အခန်း (၅၇) - ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ခြင်း
ဖေး သည် ၎င်း၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အကြည့်တို့ဖြင့် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
သူ၏ ရှေ့တွင် မြင်ယောင်လာသည်မှာ စနစ် မှ ပေးအပ်ထားသော ဆုလာဘ်များပင် ဖြစ်သည်။ မီးလျှံနဂါးဆေးလုံး တစ်လုံးနှင့် အဆင့်မြင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည့် လေနဂါးခြေလှမ်း တို့တည်း။
"ဒီတစ်ခေါက် ရလာတဲ့ ဆုတွေက တကယ်ကို တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရနိုင်ဘူးပဲ" ဖေး က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် လက်ကို ယမ်းလိုက်ရာ ဆေးလုံး တစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း ဆေးလုံး မှ ထွက်ပေါ်လာသော မွှေးပျံ့သည့် ဆေးရနံ့သည် တစ်ခန်းလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ဒန်တျန် အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များပင် တက်ကြွလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤ မီးလျှံနဂါးဆေးလုံး ၏ စွမ်းအားသည် သာမန် ဆေးလုံး များနှင့် လုံးဝမတူညီပေ။
"ငါ့ရဲ့ ဒန်တျန် ကို ဒီ ဆေးလုံး နဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ရမယ်"
ဖေး သည် တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ မီးလျှံနဂါးဆေးလုံး ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ဆေးလုံး သည် လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေခဲထဲသို့ မီးကျသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုအပူရှိန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့သို့ စီးဆင်းသွားကာ သွေးကြောများနှင့် အရိုးစုများကိုပါ ပူလောင်ပြင်းပြစေသည်။
"အား..."
ဖေး သည် နာကျင်မှုကြောင့် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင့်ခံထားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်အင်အားက ဤမျှလောက် နာကျင်မှုကို ကျော်လွှားနိုင်စွမ်း ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ကာ ဒန်တျန် ၏ စွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်၍ ထိုဆေးစွမ်းများကို စတင်ကျိုချက် စုပ်ယူလိုက်သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်ကျသွားပြီး အေးမြကြည်လင်သော စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
*ဘုန်း!*
ဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အသံအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။ ဒန်တျန် သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာပြီး ပိုမိုသန့်စင်သော စွမ်းအင်များကို သိုလှောင်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
"ကောင်းလိုက်တာ။ မီးလျှံနဂါးဆေးလုံး ရဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ" ဖေး သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ ပြည့်ဝနေသော ခွန်အားများကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဆေးလုံး ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အပြည့်အဝ လက်ခံရရှိပြီးနောက် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ကျန်ရှိနေသေးသော ဆုလာဘ်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
လေနဂါးခြေလှမ်း ပင်တည်း။
သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ သတင်းအချက်အလက်များ ဝင်ရောက်လာပြီး လေနဂါးခြေလှမ်း နှင့် ပတ်သက်သည့် ကျင့်စဉ်ပုံစံများ၊ လှုပ်ရှားမှု နည်းလမ်းများနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များသည် ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ် ထင်ရှားလာသည်။ ဤကိုယ်ခံပညာသည် လေကို အမှီပြု၍ သွားလာရကာ အလွန်လျှင်မြန်ပြီး ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
"လေလို လွတ်လပ်ပြီး နဂါးလို ပြင်းထန်တယ်ပေါ့"
ဖေး သည် ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ အခန်းကျယ်ထဲတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် လေနဂါးခြေလှမ်း ၏ ပထမအဆင့် လှုပ်ရှားမှုကို စတင်ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူ၏ ခြေလှမ်းများကို စတင်လှုပ်ရှားလိုက်စဉ် လေထုထဲတွင် တိုးညှင်းသော လေဟုန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပထမအကြိမ် စမ်းသပ်မှုတွင် ကိုယ်ဟန်အနေအထား အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားသော်လည်း ဖေး သည် လက်မလျှော့ပေ။ သူသည် ကျင့်စဉ်ကျမ်းပါ အချက်အလက်များကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကာ ခြေလှမ်းများကို တဖြည်းဖြည်း မှန်ကန်လာအောင် ပြုလုပ်သည်။
တစ်နာရီ... နှစ်နာရီ...
အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ဖေး ၏ ပုံရိပ်သည် အခန်းတွင်း၌ အရိပ်တစ်ပါးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် ပိုမိုပေါ့ပါးလာပြီး လေနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
"ဒါက လေနဂါးခြေလှမ်း ရဲ့ အစစ်အမှန် သဘောတရားပဲ"
ဖေး ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်ကာ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အခန်းတွင်း၌ လေပွေငယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
ဤကဲ့သို့ တိုးတက်မှုနှုန်းသည် သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားရမည့် အရာဖြစ်သော်လည်း ဖေး အတွက်မူ စနစ် ၏ အထောက်အပံ့နှင့် သူ၏ ဉာဏ်ရည်တို့ကြောင့် တစ်ညတည်းဖြင့် ကျွမ်းကျင်စပြုလာပြီ ဖြစ်ပေသည်။
"မီးလက်သီး"
ပူလောင်တောက်လောင်နေသော အနီရောင် မီးလျှံတို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် လက်သီးတစ်ချက်သည် သံတိုင်ကို ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဖျက်ဆီးအားပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လက်သီးထိုးနှက်ခဲ့သော သံတိုင်ပေါ်မှ နေရာကို လက်ဖယ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် သံတိုင်သည် စတင်ပျော်ကျလာတော့သည်။ ဤသူကား ဖေး ပင်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် မီးလက်သီးကို စုံလင်ပြည့်ဝသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် သံကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
"ဟူး..."
"နောက်ဆုံးတော့ မီးလက်သီးကို အပြည့်အဝ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီပဲ" ဟု ပြောဆိုရင်း ဖေး သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်လျက် ကျသွားကာ ခဏမျှ ထိုင်နေလိုက်သည်။ အနားယူပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်ခံပညာအသစ်တစ်ခုကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် ပြန်လည်ထရပ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် သတ္တုဓားခြောက်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ကျမ်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူသည် ၎င်းအတွင်းပါရှိသော စာလုံးအားလုံးကို အလွတ်ကျက်မှတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖေး က စဉ်းစားလိုက်သည်မှာ— 'ငါ ကျင့်ကြံနေတဲ့ ဒီကိုယ်ခံပညာတွေ အားလုံးက တူညီတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်ကို လိုအပ်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း၊ ငါ့ရဲ့ ဒန်တျန် ထဲကို အဲ့ဒီစွမ်းအင်နဲ့ အမြဲတမ်း ဖြည့်တင်းလို့ မရနိုင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ သာမန်ဝိညာဉ်အမြစ်တွေကို ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု လိုအပ်တယ်'
'လောလောဆယ်တော့ ငါ့မှာ တောက်ပြောင်သော နေမင်းမီးကျင့်စဉ် နဲ့ ဧဝရတ်နှင်းတောင်ထိပ် ကျင့်စဉ်တို့ ရှိတယ်။ အိမ်ကနေ ထောင်ကန်စွမ်းအင် သတ္တုသန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ရယူနိုင်တယ်။ ကျန်တဲ့ဟာတွေအတွက်ကတော့ တကယ်ရော လိုအပ်ရဲ့လားဆိုတာ ဆက်ကြည့်ရဦးမယ်။ လောလောဆယ်တော့ ကိုယ်ခံပညာတွေကိုပဲ အရင်ကျင့်ကြံသင့်ပြီးမှ ကျင့်စဉ်ကို ဆက်ကျင့်ရမယ်။ အလွှာစုံဆေးပညာရှင်နဲ့ လက်နက်သန့်စင်ပညာရှင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးကိုလည်း ငါ ရှာဖွေသင့်တယ်'
စဉ်းစားခန်း ဝင်ပြီးနောက် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် သတ္တုဓားခြောက်လက်ဆီသို့ ထပ်မံရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းတွင် ကောက်ကြောင်း ရေးဆွဲချက် ခြောက်ခု ပါဝင်သည်။ ခြောက်ခုစလုံးသည် ငါးထောင့်ပုံစံ ဒီဇိုင်း၏ အစွန်းတစ်ဖက်စီရှိ တလက်လက်တောက်ပြောင်နေသော ကြယ်ပွင့်နေရာများတွင် တည်ရှိကြသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံး ကောက်ကြောင်းတစ်ခုကမူ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေပေသည်။ ဖေး သည် အခန်းအလယ်တွင် ရပ်နေ၏။ သူသည် ဓားကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလျက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူသည် ငါးထောင့်ပုံစံ၏ အစွန်းတစ်ဖက်စီဆီသို့ ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် အလယ်ဗဟိုတွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၌ ဓားတစ်လက်သာ ရှိသော်လည်း ရိုးတံမပါရှိသည့် ငွေရောင်ဓားကိုယ်ထည် ငါးခုက ဘက်တစ်ဖက်စီတွင် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံး ကောက်ကြောင်း အရောက်တွင်မူ ဓားခြောက်လက်စလုံးသည် မတူညီသော နေရာများမှနေ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးနှက်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ လေဟာနယ်ကိုသာ ထိုးနှက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ပစ်မှတ်သာ ကြီးမားနေမည်ဆိုပါက ရန်သူသည် ရှောင်တိမ်းစရာ နေရာပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ငါးထောင့်ပုံစံ၏ အစွန်းများတွင် ဖန်တီးထားသော ထိုဓားများသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သတ္တုဓာတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် မည်သည့်ဂုဏ်သတ္တိရှိသော ကျင့်စဉ်ကိုမျှ မကျင့်ကြံရသေးသဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာမှာ ပြင်းထန်သော ပျက်စီးမှုကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သေးပေ။
သို့သော် ဤအရာက သူစိုးရိမ်နေရမည့် အခြေအနေတော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိလိုချင်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သတ္တုဓားခြောက်လက် ပညာရပ်ကို အပြည့်အဝ ကျင့်ကြံရန်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း စနစ် ကို တစ်ခုခုလုပ်ခိုင်းထားခဲ့သည်။
သတ္တုဓားခြောက်လက်ကို မကျင့်ကြံမီက သူသည် လေနဂါးခြေလှမ်း ကို တွေးတောနေခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုသောအခါ တစ်ခုခု လွဲချော်နေသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် တောင်နှင့်မြစ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့်တစ်ဦးထံမှ ရရှိခဲ့ဖူးသည့် လေဟုန်ခြေလှမ်းကို သတိရသွားသည်။
လေဟုန်ခြေလှမ်းသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ကိုယ်ခံပညာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းကို အသုံးပြုရန်အတွက် ပြင်းထန်သော ခြေထောက်ခွန်အား လိုအပ်သောကြောင့်တည်း။ လေဟုန်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုရန်အတွက် လူတစ်ဦးသည် လေထဲသို့ ကန်ထုတ်နိုင်သည်အထိ မိမိ၏ ခြေထောက်ကို လေ့ကျင့်ရပေမည်။ ဤအရာကို လေဟုန်ခြေလှမ်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ပြင်းထန်သော ခြေထောက်ခွန်အားဖြင့် လေပေါ်သို့ နင်းတက်ကာ လေထဲတွင် ကန်၍ ပျံသန်းခြင်းပင်တည်း။
သို့သော် လေနဂါးခြေလှမ်း ကမူ လုံးဝ ကွာခြားပေသည်။ ဤသည်မှာ လူတစ်ဦးအနေဖြင့် လေကို နင်းတက်ရမည့်အစား ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းနိုင်ရန် လေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ပေါ့ပါးခြင်း အတတ်ပညာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပညာရပ်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ရန် ဤပညာရပ်နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဖေး သည် သတ္တုဓားခြောက်လက်ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူသည် ၎င်းကို ပြီးပြည့်စုံသည်အထိ နှစ်ရက်တိုက်ရိုက် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် ဖေး သည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းနှင့် တိကျမှန်ကန်စွာဖြင့် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းကို သိမ်မွေ့နက်နဲသည့် အဆင့်အထိ ဆက်လက်မကျင့်ကြံတော့ပေ။ သူသည် သတ္တုဓားခြောက်လက် ကျင့်စဉ်ကို ရိုးရှင်းစွာ အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် လေနဂါးခြေလှမ်း ဟု အမည်ပြောင်းထားသော လေနဂါးခြေလှမ်း အသစ်ကို စတင်ကျင့်ကြံလေသည်။
