာပါ သွေးသားအရင်းအမြစ်များဖြင့် မွေးဖွားလာကြပြီး ရွှေရောင်အနှစ် (golden core) ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နတ်ဘုရားများက သူတို့ကို တာဝန်များနှင့် ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်စေရန် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကြခြင်းဖြစ်သည်။
"အသံက ကျယ်သွားတယ်မလား? ဟုတ်တယ်၊ ငါသိပါတယ်။ အဲဒီလို အသံထွက်လာအောင် အာနိသင်လေး နည်းနည်း ထည့်ထားရတာ။ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရတဲ့ အာနိသင်ကတော့ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မင်းကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရရင် ကောင်းမှာ။ ဟီးဟီး။"
"ကောင်းပြီ၊ အခု မင်းအကြောင်း ပြန်ပြောရအောင်။ မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ?"
ထိုတစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမက ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ စကားကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"နောက်တာပါ။ မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ အဆူရ (Asura)။ ပြီးတော့ မင်း ဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲဆိုတာလည်း ငါသိပါတယ်။ တိတ်ဆိတ်သူ (Silent-Seeker) ၏ ရတနာများထဲမှ သူမ၏ ဝေစုကို ရှာဖွေနေသည့် တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမတစ်ဦးပေါ့။ ငါ ဒါကို ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ငါ့အတွက်ရော မင်းအတွက်ပါ အဆင်ပြေပါတယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း ဒီကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"
ထိုနတ်သမီးလေးသည် သူပြောသည့်စကားကို အတည်ပြုပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကျန်းရှုယင် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရီးနား (Reena) ထံမှ ပခုံးတွန့်ပြသည့် အမူအရာကို သဘောတူညီချက်ဟု ယူဆလိုက်ပြီးနောက် သူ ဆက်ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ၊ တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမ။"
ဆာလာဒါ နတ်သမီးလေးသည် လက်တံဆိပ် အချို့ကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုတစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမကို မသေမျိုးတို့၏ ဂူအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အတွင်းဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် သူမ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဂူ၏ အတွင်းပိုင်းသည် သူတို့၏ ဂူအိမ်လေးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။ ၎င်းသည် ဂူတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း အတွင်းပိုင်းသည် ကျောက်တံခါးကြီး နှစ်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည့် နေရာလွတ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ဂူ၏ ညာဘက်တွင် အနည်းငယ် တောက်ပနေသည့် စွမ်းအင်ရေကန်လေးနှင့် ဘယ်ဘက်တွင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် နေရာတစ်ခုသာ မရှိပါက ၎င်းကို လွင်ပြင်တစ်ခုဟုပင် ထင်မှတ်ရပေမည်။
"အဆူရ၊ စုအိုရမ် (Suorang) မှ ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒါကတော့ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရား (highcelestial) တိတ်ဆိတ်သူ (Silent-Seeker) ၏ မသေမျိုးဂူပဲ။ သူက ထိုက်တန်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေအတွက် ရတနာများစွာကို ချန်ရစ်ခဲ့တယ်။ သူ့ရတနာ အများစုကို နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာပဲ သိမ်းယူသွားကြပေမယ့် တချို့ကတော့ ကျန်ရှိနေပါသေးတယ်။ မင်းက ဘယ်ရတနာအတွက် ရောက်လာတာလဲ၊ အဆူရ? မင်းက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ အမွေအနှစ်အတွက် ရောက်လာတာလား?"
