အခန်း ၅၅ - ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို ရွေးချယ်ခြင်း
"ဗန်း"
ဖေး နှင့် ဦးခေါင်းပြောင်ကြီး နှစ်ယောက်စလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံး ဒဏ်ရာရသွားကြသော်လည်း ဖေး ကတော့ အနည်းငယ် သက်သာသေးသည်။ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးက မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ဆက်လက် လဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဖေး ရောက်ရှိလာပြီးနောက် "မင်းက ဘာကြောင့် ရှလုံဖေး ရဲ့ လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ဒီလိုဆက်လုပ်နေသင့်တာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးက ၎င်း၏ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်ပြီး သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ဖြင့် "မင်းက သူ့ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို နားမလည်သေးလို့ပါ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အစွမ်းထက်နေပေမဲ့ သူ့ရဲ့နယ်မြေကို မရောက်မချင်း သူ့ကို သွားမရှာဖို့ ငါ အခိုင်အမာ သတိပေးတယ်" ဟု ပြောလေသည်။
ဖေး က သူပြောသည်ကို နားထောင်ပြီး "သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးက "နိုးထခြင်းနယ်မြေ နောက်ပိုင်းအဆင့်ပဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဖေး သည် အတွင်းစိတ်တွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သော်လည်း မကြာမီ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းပုလင်း နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးထံ ကမ်းပေးရင်း "ဒါက မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ညီကို လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားစေလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ နောင်လာမယ့်အချိန်တွေမှာ အဲ့လောက်ကြီး ရန်လို မထောင်လွှားဖို့ သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ။ မင်းတို့မှာ ဘာပြဿနာပဲရှိရှိ၊ အခုလက်ရှိမှာ ငါက သိပ်ပြီး မသန်မာသေးပေမဲ့ ငါဟာ ငါးធាតុဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါးធាតុတောင်ထွတ်မှာ ငါ့ကို လာရှာနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း ပြေးမနိုင်လောက်အောင်အထိ ဆိုးဆိုးရွားရွား မဟုတ်ပေ။ လေပြင်းခြေလှမ်းပညာကို အသုံးပြုကာ သူသည် လူအုပ်ကြားထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
ဖေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲမှ အရည်ကို သောက်လိုက်ရာ မကြာမီပင် သူ့ဒဏ်ရာများ သက်သာပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ညီငယ်လောက် မပြင်းထန်သော်လည်း အတော်အတန် ဒဏ်ရာရထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ညီငယ်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ၎င်းကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။
အစမှအဆုံးတိုင်အောင် မည်သူမျှ ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး တစ်ခွန်းတစ်ပါးမျှ မပြောကြပေ။ အရာရာ ပြီးဆုံးသွားသည့်နောက် လူတိုင်း မိမိတို့၏အလုပ်ကို ကိုယ်စီ လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။
ကြီးမားသော တာဝါကျောင်းဆောင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ ဖြစ်၏။
မင်းသားတစ်ပါးကဲ့သို့ မွန်မြတ်သော သဘောသဘာဝရှိပြီး ဖြူစင်သောအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် နီရဲနေသော ဖျာပေါ်တွင် ထჯင့်လျက် ကျင့်ကြံနေသည်။ သူ၏ ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လည်ပတ်နေ၏။ ထိုလူငယ်၏ အထက်ဘက်တွင် လည်ပတ်နေသော မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ [[နာမည်လော့ခ်_001]] ဟု ခေါ်ဆိုကြသော မီးလျှံခြင်္သေ့ ကိုယ်ခံပညာဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အပြင်ဘက်မှ ခြေသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ခံပညာဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
အနက်ရောင်မုတ်ဆိတ်မွှေးကျဲကျဲနှင့် အနက်ရောင်ဆံပင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အနက်ရောင်အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ဦးသည် လူငယ်၏အနားသို့ လျှောက်လာကာ အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်လျက် "သခင်လေး၊ [[နာမည်လော့ခ်_001]] က လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ နယ်မြေကို ရောက်လာပါတယ်။ သူနဲ့ ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးတို့ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့ကြပြီး [[နာမည်လော့ခ်_001]] က အနိုင်ရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးကတော့ သစ္စာဖောက်မယ့် လက္ခဏာတချို့ ပြသခဲ့ပါတယ်။ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ လိုအပ်ပါသလား" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် သူ နိုင်သွားတာပေါ့။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အဲဒါက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးပါဘူး။ ဦးခေါင်းပြောင်ကြီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဘာမှ မပူပါနဲ့။ သူက အစကတည်းက ငါတို့လူ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ပိုက်ဆံအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေရုံပါပဲ။ အဲဒီတော့ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ သူတို့လည်း [[နာမည်လော့ခ်_006]] ထဲကို ဝင်ကြရဦးမှာပဲလေ။ အဲဒီနေရာကပဲ သူ့အတွက် အဆုံးသတ်ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါက အခု True Qi နယ်မြေကို ဖောက်ထွက်နေပြီဖြစ်လို့ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ မနှောင့်ယှက်နဲ့တော့" ဟု အဖြူရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က လက်ကို ယမ်းပြကာ ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်လေး" အသက်လတ်ပိုင်းလူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး လူငယ်ကို အခန်းတွင်း၌ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။
"ဟွန့်! ရှလုံဖေး၊ မင်းကို ငါ တကယ့်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ လူတိုင်းကို ပြသပြမယ်" ဟု အဖြူရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဖေး ၏ အသံဖြင့် ဆိုရသော် -
"ဟောင်အာ၊ သွားဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား" ဖေး က သူ၏အိမ်တံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အသံကုန် အော်ခေါ်လိုက်သည်။
"ငါးမိနစ်ပါ သခင်လေး" အခန်းတွင်းမှ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"မြေကြီးပေါ်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဇင်ချီ မင်းဆက်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းကလေးတွေရဲ့ သဘာဝကတော့ ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ဖေး က ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
အချိန် ნახနာရီခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် -
"သခင်လေး၊ ကျွန်မ ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ" ဟု ပြောရင်း ပန်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟောင်အာ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အရုပ်မလေးတစ်ရုပ်နှင့် အလွန်တူနေပေသည်။ သူမသည် အလွန် ချစ်စရာကောင်းနေသဖြင့် ဖေး မှာ သူမကို ဆွဲဖက်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို သတိရသွားကာ "မင်းက ချစ်စရာလေးပါ" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး" ဟောင်အာသည် ဖေး ၏ မျက်နှာကို မကြည့်ရဲဘဲ သူမ၏မျက်နှာမှာ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ တစ်ခုလုံး နီရဲသွားခဲ့သည်။
"သွားကြရအောင်" ဟု ဖေး က ဦးဆောင်လမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။ ဟောင်အာလည်း သူ့နောက်မှ ကပ်ပါသွားခဲ့သည်။
သူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာကြရာမှ အခြားတောင်ထွတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ယခု သူတို့ရပ်တည်နေသော တောင်ထွတ်မှာ ငါးធាតុတောင်ထွတ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ယခင်က ငါးធាតុ သန့်ရှင်းသောတောင်နှင့် မတူပေ။ ဤတောင်ထွတ်မှာ ငါးធាតុဂိုဏ်း၏ မူလတည်ထောင်ခဲ့သော တောင်ထွတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲအချို့နှင့် တပည့်ရင်းအချို့သာလျှင် နေထိုင်ခွင့် ရှိကြသည်။
ဤနေရာတွင် ကိုယ်ခံပညာကျောင်းဆောင်၊ ငါးធាតុဆေးလုံးကျောင်းဆောင်၊ လက်နက်ကျောင်းဆောင်နှင့် အခြားသော ကျောင်းဆောင်များကဲ့သို့သော ငါးធាតុဂိုဏ်း၏ ကျော်ကြားသော ကျောင်းဆောင်အချို့ တည်ရှိနေပေသည်။
ဖေး နှင့် ဟောင်အာတို့သည် တောင်ထွတ်အတွင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကြသော်လည်း အစောင့်အချို့၏ တားဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဒုဂိုဏ်းချုပ် ပေးအပ်ထားသော တံဆိပ်ပြားကို ပြသမှသာလျှင် သူတို့ကို ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုခဲ့လေသည်။
