သူတို့သည် ထိုအချိန်လေးကို အတူတကွ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဆက်လက်စားသောက်နေကြသည်။ အားရပါးရ စားသောက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိသည့် အစားအစာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးသည့်အခါ ကျန်းရှုယင် က သူမ၏ မိဘနှစ်ပါးအား အာရုံစိုက်လာစေရန် ခေါ်လိုက်သည်။
"ဖေဖေ၊ မေမေ... သမီး ပြစရာတစ်ခုရှိတယ်"
ထိုနတ်တစ်ပိုင်းသည် စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မိဘများကလည်း သူမနည်းတူ လိုက်ပါထိုင်လိုက်ကြသည်။ သူမသည် သူမ၏ နေရာလပ်အိတ် ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး မီးလျှံအနှစ်သာရ ဝိညာဉ်သစ်သီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် မိဘနှစ်ပါးအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သစ်သီးကို စားပွဲအလယ်တည့်တည့်တွင် ချထားလိုက်သည်။
"ဝိညာဉ်သစ်သီးလား"
ကျန်းလီချန်း နှင့် ကျန်းဝမ်ကျင်း တို့သည် ထိုအနီရောင်သစ်သီးကို စိတ်ဝင်တစား ငေးကြည့်နေကြသည်။ ထိုအနီရောင်သစ်သီးမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ကို သူတို့ ခံစားမိနေသည်။ တောင်သူလယ်သမားများဖြစ်သည့် သူတို့သည် သစ်သီးများ၏ ကွာခြားချက်ကို ကောင်းကောင်းသိကြသည်။ ကိုင်ဖုန်း တိုက်ကြီးရှိ သူတို့၏ မူလရွာတွင် နေထိုင်စဉ်က ဆေးဖက်ဝင်အသီးများကို စိုက်ပျိုးခဲ့ဖူးကြသည်။ သွေး၏ အသက်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးသည့် အဆင့်နိမ့် ရေနီရောင်ဆေးဖက်ဝင်သီးမျိုးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ယခုသစ်သီးမှာ အဆင့်နိမ့်ဆုံး ဝိညာဉ်သစ်သီးများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါက မီးလျှံအနှစ်သာရ ဝိညာဉ်သစ်သီးပါ"
"ဒီလောက် စွမ်းအင်မြင့်မားတဲ့ သစ်သီးမျိုးကို အဖေ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"
"အမေလည်း ဒီအတိုင်းပဲ"
ဝိညာဉ်သစ်သီးများသည် ဆေးဖက်ဝင်အသီးများထက် ပို၍ရှားပါးပြီး ဈေးကြီးကာ စိုက်ပျိုးရာတွင်လည်း အချိန်နှင့် အားထုတ်မှု ပိုမိုလိုအပ်သည်။ ဆေးဖက်ဝင်အသီးများသည် ရင့်မှည့်ရန် ငါးနှစ်မှ နှစ်ဆယ်နှစ်အထိသာ ကြာမြင့်တတ်သော်လည်း ဝိညာဉ်သစ်သီးများသည် ရင့်မှည့်ရန် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်သည်။ သို့သော် အဆိုပါ သစ်သီးနှစ်မျိုးလုံး၏ တူညီချက်မှာ အမျိုးအစားအလိုက် အဆင့်ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုသစ်သီးမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်ခု ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။
"သမီးထင်တာတော့ ဒါက မီးဓာတ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရကြောင့် ဖြစ်မယ်"
သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုအနီရောင်သစ်သီးကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ဆက်လက်ငေးကြည့်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ လူ့လောကတွင် အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်သည့် သာမန်အသီးမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏သမီးသည် ဤအရာကို မည်သို့ရရှိလာခဲ့သနည်း။ ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် သူမ၏သမီးကို အံ့ဩတကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီအရာကို သမီး ဘယ်လိုများ ရလာခဲ့တာလဲ ရှုယင်းရယ်"
"အခွင့်အရေးတစ်ခု ကြုံလို့ ရလာတာပါ"
ကျန်းရှုယင်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၏ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်အတွင်းရှိ ဥယျာဉ်ထဲမှ သစ်သီးကို ခူးဆွတ်ခဲ့သည့်အချိန်အထိ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အာကာသအချိန်နန်းတော်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များအပါအဝင် အသေးအဖွဲလေးတစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အကြောင်းအရာအားလုံးကို မိဘနှစ်ပါးအား ပြောပြလိုက်သည်။
"သမီးက ရွှေရောင်အနှစ်သာရကို ပုံဖော်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဒီသစ်သီးကို သမီးထက် အဖေနဲ့အမေက ပိုလိုအပ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီသစ်သီးကို အဖေနဲ့အမေပဲ စားလိုက်ပါ"
စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်မှ ထွက်ခွာစဉ်က နတ်သမီး၏ စကားများကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိရင်း ရှုယင်းတစ်ယောက် သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်တိုးမြှင့်ပါက စောစီးစွာ ရောက်လာမည့် ဘေးဒုက္ခများကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ နတ်တစ်ပိုင်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘေးဒုက္ခများကို မခံစားရသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ထိုအချက်သည် လုမီးနန့်စ် (Luminence) အတိုင်းအတာနယ်ပယ်တွင် မွေးဖွားလာသည့် နတ်တစ်ပိုင်းများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းရှုယင်မှာမူ လူ့လောကတွင် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမရှိသရွေ့ သူမ၏ အသက်စွမ်းအားမှာ လူ့လောကနှင့် ဆက်စပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