သူသည် ဦးစွာပထမအနေဖြင့် ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားအောက်တွင် ပြေးခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်ခြင်းဖြင့် ငါးရက်တိုင်တိုင် ခြေထောက်များကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် လေနဂါးခြေလှမ်း ကို စတင်ကျင့်ကြံတော့သည်။ သူသည် လေထဲသို့ ကန်ထုတ်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ လေနဂါးခြေလှမ်း ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို သူ လိုက်နာခဲ့သည်။ သူသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ၊ အနည်းဆုံး အကြိမ် တစ်ရာကျော်မျှ ကျရှုံးခဲ့သည်။ သုံးရက်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် လေပေါ်တွင် အနည်းဆုံး ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နိုင်သည်အထိ သူသည် နောက်ထပ် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ဆက်လက် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လေနဂါးခြေလှမ်း ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော မိမိခြေထောက်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကို ထိန်းချုပ်ကာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း ဆိုသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤအရာအတွက် သူသည် သူ၏ ခြေဖဝါးတစ်ဝိုက်ရှိ လေကို ထိန်းချုပ်ကာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ခရီးသွားသည့် လေခြေထောက် ပညာရပ်၏ တူညီသော အယူအဆကို လိုက်နာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် သူသည် လေခြေထောက်ဖြင့် လေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နိုင်ခြင်းတော့ မရှိပေ။
ဤအရာသည် သူတိုးတက်ကောင်းမွန်စေလိုခဲ့သည့် လေခြေထောက်၏ အားနည်းချက် ဖြစ်ပြီး လေတောင်ပံများ အနေဖြင့်လည်း လေကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤထိန်းချုပ်မှုမှာ စွမ်းအင် သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်အားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ သွေးကြောထဲမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာလည်း မျိုးရိုးဗီဇ မဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင်ရော့ခ် သားရဲ (Golden Roc Beast) ၏ စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤပညာရပ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် သူ၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်ကို ကုန်ခမ်းစေမည်ဖြစ်ရာ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်သူ မဟုတ်ပါက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် မကောင်းပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အချိန်အများစုတွင် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်နေသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤပညာရပ်ကို ပြီးပြည့်စုံသည်အထိ ရောက်ရှိစေရန် လေနဂါးခြေလှမ်း ကို စုစုပေါင်း ရက်ပေါင်း ၂၅ ရက်တိုင်တိုင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ လေနဂါးခြေလှမ်း နှင့် လေဟုန်ခြေလှမ်း နှစ်ခုစလုံးသည် မတူညီသော ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ အခက်ခဲဆုံးသော ပညာရပ်များ ဖြစ်ကြသည်။
တပည့်အနည်းငယ်သာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ပညာရပ်မျိုးကို ရွေးချယ်ပြီး ကျင့်ကြံကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ပညာရပ်နှစ်ခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းက ကျင့်ကြံရန်အတွက် ထင်ရှားစွာပင် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ အချိန်အလုံအလောက် ယူခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင် ဖေး သည် သွေးနှင့်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုစရာ မလိုတော့ဘဲ ဤကိုယ်ခံပညာကို အသုံးပြုရန်အတွက် အနည်းငယ်သော စွမ်းအင်ပမာဏသာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။
