အခန်း ၉၇
ဒေးဗစ်ရျူး။
သူ့ရဲ့ ကိုရီးယားနာမည်က ရျူးချောလ်ဂျွန် ဖြစ်သည်။
သူသည် ကိုရီးယားငွေကြေးလောကတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်မှ စီးပွားရေးဘွဲ့ရပြီးနောက် MBA သင်တန်းကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့ကာ ကလိုင်းဂရု (Klein Group) သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အာရှဌာနခွဲ၏ M&A (ကုမ္ပဏီပေါင်းစည်းရေးနှင့် ဝယ်ယူရေး) လုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူခဲ့သည်။
၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များနှောင်းပိုင်းတွင် တည်ထောင်ခဲ့သော ကလိုင်းဂရုသည် လက်ရှိအချိန်တွင် စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုး ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၂၀၀ ကျော်ရှိသည့် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာရန်ပုံငွေအဖွဲ့ (Private Equity Fund) ဖြစ်သည်။
ကလိုင်းဂရုသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် ရျူးချောလ်ဂျွန်သည် HB ဘဏ်၏ M&A လုပ်ငန်းစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး သုံးနှစ်အကြာတွင် ပြန်လည်ရောင်းချရာ၌ ကုမ္ပဏီအတွက် ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံ အမြတ်ရရှိစေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကလိုင်းဂရု၏ အာရှဌာနတွင် အကြီးမားဆုံး အမြတ်အစွန်းရရှိခဲ့သည့် ဖြစ်စဉ်ဖြစ်သည်။
မိမိ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် အာရှလုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုများကို ဦးဆောင်သူအဖြစ် တိုးမြှင့်ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသည်။ အနှစ်ချုပ်ရသော် ကလိုင်းဂရု၏ အာရှလုပ်ငန်းအားလုံးကို သူက ကြီးကြပ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
ကလိုင်းဂရုသည် သူ့ကို အထူးပင် ဆက်ဆံကောင်းမွန်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ အိပ်မက်မှာ မိမိ၏ဇာတိမြေကို အစွဲပြု၍ နာမည်ပေးထားသော ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာရန်ပုံငွေအဖွဲ့တစ်ခုကို တည်ထောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ကိုရီးယားတွင် သက်ဆိုင်ရာဥပဒေများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အခြေအနေများ အဆင်ပြေလာသည့်အခါ သူသည် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ RCK Bros ဟုခေါ်သော ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
စိုးရိမ်မှုအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း RCK Bros သည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း အာရှ၏ အကြီးမားဆုံး ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာရန်ပုံငွေအဖွဲ့အဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ဝမ် ၄၀ ထရီလီယံအထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် RCK Bros ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ XCop ပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ရှန်ဗျောင်ဒူးကိုယ်တိုင်က ဤကြိုးပမ်းမှုအတွက် အားထုတ်မှုအမြောက်အမြားကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည်။
"ကြားလိုက်လား? OTK ကုမ္ပဏီကလည်း ဝယ်ယူရေးပြိုင်ပွဲထဲ ဝင်လာပြီတဲ့။"
ရှန်ဗျောင်ဒူး၏ စကားကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ရျူးချောလ်ဂျွန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် နဲ့ ပူးပေါင်းအဖွဲ့ (Consortium) ဖွဲ့လိုက်တာလား?"
သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျောင်းတက်စဉ်ကတည်းက အတူတူရှိခဲ့သည့် ငယ်သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ရျူးချောလ်ဂျွန်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်သို့ ပညာတော်သင်သွားခဲ့ပြီး ရှန်ဗျောင်ဒူးက ဂျပန်နိုင်ငံ တိုကျိုတက္ကသိုလ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ရျူးချောလ်ဂျွန်သည် ကလိုင်းဂရုတွင် ထွန်းတောက်နေချိန်၌ ရှန်ဗျောင်ဒူးသည် နိုမူရာဆیکیူရတီ (Nomura Securities) တွင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသူ (Analyst) အဖြစ် နာမည်ရခဲ့သည်။
ရျူးချောလ်ဂျွန် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ကိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အခါ ရှန်ဗျောင်ဒူးသည် သူ၏ ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းသာမက မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ သူပထမဆုံး ဆက်သွယ်ခဲ့သည့်သူ ဖြစ်သည်။
သူငယ်ချင်း၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့် ရှန်ဗျောင်ဒူးသည် နိုမူရာဆیکیူရတီမှ မဆိုင်းမတွ နုတ်ထွက်ပြီး RCK Bros သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များက စင်ကာပူ၊ ဟောင်ကောင်၊ အင်ဒိုနီးရှား စသည့်နေရာများတွင် ရုံးခန်းများ ဖွင့်လှစ်နေချိန်၌ သူတို့သည် ယယ်ယူဒို ရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ထပ်တစ်ထပ်ကို ငှားရမ်း၍ ရုံးချုပ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့သည် မနားတမ်း ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး မိမိတို့၏ တာဝန်များတွင် အပြည့်အဝ အပ်နှံထားခဲ့သည်။ ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာရန်ပုံငွေအဖွဲ့တစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ပထမဆုံးခြေလှမ်းမှာ ရန်ပုံငွေရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။
ရန်ပုံငွေမန်နေဂျာသည် သင်္ဘောသားအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် (Captain) ဖြစ်ပါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများသည် သင်္ဘောသားများ ဖြစ်ကြသည်။
မည်သူမျှ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စွန့်ပစ်သွားနိုင်သည့် ခေါင်းဆောင်ရှိသော သင်္ဘောပေါ်သို့ မတက်ချင်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်သည် သင်္ဘောနစ်မြုပ်သွားသည့်တိုင် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ရှိနေမည်ဟူသော သန္နိဋ္ဌာန်ကို ပြသရမည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာရန်ပုံငွေအဖွဲ့များနှင့် ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့များ (Hedge Funds) တွင် ကျင့်သုံးနေသော ဓလေ့တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရျူးချောလ်ဂျွန်သည် သူ၏ စုဆောင်းထားသော လစာနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအမြတ်ငွေ ဝမ် ၁၇ ဘီလီယံအားလုံးကို ထည့်ဝင်ခဲ့ပြီး ရှန်ဗျောင်ဒူးကလည်း သူ၏အိမ်ကို အပေါင်ထားကာ ချေးငွေအပါအဝင် ဝမ် ၉ ဘီလီယံကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။
ရျူးချောလ်ဂျွန်၏ ဆက်သွယ်မှုများနှင့် ဂုဏ်သတင်းကြောင့် Blind Fund များမှတစ်ဆင့် ရန်ပုံငွေရှာဖွေရာတွင် ကြီးမားသည့် အခက်အခဲ မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် Temasek အပါအဝင် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် ရန်ပုံငွေအဖွဲ့အမျိုးမျိုးမှ ငွေကြေးများကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဒေါ်လာ ၂ ဘီလီယံကို လျင်မြန်စွာ ရရှိခဲ့သည်။
RCK Bros သည် ဤငွေကြေးဖြင့် HM Capital ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းကို ဝမ် ၃ ထရီလီယံ အမြတ်ဖြင့် ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အောင်မြင်မှုမှာ ကလိုင်းဂရု၏ ဂုဏ်သတင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။
သူတို့၏ ပထမဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးပြီးနောက် လူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အဖွဲ့အစည်းများစွာသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် တန်းစီလာကြသည်။
RCK Bros သည် အာရှရှိ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကိုသာ အဓိကထားသည်။