"ဒါ တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား ရှုယင်းရယ်"
"အဖေတို့ကတော့ သာမန် ဝိညာဉ်သစ်သီးလောက်နဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်၊ သမီးက ပိုပြီး လိုအပ်မှာပါ"
"စိတ်မပူပါနဲ့ မေမေရယ်၊ ဖေဖေရယ်။ သမီး အခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ သမီးအတွက်တော့ ဒါက လိုအပ်တော့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး သမီးပေးတာကို လက်ခံပေးကြပါ"
သူမ၏သမီးဖြစ်သူကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ကျန်းလီချန်း သည် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သမီး ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင်တော့ အဖေတို့ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရှုယင်းရယ်"
"ရပါတယ် ဖေဖေ။ ဒီလောက်ကတော့ ဝိညာဉ်သစ်သီးလေးတစ်ခုပါ"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် သူမ၏သမီးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ သမီးလေးရယ်"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး မေမေ။ သမီး လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အနည်းဆုံးအရာလေးပါ"
များစွာ တွေဝေနေပြီးနောက် သူမ၏မိဘနှစ်ပါးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်သစ်သီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ပြီး တစ်ယောက်လျှင် တစ်ဝက်စီ ရယူလိုက်ကြသည်။ အလွန်မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် သူတို့သည် သစ်သီးကို စားသုံးလိုက်ပြီးနောက် ရေကန်ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ပဒုမ္မာ ပုံစံထိုင်ကာ ဝိညာဉ်အနှစ် (Soul-Pith) ကျင့်စဉ်ကို စတင်ကျင့်ကြံကြသည်။ ဝိညာဉ်အနှစ်ကျင့်စဉ်သည် ချီစွမ်းအင်အတွင်းရှိ ဒြပ်စင်များကို အဓိကထားသည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မီးလျှံအနှစ်သာရသစ်သီးသည် မီးဓာတ်ပါဝင်သည့် သစ်သီးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် နက္ခတ်အခြေခံကျင့်စဉ်အစား ဝိညာဉ်အနှစ်ကျင့်စဉ်ကိုသာ အသုံးပြုရခြင်းဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ဒြပ်စင်များ၏ အရေးပါမှုကို ထပ်လောင်းပြောပြရန် မလိုပေ။ ၎င်းတို့သည် ချီစွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်။ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဝိညာဉ်ငယ် (Nascent Soul) ၏ သဘာဝနှင့် ပုံစံသည် ကျင့်ကြံသူ၏ လျှို့ဝှက်ဒြပ်စင်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေမည်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များတွင် တိုးတက်လေလေ၊ ဝိညာဉ်သည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် ပိုမိုသင့်လျော်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေစဉ်တွင် သစ်သီး၏ စွမ်းအင်များ သူတို့၏ အနှစ်သာရဗဟိုချက်တွင် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မီးလျှံအနှစ်သာရ အနီရောင်များသည် ကျန်းလီချန်း တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝန်းရံလာသည်။ ထိုအနှစ်သာရများသည် ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အိုးလ် (Aodh) ကို မီးလျှံအိမ်လေးတစ်ခုအတွင်း၌ ထုပ်ပိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျန်းဝမ်ကျင်း လည်း မီးလျှံအနှစ်သာရများဖြင့် ဖုံးအုပ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။
ကုန်းမြေမြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း သူမ၏ မိဘနှစ်ပါးကို ကြည့်နေသည့် နတ်တစ်ပိုင်းသည် သူတို့၏ ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်ကာ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအရာက သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကို ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာစေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ရှေးရိုးလျှို့ဝှက်ပညာရပ်မှာ ငရဲသားရဲ (Infernal beast) ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။ ကျန်းရှုယင်သည် သူမကိုယ်တိုင်၏ ဝိညာဉ်ငယ်ဖြစ်သော မီးလျှံဖီးနစ်အတောင်ပံကြီးများဖြင့် အမွေးအတောင်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်ကို ပြန်အမှတ်ရကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေမိသည်။ သူတို့သည် ယနေ့တွင် ဝိညာဉ်ငယ်ကို ချက်ချင်းပုံဖော်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ငယ်အဆင့်သို့ အရင်ဆုံး တိုးတက်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အသင့်ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်များက ထိုအဆင့်သို့ တိုးတက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေလိမ့်မည်။
"ဒါပေမဲ့..."
