အခန်း ၉၈
ယူရီ က ဖုန်းအနည်းငယ် ခေါ်လိုက်ပြီး ကံကောင်းစွာဖြင့် ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ကြိုတင်စာရင်းသွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော် ယူရီ ကို ခရီးသည်တင်ခုံတွင် တင်ခေါ်ကာ ချောင်းဒမ်ဒုံ ရှိ အီတလီစားသောက်ဆိုင်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လမ်းကြားထဲတွင် ရှိသော စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်သည်။
ပြတင်းပေါက်ဘေးခုံများမှာ ပြည့်နေသဖြင့် ကျွန်တော်တို့မှာ အတွင်းဘက်တွင်သာ နေရာယူလိုက်ရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျွန်တော်က “အိမ်လေးတစ်လုံးလိုပဲနော်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“မီနူးကိုသာ ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ အဲဒီလို ပြောတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု သူမက ပြန်ပြောသည်။
မီနူးကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ ဆိုလိုသည်ကို ကျွန်တော် နားလည်သွားသည်။ ဈေးနှုန်းများမှာ ဟိုတယ်စားသောက်ဆိုင်အများစုထက်ပင် ပို၍ ဈေးကြီးနေသည်။
ကျွန်တော် မီနူးကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
“စားချင်တာရှိရင် ကြိုက်တာမှာလိုက်နော်”
“တကယ်လား”
“ဟုတ်တာပေါ့”
ယူရီ က ပါစတာနှင့် ပီဇာအပြင် အမြည်းအချို့ကိုပါ မှာယူလိုက်သည်။ “ဝိုင်နည်းနည်းလောက် သောက်ကြမလား”
“ကောင်းသားပဲ”
ယူရီ က ဝိုင်ကို သီးသန့် မှာယူလိုက်သည်။
အစားအစာများ စောင့်နေစဉ် ဝိုင်က အရင်ရောက်လာသည်။ စားပွဲထိုးက ပုလင်းဆို့ကို ဖောက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်များ ငှဲ့ပေးသည်။
ကျွန်တော်တို့ ခွက်ချင်း အသာအယာ တိုက်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်တော်က ကျောင်းတွင်း အခြေအနေကို မေးလိုက်သည်၊ “အရမ်းကို ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ။ စီးပွားရေးဌာနတင်မကဘူး၊ လူမှုရေးနဲ့ အင်ဂျင်နီယာဌာနတွေပါမကျန် တစ်ကျောင်းလုံး ဆူညံနေတာပဲ”
“အဲဒီလောက်ထိ ပြင်းထန်တာလား”
“လုံးဝပဲ။ သူတို့ စုမိလိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ အကြီးတန်းကျောင်းသားတွေအကြောင်းပဲ ပြောနေကြတာ၊ အတန်းထဲမှာတောင် အာရုံစိုက်လို့ မရဘူး။ ပါမောက္ခတွေတောင် ခဏတာ အာရုံလွင့်နေကြပုံပဲ”
ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်များတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်မိသားစုမှ ကလေးငယ်များ အတော်အတန် ရှိကြသည်။ GH Group မှ Go Jun-hyung တစ်ယောက်တည်းကိုတင် ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် သိသာသည်။ တိုက်ရိုက်နှင့် သွယ်ဝိုက်သော ဆက်ခံသူများကိုပါ ရေတွက်မည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ဒသမဂဏန်းကျော်ကျော် ရှိနေလိမ့်မည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့များက သူတို့၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားကြတာများလား။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ OTK Company ၏ CEO ဖြစ်ခြင်းကတော့ သေချာပေါက် ရိုက်ခတ်မှု ရှိစေသည်။ ထိုအချိန်က အခြေအနေမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။