ပထမအချက်မှာ အာရှတွင် တန်ဖိုးနည်းနေသော ပိုင်ဆိုင်မှုများစွာ ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ဖွံ့ဖြိုးပြီးဈေးကွက်များသည် ကလိုင်းဂရုကဲ့သို့သော ရှိရင်းစွဲ အင်အားကြီးကုမ္ပဏီများ၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာရန်ပုံငွေအဖွဲ့များ၏ အလုပ်သည် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဝယ်ယူရုံဖြင့် မပြီးဆုံးပါ။ ပြန်လည်ရောင်းချခြင်းမှတစ်ဆင့် အမြတ်ငွေရရှိမှသာ အလုပ်ပြီးဆုံးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
အမေရိကန်နှင့် ဥရောပရှိ ငွေကြေးကုမ္ပဏီများသည် အာရှ၏ ကော်ပိုရိတ်ယဉ်ကျေးမှုကို နားလည်ရန် ခက်ခဲလေ့ရှိပြီး ထိုအခါမျိုးတွင် ပြင်းထန်သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ဝန်ထမ်းများ၏ ခုခံမှု သို့မဟုတ် အဓိကအရည်အချင်းရှိသူများ ထွက်ခွာသွားခြင်းတို့ကြောင့် ကုမ္ပဏီ၏တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ပေးမည့်အစား ထိခိုက်သွားစေသည့် ဖြစ်ရပ်များ ရှိတတ်သည်။
အပြန်အလှန်အားဖြင့် RCK Bros သည် အာရှ၏ ကော်ပိုရိတ်ယဉ်ကျေးမှုများကို ကောင်းစွာ နားလည်သဖြင့် သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ပိုမိုရရှိစေသည်။
လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တရုတ်၊ ကိုရီးယားနှင့် အာဆီယံနိုင်ငံများသည် သိသိသာသာ ကြီးထွားလာပြီး အကျိုးအမြတ်များသော အရောင်းအဝယ်များကို ဆွဲဆောင်လျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အမေရိကန်နှင့် ဥရောပရှိ ပုဂ္ဂလိက အစုရှယ်ယာရန်ပုံငွေအဖွဲ့များသည် အာရှဈေးကွက်၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် ပိုမိုမြင့်မားသော အမြတ်အစွန်းများကို ရှာဖွေလာကြသည်။
ဤသည်မှာ ပြိုင်ဆိုင်မှု မြင့်တက်လာခြင်းကို အရိပ်အယောင်ပြနေသည်။ OTK ကုမ္ပဏီပင် ပါဝင်လာသော မကြာသေးမီက XCop ဝယ်ယူရေးစစ်ပွဲတွင် ထိုစိုးရိမ်မှုများသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
"ငါတို့ ငယ်ငယ်ကပုံစံကို ပြန်ကြည့်နေရသလိုပဲ မဟုတ်လား?"
ရှန်ဗျောင်ဒူး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အဲဒီအရွယ်တုန်းက ဒီလိုမျိုး မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။"
"မှန်တယ်။"
ဖုန်းအချို့ ပေါက်ကွဲမည့်အရေးကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းခြင်း၊ Danjong နှင့် ထိုခေတ်ကာလအထိ Put Option များတွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း - ဘယ်သူများ ဒီလိုလုပ်နိုင်ပါ့မလဲ?
Brexit ဖြစ်စဉ်အတွင်း ဗြိတိန်၏ ငွေကြေးဈေးကွက်တွင် လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ပုံမှာ George Soros ၏ အထွတ်အထိပ်ကာလကို ပြန်လည်မြင်တွေ့နေရသလိုပင်။
တက္ကသိုလ်တောင် မပြီးသေးသည့် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်တစ်ယောက်က မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် လုပ်ပြခဲ့သည်။
ရျူးချောလ်ဂျွန် လျှာသပ်လိုက်သည်။
"ကိုရီးယားမှာ ဒီလိုကောင်မျိုး ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။"
ယခုအချိန်အထိ ရျူးချောလ်ဂျွန်သည် ကိုရီးယားတွင် အကျော်ကြားဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကန်ဂျင်ဟူး ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် သူသည် ဒုတိယနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
"ဒီကောင်လေးနဲ့ တစ်ခါလောက်တွေ့ပြီး ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်။"
"ဘာလို့ ကော်ဖီသောက်ဖို့ မဖိတ်ကြည့်တာလဲ? သူက ခင်ဗျားရဲ့ အနီးအနားမှာပဲ ရှိနေတာလေ။"
နာမည်ကြီး ဟက်ဂျ်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့များ ဂန်နမ် တွင် စုဝေးနေကြသကဲ့သို့ RCK Bros ရုံးချုပ်သည်လည်း Teheran လမ်းမပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဤနေရာမှ OTK ကုမ္ပဏီအဆောက်အအုံအထိ အကွာအဝေးမှာ မီတာ ၂၀၀ ပင် မရှိပေ။
ရှန်ဗျောင်ဒူးသည်လည်း သူ့ကို တစ်ခါလောက် တွေ့ဆုံချင်သည်ဟူသော အတွေးမျိုး ရှိနေသည်။
တကယ်တော့ သူသည် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ မတိုင်ခင်ကတည်းက ကန်ဂျင်ဟူး ၏ နာမည်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးထားသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏သမီး ကျောင်းတွင် ထိုသူသည် တစ်ဦးတည်းသော အကြီးတန်းကျောင်းသား ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
‘ဘာလို့ ယူရီ က ဒီကောင်လေးကို ဒီလောက်ထိ စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ?’