သူတို့ ဝိညာဉ်ငယ်အဆင့် မသေမျိုးဘဝသို့ ရောက်ရှိရန် ကြုံတွေ့ရမည့် ဘေးဒုက္ခများကို တွေးမိရင်း သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘေးဒုက္ခများအတွက် အပြည့်အဝ အဆင်သင့်မဖြစ်မချင်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လုပ်ဆောင်စေရမည်။
"သူတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်လာမှာပါ"
ကျန်းရှုယင်သည် မှောင်မိုက်နေသည့် ညဉ့်ယံတွင် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်မည့်ဆဲဆဲတွင် မီးလျှံအနှစ်သာရများ သူမ၏ ဖခင်ဆီသို့ စုစည်းသွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူမ၏ ဖခင်သည် လေထဲသို့ ပေါလောပေါ်လာပြီး သူ၏ နဂါး-မီးလျှံ (Dragon-Inferno) ကျင့်စဉ်မှ ကောင်းကင်နဂါးပုံစံ (Heavenly Dragon Stance) ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည့် ကျန်းရှုယင်သည် ထိုတိုက်ကွက်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ မိခင်ကို ဝန်းရံထားသည့် မီးလျှံအိမ်လေးမှာလည်း ကွဲထွက်သွားသည်။ သူမ၏ အကြည့်များသည် မီးလျှံဧရာမလင်းယုန်လက်သည်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
တိုက်တန် (Titan) ၏ ကိုယ်လုံး!
ဤအရာကို မည်သို့ရရှိလာခဲ့သနည်း။ ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် သူမ၏သမီးကို အံ့ဩတကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီအရာကို သမီး ဘယ်လိုများ ရလာခဲ့တာလဲ ရှုယင်းရယ်"
"အခွင့်အရေးတစ်ခု ကြုံလို့ ရလာတာပါ"
ကျန်းရှုယင်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။ ကျူးဖုန်းကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၏ စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်အတွင်းရှိ ဥယျာဉ်ထဲမှ သစ်သီးကို ခူးဆွတ်ခဲ့သည့်အချိန်အထိ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အာကာသအချိန်နန်းတော်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များအပါအဝင် အသေးအဖွဲလေးတစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အကြောင်းအရာအားလုံးကို မိဘနှစ်ပါးအား ပြောပြလိုက်သည်။
"သမီးက ရွှေရောင်အနှစ်သာရကို ပုံဖော်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဒီသစ်သီးကို သမီးထက် အဖေနဲ့အမေက ပိုလိုအပ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီသစ်သီးကို အဖေနဲ့အမေပဲ စားလိုက်ပါ"
စွန့်ပစ်ခံနန်းတော်မှ ထွက်ခွာစဉ်က နတ်သမီး၏ စကားများကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိရင်း ရှုယင်းတစ်ယောက် သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်တိုးမြှင့်ပါက စောစီးစွာ ရောက်လာမည့် ဘေးဒုက္ခများကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ နတ်တစ်ပိုင်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘေးဒုက္ခများကို မခံစားရသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ထိုအချက်သည် လုမီးနန့်စ် (Luminence) အတိုင်းအတာနယ်ပယ်တွင် မွေးဖွားလာသည့် နတ်တစ်ပိုင်းများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းရှုယင်မှာမူ လူ့လောကတွင် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမရှိသရွေ့ သူမ၏ အသက်စွမ်းအားမှာ လူ့လောကနှင့် ဆက်စပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
"ဒါ တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား ရှုယင်းရယ်"
"အဖေတို့ကတော့ သာမန် ဝိညာဉ်သစ်သီးလောက်နဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်၊ သမီးက ပိုပြီး လိုအပ်မှာပါ"
"စိတ်မပူပါနဲ့ မေမေရယ်၊ ဖေဖေရယ်။ သမီး အခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ သမီးအတွက်တော့ ဒါက လိုအပ်တော့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး သမီးပေးတာကို လက်ခံပေးကြပါ"
သူမ၏သမီးဖြစ်သူကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ကျန်းလီချန်း သည် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သမီး ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင်တော့ အဖေတို့ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရှုယင်းရယ်"