“မင်ယောင်းနဲ့ ဂျောင်အီလ် ကကော ဘယ်လိုနေကြလဲ”
“ကျွန်မ အံ့ဩသွားတာပဲ။ အစ်ကိုက ကျွန်မကို မပြောပြလို့ စိတ်ထိခိုက်မိသလို အစ်ကို့ကို တရားလိုပြဘက်က ခေါ်သွားတဲ့အခါမှာလည်း အများကြီး စိုးရိမ်ခဲ့ရတယ်”
ဆန်းစမတ်စကတည်းက ကျွန်တော်က ချိန်းတွေ့ခြင်းနှင့် ကလပ်လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်နေခဲ့သဖြင့် အဓိကဘာသာရပ်တွင် ရင်းနှီးသည့် သူငယ်ချင်း မရှိသလောက်ပင်။ မင်ယောင်းနှင့် ဂျောင်အီလ် တို့သာ ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းဟု ခေါ်နိုင်သူများဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် တောင်းပန်ချင်စိတ်ပေါက်မိသည်၊ တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူတို့ကို အရက် ဝယ်တိုက်ရပေမည်။
“တွေးကြည့်တော့လည်း သူတို့က အခု ဘွဲ့ရတော့မှာပဲနော်”
စစ်မှုထမ်းပြီးသားဖြစ်သည့် ကျွန်တော်နှင့် မတူဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ စစ်မှုထမ်းရန် ကင်းလွတ်ခွင့် ရထားသူများဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းသုံး ကုမ္ပဏီများတွင် အစားထိုးစစ်မှုထမ်းရန် ပြင်ဆင်နေကြပုံရသည်။
ယူရီ က နှုတ်ခမ်းစူ၍ ပြောသည်။
“အစ်ကိုသာ အရင်ကတည်းက မပြောပြထားရင် ကျွန်မ တကယ်ပဲ စိတ်ထိခိုက်မိမှာ”
ကျွန်တော် အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်”
“ဘာလို့ အဲဒီလောက်ကြာအောင် ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ”
“ပြောပြီးပြီလေ။ အစတုန်းကတော့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ တည်ထောင်ထားတဲ့ စက္ကူကုမ္ပဏီ (paper company) လေးသက်သက်ပါ”
ကျွန်တော်တို့ ဖုန်းဝယ်ဖို့ အတူသွားခဲ့တဲ့ ဖုန်းဆိုင်မှာ L6 ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်မယ်လို့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိခဲ့ပြီး အဲဒီကနေစကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အမြတ်အစွန်းတွေ အများကြီး ရခဲ့တာဖြစ်သည်။
“ဆွန်အာ ကော ဘယ်လိုနေလဲ”
“သူ အဆင်ပြေပါတယ်။ တစ်ခါတလေကျရင် အစ်ကိုက သူ့ကို ဆက်သွယ်လားလို့ မေးတတ်တယ်”
“တကယ်လား”
ယူရီ က ရှေ့ကို ကိုင်းညွတ်ပြီး မေးသည်။
“ဘာလို့လဲ။ စိုးရိမ်နေတာလား”
“မဟုတ်ပါဘူး”
ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ပါ။ သို့သော်လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် တွေ့ဆုံပြီး စကားပြောဖြစ်လျှင် ကောင်းမည်ဟု တွေးမိသည်။
“အော်! အစ်ကိုနဲ့ ဟျေမီ နဲ့ တွဲနေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလ ရှိနေတယ်။ တကယ်လား”
“…သူမက စိတ်ကူးယဉ်နေတာများလား”
အဖွဲ့လိုက်လုပ်ရတဲ့ ပရောဂျက်ပြီးကတည်းက စကားတောင် မပြောဖြစ်တာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တွဲနေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလ ဖြစ်လာရတာလဲ။
ကျွန်တော်တို့ ထိုအကြောင်းများ ပြောနေစဉ်မှာပင် မှာထားသည့် ဟင်းလျာများ ရောက်လာသည်။