တောက်ပနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ဆာလာဒါ နတ်သမီးလေးသည် ကျန်းရှုယင် ကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်။"
ကျန်းရှုယင် က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထိုနတ်သမီးလေး ပြောနေသည့် ကိုယ်ခံပညာ အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာ သူမ လုံးဝ မသိပါ။ သို့သော်လည်း သူမသည် ဟန်ဆောင်၍သာ လိုက်လျောလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ကိုယ်ခံပညာ အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟူသော အတွေးက သူမအတွက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။
"ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းခြင်း၏ တေးသံစဉ် (Symphony of the Soaring Sky) လား? နောက်ဆုံးတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ပိုင်းနတ်ဘုရားမတစ်ဦးက ကိုယ်ခံပညာ အမွေအနှစ်ကို လာရောက် တောင်းခံတာပဲ။ အဆူရ၊ မင်းအတွက် ငါ ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းသာနေသလဲဆိုတာ မင်းသာ သိရင်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာလေး တစ်ခုရှိတယ်၊ အဆူရ။ ဒီအမွေအနှစ်က အဲဒီ တံခါးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာ။ မင်းလုပ်ရမှာက အဲဒီတံခါးတွေကို ဖြတ်ပြီး ဟိုဘက်ကို ရောက်အောင် သွားဖို့ပဲ။ မင်း ဒါကို အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင်တော့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။"
ထိုနတ်သမီးလေးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှုယင် ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထိုနတ်သမီးလေးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှုယင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အဲဒီတံခါးနှစ်ပေါက်က မင်းအတွက်ပဲ။ တစ်ပေါက်ကတော့ မင်းမျှော်လင့်ထားသလိုမျိုး အမွေအနှစ်ဆီကို ပို့ဆောင်ပေးမှာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ပေါက်ကတော့... အင်း၊ ဘယ်လိုပြောရမလဲ၊ အဲဒီတစ်ပေါက်ကတော့ မင်းကို သေဆုံးခြင်းဆီကိုပဲ ပို့ဆောင်ပေးမှာ။ ဘယ်တံခါးကို ရွေးမလဲဆိုတာ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"
သူမ၏ အသံသည် အလွန်အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်း ကျန်းရှုယင်၏ ရင်ထဲတွင်မူ လှိုင်းထန်သွားစေသည်။ တံခါးနှစ်ပေါက်။ တစ်ပေါက်သည် ဘုန်းကျက်သရေနှင့် အမွေအနှစ်၊ နောက်တစ်ပေါက်သည်ကား သေခြင်းတရား။ သူမသည် ထိုတံခါးနှစ်ပေါက်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အရဆိုလျှင် မည်သည့်ကွာခြားချက်မျှ မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် ရှေးဟောင်းကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အချိန်ကာလ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အနည်းငယ် အရောင်မှိန်နေကြသည်။
"ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမလဲဆိုတာကို မင်းမှာ အရိပ်အယောင်လေးတောင် မပေးနိုင်ဘူးလား။"
ကျန်းရှုယင်က မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံတွင် မရေရာမှုများ ရောယှက်နေသည်။
ဆာလာဒါ နတ်သမီးလေးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မရဘူးလေ၊ အဆူရ။ ဒါက စမ်းသပ်မှုပဲ။ တိတ်ဆိတ်သူ (Silent-Seeker) ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လိုချင်ရင် ဒီစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ရမှာပဲ။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို သုံးလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ အတွင်းစိတ်က ပြောပြတဲ့အရာကို ယုံကြည်လိုက်ပါ။"
ကျန်းရှုယင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ သူမသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။ တံခါးနှစ်ပေါက်ရှေ့တွင် သူမ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူမ၏ နာဆန့်ဝိညာဉ် (nascent soul) စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်များကို အာရုံခံကြည့်သည်။ ဘယ်ဘက်တံခါးမှ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ညာဘက်တံခါးမှမူ အနည်းငယ် နွေးထွေးသော စွမ်းအင်ကို ခံစားနေရသည်။
ဒါက ထောင်ချောက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲ အမွေအနှစ်ဆီကို ပို့ပေးမယ့် လမ်းကြောင်းလား။
သူမသည် ညာဘက်တံခါးဆီသို့ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများ တံခါးမျက်နှာပြင်နှင့် ထိကပ်သွားသည့်အခါ စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲငင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ကောင်းပြီ။"
သူမသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ တံခါးပွင့်သွားသည့်အခါ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားလိုက်ရသည်။ သူမ မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သည့်အခါတွင်တော့ သူမသည် အခြားနေရာတစ်ခုတွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထိုနေရာသည် ဂူတစ်ခုမဟုတ်တော့ဘဲ ကြယ်တာရာများ လည်ပတ်နေသည့် စကြဝဠာတစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"အောင်မြင်သွားပြီပေါ့။"
နတ်သမီးလေး၏ အသံသည် ဝေးကွာသောနေရာမှ ပဲ့တင်ထပ်သံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းရှုယင်သည် သူမ၏ ရှေ့တွင် တည်ရှိနေသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအလင်းတန်း၏ အလယ်တွင် ရှေးဟောင်းစာလိပ်တစ်ခု လွင့်မျောနေသည်။
ဒါက သူမ ရှာဖွေနေသည့်အရာ။ တိတ်ဆိတ်သူ (Silent-Seeker) ၏ အမွေအနှစ်။