"ရပါတယ် ဖေဖေ။ ဒီလောက်ကတော့ ဝိညာဉ်သစ်သီးလေးတစ်ခုပါ"
ကျန်းဝမ်ကျင်း သည် သူမ၏သမီးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ သမီးလေးရယ်"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး မေမေ။ သမီး လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အနည်းဆုံးအရာလေးပါ"
များစွာ တွေဝေနေပြီးနောက် သူမ၏မိဘနှစ်ပါးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်သစ်သီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ပြီး တစ်ယောက်လျှင် တစ်ဝက်စီ ရယူလိုက်ကြသည်။ အလွန်မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် သူတို့သည် သစ်သီးကို စားသုံးလိုက်ပြီးနောက် ရေကန်ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ပဒုမ္မာ ပုံစံထိုင်ကာ ဝိညာဉ်အနှစ် (Soul-Pith) ကျင့်စဉ်ကို စတင်ကျင့်ကြံကြသည်။ ဝိညာဉ်အနှစ်ကျင့်စဉ်သည် ချီစွမ်းအင်အတွင်းရှိ ဒြပ်စင်များကို အဓိကထားသည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မီးလျှံအနှစ်သာရသစ်သီးသည် မီးဓာတ်ပါဝင်သည့် သစ်သီးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် နက္ခတ်အခြေခံကျင့်စဉ်အစား ဝိညာဉ်အနှစ်ကျင့်စဉ်ကိုသာ အသုံးပြုရခြင်းဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ဒြပ်စင်များ၏ အရေးပါမှုကို ထပ်လောင်းပြောပြရန် မလိုပေ။ ၎င်းတို့သည် ချီစွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်။ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဝိညာဉ်ငယ် (Nascent Soul) ၏ သဘာဝနှင့် ပုံစံသည် ကျင့်ကြံသူ၏ လျှို့ဝှက်ဒြပ်စင်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေမည်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များတွင် တိုးတက်လေလေ၊ ဝိညာဉ်သည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် ပိုမိုသင့်လျော်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေစဉ်တွင် သစ်သီး၏ စွမ်းအင်များ သူတို့၏ အနှစ်သာရဗဟိုချက်တွင် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မီးလျှံအနှစ်သာရ အနီရောင်များသည် ကျန်းလီချန်း တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝန်းရံလာသည်။ ထိုအနှစ်သာရများသည် ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အိုးလ် (Aodh) ကို မီးလျှံအိမ်လေးတစ်ခုအတွင်း၌ ထုပ်ပိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျန်းဝမ်ကျင်း လည်း မီးလျှံအနှစ်သာရများဖြင့် ဖုံးအုပ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။
ကုန်းမြေမြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း သူမ၏ မိဘနှစ်ပါးကို ကြည့်နေသည့် နတ်တစ်ပိုင်းသည် သူတို့၏ ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်ကာ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအရာက သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကို ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာစေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ရှေးရိုးလျှို့ဝှက်ပညာရပ်မှာ ငရဲသားရဲ (Infernal beast) ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။ ကျန်းရှုယင်သည် သူမကိုယ်တိုင်၏ ဝိညာဉ်ငယ်ဖြစ်သော မီးလျှံဖီးနစ်အတောင်ပံကြီးများဖြင့် အမွေးအတောင်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်ကို ပြန်အမှတ်ရကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေမိသည်။ သူတို့သည် ယနေ့တွင် ဝိညာဉ်ငယ်ကို ချက်ချင်းပုံဖော်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ငယ်အဆင့်သို့ အရင်ဆုံး တိုးတက်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အသင့်ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်များက ထိုအဆင့်သို့ တိုးတက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေလိမ့်မည်။
"ဒါပေမဲ့..."