“အစ်ကို အခု ကျောင်းပြန်မတက်တော့ဘူးလား”
“လက်ရှိအနေအထားအရတော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်”
ဘွဲ့မရလိုက်ရတာကိုတော့ နည်းနည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ဒီပလိုမာထက် စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုအကြောင်းကို ပိုပြီး လေ့လာချင်ခဲ့တာပါ။
သီအိုရီနှင့် လက်တွေ့မှာ ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း သီအိုရီက လက်တွေ့၏ အခြေခံဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် IB သို့မဟုတ် PEF တွင် အလုပ်ဝင်သူများတောင်မှ ပိုမိုလေ့လာရန် MBA သို့မဟုတ် CFO သင်တန်းများကို တက်ရောက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။
ပထမနှစ်ဝက်တုန်းကတော့ စာသင်ရင်း အလုပ်လုပ်ရင်း မျှတအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ လက်တွေ့မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။
အခြေအနေများ တည်ငြိမ်သွားမှပဲ ပိုမိုလေ့လာဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ခံစားရရင် ကျောင်းပြန်တက်ဖြစ်ကောင်း တက်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
ယူရီ က နည်းနည်း စိတ်မကောင်းဟန်ဖြင့် ပြောသည်၊ “နောက်ဆုံးတော့ အစ်ကိုနဲ့ ကျောင်းမှာ တစ်နှစ်ဝက်ပဲ အတူတူ ဖြတ်သန်းလိုက်ရတယ်”
“ဟုတ်ပါ့၊ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သိရင် ပိုကြိုးစားခဲ့မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်နှစ်ဝက်တော့ ပျော်ခဲ့ရပါတယ်”
“ကြက်ကြော်ဆိုင်က ကောင်လေးကကော အခု ဘာလုပ်နေလဲ မသိဘူးနော်”
“နောက်နှစ်ဆိုရင် မင်းလည်း အကြီးတန်းကျောင်းသား ဖြစ်တော့မှာလေ”
ယူရီ က ခေါင်းညိတ်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မ မြန်မြန်ဘွဲ့ရပြီး OTK Company မှာ ဝင်လုပ်ချင်တယ်”
“တကယ်လား” ကျွန်တော် သောက်နေသည့် ဝိုင်တောင် အံ့ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
“OTK Company က အခုနောက်ပိုင်း ငွေကြေးကဏ္ဍမှာ အကောင်းဆုံးပဲလေ။ နှစ်ကုန်ဆုကြေးတွေတောင် အများကြီး ပေးတယ်တဲ့”
“မင်းက ဘယ်လိုသိတာလဲ”
“ကျောင်းမှာ အားလုံးက သိနေကြတာပဲ”
အဲဒီသတင်းရဲ့ အရင်းအမြစ်က Jinhoo ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုလုံးနဲ့တောင် လောင်းရဲပါတယ်။
“မင်း ဘွဲ့ရဖို့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်လေ”
“အမှတ်ကောင်းအောင် ထိန်းထားပြီး စောစောဘွဲ့ရရင် ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ပြီးတော့ အလုပ်သင်ဆင်းဖို့လည်း ရှိသေးတယ်။ အစ်ကိုနဲ့ အတူတူ အလုပ်လုပ်ရရင် ပျော်စရာကောင်းမှာ”
ယူရီ က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ကြည့်သည်။ “ကျွန်မလို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူမျိုးကို တခြားဘယ်နေရာမှာမှ ရှာလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး”
ကျွန်တော် ရယ်မောလိုက်သည်။
“စမ်းကြည့်မှပဲ သိရမှာပေါ့”