ဖေး နှင့် ဟောင်အာတို့သည် ငါးធាតុတောင်ထွတ်၏ အနောက်မြောက်ဘက်ခြမ်းအနီးရှိ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုအိမ်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်တော့ မဟုတ်ဘဲ သုံးထပ်အဆောက်အအုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဖေး သည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်မကြည့်ဘဲ ဟောင်အာအား "ဟောင်အာ၊ ငါ ကိုယ်ခံပညာကျောင်းဆောင်ကို သွားမလို့၊ ဒါကြောင့် အိမ်ကိစ္စတွေ အားလုံးကို မင်းပဲ တာဝန်ယူပေးပါ" ဟု လှမ်းပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်လေး" ဟောင်အာသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဒီမှာ ခဏစောင့်နေ" ဖေး သည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ အိမ်နောက်ဘက်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူ ပြန်လာသောအခါတွင် လူငယ်လေး ယန် နှင့် ကြာပန်းဖြူ တို့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဟောင်အာက သူတို့ကို မသိရှိသေးသောကြောင့် ဖေး က "ဒီလူတွေကတော့ ယန်လေးနဲ့ ကြာပန်းဖြူ တို့ပဲ ဖြစ်ကြတယ်။ ဒီကစပြီး သူတို့က ငါတို့နဲ့အတူ နေကြလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီစောင့်ရှောက်ကြပါ" ဟု မိတ်ဆက်ပေးရလေသည်။
ဖေး သည် အသေးစိတ် ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ အسرမြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ထိုသုံးဦးသားသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုကြတော့သည်။
ဖေး သည် လေပြင်းခြေလှမ်းပညာကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ကိုယ်ခံပညာကျောင်းဆောင်ရှေ့သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ လူများစွာကို မတွေ့ရဘဲ အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူ သိရှိထားပေသည်။ ဤနေရာသည် ပင်မကိုယ်ခံပညာကျောင်းဆောင် ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ငါးធាតុစလုံးကို မဆိုထားနှင့်၊ နှစ်ធាតុပင် မကျင့်ကြံနိုင်ကြသောကြောင့် အကြီးအကဲများက ပင်မကိုယ်ခံပညာကျောင်းဆောင်မှ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ကိုယ်ခံပညာအားလုံးကို ကူးယူကြပြီး သက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိရှိသော ပညာရပ်များကို သက်ဆိုင်ရာ တောင်ထွတ်များသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မီးဂုဏ်သတ္တိပါသော ပညာရပ်များကို မီးတောင်ထွတ်တွင်သာ တွေ့ရှိနိုင်ပြီး အခြားနေရာများတွင် မတွေ့ရှိနိုင်ပေ။
ဖေး ဝင်သွားသောအခါ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူနှင့် လူအိုကြီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဖေး တစ်ဖက်လူမှာ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိကြောင်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနိုင်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူ၏ ခံစားချက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး အတည်ပြုချက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဖေး သည် ရှေ့သို့လျှောက်လာကာ အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်လျက် "တပည့်ရင်း ရှလုံဖေး က ဆုလာဘ်များကို ထုတ်ယူရန် ရောက်ရှိလာပါပြီ" ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဒုဂိုဏ်းချုပ် ပေးအပ်ထားသော တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ တံဆိပ်ပြားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအိုကြီးသည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဝင်သွားရန် လက်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။ ဖေး လည်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ခံပညာကျောင်းဆောင်၏ ထပ်ခိုးထقသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိသော်လည်း သူ မလုပ်ခဲ့ပေ။
သူသည် ပရိုဖောင်းအဆင့် (Profound) ပညာရပ်များ ရှိရာ ဒုတိယထပ်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဒုဂိုဏ်းချုပ်၏ ပြောကြားချက်အရ ဝိညာဉ်အဆင့် (Spirit) ပညာရပ်တစ်ရပ်အတွက် ပရိုဖောင်းအဆင့် ပညာရပ်နှစ်ရပ်ဖြင့် လဲလှယ်ယူနိုင်ပေသည်။ သူ၌ ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရပ်များစွာ ရှိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်ခံပညာအတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိသေးသောကြောင့် ပရိုဖောင်းအဆင့် ပညာရပ်များကို ပိုမိုရွေးချယ်ကာ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်နယ်မြေအထိ ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သာမန်အချိန်များတွင်သာဆိုပါက စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိရန် သူ စဉ်းစားပင် မစဉ်းစားရဲပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူ၏ ဒုတိယဝိညာဉ်နှင့် တာအိုနားလည်မှုအခန်း တို့ကြောင့် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။
ဖေး သည် စာအုပ်စင်ပေါ်ရှိ စာအုပ်အမျိုးမျိုးကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရွေးချယ်စပြုလာသည်။ ပထမဆုံးအအနေဖြင့် လက်သီးပညာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ကြယ်ကြွေလက်သီး၊ မီးလက်သီး၊ လေပြင်းလက်သီး၊ ရွှေမင်းသားလက်သီး၊ မြေငလျင်လက်သီး၊ မုန်တိုင်းသတ်လက်သီး၊ လှိုင်းလက်သီး စသည်ဖြင့် လက်သီးပညာရပ်များစွာ ရှိနေပေသည်။