လေနဂါးခြေလှမ်း ပြီးနောက်တွင် သူသည် ကြေးခေါင်းလောင်းလွှမ်းခြုံခြင်းကို စတင်ကျင့်ကြံလေသည်။ ကြေးခေါင်းလောင်းလွှမ်းခြုံခြင်း၏ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရုတ်တရက် ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး ငါးပါတ္ထဝိညာဉ်ပညာကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ ငါးပါတ္ထဝိညာဉ်အရင်းအမြစ်သည် သူ၏ ဒန်တျန် မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး မတူညီသော ធាតុ (၅) ပါး၏ ရှည်လျားသော ကြိုးမျှင်ငါးခုကို ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များကို ကြိုးမျှင်လေးခုကို စားသုံးစေခဲ့သော်လည်း ငွေရောင်ကြိုးမျှင်ကိုမူ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ကြေးခေါင်းလောင်းလွှမ်းခြုံခြင်းကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏ အမွေးအပေါက်များထဲမှ ငွေရောင်စွမ်းအင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ငွေရောင်အစား ယခုအခါတွင် ကြေးဝါရောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ကြေးဝါရောင်စွမ်းအင်သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဒိုင်းကာတစ်ခုကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဤကိုယ်ခံပညာ၏ အရည်အသွေးကို စစ်ဆေးကြည့်ရန်အတွက် ဖေး သည် သေးငယ်သော ယန် (Little Yan) ကို ခေါ်လိုက်ပြီး ဖေး ကို ထိုးနှက်စေခဲ့သည်။ ပထမတွင် သေးငယ်သော ယန်က ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း အခြားကိုယ်ခံပညာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြင့် တိုက်တွန်းပြောဆိုပြီးနောက်တွင်မူ သေးငယ်သော ယန်သည် ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သေးငယ်သော ယန်သည် ကိုယ်ခံပညာကို ချစ်မြတ်နိုးသော်လည်း သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကို ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးပေသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံပြီးချင်းမှာပင် သူသည် ဖေး ကို ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လက်ခံခဲ့လေသည်။ သူ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကိုယ်ခံပညာကို ချစ်မြတ်နိုးသော်လည်း သူ၏ မိခင်က သူ့ကို ၎င်းကို လုပ်ခွင့်မပေးသောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် သေးငယ်သော ယန်သည် ဖေး ကို အလွန်တရာ ချစ်ခင်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သေးငယ်သော ယန်သည် သူ၏ ဓားရိုးတံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ဖေး အပေါ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်လျှင်တောင်မှ ဖခင်ဖြစ်သူကို ထိခိုက်နာကျင်စေနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဓားထုတ်စတိုင် (Sword Drawing Style) ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ကူးပြောင်းသွားသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဖေး ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်လက် ပါရှိပြီး ဖေး ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဖေး သည် အပြုံးတစ်ခုသာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူ၏ ဒန်တျန် မှ ငွေရောင်စွမ်းအင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ငွေရောင်စွမ်းအင်သည် ကြေးဝါရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ခေါင်းလောင်းပုံစံဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားစေသည်။
"ဘုန်း"
ဓားသည် ဒိုင်းကာကို လာရောက် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ သေးငယ်သော ယန်သည် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ မပျက်စီးဘဲ ရှိနေသော ဒိုင်းကာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဒိုင်းကာကို အနည်းငယ်မျှပင် ကုတ်ခြစ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဤအချိန်တွင် ဖေး က တွေးတောနေသည်မှာ — 'ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်သွားတာပဲ။ ငါးပါတ္ထဝိညာဉ်အရင်းအမြစ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ တိုက်ရိုက် ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ ធាតុစွမ်းအင်တွေက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တွေထက် အများကြီး ပိုပြီး သန့်စင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ငါးပါတ္ထဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် အနေနဲ့ သန့်စင်ခွင့်ပေးနိုင်ပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တွေက စုပ်ယူသွားစေမယ့်အစား အဲ့ဒီစွမ်းအင်တွေကို ငါ့ရဲ့ ဒန်တျန် ထဲမှာ သိုလှောင်ထားနိုင်တယ်။ ငါ ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါကျရင် ငါ့ရဲ့ ဒန်တျန် ထဲမှာ ရှိနေမယ့် ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရဲ့ ပမာဏနဲ့ အရည်အသွေးက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်'
သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် ၎င်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဖခင်နှင့် သား နှစ်ဦးသားသည် ဖေး ဂျူနီယာ (little Yan) က လေဓာတ်သဘောတရားကို သဘောပေါက် နိုးထလာသည်အထိ နောက်ထပ် သုံးရက်တိုင်တိုင် ဆက်လက် ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်။
သူသည် သေးငယ်သော ယန်၏ အရည်အချင်းကို အနည်းငယ် လျှော့တွက်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဓားထုတ်စတိုင်ကို သုံးရက်တိုက်ရိုက် ကျင့်ကြံရုံမျှဖြင့်ပင် သူ၏ လေဓာတ်သဘောတရားကို နိုးထလာစေခဲ့သည်။ သဘာဝကျစွာပင် ဤအရာတွင် ဖေး ၏ ကြီးမားလှသော ကူညီပံ့ပိုးမှုလည်း ပါဝင်နေပေသည်။ သေးငယ်သော ယန်၏ သဘောတရားသည် ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်တွင် ဖေး သည် သေးငယ်သော ယန်အား ပဂိုးဒါး (pagoda) ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သေးငယ်သော ယန်အား ပြင်ပသို့ လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ဖေး သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ပညာကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်ပညာကို စတင်ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် တောက်ပြောင်သော နေမင်းမီးကျင့်စဉ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
သူသည် တောက်ပြောင်သော နေမင်းမီးကျင့်စဉ်၏ ရွတ်ဆိုသံကို စတင်လိုက်သည် — 'မီးလျှံဥတစ်လုံးကို ဖန်တီးကာ၊ မီးလျှံတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် ကြီးထွားလာစေပြီး၊ မီးနဂါးများ တဟိန်းဟိန်းဟိန်းကာ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံကြီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံကို လောင်ကျွမ်းစေသည်'
ဤပညာရပ်သည် အဆင့် (၁၃) ဆင့် ကွဲပြားနေ၏။ မီးလျှံဥ (Flame Egg) အဆင့်မှစတင်ကာ မီးနဂါး (Blazing Dragon) အဆင့်အထိ ဖြစ်သည်။ ဖေး သည် သူ၏ မီးဓာတ်သဘောတရားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဒန်တျန် ထက်တွင် မီးလျှံဥတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ရန်အတွက် မီးလျှံနဂါးဆေးလုံး ကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆုကြေးအနေဖြင့် ရရှိထားသော မီးလျှံနဂါးဆေးလုံး ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ပူပြင်းလောင်မြိုက်နေသော မီးလျှံကြီးသည် ရမ်းကြော (meridian) မှတစ်ဆင့် သူ၏ ဒန်တျန် ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အရည်ပျော်ကျလာတော့သည်။ ဒန်တျန် (Dantian) သည် ချက်အောက် လက်နှစ်လုံးခန့်အောက်တွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် အဓိက သို့မဟုတ် အမြင့်မြတ်ဆုံး သွေးကြောကြီးတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရမ်းကြော (meridian) လေးခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးထားပေသည်။
ရမ်းကြောဆိုသည်မှာ သွေးကြောများပေါ်ရှိ အာကာသအမှတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သွေးကြောအားလုံးတွင် ရမ်းကြောများ ပါဝင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အချို့သော အစွမ်းထက်သည့် သွေးကြောများတွင်သာ ပါရှိသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သွေးကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းရန်အတွက် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် ရမ်းကြောများကို ဖွင့်လှစ်ရန် လိုအပ်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ ဒန်တျန် ထဲရှိ မီးလျှံနဂါးဆေးလုံး သည် အစွမ်းထက်လှသော မီးဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။
😊🔥❤️