Hyunjoo မမ ရဲ့ လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်ကြည့်ပြီးရင်တော့ ‘ဪ၊ ငါ ဒီကို မလာခဲ့သင့်ဘူး’ လို့ တွေးမိသွားနိုင်တယ်။ အဲဒါကိုသာ သည်းခံနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ထူးချွန်တဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပါ။
“ကျွန်မ အစ်ကို့ကို ပြောစရာ တစ်ခုရှိတယ်”
“ဘာလဲ”
“ပြင်ဆင်ထားနော်။ ကြားလိုက်ရင် အံ့ဩသွားလိမ့်မယ်”
တိုက်ရိုက်ဖြေမည့်အစား ယူရီ က တွေဝေနေသည်။
အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားသွားစေသည်။
“မင်းမှာ ရည်းစားများ ရှိနေတာလား”
ယူရီ အံ့ဩသွားသည်။
“အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး! အစ်ကိုကတော့ တကယ်ပဲ…”
အဓိပ္ပာယ်မပေါက်သလို မျက်နှာဖြင့် ယူရီ က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။ အရက်ကြောင့်ဖြစ်မလား၊ သူမမျက်နှာလေးမှာ နည်းနည်း ရဲနေသည်။
“…”
ဒါများ ဝန်ခံတော့မလို့လား။
…ကျွန်တော် ခဏတွေးလိုက်မိသည်။
ယူရီ က စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရပြီး ခွက်ထဲတွင် ကျန်နေသည့် ဝိုင်ကို အကုန်မော့သောက်လိုက်ကာ ပြောသည်။
“ကျွန်မအဖေရဲ့ နာမည်က Byeong-doo ပါ။ Shin Byeong-doo”
“ဟမ်? အဲတော့ ဘာဖြစ်လဲ”
ဘာလို့ ရုတ်တရက် သူ့အဖေနာမည်ကို ပြောလာရတာလဲ။
ကျွန်တော် နားမလည်စွာ မေးလိုက်သောအခါ ယူရီ က စိတ်မရှည်သလို ပြန်ဖြေသည်။
“အစ်ကို RCK Bros ကို သိလား”
“သိတာပေါ့။ Chairman Ryu Cheol-gyun ဦးစီးတဲ့ ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေ (hedge fund) လေ”
သာမန်ပြည်သူတွေအတွက်တော့ ရင်းနှီးမှု မရှိပေမဲ့ ငွေကြေးကဏ္ဍကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသူတိုင်းအတွက်တော့ ဒီနာမည်က ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။
နာမည်ကြီး ထုတ်ကုန်များနှင့် အမှတ်တံဆိပ်များ ရှိသည့် ကုမ္ပဏီကြီးများနှင့် မတူဘဲ ငွေကြေးကုမ္ပဏီများသည် များသောအားဖြင့် လူသိနည်းကြသည်။
ဘဏ်များနှင့် ငွေချေးလုပ်ငန်းများသည် နေရာတိုင်းတွင် ရုံးခွဲများရှိပြီး သာမန်ဖောက်သည်များနှင့် ထိတွေ့ရသဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လူသိများကြသည်။
သို့သော် ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေများနှင့် ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာ ရန်ပုံငွေ (private equity funds) များမှာ သီးသန့် လေ့လာသူမှလွဲ၍ လူသိနည်းသည်။
သူတို့မှာလည်း လူမှုရေး အငြင်းပွားမှုများ ဖြစ်စေခြင်း သို့မဟုတ် သတင်းထဲတွင် ပါလာခြင်းမျိုး မရှိသလောက်ပင်။
ချွင်းချက်တစ်ခု ရှိသည်ဆိုလျှင် Lonstar ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်အခြေစိုက် ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာ ရန်ပုံငွေတစ်ခုဖြစ်သည့် Lonstar သည် နိုင်ငံခြားငွေလဲလှယ်ရေးဘဏ် လိမ်လည်မှု ဖြစ်စဉ်ကြောင့် သတင်းများတွင် အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းကြီးပိုင်း ပါဝင်ခဲ့ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် လူသိများသွားခဲ့သည်။
“အဲဒီမှာ အစ်ကို့အဖေက ဒု-ဥက္ကဋ္ဌလေ”
“ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ?… အော်!”
