လိုအပ်သောဆုလာဘ်များအားလုံးကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် သူ ပြန်လာခဲ့သည်။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်စဉ် ဟောင်အာနှင့် ကြာပန်းဖြူတို့ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကားစမြည်ပြောနေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရပြီး နောက်ခံတွင်မူ လူငယ်လေး ယန်က အနားတစ်ခဏမျှမယူဘဲ ဓားကို ကျင့်ကြံနေလေသည်။ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေသော လူငယ်လေး ယန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖေးသည် လူငယ်လေး ယန်အတွက် အချိန်အလုံအလောက် မပေးဖြစ်ခဲ့ပါတကားဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
လူငယ်လေး ယန်က အသက်ခုနစ်နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန်ပင် နားလည်တတ်လွန်းသည်။ ဖေးမှာ အများအားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ အလုပ်များနေသော်လည်း သူက ဖေးကို တစ်ခါမျှ အနှောင့်အယှက်မပေးခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဖေးသည် သူ၏သားအတွက် အချိန်အနည်းငယ် ပေးသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သူသည် နောက်ဖေးဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"လူငယ်လေး ယန်" ဟု ဖေးက နောက်မှနေ၍ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"ဖေဖေ" ဖေး ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လူငယ်လေး ယန်က သူ၏ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သိပ်လိုက်ကာ ဖေးဆီသို့ ပြေးသွားပြီး ဖေးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်လိုက်လေသည်။
"သားက မကြာသေးခင်ကစပြီး ဓားကို တကယ်ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံနေတာပဲ" ဟု ဖေးက လူငယ်လေး ယန်၏ ခေါင်းကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဖေဖေ သားကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းပေးပြီးကတည်းက သား ဒီဓားကို အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ အနေအထားနဲ့ ထိန်းသိမ်းထားတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဓားထဲမှာ စကားပြောနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေတာကို သား တွေ့လိုက်တယ်။ သူပြောတာက ဓားဆိုတာ သိမ်းဆည်းထားဖို့ မဟုတ်ဘဲ ထုတ်သုံးဖို့ ဖြစ်တယ်တဲ့။ ဖေဖေက အလွတ်အချိန်ရတိုင်း ဓားကို ကျင့်ကြံလေ့ရှိပြီး သားလည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်သင့်တယ်လို့ သူက ပြောတယ်" ဟု လူငယ်လေး ယန်က သူ၏ဖေဖေ၏ မျက်နှာကို အားကျသည့်အကြည့်ဖြင့် မော့ကြည့်ကာ ရိုးသားစွာ ပြောပြသည်။
"အင်း၊ သူပြောတာ မှန်ပါတယ်" ဟု ဖေးက အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်၍ ပြောလိုက်သည် - "ဖေဖေနဲ့အတူ အနုပညာသစ်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ကြည့်ရအောင်လား"
"တကယ်လား" လူငယ်လေး ယန်က ပထမတော့ အံ့သြသွားပြီးနောက် ဖေးကို ထပ်မံဖက်လိုက်ကာ "ဖေဖေက အကောင်းဆုံးပဲ" ဟု ပြောလေသည်။
"ကဲ၊ ဖေဖေလည်း အစကနေ စတင်တော့မှာမို့လို့ အကုန်လုံး စလိုက်ကြရအောင်" ဟု ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စနစ်ကိုသုံး၍ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်ပညာကို သင်ယူလိုက်သည်။
နည်းစနစ်နှင့် အနုပညာတို့သည် အချို့သော ကွင်းဆက်ခြွင်းချက်များမှလွဲ၍ အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ဤဓားပညာနှင့် နည်းစနစ်အတွက်မူ အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤဓားထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်ပညာသည် လေနှင့် ရေ၏ သဘာဝတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ကာ ဂုဏ်သတ္တိမဟုတ်ဘဲ သဘာဝသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤဓားပညာတွင် ပျော့ပျောင်းခြင်းနှင့် တောင့်တင်းခြင်း သဘောတရားများ ပါဝင်ပြီး ရေသည် ပျော့ပျောင်းသကဲ့သို့ တောင့်တင်းလည်း တောင့်တင်းသောကြောင့် ရေနှင့် သက်ဆိုင်နေပေသည်။ လေနှင့် သက်ဆိုင်ရခြင်းမှာမူ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသည် - လေ၏ သဘောတရား ပါဝင်သော ဓားထုတ်ခြင်း ဟန်နှင့် ရေ၏ သဘောတရား ပါဝင်သော ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း ဟန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဓားထုတ်ခြင်း ဟန်သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သော ပညာဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူများက ဓားကို အိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်လျင်မြန်သော ဓားပညာတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း ဟန်သည် တိုက်ခိုက်သည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ကျင့်ကြံသူအား မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို အချိန်မရွေး ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ထိန်းချုပ်နိုင်စေသည်။ ဤသည်မှာလည်း အခြေခံအကျဆုံး ဓားပညာဖြစ်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရန်အတွက် အသုံးပြုကြသည်။