သူတို့ ဝိညာဉ်ငယ်အဆင့် မသေမျိုးဘဝသို့ ရောက်ရှိရန် ကြုံတွေ့ရမည့် ဘေးဒုက္ခများကို တွေးမိရင်း သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘေးဒုက္ခများအတွက် အပြည့်အဝ အဆင်သင့်မဖြစ်မချင်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လုပ်ဆောင်စေရမည်။
"သူတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်လာမှာပါ"
ကျန်းရှုယင်သည် မှောင်မိုက်နေသည့် ညဉ့်ယံတွင် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်မည့်ဆဲဆဲတွင် မီးလျှံအနှစ်သာရများ သူမ၏ ဖခင်ဆီသို့ စုစည်းသွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူမ၏ ဖခင်သည် လေထဲသို့ ပေါလောပေါ်လာပြီး သူ၏ နဂါး-မီးလျှံ (Dragon-Inferno) ကျင့်စဉ်မှ ကောင်းကင်နဂါးပုံစံ (Heavenly Dragon Stance) ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည့် ကျန်းရှုယင်သည် ထိုတိုက်ကွက်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ မိခင်ကို ဝန်းရံထားသည့် မီးလျှံအိမ်လေးမှာလည်း ကွဲထွက်သွားသည်။ သူမ၏ အကြည့်များသည် မီးလျှံဧရာမလင်းယုန်လက်သည်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
တိုက်တန် (Titan) ၏ ကိုယ်လုံး!
(ထိုစွမ်းအင်များသည်) တိုက်တန်တို့၏ အစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံနေသည်။ ကျန်းရှုယင်သည် သူမ၏မိခင် ကျင့်ကြံနေသည့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်၏ အဆင့်မြင့်မားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤသည်မှာ သာမန်လင်းယုန်ပုံစံ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ တိုက်တန်တို့၏ ခွန်အားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းလီချန်း၏ နဂါးပုံရိပ်နှင့် ကျန်းဝမ်ကျင်း၏ တိုက်တန်လင်းယုန်ပုံရိပ်တို့သည် လေထုထဲတွင် ယှဉ်ပြိုင်တောက်ပနေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အနှစ် (Soul-Pith) များသည် မီးလျှံအနှစ်သာရသစ်သီး၏ စွမ်းအားကြောင့် အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြည့်ဝသော အသွင်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်လာသည်။
ကျန်းရှုယင်သည် သူမ၏မိဘများအနီးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသည့် စွမ်းအင်စီးကြောင်းများကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူမသိရှိသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ငယ် (Nascent Soul) အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရန်အတွက် လိုအပ်သည့် ပထမဆုံးသော အဆင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။
"ဖေဖေနဲ့ မေမေ... ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပါ။ အခုချက်ချင်း အဆင့်တက်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့ဦး"
သူမ၏ အသံသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း အမိန့်ပေးသည့်ဟန် ပါဝင်နေသည်။ ကျန်းလီချန်းနှင့် ကျန်းဝမ်ကျင်းတို့သည် သူမ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အသိစိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းကာ လှည့်ပတ်နေသည့် မီးလျှံအနှစ်သာရများကို သူတို့၏ ဒန်ထျန်း (Dantian) အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်သွင်းယူလိုက်ကြသည်။ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံး မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။
ကျန်းလီချန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှုယင်း... ဖေဖေတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအင်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ပြည့်ဝသွားတယ်ဆိုတာကို ပြောပြဖို့တောင် ခက်ခဲတယ်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ"
ကျန်းဝမ်ကျင်းကလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် သမီးလေး။ အမေ့ရဲ့ တိုက်တန်လင်းယုန်စွမ်းအားတွေကလည်း တစ်ခါမှ မရဖူးတဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ မြင့်တက်သွားသလိုပဲ။ သမီးရဲ့ ဒီလက်ဆောင်က ဖေဖေတို့အတွက် တကယ်ကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အရာပါပဲ"
ကျန်းရှုယင်သည် သူမ၏မိဘများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည့် ကျေနပ်မှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားရသည်။
"သမီး ပေးတာကို လက်ခံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဖေဖေနဲ့ မေမေ အခုလို အဆင့်တက်သွားတာကို မြင်ရတာ သမီးလည်း ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်မတန်သေးတဲ့အတွက် အဆင့်တက်ခြင်းကို ခဏရပ်ထားဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ အချိန်တန်တဲ့အခါ သမီးကိုယ်တိုင်ပဲ ကူညီပေးပါ့မယ်"
သူမ၏ မိဘနှစ်ပါးသည် သူမ၏ စေတနာကို နားလည်သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဤညတွင် သူတို့ရရှိလိုက်သော တိုးတက်မှုသည် ရေရှည်အတွက် အလွန်အရေးပါကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ ကျန်းရှုယင်သည်လည်း သူမ၏ မိဘများကို ကြည့်ရင်း နောင်လာမည့် အခက်အခဲများကို မည်သို့ကျော်လွှားရမည်ကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်စွာ တွေးတောနေမိတော့သည်။