နာမည်ကို ကြားဖူးသလိုလို ရှိပြီး အခုမှ သတိရသွားသည်။
ကျွန်တော် အံ့ဩသွားသည်။
“Shin Byeong-doo က မင်းအဖေ၊ အဲဒီ ဒု-ဥက္ကဋ္ဌလား”
“ဟုတ်တယ်”
“နေဦး။ မင်း အရင်တစ်ခေါက်က ရန်ပုံငွေတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ပြောခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား”
ယူရီ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာ ရန်ပုံငွေတစ်ခုလေ”
…
အာ၊ အဲဒီရန်ပုံငွေက ဒီရန်ပုံငွေပေါ့လေ။
ကျွန်တော်ကတော့ ငွေချေးလုပ်ငန်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ရန်ပုံငွေမန်နေဂျာတစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်နေခဲ့တာ၊ RCK Bros ရဲ့ ဒု-ဥက္ကဋ္ဌမှန်း လုံးဝ မသိခဲ့ရှာဘူး။
RCK Bros က လက်ရှိ စီမံခန့်ခွဲနေတဲ့ ရန်ပုံငွေပမာဏက ဝမ် ၄၀ ထရီလီယံလောက် ရှိသည်။
သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရင်းအနှီး မဟုတ်ဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေရဲ့ ငွေတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီပမာဏက သူ့ကို စီးပွားရေးလောကရဲ့ ထိပ်ဆုံး ၁၅ နေရာထဲမှာ အသာလေး ရောက်သွားစေသည်။ ငွေကြေးသုံးစွဲနိုင်စွမ်းအရဆိုရင်တော့ ပိုတောင် များဦးမှာပါ။
RCK Bros က ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာ ရန်ပုံငွေ (private equity fund) ဖြစ်တာကြောင့် ယေဘုယျ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေနဲ့ ကွာခြားချက် အနည်းငယ် ရှိသည်။
လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ အဓိက လက္ခဏာက မိသားစုမျိုးဆက်အလိုက် လုပ်ငန်းတွေကို လည်ပတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီတွေကို ဝယ်ယူပြီး လုပ်ငန်းခွဲတွေအဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ တိုက်ရိုက်စီမံခန့်ခွဲကြသည်။ တစ်ဖက်မှာတော့ ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာ ရန်ပုံငွေတွေက ကုမ္ပဏီတစ်ခုချင်းစီရဲ့ လွတ်လပ်မှုကို အာမခံဖို့အတွက် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်ကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။
အရင်က လုပ်ငန်းစုကြီးတွေက ပေါင်းစည်းထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေမဲ့ နောက်တစ်ခုကတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေသာ တူညီတဲ့ တစ်ဦးချင်း ကုမ္ပဏီပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။
OTK Company နှင့် K Company တို့ကလည်း ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာ ရန်ပုံငွေတွေနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ပဲ လည်ပတ်နေတာပါ။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်က ကျွန်တော်တို့က ရန်ပုံငွေရှာစရာမလိုဘဲ ကိုယ်ပိုင်အရင်းအနှီးနဲ့ပဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာ ဖြစ်သည်။
သာမန်လုပ်ငန်းစုကြီးတွေကို အတုယူခဲ့မယ်ဆိုရင် OTK ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ကျွန်တော့် မိသားစုဝင်တွေကို ဒါမှမဟုတ် ရင်းနှီးသူတွေကို အမှုဆောင်အရာရှိတွေအဖြစ် ခန့်အပ်ထားမိမှာပါ။
ကျွန်တော် လျှာသပ်လိုက်သည်။
“ဝိုး၊ မင်းက တကယ်ကို ချမ်းသာတာပဲ”
မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီအခြေအနေမှာ ‘စိန်ဇွန်း’ လို့ ခေါ်ရင်တောင် လွန်ရာမကျပါဘူး။
ယူရီ ချမ်းသာတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပြီးသားပါ။ ချောင်းဒမ်ဒုံ မှာ ဝမ်ဘီလီယံချီတန်တဲ့ တိုက်ခန်းမှာ တစ်ယောက်တည်း နေနိုင်ပြီး ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် ရှယ်ယာ ၅၀ ကို မုန့်ဖိုးနဲ့ ဝယ်နိုင်တဲ့သူလေ။
အဲဒါကြောင့် သူက ဝမ်ဘီလီယံ ရာဂဏန်းလောက် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ချမ်းသာတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဂန်နမ် မှာ အဲဒီလို ချမ်းသာတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ RCK Bros ရဲ့ ဒု-ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ သမီး!
ယူရီ က ခေါင်းခါသည်။
“ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ သိပ်မပင်ပန်းခဲ့ရပေမဲ့ အဲဒီလောက်ထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အခုလည်း အတူတူပါပဲ”
RCK Bros ကို တည်ထောင်ခဲ့တာ ၁၀ နှစ်လောက် ရှိပြီ။ ချယ်ဘိုးလ် (chaebol) အုပ်စုအဆင့်ထိ တိုးတက်လာတာကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်လောက်ကမှ ဖြစ်သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် MCK Chicken ရဲ့ သားကတော့ စီးပွားရေးကတ်ပြားတောင် မထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ချယ်မြောင်ဟိုသာ ယူရီ ရဲ့ အစစ်အမှန်ကို သိသွားရင် သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမှာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ဘာသာ သူ အဝေးကြီး ရှောင်သွားမှာ အသေအချာပဲ။
RCK Bros သာ စိတ်ကူးပေါက်ရင် MCK Chicken ကို အသာလေး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။
နေပါဦး။ ဒါဆို ချယ်မြောင်ဟိုနဲ့ ငွေပုံတဲ့ ကစားပွဲ ကစားတုန်းက တစ်ချက်လေးမှ စိတ်မပူခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား? ငါ မပုံနိုင်ရင် ငါ့အဖေကို လှမ်းခေါ်လိုက်ရုံပဲ ဆိုတဲ့သဘောလား?