***
X-Cop လေလံဆွဲခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် ပါဝင်ရန် စာရွက်စာတမ်းများ တင်သွင်းရုံမျှနှင့် မပြီးဆုံးပေ။
ပထမဦးစွာ အရည်အချင်းပြည့်မီရန် အကဲဖြတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်ပြီး အကဲဖြတ်မှုတွင် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ရန်ပုံငွေအစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သင့်တွင် ငွေကြေးရှိပါက ၎င်းကို သက်သေပြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မရှိပါက ထိုငွေကြေးကို မည်သို့ရှာဖွေမည်ဟူသော ခိုင်မာသည့် အစီအစဉ်ကို တင်ပြရမည်ဖြစ်သည်။
ရည်ရွယ်ချက်မှာ နောက်ဆုံးညှိနှိုင်းသူအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရပြီးနောက် ရန်ပုံငွေရှာဖွေရန် ပျက်ကွက်မှုကြောင့် စာချုပ်ဖျက်သိမ်းရသည့် အခြေအနေမျိုးကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။ (ဤအခြေအနေမျိုးများသည် လက်တွေ့တွင် အလွန်မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။)
အကဲဖြတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ရှေ့ပြေးလေလံမှတစ်ဆင့် ကုမ္ပဏီသုံးခုကို ရွေးချယ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံးညှိနှိုင်းသူကို ရွေးချယ်ရန် နောက်ဆုံးလေလံကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။
ဟွန်းဂျူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မမ က ကျွန်တော့်ကို ပြောသည်။ "Henry ကို ဒီဘက်ကို လွှတ်ပေးလို့ ရမလား?"
"ရပါတယ်ဗျာ။"
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တွင် ဟွန်းဂျူး က တာဝန်ယူပြီး ကျွန်တော်တို့ဘက်တွင်မူ Henry က တာဝန်ယူသည်။ သူတို့သည် Due Diligence အဖွဲ့မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးထားသော အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံ၍ X-Cop ၏ တန်ဖိုးကို အသေးစိတ် တွက်ချက်ကြသည်။
အချက်နှစ်ချက်သည် အရေးကြီးသည်။ X-Cop ၏ အမှန်တကယ်တန်ဖိုးနှင့် အခြားကုမ္ပဏီများက ၎င်းကို မည်သို့ထင်မြင်နေကြသလဲဆိုသည့် အချက်ဖြစ်သည်။
ရှေ့ပြေးလေလံ မတိုင်ခင်လေးမှာပင် Lite Group သည် လေလံဆွဲခြင်းမှ နုတ်ထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဒါကတော့ ခန့်မှန်းပြီးသားပါပဲ။ မောင်နှမအချင်းချင်း လုပ်ပိုင်ခွင့်အတွက် အငြင်းပွားနေကြရတဲ့အထဲမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကြီးကြီးမားမားလုပ်ဖို့ ဖိအားကတော့ အတော်လေးကို ပြင်းထန်နေမှာ အသေအချာပါပဲ။
အခုတော့ အဓိကကော်ပိုရေးရှင်းကြီးအနေနဲ့ Eunsung Car တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တာလား။
တစ်ဖက်မှာလည်း ကျွန်တော်တို့ဟာ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေကို အာရုံစိုက်နေခဲ့ပါတယ်။ အဆုံးမှာတော့ OTK ကုမ္ပဏီ နဲ့ K ကုမ္ပဏီ တို့ကို အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ Michael Lee ကို ကုမ္ပဏီနှစ်ခုလုံးအတွက် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဆိုင်ရာ အရာရှိချုပ် (CHRO) အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပါတယ်။
“ဒီလောက် ဝန်ထမ်းအင်အားနဲ့ အခုထိ ဘယ်လိုများ လည်ပတ်နိုင်ခဲ့ပါလိမ့်နော်။ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။”