"ဒီမှာ၊ ဖေဖေ လုပ်ပြတာကို ကြည့်" ဖေး၏ ခါးတွင် ဓားအိမ် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ဖေး၏ မျက်လုံးများသည် သူ၏ရှေ့ရှိ သစ်ပင်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ၏ဓားအိမ်ထဲမှ ဓားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဖေး၏ ညာဘက်လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် သစ်ပင်ရှေ့သို့ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်ကာ ဓားကို ခုတ်ချလိုက်သည်။
"ဓားထုတ်ခြင်း ဟန်"
"ခုတ်ပိုင်း"
ဖေး ရည်ရွယ်လိုက်သည်မှာ သစ်ပင်တစ်ပင်လုံး မဟုတ်ဘဲ သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှူချိန် တစ်ဝက်အတွင်းမှာပင် ဖေးသည် သစ်ပင်ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သစ်ကိုင်းများမှာမူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေလေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဝ้าว" ထိုသို့သော အမြန်နှုန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူငယ်လေး ယန်၏ မျက်လုံးများမှာ ကြယ်ပွင့်လေးများကဲ့သို့ တလက်လက် တောက်သွားသည်။ သူသည် ဖေး၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ခုန်ပေါץရင်း "ဖေဖေ၊ သားကို ဒီပညာ သင်ပေးပါ၊ သင်ပေးပါ" ဟု ပြောလေသည်။
"ကဲ၊ ဒါဆို နားထောင်တော့" ထို့နောက် ဖေးသည် လူငယ်လေး ယန်ကို စတင်သင်ကြားပေးတော့သည်။ သူသည် ရှေ့ရှိ သစ်ပင်နှစ်ပင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ရှေ့က သစ်ပင်တွေကို ကြည့်၊ တစ်ပင်က သားအတွက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ပင်က ဖေဖေအတွက် ဖြစ်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဓားထုတ်ခြင်း ဟန်ကို အပြီးသတ်ဖို့အတွက် သစ်ကိုင်းတွေကနေ ရွက်ဖျားတွေဆီကို စတင်ပါ" ဟု ဖေးက ပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဖေဖေ" လူငယ်လေး ယန်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စတင် ကျင့်ကြံလေသည်။ သူသည် ဓားပညာတွင် အလွန်ပင် စိမ်းစပြုသူ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ဖေး လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ လူငယ်လေး ယန်၏ ပါရမီပင် ဖြစ်ပေသည်။
အချိန်တစ်လအတွင်းမှာပင် အာကာသ-အချိန် တာအို ကျမ်းစဉ်၏ ပထမအဆင့်ကို သူ အပြည့်အဝ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။ ဖေးသည် လူငယ်လေး ယန်အတွက် ဘုရားပေး အမှတ်များကို ရရှိရန် သူ၏ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ကို ရောင်းချခဲ့ရပြီးမှ ဒုတိယအဆင့်ကို ထပ်မံဝယ်ယူပေးခဲ့ရသည်။ လူငယ်လေး ယန်သည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ လုံးဝပြောင်းလဲတံဆိပ်ခတ်ပြီးမှသာ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဖေးသည် သူ့အား တောင်နှင့်မြစ် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ပညာနှင့် ဆင်ကိုးကောင် ဝိညာဉ်ပညာတို့ကို ကျင့်ကြံရန် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ လူငယ်လေး ယန်သည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း တတိယအလွှာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး တောင်နှင့်မြစ် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ပညာ၏ ပထမအဆင့်ကို ကျင့်ကြံကာ သူ၏ ဒန်တျန် ထဲတွင် ဆင်ဝိညာဉ် အရိပ်ပုံစံတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။
ဤအချက်က ဖေးကို စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်ကပင် သူသည် ပင်ကိုပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏သားက သူ့ထက် ပို၍သာလွန်နေပြီး လူငယ်လေး ယန်၏ အမေဘက်မှ သွေးစပ်ကိုပင် မနိုးထသေးပေ။ လူငယ်လေး ယန်အတွက်မူ ဖေးအနေဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနောက်ကျသွားမည်ကို လုံးဝ မပူပန်ရတော့ပေ။ ဖေးသည် ဓားထုတ်ခြင်း ဟန်ကို ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံရန် သုံးရက်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လူငယ်လေး ယန်ကမူ ငါးရက် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဤရက်ပိုင်းများအတွင်း ဖခင်နှင့်သားနှစ်ဦးတို့သည် အတူတူ အိပ်စက်သည်အထိ အချိန်များစွာကို အတူတူ ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။
ဟောင်အာသည် လူငယ်လေး ယန်၏ အသွင်အပြင် အထောက်အထားကို သိရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိရုံမှလွဲ၍ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ တကယ်တမ်းတွင် ကြာပန်းဖြူနှင့် ဟောင်အာတို့သည် သုံးရက်အတွင်းမှာပင် ရင်းနှီးသော ညီအစ်မများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဖေးသည် ဤသုံးရက်တာ ကာလကို အလွန်ပင် နှစ်နှစ်ကာကာ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သုံးရက်ပြည့်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်တင်းမာသွားခဲ့သည်။ သူ့တွင် အချိန်ဖြုန်းရန် အများကြီး မရှိတော့ပေ။