ယူရီ က ဝင်ပြောသည်။
“ကျွန်မရဲ့ မိသားစုနောက်ခံနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ကျွန်မအဖေက ကျွန်မအဖေပဲ၊ ကျွန်မက ကျွန်မပဲ”
“ဟုတ်ပါ့”
ဒီလောကမှာ မိဘတွေကြောင့် ဂုဏ်ယူနေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ သူကတော့ ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားတတ်တဲ့သူပါ။
“ကျောင်းမှာ ဒါကို ဘယ်သူတွေ သိလဲ”
“ပါမောက္ခ Kim Myoung-jun တစ်ယောက်ပဲ သိတယ်”
“တကယ်လား”
ဒါဆို ဌာနမှူးက သိနေတာပေါ့။
သူကတော့ သိတဲ့အရိပ်အယောင်တောင် မပြခဲ့ဘူး။ ကျောင်းသားတွေရဲ့ နောက်ခံအပေါ် မူတည်ပြီး အထူးအခွင့်အရေး မပေးတာက ပါမောက္ခရဲ့ သဘာဝပဲ။
“မင်း သူငယ်ချင်းတွေကော သိလား”
“ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ ကျွန်မ အစ်ကို့ကိုပဲ ပြောပြတာ”
“ဘာလို့လဲ”
“အစ်ကိုက ကျွန်မကို ရိုးသားလို့လေ။ တစ်ရက်လောက် စောပေမဲ့ပေါ့။ တကယ်တော့ အဲဒီနေ့က အစ်ကို့ကို ပြောပြဖို့ ပြင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက ကျွန်မ မပြောခင် ထွက်သွားတာလေ”
“…..”
ငါ တကယ် အဲဒီလို ပြောခဲ့မိတာလား။
စွဲချက်တင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်း အရေးတကြီး ပြောစရာရှိတာတွေကိုပဲ အလောတကြီး ပြောလိုက်မိတာ ထင်တယ်။ စဉ်းစားကြည့်တော့ ယူရီ လည်း အဲဒီတုန်းက တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံပဲ။
Chairman Ryu Cheol-gyun က ရန်ပုံငွေရှာဖွေခြင်းနှင့် လုပ်ငန်းသစ်ရှာဖွေခြင်း (deal sourcing) တွေမှာ တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေပြီး ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ Shin Byeong-doo ကတော့ အပြင်ပန်းမှာ သိပ်ပြီး မပေါ်လာတတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးကို အကဲဖြတ်ရာမှာတော့ သူက ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ပြသသည်။ တစ်ခါတလေကျရင် ဈေးကြီးလွန်းတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ ဝယ်ယူမှုတွေက အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ ပိုပြီး တန်ဖိုးကြီးမားနေတတ်သည်။
ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ Shin Byeong-doo သာ သူ့ကို မထောက်ခံခဲ့ရင် RCK Bros က ဒီလောက်ထိ ကြီးထွားလာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။
“သူမမှာ ထူးခြားတဲ့ ဖခင်တစ်ယောက် ရှိတာပဲ။ RCK Bros ဆိုတာ ကိုရီးယား ငွေကြေးလောကမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုလိုပါပဲ”
ယူရီ က ကျွန်တော့်စကားကို ကြားတော့ အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကျွန်မအဖေရော Cheol-gyun ပါ အဲဒီလိုပဲ ပြောကြတယ်။ အစ်ကိုက ကိုရီးယား ငွေကြေးသမိုင်းကို ပြန်ရေးခဲ့တာတဲ့”
“အင်း…”
ကျွန်တော် မလိုအပ်ဘဲ အနေရခက်သွားသည်။
“သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငယ်ငယ်ကတည်းက ကိုရီးယားမှာ ပြည်တွင်း ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ အိပ်မက် မက်ခဲ့ကြတာ”