ကျွန်တော့်အတွက်လည်း အံ့ဩစရာပါပဲ။
ကျွန်တော်တို့ဟာ ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေဆီက အစီရင်ခံစာတွေကိုပဲ လက်ခံရရှိပြီး လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုထဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာမျိုး သိပ်မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုလို ကုမ္ပဏီတွေက ပိုမိုကြီးထွားလာတဲ့အခါမှာတော့ အရင်က လုပ်နည်းလုပ်ဟန်တွေက မလုံလောက်တော့ပါဘူး။
“ဝန်ထမ်းအင်အားကို အနည်းဆုံး ၅၀ အထိ တိုးမြှင့်ရမယ်။ အတွင်းရေးမှူးတွေနဲ့ ပုံမှန်ဝန်ထမ်းတွေကိုတော့ အင်တာဗျူးသီးသန့်ခေါ်ပြီး ခန့်အပ်သွားမယ်။”
“ဥက္ကဋ္ဌ ဆန်းယော့ပ် နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး ဆောင်ရွက်ပေးပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ။”
ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတော့ အနားယူကြပါတယ်။ တက်ဂယူ က ဂိမ်းစက်ကို CEO ရုံးခန်းထဲ သယ်လာပြီး တီဗီနဲ့ ချိတ်ဆက်ကာ ဂိမ်းဆော့နေပါတယ်။
ကျွန်တော် မယုံနိုင်စွာနဲ့ အော်ပြောလိုက်မိတယ်။
“ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ ကုမ္ပဏီရုံးခန်းထဲမှာ ခင်ဗျား ဘာတွေလုပ်နေတာလဲဗျာ?”
“မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ ဂိမ်းကုမ္ပဏီမှာလည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာပဲလေ။”
“OTK Games လေဗျာ။ အဲဒါက အဲဒီက ဂိမ်းမှ မဟုတ်တာ။”
“ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီရဲ့ ဂိမ်းကို စမ်းဆော့ကြည့်ရင်း ဂိမ်းလောကအကြောင်း နားလည်မှု ပိုကျယ်ပြန့်အောင် လုပ်နေတာပါ။”
“…”
ဂိမ်းဆော့ချင်တာကိုပဲ အကြောင်းပြချက်ကောင်းပေးနေတာ မဟုတ်လား။
“မင်းလည်း အားတဲ့အချိန် အနားယူပါဦး။”
ကျွန်တော် အောက်တိုဘာလမှာ ကိုရီးယားကို ပြန်ရောက်ခဲ့တယ်။
ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာလို့ ရုံးခန်းထဲမှာပဲ ပိတ်လှောင်သလို နေပြီး အလုပ်တွေ အဆက်မပြတ် လုပ်ခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ တရားလိုပြရှေ့နေတွေဆီမှာ အဖမ်းခံရသေးတယ်။ အမေရိကန် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားတဲ့ နိုဝင်ဘာလရောက်မှပဲ အပြင်ကို ပြန်ထွက်နိုင်ခဲ့တယ်။
အလုပ်တွေကို မနားမနေ လုပ်လာခဲ့တာ အခုမှပဲ အသက်ရှူချောင်တော့တယ်။ အချိန်နည်းနည်းရတော့ စိတ်ထဲ မလုံမလဲ ဖြစ်လာပြန်တယ်။
အလုပ်မလုပ်ရတဲ့အချိန်မှာ စိတ်ပူပန်နေတတ်တာက အလုပ်စွဲလမ်းရောဂါ (workaholism) ရဲ့ အစောပိုင်းလက္ခဏာလို့ ပြောကြတယ်။ ဒီအတိုင်းသွားရင်တော့ ကျွန်တော်လည်း ဟွန်းဂျူး နဲ့ မမ လို ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ။
အရေးတကြီး လုပ်စရာလည်း ဘာမှမရှိတော့တာနဲ့ အလုပ်ကို ခဏနားပြီး ဆိုဖာပေါ် လှဲကာ ဖုန်းထဲမှာ သတင်းတွေ လျှောက်ဖတ်နေမိတယ်။ ရုတ်တရက်ပဲ ယူရီ ဆီ စာပို့လိုက်မိတယ်။
ဘာအကြောင်းရယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒီလောက်ကြာအောင် သူမကို လိမ်ညာခဲ့ရတဲ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသလို ကျောင်းမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကိုလည်း စိတ်ဝင်စားမိလို့ပါ။
ယူရီ က ချက်ချင်းပဲ ဖုန်းဆက်လာပြီး ဘယ်လိုမှ မကြာလိုက်ဘဲ အဲဒီနေ့ည ၇ နာရီမှာ တွေ့ဖို့ ချိန်းလိုက်မိတယ်။
“…ဟင်?”