ဖေးသည် စေတီတော်၏ ပထမအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း ဟန်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ဤဟန်သည် ယခင်ဟန်နှင့် မတူဘဲ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် အနေအထားများစွာ ပါဝင်နေသည်။ ဖေးသည် မတူညီသော အနေအထားများတွင် သူ၏ဓားများကို ဘယ်လက်မှ ညာလက်သို့၊ ညာလက်မှ ဘယ်လက်သို့ အပြန်အလှန် လွှဲပြောင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ဤဟန်၏ ပင်မရည်ရွယ်ချက်မှာ ဓား၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် တိကျသေချာမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။
မတူညီသော မာရှယ်အနုပညာများသည် မြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် မတူညီသော ကျင့်ကြံပုံ လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးကြသည်။ ဓားထုတ်ခြင်း ဟန်ကဲ့သို့ပင် စတင်သူနယ်ပယ်တွင် လူတစ်ဦးသည် အမြန်နှုန်း လိုအပ်ပြီး မိမိ ပို၍မြန်လေလေ မိမိ၏ လှုပ်ရှားမှု ပို၍ထိရောက်လေလေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝင်ရောက်သည့် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်ဆိုသည်မှာ ပို၍မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်း လိုအပ်သည်ကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် အောင်မြင်မှု အသေးစားသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကမူ တိကျသေချာမှုကို လိုအပ်ပေသည်။ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများဆီသို့ ပို၍ကောင်းမွန်စွာ ရောက်ရှိရန်အတွက် သူသည် သူ၏ တိကျသေချာမှုကို မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းဆိုသည်မှာ အမြန်နှုန်းနှင့် တိကျသေချာမှုကို မျှတစေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ပြည့်စုံမှုအဆင့်တွင် ဖေး၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် မြန်ဆန်ပြီး တိကျနေမည် ဖြစ်သည်။ ဖေးသည် သိမ်မွေ့အသေးစိတ်နယ်ပယ်နှင့် စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်နယ်ပယ်ကဲ့သို့သော ပိုမိုမြင့်မားသည့် နယ်ပယ်များသို့ ရောက်ရှိလိုနေသည်။
သူသည် ပထမအခန်းထဲတွင် ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်ပညာကို ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာစွာဖြင့် ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် ကျင့်ကြံလေသည်။ သူသည် စားခြင်း၊ သောက်ခြင်း၊ အိပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတို့ကိုသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤဆယ်ရက်အတွင်း သိမ်မွေ့အသေးစိတ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်သန်းလာမှုကို သူ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် နောက်ထပ် ဆယ်ရက် ဆက်လက် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။ သိမ်မွေ့အသေးစိတ် နယ်ပယ်တွင် သူသည် ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို တစ်ရာ့လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ထုတ်ဖော်အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
မာရှယ်အနုပညာတိုင်းကို နယ်ပယ်များက တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို ကွဲပြားစေမည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ဖန်တီးထားကြသည်။
စတင်သူနယ်ပယ်တွင် လူတစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား၏ အစိတ်နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဝင်ရောက်သည့်အဆင့်တွင် လူတစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား၏ အစိတ်လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ အောင်မြင်မှု အသေးစားနယ်ပယ်တွင် လူတစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား၏ အစိတ်ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတွင် လူတစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား၏ အစိတ်ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်၌ လူတစ်ဦးသည် သူ၏ မာရှယ်အနုပညာ၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ရာနှုန်းပြည့် ထုတ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ပြည့်စုံမှုအဆင့်တွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူ၏ မာရှယ်အနုပညာဖြင့် အမြင့်ဆုံးအစွန်းအထိ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြည့်စုံမှုအထက်တွင် နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ပြည့်စုံမှုဆိုသည်မှာ နယ်ပယ်တစ်ခု၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သင့်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်၏ သိမ်မွေ့အသေးစိတ် နယ်ပယ်ကဲ့သို့ပင် လူတစ်ဦးသည် တိကျသေချာမှုနှင့် အမြန်နှုန်းကို အခြားအဆင့်တစ်ရပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ သိမ်မွေ့အသေးစိတ် နယ်ပယ်တွင် ရှိနေစဉ် သူ၏ အမြန်နှုန်းနှင့် တိကျသေချာမှုတို့က