ထို့အပြင် ခြောက်ခြားဖွယ် လေပြင်းခြေလှမ်း၊ မြေအောက်လွတ်မြောက်ခြင်း၊ မြစ်ရေယဉ်ကျောအတိုင်း လိုက်ပါခြင်း၊ နဂါးခြေလှမ်း၊ ဝဲဂယက်လှုပ်ရှားမှု စသည့် လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်များစွာလည်း ရှိနေသည်။
မြူလေဓားပညာ၊ ငရဲမင်းဓား၊ မီးလျှံကွဲဓား၊ ဓားထိန်းချုပ်မှုပညာ၊ မြေခွဲဓား၊ သတ္တုခြောက်ပါးဓား စသည့် ဓားပညာရပ်များလည်း ရှိကြသည်။
အခြားလှံပညာ၊ သန်လျက်ပညာ၊ ခုခံကာကွယ်ရေးပညာရပ်များနှင့် အရှားပါးဆုံးဖြစ်သော ဝိညာဉ်ပညာရပ်များလည်း ရှိသည်။ ၎င်းတို့အထဲမှ သူသည် ကြေးခေါင်းလောင်း ခုခံကာကွယ်ရေးပညာရပ်နှင့် ရေခဲအပ် ဝိညာဉ်ပညာရပ်တို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ လက်သီးပညာ၊ ဓားပညာနှင့် လှုပ်ရှားမှုပညာတို့အတွက်မူ မီးလက်သီး၊ နဂါးခြေလှမ်း၊ ဓားထိန်းချုပ်မှုပညာနှင့် သတ္တုခြောက်ပါးဓားတို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ ရွေးချယ်မှုများ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် ကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်ရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အထက်ထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။ ကျင့်စဉ်အတွက်မူ သူသည် ပရိုဖောင်းအဆင့်မှ ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ရွေးချယ်ထားပြီးသား ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရေခဲအပ်ပညာရပ်ကို ရွေးချယ်လိုက်စဉ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရေခဲချီစွမ်းအင်များ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များက ထုတ်လုပ်ပေးသော ရေခဲချီစွမ်းအင် အချို့ကို ရရှိထားသော်လည်း သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင် သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိရပေမည်။
နေပူမီးလျှံကျင့်စဉ်ကဲ့သို့ပင် သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို မီးချီစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သကဲ့သို့ သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို ရေခဲစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အရာတစ်ခု လိုအပ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ရေခဲအပ်ပညာရပ်အတွက် အထူးလိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဖေး ယခင်က မကြည့်ဖူးခဲ့သဖြင့် မသိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကိုယ်ခံပညာများကို ဖန်တီးနိုင်သည်ဆိုပါက ကျင့်ကြံနိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ဤအကြံအစည်ဖြင့် သူသည် စာအုပ်စင်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ သွားရောက်ကာ ရေခဲဂုဏ်သတ္တိပါသော အစွမ်းထက်ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
အချိန်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ထိုကျင့်စဉ်၏ အမည်မှာ ဧဝရက်စနိုးကျင့်စဉ် (Mount Everest Snow Technique) ပပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာခြင်း မရှိဘဲ အထက်ထပ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ မြေညီထပ်သို့ ပြန်လာပြီးနောက် သူ ရွေးချယ်ထားသော ပညာရပ်များကို စာရင်းပေးသွင်း မှတ်ပုံတင်လိုက်လေသည်။
ကိုယ်ခံပညာများကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် သူသည် ဆေးလုံး ခန်းမသို့ သွားရောက်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ချီစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ဆေးလုံး များ၊ မီးတောက်နဂါး ဆေးလုံး နှင့် နိုးထခြင်း ဆေးလုံး တို့ကို ရယူခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် လက်နက်ခန်းမသို့လည်း သွားရောက်ကာ ဓားတစ်လက်ကို ရယူခဲ့ပေသည်။
သူ့တွင် ရေနဂါး၏ အရိုးများနှင့် ကြွက်သားအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ လျှပ်စီးအနှစ်သာရ ကျောက်တုံးနှင့် မီးအနှစ်သာရ ကျောက်တုံးများ ရှိနေသည်ကိုမူ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ သူသည် လျှို့ဝှက်လက်နက်အနေဖြင့် နှစ်ဖက်သွားဓားကို အသုံးပြုရန်နှင့် အများစုသော အချိန်များတွင် ဤဝိညာဉ်ဓားကိုသာ အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားသဖြင့် အခြားသူများ သူ၏ဓားအပေါ် လောဘတက်လာခြင်းမျိုး ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ဓားအသစ်ကို ပိုမိုာကြံ့ခိုင်လာစေရန် စနစ် ကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ ယခုအခါ သူ၏ မည်းနက်သောဓားကို သူ၏သားထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူသည် ၎င်းကို ထပ်မံအသုံးပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
😊🔥❤️