***
ကုမ္ပဏီအဆောက်အအုံ ကားပါကင်မှာ Porsche Panamera၊ BMW i8၊ Benz S-Class နဲ့ McLaren 570s Spider ကားတွေ ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်ထားကြတယ်။
မကြာသေးခင်ကပဲ ဆန်းယော့ပ်ဆင်နီယာက ကော်ပိုရိတ်အငှားစနစ်နဲ့ McLaren ကားကို ရွေးချယ်လိုက်တယ်။ သူက S-Class ကားကလွဲရင် တခြားကားအမျိုးအစားကိုလည်း မောင်းကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။
ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်ထားပြီးရင်တော့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို လုပ်ပြီး နေထိုင်သင့်တာပေါ့။
ကျွန်တော်က Porsche ကို မမောင်းတော့ဘဲ ဆန်းယော့ပ်ဆင်နီယာကို ပြောခဲ့ပြီး S-Class ကားနဲ့ပဲ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ကားစီးရတာ တိတ်ဆိတ်ပြီး ချောမွေ့နေတယ်။
အမှုဆောင်အရာရှိတွေကတော့ ဆီဒင်ကားကြီးတွေကိုပဲ ပိုသဘောကျကြပုံရတယ်။
ကားကုမ္ပဏီကို ဝယ်ယူပြီးကတည်းက နောက်ထပ်စီးမယ့်ကားက CarOS က ထုတ်မယ့် မော်ဒယ်အသစ် ဖြစ်လာမလား?
ရောင်းကောင်းအောင်တော့ ထုတ်ရမှာပေါ့။
လမ်းမှာ ကားတွေ နည်းနည်း ကျပ်နေပေမဲ့ ချောင်းဒမ်ဒုံ ကို ရောက်ဖို့ကတော့ ကြာမှာမဟုတ်ပါဘူး။
ကားကို အနီးအနားက အများပြည်သူသုံး ကားပါကင်မှာ ရပ်ပြီး ဂယ်လာရီဌာနဆိုင်ကြီးဘက်ကို လမ်းလျှောက်သွားလိုက်တယ်။
မသိလိုက်တဲ့ကြားထဲမှာပဲ လမ်းမတွေပေါ်မှာ ခရစ္စမတ်နဲ့ နှစ်သစ်ကူး အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီ။ သစ်ပင်တွေနဲ့ အလှဆင်ပစ္စည်းတွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပြီး သစ်ပင်တွေကို ပတ်ထားတဲ့ မီးလုံးလေးတွေက အရောင်စုံ လင်းလက်နေတယ်။
ရာသီဥတုက အသက်ရှူရင်တောင် အေးခဲသွားမတတ် အေးစက်နေတယ်။ ရာသီဥတု အေးလို့ပဲလားတော့မသိ၊ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ စုံတွဲတွေက ဒူးအောက်ထိ ရှည်တဲ့ ကုတ်အင်္ကျီအထူကြီးတွေကို ဝတ်ထားကြတယ်။
လမ်းမှာ ဖြတ်သွားတဲ့ ကျောင်းသားတွေလည်း အဲဒီလိုပုံစံမျိုးတွေပဲ ဝတ်ထားကြတယ်။ ရုံးဝန်ထမ်းတွေတောင် သူတို့ရဲ့ ဝတ်စုံပေါ်မှာ ကုတ်အင်္ကျီရှည်ကြီးတွေ ထပ်ဝတ်ထားကြသေး…
“…”
နေပါဦး၊ ဒါ ဘာတွေလဲ?