မာရှယ်အနုပညာ၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဆိုရုံဖြင့် သူသည် အပိုအမြန်နှုန်း၊ စွမ်းအား သို့မဟုတ် တိကျသေချာမှုတို့ဖြင့် အနုပညာ၏ နယ်ပယ်ကို အဆက်မပြတ် တိုးမြှင့်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ဤအချက်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူသည် လုံးဝလွတ်ကင်းနေသည့် အခြားနယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် နယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦးအနေဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မိုးနှင့်မြေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည့် နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဤအဆင့်သည် လုံးဝလွတ်ကင်းနေရခြင်းမှာ ဤကဲ့သို့သော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ထိုသူတွင် အခြောက်အထူး ပါရမီ အချို့ ရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လူအများစုအတွက်မူ ဤအချက်မှာ စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဖေး အတွက်မူ လုံးဝ ပြောင်းပြန်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် မိုးနှင့်မြေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို နားလည်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်စေရန် သူ၏ ပါရမီကို မြှင့်တင်နိုင်သောကြောင့်ပင်တည်း။
သူသည် သိမ်မွေ့အသေးစိတ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ အားနည်းချက် အားလုံးကိုလည်း စနစ်တကျ ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ သူ၏ ပါရမီကို မမြှင့်တင်မီက သူသည် နက်နဲသည့်အဆင့် ပညာရပ်များကိုသာ မှီခိုအားထားသင့်ပြီး ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရပ်များကို အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးတွင်သာ အသုံးပြုသင့်သည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်၏ သိမ်မွေ့အသေးစိတ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် အခြားသော အနုပညာများကို စတင် ကျင့်ကြံလေသည်။
သူသည် မီးလက်သီးပညာဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ဤပညာရပ်သည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမိုလွယ်ကူပြီး သူ၏ ဒန်တျန် ထဲမှ မီးစွမ်းအင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ မီးစွမ်းအင်ကို သူ၏ လက်သီးဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် မီးစွမ်းအင်ကို သူ၏ အမွေးပေါက်များမှ ထွက်လာစေပြီး လက်သီးကို မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ လွယ်ကူသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ၎င်းအတွက် မီးကို မြင့်မားစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။ သူသည် မီးလက်သီး၏ အပြင်ဘက်အလွှာရှိ မီးစွမ်းအင်ကို အားကောင်းစေပြီး မီးလက်သီး၏ အတွင်းဘက်အလွှာရှိ မီးစွမ်းအားကို လျှော့ချရမည် ဖြစ်သည်။
ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူသည် ပြိုင်ဘက်လူပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေရုံသာမက သူ၏ လက်များ မလောင်ကျွမ်းစေရန်ပါ တားဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဖေး သည် မြေကမ္ဘာမှ ဖေး၏ ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် သိပ္ပံပညာကိုလည်း နားလည်လာခဲ့သည်။ အောက်ဆီဂျင် ရှိမှသာ မီးလောင်ကျွမ်းနိုင်သည်။ သူ၏ ဒန်တျန် ထဲတွင် ဝိညာဉ်အမြစ်များက မိုး သို့မဟုတ် မြေမီးတောက်များကဲ့သို့ပင် အောက်ဆီဂျင်မပါဘဲ လောင်ကျွမ်းနိုင်သော မီးစွမ်းအင်ကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပေသည်။
ဤမီးတောက်များသည် လောင်ကျွမ်းရန်အတွက် အခြားသော မည်သည့်ဒြပ်စင်ကိုမျှ မလိုအပ်သော အထူးတည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ မီးသည် ကိုယ်တိုင်ကပင် ဒြပ်စင်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ပြီး ဖျက်ဆီးစွမ်းကောင်းသလဲ ဆိုသည့်အပေါ်တွင်လည်း မူတည်နေသည်။ အကယ်၍ စွမ်းအားသည် မြင့်မားနေပါက အခြားသော အပိုဒြပ်စင်ကို မလိုအပ်တော့ပေ။ သို့သော် စွမ်းအား နိမ့်ကျနေပါက အခြားသော အပိုဒြပ်စင်ကို အလွန်အမင်း လိုအပ်ပေသည်။
သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ မီးစွမ်းအင်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များ၏ ထုတ်ကုန်ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ မီးစွမ်းအင် စွမ်းအားမှာ နိမ့်ကျနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ မီး၏ လောင်ကျွမ်းမှုစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မီးကျင့်စဉ်တစ်ခု လိုအပ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်ရှိတွင်မူ မီးလက်သီးပညာက တိုက်ခိုက်မှု၏ ဖျက်ဆီးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မီးနှင့် လေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များကို အားကိုးနိုင်ပေသည်။
သူ၏ စိတ်အခြေအနေဖြင့် သူသည် မီးလက်သီးပညာကို စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။