“သူတို့ အိပ်မက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ”
ယူရီ ခေါင်းညိတ်သည်။
“အခု RCK Bros ကို ကမ္ဘာ့အဆင့် ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဖို့က ကျွန်မရဲ့ အိပ်မက်ပဲ”
အာရှဈေးကွက်လောက်နဲ့ပဲ ကန့်သတ်ထားပေမဲ့ သိသာထင်ရှားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။
“အစ်ကို့ရဲ့ အိပ်မက်ကကော ဘာလဲ”
“အင်း…”
ပိုက်ဆံတွေ ပိုရှာပြီး လက်စားချေလိုက်တာနဲ့ အကုန်လုံး ပြီးသွားမှာလား။
ဘာမှမရှိရာကနေ စခဲ့တာပါ။ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ပြီး အဲဒီကနေ ပိုက်ဆံရှာရင် ကောင်းမှာပဲလို့ တွေးမိရုံလေးပါ။
ပြီးတော့ အဲဒီကနေပဲ ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့တာ။
ငွေပမာဏတစ်ခု စုမိလာတဲ့အခါမှာတော့ သူကိုယ်တိုင်က အစွမ်းထက်လာတယ်။ ချမ်းသာတဲ့သူတွေက သူတို့ ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလာကြတယ်။
ဒါကြောင့်ပဲ အစိုးရတွေက ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေကို ဥပဒေတွေ၊ အခွန်တွေနဲ့ ထိန်းချုပ်ကြတာပေါ့။
ရပ်ကွက်ထဲက ကုန်စုံဆိုင်တွေမှာတော့ သီးသန့် ကန့်သတ်ချက်တွေ မရှိပေမဲ့ စူပါမားကတ်ကြီးတွေကတော့ ဖွင့်လှစ်မယ့်အချိန်နဲ့ လည်ပတ်မယ့်အချိန်တွေကို ကန့်သတ်ခံရတယ်။
CarOS ရဲ့ CEO Daryl က သူ့အလုပ်က ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်ကို ဖန်တီးဖို့လို့ ပြောခဲ့တယ်။
တချို့က လူတွေကို ပိုအရသာရှိတဲ့ ပီဇာတွေ ကျွေးချင်ကြတယ်၊ တချို့ကတော့ ရှိရင်းစွဲ စနစ်တွေကို Big Data နဲ့ AI တွေသုံးပြီး တိုးတက်အောင် ကြိုးစားကြတယ်၊ တချို့ကတော့ လူတွေ သူတို့ ကြိုက်တဲ့ ဝိုင်တွေကို အချိန်မရွေး ရှာဖွေရလွယ်ကူအောင် လုပ်ချင်ကြတယ်။
ငွေကြေးက လုပ်ငန်းတွေ ကြီးထွားလာဖို့မှာ အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကနေ ပါဝင်နေတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ပိုက်ဆံသာ မရင်းနှီးခဲ့ရင် တချို့က လုပ်ငန်း ပျက်သွားနိုင်တယ်။
ဒီအခန်းကဏ္ဍကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ပေးနေတာကပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်လား။
ယူရီ က တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရသည်။
“OTK Company က X Cop လေလံပွဲမှာ ပါဝင်မှာလား”
“မင်း ဘယ်လို… အော်၊ အဖေ့ဆီက ကြားလာတာပေါ့”
သတင်းက မထွက်သေးပေမဲ့ ပါဝင်မယ့် ကုမ္ပဏီတွေကြားမှာတော့ အခြေအနေကို သိနေကြတာပဲ။
“အစ်ကို ဝယ်နိုင်ပါ့မလား”
ကျွန်တော် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“အင်း၊ အလားအလာရှိတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက အများကြီးပဲလေ”
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ဟိုလိုဂရမ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
-Eunsung Cha X Cop ကနဦး လေလံဈေး ဝမ် ၂,၉၃၀,၀၀၀,၀၀၀-