ရုတ်တရက်ပဲ လမ်းမပေါ်မှာ ကုတ်အင်္ကျီအထူကြီးတွေ ဝတ်ထားတဲ့သူတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားတယ်။ အဝေးကကြည့်ရင် ကင်မ်ဘပ် (gimbap) လိပ်ကြီးတွေ လမ်းလျှောက်နေသလိုပဲ။
အနက်ရောင်တွေက သာမန်ကင်မ်ဘပ်၊ အဖြူရောင်တွေက နုဒ်ကင်မ်ဘပ်…
ကုတ်အင်္ကျီအရှည်ကြီး မဝတ်ထားတဲ့သူကို ရှာရတာ ပိုခက်ခဲနေတယ်။
ဒီဖက်ရှင်က ဘယ်တုန်းက စဖြစ်တာလဲ?
တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလိုပဲ၊ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း နောက်ကျကျန်ခဲ့သလို ခံစားရတယ်။ ဌာနဆိုင်ကြီးထဲ ဝင်ပြီး တစ်ထည်လောက် သွားဝယ်ရမလား?
အဲဒီလို တွေးနေတုန်းမှာပဲ နောက်ကနေ ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ်။
“ဆင်နီယာ!”
ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ယူရီ ကို တွေ့လိုက်တယ်။
သူမရဲ့ ရွှေရောင်ဆံပင်ရှည်တွေကို စုစည်းထားပြီး အနက်ရောင် H-line စကတ်နဲ့ အပြာရောင် ကတ္တီပါအင်္ကျီကို ဝတ်ထားတယ်။ တိုတဲ့စကတ်အောက်မှာ အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည်ကို ဝတ်ထားပြီး ဒေါက်နိမ့်ဖိနပ်လေး စီးထားတယ်။
သူမက ဖွာနေတဲ့ မီးခိုးရောင် သားမွေးကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ထားပြီး လည်ပင်းမှာတော့ အနီရောင် ပုဝါလေး ပတ်ထားတယ်။
ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သူမ ကုတ်အင်္ကျီအရှည်ကြီးတော့ မဝတ်ထားဘူး။ တစ်မျိုးတော့ စိတ်အေးသွားမိတယ်။
ယူရီ က စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ နှုတ်ဆက်လာတယ်။ “ကြာပြီနော် ဆင်နီယာ။”
“နေကောင်းလား?”
“ကောင်းပါတယ်၊ ရှင်။ သတင်းတွေနဲ့ ဆောင်းပါးတွေကနေတစ်ဆင့် ဆင်နီယာသတင်းတွေကို အမြဲဖတ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ CEO တစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုး တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားလို့ ရလို့လား?”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ? ဒုဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ လည်း ဖျော်ဖြေပွဲတွေကို တစ်ယောက်တည်း မကြာခဏ သွားတတ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။”
လူတွေက တခြားသူတွေကို သိပ်စိတ်မဝင်စားကြပါဘူး။ တကယ် နာမည်ကြီးတဲ့ အနုပညာရှင်မဟုတ်ရင် လူကြားထဲမှာ သိပ်ပြီး အမှတ်မမိကြပါဘူး။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီမျက်မှန်က ဘာဖြစ်တာလဲ? မျက်စိအား ပိုဆိုးသွားလို့လား?” ကျွန်တော် ကားပေါ်က မဆင်းခင်ကတည်းက မျက်မှန်အနက်ကြီးကို တပ်ထားလိုက်တယ်။
ကျွန်တော် အနေရခက်စွာနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ “အမ်၊ အဲဒါ အသွင်ယူထားတာပါ။”
ယူရီ က နောက်ပြောင်ပြီး မေးတယ်။ “နာမည်ကြီးရောဂါ (celebrity disease) များ ရနေတာလား?”
“…မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။”
သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲပြီးကတည်းက ဆူညံသွားခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော့်ဓာတ်ပုံတွေ၊ ဆောင်းပါးတွေက ဝဘ်ဆိုက်တွေပေါ်မှာ ပြည့်နှက်နေပြီး လူတွေက ကျွန်တော့်ကို သိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိသည်ဖြစ်စေ အကြောင်းအမျိုးမျိုး ပြောနေကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ နာမည်ကျော်ခြင်းဆိုတာ ခဏလေးပါပဲ။ တခြားပြဿနာတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်နဲ့ OTK ကုမ္ပဏီအကြောင်းကလည်း သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။
ကျွန်တော်က အနုပညာရှင်တွေလို မျက်နှာကို မကြာခဏ ပြနေတာမျိုးလည်း မဟုတ်သလို၊ ထူးခြားတဲ့ အမှတ်အသားဆိုလို့လည်း ဘာမှမရှိပါဘူး။
မျက်မှန်တပ်ပြီး ဆံပင်ပုံစံနည်းနည်း ပြောင်းလိုက်ရင် လူအများစုက ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ရင်းနှီးတဲ့သူတွေဆိုရင်တော့ မြန်မြန်မှတ်မိကြမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မရင်းနှီးတဲ့သူတွေက ကိုယ့်ရှေ့ကလူက နာမည်ကြီးသူလား၊ CEO လားဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်ပါ့မလဲ။
စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း မျက်မှန်တပ်ဖို့ တကယ်ရော လိုအပ်လို့လား?
ကျွန်တော် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်တယ်။
“အင်္ကျီက မင်းနဲ့ လိုက်တယ်နော်။”
“ဟဲဟဲ၊ ဂျီဟေးနဲ့ အတူ Uniqlo မှာ ဝယ်ထားတာ။”
“အဲဒီမှာ သားမွေးအင်္ကျီတွေလည်း ရောင်းလို့လား?”
“ဒါက faux fur (အတု) ပါ။ တကယ့်သားမွေးဆိုရင် တိရစ္ဆာန်လေးတွေကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ရမှာပေါ့။”
လမ်းမှာ စကားပြောရင်းနဲ့ အနီးအနားက လူအချို့ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်နေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။
ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိသွားတာများလား?
အဲဒီလို တွေးပြီး ခေါင်းကို မြန်မြန်ငုံ့လိုက်တဲ့အချိန်မှာမှ ကျွန်တော်က ယူရီ ကို ကြည့်နေမိမှန်း သတိရလိုက်တယ်။
လူတွေက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး နာမည်ကြီးရောဂါ ကူးစက်နေတာလို့ ထင်သွားနိုင်တယ်။
သူတို့တင်မကဘဲ ဖြတ်သွားတဲ့သူတွေတောင် လှည့်ကြည့်နေကြတယ်။ အဲဒီလောက်အထိ ယူရီ ရဲ့ အသွင်အပြင်က လူတွေရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားနေတာပါ။
သူမက ကျွန်တော် ကျောင်းမှာတုန်းကထက် ပိုပြီး တောက်ပနေတယ်။
ကျွန်တော် မရှိတဲ့အချိန်မှာ သူမက ပိုပြီး ချစ်စရာကောင်းလာပုံရတယ်။
“ဘာစားမလဲ? ကိုယ် ကျွေးမယ်။”
“ဘာအကြောင်းနဲ့လဲ ဆင်နီယာ?”
“ကိုယ် ကျွေးချင်နေတာ ကြာပြီလေ။”
ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က အလုပ်များနေလို့ စကားနည်းနည်းပြောပြီး ပြန်ခွဲခဲ့ရတာကိုး။
“ဟဲဟဲ၊ ဒါဆိုရင် ဈေးကြီးတာ စားလို့ရမလား?”
“ရတာပေါ့။”
ယူရီ က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ခေါင်းငြိမ့်တယ်။
“ဒါဆို သွားမယ်!”